სიმვა-დენკი 40მგ #30ტ

Name: სიმვა-დენკი 40მგ #30ტ
SKU: 29549
Price: 20.25 GEL
Availability: InStock

~~23.44 ლარი~~ 20.25 ლარი

მაქსიმალურ ფასდაკლებას მიიღებთ მხოლოდ მტრედი ბარათის გამოყენებით

ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: ლიპიდური ცვლის მარეგულირებელი საშუალებები, ლიპიდური ცვლის მაკორეგირებელი საშუალებები

ქვეყანა: გერმანია

მწარმოებელი: დენკ ფარმა კავკასია

ჯენერიკი - შეადარეთ ანალოგები: სიმვასტატინი

გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული

კოდი: 29549

გააზიარე:

შეუკვეთე

ანოტაცია
სად შევიძინო

პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამება

1. სამედიცინო პროდუქტების დასახელება

სიმვა-დენკ 20

სიმვა-დენკ 40

2. ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება: სიმვასტატინი

სიმვა-დენკ 20

თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 20 მგ სიმვასტატინს.

ცნობილი ეფექტის მქონე დამხმარე ნივთიერებები: თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 144.42 მგ ლაქტოზას მონოჰიდრატს და 1 მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ).

სიმვა-დენკ 40:

თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 40 მგ სიმვასტატინს.

ცნობილი ეფექტის მქონე დამხმარე ნივთიერებები: თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 288.84 მგ ლაქტოზას მონოჰიდრატს და 1 მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ).

დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალი იხილეთ პუნქტში 6.1.

3. ფარმაცევტული ფორმა

აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი

სიმვა-დენკ 20

მოყვითალო-მოყავისფრო ფერის, მოგრძო ფორმის აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები გამყოფი ზოლით, გვერდითი ჭრილით და ხელუხლებელი ზედაპირით.

სიმვა-დენკ 40

ღია ვარდისფერი, ოვალური ფორმის აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები გამყოფი ზოლით, გვერდითი ჭრილით და ხელუხლებელი ზედაპირით.

აპკიანი გარსი დაფარული ტაბლეტების გაყოფა შესაძლებელია თანაბარ დოზებად.

4. კლინიკური მახასიათებლები

4.1. თერაპიული ჩვენებები

ჰ იპერქოლესტერინემია

პირველადი ან შერეული ჰიპერლიპიდემიის მკურნალობა, როგორც დიეტის დამატება, როდესაც მხოლოდ დიეტა და სხვა არა ფარმაკოლოგიური მკურნალობა (მაგალითად, ფიზიკური დატვირთვა და წონის კლება) არაეფექტურია.

ოჯახური ჰომოზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემიის სამკურნალოდ (HoFH). სიმვასტატინი გამოიყენება, როგორც დიეტის და ლიპიდების შემამცირებელი სხვა საშუალებების სახით (მაგალითად, LDL [დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინი] აფერეზი) ან როდესაც ასეთი ზომები არ არის შესაფერისი.

კარდიოვასკულარული პროფილაქტიკა

გულ-სისხლძარღვთა სიკვდილიანობის და ავადობის შემცირება პაციენტებში, რომელიც გამოხატულია ათეროსკლეროზული კარდიოვასკულური დაავადებით, დიაბეტის ნორმალური ან მომატებული ქოლესტერინის დონით. როგორც დამხმარე საშუალება, სხვა რისკ-ფაქტორების კორექტირებისა და სხვა კარდიოპროტექტორული თერაპიისას (იხ. პუნქტი 5.1).

4.2 დოზირება და გამოყენების მეთოდი

დოზირება

სიმვასტატინის დოზა შეადგენს 5-დან 80 მგ/დღეში ერთხელ საღამოს, რომელიც მიიღება პერორალურად. საჭიროების შემთხვევაში, დოზის რეგულირება უნდა განხორციელდეს არანაკლებ 4 კვირიანი ინტერვალებით, სიმვასტატინის მაქსიმუმ 80 მგ ერთჯერადი დოზის საღამოს მიღებით. მწვავე ჰიპერქოლესტერინემიის და კარდიოვასკულარული გართულებების მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში, რეკომენდებული დოზა შეადგენს 80 მგ-ს, როდესაც უფრო დაბალი დოზით მკურნალობის დროს ვერ ხერხდება სასურველი შედეგის მიღება და როდესაც მოსალოდნელია, რომ მკურნალობის უპირატესობა აჭარბებს პოტენციურ რისკებს (იხ. პუნქტები 4.4 და 5.1).

ჰ იპერქოლესტერინემია

პაციენტმა უნდა დაიცვას ქოლესტერინის დამაქვეითებელი შესაფერისი დიეტა და აღნიშნული დიეტა უნდა გაგრძელდეს სიმვასტატინით მკურნალობის მიმდინარეობის დროსაც. სიმვასტატინის ჩვეულებრივ საწყისი დოზა შეადგენს 10-20 მგ/დღეში ერთხელ, საღამოს. პაციენტებში, რომლებიც საჭიროებენ LDL- ქოლესტერინის დონის მნიშვნელოვან შემცირებას (45% -ზე მეტი), შესაძლებელია მოხდეს სიმვასტატინის 20 - 40 მგ ერთჯერადი დოზის მიღება, საღამოს. საჭიროების შემთხვევაში, დოზის კორექტირება ხდება ზემოთ აღნიშნულის შესაბამისად.

ოჯახური ჰომოზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემია

კონტროლირებადი კლინიკური გამოკვლევის შედეგების მიხედვით, რეკომენდებული დოზაა 40 მგ სიმვასტატინი, რომელიც მიიღება დღეში ერთხელ, საღამოს. ასეთ პაციენტებში, სიმვასტატინის გამოყენება უნდა მოხდეს, როგორც დამხმარე საშუალება ლიპიდების შემამცირებელი სხვა სამკურნალო საშუალებების (მაგ. LDL აფერეზის), ან თუნდაც დამოუკიდებლად, თუ ასეთი მკურნალობა არ არის ხელმისაწვდომი.

იმ პაციენტებში, რომლებიც სიმვასტატინთან ერთად იღებენ ლომიტაპიდს, სიმვასტატინის დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 40 მგ-ს დღეში (იხ. პუნქტები 4.3, 4.4 და 4.5).

კარდიოვასკულარული პროფილაქტიკა

მაღალი რისკის კორონარული დაავადების მქონე პაციენტებში (CHD, ჰიპერლიპიდემიით ან მის გარეშე), სიმვასტატინის ჩვეულებრივი დოზა შეადგენს 20-დან 40 მგ-მდე სიმვასტატინს დღეში ერთხელ, საღამოს. მედიკამენტური თერაპიის დაწყება შესაძლებელია დიეტასა და ფიზიკურ აქტივობასთან ერთად. საჭიროების შემთხვევაში, დოზის კორექტირება ხდება ზემოთ აღნიშნულის შესაბამისად.

სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ერთად კომბინირებული თერაპია

სიმვასტატინი ეფექტურია ანიონის მიმომცვლელებთან ერთად ან მათ გარეშე. სიმვასტატინი მიიღება ანიონის მიმომცვლელების მიღებამდე 2 საათით ადრე ან სულ მცირე 4 საათის შემდეგ.

იმ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ სიმვასტატინს ფიბრატებთან ერთად, გემფიბროზილის გარდა (იხ. პუნქტი 4.3) ან ფენოფიბრატს, სიმვასტატინის დოზამ არ უნდა გადააჭარბოს 10 მგ-ს დღეში. იმ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ სიმვასტატინთან ერთად ამიოდარონს, ამლოდიპინს, ვერაპამილს, დილტიაზემს, ელბასვირის ან გრაზოპრევირის შემცველ სამკურნალო საშუალებებს, სიმვასტატინის დოზამ არ უნდა გადააჭარბოს 20-მგ-ს დღეში (იხ. პუნქტი 4.4 და 4.5).

გამოყენება თირკმლის უკმარისობის დროს

თირკმლის ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში, არ არის საჭირო დოზის შეცვლა. თირკმლის მწვავე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი <30 მლ / წთ), დღეში 10 მგ სიმვასტატინზე მეტი დოზის მიღებისას, საჭიროა ყურადღების გამოჩენა და აუცილებლობის შემთხვევაში მოხდეს სიფრთხილით დანიშვნა.

ხანდაზმულ პაციენტებში

ხანდაზმულ პაციენტებში არ საჭიროებს დოზის დარეგულირებას.

პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა

ოჯახური ჰეტეროზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე ბავშვებსა და მოზარდებში (ბიჭები: თინეიჯერული ასაკის II ეტაპზე მყოფი და უფრო დიდები და გოგონები, რომლებიც სულ მცირე 1 წელია იმყოფებიან მენსტრუალურ პერიოდში, 10-17 წლის ასაკში) რეკომენდებული ჩვეულებრივი საწყისი დოზაა 10 მგ დღეში ერთხელ, საღამოს. ბავშვებმა და მოზარდებმა, სიმვასტატინის მკურნალობის დაწყებამდე, უნდა დაიცვან ქოლესტერინის დამაქვეითებელი სტანდარტული დიეტა; ეს დიეტა უნდა გაგრძელდეს სიმვასტატინის მკურნალობის დროსაც.

დოზის რეკომენდებული დიაპაზონია 10 მგ-40 მგ/დღეში; მაქსიმალური რეკომენდებული დოზაა 40 მგ დღეში. დოზირება ინივიდუალურია თერაპიის რეკომენდებული მიზნის შესაბამისად, პედიატრიული ასაკის მკურნალობის რეკომენდაციების შესაბამისად (იხ. პუნქტები 4.4 და 5.1). ცვლილებები უნდა განხორციელდეს არანაკლებ 4 კვირიანი ინტერვალებით.

პრე-პუბერტატულ ბავშვებში სიმვასტატინის გამოცდილება შეზღუდულია.

გამოყენების მეთოდი

სიმვასტატინი გამოიყენება პერორალურად. სიმვასტატინის მიღება შესაძლებელია საღამოს, ერთჯერადი დოზის სახით.

4.3 უკუჩვენებები

· თუ პაციენტი ჰიპერსენსიტიულია აქტიური ნივთიერების ან სხვა ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერების მიმართ, რომელიც ჩამოთვლილია პუნქტში 6.1.
· თუ პაციენტს აქვს ღვიძლის აქტიური დაავადება ან შრატში ტრანსამინაზების მუდმივი და გაურკვეველი მიზეზით მომატება.
· ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში (იხ. პუნქტი 4.6).
· ძლიერი CYP3A4 ინჰიბიტორების ერთდროული მიღებით (საშუალებები, რომლებიც ზრდის AUC–ს დაახლოებით 5 ჯერ ან მეტჯერ) (მაგ. იტრაკონაზოლი, კეტოკონაზოლი, პოზაკონაზოლი, ვორიკონაზოლი, აივ პროტეაზას ინჰიბიტორები [მაგალითად, ნელფინავირი], ბოცეპრევირი, ტელაპრევირი, ერითრომიცინი, კლარითრომიცინი, ტელითრომიცინი, ნეფაზოდონი და კობიცისტატების შემცველი სამკურნალო საშუალებები) (იხ. პუნქტები 4.4 და 4.5).
· როდესაც პაციენტი ერთდროულად იღებს გემფიბროზილს, ციკლოსპორინს ან დანაზოლს (იხ. პუნქტები 4.4 და 4.5)
· ოჯახური ჰომოზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე პაციენტებში, ლომიტაპიდის ერთდროული მიღებისას 40 მგ სიმვასტატინთან ერთად (იხ. პუნქტები 4.2, 4.4 და 4.5)

4.4 განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები

მიოპათია / რაბდომიოლიზი

სიმვასტატინი, ისევე როგორც სხვა HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორები, ზოგჯერ იწვევს მიოპათიას, რაც გამოიხატება კუნთების ტკივილით, დაღლილობით ან სისუსტით კრეატინინ კინაზას (CK) მატებით (>ათჯერ აღემატება ნორმალურ ზღვარს). მიოპათია ზოგჯერ იღებს რაბდომიოლოზის სახეს, რასაც შესაძლებელია დაერთოს ან არ დაერთოს თირკმლის მწვავე უკმარისობა, მეორეული მიოგლობინურიის დროს და ძალიან იშვიათად მთავრდება სიკვდილიანობით. მიოპათიის განვითარების რისკი იზრდება პლაზმაში HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორული მოქმედების მაღალი დონით (პლაზმაში სიმვასტატინისა და სიმვასტატინის მჟავას დონის მომატება), რაც შეიძლება ნაწილობრივ განპირობებული იყოს წამლების ურთიერთქმედებით, რომლებიც აფერხებენ სიმვასტატინის მეტაბოლიზმს და/ან გადაცემის გზებს (იხ.პუნქტი 4.5).

