აქვითეკანი300მგ/15მლ15მლ#1ფლ[]

^ამაგ. Pneumocystis jirovecii პნევმონია, ბრონქოპულმონალური ასპერგილოზი, სისტემური კანდიდოზი

^ბმაგ. ჰერპეს ზოსტერი, გრიპი, B ჰეპატიტის რეაქტივაცია და ციტომეგალოვირუსით გამოწვეული კოლიტი.

*თირკმლების უკმარისობის, ჰიპოტენზიის ან სისხლის მიმოქცევის უკმარისობის არახშირი შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებსაც განუვითარდათ დეჰიდრატაციის ეპიზოდები დიარეასთან და/ან ღებინებასთან ან სეფსისთან.

შერჩეულიარასასურველიეფექტებისაღწერა (მონოთერაპია)

მძიმე დიარეა დაფიქსირდა პაციენტების 20%-ში, რომლებიც იცავდნენ დიარეის კონტროლის რეკომენდაციებს. მძიმე დიარეა დაფიქსირდა შესაფასებელი ციკლების 14%-ში. პირველი თხევადი განავლის დაწყებამდე საშუალო დრო იყო მე-5 დღე ირინოტეკანის ინფუზიიდან.

პაციენტების დაახლოებით 10%-ს, რომლებიც მკურნალობდნენ ღებინების საწინააღმდეგო პრეპარატებით, აღენიშნებოდათ ძლიერი გულისრევა და ღებინება .

ყაბზობა დაფიქსირდა 10%-ზე ნაკლებ პაციენტში.

ნეიტროპენია დაფიქსირდა პაციენტთა 78.7%-ში და მძიმე იყო 22.6%-ში (ნეიტროფილების რაოდენობა < 500 უჯრედი/მმ³). ყველა შესაფასებელი მკურნალობის ციკლიდან, 18%-ს ჰქონდა ნეიტროფილების რაოდენობა 1000 უჯრედი/მმ³-ზე ნაკლები, მათ შორის 7.6%-ს 500 უჯრედი/მმ³-ით. სრული აღდგენა ჩვეულებრივ მიიღწევა 22-ე დღისთვის.

ფებრილური ნეიტროპენია დაფიქსირდა პაციენტების 6.2%-ში და ციკლების 1.7%-ში. ინფექციები განვითარდა პაციენტების დაახლოებით 10.3%-ში (ციკლების 2.5%) და დაკავშირებული იყო მძიმე ნეიტროპენიასთან პაციენტთა დაახლოებით 5.3%-ში (ციკლების 1.1%); ორი შემთხვევა ფატალურად დასრულდა.

ანემია აღინიშნა პაციენტების დაახლოებით 58.7%-ში (8% ჰემოგლობინის დონით < 8 გ/დლ და 0.9% ჰემოგლობინის დონით < 6.5 გ/დლ).

თრომბოციტოპენია (< 100 000 უჯრედი/მმ³) აღინიშნა პაციენტების 7.4%-ში და ციკლების 1.8%-ში და თრომბოციტების რაოდენობა ≤ 50 000 უჯრედი/მმ³ პაციენტების 0.9%-ში და ციკლების 0.2%-ში. თითქმის ყველა პაციენტი გამოჯანმრთელდა 22-ე დღისთვის.

მწვავე ქოლინერგული სინდრომი

დროებითი, მძიმე მწვავე ქოლინერგული სინდრომი დაფიქსირდა მონოთერაპიის მიმღებ პაციენტთა 9%-ში.

ასთენია აღინიშნა პაციენტების 10%-ზე ნაკლებში, რომლებიც იყვნენ მონოთერაპიაზე. ირინოტეკანთან მიზეზობრივი კავშირი არ შეიძლება ცალსახად იყოს დემონსტრირებული.

პირექსია ინფექციის გარეშე ან თანმხლები მძიმე ნეიტროპენია აღინიშნებოდა მონოთერაპიის მიმღებ პაციენტთა 12%-ში.

გამოკვლევები

მონოთერაპიის დროს, სისხლის შრატში ტრანსამინაზების დონის დროებითი, მსუბუქი ან ზომიერი მატება დაფიქსირდა 9.2%-ში, ტუტე ფოსფატაზას - 8.1%-ში და ბილირუბინის - 1.8%-ში ღვიძლის პროგრესირებადი მეტასტაზების გარეშე.

შრატის კრეატინინის დროებითი, მსუბუქი ან ზომიერი მატება დაფიქსირდა პაციენტების 7.3%-ში.

კომბინირებულითერაპია

ამ ნაწილში ჩამოთვლილი არასასურველი ეფექტები ეხება ირინოტეკანს.

არ არსებობს მტკიცებულება ცეტუქსიმაბის ეფექტის შესახებ ირინოტეკანის უსაფრთხოების პროფილზე და პირიქით. ცეტუქსიმაბთან კომბინირებისას დამატებით გამოვლენილი არასასურველი ეფექტები შეესაბამებოდა ცეტუქსიმაბისთვის მოსალოდნელ ეფექტებს (მაგ., აკნეიფორმის დერმატიტი შემთხვევათა 88%-ში). ირინოტეკანისა და ცეტუქსიმაბის კომბინაციის არასასურველი ეფექტებისთვის იხილეთ აგრეთვე ცეტუქსიმაბის პროდუქტის ზოგადი დახასიათება.

შემდეგი არასასურველი ეფექტები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ირინოტეკან/კაპეციტაბინის კომბინირებულ თერაპიას დამატებით ან უფრო ხშირად ვიდრე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ კაპეციტაბინის მონოთერაპიას:

ძალიანხშირიარასასურველიეფექტებიყველახარისხისსიმძიმის: თრომბოზი/ემბოლია; ხშირიარასასურველიეფექტები ყველახარისხისსიმძიმის: ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, მიოკარდიუმის იშემია/მიოკარდიუმის ინფარქტი; ხშირიარასასურველიეფექტები 3 და 4 ხარისხისსიმძიმის: ფებრილური ნეიტროპენია. კაპეციტაბინის გვერდითი ეფექტების სრული ჩამონათვალისთვის იხილეთ კაპეციტაბინის პროდუქტის ზოგადი დახასიათება.

