რეაგილა 6მგ #28კაფს

სამკურნალო საშუალების

სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქცია

პრეპარატის სავაჭრო დასახელება : რეაგილა^®®(REAGILA^®)

საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება ( სად ): კარიპრაზინი (cariprazine)

გამოშვების ფორმა : კაფსულები

შემადგენლობა

თითოეული 1,5 მგ-ანიკაფსულაშეიცავს:

მოქმედი ნივთიერება : კარიპრაზინი 1,5 მგ (1,635 მგ კარიპრაზინის ჰიდროქლორიდის სახით).

დამხმარე ნივთიერებები : სიმინდის სახამებელი პრეჟელატინიზირებული, მაგნიუმის სტეარატი, მყარი ჟელატინის კაფსულა, ზომა #4 (თავსახური: ტიტანის დიოქსიდი E171, ჟელატინი; კორპუსი: ტიტანის დიოქსიდი E 171, ჟელატინი).

შავი ფერის საბეჭდი მელნის შემადგენლობა: საღებავი რკინის ოქსიდი შავი E172, შელაკი, ეთანოლი, წყალი, პროპილენგლიკოლი, იზოპროპანოლი, ბუტანოლი, წყლიანი ამიაკი, კალიუმის ჰიდროქსიდი.

თითოეული 3 მგ-ანიკაფსულაშეიცავს:

მოქმედი ნივთიერება : კარიპრაზინი 3 მგ (3,270 მგ კარიპრაზინის ჰიდროქლორიდის სახით).

დამხმარე ნივთიერებები : სიმინდის სახამებელი პრეჟელატინიზირებული, მაგნიუმის სტეარატი, მყარი ჟელატინის კაფსულა, ზომა #4 (თავსახური: საღებავი წითელი მომხიბვლელი E129, საღებავი ბრილიანტის ცისფერი E133, ტიტანის დიოქსიდი E171, საღებავი რკინის ოქსიდი ყვითელი E172, ჟელატინი; კორპუსი: ტიტანის დიოქსიდი E171, ჟელატინი).

შავი ფერის საბეჭდი მელნის შემადგენლობა: საღებავი რკინის ოქსიდი შავი E172, შელაკი, ეთანოლი, წყალი, პროპილენგლიკოლი, იზოპროპანოლი, ბუტანოლი, წყლიანი ამიაკი, კალიუმის ჰიდროქსიდი.

თითოეული 4,5 მგ-ანიკაფსულაშეიცავს:

მოქმედი ნივთიერება : კარიპრაზინი 4,5 მგ (4,905 მგ კარიპრაზინის ჰიდროქლორიდის სახით).

დამხმარე ნივთიერებები : სიმინდის სახამებელი პრეჟელატინიზირებული, მაგნიუმის სტეარატი, მყარი ჟელატინის კაფსულა, ზომა #4 (თავსახური: საღებავი წითელი მომხიბვლელი E129, საღებავი ბრილიანტის ცისფერი E133, ტიტანის დიოქსიდი E171, საღებავი რკინის ოქსიდი ყვითელი E172, ჟელატინი; კორპუსი: საღებავი წითელი მომხიბვლელი E129, საღებავი ბრილიანტის ცისფერი E133, ტიტანის დიოქსიდი E171, საღებავი რკინის ოქსიდი ყვითელი E172, ჟელატინი).

თეთრი ფერის საბეჭდი მელნის შემადგენლობა: ფარმაცევტული მინანქარი [შელაკის ხსნარი ეთანოლში], ტიტანის დიოქსიდი E171, იზოპროპანოლი, წყლიანი ამიაკი, ბუტანოლი, პროპილენგლიკოლი, სიმეტიკონი.

თითოეული 6 მგ-ანიკაფსულაშეიცავს:

მოქმედი ნივთიერება : კარიპრაზინი 6 მგ (6,540 მგ კარიპრაზინის ჰიდროქლორიდის სახით).

დამხმარე ნივთიერებები : სიმინდის სახამებელი პრეჟელატინიზირებული, მაგნიუმის სტეარატი, მყარი ჟელატინის კაფსულა, ზომა #3 (საღებავი წითელი მომხიბვლელი E129, საღებავი ბრილიანტის ცისფერი E133, ტიტანის დიოქსიდი E171, ჟელატინი; კორპუსი: ტიტანის დიოქსიდი E171, ჟელატინი).

შავი ფერის საბეჭდი მელნის შემადგენლობა: საღებავი რკინის ოქსიდი შავი E172, შელაკი, ეთანოლი, წყალი, პროპილენგლიკოლი, იზოპროპანოლი, ბუტანოლი, წყლიანი ამიაკი, კალიუმის ჰიდროქსიდი.

აღწერილობა

კაფსულები1,5 მგ

მყარი ჟელატინის კაფსულები, ზომა #4. კაფსულის თავსახური - თეთრი გაუმჭვირვალე, კაფსულის კორპუსი - თეთრი გაუმჭვირვალე. კაფსულის კორპუსზე დატანილია წარწერა “GR 1.5” შავი ფერით.

კაფსულები3 მგ

მყარი ჟელატინის კაფსულები, ზომა #4. კაფსულის თავსახური - ლურჯ-მწვანე გაუმჭვირვალე, კაფსულის კორპუსი - თეთრი გაუმჭვირვალე. კაფსულის კორპუსზე დატანილია წარწერა “GR 3” შავი ფერით.

კაფსულები4,5 მგ

მყარი ჟელატინის კაფსულები, ზომა #4. კაფსულის თავსახური - ლურჯ-მწვანე გაუმჭვირვალე, კაფსულის კორპუსი - ლურჯ-მწვანე გაუმჭვირვალე. კაფსულის კორპუსზე დატანილია წარწერა “GR 4.5” თეთრი ფერით.

კაფსულები6 მგ

მყარი ჟელატინის კაფსულები, ზომა #3. კაფსულის თავსახური - იისფერი გაუმჭვირვალე, კაფსულის კორპუსი - თეთრი გაუმჭვირვალე. კაფსულის კორპუსზე დატანილია წარწერა “GR 6” შავი ფერით.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი : ფსიქოლეფსიური საშუალებები. სხვა ანტიფსიქოზური საშუალებები.

ათქ კოდი : N05AX15

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ფარმაკოდინამიკა

მოქმედებისმექანიზმი

კარიპრაზინის მოქმედების მექანიზმი სრულად ცნობილი არ არის. მიუხედავად ამისა, ვარაუდობენ, რომ კარიპრაზინის თერაპიული ეფექტი უზრუნველყოფილია D_3-, D_2-დოფამინური რეცეპტორების (Ki მნიშვნელობა 0,085‒0,3 ნმოლი/ლ 0,49-0,71 ნმოლ/ლ-თან შედარებით შესაბამისად) და 5-HT_1A-სეროტონინული რეცეპტორების (Ki მნიშვნელობა 1,4‒2,6 ნმოლი/ლ) მიმართ ნაწილობრივი აგონიზმის და 5-HT_2B- და 5-HT_2A-სეროტონინული რეცეპტორების და H1-ჰისტამინური რეცეპტორების (Ki მნიშვნელობა 0,58‒1,1 ნმოლი/ლ, 18,8 ნმოლი/ლ და 23,3 ნმოლი/ლ შესაბამისად) მიმართ ანტაგონიზმის კომბინაციით. კარიპრაზინს გააჩნია დაბალი აფინობა 5-HT_2A-სეროტონინული რეცეპტორების და ალფა1-ადრენორეცეპტორების მიმართ (Ki მნიშვნელობები 134 ნმოლი/ლ და 155 ნმოლი/ლ შესაბამისად). კარიპრაზინს არ გააჩნია მნიშვნელოვანი აფინობა მუსკარინული ქოლინერგული რეცეპტორების მიმართ (იკ₅₀>1000 ნმოლი/ლ). ორ ძირითად აქტიურ მეტაბოლიტს, დეზმეთილკარიპრაზინს და დიდეზმეთილკარიპრაზინს, გააჩნიათ რეცეპტორებთან შეერთების საწყისი ნივთიერების მსგავსი პროფილი და ფუნქციური აქტივობის პროფილი in vitro.

ფარმაკოდინამიკურიეფექტები

in vivo პრეკლინიკურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ კარიპრაზინი ფარმაკოლოგიურად ეფექტურ დოზებში უკავშირდება D_3-რეცეპტორებს იგივე ხარისხით, რაც D_2-რეცეპტორებს. პაციენტებში შიზოფრენიით აღინიშნებოდა კარიპრაზინის დოზადამოკიდებული შეკავშირება თავის ტვინის D₃ და D_2-დოფამინურ რეცეპტორებთან (ძირითადად ზონებში D_3-რეცეპტორების სიჭარბით) დოზების თერაპიულ დიაპაზონში 15 დღის განმავლობაში.

კარიპრაზინის ზემოქმედება QT ინტერვალზე შეისწავლებოდა პაციენტებში შიზოფრენიით ან შიზოაფექტური დარღვევით. მიღებული იყო ეკგ-ს ჰოლტერის მონიტორირების მონაცემები 12 საათის განმავლობაში 129 პაციენტში პრეპარატის დანიშვნამდე და წონასწორული მდგომარეობის მიღწევისას. QT ინტერვალის გახანგრძლივება კარიპრაზინის გამოყენებისას დოზებით, რომელიც თერაპიულს აღემატებოდა (9 მგ/დღეში ან 18 მგ/დღეში), არ აღნიშნულა. პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს კვლევის ჩარჩოებში, არ დარეგისტრირებულა არც QTc ინტერვალის გახანგრძლივება საწყისი მაჩვენებლიდან ≥60 მწმ-ით, არც QTc გახანგრძლივება >500 მწმ.

კლინიკურიეფექტიანობადა უსაფრთხოება

შიზოფრენია

ეფექტიანობახანმოკლეგამოყენებისას

კარიპრაზინის ეფექტიანობა მწვავე შიზოფრენიის დროს შეისწავლებოდა სამ 6-კვირიან მრავალცენტრულ საერთაშორისო, რანდომიზებულ, ორმაგ ბრმა, პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში 18-დან 60 წლამდე ასაკის 1754 პაციენტის მონაწილებით.

მწვავე შიზოფრენიის ყველა კვლევაში პირველად საბოლოო წერტილს წარმოადგენდა საწყისი საერთო შეფასების ცვლილება პოზიტიური და ნეგატიური სინდრომების სკალის მიხედით (PANSS) მკურნალობის 6 კვირის შემდეგ, მეორად საბოლოო წერტილს წარმოადგენდა საწყისი შეფასების ცვლილება დაავადების სიმძიმის შესახებ საერთო კლინიკური შთაბეჭდილების სკალის მიხედვით (CGI-S) მკურნალობის 6 კვირის შემდეგ. საერთაშორისო პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში 1,5 მგ, 3,0 მგ და 4,5 მგ კარიპრაზინის და 4,0 მგ რისპერიდონის ფიქსირებული დოზების გამოყენებით ანალიზის მგრძნობელობისათვის ნაჩვენები იქნა პირველადი და მეორადი საბოლოო წერტილების სტატისტიკურად სარწმუნო გაუმჯობესება კარიპრაზინის ყველა დოზებისათვის და აქტიური კონტროლისათვის პლაცებოსთან შედარებით. სხვა საერთაშორისო პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში 3,0 მგ და 6,0 მგ კარიპრაზინის და 10 მგ არიპიპრაზოლის ფიქსირებული დოზების გამოყენებით ანალიზის მგრძობელობისათვის კარიპრაზინის ორივე დოზამ და აქტიურმა კონტროლმა გამოიწვია პირველადი და მეორადი საბოლოო წერტილების სტატისტიკურად სარწმუნო გაუმჯობესება პლაცებოსთან შედარებით. საერთაშორისო პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში კარიპრაზინის 3,0-6,0 მგ და 6,0-9,0 მგ ფიქსირებული/ცვალებადი დოზების გამოყენებით კარიპრაზინის დოზების ორივე ჯგუფმა გამოიწვია პირველადი და მეორადი საბოლოო წერტილის სტატისტიკურად სარწმუნო გაუმჯობესება პლაცებოსთან შედარებით.

პირველადი საბოლოო წერტილის ცვლილების შედეგები გაერთიანებულია ქვევით ცხრილში 1. მეორადი საბოლოო წერტილის (CGI) და დამატებითი საბოლოო წერტილების ცვლილებების შედეგებმა დაადასტურეს მონაცემები, მიღებული პირველად საბოლოო წერტილთან მიმართებაში.

ცხრილი 1. საწყისი საერთო შეფასების ცვლილებები PANSS სკალით 6 კვირის შემდეგ შიზოფრენიის გამწვავების კვლევებში - ამორჩევა I TT

	საწყისი საშუალო ± სკგ	საშუალო უკმ ( სშ ) ცვლილება	სხვაობა პრეპარატებს და პლაცებოს შორის (95% ნი )	მნიშვნელობა р
საერთო შეფასება სკალით PANSS ( მოდელი MMRM )
კვლევა RGH-MD-16 (n=711)
პლაცებო	97,3 ± 9,22	–13,29 (1,82)	—	—
კარიპრაზინი 1,5 მგ/დღე	97,1 ± 9,13	–21,27 (1,77)	–7,97 (–12,94, –3,01)	0,0017
კარიპრაზინი 3 მგ/დღე	97,2 ± 8,66	–21,45 (1,74)	–8,16 (–13,09, –3,22)	0,0013
კარიპრაზინი 4,5 მგ/დღე	96,7 ± 9,01	–23,77 (1,74)	–10,48 (–15,41, –5,55)	<0,0001
რისპერიდონი 4 მგ/დღე	98,1 ± 9,50	–29,27 (1,74)	–15,98 (–20,91, –11,04)	<0,0001*
კვლევა RGH-MD-04 (n=604)
პლაცებო	96,5 ± 9,1	–14,3 (1,5)	—	—
კარიპრაზინი 3 მგ/დღე	96,1 ± 8,7	–20,2 (1,5)	–6,0 (–10,1, –1,9)	0,0044
კარიპრაზინი 6 მგ/დღე	95,7 ± 9,4	–23,0 (1,5)	–8,8 (–12,9, –4,7)	<0,0001
არიპიპრაზოლი 10 მგ/დღე	95,6 ± 9,0	–21,2 (1,4)	–7,0 (–11,0, –2,9)	0,0008*
კვლევა RGH-MD-05 (n=439)
პლაცებო	96,6 ± 9,3	–16,0 (1,6)	—	—
კარიპრაზინი 3-დან 6 მგ/დღე-მდე	96,3 ± 9,3	–22,8 (1,6)	–6,8 (–11,3, –2,4)	0,0029
კარიპრაზინი 6-დან 9 მგ/დღე-მდე	96,3 ± 9,0	–25,9 (1,7)	–9,9 (–14,5, –5,3)	<0,0001

ნი - ნდობის ინტერვალი; ITT - ყველა რანდომიზებული პაციენტების ამორჩევა; უკმ - უმცირეს კვადრატთა მეთოდი; PANSS - პოზიტიური და ნეგატიური სინდრომების სკალა; სკგ - საშუალო კვადრატული გადახრა; სშ - სტანდარტული შეცდომა.

