მეტაპროსტი 150მგ #30ტ

საერთო ტექნიკური დოკუმენტი

ბიკალუტამიდი, 150 მგ

შემოგარსული ტაბლეტი

_____________________________________________________________________________

1.3.1 პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამება - ძირითადი

1. სამკურნალო საშუალების დასახელება

მეტაპროსტი

2. თვისობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 150 მგ ბიკალუტამიდს

ცნობილიეფექტისმქონედამხმარენივთიერება (-ები)

თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 181.32 მგ ლაქტოზას მონოჰიდრატს

დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალი იხილეთ პუნქტში 6.1.

3. ფარმაცევტული ფორმა

შემოგარსული ტაბლეტი.

თეთრი, მრგვალი, ორმხრივ ამოზნექილიმ შემოგარსული ტაბლეტი ერთ მხარეს ამოტვიფრულია BCM 150.

4. კლინიკური მახასიათებლები

4.1 თერაპიული ჩვენებები

ბიკალუტამიდი 150 მგ ნაჩვენებია როგორც ცალკე, ისე რადიკალური პროსტატექტომიის ან რადიოთერაპიის დამხმარე საშუალების სახით  პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ პროსტატის ლოკალურად შორსწასული კიბო, დაავადების პროგრესირების მაღალი რისკით (იხ. პუნქტი 5.1).

ბიკალუტამიდი 150 მგ ასევე ნაჩვენებია ადგილობრივად შორსწასული, არამეტასტაზური პროსტატის კიბოს მქონე პაციენტების სამართავად, რომლებისთვისაც ქირურგიული კასტრაცია ან სხვა სამედიცინო ჩარევა მიზანშეწონილი ან მისაღები არ არის.

4.2 დოზირება და მიღების წესი

დოზირება

მოზრდილი მამაკაცები, ხანდაზმულების ჩათვლით: 150 მგ (1 ტაბლეტი) მიიღება პერორალურად დღეში ერთხელ.

პედიატრიულიპოპულაცია

ბიკალუტამიდი არ არის ნაჩვენები ბავშვებსა და მოზარდებში.

თირკმლისუკმარისობა

თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის. არ არსებობს ბიკალუტამიდის გამოყენების გამოცდილება თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი<30 მლ/წთ) (იხ. პუნქტი 4.4).

ღვიძლისუკმარისობა

ღვიძლის მსუბუქი უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის დოზის კორექცია საჭირო არ არის. მომატებული აკუმულაციის შეიძლება აღინიშნოს პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ღვიძლის ზომიერი და მძიმე უკმარისობა (იხ. პუნქტი 4.4.).

მიღების წესი

ტაბლეტები უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად სითხესთან ერთად.

მკურნალობის მინიმალური ხანგრძლივობა არის ორი წელი ან დაავადების პროგრესირებამდე.

4.3 უკუჩვენებები

ბიკალუტამიდი უკუნაჩვენებია ქალებსა და ბავშვებში (იხ. პუნქტი 4.6).

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ, რომლებიც ჩამოთვლილია 6.1 პუნქტში.

ტერფენადინის, ასტემიზოლის ან ციზაპრიდის ერთდროული გამოყენება ბიკალუტამიდთან უკუნაჩვენებია (იხ. პუნქტი 4.5).

4.4 სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

მკურნალობა უნდა დაიწყოს სპეციალისტის უშუალო მეთვალყურეობის ქვეშ [ეს შეიძლება არ ეხებოდეს ევროკავშირის ყველა წევრ ქვეყანას]

ბიკალუტამიდი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება ღვიძლში. მონაცემები მიუთითებს, რომ მისი ელიმინაცია შეიძლება უფრო ნელი იყოს ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში და ამან შეიძლება გამოიწვიოს ბიკალუტამიდის დაგროვების გაზრდა. ამიტომ ბიკალუტამიდი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში ღვიძლის ზომიერი და მძიმე უკმარისობით.

განხილული უნდა იყოს ღვიძლის ფუნქციის პერიოდული ტესტირება ღვიძლის ცვლილებების შესაძლებლობის გამო. ცვლილებების უმეტესობა მოსალოდნელია ბიკალუტამიდით თერაპიის პირველი 6 თვის განმავლობაში.