შემდეგი 3 და 4 ხარისხის არასასურველი ეფექტები განვითარდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ირინოტეკანის/ბევაციზუმაბის/კაპეციტაბინის კომბინირებული თერაპიით დამატებით ან უფრო ხშირად, ვიდრე პაციენტებში, რომლებიც იყვნენ კაპეციტაბინის მონოთერაპიაზე: ხშირი, არასასურველიეფექტები მე-3 დამე-4 ხარისხისსიმძიმის: ნეიტროპენია, თრომბოზი/ემბოლია, ჰიპერტენზია და გულის იშემია/გულის შეტევა. კაპეციტაბინისა და ბევაციზუმაბის არასასურველი ეფექტების სრული ჩამონათვალისთვის იხილეთ კაპეციტაბინისა და ბევაციზუმაბის პროდუქტის ზოგადი დახასიათება.

მე-3 ხარისხის ჰიპერტენზია იყო ყველაზე, საყურადღებო, მნიშვნელოვანი რისკი, ასოცირებული ბევაციზუმაბის და ირინოტეკანის/5-FU/FA კომბინაციასთან ბოლუსური შეყვანისას.

გარდა ამისა, იყო მცირე ზრდა ქიმიოთერაპიასთან დაკავშირებული არასასურველი ეფექტების, დიარეისა და ლეიკოპენიის, სიმძიმის მე-3-დან მე-4 ხარისხამდე მკურნალობის ამ რეჟიმზე იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც ირინოტეკანს/5-FU/FA იღებდნენ მხოლოდ ბოლუსურად. ბევაციზუმაბთან კომბინაციის არასასურველი ეფექტების შესახებ ინფორმაციისთვის იხილეთ ბევაციზუმაბის პროდუქტის ზოგადი დახასიათება.

ირინოტეკანი 5-FU-სთან და FA-სთან კომბინაციაში შესწავლილი იყო მეტასტაზური კოლორექტალური კიბოს მქონე პაციენტებში. კლინიკურ კვლევებში არასასურველი ეფექტების შესახებ მონაცემები აჩვენებს ძალიან ხშირ, შესაძლო ან სავარაუდო მკურნალობასთან დაკავშირებულ არასასურველ ეფექტებს მე-3 ან მე-4 ხარისხის სიმძიმის NCl-ის მიხედვით MedDRA-ს SOC-ებში "სისხლისა და ლიმფური სისტემის დარღვევები", "კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დარღვევები" და "კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები".

145 პაციენტში, რომლებიც მკურნალობდნენ რეკომენდებული დოზით 180 მგ/მ² ირინოტეკანის ჰიდროქლორიდ 3 H₂O კომბინაციაში 5-FU/FA-სთან ყოველ ორ კვირაში ერთხელ, მოხსენებული იყო შემდეგი არასასურველი მოვლენები, რომლებიც შესაძლოა ან სავარაუდოა დაკავშირებული იყოს ირინოტეკანის მიღებასთან.

ცხრილი 2:

შერჩეულიარასასურველიეფექტებისაღწერა (კომბინირებულითერაპია)

მძიმე დიარეა დაფიქსირდა პაციენტების 13.1%-ში, რომლებიც იცავდნენ დიარეის კონტროლის რეკომენდაციებს. მძიმე დიარეა დაფიქსირდა შესაფასებელი ციკლების 3.9%-ში.

გულისრევა და ღებინება მძიმე ფორმით ნაკლებად ხშირი იყო (პაციენტთა 2.1% და 2.8%, შესაბამისად).

ყაბზობა ირინოტეკანთან და/ან ლოპერამიდთან დაკავშირებით გამოვლინდა პაციენტების 3.4%-ში.

ნეიტროპენია დაფიქსირდა პაციენტთა 82.5%-ში და მძიმე იყო 9.8%-ში (ნეიტროფილების რაოდენობა < 500 უჯრედი/მმ³). ყველა შესაფასებელი მკურნალობის ციკლიდან, 67.3%-ს ჰქონდა ნეიტროფილების რაოდენობა 1000 უჯრედი/მმ³, მათ შორის 2.7% <500 უჯრედი/მმ³. სრული აღდგენა ჩვეულებრივ მიიღწევა მე-7-8 დღისთვის.

ფებრილური ნეიტროპენია გამოვლინდა პაციენტების 3.4%-ში და ციკლების 0.9%-ში. ინფექციები განვითარდა პაციენტების დაახლოებით 2%-ში (ციკლების 0.5%) და დაკავშირებული იყო მძიმე ნეიტროპენიასთან პაციენტთა დაახლოებით 2.1%-ში (ციკლების 0.5%); ერთი ფატალური შემთხვევა.

ანემია დაფიქსირდა პაციენტების დაახლოებით 97.2%-ში (2.1% ჰემოგლობინის დონეებით < 8 გ/დლ).

თრომბოციტოპენია (< 100 000 უჯრედი/მმ³) დაფიქსირდა პაციენტების 32.6%-ში და ციკლების 21.8%-ში; მძიმე თრომბოციტოპენიის შემთხვევა (≤ 50000 უჯრედი/მმ³) არ ყოფილა.

მწვავე ქოლინერგული სინდრომი

დროებითი, მძიმე მწვავე ქოლინერგული სინდრომი გამოვლინდა პაციენტთა 1.4%-ში, რომლებიც იღებდნენ კომბინირებულ თერაპიას.

ასთენია სერიოზული იყო პაციენტთა 6.2%-ში, რომლებიც იღებდნენ კომბინირებულ თერაპიას. ირინოტეკანთან მიზეზობრივი კავშირი არ შეიძლება ცალსახად იყოს დემონსტრირებული.

პირექსია ინფექციის გარეშე ან თანმხლები მძიმე ნეიტროპენია განვითარდა პაციენტთა 6.2%-ში, რომლებიც იღებდნენ კომბინირებულ თერაპიას.

გამოკვლევები

შრატში SGOT, SGPT, ტუტე ფოსფატაზას ან ბილირუბინის დონის გარდამავალი (1 და 2 ხარისხი) მატება აღინიშნა 15%, 11%, 11% და 10% პაციენტებში, შესაბამისად, რომლებსაც არ ჰქონდათ ღვიძლის პროგრესირებადი მეტასტაზები. გარდამავალი მატება მე-3 ხარისხამდე დაფიქსირდა პაციენტების 0%, 0%, 0% და 1% შესაბამისად. მე-4 კლასი არ არის დაფიქსირებული.

იშვიათ შემთხვევებში მოხსენებულია ამილაზას და/ან ლიპაზას დონის გარდამავალი მატება.