მიოპათიის / რაბდომიოლიზის რისკი, ისევე როგორც სხვა HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორები, დამოკიდებულია დოზასთან. 41,413 პაციენტი, რომლებიც მკურალობდნენ სიმვასტატინით, შეყვანილ იქნენ კლინიკური გამოკვლევის მონაცემთა ბაზაში, მათ შორის 24,747 (დაახლოებით 60%) კვლევებში, რომელთა საშუალო სადამკვირვებლო პერიოდი შეადგენდა მინიმუმ 4 წელს.

მიოპათიის შემთხვევა გამოვლინდა დაახლოებთ 0.03% 20 მგ-ზე, 0.08% 40 მგ-ზე და 0.61% 80 მგ დღეში სიმვასტატინის მიღებით. ამ კვლევებში მოხდა პაციენტებზე ყურადღებით დაკვირვება და გამოირიცხა რამდენიმე სამკურნალო პრეპარატი.

მიოკარდიუმის ინფარქტის ანამნეზის მქონე პაციენტებმა, ჩატარებულ ერთ კლინიკურ კვლევაში, მიიღეს დღეში 80 მგ სიმვასტატინი (საშუალო დაკვირვების პერიოდი იყო 6.7 წელი). მიოპათიის შემთხვევა იყო დაახლოებით 1.0 %, ვიდრე პაციენტებში 0.02% -ით დღეში 20 მგ მიღებით. ამ მიოპათიის შემთხვევების დაახლოებით ნახევარი განვითარდა მკურნალობის პირველ წელს. ყოველ მომდევნო წელს მიოპათიის შემთხვევა იყო დაახლოებით 0,1%. (იხ. პუნქტები 4.8 და 5.1).

მიოპათიის რისკი უფრო მაღალია 80 მგ სიმვასტატინის დღიური დოზის მიღების დროს, ვიდრე სხვა სტატინზე დაფუძნებულ თერაპიებთან, მსგავსი LDL-ის შემცირების ეფექტურობით. შესაბამისად, 80 მგ სიმვასტატინის სადღეღამისო დოზა უნდა დაინიშნოს მხოლოდ იმ პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ მწვავე ჰიპერქოლესტერინემია და იმყოფებიან გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების გართულებების მაღალი რისკის ქვეშ, რომლებმაც ვერ მიაღწიეს დაბალი დოზებით მკურნალობის მიზანს და როდესაც მოსალოდნელი სარგებელი აღემატებოდა პოტენციურ რისკებს. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ 80 მგ სიმვასტატინს, როგორც სადღეღამისო დოზას და დამატებით საჭიროებენ სხვა სამკურნალო საშუალებებით მკურნალობას, უნდა მოხდეს დაბალი დოზებით სიმვასტატინის სტაბილიზაცია, ან ალტერნატიული სტატინო თერაპია ფარმაკოლოგიური ურთიერთქმედების უფრო დაბალი პოტენციალით (იხ. ქვემოთ ღონისძიებები, რათა შემცირდეს მიოპათიის განვითარების რისკი სამკურნალო საშუალების ურთიერთქმედებით გამოწვეული, ასევე პუნქტები 4.2, 4.3 და 4.5).

კლინიკურ კვლევაში, რომლებიც მკურნალობდნენ გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების მაღალი რისკის მქონე პაციენტები დღეში 40 მგ სიმვასტატინით (საშუალო შემდგომი 3.9 წლის განმავლობაში), მიოპათიის შემთხვევა იყო დაახლოებით 0.05% არა ჩინელ პაციენტებში (n = 7,367) ვიდრე, ჩინელ პაციენტებში 0.24% -ით (n = 5,468). მიუხედავად იმისა, რომ ამ კლინიკურ კვლევებში შეფასებული ერთადერთი აზიელი იყო ჩინელი, სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული აზიის ქვეყნის პაციენტებისთვის სიმვასტატინის დანიშვნისას და საჭიროა ყველაზე დაბალი დოზის გამოყენება.

სატრანსპორტო ცილების ფუნქციის შემცირება

ღვიძლის OATP სატრანსპორტო ცილების ფუნქციის შემცირებამ, შეიძლება გაზარდოს სიმვასტატინის მჟავას სისტემური ზემოქმედება და მიოპათიისა და რაბდომიოლიზის განვითარების რისკი. ფუნქციის შემცირება შეიძლება მოხდეს ინჰიბირების შედეგად, მედიკამენტების ურთიერთქმედებით (მაგ. ციკლოსპორინი) ან იმ პაციენტებში, რომლებიც SLCO1B1 c.521T> C გენოტიპის მატარებლები არიან.

პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ SLCO1B1 გენის ალელის c.521T>C კოდირება ნაკლებად აქტიური OATP1B1 ცილისთვის, აღენიშნებათ სიმვასტატინის მჟავის სისტემური ექსპოზიციის გაზრდა და მიოპათიის განვითარების რისკი. ზოგადად, მაღალი დოზით (80 მგ) სიმვასტატინთან დაკავშირებული მიოპათიის რისკი დაახლოებით 1%-ია, გენეტიკური ტესტირების გარეშე. SEARCH– ის სამეცნიერო შედეგების საფუძველზე, ჰომოზიგოტის C ალელის მატარებლებთან (ასევე უწოდებენ CC) მკურნალობას 80 მგ-ით, ერთი წლის განმავლობაში გამოვლინდა მიოპათიის რისკის განვითარების 15%, ხოლო ჰეტეროზიგოტი C ალელის მატარებლების რისკი (CT) 1.5%-ია. პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ ყველაზე გავრცელებული გენოტიპი (TT) განვითარების რისკია 0.3 % (იხ. პუნქტი 5.2). თუ ეს შესაძლებელია, C ალელის არსებობისთვის გენოტიპი უნდა განიხილებოდეს, როგორც სარგებელ-რისკის შეფასების ნაწილი, ცალკეული პაციენტებისთვის 80 მგ სიმვასტატინის დანიშვნამდე და მაღალი დოზების თავიდან აცილების მიზნით აუცილებელია CC გენოტიპის მქონე პაციენტებში. ამასთან, ამ გენის არარსებობა გენოტიპების დროს არ გამორიცხავს, მიოპათიის ჯერ კიდევ შესაძლო განვითარებას.

კრეატინ კინაზას გაზომვები (CK)

კრეატინ კინაზა (CK) არ უნდა შეფასდეს მკაცრი ფიზიკური დატვირტვის შემდეგ ან CK– ის გაზრდის ნებისმიერი საეჭვო ალტერნატიული მიზეზის არსებობის პირობებში, რადგან ეს მნიშვნელოვანს ხდის გაართულოს ინტერპრეტაცია. თუ CK-ის დონეები მნიშვნელოვნად ამაღლებულია საწყის დონესთან შედარებით (ნორმის ზედა ზღვარზე ხუთჯერ უფრო მეტია), შედეგების დადასტურებამდე უნდა მოხდეს დონეების ხელახალი გადამოწმება 5-დან 7 დღის შემდეგ.

მკურნალობის დაწყებამდე

ყველა პაციენტს, სიმვასტატინით თერაპიის დაწყებამდე ან სიმვასტატინის დოზის გაზრდამდე, უნდა მიეწოდოს ინფორმაცია მიოპათიის რისკის განვითარების შესახებ და დაუყოვნებლივ მოხდეს შეტყობინება ნებისმიერი აუხსნელი კუნთების ტკივილის, ტკივილის და სისუსტის გამოვლენისას.

რაბდომიოლიზის ფაქტორების მიდრეკილების მქონე პაციენტებში საჭიროა სიფრთხილით გამოყენება. საწყისი დონის მნიშვნელობის დასადგენად, მკურნალობის დაწყებამდე უნდა შეფასდეს CK დონის მაჩვენებელი, შემდეგ სიტუაციებში:

· ხანდაზმულ პაციენტებში (> 65 წელი),
· მდედრობითი სქესის პაციენტები
· თირკმლის უკმარისობა,
· უკონტროლო ჰიპოთიროიდიზმი
· მემკვიდრეობითი კუნთების დარღვევების პირადი ან მემკვიდრეობითი ისტორია,
· თუ ანამნეზში აღინიშნება სტატინის ან ფიბრატის მკურნალობით გამოწვეული მიოპათია.
· ალკოჰოლის ჭარბი მოხმარება

ასეთ სიტუაციებში, მკურნალობის რისკი უნდა იქნას გათვალისწინებული შესაძლო რეკომენდებულ სარგებელსა და სამედიცინო მონიტორინგთან დაკავშირებით. პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ ფიბრატებზე გამოცდილი მიოპათია ან სტატინები, მკურნალობა სხვადასხვა კლასის წევრთან ერთად უნდა დაიწყოს მხოლოდ სიფრთხილით. თუ CK დონეები მნიშვნელოვნად მომატებულია საწყის დონესთან შედარებით (> ნორმაზე ხუთჯერ უფრო მაღალი) არ უნდა მოხდეს მკურნალობის დაწყება.

მკურნალობის დროს

როდესაც სტატინთან ერთად მკურნალობის დროს პაციენტს უვითარდება კუნთების ტკივილი, სისუსტე ან კრუნჩხვები, უნდა შეფასდეს CK-ს დონე. მკურნალობა უნდა შეწყდეს თუ CK-ის დონე მნიშვნელოვნად გაიზარდა ძლიერი ფიზიკური დატვირთვის არარსებობის შემთხვევაში (>ნორმის ზედა ზღვარზე ხუთჯერ უფრო მეტად). მკურნალობის შეწყვეტა შესაძლებელია, თუ კუნთების სიმპტომები მწვავეა და იწვევს ყოველდღიურ დისკომფორტს, მაშინაც კი, თუ CK- ის დონე ნორმალურ ზედა ზღვარზე ხუთჯერ ნაკლებია. მიოპათიის სხვა მიზეზით გამოვლენისას, მკურნალობა უნდა შეწყდეს.

იშვიათად გვხვდება იმუნური მედიკამენტური ნეკროზული მიოპათიის (IMNM) გამოვლინების შემთხვევები გარკვეული სტატინებით მკურნალობის დროს ან მის შემდეგ. IMNM კლინიკურად ხასიათდება პროქსიმალური კუნთების სისუსტით და შრატში კრეატინ კინაზას მომატებით, რომლებიც შენარჩუნებულია სტატინით მკურნალობის შეჩერების მიუხედავად (იხ. პუნქტი 4.8).

სიმპტომების შეწყვეტის და CK დონის ნორმალურ ნიშნულზე დაბრუნებით, სტატინის ხელახალი მიღება და ალტერნატიული სტატინის მიღება შეიძლება მოხდეს ყველაზე დაბალ დოზით და ფრთხილი მონიტორინგით.

მიოპათიის მომატებული სიხშირე დაფიქსირდა იმ პაციენტებში, რომლებიც სტაბილიზირებულ იქნენ 80 მგ დოზით (იხ. პუნქტი 5.1). მიზანშეწონილია CK დონის რეგულარული მონიტორინგი, რამაც შესაძლოა ხელი შეუწყოს კლინიკური სიმპტომების გარეშე მიოპათიის შემთხვევების აღმოჩენას. თუმცა, ამგვარი მონიტორინგი ვერ ხერხდება მიოპათიის თავიდან ასაცილებლად.

დაგეგმილ ოპერაციამდე რამდენიმე დღით ადრე, დროებით უნდა შეწყდეს სიმვასტატინით თერაპია და მაშინ, როდესაც რაიმე სერიოზული სამედიცინო ან ქირურგიული მდგომარეობა საჭიროებს ზედამხედველობას.

