იგ ვენა 50მგ/მლ 50მლ ფლ

იგ ვენა 50მგ/მლ 50მლ ფლ

0.00 ლარი
ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: იმუნოგლობულინების პრეპარატები
ქვეყანა:
მწარმოებელი:
ჯენერიკი - შეადარეთ ანალოგები: იმუნოგლობულინი ჯ
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
კოდი: 83282
გააზიარე:

პროდუქტი გაყიდვაში არ არის.

1. სამკურნალო საშუალების დასახელება

იგვენა 50 გ/ლ საინფუზიო ხსნარი

2. ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

ადამიანის ნორმალური იმუნოგლობულინი (IVIg).

ერთი მლ ხსნარი შეიცავს:

ადამიანის ნორმალურ იმუნოგლობულინს- 50 მგ-ს

(სისუფთავე სულ მცირე 95% IgG)

ერთი 20 მლფლაკონი შეიცავს: 1 გ ადამიანის ნორმალურ იმუნოგლობულინს

ერთი 50 მლ ფლაკონი შეიცავს: 2,5 გ ადამიანის ნორმალურ იმუნოგლობულინს

ერთი 100 მლ ფლაკონი შეიცავს: 5 გ ადამიანის ნორმალურ იმუნოგლობულინს

ერთი 200 მლ ფლაკონი შეიცავს: 10 გ ადამიანის ნორმალურ იმუნოგლობულინს

IgG ქვეკლასების განაწილება (დაახლოებითი მნიშვნელობები):

IgG1 62,1%

IgG2 34,8%

IgG3 2,5%

IgG4 0,6%

მაქსიმალური IgA შემცველობა არის 50 მიკროგრამი/მლ.

წარმოებულია ადამიანის პლაზმის დონორებისგან.

ცნობილი ეფექტის მქონე დამხმარე ნივთიერებები:

პროდუქტი შეიცავს 100 მგ მალტოზას 1 მლ-ში.

დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალი იხილეთ ნაწილში 6.1.

3. სამკურნალო ფორმა

საინფუზიო ხსნარი.

ხსნარი უნდა იყოს გამჭვირვალე ან ოდნავ ოპალესცენტური, უფერო ან ღია ყვითელი.

4. კლინიკური მონაცემები

4.1 გამოყენების ჩვენებები

ჩანაცვლებითი თერაპია მოზრდილებში, ბავშვებსა და მოზარდებში (0-18 წელი) შემდეგში:

  • · ანტისხეულების წარმოქმნის დარღვევით მიმდინარე პირველადი იმუნოდეფიციტის სინდრომები (PID)
  • · მეორეული იმუნოდეფიციტი (SID) პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ მძიმე ან მორეციდივე ინფექციები, არაეფექტური ანტიმიკრობული მკურნალობა ან სპეციფიკური ანტისხეულების დადასტურებული უკმარისობა (PSAF)* ან შრატში IgG დონე

* PSAF = პნევმოკოკური პოლისაქარიდული და პოლიპეპტიდური ანტიგენის ვაქცინების მიმართ IgG ანტისხეულების ტიტრის სულ მცირე 2-ჯერ გაზრდის არარსებობა

იმუნომოდულაცია მოზრდილებში, ბავშვებსა და მოზარდებში (0-18 წელი) შემდეგში მდგომარეობების დროს:

  • · პირველადი იმუნური თრომბოციტოპენია (ITP) სისხლდენის მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში ან ოპერაციამდე თრომბოციტების რაოდენობის კორექტირება
  • · გილენ-ბარეს სინდრომი
  • · კავასაკის დაავადება (აცეტილსალიცილის მჟავასთან ერთად; იხ. 4.2)
  • · ქრონიკული ანთებითი დემიელინიზებული პოლირადიკულონეიროპათია (CIDP)
  • · მულტიფოკალური მოტორული ნეიროპათია (MMN)

4.2 დოზირება და გამოყენების წესი

ჩანაცვლებითი თერაპია უნდა დაიწყოს და გაკონტროლდეს იმუნოდეფიციტის მკურნალობის გამოცდილების მქონე ექიმის მიერ.

დოზირება

დოზა და დოზირების რეჟიმი დამოკიდებულია ჩვენებაზე.

დოზა უნდა შეირჩეს ინდივიდუალურად თითოეული პაციენტისთვის, კლინიკური პასუხის მიხედვით. სხეულის მასაზე დაფუძნებული დოზა შეიძლება საჭიროებდეს კორექტირებას ნაკლებწონიან ან ჭარბწონიან პაციენტებში.