გარდა ამისა, აღწერილია ჰიპოკალემიისა და ჰიპონატრემიის იშვიათი შემთხვევები, რომლებიც ძირითადად დაკავშირებულია დიარეასთან და ღებინებასთან.

შეტყობინებასავარაუდოგვერდითირეაქციებისშესახებ

მნიშვნელოვანია სამკურნალო საშუალების ავტორიზაციის შემდგომ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება. ის საშუალებას იძლევა ჩატარდეს მუდმივი მონიტორინგი სამკურნალო პროდუქტის სარგებელი/რისკის ბალანსზე. ჯანდაცვის პროფესიონალებს მოეთხოვებათ შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქცია ეროვნული კომპეტენტური ორგანოს მეშვეობით.

4.9 ჭარბი დოზირება

სიმპტომები

არსებობს ცნობები ჭაები დოზირების შესახებ რეკომენდებულ თერაპიულ დოზაზე ორჯერ მეტი დოზით, რაც შეიძლება ფატალური იყოს. არასასურველი ეფექტებიდან ძირითადად აღინიშნა მძიმე ნეიტროპენია და მძიმე დიარეა.

მკურნალობა

ირინოტეკანის ანტიდოტი ცნობილი არ არის. საჭიროა ოპტიმალური შემანარჩუნებელი თერაპია დიარეით გამოწვეული დეჰიდრატაციის თავიდან ასაცილებლად და ნებისმიერი ინფექციური გართულებების სამკურნალოდ.

5. ფარმაკოლოგიური თვისებები

5.1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანტინეოპლასტიკური საშუალებები, ათქ კოდი: L01CE02.

მოქმედების მექანიზმი

ექსპერიმენტულიმონაცემები

ირინოტეკანი არის კამპტოთეცინის ნახევრად სინთეზური წარმოებული. ეს არის ანტინეოპლასტიკური საშუალება, რომელიც მოქმედებს როგორც დნმ ტოპოიზომერაზა I-ის სპეციფიკური ინჰიბიტორი. უმეტეს ქსოვილში, ირინოტეკანი მეტაბოლიზდება კარბოქსილესტერაზებით SN-38-მდე, რომელიც აღმოჩნდა, რომ უფრო აქტიურია, ვიდრე ირინოტეკანი გასუფთავებული ტოპოიზომერაზა I-ის მიმართ და უფრო ციტოტოქსიური ვიდრე ირინოტეკანი ადამიანისა და თაგვის სიმსივნური უჯრედების რამდენიმე ხაზის მიმართ. ირინოტეკანით ან SN-38-ით დნმ ტოპოიზომერაზა I-ის ინჰიბირება იწვევს დნმ-ის ერთჯაჭვიან რღვევებს, რომლებიც ბლოკავს დნმ-ის რეპლიკაციის ჩანგლს და იწვევს ციტოტოქსიკურობას. აღმოჩნდა, რომ ეს ციტოტოქსიკური ეფექტი იყო დროზე დამოკიდებული და S-ფაზის სპეციფიკური.

In vitro, ირინოტეკანი და SN-38 მნიშვნელოვნად არ გამოიცნობა P-გლიკოპროტეინით (MDR) და ირინოტეკანმა აჩვენა ციტოტოქსიკური აქტივობა დოქსორუბიცინისა და ვინბლასტინის მიმართ რეზისტენტული უჯრედული ხაზების წინააღმდეგ.

გარდა ამისა, ირინოტეკანი ავლენს ფართო ანტისიმსივნურ აქტივობას in vivo თაგვის სიმსივნის მოდელების მიმართ (პანკრეასის სადინრის ადენოკარცინომა P03, სარძევე ჯირკვლის ადენოკარცინომა MA16/C, მსხვილი ნაწლავის ადენოკარცინომა C38 და C51) და ადამიანის ქსენოგრაფტების მიმართ (მსხვილი ნაწლავის ადენოკარცინომა Co-4, სარძევე ჯირკვლის ადენოკარცინომა MX-1, კუჭის ადენოკარცინომა ST-15 და SC-16). ირინოტეკანი ასევე აქტიურია სიმსივნეების მიმართ, რომლებიც ახდენენ P-გლიკოპროტეინის ექსპრესიას (MDR) (P388 ლეიკემია, რეზისტენტული დოქსორუბიცინისა და ვინკრისტინის მიმართ).

გარდა ირინოტეკანის სიმსივნის საწინააღმდეგო აქტივობისა, ირინოტეკანის ყველაზე მნიშვნელოვანი ფარმაკოლოგიური ეფექტია აცეტილქოლინესტერაზას ინჰიბირება.

კლინიკურიმონაცემები

კომბინირებულითერაპია:პირველირიგისთერაპიამეტასტაზურიკოლორექტალურიკიბოსთვის

კომბინირებულითერაპიაფოლინისმჟავითდა 5-ფტორურაცილით

III ფაზის კვლევა ჩატარდა 385 პაციენტში მეტასტაზური კოლორექტალური კიბოთი, რომლებიც იღებდნენ პირველი რიგის თერაპიას, რომელიც ტარდებოდა ან ყოველ 2 კვირაში (იხილეთ ნაწილი 4.2) ან ყოველ კვირას. ორკვირიანი თერაპიის სქემაში, 180 მგ/მ² ირინოტეკანის ჰიდროქლორიდი 3 H₂O 2 კვირაში ერთხელ 1 დღეს მოჰყვა ფოლინის მჟავას (200 მგ/მ² 2-საათიანი ინტრავენური ინფუზიის სახით) და 5-ფტორურაცილის (400 მგ/მ² ინტრავენური ბოლუსური ინექციის სახით, რასაც მოჰყვა 600 მგ/მ² 22-საათიანი ინტრავენური ინფუზიის სახით). მე-2 დღეს, ფოლინის მჟავა და 5-ფტორურაცილი შეყვანილი იყო იმავე დოზებით და იგივე თერაპიული რეჟიმის მიხედვით. ყოველკვირეულ რეჟიმში, ირინოტეკანის ჰიდროქლორიდს 3H₂O 80 მგ/მ² მოჰყვა ფოლინის მჟავის ინფუზია (500 მგ/მ² 2-საათიანი ინტრავენური ინფუზიის სახით), და შემდეგ 5-FU (2300 მგ/მ2, როგორც 24-საათიანი ინტრავენური ინფუზია) 6 კვირის განმავლობაში.