მედიკამენტური ურთიერთქმედებით გამოწვეული მიოპათიის განვითარების რისკის შესამცირებლად მიღებული ზომები* (იხილეთ ასევე პუნქტი 4.5)

მიოპათიისა და რაბდომიოლიზის განვითარების რისკი მნიშვნელოვნად მატულობს სიმვასტატინის ძლიერი CYP3A4 ინჰიბიტორების ერთდროული გამოყენებით (როგორიცაა, იტრაკონაზოლი, კეტოკონაზოლი, პოზაკონაზოლი, ვორიკონაზოლი, ერითრომიცინი, კლარითრომიცინი, ტელითრომიცინი, აივ პროტეაზას ინჰიბიტორები [მაგალითად, ნელფინავირი], ბოცეპრევირი, ტელაპრევირი, ნეფაზოდონი და კობიცისტატების შემცველი სამკურნალო საშუალებები) ისევე როგორც გემფიბროზილი, ციკლოსპორინი და დანაზოლი. სიმვასტატინის ერთდროული მიღება ამ აქტიური ნივთიერებების შემცველ მედიკამენტებთან ერთად უკუნაჩვენებია (იხ. პუნქტი 4.3).

მიოპათიისა და რაბდომიოლიზის განვითარების რისკი ასევე იზრდება ამიოდარონის, ამლოდიპინის, ვერაპამილის ან დილტიაზემის ერთდროული გამოყენებით გარკვეული სიმვასტატინის დოზებით (იხ. პუნქტები 4.2 და 4.5). მიოპათიის რისკი, რაბდომიოლიზის ჩათვლით, შეიძლება გაიზარდოს ფუზიდური მჟავის და სტატინების ერთდროული გამოყენებით. ოჯახური ჰომოზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე პაციენტებში რისკის გაზრდა შესაძლებელია ლომიტაპიდის და სიმვასტატინის ერთდროული გამოყენებისას (იხ. პუნქტი 4.5).

შესაბამისად, CYP3A4 ინჰიბიტორებთან მიმართებაში, უკუნაჩვენებია სიმვასტატინის ერთდროული გამოყენება იტრაკონაზოლთან, კეტოკონაზოლთან, პოზაკონაზოლთან, ვორიკონაზოლთან, აივ პროტეაზას ინჰიბიტორებთან (მაგალითად, ნელფინავირი), ბოცეპრევირთან, ტელაპრევირთან, ერითრომიცინთან, კლარითრომიცინთან, ტელითრომიცინი, ნეფაზოდონთან და კობიცისტატების შემცველ სამკურნალო საშუალებებთან (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.5). თუ CYP3A4 ძლიერი ინჰიბიტორებით მკურნალობა (ნივთიერებები, რომლებიც ზრდის AUC– ს დაახლოებით 5 ჯერ ან მეტჯერ), გარდაუვალია, სიმვასტატინით მკურნალობა უნდა შეწყდეს (და მოხდეს ალტერნატიული სტატინის გამოყენების განხილვა) მკურნალობის პერიოდში. გარდა ამისა, სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული სიმვასტატინის ზოგიერთი სხვა ნაკლებად ძლიერი CYP3A4 ინჰიბიტორების შერწყმისას: ფლუკონაზოლი, ვერაპამილი და დილტიაზემი (იხ. პუნქტები 4.2 და 4.5).

უნდა მოხდეს გრეიფრუტის წვენისა და სიმვასტატინის ერთდროული გამოყენების თავიდან აცილება.

უკუნაჩვენებია სიმვატატინის და გემფიბროზილის კომბინირებული თერაპია (იხ. პუნქტი 4.3). მიოპათიისა და რაბდომიოლიზის გაზრდილი რისკის გამო, სიმვასტატინის დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 10 მგ, სხვა ფიბრატებთან კომბინირებული მკურნალობის დროს, გარდა ფენოფიბრატისა (იხ. პუნქტები 4.2 და 4.5).

ფენოფიბრატის სიმვასტატინთან ერთად დანიშვნისას საჭიროა სიფრთხილე, რადგანაც ნებისმიერი საშუალების ცალკე მიღებამ შესაძლებელია გამოიწვიოს მიოპათიის განვითარება.

სიმვასტატინი არ გამოიყენება ფუზიდურ მჟავასთან ერთად, მათ შორის ფუზიდური მჟავის მურალობის შეწყვეტიდან 7 დღის განმავლობაში. იმ პაციენტებში, სადაც სისტემური ფუზიდური მჟავის გამოყენება აუცილებელად არის მიჩნეული, სტატინის მკურნალობა უნდა შეწყდეს ფუზიდური მჟავით მკურნალობის მთელი პერიოდის განმავლობაში. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ამ კომბინაციას, დაფიქსირდა რაბდომიოლიზი (ზოგიერთი ფატალური შემთხვევების ჩათვლით) (იხ. პუნქტი 4.5). პაციენტმა რჩევისთვის უნდა მიმართოს სამედიცინო დახმარებას, თუ გამოვლინდა ისეთი სიმპტომები როგორიცაა კუნთების სისუსტე, ტკივილი ან მოთენთილობა.

სტატინებით თერაპიის განმეორებითი დანიშვნა შესაძლებელია ფუზიდური მჟავის ბოლო დოზის მიღებიდან შვიდი დღის შემდეგ. გამონაკლის შემთხვევებში, როდესაც საჭიროა სისტემური ფუზიდური მჟავის გახანგრძლივებული მოქმედება, მაგალითად, მწვავე ინფექციების სამკურნალოდ, სიმვასტატინისა და ფუზიდური მჟავის კომბინირებული გამოყენების აუცილებლობა უნდა განიხილებოდეს მხოლოდ თითოეულ შემთხვევაში და მჭიდრო სამედიცინო ზედამხედველობით.

თავიდან უნდა იქნას აცილებული სიმვასტატინის კომბინირებული გამოყენება დღეში 20 მგ-ზე მეტი დოზით ამიოდარონთან, ამლოდიპინთან, ვერაპამილთან ან დილტიაზემთან ერთად. ოჯახური ჰომოზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე პაციენტებისთვის თავიდან უნდა იქნას აცილებული სიმვასტატინის კომბინირებული გამოყენება დღეში 40 მგ-ზე მეტი დოზით ლომიტაპიდთან ერთად (იხ. პუნქტები 4.2, 4.3 და 4.5).

ის პაციენტები რომლებიც იღებენ სიმვასტატინს ძირითადად მაღალი დოზებით შესაძლებელია მიოპათიის რისკის გაზრდა, ამავე დროს, როგორც სხვა სამკურნალო საშუალებები რომლებიც CYP3A4-ის ზომიერი ინჰიბიტორებია თერაპიული დოზირების დროს. სიმვასტატინის კომბინირებული გამოყენებისას CYP3A4 ზომიერი ინჰიბიტორით (საშუალებები, რომლებიც ზრდის AUC– ს დაახლოებით 2-5 ჯერ), შეიძლება საჭირო გახდეს სიმვასტატინის დოზის კორექცია. ზოგიერთი ზომიერი CYP3A4 ინჰიბიტორისთვის, მაგალითად, დილტიაზემი, რეკომენდებულია 20 მგ სიმვასტატინის მაქსიმალური დოზა (იხ. პუნქტი 4.2).

სიმვასტატინი არის BCRP (სარძევე ჯირკვლის რეზისტენტული პროტეინის) ექსტრაქტის გადამზიდავი სუბსტრატი. BCRP ინჰიბიტორების კლასიდან მედიკამენტების ერთდროულმა გამოყენებამ (მაგალითად, ელბსვირი და გრაზოპრევირი) შეიძლება გამოიწვიოს პლაზმაში სიმვასტატინის კონცენტრაციის მომატება და, შესაბამისად, მიოპათიის მომატების რისკი. შესაბამისად, გასათვალისწინებელია სიმვასტატინის დოზის კორექტირება, დადგენილი დოზის მიხედვით. ელბსვირის და გრაზოპრევირის ერთდროული გამოყენება სიმვასტატინთან ერთად არ არის გამოკვლეული. პაციენტებში , რომლებიც ერთდროულად იღებენ ისეთ სამკურნალო საშუალებებს, რომლებიც შეიცავენ აქტიურ ნივთიერებებს ელბსვირის ან გრაზოპრევირის , არ უნდა აღემატებოდეს 20 მგ სიმვასტატინის მაქსიმალურ სადღეღამისო დოზას (იხ. პუნქტი 4.5).

HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორებისა და ნიაცინის (ნიკოტინის მჟავა) კომბინაცია ლიპიდების დამაქვეითებელ დოზებში (≥ 1 გ დღეში); იშვიათად ასოცირდება მიოპათიის / რაბდომიოლიზის შემთხვევებთან; ერთ – ერთი ამ ცალკეული ნივთიერებების მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს მიოპათია.

კლინიკურ კვლევაში (3.9 წლის მედიკამენტური მოქმედება), რომელშიც შედის გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების მაღალი რისკის მქონე პაციენტები და კარგად კონტროლირებადი LDL-C დონის მქონე სიმვასტატინით 40 მგ /დღეში ან 10 მგ ეზეთიმიბის გარეშე, არ აღინიშნებოდა დამატებითი სარგებელი კარდიოვასკულარულ შედეგებზე ნიაცინის (ნიკოტინის მჟავა) ლიპიდ შემცველი დოზების დამატებით (≥1 გ დღეში). ამრიგად, ექიმები რომლებიც განიხილავენ კომბინირებულ თერაპიას სიმვასტატინთან ან ნიაცინის (ნიკოტინის მჟავა) ლიპიდ შემცველ დოზების (≥1 გ დღეში) ან ნივთიერებებს რომლებიც შეიცავენ ნიაცინს, გულდასმით უნდა მოხდეს შეფასება სარგებელსა და რისკებს შორის და უნდა მოხდეს პაციენტის კონტროლი კუნთების ტკივილის, მოთენთილობის და სისუსტის რაიმე ნიშნების და სიმპტომების გამოვლინებისას, განსაკუთრებით მკურნალობის პირველივე თვეებში და როცა ხდება რომელიმე მედიკამენტის დოზის გაზრდა.

გარდა ამისა, ამ გამოკვლევიდან, მიოპათიის შემთხვევა იყო დაახლოებით 0.24% ჩინელ პაციენტებზე სიმვასტატინის 40 მგ ან ეზეთიმიბ/სიმვასტატინის 10/40 მგ შედარებით 1.24 % ჩინელ პაციენტებთან სიმვასტატინის 40 მგ ან ეზეთიმიბ/სიმვასტატინი 10/40 ერთდროულად მიღებული შეცვლილი ნიკოტინის მჟავასთან / ლაროპიპრანტთან ერთად 2000 მგ / 40 მგ. მიუხედავად იმისა, რომ ამ კლინიკურ კვლევებში შეფასებული ერთადერთი აზიის მოსახლეობა იყო ჩინელი, მიოპათიის შემთხვევა უფრო მაღალია ჩინელებში, ვიდრე არა ჩინელ პაციენტებში, სიმვასტატინის კომბინირებული შეყვანა ნიაცინის (ნიკოტინის მჟავა) ლიპიდ შემცველი დოზებით (≥1 გ / დღეში) არ არის რეკომენდებული აზიელ პაციენტებში.

აციპიმოქსი სტრუქტურულად არის დაკავშირებული ნიაცინთან. მიუხედავად იმისა, რომ აციპიმოქსი არ იყო შესწავლილი, კუნთებთან დაკავშირებული ტოქსიკური ეფექტების რისკი შეიძლება იყოს ნიაცინის მსგავსი.

დაპტომიცინი

მიოპათიის და/ან რაბდომიოლიზის შემთხვევაში, დაფიქსირდა HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორებით (მაგ: სიმვასტატინი) დაპტომიცინთან ერთად მიღებისას. სიფრთხილე უნდა იქნას გამოჩენილი HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორების დანიშვნისას დაპტომიცინთან ერთად, რადგან რომელიმე საშუალებამ შეიძლება გამოიწვიოს მიოპათია და/ან რაბდომიოლიზი, მონოთერაპიის დროს. უნდა შეწყდეს სიმვასტატინის დროებით გამოყენება პაციენტებში, რომლებიც იღებენ დაპტომიცინს, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც კომბინირებული თერაპიით მიღებული სარგებელი არ აღემატება რისკს. გაეცანით ინფორმაციას, დაპტომიცინის HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორებთან ( მაგ: სიმვასტატინი) პოტენციური ურთიერთქმედების შესახებ, დამატებითი ინფორმაციის მისაღებად და მონიტორინგთან დაკავშირებული შემდგომი მითითებების მისაღებად (იხ.ნაწილი 4.5).