*პლაცებოსთან შედარებით

ეფექტიანობახანგრძლივიგამოყენებისას

კარიპრაზინის ანტიფსიქოზური ეფექტის შენარჩუნება შესწავლილი იქნა ხანგრძლივ კლინიკურ კვლევაში პრეპარატის გამოყენების რანდომიზებული შეწყვეტით. საერთო ჯამში 751 პაციენტი შიზოფრენიის სიმპტომების გამწვავებით იღებდა კარიპრაზინს დოზით 3-9 მგ/დღე 20 კვირის განმავლობაში, ამასთან 337 პაციენტი იღებდა კარიპრაზინს დოზებით 3-დან 6 მგ/დღე-მდე. მდგომარეობის სტაბილიზების შემდეგ პაციენტები რანდომიზებულნი იყვნენ კარიპრაზინის 3 მგ ან 6 მგ ფიქსირებული დოზით (n=51) ან პლაცებოს (n =51) მიღებაზე ორმაგ ბრმა რეჟიმში 72 კვირამდე ვადით. კვლევის პირველადი საბოლოო წერტილი იყო რეციდივის განვითარებამდე გასული დრო. კვლევის ბოლოსთვის შიზოფრენიის სიმპტომები განახლდა პაციენტთა 49,0%-ში, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს, და პაციენტთა 21,6%-ში, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს. ამგვარად დრო რეციდივის განვითარებამდე (92 დღე 326 დღესთან შედარებით, 25-ე პერცენტილის საფუძველზე) კარიპრაზინის ჯგუფში იყო დადასტურებულად უფრო ხანგრძლივი, ვიდრე პლაცებოს ჯგუფში (p=0,009).

ეფექტიანობაშიზოფრენიისმქონეპაციენტებშინეგატიურისიმპტომატიკისსიჭარბით

კარიპრაზინის ეფექტიანობა შიზოფრენიის მკურნალობაში ნეგატიური სიმპტომატიკის სიჭარბით შეისწავლებოდა 26-კვირიან მრავალცენტრულ ორმაგ ბრმა კლინიკურ კვლევაში აქტიური კონტროლით. კარიპრაზინი (დოზების დიაპაზონი 3-6 მგ, სამიზნე დოზა 4,5 მგ) ფასდებოდა რისპერიდონთან შედარებით (დოზების დიაპაზონი 3-6 გ, სამიზნე დოზა 4 მგ) პაციენტებში შიზოფრენიით გადაჭარბებული მდგრადი ნეგატიური სიმპტომატიკით (n=461). პაციენტთა 86% იყო 55 წელზე უფრო ახალგაზრდა, მათგან 54% იყო მამრობითი სქესის.

გადაჭარბებული მდგრადი ნეგატიური სიმპტომატიკა განისაზღვრებოდა როგორც სიმპტომატიკა არანაკლებ 6 თვის ხანგრძლივობით ნეგატიური სიმპტომების მაღალი დონით და პოზიტიური სიმპტომების დაბალი დონით [(ნეგატიური სიმპტომების ფაქტორების შეფასება PANSS სკალით ≥24, შეფასება ≥4 მინიმუმ PANSS 2 ან 3 პუნქტის მიხედვით (N1: გასადავებული აფექტი; N4: აბულია; N6: მეტყველების სიღარიბე) და პოზიტიური სიმპტომების ფაქტორების შეფასება PANSS სკალით ≤19]. პაციენტებს მეორადი ნეგატიური სიმპტომატიკით, მაგალითად, საშუალო და მძიმე დეპრესიის სიმპტომებით და კლინიკურად გამოხატული პარკინსონიზმით (ეპქ), რიცხავდნენ კვლევიდან.

პაციენტებში როგორც კარიპრაზინის ჯგუფში, ისე რისპერიდონის ჯგუფში აღინიშნებოდა ეფექტიანობის პირველადი საბოლოო წერტილის საწყისი სიდიდის სტატისტიკურდ სარწმუნო გაუმჯობესება - ნეგატიური სიმპტომების ფაქტორის შეფასების PANSS (PANSS-FSNS) სკალით (p<0,001). მიუხედავად ამისა, დაწყებული მე-14 კვირიდან, აღინიშნებოდა სტატისტიკურად სარწმუნო სხვაობები (p=0,002) კარიპრაზინის სასარგებლოდ რისპერიდონთან შედარებით (ცხრილი 2). პაციენტებში კარიპრაზინის ჯგუფშიც და რისპერიდონის ჯგუფშიც აღინიშნებოდა ეფექტიანობის მეორადი საბოლოო წერტილის საწყისი სიდიდის სტატისტიკურად სარწმუნო გაუმჯობესება - ზოგადი შეფასების პიროვნული და სოციალური ფუნქციონირების სკალით (PSP) (p<0,001). მიუხედავად ამისა, დაწყებული მე-10 კვირიდან, აღინიშნებოდა სტატისტიკურად სარწმუნო სხვაობები (p ˂0,001) კარიპრაზინის სასარგებლოდ რისპერიდონთან შედარებით (ცხრილი 2).

სხვაობები შეფასებებში საერთო კლინიკური შთაბეჭდილების სკალების მიხედვით დაავადების სიმძიმის შესახებ (p=0,005) და გაუმჯობესების შესახებ (p<0,001), ასევე გაუმჯობესების დონე PANSS-FSNS სკალის მიხედვით (გაუმჯობესება PANSS-FSNS მიხედვით ≥30%-ს 26-ე კვირაზე; p=0,003) ადასტურებდნენ ეფექტიანობის პირველადი და მეორადი საბოლოო წერტილების შეფასების შედეგებს.

ცხრილი 2. RGH-188-005 კვლევის შედეგების რეზიუმე

ეფექტ იან ობის მაჩვენებელი	კარიპრაზინი საშუალო უკმ	რისპერიდონი საშუალო უკმ	მოსალოდნელი სხვაობები პრეპარატებს შორის	95% ნი	სიდიდე р
შეფასება PANSS-FSNS საწყისი	27,8	27,5	-	-	-
შეფასება PANSS-FSNS 26-ე კვირას	18,5	19,6	-	-	-
PANSS-FSNS შეფასების CfB 26-ე კვირას	-8,9	-7,4	-1,5	-2,4; -0,5	0,002
საერთო შეფასება PSP საწყისი	48,8	48,2	-	-	-
საერთო შეფასება PSP 26-ე კვირას	64,0	59,7	-	-	-
PSP საერთო შეფასების CfB 26-ე კვირისთვის	14,3	9,7	4.6	2,7; 6,6	<0,001

CfB (change from baseline) - ცვლილება საწყის შეფასებასთან მიმართებაში

I ტიპის ბიპოლარული აშლილობა

I ტიპის ბიპოლარული აშლილობის მანიაკალური ან შერეული ეპიზოდები

ბიპოლარული მანიის ეპიზოდების მკურნალობისას კარიპრაზინის ეფექტურობა დადგენილია იქნა სამ 3-კვირიან პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში, რომლებშიც ჩართული იყვნენ 492, 235 და 310 პაციენტი, შესაბამისად (საშუალო ასაკი 39 წელი, დიაპაზონი 18-დან 65 წლამდე), რომლებიც პასუხობდნენ I ტიპის ბიპოლარული აშლილობის კრიტერიუმებს მანიაკალური ან შერეული ეპიზოდებით ფსიქიკური თავისებურებებით ან მათ გარეშე ფსიქიკური აშლილობების დიაგნოსტიკური და სტატისტიკური სახელმძღვანელოს თანახმად, მე-4 გამოცემა, გადახედული ვერსია (DSM-IV-TR). სამივე კვლევაში კარიპრაზინის ეფექტი პლაცებოს აღემატებოდა.

თითოეულ კვლევაში ფსიქიატრიული სიმპტომების შესაფასებლად პირველადი და მეორადი ეფექტიანობის საბოლოო წერტილების სახით გამოყენებული იყო იანგის სკალა მანიის (YMRS) შესაფასებლად და დაავადების სიმძიმის შესახებ ზოგადი კლინიკური შთაბეჭდილების (CGI-S) სკალა, შესაბამისად.

თითოეულ კვლევაში პირველადი საბოლოო წერტილი იყო ზოგადი შეფასების შემცირება საწყისი დონიდან YMRS სკალით მესამე კვირის ბოლოს. პაციენტების თითოეული ჯგუფისთვის, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს, საწყისი დონიდან ცვლილებას ადარებდნენ პლაცებოს ჯგუფს.

სამი პლაცებო-კონტროლირებადი კვლევიდან ერთ-ერთში პაციენტების ორი ჯგუფის მონაწილეობით, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინის მოქნილ დოზებს (3-დან 6 მგ/დღე-მდე ან 6-დან 12 მგ/დღე-მდე), კარიპრაზინის ორივე ჯგუფმა აჩვენა უკეთესი შეფასება YMRS და CGI-S სკალებით, პლაცებოსთან შედარებით. პაციენტების ჯგუფში, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს დოზით 6-დან 12 მგ/დღე-მდე, არანაირი დამატებითი უპირატესობა არ აღნიშნულა. სხვა პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში პაციენტების ჯგუფის მონაწილეობით, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინის მოქნილ დოზებს (3-დან 12 მგ/დღე-მდე), კარიპრაზინი პლაცებოს აღემატებოდა შეფასებით YMRS და CGI-S სკალების თანახმად. მესამე 3-კვირიან პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში კარიპრაზინის მოქნილი დოზებით (3-დან 12 მგ/დღე-მდე), კარიპრაზინი აღემატებოდა პლაცებოს YMRS და CGI-S სკალების მიხედვით შეფასებით.

კარიპრაზინის ეფექტიანობა დადგინდა დოზების დიაპაზონში 3-დან 12 მგ/დღე-მდე. 6 მგ-ზე მეტი დოზები არ აჩვენებდა დამატებით უპირატესობას უფრო დაბალ დოზებთან შედარებით, ასევე აღინიშნებოდა გარკვეული არასასურველი რეაქციების დოზადამოკიდებული გაზრდა. ამიტომ მაქსიმალური რეკომენდებული საღეღამისო დოზა 6 მგ/დღე შეადგენს.

ცხრილი 3. I ტიპის ბიპოლარული აშლილობის მანიაკალური ან შერეული ეპიზოდების კვლევების პირველადი ანალიზის შედეგები

კვლევის ნომერი	მკურნალობის ჯგუფი ( ITT პაციენტების რაოდენობა)	ეფექტიანობის პირველადი საბოლოო წერტილი: ზოგადი შეფასება YMRS სკალით
		საშუალო საწყისი შეფასება (სკგ)	საშუალო ცვლილება უკმ საწყისი მნიშვნელობის მიმართ (სშ)	განსხვავება პლაცებოს ეფექტის გამოკლებით a ( 95% ნი )
კვლევა 4	კარიპრაზინი (3-6 მგ/დღე)* (n=165)	33,2 (5,6)	- 18,6 (0,8)	- 6,1 (-8,4, -3,8)
	კარიპრაზინი (3-6 მგ/დღე)*b (n=167)	32,9 (4,7)	- 18,5 (0,8)	- 5,9 (- 8,2, -3,6)
	პლაცებო (n=160)	32,6 (5,8)	- 12,5 (0,8)	--
კვლევა 5	კარიპრაზინი (3-12 მგ/დღე)*b (n=118)	30,6 (5,0)	- 15,0 (1,1)	- 6,1 (- 8,9, -3,3)
	პლაცებო (n=117)	30,2 (5,2)	- 8,9 (1,1)	--
კვლევა 6	კარიპრაზინი (3-12 მგ/დღე)*b (n=158)	32,3 (5,8)	- 19,6 (0,9)	- 4,3 (- 6,7, - 1,9)
	პლაცებო (n=152)	32,1 (5,6)	-15,3 (0,9)	--
ITT: ყველა რანდომიზებული პაციენტის ერთობლიობა დანიშნული მკურნალობის თანახმად; სკგ: საშუალოკვადრატული გადახრა; სშ: სტანდარტული შეცდომა; უკმ: უმცირესი კვადრატების მეთოდი; ნი: ნდობის ინტერვალი. a განსხვავება (პლაცებოს ეფექტის გამოკლებით) საშუალო ცვლილებაში უკმ საწყის მნიშვნელობასთან მიმართებაში. * დოზები, რომლებიც სტატისტიკურად მნიშველოვნად აღემატება პლაცებოს. b მაქსიმალური რეკომენდებული სადღეღამისო დოზა შეადგენს 6 მგ/დღე. 6 მგ/დღე-ზე მეტი დოზები არ უზრუნველყოფენ მაღალ ეფექტიანობას, საკმარისს იმისათვის, რომ გადაწონოს დოზადამოკიდებული არასასურველი რეაქციები.