ზემოთ აღწერილი ორი რეჟიმის კომბინირებულ თერაპიაში ირინოტეკანის ეფექტურობა გაანალიზდა 198 პაციენტში:

ცხრილი 3:

5-FU: 5-ფტორურაცილი

FA: ფოლინის მჟავა

NS: არ არის მნიშვნელოვანი

*: პროტოკოლის მიხედვით პოპულაციის ანალიზის შესაბამისად

ყოველკვირეულ რეჟიმში მძიმე დიარეის სიხშირე იყო 44.4% პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ირინოტეკანით 5-FU/FA-სთან კომბინაციაში და 25.6% პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ მხოლოდ 5-FU/FA. მძიმე ნეიტროპენიის სიხშირე (ნეიტროფილების რაოდენობა < 500 უჯრედი/მმ³) იყო 5.8% პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ირინოტეკანით 5-FU/FA-სთან ერთად და 2.4% პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ მხოლოდ 5-FU/FA-თი.

გარდა ამისა, ფუნქციური სტატუსის საბოლოო გაუარესებამდე მედიანური დრო მნიშვნელოვნად გრძელი იყო ირინოტეკანის პლუს 5-FU/FA ჯგუფში, ვიდრე მხოლოდ 5-FU/FA ჯგუფში (p = 0.046).

ცხოვრების ხარისხი III ფაზის კვლევაში შეფასდა EORTC QLQ-C30 კითხვარის გამოყენებით. ირინოტეკანის ჯგუფებში დრო საბოლოო გაუარესებამდე ყოველთვის უფრო გვიან იყო. საერთო ჯანმრთელობის სტატუსი/სიცოცხლის ხარისხი ოდნავ უკეთესი იყო ირინოტეკანის კომბინირებული მკურნალობის ჯგუფში, თუმცა არა მნიშვნელოვნად, რაც მიუთითებს იმაზე, რომ ირინოტეკანის ეფექტურობა კომბინირებულ მკურნალობაში შეიძლება მიღწეული იყოს ცხოვრების ხარისხის დარღვევის გარეშე.

კომბინირებულითერაპიაბევაციზუმაბთან

ბევაციზუმაბი ირინოტეკანთან/5-FU/FA-თან კომბინაციაში შესწავლილი იყო, როგორც პირველი რიგის თერაპია მეტასტაზური კოლორექტალური კიბოს მქონე პაციენტებში, რანდომიზებულ, ორმაგ ბრმა, აქტიურ კონტროლირებად III ფაზის კლინიკურ კვლევაში (კვლევა AVF2107g). ბევაციზუმაბის შეყვანამ ირინოტეკანის/5-FU/FA კომბინაციის გარდა, გამოიწვია სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად გაუმჯობესებული საერთო გადარჩენადობა. კომბინირებული თერაპიის კლინიკური სარგებელი, გაზომილი საერთო გადარჩენადობის საფუძველზე, არსებობდა ყველა ადრე განსაზღვრულ ქვეჯგუფში (პაციენტები სტრატიფიცირებულნი ასაკის, სქესის, ფუნქციური სტატუსის, პირველადი სიმსივნის ადგილის, დაზარალებული ორგანოების რაოდენობისა და მეტასტაზური დაავადების ხანგრძლივობის მიხედვით). ამასთან დაკავშირებით, თქვენ უნდა მიმართოთ წამლის ბევაციზუმაბის პროდუქტის ზოგად დახასიათებას. AVF2107g კვლევის ეფექტურობის შედეგები წარმოდგენილია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში.

ცხრილი 4:

a 5 მგ/კგ ყოველ 2 კვირაში.

b საკონტროლო ჯგუფთან მიმართებაში

კომბინირებულითერაპიაცეტუქსიმაბთან

EMR 62 202-013: ამ რანდომიზებულმა კვლევამ მეტასტაზური კოლორექტალური კიბოს მქონე პაციენტებში, რომლებსაც არ მიუღიათ ადრე მკურნალობა მათი მეტასტაზური დაავადებისთვის, შეადარა ცეტუქსიმაბის და ირინოტეკანის პლუს 5-ფტორურაცილის/ფოლინის მჟავის (5-FU/FA) ინფუზიების კომბინაცია (599 პაციენტი) იმავე ქიმიოთერაპიასთან ცეტუქსიმაბის გარეშე (599 პაციენტი). KRAS ველური ტიპის სიმსივნეების მქონე პაციენტთა წილი პოპულაციაში, რომელიც ექვემდებარება შეფასებას KRAS სტატუსით, შეადგენდა 64%.

ამ კვლევის ეფექტურობის მონაცემები შეჯამებულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში.

ცხრილი 5:

CI: ნდობის ინტერვალი; ფოლფირი: ირინოტეკანი + ინტრავენური 5-FU/FA; ORR: ობიექტური პასუხის მაჩვენებელი (სრული ან ნაწილობრივი პასუხის მქონე პაციენტები); PFS: პროგრესირების გარეშე გადარჩენადობა

კომბინირებულითერაპიაკაპეციტაბინთან

რანდომიზებული კონტროლირებადი კვლევის III ფაზის (CAIRO) შედეგები მხარს უჭერს კაპეციტაბინის გამოყენებას საწყისი დოზით 1000 მგ/მ² (2 კვირის განმავლობაში ყოველ 3 კვირაში) ირინოტეკანის ჰიდროქლორიდ 3 H₂O-სთან ერთად, მეტასტაზური კოლორექტალური კიბოს მქონე პაციენტების პირველი რიგის მკურნალობისთვის.

820 პაციენტი რანდომიზირებული იყო თანმიმდევრული მკურნალობის (n = 410) ან კომბინირებული (n = 410) თერაპიის მისაღებად. თანმიმდევრული მკურნალობა მოიცავდა პირველი რიგის თერაპიას კაპეციტაბინით (1250 მგ/მ² ორჯერ დღეში 14 დღის განმავლობაში), მეორე რიგის თერაპიას ირინოტეკანის ჰიდროქლორიდით 3 H₂O (350 მგ/მ² პირველ დღეს) და მესამე რიგის მკურნალობას კაპეციტაბინის (1000 მგ/მ² ორჯერ დღეში 14 დღის განმავლობაში) და ოქსალიპლატინის (130 მგ/მ² 1-ელ დღეს) კომბინაციით. კომბინირებული მკურნალობა მოიცავდა პირველი რიგის მკურნალობას კაპეციტაბინით (1000 მგ/მ² ორჯერ დღეში 14 დღის განმავლობაში) ირინოტეკანის ჰიდროქლორიდ 3 H₂O-თან ერთად (250 მგ/მ² პირველ დღეს) (XELIRI) და მეორე რიგის მკურნალობას კაპეციტაბინით (1000 მგ/მ² ორჯერ დღეში 14 დღის განმავლობაში) პლუს 230 მგ/მ2 ოქსალიპინი. მკურნალობის ყველა ციკლი ჩატარდა 3-კვირიანი ინტერვალებით. პირველი რიგის მკურნალობისთვის, მედიანური პროგრესირების გარეშე გადარჩენადობა განზრახული მკურნალობის პოპულაციაში იყო 5.8 თვე (95% CI, 5.1-6.2 თვე) კაპეციტაბინის მონოთერაპიის დროს და 7.8 თვე (95% CI, 7.0-8.3 თვე) XELIRI-სთვის (p = 0.0002).