რეკომენდაციის სახით მოცემულია შემდეგი დოზირების რეჟიმი.

ჩანაცვლებითი თერაპია პირველადი იმუნოდეფიციტის სინდრომის დროს

დოზირების რეჟიმმა უნდა უზრუნველყოს IgG-ის მინიმალური დონე (გაზომილი მომდევნო ინფუზიამდე) არანაკლებ 6 გ/ლ ან ნორმალურ რეფერენსულ დიაპაზონში პოპულაციის ასაკისთვის. წონასწორული მდგომარეობის (IgG-ს წონასწორული დონე) მისაღწევად საჭიროა 3-6 თვე თერაპიის დაწყებიდან.

რეკომენდებული საწყისი დოზაა 0,4-0,8 გ/კგ ერთჯერადად, შემდეგ სულ მცირე 0.2 გ/კგ ერთხელ ყოველ 3-4 კვირაში.

IgG-ის მინიმალური დონე უნდა გაიზომოს და შეფასდეს ინფექციის სიხშირესთან დაკავშირებით.

ბაქტერიული ინფექციების სიხშირის შესამცირებლად შესაძლოა საჭირო გახდეს დოზის გაზრდა და უფრო მაღალი მინიმალური დონის მიღწევა.

მეორადი იმუნოდეფიციტები (როგორც განსაზღვრულია 4.1-ში.)

რეკომენდებული დოზაა 0,2-0,4 გ/კგ ყოველ სამ-ოთხ კვირაში.

IgG-ის მინიმალური დონე უნდა გაიზომოს და შეფასდეს ინფექციის სიხშირესთან დაკავშირებით.

საჭიროებისამებრ დოზა უნდა დაკორექტირდეს ინფექციებისგან ოპტიმალური დაცვის მისაღწევად; პერსისტირებადი ინფექციის მქონე პაციენტებში შეიძლება საჭირო გახდეს დოზის გაზრდა; დოზის შემცირება სესაზლებელია, თუ პაციენტს არ აღენიშნება ინფექციის არსებობა.

არსებობს მკურნალობის ორი ალტერნატიული სქემა:

  • · 0,8-1 გ/კგ პირველ დღეს; დოზა შეიძლება განმეორდეს ერთხელ 3 დღის განმავლობაში;
  • · 0.4 გ/კგ ყოველდღიურად 2-5 დღის განმავლობაში;

რეციდივის შემთხვევაში მკურნალობა შეიძლება განმეორდეს.

გილენ-ბარეს სინდრომი

0,4 გ/კგ/დღეში 5 დღის განმავლობაში (რეციდივის შემთხვევაში შესაძლებელია დოზის განმეორება).

კავასაკის დაავადება

2.0 გ/კგ ინისნება ერთჯერადი დოზის სახით. პაციენტებში ერთდროულად ინიშნება აცეტილსალიცილის მჟავა.

ქრონიკული ანთებითი დემიელინიზებული პოლინეიროპათია (CIDP)

საწყისი დოზა: 2 გ/კგ მიყოლებით 2-5 დღის განმავლობაში.

შემანარჩუნებელი დოზები:

1 გ/კგ 1-2 დღის განმავლობაში ყოველ 3 კვირაში ერთხელ.

მკურნალობის ეფექტი უნდა შეფასდეს ყოველი ციკლის შემდეგ; თუ მკურნალობის ეფექტი არ გამოვლინდა 6 თვის შემდეგ, მკურნალობა უნდა შეწყდეს.

თუ მკურნალობა ეფექტურია, გრძელვადიანი მკურნალობა უნდა განისაზღვროს ექიმის შეხედულების შესაბამისად პაციენტის რეაქციისა და შემანარჩუნებელი თერაპიის საფუძველზე. დოზირება და ინტერვალები შეიძლება ადაპტირებული იყოს დაავადების ინდივიდუალური მიმიდინარეობის მიხედვით.

მულტიფოკალური მოტორული ნეიროპათია (MMN)

საწყისი დოზა: 2 გ/კგ მიყოლებით 2-5 დღის განმავლობაში.

შემანარჩუნებელი დოზა: 1 გ/კგ ყოველ 2-4 კვირაში ან 2 გ/კგ ყოველ 4-8 კვირაში.