დეპრესიული ეპიზოდები I ტიპის ბიპოლარული აშლილობის დროს (ბიპოლარული დეპრესია)

I ტიპის ბიპოლარული აშლილობის დროს (ბიპოლარული დეპრესია) დეპრესიული ეპიზოდების მკურნალობისას კარიპრაზინის ეფექტურობა დადგენილი იყო ერთ 8-კვირიან და ორ 6-კვირიან პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში ფიქსირებული დოზების გამოყენებით, 571, 474 და 478 პაციენტის ჩართვით, შესაბამისად (საშუალო ასაკი 41,6 წელი, დიაპაზონი 18-დან 65 წლამდე), რომლებიც პასუხობდნენ I ტიპის ბიპოლარული აშლილობის დროს დეპრესიული ეპიზოდების კრიტერიუმებს ფსიქიკური აშლილობების დიაგნოსტიკური და სტატისტიკური სახელმძღვანელოს თანახმად, მე-4 გამოცემა, გადახედული ვერსია (DSM-IV-TR) და მე-5 გამოცემა (DSM-5).

თითოეულ კვლევაში პირველადი საბოლოო წერტილი იყო ზოგადი შეფასების შეცვლა საწყისი დონიდან დეპრესიის შეფასების მონტგომერი-ასბერგის სკალით (MADRS) მეექვსე კვირის ბოლოს. მეორადი საბოლოო წერტილი იყო შეფასების შეცვლა საწყისი დონიდან CGI-S სკალით მე-6 კვირას.

8-კვირიან პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში სამი ფიქსირებული დოზის (0,75 მგ/დღე, 1,5 მგ/დღე და 3 მგ/დღე) გამოყენებით მეექვსე კვირის ბოლოს კარიპრაზინის ეფექტი აღემატებოდა პლაცებოს MADRS და CGI-S სკალების მიხედვით შეფასებით. ერთ-ერთ 6-კვირიან პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში კარიპრაზინის ორი ფიქსირებული დოზის (1,5 მგ/დღე და 3 მგ/დღე) გამოყენებით მეექვსე კვირის ბოლოს კარიპრაზინი 1,5 მგ და 3 მგ დოზებით აღემატებოდა პლაცებოს MADRS სკალის მიხედვით შეფასებით. სხვა 6-კვირიან პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში კარიპრაზინის ორი ფიქსირებული დოზის (1,5 მგ/დღე და 3 მგ/დღე) გამოყენებით მეექვსე კვირის ბოლოს კარიპრაზინი 1,5 მგ დოზით აღემატებოდა პლაცებოს MADRS და CGI-S სკალების მიხედვით შეფასებით.

ასაკის (55 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტები ბევრნი არ იყვნენ), სქესისა და რასის მიხედვით პოპულაციის ქვეჯგუფების ანალიზმა დიფერენცირებული მგრძნობელობის ნიშნები არ გამოავლინა.

ცხრილი 4. ეფექტიანობის პირველადი საბოლოო წერტილის ანალიზის შედეგები ბიოპოლარული დეპრესიის კვლევებში

კვლევის ნომერი	მკურნალობის ჯგუფი ( ITT პაციენტების რაოდენობა)	ეფექტიანობის პირველადი საბოლოო წერტილი: ზოგადი შეფასება MADRS სკალით
		საშუალო საწყისი შეფასება (სკგ)	საშუალო ცვლილება უკმ საწყისი მნიშვნელობის მიმართ (სშ)	განსხვავება პლაცებოს ეფექტის გამოკლებით a ( 95% ნი )
კვლევა 7	კარიპრაზინი (1,5 მგ/დღე)* (n=145)	30,3 (4,4)	- 15,1 (0,8)	- 4,0 (-6,3, -1,6)
	კარიპრაზინი (3 მგ/დღე) (n=145)	30,6 (4,7)	- 13,7 (0,9)	- 2,5 (- 4,9, -0,1)
	პლაცებო (n=141)	30,4 (4,6)	- 11,1 (0,9)
კვლევა 8	კარიპრაზინი (1,5 მგ/დღე)* (n=154)	30,7 (4,3)	- 15,1 (0,8)	- 2,5 (- 4,6, -0,4)
	კარიპრაზინი (3 მგ/დღე)* (n=164)	31,0 (4,9)	- 15,6 (0,8)	- 3,0 (- 5,1, - 0,9)
	პლაცებო (n=156)	30,2 (4,4)	- 12,6 (0,8)
კვლევა 9	კარიპრაზინი (1,5 მგ/დღე)* (n=162)	31,5 (4,3)	- 14,8 (0,8)	- 2,5 (- 4,6, - 0,4)
	კარიპრაზინი (3 მგ/დღე) (n=153)	31,5 (4,8)	-14,1 (0,8)	- 1,8 (- 3,9, 0,4)
	პლაცებო (n=163)	31,4 (4,5)	- 12,4 (0,8)
ITT: ყველა რანდომიზირებული პაციენტის ერთობლიობა დანიშნული მკურნალობის თანახმად; სკგ: საშუალოკვადრატული გადახრა; სშ: სტანდარტული შეცდომა; უკმ: უმცირესი კვადრატების მეთოდი; ნი: ნდობის ინტერვალი. a განსხვავება (პლაცებოს ეფექტის გამოკლებით) საშუალო ცვლილებაში უკმ საწყის მნიშვნელობასთან მიმართებაში. * დოზები, რომლებიც სტატისტიკურად მნიშველოვნად აღემატება პლაცებოს.

ფარმაკოკინეტიკა

კარიპრაზინს გააჩნია ორი ფარმაკოლოგიურად აქტიური მეტაბოლიტი, დეზმეთილკარიპრაზინი (DCAR) და დიდეზმეთილკარიპრაზინი (DDCAR), რომლებსაც გააჩნიათ კარიპრაზინის მსგავსი აქტივობა. საერთო ექსპოზიცია (კარიპრაზინის და DCAR და DDCAR მეტაბოლიტების ჯამი) აღწევს ექსპოზიციის 50%-ს წონასწორულ მდგომარეობაში დაახლოებით ყოველდღიური 1-კვირიანი გამოყენების შემდეგ, ექსპოზიციის 90% კი წონასწორულ მდგომარეობაში მიიღწევა 3 კვირის შემდეგ. წონასწორულ მდგომარეობაში დიდეზმეთილკარიპრაზინის ექსპოზიცია დაახლოებით 2-3 ჯერ აღემატება კარიპრაზინის ექსპოზიციას, დეზმეთილკარიპრაზინის ექსპოზიცია კი შეადგენს კარიპრაზინის ექსპოზიციის დაახლოებით 30%-ს.

შეწოვა

კარიპრაზინის აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა უცნობია, შიგნით მიღებისას კარიპრაზინი კარგად შეიწოვება. პრეპარატის მრავალჯერადი გამოყენებისას კარიპრაზინის და ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტების მაქსიმალური კონცენტრაცია (С_max) სისხლის პლაზმაში აღინიშნება დაახლოებით 3-8 საათის შემდეგ.

კარიპრაზინის ერთჯერადი მიღება 1,5 მგ დოზით ცხიმიან საკვებთან (900-1000 კალორია) ერთად არ ახდენდა მნიშვნელოვან ზეგავლენას კარიპრაზინის C_max ან AUC (ფართობი “კონცენტრაცია-დრო” მრუდის ქვეშ) მნიშვნელობებზე (AUC_0-∞ იზრდებოდა 12%-ით, C_max მცირდებოდა ˂5%-ით საკვების მიღების შემდეგ უზმოზე მიღებასთან შედარებით). საკვების ზემოქმედება DCAR და DDCAR ექსპოზიციაზე ასევე მინიმალური იყო.

კარიპრაზინი შეიძლება გამოყენებული იქნას საკვების მიღების მიუხედავად.

განაწილება

პოპულაციური ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის საფუძველზე კარიპრაზინის განაწილების მოჩვენებითმა მოცულობამ (V/F) შეადგინა 916 ლ, DCAR ‒ 475 ლ, DDCAR ‒ 1568 ლ, რაც მიუთითებს კარიპრაზინის და მისი ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტების ფართო განაწილებაზე.

კარიპრაზინი (CAR) და მისი ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტები მაღალი ხარისხით უერთდებიან სისხლის პლაზმის ცილებს (96‒97% CAR-სთვის, 94‒97% DCAR-სთვის, 92‒97% DDCAR).

მეტაბოლიზმი

კარიპრაზინის მეტაბოლიზმი ხორციელდება დემეთილირების (DCAR და DDCAR), ჰიდროქსილირების (ჰიდროქსიკარიპრაზინი, HCAR) და დემეთილირების და ჰიდროქსილირების (ჰიდროქსიდეზმეთილკარიპრაზინი, HDCAR, და ჰიდროქსიდიდეზმეთილკარიპრაზინი, HDDCAR) კომბინირების გზით. შემდგომში ხდება HCAR, HDCAR და HDDCAR მეტაბოლიტების ტრანსფორმირება შესაბამის კონიუგატებად სულფატით და გლუკურონიდით. კიდევ ერთი მეტაბოლიტი, დეზქლოროფენილპიპერაზინკარიპრაზინის მჟავა (DDCPPCAR), წარმოიქმნება კარიპრაზინის დეალკილირების და შემდგომი დაჟანგვის გზით.

კარიპრაზინი მეტაბოლიზდება CYP3A4 იზოფერმენტით და, ნაკლები ხარისხით, CYP2D6 იზოფერმენტით DCAR და HCAR მეტაბოლიტებამდე. DCAR შემდგომში ტრანსფორმირდება CYP3A4 იზოფერმენტის დახმარებით და, ნაკლები ხარისხით, CYP2D6 DDCAR და HDCAR მეტაბოლიტებამდე. DDCAR შემდგომში მეტაბოლიზირდება CYP3A4 იზოფერმენტით HDDCAR-მდე.

კარიპრაზინი და მისი ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტები არ წარმოადგენენ P-გლიკოპროტეინის (P-gp), ორგანული ანიონების გადამტანი პოლიპეპტიდების 1B1 და 1B3 (OATP1B1 და OATP1B3) და სარძევე ჯირკვლის კიბოს რეზისტენტობის ცილის (BCRP) სუბსტრატებს. ეს ნიშნავს, რომ კარიპრაზინის ურთიერთქმედება P-gp, OATP1B1, OATP1B3 და BCRP ინჰიბიტორებთან ნაკლებად სავარაუდოა.

გამოყოფა

კარიპრაზინი და მისი ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტები გამოიყოფა ძირითადად ღვიძლისმიერი მეტაბოლიზმის მეშვეობით. პაციენტებში შიზოფრენიით კარიპრაზინის 12,5 მგ/დღეში დოზით მიღების შემდეგ დოზის 20,8% გამოიყოფოდა თირკმელებით კარიპრაზინის და მისი მეტაბოლიტების სახით.

უცვლელი სახით კარიპრაზინის დოზის 1,2% გამოიყოფა თირკმელებით, 3,7% - ნაწლავებით.

ნახევრად გამოყოფის საშუალო საბოლოო პერიოდი (1-დან 3 დღემდე კარიპრაზინისათვის და დეზმეთილკარიპრაზინისათვის და 13-დან 19 დღემდე დიდეზმეთილკარიპრაზინისათვის) არ განსაზღვრავდა წონასწორული მდგომარეობის მიღწევის ან კონცენტრაციის დაქვეითების დროს სისხლის პლაზმაში მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ. კარიპრაზინით პაციენტების მკურნალობისას ნახევრად გამოყოფის პერიოდს გააჩნია უფრო დიდი მნიშვნელობა, ვიდრე ნახევრად გამოყოფის საბოლოო პერიოდს. ნახევრად გამოყოფის ეფექტური პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 2 დღეს კარიპრაზინისათვის და დეზმეთილკარიპრაზინისათვის, 8 დღეს - დიდეზმეთილკარიპრაზინისათვის ან დაახლოებით 1 კვირას საერთო კარიპრაზინისათვის. კარიპრაზინის საერთო კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში თანდათან ქვეითდება პრეპარატის მიღების შეწყვეტის ან მიღების დროს შესვენების შემდეგ. საერთო კარიპრაზინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში მცირდება დაახლოებით 50%-ით 1 კვირის შემდეგ და 90%-ზე მეტით დაახლოებით 3 კვირის შემდეგ მიღების დასრულებიდან.

ხაზოვნება

მრავალჯერადი მიღებისას კარიპრაზინის და მისი ორი ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტის, დეზმეთილკარიპრაზინის და დიდეზმეთილკარიპრაზინის, ექსპოზიცია სისხლის პლაზმაში იზრდება თერაპიული დოზის პროპორციულად 1,5-დან 6 მგ-მდე.

ფარმაკოკინეტიკაპაციენტთაცალკეულჯგუფებში

- თირკმელებისფუნქციისდარღვევა

შესრულებული იყო პოპულაციური ფარმაკოკინეტიკური მოდელირება შიზოფრენიით დაავადებულ პაციენტებში მიღებული მონაცემების გამოყენებით, რომლებიც მონაწილეობდნენ კარიპრაზინის კლინიკური კვლევის პროგრამაში, რომლებსაც გააჩნდათ თირკმელების ფუნქციის სხვაობები, თირკმელების ნორმალური ფუნქციის (კრეატინინის კლირენსი (კკ) ≥90 მლ/წთ), ასევე თირკმლის მსუბუქი (კკ 60-დან 89 მლ/წთ-მდე) და ზომიერი (კკ 30-დან 59 მლ/წთ-მდე) უკმარისობის ჩათვლით. არ ყოფილა გამოვლენილი მნიშვნელოვანი კავშირი კარიპრაზინის სისხლის პლაზმის კლირენსსა და კრეატინინის კლირენსს შორის.

კარიპრაზინის გამოყენება პაციენტებში თირკმელების ფუნქციის მძიმე დარღვევით (კკ ˂30 მლ/წთ) არ შესწავლილა (იხ. ნაწილი “გამოყენების წესი და დოზები”).