II ფაზის მულტიცენტრული რანდომიზებული კონტროლირებადი კვლევის შუალედური ანალიზის შედეგები (AIO KRK 0604) მხარს უჭერს კაპეციტაბინის გამოყენებას საწყისი დოზით 800 მგ/მ² (2 კვირის განმავლობაში ყოველ 3 კვირაში) ირინოტეკანის ჰიდროქლორიდთან და ბევაციზუმაბთან ერთად, როგორც პირველი რიგის მკურნალობა კოლორექტული კიბოს მქონე პაციენტებისთვის. 115 პაციენტი რანდომიზირებული იყო კაპეციტაბინით ირინოტეკანთან (XELIRI) და ბევაციზუმაბთან კომბინაციაში მკურნალობაზე: კაპეციტაბინი (800 მგ/მ² ორჯერ დღეში ორი კვირის განმავლობაში, რასაც მოჰყვა 7-დღიანი დასვენების პერიოდი), ირინოტეკანი ჰიდროქლორიდი 3 H₂O 200 მგ/მ2 დანიშნული 30-წუთიანი ინფუზიის სახით პირველ დღეს ყოველ 3 კვირაში ერთხელ, და ბევაციზუმაბი 7.5 მგ/კგ 30-90 წუთიანი ინფუზიის სახით პირველ დღეს ყოველ 3 კვირაში. მთლიანობაში 118 პაციენტი რანდომიზირებული იყო კაპეციტაბინით მკურნალობაში ოქსალიპლატინთან და ბევაციზუმაბთან ერთად: კაპეციტაბინი (1000 მგ/მ² ორჯერ დღეში ორი კვირის განმავლობაში, რასაც მოჰყვა 7 დღიანი დასვენების პერიოდი), 130 მგ/მ² ოქსალიპლატინი შეყვანილი 2-საათიანი ინფუზიის სახით პირველ დღეს ყოველ 3 კვირაში და 7.5 მგ/კგ ბევაციზუმაბი 30-დან 90-წუთამდე ინფუზიის სახით პირველ დღეს ყოველ 3 კვირაში. განზრახული მკურნალობის პოპულაციაში პროგრესირების გარეშე გადარჩენადობა 6 თვის შემდეგ იყო 80% (XELIRI პლუს ბევაციზუმაბი) შედარებით 74%-თან (XELOX პლუს ბევაციზუმაბი). პასუხის საერთო კოეფიციენტი (სრული ან ნაწილობრივი პასუხის მქონე პაციენტები) იყო 45% (XELOX პლუს ბევაციზუმაბი) შედარებით 47%-თან (XELIRI პლუს ბევაციზუმაბი).

მონოთერაპია:მეტასტაზურიკოლორექტალურიკიბოსმეორერიგისთერაპია

მეტასტაზური კოლორექტალური კიბოს მქონე 980-ზე მეტი პაციენტი, რომლებმაც წარუმატებელად გაიარეს წინა 5-FU თერაპია, ჩაირიცხა II/III ფაზის კლინიკურ კვლევებში 3-კვირიანი დოზირების რეჟიმის გამოყენებით. ირინოტეკანის ჰიდროქლორიდის ეფექტურობა შეფასებული იყო დაავადების პროგრესირების მქონე 765 პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ 5-FU-ით საწყის ეტაპზე.

ცხრილი 6:

N/A: არ მიესადაგება

*: სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება

II ფაზის კვლევებში, რომლებიც ჩატარდა 455 პაციენტში 3-კვირიანი დოზირების რეჟიმით, დაავადებისგან თავისუფალი გადარჩენადობა 6 თვის შემდეგ იყო 30%, ხოლო საშუალო გადარჩენადობა იყო 9 თვე. პროგრესირებამდე საშუალო დრო იყო 18 კვირა.

გარდა ამისა, არაშედარებითი II ფაზის კვლევები ჩატარდა 304 პაციენტში ყოველკვირეული დოზის 125 მგ/მ² BSA შეყვანით ინტრავენური ინფუზიის სახით 90 წუთის განმავლობაში ზედიზედ 4 კვირის განმავლობაში, რასაც მოჰყვა დასვენების პერიოდი 2 კვირის განმავლობაში. ამ კვლევებში, პროგრესირებამდე მედიანური დრო იყო 17 კვირა, ხოლო საშუალო გადარჩენადობა იყო 10 თვე. 3-კვირიანი დოზირების გრაფიკის მსგავსი უსაფრთხოების პროფილი დაფიქსირდა ყოველკვირეული დოზირების რეჟიმისთვის 193 პაციენტში საწყისი დოზით 125 მგ/მ² BSA. თხევადი განავლის დაწყებამდე საშუალო დრო იყო მე-11 დღე.

ცეტუქსიმაბთანკომბინირებულითერაპიაპაციენტებში, რომლებმაცწარუმატებლადგაიარესწინაქიმიოთერაპია, რომელიცშეიცავდაირინოტეკანს

ცეტუქსიმაბის და ირინოტეკანის კომბინაციის ეფექტურობა შესწავლილი იყო ორ კლინიკურ კვლევაში. კომბინირებული მკურნალობა ჩაუტარდა მთლიანობაში 356 პაციენტს EGFR-ექსპპრესირებადი მეტასტაზური კოლორექტალური კიბოთი, რომლებმაც ცოტა ხნის წინ წარუმატებელად მიიღო ციტოტოქსიური თერაპია, მათ შორის ირინოტეკანი და ჰქონდათ მინიმალური კარნოფსკის ეფექტურობის სტატუსი 60% (უმეტესობას ჰქონდა კარნოფსკის ეფექტურობის სტატუსი ≥ 80%).