ეფექტები ღვიძლის მხრივ

კლინიკურ კვლევებში, სიმვასტატინის მიღებისას რამდენიმე ზრდასრულ პაციენტში დაფიქსირდა შრატში ტრანსამინაზების მუდმივი მატება (ნორმალურ ზედა ზღვარზე სამჯერ მეტი). როდესაც ასეთ პაციენტებში შეწყვიტეს სიმვასტატინით მკურნალობა, ტრანსამინაზას დონე დაუბრუნდა მკურნალობის დონის საწყის ნიშნულს.

როდესაც კლინიკურად გამოვლენილია, რეკომენდებულია ღვიძლის ფუნქციის ტესტირების ჩატარება მკურნალობის დაწყებამდე და შემდეგ. 80 მგ დოზით ტიტრირებულმა პაციენტებმა უნდა გაიარონ დამატებითი ტესტირება ტიტრაციამდე, ტიტრაცია 3 თვის შემდეგ 80 მგ დოზამდე, შემდეგ პერიოდულად (ამის შემდეგ, ექვს თვეში ერთხელ) მკურნალობის პირველი წლის განმავლობაში. განსაკუთრებით საყურადღებოა ისეთი პაციენტები, რომელთაც აღენიშნებათ შრატში ტრანსამინაზას მომატებული დონე, და ასეთ პაციენტებში დაუყოვნებლივ უნდა განმეორდეს გადაკონტროლება და შემდგომ უფრო ხშირადაც. ტრანსამინაზას დონის მომატების შემთხვევააში, გაანსაკუთრებით ნორმალურ ზედა ზღვართან შედარებით გასამმაგების დროს უნდა შეწყდეს სიმვასტატინის მიღება. აღსანიშნავია, რომ შესაძლებელია ALT-ს გამოთავისუფლება კუნთოვანი ქსოვილისგან. ამრიგად, CK-ით ALT-ს ზრდა შესაძლებელია იყოს მიოპათიის გამოვლინება (იხ. ზემოთ მიოპათია/ რაბდომიოლიზი).

პაციენტებში, იშვიათად ვლინდება ღვიძლის უკმარისობისას გამოვლენილი პოსტ-მარკეტინგული ცნობები, რომლებიც იღებენ სტატინებს სიმვასტატინის ჩათვლით, ზოგჯერ ფატალური შედეგით. თუ სიმვა-დენკით მკურნალობის დროს გამოვლინდა ღვიძლის სერიოზული უკმარისობა, რომელიც უკავშირდება კლინიკურ სიმპტომებს და/ან ჰიპერბილირუბინებიას ან სიყვითლეს, დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს მკურნალობა. თუ სხვა მიზეზების დადგენა შეუძლებელია, სიმვა-დენკით მკურნალობა არ უნდა გაგრძელდეს.

პაციენტებში, რომლებიც მოიხმარენ დიდი რაოდენობით ალკოჰოლს, საჭიროა სიფრთხილის გამოჩენა.

ლიპიდების დამაქვეითებელი სხვა საშუალებების მსგავსად, შრატში აღინიშნა ტრანსამინაზების (ნორმასთან შედარებით სამჯერ მეტი) მატება სიმვასტატინით მკურნალობის დროს. ეს ცვლილებები გამოვლინდა მალევე, სიმვასტატინით თერაპიის დაწყებისთანავე, ხშირად დროებითიც კი იყო, არ ახლდა რაიმე სიმპტომები და არ საჭიროებდა მკურნალობის შეწყვეტას.

შაქრიანი დიაბეტი

ზოგიერთი ეჭვი ამტკიცებს რომ სტატინებმა, როგორც სისხლის გლუკოზის დონის მოსამატებელი კლასი, დიაბეტის განვითარების მაღალი რისკის მქონე, შესაძლებელია წარმოშვას ჰიპერგლიკემიის დონე, სადაც მნიშვნელოვანია დიაბეტის მკურნალობა. თუმცა, ეს რისკი გაცილებით მაღალია სტატინებით ვასკულარული რისკის შემცირება და აქედან გამომდინარე, არ უნდა იყოს სტატინის მკურნალობის შეჩერების მიზეზი. რისკის ქვეშ მყოფ პაციენტებში (უზმოზე გლუკოზა 5.6-დან 6.9 მმოლ / ლ, BMI> 30 კგ / მ², მომატებული ტრიგლიცერიდები, ჰიპერტენზია) უნდა ჩატარდეს მონიტორინგი, როგორც კლინიკურად, ასევე ბიოქიმიურად, ეროვნული მითითებების შესაბამისად.

ფილტვების ინტერსტიციული დაავადება

დაფიქსირდა ფილტვების ინტერსტიციული დაავადების შემთხვევები ზოგიერთ სტატინთან მიმართებაში, სიმვასტატინის ჩათვლით, განსაკუთრებით ხანგრძლივი თერაპიის დროს (იხ. პუნქტი 4.8). სიმპტომები შესაძლებელია იყოს ქოშინი, არაპროდუქტიული ხველა და ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესება (დაღლილობა, წონის კლება და ცხელება). ფილტვის ინტერსტიციული დაავადების ეჭვის გაჩენისას, უნდა შეწყდეს სტატინით თერაპია.

პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა

სიმვასტატინის უსაფრთხოება და ეფექტურობა შეფასებული იქნა ოჯახური ჰეტეროზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე 10-17 წლამდე ასაკის პაციენტებში ჩატარებული კლინიკური კვლევებიდან , თინეიჯერული ასაკის II ეტაპზე მყოფ ბიჭებსა და გოგონებში, რომლებიც სულ მცირე 1 წელია იმყოფებოდნენ მენსტრუალურ პერიოდში. სიმვასტატინით ნამკურნალევ პაციენტებს ჰქონდათ მსგავსი არასასურველი გამოცდილების პროფილი, ვიდრე პლაცებოთი ნამკურნალევ პაციენტებს. ასეთ პოპულაციაში არ არის შესწავლილი 40 მგ და უფრო მეტი დოზა. ამ შეზღუდული კონტროლირებადი კვლევიდან დგინდება, რომ მოზრდილ ბიჭებსა ან გოგონებში ზრდის ან სქესობრივი მომწიფების შესახებ არ აღინიშნებოდა რაიმე გავლენა, ან გოგონებში მოეხდინა რაიმე გავლენა მენსტრუალური ციკლის ხანგრძლივობაზე (იხ. პუნქტები 4.2, 4.8 და 5.1). მოზარდმა გოგონებმა უნდა მიიღონ შესაბამისი რჩევა კონტრაცეპტული მეთოდების შესახებ სიმვასტატინის თერაპიის დროს (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.6). 18 წლამდე ასაკის პაციენტებში, ეფექტურობა და უსაფრთხოება არ არის შესწავლილი მკურნალობის 48 კვირიან პერიოდში და გრძელვადიანი ეფექტები ფიზიკურ, ინტელექტუალურ და სექსუალურ მომწიფებაზე უცნობია. სიმვასტატინი არ არის შესწავლილი 10 წლამდე ასაკის პაციენტებში, არც პუბერტატული ასაკის ბავშვებში და არც პრე-მენსტრუალურ პერიოდში მყოფ გოგონებში.

სიმვა-დენკი შეიცავს ლაქტოზას და ნატრიუმს

ამ პრეპარატის მიღება არ არის რეკომენდებული გალაქტოზის შეუწყნარებლობის იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემების მქონე პაციენტებში, ლაქტაზის სრული დეფიციტის ან გლუკოზა-გალაქტოზის მალაბსორბციის დროს.

სიმვა დენკ-ის თითო აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 1 მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ), შეიძლება ითქვას „ნატრიუმისგან-თავისუფალი“.

4.5 ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო პროდუქტებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

მრავალმა მექანიზმმა შეიძლება ხელი შეუწყონ პოტენციურ ურთიერთქმედებას HMG Co-A რედუქტაზას ინჰიბიტორებთან. მედიკამენტებმა ან მცენარეულმა პროდუქტებმა, რომლებიც აინჰიბირებენ გარკვეულ ფერმენტებს (მაგ: CYP3A4) და/ან გადამტანს (მაგ: OATP1B), შეიძლება გაზარდონ სიმვასტატინის და სიმვასტატინის მჟავას კონცენტრაცია პლაზმაში და გამოიწვიონ მიოპათიის/რაბდომიოლიზის გაზრდილი რისკი.

გაეცანით ყველა სახის ინფორმაციას, რაც დაკავშირებულია კომბინირებულ თერაპიასთან, რათა მიიღოთ დამატებითი ინფორმაცია სიმვასტატინთან მათი პოტენციური ურთიერთქმედების და/ან ფერმენტის ან გადამტანის ცვლილებების პოტენციალის, დოზის და რეჟიმის შესაძლო კორექტირების შესახებ.

ურთიერთქმედების შესახებ კვლევები ჩატარდა მხოლოდ მოზრდილებში.

ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედებები

ურთიერთქმედება ლიპიდების დამაქვეითებელ სამკურნალო საშუალებებთან, რამაც შესაძლოა გამოიწვიოს მიოპათია, როდესაც ისინი მიიღება მონოთერაპიის სახით.

მიოპათიის რისკი, რაბდომიოლიზის ჩათვლით, იზრდება ფიბრატებთან კომბინირებული მიღების დროს. გარდა ამისა, არსებობს ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება გემფიბროზილთან, რის შედეგადაც იზრდება სიმვასტატინის პლაზმური დონე (იხ. ქვემოთ მოცემული ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედებები და პუნქტები 4.3 და 4.4). არ არსებობს მტკიცებულება, რომ მიოპათიის რისკი აღემატება თითოეული საშუალების ინდივიდუალური რისკების ჯამს სიმვასტატინის და ფენოფიბრატის კომბინირებული თერაპიის დროს. ადექვატური ფარმაკოლოგიური და ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები სხვა ფიბრატებისთვის არ არის ხელმისაწვდომი.

კომბინაცია სიმვასტატინისა და ნიაცინის (ნიკოტინის მჟავა) ლიპიდების დამაქვეითებელ დოზებში (≥ 1 გ დღეში) იშვიათად ასოცირდება მიოპათიის/რაბდომიოლიზის შემთხვევებთან (იხ. პუნქტი 4.4).

ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედებები

სამკურნალო საშუალებების ურთიერთქმედების შესახებ რეკომენდაციები მოცემულია ქვემოთ ცხრილში (იხილეთ 1 ცხრილი; დამატებითი დეტალები მოცემულია ტექსტში; იხ. ასევე პუნქტები 4.2, 4.3 და 4.4).

ცხრილი 1:

ფარმაკოლოგიური ურთიერთქმედებები, რომლებიც დაკავშირებულია მიოპათიის/ რაბდომიოლიზის რისკის გაზრდასთან.

ურთიერთქმედებადი ნივთიერებები	რეკომენდაციების შედგენა
ძლიერი CYP3A4 ინჰიბიტორები, როგორიცაა: იტრაკონაზოლი კეტოკონაზოლი პოზაკონაზოლი ვორიკონაზოლი ერითრომიცინი კლარითრომიცინი ტელითრომიცინი აივ პროტეაზას ინჰიბიტორები (მაგ. ნელფინავირი) ბოცეპრევირი ტელაპრევირი ნეფაზოდონი კობიცისტატი ციკლოსპორინი დანაზოლი გემფიბროზილი	სიმვასტატინთან ერთდროული გამოყენება უკუნაჩვენებია
სხვა ფიბრატები (ფენოფიბრატის გარდა)	არ უნდა აღემატებოდეს დღეში 10 მგ სიმვასტატინის დოზას
ფუზიდური მჟავა	არ არის რეკომენდებული სიმვასტატინთან ერთად
ნიაცინი (ნიკოტინის მჟავა) (≥ 1 გ/დღეში)	აზიური წარმოშობის პაციენტებისთვის არ არის რეკომენდებული სიმვასტატინი
ამიოდარონი ამლოდიპინი ვერაპამილი დილთიაზემი ელბასვირი გრაზოპრევირი	არ უნდა აღემატებოდეს დღეში 20 მგ სიმვასტატინის დოზას
ლომიტაპიდი	ოჯახური ჰომოზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე პაციენტებისთვის, არ უნდა აღემატებოდეს დღეში 40 მგ სიმვასტატინს
დაპტომიცინი	გასათვალისწინებელია, სიმვასტატინის დროებით შეწყვეტა პაციენტებში, რომლებიც იღებენ დაპტომიცინს, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც კომბინირებული თერაპიის სარგებელი აღემატება პოტენციურ რისკს (იხ. ნაწილი 4.4)
გრეიფუტის წვენი	სიმვასტატინით მკურნალობის პერიოდში არ არის სასურველი გრეიფუტის წვენის მიღება

სხვა სამკურნალო საშუალებების გავლენა სიმვასტატინზე

ურთიერთქმედება CYP3A4 ინჰიბიტორებთან

სიმვასტატინი არის ციტოქრომ P450 3A4-ის სუბსტრატი. ციტოქრომ P450 3A4 ძლიერი ინჰიბიტორები ზრდის მიოპათიისა და რაბდომიოლიზის განვითარების რისკს სიმვასტატინის თერაპიის დროს პლაზმაში, HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორული მოქმედების კონცენტრაციის გაზრდით.