ღვიძლის მძიმე ცვლილებები და ღვიძლის უკმარისობა იშვიათად აღინიშნა ბიკალუტამიდის გამოყენებისას და დაფიქსირდა ფატალური შედეგები (იხ. პუნქტი 4.8). თუ ცვლილებები სერიოზულია, ბიკალუტამიდით თერაპია უნდა შეწყდეს.

პაციენტებისთვის, რომლებსაც აქვთ დაავადების ობიექტური პროგრესია პროსტატის სპეციფიკური ანტიგენის (PSA) მომატებასთან ერთად, განხილული უნდა იყოს ბიკალუტამიდით თერაპიის შეწყვეტა.

ნაჩვენებია, რომ ბიკალუტამიდი აინჰიბირებს ციტოქრომ P450-ს (CYP 3A4), ამიტომ სიფრთხილეა საჭირო იმ პრეპარატებთან ერთად მიღებისას, რომლებიც მეტაბოლიზდება ძირითადად CYP 3A4-ით (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.5).

იშვიათ შემთხვევებში, ბიკალუტამიდი 150 მგ-ს მიღებისას პაციენტებში დაფიქსირდა ფოტომგრძნობელობის რეაქციები. პაციენტებს უნდა მიეცეთ რჩევა, რომ მოერიდონ ჭარბი მზის სინათლის ან უი-სინათლის პირდაპირ ზემოქმედებას ბიკალუტამიდი 150 მგ-ს მიღებისას და განხილული უნდა იყოს მზისგან დამცავის გამოყენება. იმ შემთხვევებში, როდესავ ფოტომგრძნობელობის რეაქცია უფრო პერსისტენტული და/ან მძიმეა, უნდა დაიწყოს შესაბამისი სიმპტომური მკურნალობა.

ანდროგენის დეპრივაციის თერაპიამ შეიძლება გაახანგრძლივოს QT ინტერვალი.

პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აქვთ QT გახანგრძლივების რისკის ფაქტორები და პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებენ მედიკამენტებს, რომლებსაც შეუძლიათ QT ინტერვალის გახანგრძლივება (იხ. პუნქტი 4.5), ბიკალუტამიდის დაწყებამდე ექიმებმა უნდა შეაფასონ სარგებლისა და რისკის თანაფარდობა Torsade de pointes-ის პოტენციალის ჩათვლით.

ანტიანდროგენულმა თერაპიამ შეიძლება გამოიწვიოს სპერმატოზოიდების მორფოლოგიური ცვლილებები. მიუხედავად იმისა, რომ ბიკალუტამიდის ეფექტი სპერმის მორფოლოგიაზე შეფასებული არ არის და ასეთი ცვლილებები არ დაფიქსირებულა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ბიკალუტამიდს, პაციენტებმა და/ან მათმა პარტნიორებმა უნდა გამოიყენონ სათანადო კონტრაცეფცია ბიკალუტამიდით თერაპიის დროს და თერაპიის შემდეგ 130 დღის განმავლობაში (იხ. პუნქტი 4.6).

კუმარინის ანტიკოაგულანტული ეფექტების გაძლიერება დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებსაც იმავდროულად უტარდებოდათ  თერაპია ბიკალუტამიდით, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს პროთრომბინის დროის  და საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის გაზრდა. ზოგიერთი შემთხვევა დაკავშირებული იყო სისხლდენის რისკთან. რეკომენდებულია პროთრომბინის დროის  და საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდების მჭიდრო მონიტორინგი და განხილული უნდა იყოს ანტიკოაგულანტის დოზის კორექცია (იხ. პუნქტები 4.5 და 4.8).

ეს პრეპარატი არ უნდა მიიღონ პაციენტებმა გალაქტოზას აუტანლობის, ლაქტაზას ტოტალური დეფიციტის ან გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციის იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემებით.

ეს პრეპარატი შეიცავს 1 მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ) ყოველ ტაბლეტზე, ანუ არსებითად „არ შეიცავს ნატრიუმს“.

4.5 ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ R-ბიკალუტამიდი არის CYP 3A4 ინჰიბიტორი, ნაკლები ინჰიბიტორული ეფექტით CYP 2C9, 2C19 და 2D6 აქტივობაზე.