EMR 62 202-007: ამ რანდომიზებულმა კვლევამ შეადარა ცეტუქსიმაბის და ირინოტეკანის კომბინაცია (218 პაციენტი) ცეტუქსიმაბის მონოთერაპიასთან (111 პაციენტი).

IMCL CP02-9923: ამ ერთ-ჯგუფიან ღია კვლევაში შესწავლილი იყო კომბინირებული თერაპია 138 პაციენტში.

ამ კვლევის ეფექტურობის მონაცემები შეჯამებულია ქვემოთ:

ცხრილი 7:

CI: ნდობის ინტერვალი; DCR: დაავადების კონტროლის მაჩვენებელი (პაციენტები, რომლებსაც აქვთ სრული ან ნაწილობრივი პასუხი მკურნალობაზე ან რომელთა მდგომარეობა სტაბილურია მინიმუმ 6 კვირის განმავლობაში); ORR: ობიექტური პასუხის მაჩვენებელი: პაციენტები სრული ან ნაწილობრივი პასუხით მკურნალობაზე; OS: საერთო გადარჩენადობა; PFS: პროგრესირების გარეშე გადარჩენადობა

ნაცვენებია, რომ ცეტუქსიმაბთან და ირინოტეკანთან კომბინირებული თერაპიის ეფექტურობა აღემატებოდა ცეტუქსიმაბით მონოთერაპიას ობიექტური პასუხის სიხშირის (ORR), დაავადების კონტროლის მაჩვენებლის (DCR) და პროგრესირების გარეშე გადარჩენადობის (PFS) თვალსაზრისით. რანდომიზებულ კვლევაში არ იყო ნაჩვენები გავლენა საერთო გადარჩენადობის მაჩვენებელზე (საშიშროების კოეფიციენტი 0.91, p = 0.48).

5.2 ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

აბსორბცია

350 მგ/მ² რეკომენდებული დოზის ინფუზიის ბოლოს, ირინოტეკანის ჰიდროქლორიდის 3 H₂O და SN-38 საშუალო მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია იყო 7.7 მკგ/მლ და 56 ნგ/მლ, ხოლო AUC-ის (ფართობი მრუდის ქვეშ) საშუალო მნიშვნელობები იყო 34 მკგ სთ/მლ და 451 ნგ სთ/მლ, შესაბამისად. SN-38-ისთვის, როგორც წესი, არსებობს ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრების დიდი ინდივიდუალური ვარიაბელობა.

განაწილება

კვლევის I ფაზაში 60 პაციენტში, რომლებიც იღებდნენ პრეპარატს 30-წუთიანი ინტრავენური ინფუზიის სახით 100-750 მგ/მ² ყოველ 3 კვირაში, განაწილების მოცულობა წონასწორულ მდგომარეობაში (Vdss) იყო 157 ლ/მ².

In vitro ირინოტეკანისა და SN-38-ის შეკავშირება პლაზმის ცილებთან იყო დაახლოებით 65% და 95%, შესაბამისად.

ბიოტრანსფორმაცია

მასის ბალანსისა და მეტაბოლიზმის კვლევებმა, ჩატარებულმა ¹⁴C-მარკირებული პრეპარატის გამოყენებით, აჩვენა, რომ ინტრავენურად შეყვანილი ირინოტეკანის დოზის 50%-ზე მეტი გამოიყოფა უცვლელი პრეპარატის სახით (33% გამოიყოფა განავლით, ძირითადად ნაღველში, და 22% შარდით).

ორი მეტაბოლური გზა პასუხისმგებელია თითოეული დოზის მინიმუმ 12%-ის მეტაბოლიზმზე:

• · კარბოქსილესტერაზების მეშვეობით ჰიდროლიზი აქტიურ მეტაბოლიტამდე SN-38: SN-38 გამოიყოფა ძირითადად გლუკურონიდაციით და, გარდა ამისა, გამოიყოფა თირკმლებით და ბილიარული ელიმინაციით (ირინოტეკანის დოზის 0.5%-ზე ნაკლები). სავარაუდოა, რომ გლუკურონიდი SN-38 გადის შემდგომ ჰიდროლიზს ნაწლავში.
• · CYP3A ფერმენტებით დაჟანგვა ხსნის გარე პიპერიდინის რგოლს ამინოპენტანომჟავას წარმოებულის (APC) და პირველადი ამინის წარმოებულის (NPC) წარმოქმნით (იხილეთ ნაწილი 4.5).

უცვლელი ირინოტეკანი წარმოადგენს პლაზმაში ძირითად ნივთიერებას, მას მოჰყვება APC, გლუკურონიდი SN-38 და SN-38. მხოლოდ SN-38-ს აქვს მნიშვნელოვანი ციტოტოქსიური აქტივობა.

ელიმინაცია

I ფაზის კვლევაში 60 პაციენტში, რომლებიც იღებდნენ ინტრავენურ ინფუზიას 30 წუთის განმავლობაში 100-დან 750 მგ/მ² დოზით ყოველ სამ კვირაში, ირინოტეკანის ჰიდროქლორიდმა აჩვენა ორფაზიანი ან სამფაზიანი ელიმინაციის პროფილი. საშუალო პლაზმური კლირენსი იყო 15 ლ/სთ/მ². პრეპარატის პლაზმური ნახევარგამოყოფის საშუალო პერიოდი იყო 12 წუთი ტრიფაზური მოდელის პირველ ფაზაში, 2.5 საათი მეორე ფაზაში და 14.2 საათი ტერმინალურ ფაზაში. SN-38-ს აქვს ორფაზიანი ელიმინაციის პროფილი საშუალო ნახევარგამოყოფის პერიოდით 13.8 საათი ტერმინალურ ფაზაში.

ირინოტეკანის კლირენსი მცირდება დაახლოებით 40%-ით პაციენტებში ბილირუბინემიით, რომელიც 1.5-დან 3-ჯერ აღემატება ნორმის ზედა ზღვარს. ამ პაციენტებში 200 მგ/მ² ირინოტეკანის ჰიდროქლორიდის 3 H₂O დოზა იწვევს პლაზმაში პრეპარატის ექსპოზიციას, რომელიც შედარებადია აღნიშნულთან 350 მგ/მ² დოზისას კიბოს მქონე პაციენტებში ღვიძლის ნორმალური პარამეტრებით.