მკურნალობის ეფექტი უნდა შეფასდეს ყოველი ციკლის შემდეგ; თუ მკურნალობის ეფექტი არ გამოვლინდა 6 თვის შემდეგ, მკურნალობა უნდა შეწყდეს.

თუ მკურნალობა ეფექტურია, გრძელვადიანი მკურნალობა უნდა განისაზღვროს ექიმის შეხედულების შესაბამისად პაციენტის რეაქციისა და შემანარჩუნებელი თერაპიის საფუძველზე. დოზირება და ინტერვალები შეიძლება ადაპტირებული იყოს დაავადების ინდივიდუალური მიმიდინარეობის მიხედვით.დოზირების რეკომენდაციები შეჯამებულია შემდეგ ცხრილში:

ჩვენება

დოზა

ინექციის სიხშირე

ჩანაცვლებითი თერაპია

   

პირველადი იმუნოდეფიციტის სინდრომის დროს

- საწყისი დოზაა

0,4-0,8 გ/კგ-ზე

- შემდეგ 0,2-0,8გ/კგ

ყოველ 3-4 კვირაში

მეორეული იმუნოდეფიციტის სინდრომის დროს (როგორც მითითებულია 4.1.)

0,2 - 0,4 გ/კგ

ყოველ 3-4 კვირაში

იმუნომოდულირება:

   

პირველადი იმუნური თრომბოციტოპენია

0,8 – 1 გ/კგ

ან

0,4 გ/კგ/დღე

დღეში ერთხელ, შესაძლოა განმეორდეს 3 დღის განმავლობაში

2-5 დღის განმავლობაში

გიიენ ბარის სინდრომი

(Guillain Barré syndrome)

0,4 გ/კგ/დღე

5 დღის განმავლობაში

კავასაკის დაავადება (Kawasaki disease)

2 გ/კგ

ერთი დოზით აცეტილსალიცილის მჟავასთან ერთად

ქრონიკული ანთებითი დემიელინიზებული

პოლირადიკულონევროპათია (CIDP)

საწყისი დოზა:

2 გ/კგ

შემანარჩუნებელი დოზა

1 გ/კგ

გაყოფილი დოზა 2-5 დღის განმავლობაში

ყოველი მე-3 კვირა 1-2 დღის განმავლობაში

მულტიფოკალური მოტორული ნეიროპატია

(MMN)

საწყისი დოზა:

2 გ/კგ

შემანარჩუნებელი დოზა

1 გ/კგ

ან

2 გ/კგ

ზედიზედ 2-5 დღის განმავლობაში

ყოველი 204 კვირა

ან

ყოველი 4-8 კვირა 2-5 დღის განმავლობაში

პედიატრიული პოპულაცია

ბავშვებსა და მოზარდებში (0-18 წლამდე) დოზა არ განსხვავდება მოზრდილებისგან, რადგან თითოეული ჩვენებისთვის დოზა მოცემულია სხეულის მასის მიხედვით და მორგებულია ზემოთ აღნიშნული პირობების კლინიკურ შედეგზე.

ღვიძლის უკმარისობა

არ არსებობს მტკიცებულება დოზის კორექციის საჭიროების შესახებ.

თირკმლის უკმარისობა

დოზის კორექცია არ არის კლინიკურად გამართლებული, იხილეთ ნაწილი 4.4.

ხანდაზმულები

დოზის კორექცია არ არის კლინიკურად გამართლებული, იხილეთ ნაწილი 4.4.

ქრონიკული ანთებითი დემიელინიზებული პოლირადიკულონეიროპათია (CIDP)

დაავადების იშვიათობისა და, შესაბამისად, პაციენტთა საერთო დაბალი რაოდენობის გამო, CIDP-ის მქონე ბავშვებში შეზღუდულია ინტრავენური იმუნოგლობულინების გამოყენების გამოცდილება; ამიტომ ხელმისაწვდომია მხოლოდ ლიტერატურული მონაცემები.

თუმცა, გამოქვეყნებული მონაცემები ადასტურებს, რომ IVIg მკურნალობა თანაბრად ეფექტურია მოზრდილებში და ბავშვებში, როგორც ეს არის IVIg დადგენილი ჩვენებების შემთხვევაში.

გამოყენების წესი

ინტრავენური გამოყენებისთვის.