ასეთი ინჰიბიტორები მოიცავს იტრაკონაზოლს, კეტოკონაზოლს, პოზიკონაზოლს, ვორიკონაზოლს, ერითრომიცინს, კლარითრომიცინს, ტელითრომიცინს, აივ პროტეაზას ინჰიბიტორებს (მაგ. ნელფინავირი), ბოცეპრევირი, ტელაპრევირი, ნეფაზოდონი და კობიცისტატების შემცველი სამკურნალო საშუალებები. იტრაკონაზოლის ერთდროულმა მიღებამ გამოიწვია სიმვასტატინისადმი ექსპოზიციის 10-ჯერ მეტი ზრდა (აქტიური ბეტა-ჰიდროქსიმჟავას მეტაბოლიტი). ტელითრომიცინმა გამოიწვია სიმვასტატინის მჟავის ექსპოზიციის 11-ჯერ გაზრდა.

ამრიგად, სიმვასტატინის ერთდროულად მოხმარება იტრაკონაზოლთან, კეტოკონაზოლთან, პოზაკონაზოლთან, ვორიკონაზოლთან, აივ პროტეაზას ინჰიბიტორებთან (მაგ. ნელფინავირი), ბოცეპრევირი, ტელაპრევირი, ერითრომიცინი, კლარითრომიცინი, ტელითრომიცინი, ნეფაზოდონი და კობიცისტატის შემცველ სხვა სამკურნალო საშუალებებთან, ასევე გემფიბროზილთან, ციკლოსპორინთან და დანაზოლთან უკუნაჩვენებია (იხ. პუნქტი 4.3). თუ ძლიერი CYP3A4 ინჰიბიტორებით მკურნალობა (საშუალებები, რომელიც AUC–ს ზრდის დაახლოებით 5 ჯერ ან მეტჯერ) გარდაუვალია, მკურნალობის პერიოდშივე უნდა შეწყდეს სიმვასტატინით მკურნალობა (და მოხდეს ალტერნატიული სტატინის გამოყენების განხილვა). სიფრთხილეა საჭირო სიმვასტატინის ზოგიერთი სხვა ნაკლებად ძლიერი CYP3A4 ინჰიბიტორებთან ერთთდროული გამოყენების დროს: ფლუკონაზოლი, ვერაპამილი ან დილტიაზემი (იხ. პუნქტები 4.2 და 4.4).

ფლუკონაზოლი

სიმვასტატინის და ფლუკონაზოლის ერთდროული გამოყენების დროს, იშვიათად ვლინდება რაბდომიოლიზის შემთხვევები (იხ. პუნქტი 4.4).

ციკლოსპორინი

ციკლოსპორინის და სიმვასტატინის ერთდროული გამოყენების დროს იზრდება მიოპათიის/რაბდომიოლიზის განვითარების რისკი. ამიტომ, ციკლოსპორინთან ერთად მიღება უკუნაჩვენებია (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.4). მიუხედავად იმისა, რომ მექანიზმი ჯერ კიდევ არ არის ბოლომდე დაზუსტებული, ციკლოსპორინმა გამოავლინა HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორების AUC–ის გაზრდა. სიმვასტატინის მჟავის გაზრდილი AUC, სავარაუდოდ, ნაწილობრივ განპირობებულია CYP3A4 და/ან OATP1B1 ინჰიბიციით.

დანაზოლი

დანაზოლის და სიმვასტატინის ერთდროული გამოყენების დროს იზრდება მიოპათიის/რაბდომიოლიზის განვითარების რისკი. ამიტომ, დანაზოლთან ერთად მიღება უკუნაჩვენებია (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.4).

გემფიბროზილი

გემფიბროზილი ზრდის სიმვასტატინის მჟავის AUC 1,9-ჯერ, შესაძლოა, გლუკურონიდაციის გზით ან/და OATP1B1 ინჰიბიციით (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.4). გემფიბროზილთან ერთად მიღება უკუნაჩვენებია.

ფუზიდური მჟავა

სისტემური ფუზიდური მჟავის და სტატინების ერთდროული მიღების დროს, შესაძლოა გაიზარდოს მიოპათიის განვითარების რისკი რაბდომიოლიზის ჩათვლით. ამ ურთიერთქმედების მექანიზმი (იქნება ეს ფარმაკოდინამიკა ან ფარმაკოკინეტიკა, ან ორივე ერთად) ჯერ კიდევ უცნობია. ამ კომბინაციის მიღებისას, პაციენტებში დაფიქსირდა რაბდომიოლიზის განვითარების ნიშნები (ფატალური შემთხვევების ჩათვლით). ამ კომბინაციის ერთდროული მიღებით შეიძლება გაიზარდოს ორივე საშუალების პლაზმური კონცენტრაცია. ფუზიდური მჟავებით მკურნალობის აუცილებლობის შემთხვევაში, უნდა შეწყდეს სიმვასტატინით მკურნალობა ფუზიდური მჟავებით მკურნალობის მთლიანი ხანგრძლივობის განმავლობაში. იხ. პუნქტი 4.4.

ამიოდარონი

ამიოდარონის და სიმვასტატინის ერთდროული მიღების დროს, იზრდება მიოპათიის და რაბდომიოლიზის განვითარების რისკი (იხ. პუნქტი 4.4). კლინიკურ კვლევაში, მიოპათია დაფიქსირდა იმ პაციენტთა 6% -ში, რომლებიც იღებდნენ 80 მგ სიმვასტატინს და ამიოდარონს. ამიტომ, სიმვასტატინის დოზა არ უნდა აღემატებოდეს დღეში 20 მგ-ს ამიოდარონთან ერთად მიღების დროს.

კალციუმის არხის ბლოკატორები

· ვერაპამილი

ვერაპამილის და 40 მგ და 80 მგ სიმვასტატინის ერთდროული გამოყენების დროს იზრდება მიოპათიის და რაბდომიოლიზის განვითარების რისკი (იხ. პუნქტი 4.4).

ფარმაკოკინეტიკური გამოკვლევისას დადგინდა, რომ 2.3-ჯერ გაიზარდა სიმვასტატინის მჟავის ზემოქმედება ვერაპამილთან ერთდროულად გამოყენების დროს, რაც ალბათ ნაწილობრივ განპირობებულია CYP3A4 ინჰიბირებით. ამიტომ, სიმვასტატინის დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 20 მგ-ს დღეში, ვერაპამილთან ერთდროულად გამოყენების დროს.

· დილტიაზემი

დილტიაზემის და 80 მგ სიმვასტატინის ერთდროული გამოყენების დროს იზრდება მიოპათიისა და რაბდომიოლიზის განვითარების რისკი (იხ. პუნქტი 4.4). ფარმაკოკინეტიკური გამოკვლევისას დადგინდა რომ 2.7-ჯერ გაიზარდა სიმვასტატინის მჟავის ზემოქმედება ვერაპამილთან ერთდროულად გამოყენების დროს, რაც ალბათ ნაწილობრივ განპირობებულია CYP3A4 ინჰიბირებით. ამიტომ, სიმვასტატინის დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 20 მგ-ს დღეში, დილტიაზემთან ერთდროულად გამოყენების დროს.

· ამლოდიპინი

პაციენტები, რომლებიც ერთდროულად იღებენ ამლოდიპინს და სიმვასტატინს, მიოპათიის მომატებული რისკის გამომწვევია. ფარმაკოკინეტიკური გამოკვლევისას დადგინდა რომ 1.6-ჯერ გაიზარდა სიმვასტატინის მჟავის ზემოქმედება ამლოდიპინთან ერთდროულად გამოყენების დროს. ამიტომ, სიმვასტატინის დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 20 მგ-ს დღეში, ამლოდიპინთან ერთდროულად გამოყენების დროს.

ლომიტაპიდი

ლომიტაპიდის და სიმვასტატინის ერთდროული გამოყენების დროს შესაძლებელია მიოპათიისა და რაბდომიოლიზის რისკის გაზრდა (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.4). ამიტომ, სიმვასტატინის 40 მგ დოზის გადაჭარბება არ შეიძლება პაცინტებში, ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით, რომლებიც იღებენ ლომიტაპიდს.

ზომიერი CYP3A4 ინჰიბიტორები

პაციენტებში, რომლებიც იღებენ სიმვასტატინს, ძირითადად, მაღალი დოზებით, სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ერთად, რომლებიც ზომიერი CYP3A4 ინჰიბიტორები არიან, თერაპიული დოზების დროს შესაძლებელია გაიზარდოს მიოპათიის განვითარების რისკი (იხ. პუნქტი 4.4).

გადამტანი ცილის ინჰიბიტორები OATP1B1

სიმვასტატინის მჟავა სატრანსპორტო ცილის OATP1B1 სუბსტრატია. სამკურნალო საშუალებების ერთდროულმა მიღებამ, რომლებიც სატრანსპორტო ცილის OATP1B1 ინჰიბიტორები არიან, შეიძლება გამოიწვიოს სიმვასტატინის მჟავას პლაზმური კონცენტრაციის და მიოპათიის რისკის მომატება (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.4).

BCRP (მკერდის კიბოს რეზისტენტული ცილა) ინჰიბიტორები

BCRP ინჰიბიტორების კლასიდან მედიკამენტების ერთდროულმა გამოყენებამ, ელბსვირის და გრაზოპრევირის სამკურნალო საშუალებების ჩათვლით, შეიძლება გამოიწვიოს პლაზმაში სიმვასტატინის კონცენტრაციის მომატება და, შესაბამისად, მიოპათიის მომატების რისკი (იხ. პუნქტები 4.2 და 4.4).

ნიაცინი (ნიკოტინის მჟავა)

სიმვასტატინისა და ნიაცინის (ნიკოტინის მჟავა) კომბინაცია ლიპიდების შემსუბუქებულ დოზებში (>1 გ/დღეში) იშვიათ შემთხვევებში ასოცირდება მიოპათიის/რაბდომიოლიზის გამომწვევ შემთხვევებთან. ფარმაკოკინეტიკური გამოკვლევისას დადგინდა, რომ კომბინირებულმა მიღებამ 2 მგ ნიკოტინის მჟავის, როგორც გახანგრძლივებული-გამოთავისუფლების პრეპარატის 20 მგ სიმვასტატინთან ერთად, გამოიწვია სიმვასტატინისა და სიმვასტატინის მჟავას AUC– ის , ასევე სიმვასტატინის მჟავას პლაზმის კონცენტრაციის C_max- ში ზომიერი მატება.

გრეიფუტის წვენი

გრეიფრუტის წვენი აფერხებს ციტოქრომ P450 3A4. დიდი რაოდენობით (დღეში 1 ლიტრზე მეტი) გრეიფრუტის წვენის და სიმვასტატინის ერთდროული მიღება იწვევს სიმვასტატინის მჟავის ზემოქმედების 7-ჯერ გაზრდას. დილით 240 მლ გრეიფუტის წვენის მიღებით, სიმვასტატინმა მოიმატა 1.9-ჯერ, საღამოს. ამრიგად, სიმვასტატინით მკურნალობის დროს, გრეიფრუტის წვენის მიღება თავიდან უნდა იქნას აცილებული.

კოლხიცინი

თირკმლის დისფუნქციის მქონე პაციენტებში, კოლხიცინისა და სიმვასტატინის ერთდროული გამოყენების დროს აღინიშნა მიოპათია და რაბდომიოლიზი. მსგავსი პაციენტებისთვის, ეს კომბინაცია დასაშვებია მჭიდრო კლინიკური მეთვალყურეობის დროს.

დაპტომიცინი

მიოპათიის ან/და რაბდომიოლიზის რისკი შეიძლება გაიზარდოს, HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორების (მაგ: სიმვასტატინი) და დაპტომიცინის კომბინირებული თერაპიით (იხ. პუნქტი 4.4).