წრფივობა/არაწრფივობა

ირინოტეკანის პოპულაციური ფარმაკოკინეტიკური ანალიზი ჩატარდა 148 პაციენტში მეტასტაზური კოლორექტალური კიბოთი, რომლებმაც მკურნალობდნენ სხვადასხვა რეჟიმით და სხვადასხვა დოზით II ფაზის კვლევებში. ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები გამოთვლილი სამკომპონენტური მოდელის გამოყენებით იყო I ფაზის კვლევებში დაფიქსირებულის მსგავსი. ყველა კვლევამ აჩვენა, რომ ირინოტეკანის (CPT-11) და SN-38-ის ზემოქმედება გაიზარდა CPT-11-ის შეყვანილი დოზის პროპორციულად; მისი ფარმაკოკინეტიკა არ არის დამოკიდებული წინა ციკლების რაოდენობაზე და მიღების რეჟიმზე.

ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური ურთიერთკავშირი(ები)

ტოქსიკურობის ძირითადი ეფექტების ინტენსივობა, რომელიც წარმოიქმნება ირინოტეკანის გამოყენებისას (მაგალითად, ლეიკოპენია/ნეიტროპენია და დიარეა) ასოცირდება საწყისი სამკურნალო საშუალების და SN-38 მეტაბოლიტის ზემოქმედებასთან (AUC). მონოთერაპიისას აღინიშნა მნიშვნელოვანი კორელაცია ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობასა (ლეიკოციტების და ნეიტროფილების რაოდენობის შემცირება უმცირეს დონემდე) ან დიარეის ინტენსივობასა და როგორც ირინოტეკანის, ისევე SN-38 მეტაბოლიტის AUC-ის მნიშვნელობებს შორის.

პაციენტებიშემცირებული UGT1A1 აქტივობით:

ურიდინდიფოსფატ-გლუკურონოზილტრანსფერაზა 1A1 (UGT1A1) მონაწილეობს SN-38-ის მეტაბოლურ დეაქტივაციაში,

ირინოტეკანის აქტიური მეტაბოლიტის არააქტიურ გლუკურონიდში SN-38 (SN-38G). UGT1A1 გენი ძალიან პოლიმორფულია, რაც იწვევს სხვადასხვა მეტაბოლურ პოტენციალს სხვადასხვა ადამიანში. საუკეთესოდ დახასიათებული UGT1A1 გენეტიკური ვარიანტებია UGT1A1*28 და UGT1A1*6. ეს ვარიანტები და სხვა თანდაყოლილი დეფექტები UGT1A1 ექსპრესიაში (მაგ., ჟილბერის სინდრომი და კრიგლერ-ნაჯარის სინდრომი) დაკავშირებულია ამ ფერმენტის აქტივობის დაქვეითებასთან.

UGT1A1 ცუდი მეტაბოლიზმის მქონე პაციენტებში (მაგ., ჰომოზიგოტური UGT1A1*28 ან *6 ვარიანტებისთვის) აქვთ მძიმე გვერდითი რეაქციების განვითარების რისკი, როგორიცაა ნეიტროპენია და დიარეა ირინოტეკანის მიღების შემდეგ SN-38-ის კუმულაციის გამო. რამდენიმე მეტაანალიზის მიხედვით, რისკი უფრო მაღალია პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ირინოტეკანს > 180 მგ/მ² დოზებით (იხილეთ ნაწილი 4.4).

UGT1A1 გენოტიპინგი შეიძლება გამოყენებულ იქნას მძიმე ნეიტროპენიის და დიარეის განვითარების მომატებული რისკის მქონე პაციენტების იდენტიფიცირებისთვის. ჰომოზიგოტური UGT1A1*28 გვხვდება 8-20% სიხშირით ევროპის, აფრიკის, ახლო აღმოსავლეთის და ლათინური ამერიკის პოპულაციაში. *6 ვარიანტი თითქმის არ არის ამ პოპულაციებში. აღმოსავლეთ აზიის პოპულაციაში *28/*28-ის სიხშირე შეადგენს დაახლოებით 1-4%, 3-8% *6/*28-ისთვის და 2-6% *6/*6-ისთვის. ცენტრალური და სამხრეთ აზიის პოპულაციაში *28/*28-ის სიხშირეა დაახლოებით 17%, 4% *6/*28-ისთვის და 0.2% *6/*6-ისთვის.

5.3 პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები

ნაჩვენებია, რომ ირინოტეკანი და SN-38 მუტაგენურია in vitro ქრომოსომული აბერაციის ანალიზში CHO უჯრედებში და ასევე in vivo თაგვის მიკრობირთვულ ტესტში.

თუმცა, ეიმსის ტესტში მათ არ აჩვენეს რაიმე მუტაგენური პოტენციალი.

ვირთაგვებში, რომლებსაც მკურნალობდნენ კვირაში ერთხელ 13 კვირის განმავლობაში მაქსიმალური დოზით 150 მგ/მ² (ანუ ადამიანის რეკომენდებული დოზის ნახევარზე ნაკლები), მკურნალობასთან დაკავშირებული სიმსივნეები არ იყო მოხსენებული მკურნალობის შეწყვეტიდან 91 კვირის განმავლობაში.

ერთჯერადი დოზის და განმეორებითი დოზის ტოქსიკურობის კვლევები ჩატარდა თაგვებში, ვირთაგვებსა და ძაღლებში. ყველაზე მნიშვნელოვანი ტოქსიკური ეფექტები გავლენას ახდენდა ლიმფურ და ჰემატოპოეზურ სისტემებზე. ძაღლებში აღინიშნა დაგვიანებული დიარეა, რომელსაც თან ახლავს ატროფია და ნაწლავის ლორწოვანი გარსის ფოკალური ნეკროზი. გარდა ამისა, ალოპეცია ასევე დაფიქსირდა ძაღლებში.

ამ ეფექტების სიმძიმე იყო დოზასთან დაკავშირებული და ისინი შექცევადი იყო.

რეპროდუქცია

ვირთაგვებსა და ბოცვრებში, ირინოტეკანი იყო ტერატოგენული დოზებისას, რომლებიც ნაკლებია ადამიანის თერაპიულ დოზაზე. ვირთაგვებში, ნამკურნალები ცხოველების შთამომავლები გარეგანი ანომალიებით ხასიათდებოდა შემცირებული ფერტილობით. მორფოლოგიურად ნორმალურ შთამომავლობაში ეს არ დაფიქსირებულა. ორსულ ვირთაგვებში დაფიქსირდა პლაცენტური მასის დაქვეითება, ხოლო შთამომავლობაში ნაყოფის გადარჩენადობის შემცირება და პათოლოგიური ქცევის ზრდა.