მიუხედავად იმისა, რომ კლინიკურმა კვლევებმა, რომლის დროსაც  გამოიყენებოდა ანტიპირინი, როგორც ციტოქრომ P450 (CYP) აქტივობის მარკერი, არ აჩვენა ბიკალუტამიდთან ურთიერთქმედების პოტენციალი, მიდაზოლამის საშუალო ექსპოზიცია (AUC) გაიზარდა 80%-მდე, 28 დღის განმავლობაში ბიკალუტამიდის ერთდროული მიღების შემდეგ. ვიწრო თერაპიული ინდექსის მქონე პრეპარატებისთვის ასეთი ზრდა შეიძლება იყოს მნიშვნელოვანი. ამრიგად, ტერფენადინის, ასტემიზოლის და ციზაპრიდის ერთდროული გამოყენება უკუნაჩვენებია (იხ. პუნქტი 4.3) და სიფრთხილეა საჭირო ბიკალუტამიდის ერთდროული გამოყენებისას ისეთ ნაერთებთან, როგორიცაა ციკლოსპორინი და კალციუმის არხის ბლოკატორები. შეიძლება საჭირო გახდეს ამ პრეპარატების დოზის შემცირება, განსაკუთრებით იმ შემთხვევაში, თუ არსებობს პრეპარატის გაძლიერებული ან გვერდითი ეფექტის მტკიცებულება. ციკლოსპორინის შემთხვევაში, რეკომენდებულია პლაზმური კონცენტრაციების და კლინიკური მდგომარეობის მჭიდრო მონიტორინგი ბიკალუტამიდით თერაპიის დაწყების ან შეწყვეტის შემდეგ.

სიფრთხილეა საჭირო ბიკალუტამიდის დანიშვნისას სხვა პრეპარატებთან ერთად, რომლებმაც შეიძლება შეაფერხონ პრეპარატის დაჟანგვა, როგორიცაა მაგ. ციმეტიდინი და კეტოკონაზოლი. თეორიულად, ამან შეიძლება გამოიწვიოს ბიკალუტამიდის პლაზმური კონცენტრაციის გაზრდა, რამაც თეორიულად შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი ეფექტების ზრდა.

ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ ბიკალუტამიდს შეუძლია კუმარინის ანტიკოაგულანტის, ვარფარინის, გადაადგილება ცილებთან შეკავშირების უბნებიდან. იყო ცნობები პროტომბინაციის დროის  და საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდების  გაზრდილი ეფექტის შესახებ ბიკალუტამიდთან ერთად მიღებისას. ამიტომ რეკომენდებულია, რომ ბიკალუტამიდის შეყვანისას პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებენ კუმარინულ ანტიკოაგულანტებს, ჩატარდეს პროტომბინის დროის  და საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის მჭიდრო მონიტორინგი და განხილული იყოს ანტიკოაგულანტის დოზის კორექცია (იხ. პუნქტები 4.4 და 4.8).

ვინაიდან ანდროგენის დეპრივაციით მკურნალობამ შეიძლება გაახანგრძლივოს QT ინტერვალი, გულდასმით უნდა შეფასდეს ბიკალუტამიდის ერთდროული გამოყენება სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც ახანგრძლივებენ QT ინტერვალს ან სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებსაც შეუძლიათ გამოიწვიონ Torsade de pointes, როგორიცაა IA კლასის (მაგ. ქინიდინი, დიზოპირამიდი) ან III კლასის (მაგ. ამიოდარონი, სოტალოლი, დოფეტილიდი, იბუტილიდი) ანტიარითმული მედიკამენტები, მეტადონი, მოქსიფლოქსაცინი, ანტიფსიქოზური საშუალებები და ა.შ. (იხ. პუნქტი 4.4).

4.6 ფერტილურობა,ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

ბიკალუტამიდი უკუნაჩვენებია ქალებში და არ გამოიყენება ორსულ ქალებში.

ძუძუთი კვება

ბიკალუტამიდი უკუნაჩვენებია ქალებში და არ უნდა გამოიყენონ მეძუძურმა ქალებმა.

ფერტილურობა

ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში დაფიქსირდა მამაკაცის ნაყოფიერების შექცევადი დარღვევა (იხ. პუნქტი 5.3). მამაკაცებში მოსალოდნელია სუბფერტილურობის ან უნაყოფობის პერიოდი.