ადამიანის ნორმალური იმუნოგლობულინი შეჰყავთ ინტრავენურად საწყისი სიჩქარით 0,46 – 0,92 მლ/კგ/სთ (10-20 წვეთი წუთში) 20-30 წუთის განმავლობაში. იხილეთ ნაწილი 4.4. არასასურველი რეაქციების შემთხვევაში უნდა შემცირდეს შეყვანის სიხშირე ან შეწყდეს ინფუზია.

თუ კარგად გადაიტანება, შეყვანის სიჩქარე შეიძლება თანდათან გაიზარდოს მაქსიმუმ 1,85 მლ/კგ/სთ (40 წვეთი/წთ).

პირველადი იმუნოდეფიციტის სინდრომების მქონე პაციენტებში, რომლებიც იტანენ ინფუზიის სიჩქარეს 0,92 მლ/კგ/სთ, შეყვანის სიჩქარე შეიძლება თანდათან გაიზარდოს 2 მლ/კგ/სთ-მდე, 4 მლ/კგ/სთ-მდე, მაქსიმუმ 6 მლ/კგ/სთ-მდე, ყოველ 20-30 წუთში და მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ პაციენტს კარგად გადააქვს ინფუზია.

ზოგადად, დოზა და ინფუზიის სიჩქარე უნდა იყოს შერჩეული ინდივიდუალურად პაციენტის საჭიროებების შესაბამისად. სხეულის მასის, დოზირებისა და გამოვლენილი გვერდითი რეაქციების მიხედვით, პაციენტში შეიძლება ვერ მოხდეს ინფუზიის მაქსიმალური სიჩქარის მიღწევა. არასასურველი რეაქციების შემთხვევაში ინფუზია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და უნდა განახლდეს პაციენტისთვის შესაბამისი ინფუზიის სიჩქარით.

იხილე ასევე ნაწილი 6.6.

სპეციალური პოპულაციები

პედიატრიულ პაციენტებში (0-18 წელი) და ხანდაზმულებში (> 64 წელზე მეტი ასაკის) მიღების საწყისი სიხშირე უნდა იყოს 0,46 – 0,92 მლ/კგ/სთ (10-20 წვეთი წუთში) 20-30 წუთის განმავლობაში.

თუ კარგად გადაიტანება და პაციენტის კლინიკური მდგომარეობის გათვალისწინებით, სიხშირე შეიძლება თანდათან გაიზარდოს მაქსიმუმ 1,85 მლ/კგ/სთ-მდე (40 წვეთი/წთ).

4.3 უკუჩვენებები

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების (ადამიანის იმუნოგლობულინების) ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ, რომლებიც ჩამოთვლილია ნაწილში 6.1.

IgA სელექციური დეფიციტის მქონე პაციენტები, რომლებსაც განუვითარდათ ანტისხეულები IgA-ს მიმართ, რადგან IgA-ის შემცველი პროდუქტის მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს ანაფილაქსია.

4.4 სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

ეს სამკურნალო პროდუქტი დამხმარე ნივთიერების სახით შეიცავს 100 მგ მალტოზას 1 მლ-ში. მალტოზას შემცველობამ სისხლში გლუკოზაზე ანალიზის ჩატარებისას შეიძლება გამოიწვიოს გლუკოზას მაჩვენებლის ცრუ მომატება და, შესაბამისად, გამოიწვიოს ინსულინის არასათანადო შეყვანა, რაც იწვევს სიცოცხლისთვის საშიშ ჰიპოგლიკემიას და სიკვდილს.

ამავე დროს ჭეშმარიტი ჰიპოგლიკემიის შემთხვევები შეიძლება დარჩეს მკურნალობის გარეშე, თუ ჰიპოგლიკემიური მდგომარეობა შენიღბულია გლუკოზას მაჩვენებლის ცრუ მომატებით. დამატებითი დეტალებისთვის იხილეთ ნაწილი 4.5. თირკმლის მწვავე უკმარისობისთვის იხილეთ მონაცემები ქვემოთ.

ეს სამკურნალო პროდუქტი შეიცავს დაახლოებით 3 მმოლ/ლ (ან 69 მგ/ლ) ნატრიუმს, რაც გასათვალისწინებელია ნატრიუმის კონტროლირებად დიეტაზე მყოფი პაციენტების მიერ.

სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

პოტენციური გართულებების თავიდან აცილება ხშირად შესაძლებელია, თუ დარწმუნდებით, რომ პაციენტები:

  • · არ არიან მგრძნობიარე ადამიანის ნორმალური იმუნოგლობულინის მიმართ პროდუქტის ნელი შეყვანისას (შეყვანის სიჩქარე 0,46 – 0,92 მლ/კგ/სთ);
  • · მკაცრად კონტროლირდებიან ნებისმიერი სიმპტომების არსებობაზე ინფუზიის პერიოდში. კერძოდ, პაციენტები, რომლებსაც ადრე არ მიუღიათ ადამიანის ნორმალური იმუნოგლობულინი, პაციენტები, რომლებიც გადავიდნენ ინტრავენური იმუნოგლობულინის ალტერნატიულ პროდუქტზე, ან პაციენტები, რომლებსაც ჰქონდათ დიდი ინტერვალი წინა ინფუზიის შემდეგ, უნდა იმყოფებოდნენ საავადმყოფოში მონიტორინგის მიზნით პირველი ინფუზიის განმავლობაში და პირველი ინფუზიის დასრულებიდან ერთი საათის განმავლობაში, შესაძლო გვერდითი ნიშნების გამოსავლენად.

ყველა სხვა პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს მეთვალყურეობის ქვეშ მიღებიდან სულ მცირე 20 წუთის განმავლობაში.

ყველა პაციენტში IVIg შეყვანისთვის საჭიროა:

  • · ადეკვატური ჰიდრატაცია IVIg-ის ინფუზიის დაწყებამდე
  • · შარდის გამოყოფის მონიტორინგი
  • · შრატში კრეატინინის დონის მონიტორინგი
  • · მარყუჟოვანი დიურეზული საშუალებების ერთდროული გამოყენებისაგან თავის არიდება (იხ. 4.5).

არასასურველი რეაქციის შემთხვევაში უნდა შემცირდეს შეყვანის სიხშირე ან შეწყდეს ინფუზია. საჭირო მკურნალობა დამოკიდებულია არასასურველი რეაქციის ბუნებასა და სიმძიმეზე.

რეაქცია ინფუზიაზე

ზოგიერთი გვერდითი რეაქცია (მაგ. თავის ტკივილი, სიწითლე, შემცივნება, მიალგია, ხიხინი, ტაქიკარდია, წელის ტკივილი, გულისრევა და ჰიპოტენზია) შეიძლება დაკავშირებული იყოს ინფუზიის სიჩქარესთან. პუნქტში 4.2 მოცემული ინფუზიის რეკომენდებული სიჩქარე მკაცრად უნდა იქნას დაცული. პაციენტები უნდა იყვნენ მკაცრი მონიტორინგის ქვეშ, საჭიროა ყურადღება ნებისმიერი სიმპტომების გამოვლენის მიზნით ინფუზიის მთელი პერიოდის განმავლობაში.

გვერდითი რეაქციები შეიძლება უფრო ხშირად განვითარდეს

  • · პაციენტებში, რომლებიც პირველად იღებენ ადამიანის ნორმალურ იმუნოგლობულინს, ან, იშვიათ შემთხვევებში, როდესაც გადადიან ადამიანის ნორმალური იმუნოგლობულინის პროდუქტზე ან როდესაც წინა ინფუზიის შემდეგ დიდი დროა გასული.
  • · პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ არანამკურნალევი ინფექცია ან თანმხლები ქრონიკული ანთება

ჰიპერმგრძნობელობა

ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები იშვიათია.

ანაფილაქსია შეიძლება განვითარდეს პაციენტებში:

  • · არაიდენტიფიცირებული IgA-ით, რომლებსაც აქვთ ანტი-IgA ანტისხეულები
  • · რომლებსაც კარგად გადაჰქონდათ წინა მკურნალობა ადამიანის ნორმალური იმუნოგლობულინით

შოკის შემთხვევაში უნდა ჩატარდეს შოკის სტანდარტული მკურნალობა.

თრომბოემბოლია

არსებობს კლინიკური მტკიცებულება IVIg-ის შეყვანასა და თრომბოემბოლიურ გართულებებს შორის კავშირის შესახებ, მათ შორის მიოკარდიუმის ინფარქტი, ცერებრალური სისხლის მიმოქცევის დარღვევები (ინსულტის ჩათვლით), ფილტვის ემბოლია და ღრმა ვენების თრომბოზები, რომლებიც, სავარაუდოდ, დაკავშირებულია სისხლის სიბლანტის შედარებით ზრდასთან იმუნოგლობულინის მაღალი შემოდინებით რისკის მქონე პაციენტები.