რიფამპიცინი

რადგანაც, რიფამპიცინი არის ძლიერი CYP3A4 ინდუქტორი, პაციენტებში, ხანგრძლივი მკურნალობის დროს შეიძლება შემცირდეს სიმვასტატინის ეფექტურობა (მაგ. ტუბერკულოზის სამკურნალოდ). ჯანმრთელ სუბიექტებთან ერთ ფარმაკოკინეტიკურ კვლევაში, სიმვასტატინის მჟავას პლაზმური კონცენტრაციის მრუდის ქვეშ (AUC) არეალი 93% -ით შემცირდა რიფამპიცინის ერთდროული გამოყენების დროს.

სიმვასტატინის გავლენა სხვა სამკურნალო საშუალებების ფარმაკოკინეტიკაზე

სიმვასტატინი არ ახდენს დამაბრკოლებელ მოქმედებას ციტოქრომ P450 3A4-ზე. ამრიგად, სიმვასტატინმა არ უნდა იმოქმედოს CYP3A4-ით მეტაბოლიზებული ნივთიერებების პლაზმურ კონცენტრაციაზე.

ორალურად მისაღები ანტიკოაგულანტები

ჩატარებული ორი კლინიკური კვლევიდან, ერთი ჩვეულებრივი მოხალისეები, ხოლო მეორე ჰიპერქოლესტეროლემიის მქონე პაციენტებით, დღეში 20-40 მგ სიმვასტატინის მიღებით ზომიერად ახდენდა კუმარინის ანიკოაგულანტების მოქმედებას. პროთრომბინის დროის, როგორც საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობა (INR), გაზრდა მოხდა საწყისი მაჩვენებლის 1.7-დან 1.8-მდე და 2.6-დან 3.4-მდე, როგორც მოხალისე ისე პაციენტებში ჩატარებული კვლევებიდან, შესაბამისად. გამოვლინდა INR– ის მაღალი იშვიათი შემთხვევები. პაციენტები, რომლებიც იღებენ კუმარინის ანტიკოაგულანტებს, სიმვასტატინის დაწყებამდე და ხშირად ადრეული თერაპიის დროს უნდა მოხდეს პროთრომბინის დროის განსაზღვრა, რათა არ მოხდეს პროთრომბინის დროის მნიშვნელოვანი ცვლილება. პროთრომბინის სტაბილური დროის დაფიქსირების შემდეგ, დროების მონიტორინგი შეიძლება იმ ინტერვალებით, რომლებიც ჩვეულებრივ რეკომენდებულია კუმარინის ანტიკოაგულანტებისთვის. სიმვასტატინის დოზის შეცვლის ან შეწყვეტის დროს უნდა განმეორდეს იგივე პროცედურა. პაციენტებს, რომლებიც არ იღებენ ანტიკოაგულანტებს სიმვასტატინის თერაპიის დროს, არ უკავშირდებოდა სისხლდენა ან პროთრომბინის დროის ცვლილებები.

4.6 ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

სიმვასტატინი უკუნაჩვენებია ორსულობის დროს (იხ. პუნქტი 4.3).

ორსულ ქალებში უსაფრთხოება დადგენილი არ არის. ორსულ ქალებში არ ჩატარებულა კონტროლირებადი კლინიკური კვლევები სიმვასტატინით. გამოვლენილია თანდაყოლილი ანომალიების იშვიათი ცნობები HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორების ინტრაოტერიული ზემოქმედების შემდეგ. ამასთან, ჩატარებული დაახლოებით 200 პერსპექტიულად მომდევნო ორსულობის ანალიზში, უნებლიედ ექვემდებარება სიმვასტატინს ან სხვა მჭიდრო კავშირში მყოფ HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორს პირველი ტრიმესტრის განმავლობაში, დაფიქსირდა თანდაყოლილი ანომალიების შემთხვევა შედარებული ზოგად პოპულაციაში. ორსულობის რაოდენობა სტატისტიკურად საკმარისი იყო, რათა გამორიცხულიყო თანდაყოლილი ანომალიების მომატება 2.5-ჯერ ან მეტჯერ, ფონური ინციდენტიდან გამომდინარე.

მიუხედავად მტკიცებულების არ არსებობისა, თანდაყოლილი ანომალიების შემთხვევები შთამომავალ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ სიმვა-დენკს ან კიდევ ერთ მჭიდროდ დაკავშირებულ HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორს, განსხვავდება საერთო პოპულაციაში დაფიქსირებულისგან, დედების მკურნალობამ სიმვასტატინით შეიძლება შეამციროს მივალონური მჟავას ნაყოფის დონე, მივალონური მჟავას ნაყოფის დონე, რაც ქოლესტერინის ბიოსინთეზის წინამორბედია. ათეროსკლეროზი ქრონიკული პროცესია და, როგორც წესი, ორსულობის დროს ლიპიდების შემამცირებელი პრეპარატების შეწყვეტამ მცირე გავლენა უნდა მოახდინოს პირველადი ჰიპერქოლესტერინემიასთან დაკავშირებულ გრძელვადიან რისკზე. ამ მიზეზებიდან გამომდინარე, სიმვა-დენკი არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულ ქალებში, მათში, ვინც ცდილობს დაორსულებას ან ეჭვობს, რომ არის ორსულად. სიმვა-დენკით მკურნალობა უნდა შეწყდეს ორსულობის განმავლობაში, ან სანამ დადგინდება, რომ ქალი ორსულად არ არის (იხ. პუნქტები 4.3 და 5.3).

ლაქტაცია

უცნობია გადადის თუ არა სიმვასტატინი ან მისი მეტაბოლიტები ადამიანის რძეში. რადგან, ბევრი სამკურნალო საშუალებები გადადის ადამიანის რძეში და ჩვილში სერიოზული უარყოფითი რეაქციების განვითარების პოტენციალის გამო, ქალებმა, რომლებიც იღებენ სიმვა-დენკს , არ უნდა გამოკვებონ ჩვილები (იხ. პუნქტი 4.3).

ფერტილობა

არ ჩატარებულა სიმვასტატინის მოქმედების კლინიკური კვლევები ადამიანის ნაყოფიერებაზე. სიმვასტატინს არავითარი გავლენა არ მოუხდენია მამრი და მდედრი ვირთაგვების ნაყოფიერებაზე (იხ. პუნქტი 5.3).

4.7 გავლენა ავტომობილის და სხვა მექანიზმების მართვის უნარზე

სიმვასტატინს არ გააჩნია ან უმნიშვნელო გავლენა აქვს ავტომობილის და სხვა მექანიზმების მართვის უნარზე. ამასთან, ავტომობილების მართვისას ან ოპერაციული მექანიზმების დროს გასათვალისწინებელია, რომ იშვიათად აღინიშნება თავბრუსხვევა პოსტ-მარკეტინგული გამოცდილებიდან.

4.8 არასასურველი ეფექტები

შემდეგი გვერდითი რეაქციების სიხშირე, რომლებიც გამოვლენილია კლინიკური კვლევების და/ან პოსტ-მარკეტინგული გამოყენების დროს, კლასიფიცირდება მათი ინფიცირების მაჩვენებლების შეფასების საფუძველზე, დიდ, გრძელვადიან, პლაცებოზე-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში, მათ შორის HPS და 4S, შესაბამისად, 20,536 და 4,444 პაციენტში (იხ. პუნქტი 5.1). HPS– სთვის დაფიქსირდა მხოლოდ სერიოზული გვერდითი რეაქციები, აგრეთვე მიალგია, შრატში ტრანსამინაზების და CK–ის მატება. 4S-სთვის დაფიქსირდა ქვემოთ ჩამოთვლილი ყველა გვერდითი რეაქცია. თუ ამ კვლევებში სიმვასტატინის ინციდენტების სიხშირე პლაცებო მაჩვენებლებზე ნაკლები ან მსგავსი იყო, და იგივე მიზეზები, რომლებიც დაკავშირებული იყო სპონტანურ მოვლენებთან, ეს გვერდითი მოვლენები კლასიფიცირდება როგორც "იშვიათი".

საშუალოდ 5 წლიანი შესწავლიდან HPS–ის ჩატარებულ კვლევაში (იხ.პუნქტი 5.1), რომელშიც შედიოდა 20,536 პაციენტი, რომლებიც მკურნალობდნენ დღეში 40 მგ სიმვასტატინით (n = 10,269) ან პლაცებოთი (n = 10,267), უსაფრთხოების პროფილები შედარდა 40 მგ სიმვასტატინით და პლაცებოთი მკურნალობის დროს. გვერდითი მოვლენების გამო შეწყვეტილი მკურნალობები შედარებული იყო (4.8% პაციენტები, რომლებიც მკურნალობდნენ სიმვასტატინით, შედარდა 5.1% პლაცებოთი მომკურნალე პაციენტებთან). მიოპათიის შემთხვევა იყო <0.1% იმ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ 40 მგ სიმვასტატინით. მომატებული ტრანსამინაზები (> სამჯერ მეტი ვიდრე ნორმაა; დადასტურებული განმეორებითი ტესტით) დაფიქსირდა პაციენტთა 0.21% -ში (n = 21), რომლებიც მკურნალობდნენ 40 მგ სიმვასტატინით, შედარდა პაციენტთა 0.09% (n = 9), რომლებიც მკურნალობდნენ პლაცებოთი.

გვერდითი რეაქციების სიხშირე კლასიფიცირდება შემდეგნაირად:

ძალიან ხშირი ( >1/10), ხშირი ( >1/100-დან <1/10), არახშირი ( >1/1,000-დან <1/100), იშვიათი ( >1/10,000-დან <1/1,000), ძალიან იშვიათი (<1/10,000), უცნობი სიხშირით (არსებული მონაცემების საფუძველზე შეფასება ვერ მოხერხდა)

დარღვევები სისხლის და ლიმფური სისტემების მხრივ

იშვიათი: ანემია

დარღვევები იმუნური სისტემის მხრივ

ძალიან იშვიათი: ანაფილაქსია

ფსიქიატრიული დარღვევების მხრივ

ძალიან იშვიათი: უძილობა

უცნობი სიხშირით : დეპრესია

დარღვევები ნერვული სისტემის მხრივ

იშვიათი: თავის ტკივილი, პარესთეზია, თავბრუსხვევა, პერიფერიული ნეიროპათია

ძალიან იშვიათი: ცნობიერების დაკარგვა

მხედველობის მხრივ

იშვიათი: ბუნდოვანი მხედველობა, მხედველობის დაქვეითება

რესპირატორული, თორაკიული და მედიასტინალური დარღვევები

უცნობი სიხშირით : ინტერსტიციული ფილტვის დაავადება (იხ. პუნქტი 4.4)

გასტროინტესტინალური ტრაქტის მხრივ

იშვიათი: ყაბზობა, მუცლის ტკივილი, მეტეორიზმი, დისპეფსია, დიარეა, გულისრევა, ღებინება, პანკრეატიტი.

ჰეპატობილიარული დარღვევები

იშვიათი: ჰეპატიტი/სიყვითლე

ძალიან იშვიათი: (ზოგჯერ ფატალური შედეგით) ღვიძლის უკმარისობა

კანის და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ დარღვევები

იშვიათი : გამონაყარი, ქავილი, ალოპეცია

ძალიან იშვიათი: ლიქენოიდული წამლის გამოვლინება

ძვალ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ დარღვევები

იშვიათი: მიოპათია* (მიოზიტის ჩათვლით), რაბდომიოლიზი თირკმლის მწვავე უკმარისობით ან მის გარეშე (იხ. პუნქტი 4.4), მიალგია, კუნთების კრუნჩხვები

ძალიან იშვიათი: კუნთის დაზიანება

უცნობი სიხშირით: ტენდინოპათია, მათ შორის ზოგჯერ მყესის გაწყვეტით, იმუნური შუამავლობით ნეკროზული მიოპათია **

*კლინიკური კვლევებიდან დგინდება, რომ პაციენტები, რომლებიც მკურნალობდნენ დღეში 80 მგ სიმვასტატინით, აღინიშნა მიოპათია ვიდრე იმ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ დღეში 20 მგ სიმვასტატინით (1.0% წინააღმდეგ; 0.02%, შესაბამისად) (იხ. პუნქტები 4.4 და 4.5).