4.7 ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე

მოსალოდნელი არ არის, რომ ბიკალუტამიდმა დაარღვიოს პაციენტების ავტომობილის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობის უნარი. თუმცა, უნდა აღინიშნოს, რომ ზოგჯერ შეიძლება განვითარდეს ძილიანობა. ნებისმიერმა პაციენტმა ასეთი მოვლენების განვითარებისას უნდა გამოიჩინოს სიფრთხილე.

4.8 არასასურველი ეფექტები

ამ პუნქტში არასასურველი ეფექტები განისაზღვრება შემდეგნაირად: ძალიან ხშირი (>1/10); ხშირი (>1/100 დან <1/10-მდე); არახშირი (>1/1,000-დან <1/100-მდე); იშვიათი (>1/10,000-დან <1/1000-მდე); ძალიან იშვიათი (<1/10,000); უცნობია (არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით).

ცხრილი 1: არასასურველი რეაქციები სიხშირე

^ა ღვიძლის ცვლილებები იშვიათად არის მძიმე და ხშირად იყო გარდამავალი, გადიოდა ან უმჯობესდებოდა თერაპიის გაგრძელების ფონზე ან თერაპიის შეწყვეტის შემდეგ.

^ბ პაციენტების უმრავლესობას, რომლებიც იღებენ ბიკალუტამიდს 150 მგ მონოთერაპიის სახით, აღენიშნებათ გინეკომასტია და/ან მკერდის ტკივილი. კვლევებში ეს სიმპტომები ჩაითვალა მძიმედ პაციენტების 5%-მდე. გინეკომასტია შეიძლება არ გაქრეს სპონტანურად თერაპიის შეწყვეტის შემდეგ, განსაკუთრებით ხანგრძლივი მკურნალობის შემდეგ.

^გ EPC კვლევებში გამოყენებული კოდირების კონვენციების გამო, „მშრალი კანის“ არასასურველი მოვლენები დაშიფრული იყო COSTART ტერმინით „გამონაყარი“. აქედან გამომდინარე, არ შეიძლება განისაზღვროს ცალკეული სიხშირის აღმნიშვნელი 150 მგ ბიკალუტამიდის დოზისთვის, თუმცა გათვალისწინებულია იგივე სიხშირე, რაც 50 მგ დოზისას.

^დ  ჩამოთვლილია როგორც წამლის არასასურველი რეაქცია პოსტმარკეტინგული მონაცემების მიმოხილვის შემდეგ. სიხშირე განისაზღვრა ღვიძლის უკმარისობის დაფიქსირებული გვერდითი მოვლენების სიხშირიდან პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ EPC კვლევების ღია ეტიკეტირებულ 150 მგ ბიკალუტამიდის ჯგუფში.

^ე  ჩამოთვლილია როგორც წამლის გვერდითი რეაქცია პოსტმარკეტინგული მონაცემების მიმოხილვის შემდეგ. სიხშირე განისაზღვრა ინტერსტიციული პნევმონიის ინფორმირებული გვერდითი მოვლენების სიხშირიდან 150 მგ EPC კვლევების რანდომიზებულ მკურნალობის პერიოდში.

გაზრდილი პროთრომბინის დრო/საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდება: კუმარინის ანტიკოაგულანტების ურთიერთქმედებები ბიკალუტამიდთან დაფიქსირდა პოსტმარკეტინგული მეთვალყურეობის პერიოდში (იხ. პუნქტები 4.4. და 4.5).

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება მნიშვნელოვანია პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ. ეს სამკურნალო პროდუქტის სარგებელი/რისკის ბალანსზე მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას იძლევა. ჯანდაცვის პროფესიონალებს სთხოვენ შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქცია ეროვნული ინფორმირების სისტემის მეშვეობით, რომელიც ჩამოთვლილია დანართ V-ში.

4.9 დოზის გადაჭარბება

ადამიანებში დოზის გადაჭარბების გამოცდილება არ არსებობს. სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს; მკურნალობა უნდა იყოს სიმპტომური. დიალიზი შეიძლება არ იყოს შედეგიანი, რადგან ბიკალუტამიდი ძლიერად არის შეკავშირებული ცილებთან და არ აღდგება შარდში უცვლელი სახით. ნაჩვენებია ზოგადი დამხმარე მკურნალობა, მათ შორის სასიცოცხლო ნიშნების ხშირი მონიტორინგი.