- ღვიძლისფუნქციისდარღვევა

ჩატარებული იქნა კვლევა, რომელიც შედგებოდა ორი ნაწილისაგან (კარიპრაზინის ერთჯერადი მიღება დოზით 1 მგ [ნაწილი A] და კარიპრაზინის ყოველდღიური მიღება დოზით 0,5 მგ 14 დღის განმავლობაში [ნაწილი B]) პაციენტთა მონაწილეობით ღვიძლის ფუნქციის სხვადასხვა დარღვევებით (A და B კლასი ჩაილდ-პიუს მიხედვით). ჯანმრთელ პირებთან შედარებით, პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის მსუბუქი და ზომიერი ხარისხის დარღვევით გამოვლენილი იქნა კარიპრაზინის ექსპოზიციის ზრდა (C_max და AUC) დაახლოებით 25%-ით. ასევე გამოვლენილი იქნა ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტების, დეზმეთილკარიპრაზინის და დიდეზმეთილკარიპრაზინის, 45%-ით უფრო დაბალი ექსპოზიცია, კარიპრაზინის გამოყენებისას 1 მგ ან 0,5 მგ დოზით დღეში, 14 დღის განმავლობაში.

კარიპრაზინის მრავალჯერადი გამოყენებისას აქტიური ნივთიერებების საერთო ექსპოზიცია (CAR+DCAR+DDCAR) (AUC და C_max) პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი ხარისხის უკმარისობით შემცირდა 21-22%-ით და 13-15%-ით შესაბამისად, ჯანმრთელ პირებთან შედარებით, თუ გათვალისწინებული იქნება შეერთებული და შეუერთებელი ნივთიერებების ჯამური კონცენტრაცია. ამასთან, პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი და საშუალო ხარისხის უკმარისობით ნივთიერებების შეუერთებელი ნაწილისათვის, საერთო ექსპოზიცია დაქვეითდა 12-13%-ით და გაიზარდა 20-25%-ით შესაბამისად.

კარიპრაზინის გამოყენება პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევით (C კლასი ჩაილდ-პიუს მიხევით) არ შესწავლილა (იხ. ნაწილი “გამოყენების წესი და დოზები”).

- ასაკი, სქესიდარასა

პოპულაციურ ფარმაკოკინეტიკურ ანალიზში ფარმაკოკინეტიკური მაჩვენებლების (კარიპრაზინის და მისი ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტების AUC და C_max ჯამის) კლინიკურად მნიშვნელოვანი სხვაობები ასაკის, სქესის და რასის მიხედვით არ გამოვლენილა. მოცემულ ანალიზში ჩართული იყო სხვადასხვა რასის 2844 პაციენტი, მათგან 536 პაციენტი 50-დან 65 წლამდე ასაკის. 2844 პაციენტიდან 933 იყო ქალი (იხ. ნაწილი “გამოყენების წესი და დოზები”). 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში კარიპრაზინის გამოყენების მონაცემები არ არის საკმარისი.

- მოწევა

კარიპრაზინი არ წარმოადგენს CYP1A2 იზოფერმენტის სუბსტრატს, ამიტომ მოწევის ზემოქმედება კარიპრაზინის ფარმაკოკინეტიკაზე არ არის მოსალოდნელი.

კარიპრაზინის სხვასამკურნალოსაშუალებებზეზემოქმედების უნარი

კარიპრაზინი და მისი ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტები არ ახდენდნენ CYP1A2, CYP2B6 და CYP3A4 იზოფერმენტების ინდუცირებას და არ ახდენდნენ CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP219, CYP2D6, CYP2E1 და CYP3A4 იზოფერმენტების ინჰიბირებას in vitro. კარიპრაზინი და მისი ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტები არ წარმოადგენენ გადამტანების OATP1B1, OATP1B3, BCRP, ორგანული კატიონების 2 (OCT2) გადამტანი ცილის და ორგანული ანიონების 1 და 3 (OAT1 და OAT3) გადამტანების ინჰიბიტორებს in vitro. DCAR და DDCAR მეტაბოლიტები არ წარმოადგენენ P-gp გადამტანის ინჰიბიტორებს, იმ დროს, როდესაც კარიპრაზინი აინჰიბირებს P-gp-ს ნაწლავში (იხ. ნაწილი “ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან”).

გამოყენების ჩვენებები

- შიზოფრენიის მკურნალობა მოზრდილ პაციენტებში.

- I ტიპის ბიპოლარული აშლილობის მანიაკალური ან შერეული ეპიზოდების მკურნალობა მოზრდილ პაციენტებში.

- დეპრესიული ეპიზოდების მკურნალობა I ტიპის ბიპოლარული აშლილობის დროს (ბიპოლარული დეპრესია) მოზრდილ პაციენტებში.

უკუჩვენებები

- ჰიპერმგრძნობელობა მოქმედი ნივთიერების ან პრეპარატის რომელიმე დამხმარე კომპონენტის მიმართ (იხ. ნაწილი “შემადგენლობა”).

- CYP3A4 იზოფერმენტის ძლიერი ან ზომიერი ინჰიბიტორების ერთდროული მიღება (იხ. ნაწილი “ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან”).

- CYP3A4 იზოფერმენტის ძლიერი ან ზომიერი ინდუქტორების ერთდროული მიღება (იხ. ნაწილი “ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან”).

გამოყენება ორსულობის დროს და ლაქტაციის პერიოდში

რეპროდუქციული ასაკის ქალები/კონტრაცეპცია

ექიმმა უნდა ურჩიოს რეპროდუქციული ასაკის ქალებს თავი აარიდონ ორსულობას პრეპარატ რეაგილას მიღების დროს. პაციენტებმა შენარჩუნებული რეპროდუქციული ფუნქციით უნდა გამოიყენონ კონტრაცეპციის მაღალეფექტური მეთოდები მკურნალობის დროს და პრეპარატ რეაგილას^® მიღების შეწყვეტიდან მინიმუმ 10 კვირის განმავლობაში.

ორსულობა

ორსულ ქალებში კარიპრაზინის გამოყენების მონაცემები არ არსებობს ან არ არის საკმარისი.

ცხოველებზე წინაკლინიკურ კვლევებში გამოვლენილია რეპროდუქციული ტოქსიკურობა, ვირთხებში მანკის განვითარების ჩათვლით.

არ არის რეკომენდებული პრეპარატ რეაგილას გამოყენება ორსულობის დროს და რეპროდუქციული ასაკის ქალებში, რომლებიც არ იყენებენ კონტრაცეპციის სანდო მეთოდებს. კარიპრაზინის მიღების შეწყვეტის შემდეგ საჭიროა კონტრაცეპციის გაგრძელება არანაკლებ 10 კვირის განმავლობაში აქტიური მეტაბოლიტების ნელი გამოყოფის გამო.

ახალშობილებს, რომლებიც დაქვემდებარებულნი იყვნენ ანტიფსიქოზური პრეპარატების (მათ შორის კარიპრაზინის) ზემოქმედებას ორსულობის მესამე ტრიმესტრში, გააჩნიათ გვერდითი რეაქციების განვითარების რისკი მშობიარობის შემდეგ, ექსტრაპირამიდული დარღვევების და/ან მოხსნის სინდრომის ჩათვლით, რომლებიც შეიძლება ვარირებდეს სიმძიმის და ხანგრძლივობის მიხედვით. ამ ახალშობილებში აღინიშნებოდა აგზნება, ჰიპერტონუსი, ჰიპოტონუსი, ტრემორი, ძილიანობა, რესპირატორული დისტრეს-სინდრომი და კვების დარღვევები. ამ გართულებების სიმძიმე ვარირებდა. ზოგიერთ შემთხვევებში სიმპტომები დამოუკიდებლად ქრებოდა, იმ დროს, როდესაც სხვა შემთხვევებში საჭირო იყო მკურნალობა ინტენსიური თერაპიის განყოფილების პირობებში და ჰოსპიტალიზაციის გაგრძელება. ამიტომ ასეთი ახალშობილები საჭიროებენ სათანადო დაკვირვებას.

ლაქტაცია

უცნობია აღწევენ თუ არა კარიპრაზინი და მისი ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტები დედის რძეში. კარიპრაზინი და მისი მეტაბოლიტები აღწევენ ვირთხების რძეში. ლაქტაციის დროს არ შეიძლება ახალშობილებისთვის/ჩვილებისთვის რისკის გამორიცხვა. ქალებმა, რომლებიც იღებენ პრეპარატს რეაგილა, უარი უნდა თქვან ძუძუთი კვებაზე.

ფერტილობა

კარიპრაზინის ზემოქმედება ადამიანის ფერტილობაზე არ შესწავლილა. პრეკლინიკურ კვლევებში მდედრ ვირთხებში აღნიშნული იყო ფერტილობის და ჩასახვის უნარის დაქვეითება.

გამოყენების წესი და დოზ ები

გამოყენებისწესი

პრეპარატი რეაგილა მიიღება შიგნით დღეში ერთხელ ერთიდაიგივე დროს საკვების მიღების მიუხედავად.

კარიპრაზინის მიღებისას მოერიდეთ ალკოჰოლის მიღებას (იხ. ნაწილი "ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან").

დოზები

შიზოფრენია

კარიპრაზინის რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 1,5 მგ-ს დღეში ერთხელ. შემდგომში, საჭიროების შემთხვევაში, შეიძლება დოზის თანდანათან გაზრდა 1,5 მგ-ით/დღეში მაქსიმალურ დოზამდე 6 მგ/დღეში.

მინიმალურ ეფექტურ დოზას განსაზღვრავს მკურნალი ექიმი კლინიკური შეფასების საფუძველზე. კარიპრაზინის და მისი აქტიური მეტაბოლიტების ხანგრძლივ ნახევრად გამოყოფის პერიოდთან დაკავშირებით, დოზის ცვლილება ახდენს მცირე ზეგავლენას პრეპარატის კონცენტრაციაზე სისხლის პლაზმაში რამდენიმე კვირის განმავლობაში. აუცილებელია დაკვირვება არასასურველ რეაქციებზე და პაციენტის პასუხზე თერაპიაზე რამდენიმე კვირის განმავლობაში კარიპრაზინის მიღების დაწყების შემდეგ და დოზის თითოეული ცვლილების შემდეგ (იხ. ნაწილი “ფარმაკოკინეტიკა”).

მანიაკალური ან შერეული ეპიზოდებიI ტიპის ბიპოლარული აშლილობის დროს

დოზების რეკომენდებული დიაპაზონი შეადგენს 3-დან 6 მგ-მდე დღეში ერთხელ. კარიპრაზინის საწყისი დოზა შეადგენს 1,5 მგ და მისი გაზრდა შეიძლება 3 მგ-მდე მეორე დღეს. კლინიკური პასუხისა და ამტანობის მიხედვით დოზის შემდგომი გაზრდა შეიძლება მოხდეს ნაბიჯით 1,5 მგ ან 3 მგ. მაქსიმალური რეკომენდებული დოზა შეადგენს 6 მგ/დღე. ხანმოკლე კონტროლირებად კვლევებში 6 მგ/დღე-ზე მეტი დოზები არ უზრუნველყოფს ეფექტიანობის მომატებას, საკმარისს იმისთვის, რომ გადაწონოს დოზადამოკიდებული არასასურველი რეაქციები.

I ტიპის ბიპოლარული აშლილობის დეპრესიული ეპიზოდები (ბიპოლარული დეპრესია)

კარიპრაზინის საწყისი დოზა შეადგენს 1,5 მგ დღეში ერთხელ. კლინიკური რეაქციისა და ამტანობის მიხედვით დოზის გაზრდა შეიძლება 3 მგ-მდე დღეში ერთხელ მეთხუთმეტე დღეს. მაქსიმალური რეკომენდებული დოზა შეადგენს 3 მგ დღეში ერთხელ.

სხვაანტიფსიქოზურიპრეპარატებიდანკარიპრაზინზეგადასვლა

სხვა ანტიფსიქოზური პრეპარატებით მკურნალობიდან კარიპრაზინით მკურნალობაზე გადასვლისას განხილული უნდა იქნას ჯვარედინი ტიტრირების შესაძლებლობა წინა პრეპარატის დოზის თანდათან შემცირებით კარიპრაზინის მიღების ეთდროულად დაწყებით.

კარიპრაზინიდანსხვაანტიფსიქოზურპრეპარატებზეგადასვლა

კარიპრაზინით მკურნალობიდან სხვა ანტიფსიქოზურ პრეპარატებზე გადასვლისას თანდათანობითი ჯვარედინი ტიტრირება არ არის საჭირო, აუცილებელია ახალი ანტიფსიქოზური პრეპარატის მიღების დაწყება მინიმალური დოზით კარიპრაზინის მიღების ერთდროულად შეწყვეტით. გათვალისწინებული უნდა იქნას, რომ კარიპრაზინის და მისი აქტიური მეტაბოლიტების კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში შემცირდება 50%-ით დაახლოებით 1 კვირის შემდეგ (იხ. ნაწილი “ფარმაკოკინეტიკა”).

გამოტოვებული დოზის მიღება

თუ პაციენტი გამოტოვებს პრეპარატის დოზის მიღებას, იგი რაც შეიძლება სწრაფად უნდა მიიღოს. თუ მოახლოებულია პრეპარატის შემდეგი დოზის მიღების დრო, მაშინ პაციენტმა გამოტოვებული დოზა არ უნდა მიიღოს, არამედ უნდა მიიღოს მორიგი დოზა პრეპარატის მიღების ჩვეული რეჟიმის შესაბამისად. გამოტოვებული დოზის საკომპენსაციოდ ორმაგი დოზის მიღება არ შეიძლება.

პაციენტთაგანსაკუთრებულიჯგუფები

ხანდაზმულიპაციენტები

65 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში კარიპრაზინის გამოყენების შესახებ მონაცემები არ არის საკმარისი იმისათვის, რომ გამოვლინდეს სხვაობები მკურნალობაზე პასუხში უფრო ახალგაზრდა პაციენტებთან შედარებით (იხ. ნაწილი “ფარმაკოკინეტიკა”). დოზის შერჩევა ხანდაზმულ პაციენტებში განსაკუთრებული სიფრთხილით უნდა მოხდეს.