**იშვიათად გვხვდება იმუნური შუამავლობით ნეკროზული მიოპათიის (IMNM) შესახებ, ანაუტოიმუნური მიოპათია, ასოცირდება სტატინის გამოყენებასთან. IMNM კლინიკურად ხასიათდება: კუნთების პროქსიმალური სისუსტე და შრატში კრეატინ კინაზას მომატება, რომლებიც შენარჩუნებულია სტატინის მკურნალობის შეწყვეტის მიუხედავად. კუნთების ბიოფსიებში აღინიშნება ნეკროზირების მიოპათია მნიშვნელოვანი ანთების გარეშე. იმუნოსუპრესორული საშუალებების გამოყენების დროს ხდება გაუმჯობესება (იხ. პუნქტი 4.4).

რეპროდუქციული სისტემის და მკერდის დარღვევები

ძალიან იშვიათი: გინეკომასტია

არ არის ცნობილი: ერექციული დისფუნქცია

ზოგადი დარღვევები და მიღების პირობები

იშვიათი: ასთენია

იშვიათად ვლინდება გამოხატული ჰიპერმგრძნობელობის სინდრომი, რომელიც მოიცავს შემდეგ მახასიათებლებს: ანგიონევროზული შეშუპება, ლუპუსის მსგავსი სინდრომი, პოლიმიალგიის რევმატიკა, დერმატომიოზიტი, ვასკულიტი, თრომბოციტოპენია, ეოზინოფილია, მომატებული ESR, ართრიტი და ართრალგია, ჭინჭრის ციება, ფოტომგრძნობელობა, ცხელება, სიწითლე, დისპნოე და სისუსტე.

კვლევები

იშვიათი: შრატში ტრანსამინაზების მატება (ALT, AST, g-GT) (იხ. პუნქტი 4.4 ეფექტები ღვიძლის მხრივ), ტუტე ფოსფატაზას მომატება; შრატში CK დონის მომატება (იხ. პუნქტი 4.4).

დაფიქსირდა HbA1c– ის და უზმოზე შრატის გლუკოზის დონის მომატება სტატინებთან, მათ შორის სიმვასტატინთან ერთად.

იშვიათად ვლინდება პოსტ-მარკეტინგული შედეგის კოგნიტური დარღვევა (მაგ. მეხსიერების დაქვეითება, დავიწყება, ამნეზია, მეხსიერების დაქვეითება, დაბნეულობა) დაკავშირებულია სტატინის გამოყენებასთან, სიმვასტატინის ჩათვლით. მოხსენებები ზოგადად არ არის სერიოზული და შექცევადია სტატინის შეწყვეტისთანავე, სიმპტომების დაწყების ცვლადი დროით (1 დღიდან წლამდე) და სიმპტომების მოგვარებით (საშუალოდ 3 კვირა).

შემდეგი გვერდითი მოვლენები გამოვლინდა ზოგიერთ სტატინთან:

· ძილის დარღვევები, კოშმარების ჩათვლით
· სექსუალური დისფუნქცია
· შაქრიანი დიაბეტი: სიხშირე დამოკიდებულია რისკ ფაქტორების არსებობასა ან არარსებობაზე (სისხლის გლუკოზა უზმოზზე ≥ 5.6 მმოლ/ლ, BMI> 30 კგ/მ², გაზრდილი ტრიგლიცერიდები, ჰიპერტენზიის ისტორია).

პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა

ჩატარებული 48-კვირიან კვლევაში, რომელშიც მონაწილეობა მიიღეს ბავშვებმა და მოზარდებმა (თინეიჯერი ბიჭები II ეტაპი და ზევით, გოგონები, რომლებსაც სულ მცირე ერთი წელი აღენიშნებოდათ მენსტრუაციის პერიოდი) 10-17 წლის ასაკში, ოჯახური ჰეტეროზიგოტური ჰიპერქოლესტერინოლემიით (n = 175), სიმვასტატინით მკურნალობისას ჯგუფის უსაფრთხოება და ტოლერანტობა, ზოგადად, მსგავსი იყო პლაცებოთი მკურნალობასთან დაკავშირებული ჯგუფის მიმართ. გრძელვადიანი მოქმედებები ფიზიკურ, ინტელექტუალურ და სექსუალურ მომწიფებაზე უცნობია. ერთწლიანი მკურნალობის შემდეგ, საკმარისი მონაცემები არ არსებობს (იხ. პუნქტები 4.2, 4.4 და 5.1).

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ ინფორმაციის შეტყობინება

მნიშვნელოვანია შესაძლო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება სამედიცინო პროდუქტის აუტორიზაციის შემდეგ. ეს საშუალებას იძლევა განხორციელდეს სამკურნალო საშუალების სარგებელი/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგი. ჯანდაცვის პროფესიონალებს მოეთხოვებათ შეატყობინონ ყველა საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ, ეროვნული ანგარიშგების სისტემის საშუალებით.

4.9 დოზის გადაჭარბება

დღემდე დაფიქსირებულია დოზის გადაჭარბების რამდენიმე შემთხვევა. მიღებული სიმვასტატინის მაქსიმალური დოზა იყო 3.6 გ. ყველა პაციენტი გამოჯანმრთელდა გართულებების გარეშე. დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში არ არსებობს კონკრეტული მკურნალობა.

ამ შემთხვევაში, გასათვალისწინებელია სიმპტომური და დამხმარე ზომები.

5. ფარმაკოლოგიური მახასიათებლები

5.1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორები,

ათქ კოდი:C10A A01

მოქმედების მექანიზმი

პერორალურად მიღების შემდეგ, სიმვასტატინი, რომელიც წარმოადგენს არააქტიურ ლაქტონს, განიცდის ჰიდროლიზს ღვიძლში და იშლება შესაბამისი ბეტა-ჰიდროქსიდის ფორმებად, რომელიც არის 3 ჰიდროქსი-3 მეთილგლუტარილის კოენზიმის რედუქტაზას ძლიერი ინჰიბიტორი. აღნიშნული ფერმენტი აკატალიზირებს HMG-CoA გარდაქმნას მევალონატამდე, რაც წარმოადგენს ადრეულ და დროის შემზღუდველ ეტაპს ქოლესტერინის ბიოსინთეზში.

გამოკვლეულია რომ, სიმვასტატინი ამცირებს დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინის LDL-ქოლესტერინს როგორც ნორმალურ, ასევე მომატებულ კონცენტრაციებს. LDL წარმოიქმნება ძალიან დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინებიდან (VLDL) და კატაბოლიზირდება ძირითადად LDL სპეციფიკური რეცეპტორების საშუალებით. სიმვასტატინის LDL-ის შემამცირებელი ეფექტი შესაძლებელია განპირობებული იყოს როგორც VLDL-ქოლესტეროლის კონცენტრაციის შემცირებით, ასევე LDL-ის რეცეპტორის ინდუქციით, რაც საბოლოოდ იწვევს LDL-ქოლესტეროლის წარმოქმნის შემცირებას და მისი კატაბბოლიზმის გაზრდას. ასევე სიმვასტატინის მკურნალობის დროს, მნიშვნელოვნად ეცემა აპოლიპოპროტეინი B-ს დონე. გარდა ამისა, სიმვასტატინი ზომიერად ზრდის HDL-ქოლესტეროლის რაოდენობას და ამცირებს პლაზმის ტრიგლიცერიდების დონეს. აღნიშნული ცვლილებების შედეგად ტოტალური და HDL-ქოლესტეროლის თანაფარდობა, აგრეთვე LDL და HDL ქოლესტეროლის თანაფარდობა მცირდება.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება

გულის კორონარული დაავადების მაღალი რისკი (CHD) ან არსებული კორონარული გულის დაავადება

გულის დაცვის კვლევაში (HPS), სიმვასტატინის თერაპიის ეფექტები შეფასდა 20,536 პაციენტში (40-80 წლის ასაკში), ჰიპერლიპიდემიით ან მის გარეშე, აგრეთვე კორონარული არტერიის დაავადებებით, სხვა ოკლუზიური არტერიული დაავადებებით ან შაქრიანი დიაბეტით. ჩატარებულ კვლევაში, რომლის საშუალო ხანგრძლივობა იყო 5 წელი, 10,269 პაციენტს მკურნალობდნენ დღეში 40 მგ სიმვასტატინით, ხოლო 10,267 პაციენტს პლაცებოთი. საწყის ეტაპზე, 6,793 პაციენტს (33%) ჰქონდა LDL- ქოლესტერინის დონე 116 მგ / დლ-ზე ქვემოთ; 5,063 პაციენტს (25%) ჰქონდა 116 მგ / დლ და 135 მგ / დლ დონეებს შორის; და 8,680 პაციენტის (42%) დონე იყო უფრო მეტი, ვიდრე 135 მგ / დლ.

დღეში 40 მგ სიმვასტატინით მკურნალობამ პლაცებოსთან შედარებით, მნიშვნელოვნად შეამცირა სიკვდილიანობის გამომწვევი ყველა რისკი (1328 [12.9%]) სიმვასტატინით ნამკურნალევ პაციენტებთან შედარებით, პლაცებოთი ნამკურნალევ პაციენტებისთვის 1507 [14.7%]; p = 0 , 0003), კორონარული სიკვდილიანობის 18% შემცირების გამო (587 [5.7%] წინააღმდეგ 707 [6.9%]; გვ = 0.0005; რისკის აბსოლუტური შემცირება 1.2%-ით). გულ-სისხლძარღვთა სიკვდილიანობის შემცირებით სტატისტიკური მნიშვნელობისთვის არ მიუღწევია.

სიმვასტატინმა ასევე 27%-ით შეამცირა ძირითადი კორონარული მოვლენების რისკი (კომპოზიციური დასკვნა, რომელიც შედგება არა-ფატალური MI (მიოკარდიუმის ინფარქტით) ან CHD სიკვდილით) (p <0.0001). სიმვასტატინმა 30% (p <0.0001) და 16% (p = 0.006) შეამცირა კორონარული რევასკულარიზაციის პროცედურების ჩატარების აუცილებლობა (მათ შორის, კორონარული არტერიის შემოვლითი ქსოვილის ჩათვლით ან კანქვეშა თერაპიული კორონარული ანგიოპლასტიკა) და პერიფერიული და სხვა არა-კორონარული რევასკულარიზაციის პროცედურების ჩატარება, შესაბამისად. სიმვასტატინმა შეამცირა ინსულტის განვითარების რისკი 25% -ით (p <0.0001), რაც მიეკუთვნება იშემიური ინსულტის 30% შემცირებას (გვ <0.0001). გარდა ამისა, დიაბეტიანი პაციენტების ქვეჯგუფში, სიმვასტატინმა 21%-ით (გვ = 0.0293) შეამცირა მაკროვასკულური გართულებების რისკი, მათ შორის პერიფერიული რევასკულარიზაციის პროცედურების ჩატარება (ოპერაცია ან ანგიოპლასტიკა), ქვედა კიდურების ამპუტაცია, ან ფეხის წყლულები. მოვლენების სიხშირის პროპორციული დაქვეითება ერთნაირი იყო გამოკვლეული პაციენტების თითოეულ ქვეჯგუფში, მათ შორის პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ გულის კორონარული დაავადება, მაგრამ ვისაც ჰქონდა ცერებროვასკულური ან პერიფერული გულის დაავადება, ქალები და მამაკაცები, 70 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტები ან უფროსი ასაკის პაციენტებს, გამოკვლევაში მიღებისთანავე, ჰიპერტენზიის არსებობა ან არარსებობა და განსაკუთრებით, ვისაც LDL ქოლესტერინი 3.0 მმოლ / ლ-ზე ქვემოთ აქვთ.