5. ფარმაკოლოგიური თვისებები

5.1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანტიანდროგენები, ათქ-კოდი: L02BB03

მოქმედების მექანიზმი

ბიკალუტამიდი არის არასტეროიდული ანტიანდროგენი, რომელსაც არ აქვს სხვა ენდოკრინული აქტივობა. ის უკავშირდება ანდროგენის რეცეპტორებს გენის ექსპრესიის გააქტიურების გარეშე და ამით თრგუნავს ანდროგენის სტიმულაციას. პროსტატის სიმსივნეების რეგრესი სწორედ ამ დათრგუნვის შედეგად ხდება. ბიკალუტამიდის შეწყვეტამ შეიძლება გამოიწვიოს ანტიანდროგენული მოხსნის სინდრომი ზოგიერთ პაციენტში.

კლინიკური ეფექტიანობა და უსაფრთხოება

ბიკალუტამიდი 150 მგ იყო შესწავლილი, როგორც სამკურნალო საშუალება პაციენტებისთვის ლოკალიზებული (T1-T2, NO ან NX, MO) ან ადგილობრივად შორსწასული (T3-T4, ნებისმიერი N, MO; T1-T2, N+, MO) პროსტატის არამეტასტაზური კიბო, სამი პლაცებო-კონტროლირებადი ორმაგი-ბრმა კვლევის კომბინირებულ ანალიზში 8, 113 პაციენტში, სადაც პრეპარატუ გამოიყენებოდა როგორც დაუყოვნებელი ჰორმონალური თერაპია ან როგორც დამხმარე საშუალება რადიკალური პროსტატექტომიაზე ან რადიოთერაპიაზე (ძირითადად გარე სხივური დასხივება). 9.7 წლის მედიანური შემდგომი დაკვირვებისას, ბიკალუტამიდით ნამკურნალები და პლაცებოთი ნამკურნალები პაციენტების 36.6%-ს და 38.17%-ს, შესაბამისად, ჰქონდათ დაავადების ობიექტური პროგრესირება.

დაავადების ობიექტური პროგრესირების რისკის შემცირება დაფიქსირდა პაციენტების უმეტეს ჯგუფში, მაგრამ ყველაზე აშკარა იყო დაავადების პროგრესირების ყველაზე მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში. ამიტომ, კლინიცისტებმა შეიძლება გადაწყვიტონ, რომ დაავადების პროგრესირების დაბალი რისკის მქონე პაციენტისთვის ოპტიმალური სამედიცინო სტრატეგია, განსაკუთრებით ადიუვანტურ სქემაში რადიკალური პროსტატექტომიის შემდეგ, შეიძლება იყოს ჰორმონალური თერაპიის გადადება დაავადების პროგრესირებამდე.

საერთო გადარჩენის სხვაობა არ დაფიქსირებულა 9.7 წლის მედიანური დაკვირვებისას 31.4% სიკვდილიანობით (საფრთხის კოეფიციენტი =1.01; 95% ნდობის ინტერვალი 0.94-დან 1.09-მდე). თუმცა, გარკვეული ტენდენციები აშკარა იყო საძიებო ქვეჯგუფების ანალიზში.

მონაცემები პროგრესირების გარეშე გადარჩენისა და საერთო გადარჩენის შესახებ დროთა განმავლობაში კაპლან-მეიერის შეფასებებზე დაყრდნობით ადგილობრივად შორსწასული დაავადების მქონე პაციენტებისთვის შეჯამებულია შემდეგ ცხრილებში:

ცხრილი 2: დროთა განმავლობაში დაავადების პროგრესირების მქონე ადგილობრივად შორსწასული დაავადების მქონე პაციენტების პროპორცია თერაპიის ქვეჯგუფის მიხედვით

ცხრილი 3: საერთო გადარჩენა ადგილობრივად შორსაწული დაავადების დროს თერაპიის ქვეჯგუფის მიხედვით