პაციენტებითირკმელებისფუნქციისდარღვევით

პაციენტებში თირკმელების ფუნქციის მსუბუქი და ზომიერი დარღვევით (კრეატინინის კლირენსი (კკ) ≥30 მლ/წთ და ˂89 მლ/წთ) პრეპარატის დოზის კორექცია საჭირო არ არის. კარიპრაზინის უსაფრთხოება და ეფექტურობა პაციენტებში თირკმელების ფუნქციის მძიმე დარღვევებით (კკ ˂30 მლ/წთ) არ ფასდებოდა (იხ. ნაწილი “ფარმაკოკინეტიკა”). კარიპრაზინის გამოყენება არ არის რეკომენდებული პაციენტებში თირკმელების ფუნქციის მძიმე დარღვევებით.

პაციენტებიღვიძლისფუნქციისდარღვევებით

პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის მსუბუქი და ზომიერი დარღვევით (5-9 ქულა ჩაილდ-პიუს მიხედვით) პრეპარატის დოზის კორექცია არ არის საჭირო. კარიპრაზინის უსაფრთხოება და ეფექტურობა პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევით (10-15 ქულა ჩაილდ-პიუს მიხედვით) არ შეფასებულა (იხ. ნაწილი “ფარმაკოკინეტიკა”). კარიპრაზინის გამოყენება პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევით არ არის რეკომენდებული.

ბავშვები

კარიპრაზინის გამოყენების ეფექტიანობა და უსაფრთხოება ბავშვებსა და 18 წლამდე ასაკის მოზარდებში არ არის დადგენილი. მონაცემები არ არსებობს.

გვერდითი მოქმედება

უსაფრთხოებისპროფილისრეზიუმე

კარიპრაზინის 1,5-6 მგ დოზებით გამოყენებისას ყველაზე ხშირი არასასურველი წამლისმიერი რეაქციები (აწრ) იყო აკატიზია (19%) და პარკინსონიზმი (17,5%). უმეტესი არასასურველი რეაქცია იყო მსუბუქი და საშუალო ხარისხის სიმძიმის.

არასასურველირეაქციებისჩამონათვალი

ქვემოთ ჩამოთვლილი არასასურველი რეაქციები განაწილებულია ორგანოთა სისტემების კლასებსა და უპირატესი გამოყენების ტერმინების მიხედვით და წარმოქმნის სიხშირის შესაბამისად: ძალიან ხშირი (≥1/10), ხშირი (≥1/100 და <1/10), არახშირი (≥1/1000 და <1/100), იშვიათი (≥1/10 000 და ˂1/1000), ძალიან იშვიათი (<1/10 000), სიხშირე უცნობია (არსებული მონაცემების საფუძველზე შეფასება შეუძლებელია).

თითოეულ სიხშირულ ჯგუფში არასასურველი რეაქციები წარმოდგენილია სერიოზულობის კლების მიხედვით.

შიზოფრენია

კარიპრაზინის უსაფრთხოების პროფილი რამდენიმე ხანმოკლე და ხანგრძლივი კლინიკური კვლევის საფუძველზე შეფასებული იყო დაახლოებით 2000 პაციენტში შიზოფრენიით, რომლებიც კარიპრაზინს იღებდნენ თერაპიული დოზების 1,5 მგ-დან 6 მგ-მდე დიაპაზონში.

დარღვევებისისხლისადალიმფურისისტემისმხრივ

არახშირი: ანემია, ეოზინოფილია.

იშვიათი: ნეიტროპენია.

დარღვევებიიმუნურისისტემისმხრივ

იშვიათი: ჰიპერმგრძნობელობა.

დარღვევებიენდოკრინულისისტემისმხრივ

არახშირი: სისხლში თირეოტროპული ჰორმონის კონცენტრაციის დაქვეითება.

იშვიათი: ჰიპოთირეოიდიზმი.

დარღვევებინივთიერებათაცვლისდაკვებისმხრივ

ხშირი: დისლიპიდემია, სხეულის მასის მომატება, მადის დაქვეითება, მადის მომატება.

არახშირი: ნატრიუმის შემცველობის დარღვევა სისხლის შრატში, შაქრიანი დიაბეტი, გლუკოზის კონცენტრაციის ზრდა სისხლის შრატში.

ფსიქიკისდარღვევა

ხშირი: ძილის დარღვევა¹, შფოთვა.

არახშირი: სუიციდური ქცევა, დელირიუმი, დეპრესია, ლიბიდოს დაქვეითება, ლიბიდოს გაზრდა, ერექციული დისფუნქცია.

დარღვევებინერვულისისტემისმხრივ

ძალიანხშირი: აკატიზია², პარკინსონიზმი³.

ხშირი: მოთენთილობა, თავბრუსხვევა, დისტონია⁴, სხვა ექსტრაპირამიდული და მოძრაობითი დარღვევები⁵.

არახშირი: გვიანი დისკინეზია, დისკინეზია⁶, დიზესთეზია, ლეთარგია.

იშვიათი: კრუნჩხვითი შეტევები/კრუნჩხვები, ამნეზია, აფაზია.

სიხშირეუცნობია: ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომი.

დარღვევებიმხედველობისორგანოსმხრივ

ხშირი: არამახვილი მხედველობა.

არახშირი: თვალშიდა წნევის მომატება, აკომოდაციის დარღვევები, მხედველობის სიმახვილის დაქვეითება, თვალების გაღიზიანება.

იშვიათი: კატარაქტა, ფოტოფობია.

დარღვევებისმენისორგანოსმხრივდალაბირინთულიდარღვევები

არახშირი: ვერტიგო.

დარღვევებიგულისმხრივ

ხშირი: ტაქიარითმია.

არახშირი: გულის გამტარობის დარღვევები, ბრადიარითმია, QT ინტერვალის გახანგრძლივება ეკგ-ზე, T ტალღის დარღვევა ეკგ-ზე.

დარღვევებისისხლძარღვთამხრივ

ხშირი: მომატებული არტერიული წნევა.

არახშირი: შემცირებული არტერიული წნევა.

დარღვევებისასუნთქისისტემის, გულმკერდისდაშუასაყრისორგანოებისმხრივ

არახშირი: სლოკინი.

დარღვევებიკუჭ-ნაწლავისტრაქტისმხრივ

ხშირი: გულისრევა, ღებინება, ყაბზობა.

არახშირი: გასტროეზოფაგური რეფლუქსური დაავადება.

იშვიათი: დისფაგია.

დარღვევებიღვიძლისადასანაღვლეგზებისმხრივ

ხშირი: “ღვიძლის” ფერმენტების აქტივობის გაზრდა.

არახშირი: სისხლში ბილირუბინის შემცველობის გაზრდა.

სიხშირეუცნობია: ტოქსიკური ჰეპატიტი.

დარღვევებიკანისადაკანქვეშაქსოვილებისმხრივ

არახშირი: ქავილი, გამონაყარი.

დარღვევებიჩონჩხ-კუნთოვანიდაშემაერთებელიქსოვილისმხრივ

ხშირი: სისხლის შრატში კრეატინფოსფოკინაზას აქტივობის ზრდა.

იშვიათი: რაბდომიოლიზი.

დარღვევებითირკმელებისდასაშარდეგზებისმხრივ

არახშირი: დიზურია, პოლაკიურია.

ზემოქმედებაორსულობისმიმდინარეობაზე, მშობიარობისშემდგომიდაპერინატალურიმდგომარეობები

სიხშირეუცნობია: მოხსნის სინდრომი ახალშობილებში (იხ. ნაწილი “გამოყენება ორსულობის დროს და ლაქტაციის პერიოდში”).

ზოგადიდარღვევებიდარეაქციებიშეყვანისადგილას

ხშირი: დაღლილობა.

არახშირი: წყურვილი.

¹ ძილის დარღვევა: უძილობა, უჩვეულო/კოშმარული სიზმრები, ძილის ცირკადული რითმის დარღვევა, დისომნია, ჰიპერსომნია, ჩაძინების დარღვევა, ინტრასომნური დარღვევა, კოშმარული სიზმრები, ძილის დარღვევა, სომნაბულიზმი, ადრეული გამოღვიძება.

² აკატიზია: აკატიზია, ფსიქომოტორული ჰიპერაქტივობა, მოუსვენრობა.

³ პარკინსონიზმი: აკინეზია, ბრადიკინეზია, ბრადიფრენია, “კბილანებიანი ბორბლის” ტიპის რიგიდულობა, ექსტრაპირამიდული დარღვევები, სიარულის დარღვევა, ჰიპოკინეზია, სახსრების შებოჭილობა, ტრემორი, ნიღბისებრი სახე, კუნთების რიგიდულობა, საყრდენ-მამოძრავებელი აპარატის შებოჭილობა, კისრის კუნთების რიგიდულობა, პარკინსონიზმი.

⁴ დისტონია: ბლეფაროსპაზმი, დისტონია, კუნთების დაძაბულობა, ორომანდიბულარული დისტონია, ტორტიკოლისი, ტრიზმი.

⁵ სხვა ექსტრაპირამიდული და მოძრაობითი დარღვევები: წონასწორობის დარღვევა, ბრუქსიზმი, ნერწყვდენა, დიზართრია, ბარბაცით სიარული, გლაბელარული რეფლექსის დარღვევა, მყესთა რეფლექსების დაქვეითება, მოძრაობითი დარღვევები, “მოუსვენარი ფეხების” სინდრომი, მომატებული ნერწყვდენა, ენის მოძრაობის დარღვევა.

⁶ დისკინეზია: ქორეოატეტოზი, დისკინეზია, სახის მანჭვა, ოკულოგირული კრიზი, ენის პროტრუზია.

მანიაკალური ან შერეული ეპიზოდები I ტიპის ბიპოლარული აშლილობის დროს

კარიპრაზინის უსაფრთხოების პროფილი ერთი ხანგრძლივი და რამდენიმე ხანმოკლე კლინიკური კვლევის საფუძველზე შეფასებული იყო დაახლოებით 500 პაციენტში მანიაკალური ან შერეული ეპიზოდებით I ტიპის ბიპოლარული აშლილობის დროს, რომლებიც კარიპრაზინს იღებდნენ თერაპიული დოზების 3 მგ-დან 6 მგ-მდე დიაპაზონში.

მეტაბოლიზმისა და კვების დარღვევები

ხშირი: სხეულის მასის მომატება¹, მადის დაქვეითება.

ფსიქიკური დარღვევები

ხშირი: ძილის დარღვევა², შფოთვა.

არახშირი: გონების დაბინდვა.

დარღვევები ნერვული სისტემის მხრივ

ძალიან ხშირი: აკატიზია³, პარკინსონიზმი⁴.

ხშირი: თავის ტკივილი⁵, დისტონია⁶, მოთენთილობა⁷, თავბრუსხვევა, სხვა ექსტრაპირამიდული დარღვევები და მოძრაობის დარღვევები⁸.

არახშირი: ლეთარგია, დისგევზია, კრუნჩხვები.

დარღვევები მხედველობის ორგანოს მხრივ

ხშირი: არამახვილი მხედველობა.

არახშირი: მშრალი თვალის სინდრომი, ფოტოფობია.

დარღვევები სმენის ორგანოს და ლაბირინთის მხრივ

არახშირი: ვერტიგო, შუილი ყურებში.

დარღვევები გულის მხრივ

ხშირი: ტაქიკარდია⁹.

არახშირი: 1 ხარისხის ატრიოვენტრიკულური ბლოკადა.

დარღვევები სისხლძარღვების მხრივ

ხშირი: არტერიული წნევის მომატება¹⁰, არტერიული წნევის დაქვეითება¹¹.

არახშირი: "წამოხურებები".

დარღვევებისასუნთქისისტემის, გულმკერდისდაშუასაყრისორგანოებისმხრივ

არახშირი: სლოკინი.

კუჭ-ნაწლავის დარღვევები

ხშირი: ღებინება, ყაბზობა, გულისრევა, დისპეფსია, სიმშრალე პირში.

არახშირი: მუცლის შებერილობა, დისფაგია.

დარღვევები ღვიძლისა და სანაღვლე გზების მხრივ

არახშირი: "ღვიძლის" ფერმენტების აქტივობის გაზრდა¹², ღვიძლის ფუნქციის ლაბორატორიული მაჩვენებლების გადახრა.

დარღვევებიჩონჩხ-კუნთოვანიდაშემაერთებელიქსოვილისმხრივ

ხშირი: ჩონჩხ-კუნთების ტკივილი¹³.

არახშირი: სისხლის შრატის კრეატინფოსფოკინაზას აქტივობის გაზრდა.

დარღვევებითირკმელებისდასაშარდეგზებისმხრივ

არახშირი: პოლაკიურია.

დარღვევები რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლების მხრივ

არახშირი: ლიბიდოს დაქვეითება.

ზოგადიდარღვევებიდარეაქციებიშეყვანისადგილას

ხშირი: დაღლილობა¹⁴.

¹ სხეულის მასის მომატება: სხეულის მასის მომატება, წელის გარშემოწერილობის გაზრდა.

² ძილის დარღვევა: უძილობა, კოშმარული სიზმრები, ადრეული გამოღვიძება.

³ აკატიზია: აკატიზია, მოუსვენრობა, ფსიქომოტორული ჰიპერაქტივობა.

⁴ პარკინსონიზმი: ბრადიკინეზია, ექსტრაპირამიდული დარღვევები, სიარულის დარღვევა, სახსრების შებოჭილობა, კუნთების რიგიდულობა, საყრდენ-მამოძრავებელი აპარატის შებოჭილობა, პარკინსონიზმი, ტრემორი.

⁵ თავის ტკივილი: თავის ტკივილი, დაძაბვის თავის ტკივილი.

⁶ დისტონია: ბლეფაროსპაზმი, დისტონია, კუნთების სპაზმი, კუნთების დაჭიმულობა, ორომანდიბულარული დისტონია.

⁷ მოთენთილობა: ჰიპერსომნია, მოთენთილობა, ძილიანობა.