„სკანდინავიურ კვლევაში სიმვასტატინის გავლენა სიცოცხლისუნარიანობაზე“ (4S), სიმვასტატინით თერაპიის მოქმედება ჯამში სიკვდილიანობა შეფასებულ იქნა 4,444 პაციენტში, რომლებსაც ჰქონდათ CHD და ძირითადი საწყისი ქოლესტერინი 212-309 მგ / დლ (5.5-8.0 მმოლ / ლ). ამ მულტიცენტრული, რანდომიზებული, ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებადი გამოკვლევისას, სტენოკარდიის ან წინა მიოკარდიუმის ინფარქტის (MI) პაციენტები მკურნალობდნენ დიეტით, სტანდარტული ზრუნვით, ან სიმვასტატინით დღეში 20-40 მგ (n = 2.221) ან პლაცებოთი (n = 2.223) საშუალო ხანგრძლივობაიყო 5.4 წელი. სიმვასტატინმა შეამცირა სიკვდილიანობის რისკი 30%-ით (რისკის აბსოლუტური შემცირება 3,3%-ით). CHD–ის სიკვდილიანობის რისკი შემცირდა 42%–ით (აბსოლუტური რისკის შემცირება 3,5%). სიმვასტატინმა ასევე 34 %-ით შეამცირა ძირითადი კორონარული მდგომარეობის განვითარების რისკი (CHD-ით გამოწვეული კვდომა და დამატებული ჰოსპიტალურად დადასტურებული და უსიმპტომო არაფატალური MI). უფრო მეტიც, სიმვასტატინმა მნიშვნელოვნად შეამცირა ფატალური პლუს არაფატალური ცერებროვასკულური მოვლენების რისკი (ინსულტი და გარდამავალი იშემიური შეტევები) 28%-ით. გულ-სისხლძარღვთა სიკვდილიანობის მხრივ ჯგუფებს შორის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება არ ყოფილა.

დამატებითი შემცირების ეფექტურობის შესწავლა ქოლესტერინსა და ჰომოსისტეინში (SEARCH) შეფასდა 80 მგ და 20 მგ სიმვასტატინით მკურნალობის ეფექტები (მედიკამენტური მოქმედება 6.7 წლის განმავლობაში) უმეტესად სისხლძარღვთა მოვლენებზე (MVE; განისაზღვრება როგორც გულის კორონარული დაავადება, არაფატალური MI, კორონარული რევასკულარიზაცია, არაფატალური ან ფატალური ინსულტი, ან პერიფერიული რევასკულარიზაცია) მიოკარდიუმის ინფარქტის მქონე 12, 064 პაციენტში. მნიშვნელოვანი განსხვავება არ ყოფილა MVE–ის ინციდენტში 2 ჯგუფს შორის; 20 მგ სიმვასტატინი (n = 1,553; 25.7%) წინააღმდეგ 80 მგ სიმვასტატინისა (n = 1,477; 24.5%); RR 0.94, 95% CI: 0.88 -დან 1.01-მდე. LDL-C– ის აბსოლუტური განსხვავება ორ ჯგუფს შორის იყო 0.35 ± 0.01 მმოლ / ლ. უსაფრთხოების პროფილები ანალოგიური იყო ნამკურნალევ ორ ჯგუფს შორის, გარდა იმისა, მიოპათიის შემთხვევა დაახლოებით იყო 1.0% პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს 80 მგ სიმვასტატინი იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებმაც მიიღეს 20 მგ სიმვასტატინი, იყო 0.02%. ამ მიოპათიის შემთხვევების დაახლოებით ნახევარი დაფიქსირდა მკურნალობის პირველი წლის განმავლობაში. მკურნალობის ყოველი მომდევნო წლის განმავლობაში მიოპათიის შემთხვევა იყო დაახლოებით 0.1%.

პირველადი და კომბინირებული ჰიპერქოლესტერინემია

ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე პაციენტებში, სიმვასტატინის 10, 20, 40 და 80 მგ ყოველდღიურად, ეფექტურობისა და უსაფრთხოების შედარებისას ჩატარებულ კვლევებში, LDL ქოლესტერინის საშუალო შემცირება იყო, 30%, 38%, 41% და 47%, შესაბამისად. კომბინირებული (შერეული) ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ 40 მგ და 80 მგ სიმვასტატინს, ტრიგლიცერიდების საშუალო შემცირება იყო 28% და 33% (პლაცებო: 2%), შესაბამისად, ხოლო HDL- ქოლესტერინის საშუალო ზრდა იყო, შესაბამისად, 13% და 16% (პლაცებო: 3%).

პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა

ორმაგად-ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებადი კვლევის დროს, 175 პაციენტი (99 თინეიჯერი ბიჭი II ეტაპის და ზევით ; 76 გოგონა, რომლებიც ერთ წელზე მეტია, რაც იმყოფებოდნენ მენსტრუაციის პერიოდში) 10-17 წლის ასაკიდან (საშუალო ასაკის 14.1 წელი), ოჯახური ჰეტეროზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემიით (HeFH), რანდომიზებული იქნა სიმვასტატინსა ან პლაცებოზე 24 კვირის განმავლობაში (საბაზო შესწავლა). კვლევაში ჩართვა საჭიროებს საწყის LDL-C დონის 160 მგ/დლ-დან 400 მგ / დლ-მდე და მინიმუმ ერთი მშობლის LDL-C დონის> 189 მგ / დლ. სიმვასტატინის მისაღები დოზა (დღეში ერთხელ საღამოს) იყო 10 მგ პირველი 8 კვირის განმავლობაში, 20 მგ მეორე 8 კვირის განმავლობაში და შემდეგ 40 მგ 24-კვირიანი გახანგრძლივებით, 144 პაციენტმა გადაწყვიტა თერაპიის გაგრძელება და მიიღეს 40 მგ სიმვასტატინი ან პლაცებო.

სიმვასტატინმა მნიშვნელოვნად შეამცირა LDL-ქოლესტერინი, ტრიგლიცერიდები და apo B პლაზმის დონეები. 48 კვირის შემდეგ, გაფართოების შედეგები შედარებითი იყო საბაზისო კვლევაში დაფიქსირებულ შედეგებთან. 24 კვირიანი მკურნალობის შემდეგ, საშუალო LDL-C ქოლესტერინის დონე იყო 124.9 მგ/დლ (დიაპაზონი: 64.0-289.0 მგ/დლ) 40 მგ სიმვასტატინის ჯგუფში 207.8 მგ / დლ-მდე (დიაპაზონი: 128.0-334.0 მგ / დლ) შედარებით პლაცებო ჯგუფში.

24 კვირიანი სიმვასტატინით მკურნალობის შემდეგ (დოზებით დღეში 10, 20 და 40 მგ–მდე გაზრდილი, 8-კვირის ინტერვალით) სიმვასტატინმა საშუალო LDL-C შეამცირა 36.8%-ით (პლაცებო: 1.1% –ით გაზრდა საწყისი დონიდან), apo B–ს 32.4% (პლაცებო: 0.5%) და საშუალო ტრიგლიცერიდის დონე 7.9%-ით (პლაცებო: 3.2%) და საშუალო HDL-C დონე გაიზარდა 8.3%-ით (პლაცებო: 3.6%). სიმვასტატინის გრძელვადიანი სარგებელი, გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების დროს, HeFH– ით დაავადებულ ბავშვებში უცნობია.

ოჯახური ჰეტეროზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე ბავშვებში 40 მგ-ზე მეტი დოზის უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის შესწავლილი. ბავშვობაში, სიმვასტატინის თერაპიის გრძელვადიანი ეფექტურობა ზრდასრულ ასაკში ავადობისა და სიკვდილიანობის შემცირების მიზნით დადგენილი არ არის.

5.2 ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

სიმვასტატინი წარმოადგენს არააქტიურ ლაქტონს, რომელიც ინტენსურად ჰიდროლიზდება in vivo შესაბამის ბეტაჰიდროქსიაზიდთან, HMG-CoA რედუქტაზას ძლიერი ინჰიბიტორით. ჰიდროლიზი ძირითადად მიმდინარეობს ღვიძლში; ჰიდროლიზის მაჩვენებელი ადამიანის პლაზმაში ძალიან ნელია.

ფარმაკოკინეტიკური თვისებები შეფასებულია მოზრდილებში. ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები ბავშვებსა და მოზარდებში არ არის ხელმისაწვდომი.

აბსორბცია

ადამიანებში, სიმვასტატინი კარგად შეიწოვება და განიცდის ღვიძლში პირველადი-გავლის ექსტრაქციას. ექსტრაქცია დამოკიდებულია ღვიძლში სისხლის დინებაზე. ღვიძლი აქტიური ფორმის მოქმედების ძირითადი ადგილია. დადგინდა, რომ ბეტა-ჰიდროქსიმჟავას სისტემური ცირკულაციის არსებობა სიმვასტატინის პერორალური დოზის მიღების შემდეგ, დოზის 5% -ზე ნაკლებია. აქტიური ინჰიბიტორების მაქსიმალური კონცენტრაცია პლაზმაში მიიღწევა სიმვასტატინის მიღებიდან დაახლოებით 1-2 საათის განმავლობაში. საკვებთან ერთად მიღება არ მოქმედებს მის შეწოვაზე.

სიმვასტატინის ერთჯერადი და მრავალჯერადი დოზების ფარმაკოკინეტიკამ აჩვენა, რომ სამკურნალო პრეპარატის დაგროვება მრავალჯერადი დოზირების შემდეგ არ მომხდარა.

განაწილება

ადამიანებში, სიმვასტატინის და მისი აქტიური მეტაბოლიტის ცილის შებოჭვა არის> 95%.

ელიმინაცია

სიმვასტატინი წარმოადგენს CYP3A4 სუბსტრატს (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.5). ადამიანის პლაზმაში წარმოდგენილი სიმვასტატინის ძირითადი მეტაბოლიტებია ბეტა-ჰიდროქსი მჟავა და ოთხი აქტიური მეტაბოლიტი. რადიოაქტიური სიმვასტატინის პერორალური დოზით მიღების შემდეგ, მოხალისეთა, 13 %-ში რადიოაქტიური ნივთიერება გამოიყო შარდში, ხოლო 60% ფეკალურ მასებში, 96 საათის განმავლობაში. ფეკალურ მასებში გამოყოფილი აბსორბირებული პრეპარატის რაოდენობა ექვივალენტურია როგორც ნაღველში გამოყოფილი, ასევე არააბსორბირებული პრეპარატის რაოდენობისა. ბეტა-ჰიდროქსი მჟავას ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, მისი ნახევარგამოყოფის პერიოდის ხანგრძლივობა შეადგენს 1.9 საათს. საშუალოდ, ინტრავენური დოზის მხოლოდ 0.3% გამოიყოფა შარდში ინჰიბიტორების სახით.

სიმვასტატინის მჟავა აქტიურად აღწევს ჰეპატოცირებში გადამყვანი OATP1B1 მიერ.

სიმვასტატინი არის BCRP გადინების ტუმბოების (efflux transporter) სუბსტრატი.

სპეციალური პოპულაციები

SLCO1B1 პოლიმორფიზმი

SLCO1B1 გენის მატარებლებს c.521T> C ალელებში აქვთ დაბალი OATP1B1 მოქმედება. ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტის, სიმვასტატინის მჟავას საშუალო ექსპოზიცია (AUC) არის 120% C ალელის ჰეტეროზიგოტურ მატარებლებში (CT) და 221% ჰომოზიგოტის (CC) გადამზიდავებში, ვიდრე იმ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ყველაზე გავრცელებული გენოტიპი (TT). C ალელის სიხშირე 18%-ია ევროპის ქვეყნების მოსახლეობაში. პაციენტები, რომელთაც აქვთ SLCO1B1 პოლიმორფიზმი, განიცდიან სიმვასტატინის მჟავას ექსპოზიციის გაზრდას, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს რაბდომიოლიზის გაზრდილი რისკი (იხ. პუნქტი 4.4).

5.3 პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები

ფარმაკოდინამიკის, განმეორებითი დოზის ტოქსიკურობის, გენოტოქსიკურობის და კანცეროგენურობის შესახებ ცხოველთა ჩვეულებრივი კვლევების საფუძველზე, პაციენტისთვის სხვა რისკი არ არსებობს, ვიდრე მოსალოდნელი იყო ფარმაკოლოგიური მექანიზმის გათვალისწინებით. მაქსიმალურ ტოლერანტულ დოზებში, როგორც ვირთაგვებში, ასევე კურდღლებში, სიმვასტატინს არ გამოუწვევია ნაყოფის დარღვევები და არ უმოქმედია ნაყოფიერების, რეპროდუქციული ფუნქციის ან ახალშობილთა განვითარებაზე.

6. ფარმაცევტული მონაცემები

6.1 დამხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი

ბუტილჰიდროქსიანიზოლი

ლაქტოზის მონოჰიდრატი

პრეჟელატინირებული სიმინდის სახამებელი

ასკორბინის მჟავა

ლიმონის მჟავის მონოჰიდრატი

მიკროკრისტალური ცელულოზა

კროსკარემოლოზას ნატრიუმი

მაგნიუმის სტეარატი [მცენარეული]

ჰიდროქსიპროპილცელულოზა

ჰიპრომელოზა