ლოკალიზებული დაავადების მქონე პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებდნენ მხოლოდ ბიკალუტამიდს, არ იყო მნიშვნელოვანი განსხვავება პროგრესირების გარეშე გადარჩენის მხრივ. არ აღინიშნა მნიშვნელოვანი განსხვავება საერთო გადარჩენის მხრივ ლოკალიზებული დაავადების მქონე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ბიკალუტამიდს დამხმარე თერაპიის სახით, რადიოთერაპიის (საფრთხის კოეფიციენტი=0.98; 95% ნდობის ინტერვალი 0.80-დან 1.20-მდე) ან რადიკალური პროსტატექტომიის შემდეგ  (საფრთხის კოეფიციენტი=l.03; 95% ნდობის ინტერვალი 0.85-დან 1.25-მდე). ლოკალიზებული დაავადების მქონე პაციენტებში, რომელთა მართვაც სხვაგვარად მოხდებოდა ფრთხილი მოლოდინით, ასევე აღინიშნა გადარჩენის შემცირების ტენდენცია პლაცებოს მიმღებ პაციენტებთან შედარებით (საფრთხის კოეფიციენტი=l.15; 95% ნდობის ინტერვალი 1.00-დან 1.32-მდე). აღნიშნულის გათვალისწინებით, ბიკალუტამიდის გამოყენების სარგებელი-რისკის პროფილი არ ითვლება ხელსაყრელად  ლოკალიზებული დაავადების მქონე პაციენტებში.

2 კვლევის კომბინირებულ ანალიზში 805 ადრე არანამკურნალები პაციენტის მონაწილეობით, რომლებსაც ჰქონდათ მეტასტაზური (M1) დაავადება 43% სიკვდილიანობით, ნაჩვენები იყო, რომ ბიკალუტამიდი 150 მგ ნაკლებად ეფექტურია, ვიდრე კასტრაცია გადარჩენის დროში (საფრთხის კოეფიციენტი = 1,05 [ნდობის ინტერვალი 0,81-დან 1.36-მდე]).

ბიკალუტამიდი არის რაცემატი მისი ანტიანდროგენული აქტივობით თითქმის ექსკლუზიურად R-ენანტიომერში.

პედიატრიული პოპულაცია

ბავშვებში კვლევები  არ ჩატარებულა (იხილეთ პუნქტი 4.3).

5.2 ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

აბსორბცია

ბიკალუტამიდი კარგად შეიწოვება პერორალური მიღების შემდეგ. არ არსებობს მტკიცებულება ბიოშეღწევადობაზე საკვების რაიმე კლინიკურად მნიშვნელოვანი ზემოქმედების შესახებ.

განაწილება

ბიკალუტამიდის შეკავშირება ცილებთან მაღალია (რაცემატი 96% (R)-ენანტიომერი >99%). ცხოველთა კვლევებში, ჰემატოენცეფალურ ბარიერში შეღწევა დაფიქსირდა ვირთხებში. ბიკალუტამიდი მეტაბოლიზდება დაჟანგვის და გლუკურონიდაციის გზით. მისი მეტაბოლიტები გამოიყოფა თირკმელებისა და ნაღვლის მეშვეობით დაახლოებით თანაბარი პროპორციებით. ნაღვლის საშუალებით გამოყოფის შემდეგ ხდება გლუკურონიდების ჰიდროლიზი. უცვლელი ბიკალუტამიდი თითქმის არ გვხვდება შარდში.

ბიოტრანსფორმაცია

(S)-ენანტიომერი სწრაფად გამოიყოფა (R)-ენანტიომერთან შედარებით, ამ უკანასკნელის ნახევარგამოყოფის პერიოდი პლაზმაში შეადგენს დაახლოებით 1 კვირას. ბიკალუტამიდის ყოველდღიური მიღებისას, (R)-ენანტიომერი გროვდება დაახლოებით 10-ჯერ პლაზმაში მისი ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის გამო.

პლაზმაში (R)-ენანტიომერის წონასწორული კონცენტრაცია დაახლოებით 9 მიკროგრამი/მლ შეინიშნება ბიკალუტამიდის 50 მგ დოზების ყოველდღიური მიღებისას. წონასწორული მდგომარეობა მიიღწევა დღიური დოზის მიღებიდან დაახლოებით ერთი თვის შემდეგ. წონასწორულ მდგომარეობაში უპირატესად აქტიური (R)-ენანტიომერი შეადგენს მთლიანი მოცირკულირე ენანტიომერების 99%-ს.

ელიმინაცია

კლინიკურ კვლევაში R-ბიკალუტამიდის საშუალო კონცენტრაცია მამაკაცის სპერმაში, რომლებიც იღებდნენ 150 მგ ბიკალუტამიდს, იყო 4,9 მიკროგრამი/მლ. ბიკალუტამიდის რაოდენობა, რომელიც პოტენციურად გადაეცემა მდედრობითი სქესის პარტნიორს სქესობრივი კავშირის დროს, დაბალია და ექსტრაპოლაციით შესაძლოა უდრის დაახლოებით 0.3 მიკროგრამ/კგ-ს. ეს უფრო დაბალია, ვიდრე საჭიროა ლაბორატორიული ცხოველების შთამომავლობაში ცვლილებების გამოწვევისთვის.