⁸ სხვა ექსტრაპირამიდული და მოძრაობითი დარღვევები: წონასწორობის დარღვევა, ნერწყვდენა, დიზართრია, კუნთების კრთომა, “მოუსვენარი ფეხების” სინდრომი, მომატებული ნერწყვდენა.

⁹ ტაქიკარდია: გულის შეკუმშვების სიხშირის გაზრდა, გულის შეკუმშვების სიხშირის მომატებული ორთოსტატიკური რეაქცია, პოსტურალური ორთოსტატიკური ტაქიკარდიის სინდრომი, ტაქიკარდია, სინუსური ტაქიკარდია.

¹⁰ არტერიული წნევის მომატება: არტერიული წნევის მომატება, დიასტოლური არტერიული წნევის მომატება, ჰიპერტენზია.

¹¹ არტერიული წნევის დაწევა: ორთოსტატიკური ჰიპოტენზია, ჰიპოტენზია.

¹² "ღვიძლის" ფერმენტების აქტივობის გაზრდა: ალანინამინოტრანსფერაზას აქტივობის გაზრდა, ასპარტატამინოტრანსფერაზას აქტივობის გაზრდა, "ღვიძლის" ფერმენტების პათოლოგიური აქტივობა.

¹³ ჩონჩხ-კუნთების ტკივილი: ართრალგია, ჩონჩხ-კუნთების ტკივილი, მიალგია, ტკივილი კისერში, ტკივილი კიდურებში, ტკივილი ყბაში.

¹⁴ დაღლილობა: ასთენია, დაღლილობა, მოთენთილობა.

პაციენტები ბიპოლარული დეპრესიით

კარიპრაზინის უსაფრთხოების პროფილი შეფასებული იყო კვლევების საფუძველზე დაახლოებით 1000 პაციენტში ბიპოლარული დეპრესიით, რომლებიც კარიპრაზინს იღებდნენ თერაპიული დოზების 1,5 მგ-დან 3 მგ-მდე დიაპაზონში.

მეტაბოლიზმისა და კვების დარღვევები

ხშირი: მადის მომატება, სხეულის მასის მომატება.

არახშირი: ჰიპერინსულინემია¹, ჰიპერქოლესტერინემია².

ფსიქიკური დარღვევები

ხშირი: ძილის დარღვევა³, შფოთვა⁴

არახშირი: სუიციდური აზრები.

დარღვევები ნერვული სისტემის მხრივ

ძალიან ხშირი: აკატიზია⁵.

ხშირი: მოთენთილობა⁶, თავბრუსხვევა⁷, პარკინსონიზმი⁸, სხვა ექსტრაპირამიდული დარღვევები და მოძრაობის დარღვევები⁹.

არახშირი: დისტონია¹⁰, დისკინეზია, გონებრივი საქმიანობის დაქვეითება.

დარღვევები მხედველობის ორგანოს მხრივ

არახშირი: არამახვილი მხედველობა, ფოტოფობია.

დარღვევები სმენის ორგანოს და ლაბირინთის მხრივ

არახშირი: ვერტიგო.

დარღვევები გულის მხრივ

არახშირი: T კბილის დარღვევები ეკგ-ზე¹¹.

კუჭ-ნაწლავის დარღვევები

ხშირი: ღებინება, გულისრევა.

არახშირი: მუცელში ტკივილი¹², გასტროეზოფაგური რეფლუქსი.

დარღვევები ღვიძლისა და სანაღვლე გზების მხრივ

არახშირი: "ღვიძლის" ფერმენტების აქტივობის გაზრდა¹³.

დარღვევებიკანისადაკანქვეშაქსოვილებისმხრივ

არახშირი: ქავილი.

დარღვევებიჩონჩხ-კუნთოვანიდაშემაერთებელიქსოვილისმხრივ

ხშირი: ჩონჩხ-კუნთების ტკივილი¹⁴.

არახშირი: კუნთების სისუსტე.

დარღვევები რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლების მხრივ

არახშირი: ერექციული დისფუნქცია, ორგაზმის მოშლა.

ზოგადიდარღვევებიდარეაქციებიშეყვანისადგილას

ხშირი: დაღლილობა¹⁵.

არახშირი: წყურვილი, ენერგიის მომატება.

¹ ჰიპერინსულინემია: სისხლში გლუკოზის დონის გაზრდა, სისხლში ინსულინის დონის გაზრდა, გლიკოზილირებული ჰემოგლობინის დონის გაზრდა, ჰიპერინსულინემია.

² ჰიპერქოლესტერინემია: სისხლში ქოლესტერინის დონის გაზრდა, ჰიპერქოლესტერინემია.

³ ძილის დარღვევა: უჩვეულო სიზმრები, ჩაძინების დარღვევა, უძილობა, სხვა ფსიქიკურ აშლილობასთან დაკავშირებული უძილობა, ინტრასომნული დარღვევა, კოშმარული სიზმრები, ცუდი ხარისხის ძილი, ძილის დარღვევა, ადრეული გამოღვიძება.

⁴ შფოთვა: შფოთვა, მოუსვენრობის შეგრძნება, გაღიზიანებულობა, პანიკური შეტევები, დაძაბულობა.

⁵ აკატიზია: აგზნებულობა, აკატიზია, მოუსვენრობა.

⁶ მოთენთილობა: ჰიპერსომნია, მოთენთილობა, ძილიანობა.

⁷ თავბრუსხვევა: თავბრუსხვევა, პოსტურალური თავბრუსხვევა.

⁸ პარკინსონიზმი: აკინეზია, ექსტრაპირამიდული დარღვევები, სიარულის დარღვევა, სახსრების შებოჭილობა, კუნთების რიგიდულობა, ტრემორი.

⁹ სხვა ექსტრაპირამიდული და მოძრაობითი დარღვევები: ბრუქსიზმი, მომატებული ნერწყვდენა, ნერწყვდენა, “მოუსვენარი ფეხების” სინდრომი.

¹⁰ დისტონია: ბლეფაროსპაზმი, დისტონია, კუნთების სპაზმი, კუნთების დაჭიმულობა.

¹¹ T კბილის დარღვევები ეკგ-ზე: T კბილის დარღვევები ეკგ-ზე, ST სეგმენტის დეპრესიები ეკგ-ზე, T კბილის ამპლიტუდის შემცირება ეკგ-ზე.

¹² ტკივილი მუცელში: უსიამოვნო შეგრძნებები მუცელში, მუცლის შებერილობა, ტკივილი მუცელში, ტკივილი მუცლის ზედა ნაწილში.

¹³ "ღვიძლის" ფერმენტების აქტივობის გაზრდა: ალანინამინოტრანსფერაზას აქტივობის გაზრდა, ასპარტატამინოტრანსფერაზას აქტივობის გაზრდა, გამა-გლუტამილტრანსფერაზას აქტივობის გაზრდა, "ღვიძლის" ფერმენტების აქტივობის გაზრდა.

¹⁴ ჩონჩხ-კუნთების ტკივილი: ართრალგია, ზურგში ტკივილი, ტკივილი კიდურებში.

¹⁵ დაღლილობა: ასთენია, დაღლილობა, კუნთების დაღლა, შენელებულობა.

ცალკეულიარასასურველირეაქციებისაღწერა

ბროლისდაბინდვა/კატარაქტა

კარიპრაზინის წინაკლინიკურ კვლევებში აღინიშნებოდა კატარაქტის განვითარება. ამიტომ კლინიკურ კვლევებში კატარაქტის განვითარება სათანადოდ მოწმდებოდა თვალის დათვალიერებით სპეციალური ნათურის დახმარებით, კატარაქტის მქონე პაციენტებს კი რიცხავდნენ კვლევიდან. შიზოფრენიის მკურნალობისათვის კარიპრაზინის კლინიკური შემუშავების პროგრამის მსვლელობაში დარეგისტრირებული იყო კატარაქტის რამდენიმე შემთხვევა, რასაც ახასიათებდა ბროლის უმნიშვნელო დაბინდვა მხედველობის დარღვევის გარეშე (13/3192; 0,4%). ამ პაციენტებიდან ზოგიერთს აღენიშნებოდა დამამძიმებელი ფაქტორები. ყველაზე ხშირი რეგისტრირებული არასასურველი მოვლენა მხედველობის მხრივ იყო არამახვილი მხედველობა (პლაცებო: 1/683; 0,1%, კარიპრაზინი: 22/2048; 1,1%). ბიპოლარული მანიისა და დეპრესიის ხანმოკლე კვლევებში ყველაზე ხშირი არასასურველი მოვლენა მხედველობის ორგანოს მხრივ იყო არამახვილი მხედველობა (პლაცებო: 5/433; 1,2%, კარიპრაზინი 10/255; 3,9% და პლაცებო: 2/545; 0,4%, კარიპრაზინი 11/1014; 1,1%, შესაბამისად). მანიების გაერთიანებულ კვლევებში ყველაზე ხშირი არასასურველი მოვლენა მხედველობის მხრივ ასევე იყო არამახვილი მხედველობა (17/485; 3,5%). ბიპოლარული მანიისა და ბიპოლარული დეპრესიის კვლევებში დოზების თერაპიულ დიაპაზონში არ ყოფილა შეტყობინებები ისეთი არასასურველი მოვლენის განვითარების შესახებ, როგორიც არის კატარაქტა.

ექსტრაპირამიდულისიმპტომები (ეპს)

შიზოფრენიის ხანმოკლე კვლევებში ეპს განვითარება აღინიშნება პაციენტთა 27%, 11,5%, 30,7% და 15,1%-ში, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს, პლაცებოს, რისპერიდონს და არიპიპრაზოლს შესაბამისად. აკატიზია დარეგისტრირებული იყო პაციენტთა 13,6%; 5,1%; 9,3% და 9,9%-ში, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს, პლაცებოს, რისპერიდონს და არიპიპრაზოლს შესაბამისად. პარკინსონიზმი აღინიშნებოდა პაციენტთა 13,6%, 5,7%, 22,1% და 5,3%-ში, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს, პლაცებოს, რისპერიდონს და არიპიპრაზოლს შესაბამისად. დისტონია აღინიშნებოდა პაციენტთა 1,8%, 0,2%, 3,6% და 0,7% -ში, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს, პლაცებოს, რისპერიდონს და არიპიპრაზოლს შესაბამისად.

თერაპიული ეფექტის შენარჩუნების ხანგრძლივი კვლევის პლაცებო-კონტროლირებად ფაზაში ეპს აღინიშნებოდა პაციენტთა 13,7%-ში კარიპრაზინის ჯგუფში 3,0%-თან შედარებით პლაცებოს ჯგუფში. აკატიზია დარეგისტრირებული იყო პაციენტთა 3,9%-ში, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს, და პაციენტთა 2,0%-ში, რომლებიც პლაცებოს იღებდნენ. პარკინსონიზმი აღინიშნებოდა პაციენტთა 7,8% და 1,0%-ში კარიპრაზინის და პლაცებოს ჯგუფებში შესაბამისად.

ნეგატიური სიმპტომატიკის კვლევაში ექსტრაპირამიდული სიმპტომები გამოვლენილი იქნა პაციენტთა 14,3%-ში კარიპრაზინის ჯგუფში და პაციენტთა 11,7%-ში რისპერიდონის ჯგუფში. აკატიზია აღინიშნებოდა პაციენტთა 10,0%-ში, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს, და პაციენტთა 5,2%-ში, რომლებიც იღებდნენ რისპერიდონს. პარკინსონიზმი აღინიშნებოდა პაციენტთა 5,2% და 7,4%-ში კარიპრაზინის და რისპერიდონის ჯგუფებში შესაბამისად. უმეტეს შემთხვევაში ეპს იყო მსუბუქი და საშუალო ხარისხის სიმძიმის და აღმოიფხვრებოდა ჩვეულებრივი სამკურნალო პრეპარატებით ეპს სამკურნალოდ. მკურნალობის მოხსნის სიხშირე ეპს-თან დაკავშირებული აწრ-ის გამო იყო დაბალი.

ბიპოლარული მანიის 3-კვირიან კვლევებში ექსტრაპირამიდულ სიმპტომებთან დაკავშირებული დარეგისტრირებული არასასურველი წამლისმიერი რეაქციების სიხშირემ, აკატიზიისა და მოუსვენრობის გარდა, შეადგინა პაციენტთა 27,5%, რომლებსაც მკურნალობა კარიპრაზინით უტარდებოდათ, პაციენტთა 11,3%-თან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს. აკატიზიისა და მოუსვენრობის წარმოქმნის სიხშირემ შეადგინა 23,5% პაციენტებში, რომლებსაც მკურნალობა კარიპრაზინით უტარდებოდათ, პაციენტთა 5,5%-თან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს. პარკინსონიზმის წარმოქმნის სიხშირემ შეადგინა 18,4% პაციენტებში, რომლებსაც მკურნალობა კარიპრაზინით უტარდებოდათ, პაციენტთა 8,6%-თან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს.

ბიპოლარული დეპრესიის კონტროლირებად კვლევებში ექსტრაპირამიდულ სიმპტომებთან დაკავშირებული დარეგისტრირებული არასასურველი წამლისმიერი რეაქციების სიხშირემ შეადგინა პაციენტთა 16,3%, რომლებსაც მკურნალობა კარიპრაზინით უტარდებოდათ, პაციენტთა 7,3%-თან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს. აკატიზია დარეგისტრირებული იყო პაციენტთა 13,4%, რომლებსაც მკურნალობა კარიპრაზინით უტარდებოდათ, და 6,4% პლაცებოს ჯგუფში. პარკინსონიზმი გამოვლინდა 3,1% და 1,7% პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს და პლაცებოს, შესაბამისად.

ვენურითრომბოემბოლია (ვთე)

ანტიფსიქოზური პრეპარატების გამოყენებისას დარეგისტრირებული იყო ვენური თრომბოემბოლიის შემთხვევები, ფილტვის არტერიის თრომბოემბოლიის და ღრმა ვენების თრომბოზის ჩათვლით, დაუდგენელი სიხშირით.