6. ფარმაცევტული მახასიათებლები

6.1 დამხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი

სორბიტოლი (Ph. Eur.)

რძემჟავა

ნატრიუმის ჰიდროქსიდი

საინექციო წყალი

6.2 შეუთავსებლობა

აქვითეკანი თავსებადია 0.9% ნატრიუმის ქლორიდის ხსნართან და 5% გლუკოზის ხსნართან. არ შეურიოთ სხვა სამკურნალო საშუალებებთან.

6.3 ვარგისობის ვადა

გაუხსნელიფლაკონი: 4 წელი.

განზავებისშემდეგ: გამოსაყენებლად გამზადებული საინფუზიო ხსნარის ქიმიური და ფიზიკური სტაბილურობა 0.9% ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარით ან 5% გლუკოზის ხსნარით აღდგენის შემდეგ დემონსტრირებული იყო 12 საათის განმავლობაში 15-დან 25°C ტემპერატურაზე და 48 საათის განმავლობაში სინათლისგან დაცულ ადგილას 2-დან 8°C-მდე ტემპერატურაზე.

მიკრობიოლოგიური თვალსაზრისით, გამოსაყენებლად გამზადებული საინფუზიო ხსნარი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული. თუ დაუყოვნებლივ არ გამოიყენება, ვარგისობის ვადა და შენახვის პირობები გამოყენებამდე წარმოადგენს მომხმარებელის პასუხისმგებლობას და არ უნდა აღემატებოდეს 24 საათს 2-დან 8°C ტემპერატურაზე, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც განზავება განხორციელდა კონტროლირებად და ვალიდირებულ ასეპტიკურ პირობებში.

6.4 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

შეინახეთ ფლაკონი გარე მუყაოს კოლოფში სინათლისგან დასაცავად.

არ გაყინოთ.

შეინახოთ არაუმეტეს 30 °C ტემპერატურაზე.

სამკურნალო პრეპარატის განზავების შემდეგ შენახვის პირობების შესახებ იხილეთ ნაწილი 6.3.

6.5 კონტეინერის ხასიათი და შიგთავსი

5 მლ და 20 მლ ყავისფერი შუშის ფლაკონები შეიცავს 5 მლ და 15 მლ კონცენტრატს საინფუზიო ხსნარისთვის. ფლაკონები დალუქულია ჰალობუტილის რეზინის საცობით ალუმინის თავსახურით.

ერთეული შეფუთვა, რომელიც შეიცავს 1 ფლაკონს 5 მლ ხსნარით.

ერთეული შეფუთვა, რომელიც შეიცავს 1 ფლაკონს 15 მლ ხსნარით.

6.6 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები განადგურებისას და სხვა მოხმარებისას

აქვითეკანი არის ციტოტოქსიური პროდუქტი. გთხოვთ, დაიცვათ ადგილობრივი წესები ციტოსტატიკების უსაფრთხო მოხმარებისა და უსაფრთხო განადგურებისას.

უსაფრთხომოხმარება

ისევე როგორც ყველა ანტინეოპლასტიკური პრეპარატი, ირინოტეკანი უნდა იყოს აღდგენილი და სიფრთხილით იქნას მოხმარებული. აუცილებლია სათვალის, ნიღბის და ხელთათმანების ტარება. თუ ირინოტეკანის ხსნარი ან საინფუზიო ხსნარი მოხვდება კანზე, დაუყოვნებლივ გულდასმით ჩამოიბანეთ იგი საპნით და წყლით. თუ ირინოტეკანის ხსნარი ან საინფუზიო ხსნარი მოხვდება ლორწოვან გარსებთან, დაუყოვნებლივ გულდასმით ჩამოიბანეთ ისინი წყლით.

საინფუზიოხსნარისმომზადება

აქვითეკანის ხსნარები უნდა მომზადდეს კონტროლირებად და ვალიდირებულ ასეპტიკურ პირობებში.

თუ ფლაკონში ან განზავების შემდეგ შეინიშნება ნალექი, სამკურნალო პროდუქტი უნდა განადგურდეს ციტოსტატიკური აქტიური ნივთიერებების ჩვეულებრივი სტანდარტების შესაბამისად.

ხსნარის მოსამზადებლად ამოიღეთ აქვითეკანის საჭირო რაოდენობა დაკალიბრებული შპრიცით ასეპტიკურ პირობებში ფლაკონიდან და შეიყვანეთ იგი 250 მლ საინფუზიო ტომარაში/საინფუზიო ბოთლში, რომელიც შეიცავს 0.9% ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარს ან 5% გლუკოზის ხსნარს. შემდეგ კარგად აურიეთ ხელის დახრით.

განადგურება

მხოლოდ ერთჯერადი გამოყენებისთვის. ყველა მასალა, რომელიც გამოყენებულია მომზადებისას და შეყვანისას, ან რაიმე სახით შეხებაშია აქვითეკანთან, უნდა განადგურდეს ციტოტოქსიკური პრეპარატების მოხმარების ეროვნული რეკომენდაციების შესაბამისად.

გაცემის წესი: ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.

7. სარეგისტრაციო მოწმობის მფლობელი

სარეგისტრაციო მოწმობის მფლობელი :

შპს „ავერსი–რაციონალი“

საქართველო 0198, თბილისი, დავით კობახიძის ქ. 33

მწარმოებელი :

AqVida GmbH,

ვერკშტრასე 21, 23942 დასოვ, გერმანია

ბაზარზე რეალიზაციის ნებართვის გამცემი:

AqVida GmbH

კაიზერ-ვილჰელმის ქ. 89, 20355 ჰამბურგი, გერმანია

8. სარეგისტრაციო მოწმობის ნომერი ( ები )

[დასრულდება ეროვნულ დონეზე]

9. პირველადი რეგისტრაციის/ ხელახალი რეგისტრაციის თარიღი

[დასრულდება ეროვნულ დონეზე]

10. ტექსტის გადახედვის თარიღი

12/2023

11. ზოგადი კლასიფიკაცია მიწოდებისთვის

სამკურნალო პროდუქტი გაიცემა ექიმის დანიშნულებით.