სპეციალური პოპულაციები

(R)-ენანტიომერის ფარმაკოკინეტიკაზე გავლენას არ ახდენს ასაკი, თირკმლის უკმარისობა ან ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობა. არსებობს მტკიცებულება, რომ ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე სუბიექტებისთვის (R)-ენანტიომერი გამოიყოფა უფრო ნელა პლაზმიდან.

5.3 წინაკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები

ბიკალუტამიდი არის ძლიერი ანტიანდროგენი და შერეული ფუნქციის ოქსიდაზას ფერმენტის ინდუქტორი ცხოველებში.

გარდა სამიზნე ორგანოებში ცვლილებებისა, ცხოველებში აღინიშნება ფარისებრი ჯირკვლის სიმსივნეებიც. ამის მნიშვნელობა ადამიანებისთვის უცნობია. ადამიანებში ფერმენტის ინდუქცია არ დაფიქსირებულა.

სათესლე ჯირკვლების თესლოვანი მილაკების ატროფია არის პროგნოზირებული კლასის ეფექტი ანტიანდროგენების გამოყენებისას და დაფიქსირდა ყველა გამოკვლეულ სახეობაში. სათესლე ჯირკვლის ატროფიის აღდგენა აღინიშნა ვირთხებში 6-თვიანი გამოკვლევიდან ოთხი თვის შემდეგ, ადამიანისათვის მნიშვნელოვანი ბიკალუტამიდის ექსპოზიციით, მაგრამ არა 12-თვიანი კვლევიდან 24 კვირის შემდეგ. 12-თვიანი გამოკვლევიდან 6 თვის შემდეგ ძაღლებში, ადამიანებში 3-7-ჯერ მეტი ექსპოზიციით, აღინიშნა სათესლე ჯირკვლის ატროფიისგან გამოჯანმრთელება.

11 კვირის შემდეგ, მამრ ვირთხებში ნაჩვენები იყო წარმატებულ შეჯვარებამდე დროის გაზრდა ადამიანისათვის შესაბამისი ექსპოზიციით. გამოჯანმრთელება დაფიქსირდა 7 კვირის შემდეგ დოზის გარეშე.

6. ფარმაცევტული მახასიათებლები

6.1 დამხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი

ტაბლეტის გული:

ლაქტოზას მონოჰიდრატი

პოვიდონი K-29/32

კროსპოვიდონი

ნატრიუმის ლაურილსულფატი

მაგნიუმის სტეარატი

გარსი:

ლაქტოზას მონოჰიდრატი

ჰიპრომელოზა

ტიტანის დიოქსიდი (E 171)

მაკროგოლი 4,000

6.2 შეუთავსებლობები

არ შეესაბამება.

6.3 შენახვის ვადა

5 წელი.

6.4 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

ეს სამკურნალო პროდუქტი არ საჭიროებს შენახვის რაიმე განსაკუთრებულ პირობებს.

6.5 კონტეინერის სახეობა და შიგთავსი

პვქ/პე/პვდქ/ალ ბლისტერი, ყუთი.

შეფუთვა შეიცავს 10 შემოგარსულ ტაბლეტს.

შეიძლება ყველა ზომის შეფუთვა არ იყოს ბაზარზე.

6.6 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები განადგურებისა და სხვა დამუშავებისას

განსაკუთრებული მოთხოვნები არ არის.

გაცემის რეჟიმი:

ფარმაცევტულიპროდუქტისჯგუფი - II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

7. სავაჭრო ნებართვის მფლობელი

შპს "ავერსი-ფარმა"

აღმაშენებლის გამზ. 148

0112 თბილისი. საქართველო

ლიცენზიის მფლობელი:

Synthon BV

მიკროვეგ 22

6545 CM ნეიმეგენი

ნიდერლანდები

მწარმოებელი

Synthon Hispania, S.L.

C/Castelló, 1

08830 Sant Boi de Llobregat

ბარსელონა

ესპანეთი

დანართი შესწორებულია 27.09.2022წ.