ღვიძლისტრანსამინაზებისაქტივობისგაზრდა

ანტიფსიქოზური პრეპარატების გამოყენებისას ხშირად აღინიშნება ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის გაზრდა (ალტ, ასტ). კარიპრაზინის კლინიკურ კვლევებში ალტ და ასტ აქტივობის გაზრდის სიხშირემ შეადგინა 2,2% პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს, 1,6% - პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ რისპერიდონს, და 0,4% - პაცენტებში, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს. კარიპრაზინის გამოყენებისას ღვიძლის დაზიანება არ აღნიშნულა. მანიის კვლევებში "ღვიძლის" ფერმენტების აქტივობის გაზრდის სიხშირემ შეადგინა 1,7% კარიპრაზინის ჯგუფში და 1,2% პლაცებოს ჯგუფში. ბიპოლარული დეპრესიის კვლევებში "ღვიძლის" ფერმენტების აქტივობის გაზრდის სიხშირემ შეადგინა 1,3% კარიპრაზინის ჯგუფში და 0,7% პლაცებოს ჯგუფში.

სხეულისმასისცვლილებები

ხანმოკლე კვლევებში კარიპრაზინის ჯგუფში აღინიშნებოდა სხეულის მასის რამდენადმე უფრო გამოხატული ზრდა პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით: 1 კგ და 0,3 კგ შესაბამისად. თერაპიული ეფექტის შენარჩუნების ხანგრძლივ კვლევაში არ აღნიშნულა სხეულის საწყისი მასის ცვლილებების კლინიკურად მნიშვნელოვანი სხვაობები მკურნალობის პერიოდის დასასრულისთვის (1,1 კგ კარიპრაზინის ჯგუფში და 0,9 კგ პლაცებოს ჯგუფში). კვლევის ღია ფაზაში კარიპრაზინის მიღების 20 კვირის განმავლობაში პაციენტთა 9,0%-ში განვითარდა სხეულის მასის პოტენციურად კლინიკურად მნიშვნელოვანი ზრდა (ანუ ზრდა არანაკლებ 7%-ით), იმ დროს, როდესაც ორმაგ ბრმა ფაზაში სხეულის მასის პოტენციურად კლინიკურად მნიშვნელოვანი ზრდა აღინიშნებოდა პაციენტთა 9,8%-ში, რომლებიც აგრძელებდნენ კარიპრაზინის მიღებას, პაციენტთა 7,1%-თან შედარებით, რომლებიც რანდომიზებულნი იყვნენ პლაცებოს ჯგუფში კარიპრაზინის მიღების 20 კვირის შემდეგ ღია რეჟიმში. ნეგატიური სიმპტომატიკის კვლევაში სხეულის მასის საშუალო ცვლილებამ შეადგინა -0,3 კგ კარიპრაზინის მიღებისას და +0,6 კგ რისპერიდონის მიღებისას, სხეულის მასის პოტენციურად კლინიკურად მნიშვნელოვანი ზრდა კი აღინიშნებოდა პაციენტთა 6%-ში კარიპრაზინის ჯგუფში და 7,4%-ში რისპერიდონის ჯგუფში. მანიის ხანმოკლე კვლევებში სხეულის მასის საშუალო ცვლილება ორივე ჯგუფში ერთნაირი იყო: +0,2 კგ პლაცებოს ჯგუფში და +0,5 კგ კარიპრაზინის ჯგუფში. მანიის ხანგრძლივ კვლევაში საბოლოო წერტილის (სხეულის მასის) საშუალო ცვლილებამ საწყის ნიშნულთან მიმართებაში შეადგინა დაახლოებით 1 კგ. მანიის ხანგრძლივ კვლევაში პაციენტთა 9,3% აღენიშნა სხეულის მასის პოტენციურად კლინიკური მნიშვნელოვანი მომატება (მომატება საწყის ნიშნულთან მიმართებაში ≥7%).

ბიპოლარული დეპრესიის კვლევებში სხეულის მასის საშუალო ცვლილება მკურნალობის პერიოდის ბოლოსთვის საწყის ნიშნულთან მიმართებაში კლინიკურად მნიშვნელოვანი არ იყო (-0,1 კგ პლაცებოსთვის, 0,7 კგ კარიპრაზინისთვის 1,5 მგ და 0,4 კგ კარიპრაზინისთვის 3 მგ).

QTინტერვალისგახანგრძლივება

QT ინტერვალის გახანგრძლივების შეფასების კლინიკურ კვლევაში კარიპრაზინის გამოყენებისას QT ინტერვალის გახანგრძლივება პლაცებოსთან შედარებით არ აღინიშნებოდა (იხ. ნაწილი “ფარმაკოკინეტიკა”). სხვა კლინიკურ კვლევებში დარეგისტრირებული იყო QT ინტერვალის გახანგრძლივების სულ რამდენიმე შემთხვევა კარიპრაზინის მიღებისას, რომლებიც არ აკმაყოფილებდნენ სერიოზულობის კრიტერიუმებს. მკურნალობის ხანგრძლივი ღია პერიოდის მსვლელობაში 3 პაციენტში (0,4%) დარეგისტრირებული იყო QT ინტერვალის გახანგრძლივება ბაზეტის კორექტირებით (QTcB) >500 მწმ. ერთ-ერთ ასეთ პაციენტს აღენიშნებოდა QT ინტერვალის გახანგრძლივება ფრიდერიჩის კორექტირებით (QTcF) >500 მწმ. QTcB-ს საწყისი ინტერვალის გახანგრძლივება 60 მწმ-ზე მეტით აღინიშნებოდა 7 პაციენტში (1%), QTcF-ის კი - 2 პაციენტში (0,3%). თერაპიული ეფექტის შენარჩუნების ხანგძლივი კვლევის ღია ფაზაში საწყისი ინტერვალის გახანგრძლივება QTcB 60 მწმ-მე მეტით აღინიშნებოდა 12 პაციენტში (1,6%), QTcF-ის კი - 4 პაციენტში (0,5%). მკურნალობის ორმაგი ბრმა პერიოდის მსვლელობაში საწყისი ინტერვალის გახანგრძლივება QTcB 60 მწმ-ზე მეტით აღინიშნებოდა 3 პაციენტში, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს (3,1%), და 2 პაციენტში, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს (2%).

მანიის ხანმოკლე კვლევებში კარიპრაზინის ჯგუფის ერთი პაციენტის და პლაცებოს ჯგუფის ორი პაციენტის QT ინტერვალის ხანგრძლივობამ ბაზეტის კორექტირებით (QTcB) შეადგინა >500 მწმ საწყისი დონის შემდეგ. არცერთ პაციენტს არ აღენიშნა QT ინტერვალის ხანგრძლივობა ფრიდერიჩის კორექტირებით (QTcF) >500 მწმ. მანიის ხანგრძლივ კვლევებში არცერთ პაციენტს, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს, არ აღენიშნათ QTcB ან QTcF >500 მწმ საწყისი დონიდან. ეკგ-ს შედეგებთან დაკავშირებული სერიოზული არასასურველი მოვლენები არ გამოვლენილა.

ბიპოლარული დეპრესიის კვლევებში ორივე ჯგუფის რამდენიმე პაციენტს, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინის მოდალურ საღეღამისო დოზებს, და პლაცებოს ჯგუფში აღენიშნათ QTcB ან QTcF ინტერვალების გაზრდა >60 მწმ-ით საწყისი დონიდან დროის ნებისმიერ მომეტში მკურნალობის ორმაგი ბრმა პერიოდის განმავლობაში: ჯამურად კარიპრაზინზე 0,9%(10/1167) პლაცებოსთან შედარებით 0,4% (2/510) და ჯამურად კარიპრაზინზე 0,2% (2/1167) პლაცებოსთან შედარებით 0% (0/510), შესაბამისად.

შეტყობინებებისაეჭვოარასასურველირეაქციებისშესახებ

მნიშვნელოვანია საეჭვო არასასურველი რეაქციების შესახებ ინფორმირება სამკურნალო პრეპარატის რეგისტრაციის შემდეგ. ეს იძლევა სარგებელისა და რისკის შეფარდების კონტროლის საშუალებას სამკურნალო პრეპარატის გამოყენებისას. მედიცინის მუშაკებს სთხოვენ ინფორმირებას ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციების შესახებ, ეროვნული ანგარიშგების სისტემის გამოყენებით.

ჭარბი დოზა

სიმპტომები: ცნობილია პრეპარატის წინასწარგანუზრახველი ერთჯერადი ჭარბი დოზირების ერთი შემთხვევა (48 მგ/დღე). ამ პაციენტს აღენიშნა ორთოსტატიკური ჰიპოტენზია და სედაციური ეფექტი. იმავე დღეს პაციენტის მდგომარეობა მთლიანად აღდგა.

მკურნალობა: ჭარბი დოზის მკურნალობა მოიცავს სასუნთქი გზების ადეკვატური გამტარიანობის, ოქსიგენაციის და ვენტილაციის შენარჩუნებას, ასევე სიმპტომურ თერაპიას. საჭიროა დაუყოვნებლივ გულ-სისხლძარღვთა სისტემის ფუნქციის მონიტორინგის დაწყება, ელექტროკარდიოგრამის უწყვეტი კონტროლის ჩათვლით გულის რითმის შესაძლო დარღვევების გამოსავლენად. მძიმე ექსტრაპირამიდული სიმპტომების განვითარებისას საჭიროა ანტიქოლინერგული პრეპარატების დანიშვნა. სისხლის ცილებთან კარიპრაზინის შეერთების მაღალი ხარისხის გამო ჰემოდიალიზი, სავარაუდოდ, არაეფექტურია. პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს სათანადო სამედიცინო დაკვირვების ქვეშ სრულ გამოჯანმრთელებამდე. სპეციალური ანტიდოტი კარიპრაზინისთვის არ არსებობს.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან

კარიპრაზინზესხვასამკურნალოპრეპარატებისზემოქმედებისუნარი

კარიპრაზინის და მისი ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტების, დეზმეთილკარიპრაზინის და დიდეზმეთილკარიპრაზინის, მეტაბოლიზმი განპირობებულია ძირითადად CYP3A4 იზოფერმენტით და ნაკლები ხარისხით CYP2D6 იზოფერმენტით.

CYP3A4 იზოფერმენტის ინჰიბიტორები

კეტოკონაზოლი, CYP3A4 იზოფერმენტის ძლიერი ინჰიბიტორი, ხანმოკლე (4 დღე) გამოყენებისას კარიპრაზინთან ერთად იწვევდა კარიპრაზინის საერთო ექსპოზიციის ორჯერად ზრდას (კარიპრაზინის და მისი აქტიური მეტაბოლიტების ჯამი) სისხლის პლაზმაში, მიუხედავად იმისა, რომ გათვალისწინებულია მხოლოდ შეუკავშირებელი ნივთიერებები ან შეუკავშირებელი და შეკავშირებული კომპონენტების ჯამი.

კარიპრაზინის აქტიური მეტაბოლიტების ხანგრძლივი ნახევრად გამოყოფის პერიოდის გამო, უფრო ხანგრძლივი ერთდროული გამოყენებისას შეიძლება მოსალოდნელი იყოს კარიპრაზინის საერთო ექსპოზიციის შემდგომი ზრდა სისხლის პლაზმაში. ამგვარად, კარიპრაზინის ერთდროული გამოყენება CYP3A4 იზოფერმენტის ძლიერ და ზომიერ ინჰიბიტორებთან (მაგალითად, ბოცეპრევირი, კლარითრომიცინი, კობიცისტატი, ინდინავირი, იტრაკონაზოლი, კეტოკონაზოლი, ნეფაზოდონი, ნელფინავირი, პოზაკონაზოლი, რიტონავირი, საკვინავირი, ტელაპრევირი, ტელიტრომიცინი, ვორიკონაზოლი, დილთიაზემი, ერითრომიცინი, ფლუკონაზოლი, ვერაპამილი) უკუნაჩვენებია (იხ. ნაწილი “უკუჩვენებები”). არ შეიძლება გრეიპფრუტის წვენის გამოყენება.

CYP3A4 იზოფერმენტისინდუქტორები

კარიპრაზინის ერთდროულმა გამოყენებამ CYP3A4 იზოფერმენტის ძლიერ და ზომიერ ინდუქტორებთან შეიძლება გამოიწვიოს კარიპრაზინის საერთო ექსპოზიციის გამოხატული დაქვეითება სისხლის პლაზმაში, მაშასადამე, კარიპრაზინის ერთდროული გამოყენება CYP3A4 იზოფერმენტის ძლიერ და ზომიერ ინდუქტორებთან (მაგალითად, კარბამაზეპინი, ფენობარბიტალი, ფენიტოინი, რიფამპიცინი, კრაზანა (Hypericum perforatum), ბოზენტანი, ეფავირენზი, ეტრავირინი, მოდაფინილი, ნაფცილინი) უკუნაჩვენებია (იხ. ნაწილი “უკუჩვენებები”).

CYP2D6 იზოფერმენტისინჰიბიტორები

მეტაბოლური გზა, განპირობებული CYP2D6 იზოფერმენტით, თამაშობს მეორეხარისხოვან როლს კარიპრაზინის ბიოტრანსფორმაციაში; მეტაბოლიზმი, ძირითადად, ხორციელდება CYP3A4 იზოფერმენტით (იხ. ნაწილი “ფარმაკოკინეტიკა”). შედეგად, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ CYP2D6 იზოფერმენტის ინჰიბიტორები მოახდენენ კლინიკურად მნიშვნელოვან ზეგავლენას კარიპრაზინის ბიოტრანსფორმაციაზე.

კარიპრაზინისზემოქმედებისუნარისხვასამკურნალოსაშუალებებზე

P-გლიკოპროტეინისსუბსტრატები (P-gp)

კარიპრაზინი თეორიულად მაქსიმალური კონცენტრაციით ნაწლავში აინჰიბირებს P-gp ინ ვიტრო. ამ ეფექტის კლინიკური მნიშვნელობა არ არის სრულად დადგენილი, მიუხედავად ამისა, P-gp სუბსტრატების გამოყენება ვიწრო თერაპიული დიაპაზონით, როგორიცაა დაბიგატრანი და დიგოქსინი, შესაძლებელია საჭიროებდეს დამატებით დაკვირვებას და დოზის კორექციას.

ჰორმონულიკონტრაცეპტივები

წამლების ურთიერთქმედების კვლევაში 6 მგ დოზით 28 დღის განმავლობაში კარიპრაზინის გამოყენება კლინიკურად მნიშვნელოვან ზემოქმედებას არ ახდენს პერორალური კონტრაცეპტივების (ეთინილესტრადიოლის და ლევონორგესტრელის) ფარმაკოკინეტიკაზე.

ფარმაკოდინამიკურიურთიერთქმედებები

ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე პრეპარატის ძირითადი ზემოქმედების გათვალისწინებით, პრეპარატი რეაგილა სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ცენტრალური მოქმედების სხვა სამკურნალო პრეპარატებთან და ალკოჰოლთან ერთად.

სიფრთხილის ზომები

სუიციდურიაზრებიდაქცევა

სუიციდურობა (სუიციდური აზრები, სუიციდის მცდელობა და განხორციელებული სუიციდი) შესაძლებელია ფსიქოზის ფონზე და ჩვეულებრივ აღინიშნება მკურნალობის დაწყებისთანავე ან სხვა ანტიფსიქოზური პრეპარატებით თერაპიიდან გადასვლის შემდეგ. ანტიფსიქოზური პრეპარატებით მკურნალობის მსვლელობაში პაციენტები სუიციდის მაღალი რისკით უნდა იმყოფებოდნენ სათანადო დაკვირვების ქვეშ.

აკატიზია, მოუსვენრობა

აკატიზია და მოუსვენრობა წარმოადგენენ ხშირ არასასურველ რეაქციებს ანტიფსიქოზური პრეპარატების გამოყენებისას. აკატიზია - ეს არის მოძრაობის დარღვევა, რომელსაც ახასიათებს შინაგანი შფოთვის გრძნობა და მუდმივ მოძრაობაში ყოფნის აუცილებლობა, ასევე ისეთი მოქმედებები, როგორიცაა სხეულის ქანაობა მდგომარე ან მჯდომარე მდგომარეობაში, ფეხების აწევა, რაც ახდენს ადგილზე სიარულის იმიტირებას, და ფეხების გადაჯვარედინება და გამართვა მჯდომარე მდგომარეობაში. ვინადიან კარიპრაზინმა შეიძლება გამოიწვიოს აკატიზია და მოუსვენრობა, ის სიფრთხილით უნდა იქნა გამოყენებული პაციენტებში, რომლებსაც უკვე აღენიშნებოდათ აკატიზიის სიმპტომები ან გააჩნიათ მის მიმართ განწყობა. აკატიზია ვითარდება მკურნალობის დასაწყისში. აქედან გამომდინარე, მნიშვნელოვანია პაციენტებზე სათანადო დაკვირვება მკურნალობის პირველ ფაზაში. პროფილაქტიკა მოიცავს დოზის თანდათან ზრდას; სამკურნალო ღონისძიებები მოიცავენ კარიპრაზინის დოზის უმნიშვნელო შემცირებას ან პრეპარატების გამოყენებას ეპს კუპირებისათვის. პრეპარატის დოზა შეიძლება კორექტირებული იქნას მკურნალობაზე პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის და ამტანობის მიხედვით (იხ. ნაწილი “გვერდითი მოქმედება”).

გვიანიდისკინეზია

გვიანი დისკინეზია - სინდრომი, რომელიც მოიცავს პოტენციურად შეუქცევად, რითმულ უნებლიე მოძრაობებს, ძირითადად, ენის და/ან სახის, რომლებიც შეიძლება აღინიშნოს პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ანტიფსიქოზურ პრეპარატებს. გვიანი დისკინეზიის სიმპტომების და ნიშნების აღნიშვნისას პაციენტში, რომელიც იღებს კარიპრაზინს, საჭიროა პრეპარატის მოხსნის მიზანშეწონილობის განხილვა.

პარკინსონისდაავადება

პაციენტებში პარკინსონის დაავადებით ანტიფსიქოზურმა სამკურნალო პრეპარატებმა შესაძლებელია გამოიწვიონ ფონური დაავადების გამწვავება და გამოიწვიონ პარკინსონის დაავადების სიმპტომების გაძლიერება. ესე იგი, კარიპრაზინის დანიშვნისას პაციენტებში პარკინსონის დაავადებით, ექიმმა სათანადოდ უნდა შეაფასოს სარგებელი და რისკი.

თვალისსიმპტომები/კატარაქტა

კარიპრაზინის კლინიკამდელ კვლევებში გამოვლენილია ბროლის დაბინდვა/კატარაქტა ძაღლებში (იხ. ნაწილი “გვერდითი მოქმედება”). მაგრამ მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი კვლევებში ადამიანებში ბროლის ცვლილებებს/კატარაქტას და კარიპრაზინის მიღებებს შორის დადგენილი არ არის. მიუხედავად ამისა, პაციენტები, რომლებსაც განუვითარდათ სიმპტომები, პოტენციურად დაკავშირებული კატარაქტასთან, გაგზავილი უნდა იქნან ოფთალმოლოგიურ გამოკვლევაზე და შემდეგ უნდა შეფასდეს თერაპიის გაგრძელების შესაძლებლობა.

ავთვისებიანინეიროლეფსიურისინდრომი (ანს)

ანტიფსიქოზურების გამოყენებისას აღნიშნული იქნა სიცოცხლისათვის საშიში სიმპტომოკომპლექსის - ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომის განვითარება. ანს კლინიკურ გამოვლინებებს მიეკუთვნება ჰიპერთერმია, კუნთების რიგიდულობა, კრეატინფოსფოკინაზას აქტივობის გაზრდა სისხლის შრატში, ცნობიერების დარღვევა და დარღვევები ვეგეტაციური ნერვული სისტემის მხრივ (პულსის არარეგულარობა, არტერიული წნევის არასტაბილურობა, ტაქიკარდია, მომატებული ოფლიანობა და გულის რითმის დარღვევები).

დამატებითი გამოვლინებები შეიძლება მოიცავდეს მიოგლობინურიას (რაბდომილიოზს) და თირკმელების მწვავე უკმარისობას. თუ პაციენტს აღენიშნება ანს ან გაურკვეველი ეტიოლოგიის მაღალი ცხელება ანს დამატებითი კლინიკური გამოვლინებების გარეშე, კარიპრაზინი დაუყოვნებლივ უნდა მოიხსნას.

კრუნჩხვებიდაკრუნჩხვითიშეტევები

კარიპრაზინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში კრუნჩხვებით ანამნეზში ან დაავადებებით, რომლებსაც თან ახლავს კრუნჩხვისთვის მზაობის ზღურბლის დაწევა.

ხანდაზმულიპაციენტებიდემენციით

კარიპრაზინის გამოყენება პაციენტებში დემენციით არ შესწავლილა. არ არის რეკომენდებული პრეპარატის დანიშვნა ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში დემენციით საერთო სიკვდილობის მომატებული რისკის გამო.

თავისტვინისსისხლისმიმოქცევისმწვავედარღვევისრისკი (ტსმდ)

ცერებროვასკულარული არასასურველი რეაქციების რისკის დაახლოებით 3-ჯერადი გაზრდა აღინიშნებოდა რანდომიზებულ პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში პაციენტებში დემენციით ზოგიერთი ატიპიური ანტიფსიქოზური პრეპარატების გამოყენებისას. რისკის ზრდის მექანიზმი არ არის დადგენილი. არ შეიძლება რისკის გაზრდის გამორიცხვა სხვა ანტიფსიქოზური პრეპარატების ან პაციენტთა სხვა ჯგუფებში გამოყენებისას.

კარიპრაზინი ფრთხილად უნდა იქნას გამოყენებული ინსულტის რისკის ფაქტორების მქონე პაციენტებში.

დარღვევებიგულისადასისხლძარღვთამხრივ

- არტერიულიწნევისცვლილებები

კარიპრაზინმა შეიძლება გამოიწვიოს ორთოსტატიკური ჰიპოტენზია, ასევე არტერიული ჰიპერტენზია (იხ. ნაწილი “გვერდითი მოქმედება”). კარიპრაზინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში გულ-სისხლძარღვთა დაავადებებით, რომლებიც განწყობილნი არიან არტერიული წნევის ცვლილებებისადმი. აუცილებელია არტერიული წნევის კონტროლი.

- ეკგ ცვლილებები

პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ანტიფსიქოზურ პრეპარატებს, შეიძლება აღინიშნოს QT ინტერვალის გახანგრძლივება.

QT ინტერვალის გახანგრძლივების შესწავლაზე მიმართულ კლინიკურ კვლევებში, კარიპრაზინის გამოყენებისას პლაცებოსთან შედარებით არ აღინიშნებოდა QT ინტერვალის გახანგრძლივება (იხ. ნაწილი “ფარმაკოდინამიკა”). კლინიკურ კვლევებში დარეგისტრირებული იყო QT ინტერვალის გახანგრძლივების სულ რამდენიმე შემთხვევა კარიპრაზინის მიღებისას, რომლებიც არ შეესაბამებოდა სერიოზულობის კრიტერიუმებს (იხ. ნაწილი “გვერდითი მოქმედება”). ამგვარად, კარიპრაზინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში გულ-სისხლძარღვთა დაავადებებით და პაციენტებში QT ინტერვალის გახანგრძლივებით საოჯახო ანამნეზში, ასევე პაციენტებში, როლებიც იღებენ სამკურნალო პრეპარატებს, რომლებსაც შეუძლიათ QT ინტერვალის გახანგრძლივების გამოწვევა (იხ. ნაწილი “ფარმაკოდინამიკა”).

- ვენური თრომბოემბოლია (ვთე)

ანტიფსიქოზური პრეპარატების გამოყენებისას დარეგისტრირებული იყო ვენური თრომბოემბოლიის შემთხვევები. ვინაიდან პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ანტიფსიქოზურ პრეპარატებს, ხშირად აღინიშნება ვთე-ის შეძენილი რისკ-ფაქტორები, აუცილებელია ვთე-ის ყველა შესაძლო რისკ-ფაქტორების გამოვლენა კარიპრაზინით მკურნალობის დაწყებამდე და მკურნალობის დროს და მიღებული იქნას პროფილაქტიკური ზომები.

ჰიპერგლიკემიადაშაქრიანიდიაბეტი

პაციენტებში შაქრიანი დიაბეტით ან შაქრიანი დიაბეტის განვითარების რისკ-ფაქტორების მქონე პაციენტებში (მაგალითად, გაცხიმოვნება, დიაბეტი საოჯახო ანამნეზში) ატიპიური ანტიფსიქოზურებით მკურნალობის დასაწყისში საჭიროა სისხლის შრატში გლუკოზის შემცველობის სათანადო კონტროლი. კარიპრაზინის კლინიკურ კვლევებში დარეგისტრირებული იყო არასასურველი მოვლენები, დაკავშირებული გლუკოზის კონცენტრაციის ცვლილებებთან (იხ. ნაწილი “ფარმაკოდინამიკა”).

სხეულისმასისცვლილება

კარიპრაზინის მიღებისას აღინიშნებოდა სხეულის მასის მნიშვნელოვანი გაზრდა. პაციენტებმა რეგულარულად უნდა გააკონტროლონ სხეულის მასა (იხ. ნაწილი “გვერდითი მოქმედება”).

დახმარენივთერებები

პრეპარატი რეაგილა, კაფსულები, 3 მგ, 4,5 მგ და 6 მგ შეიცავს საღებავს წითელს მომხიბვლელს (E129), რომელმაც შეიძლება გამოიწვიოს ალერგიული რეაქციები.

ზეგავლენა სატრასპორტო საშუალებების მართვის და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე

კარიპრაზინი ახდენს სუსტ ან ზომიერ ზემოქმედებას სატრანსპორტო საშუალებების და მექანიზმების მართვის უნარზე. პაციენტებმა სიფრთხილე უნდა გამოიჩინონ პოტენციურად საშიში მექანიზმების, მათ შორის სატრანსპორტო საშუალებების მართვის მიმართ, მანამდე, სანამ არ იქნებიან დარწმუნებულნი, რომ პრეპარატი რეაგილა არ ახდენს უარყოფით ზეგავლენას მათ უნარებზე.

შეფუთვა

7 კაფსულა პვქ/პე/პვდქ და ალუმინის ფოლგის ბლისტერში.

1 ან 4 (1,5 მგ და 3 მგ დოზირებისთვის) ან 4 (4,5 მგ ან 6 მგ დოზირებისთვის) ბლისტერი სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები

სამკურნალო საშუალება არ საჭიროებს შენახვის სპეციალურ ტემპერატურულ პირობებს.

ინახება ორიგინალ შეფუთვაში სინათლის ზემოქედებისგან დასაცავად.

ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისობის ვადა

5 წელი.

შეფუთვაზე მითითებული ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ გამოყენება არ შეიძლება.

გაცემის რეჟიმი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

სარეგისტრაციო მოწმობის მფლობელი

ღსს “გედეონ რიხტერი”

1103 ბუდაპეშტი, დემრეის ქ., 19-21, უნგრეთი

მწარმოებელი

ღსს “გედეონ რიხტერი”

1103 ბუდაპეშტი, დემრეის ქ., 19-21, უნგრეთი

პრეპარატის შესახებ ნებისმიერი ინფორმაციისთვის, ასევე პრეტენზიების გაჩენის შემთხვევაში მიმართეთ სარეგისტრაციო მოწმობის მფლობელის წარმომადგენელს:

ღსს "გედეონ რიხტერი"-ს წარმომადგენლობა საქართველოში

მისამართი: საქართველო, 0160, ქ.თბილისი, ს.კანდელაკის ქ., #8

ტელეფონი: +995-322-37-11-00

ელექტრონული მისამართი: [email protected]