სიფრთხილეა საჭირო სიმსუქნე პაციენტებში და თრომბოზული მოვლენების არსებული რისკფაქტორების მქონე პაციენტებში

სიფრთხილეა საჭირო ჭარბი წონის და პაციენტებში ადრე არსებული თრომბოზული მოვლენების რისკ-ფაქტორების მქონე პაციენტებში (როგორიცაა ხანდაზმული ასაკი, ჰიპერტენზია, შაქრიანი დიაბეტი და სისხლძარღვთა დაავადებების ან თრომბოზული ეპიზოდების ისტორია, შეძენილი ან მემკვიდრეობითი თრომბოფილური დარღვევების მქონე პაციენტები, იმობილიზაციის ხანგრძლივი პერიოდის მქონე პაციენტები, მძიმე ჰიპოვოლემია, დაავადებები, რომლებსაც ახასიათებს სისხლის სიბლანტის გაზრდა) ინტრავენურად Ig-ის დანიშვნისა და ინფუზიის დროს.

თრომბოემბოლური გვერდითი რეაქციების რისკის მქონე პაციენტებში ინტრავენურად Ig პროდუქტების შეყვანა უნდა მოხდეს ინფუზიის მინიმალური სიჩქარით და დოზით.

თირკმლის მწვავე უკმარისობა

თირკმლის მწვავე უკმარისობის შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებodaTIg იტრავენური თერაპიას. უმეტეს შემთხვევაში, გამოვლენილია რისკ-ფაქტორები, როგორიცაა ადრე არსებული თირკმლის უკმარისობა, შაქრიანი დიაბეტი, ჰიპოვოლემია, ჭარბი წონა, თანმხლები ნეფროტოქსიკური სამკურნალო სასულაებები ან 65 წელზე მეტი ასაკი.

თირკმელის პარამეტრები უნდა შეფასდეს Ig-ის IV ინფუზიამდე, განსაკუთრებით იმ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ თირკმლის მწვავე უკმარისობის განვითარების პოტენციურად გაზრდილი რისკი, შემდეგ განმეორებით შესაბამისი ინტერვალებით.

თირკმლის მწვავე უკმარისობის რისკის მქონე პაციენტებში, Ig-ის IV პროდუქტების შეყვანა უნდა მოხდეს ინფუზიის მინიმალური სიჩქარით და დოზით.

თირკმლის ფუნქციის დარღვევის შემთხვევაში განიხილება Ig-ის IV ინფუზიის შეწყვეტა.

მიუხედავად იმისა, რომ თირკმლის დისფუნქციისა და თირკმლის მწვავე უკმარისობის შესახებ შეტყობინებები დაკავშირებულია მრავალი ლიცენზირებული Ig-ის IV პროდუქტის გამოყენებასთან, რომლებიც შეიცავს სხვადასხვა დამხმარე ნივთიერებებს, როგორიცაა საქაროზა, გლუკოზა და მალტოზა, ისინი, რომლებიც შეიცავს საქაროზას, როგორც სტაბილიზატორს, შეადგენს არაპროპორციულ წილს მთლიან რაოდენობაში. რისკის ქვეშ მყოფ პაციენტებში შეიძლება განიხილებოდეს ინტრავენური Ig-ის ისეთი პროდუქტების გამოყენება, რომლებიც არ შეიცავს ამ დამხმარე ნივთიერებებს. ივ ვენა შეიცავს მალტოზას (იხილეთ დამხმარე ნივთიერებები).

ასეპტიკური მენინგიტის სინდრომი (AMS)

არსებობს მონაცემები ასეპტიური მენინგიტის სინდრომის განვითარების შესახებ Ig-ის ინტრავენური შეყვანისას.

სინდრომი ჩვეულებრივ იწყება რამდენიმე საათიდან 2 დღის განმავლობაში Ig-ის ინტრავენური შეყვანიდან.

თავ-ზურგ-ტვინის სითხის კვლევები ხშირად დადებითია პლეოციტოზით - რამდენიმე ათასამდე უჯრედი მმ3-ზე, უპირატესად გრანულოციტური რიგიდან და ცილის დონის მომატება რამდენიმე ასეულ მგ/დლ-მდე.

ასეპტიური მენინგიტის სინდრომი შეიძლება განვითარდეს უფრო ხშირად მაღალი დოზებით (2გ/კგ) ინტრავენური Ig-ისშეყვანისას.

პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ ასეთი ნიშნები და სიმპტომები, უნდა ჩაუტარდეთ საფუძვლიანი ნევროლოგიური გამოკვლევა, მათ შორის თავ-ზურგ-ტვინის სითხის კვლევები, რათა გამოირიცხოს მენინგიტის სხვა მიზეზები.

ინტრავენური Ig-ის შეყვანის შეწყვეტამ გამოიწვია ასეპტიური მენინგიტის სინდრომის რემისია რამდენიმე დღის განმავლობაში, შედეგების გარეშე.

ჰემოლიზური ანემია

ინტრავენური Ig-ის პროდუქტები შეიძლება შეიცავდეს სისხლის ჯგუფის ანტისხეულებს, რომლებიც შეიძლება მოქმედებდნენ როგორც ჰემოლიზინები და რომლებმაც in vivo შეიძლება გამოიწვიონ სისხლის წითელი უჯრედების იმუნოგლობულინით დაფარვა, რაც იწვევს დადებით პირდაპირ ანტიგლობულინურ რეაქციას (კუმბსის ტესტი) და, იშვიათად, ჰემოლიზს.

ჰემოლიზური ანემია შეიძლება განვითარდეს ინტრავენური Ig-ით თერაპიის შემდეგ ერითროციტების გაძლიერებული სეკვესტრაციია გამო. ინტრავენური Ig-ის რეციპიენტები უნდა იმყოფებოდნენ მუდმივი მონოტორინგის ქვეშ ჰემოლიზის კლინიკური ნიშნებისა და სიმპტომების განვიტარების მხრივ (იხილეთ ნაწილი 4.8.).

ნეიტროპენია/ლეიკოპენია

ნეიტროფილების რაოდენობის გარდამავალი დაქვეითება ან/და ნეიტროპენიის ეპიზოდები, ზოგჯერ მძიმე, დაფიქსირდა IV Ig-ით მკურნალობის შემდეგ. ეს ჩვეულებრივ აღინიშნება IV Ig-ის გამოყენებიდან რამდენიმე საათში ან დღეში და სპონტანურად გაივლის 7-დან 14 დღეში.

ტრანსფუზიასთან დაკავშირებული ფილტვის მწვავე დაზიანება (TRALI)

არსებობს გარკვეული შეტყობინებები ფილტვის მწვავე არაკარდიოგენური შეშუპების შესახებ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ინტრავენური Ig-ით [ტრანსფუზიასთან დაკავშირებული ფილტვის მწვავე დაზიანება (TRALI)]. TRALI-ს ახასიათებს მძიმე ჰიპოქსია, ქოშინი, ტაქიპნოე, ციანოზი, ცხელება და ჰიპოტენზია. TRALI-ის სიმპტომები ჩვეულებრივ ვითარდება ტრანსფუზიიდან 6 საათის განმავლობაში, ხშირად 1-2 საათის განმავლობაში.

ამიტომ, ინტრავენური Ig-ის რეციპიენტები უნდა იყვნენ მონიტორინგის ქვეშ, და IV Ig ინფუზია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს ფილტვის მხრივ არასასურველი რეაქციების განვითარებისას. TRALI არის სიცოცხლისთვის პოტენციურად საშიში მდგომარეობა, რომელიც საჭიროებს სასწრაფო ჰოსპიტალიზაციას ინტენსიუი თერაპიის განყოფილებაში.

ზეგავლენა სეროლოგიურ ტესტებზე

პაციენტის სისხლში იმუნოგლობულინის შეყვანის შემდეგ სხვადასხვა პასიურად გადამტანი ანტისხეულების გარდამავალმა მატებამ სეროლოგიური ტესტირებისას შეიძლება გამოიწვიოს ცრუდადებითი შედეგები.

ერითროციტების ანტიგენებზე ანტისხეულების პასიური გადაცემამ, მაგ. A, B, D შეიძლება ზეგავლენა იქონიოს ერითროციტების ანტისხეულებზე ზოგიერთი სეროლოგიური ტესტის ჩატარებისას, მაგალითად, პირდაპირი ანტიგლობულინის ტესტი (DAT, კუმბსის პირდაპირი ტესტი).

ტრანსმისიური აგენტები

ადამიანის სისხლიდან ან პლაზმიდან მომზადებული სამკურნალო საშუალებების გამოყენების შედეგად გამოწვეული ინფექციების პრევენციის სტანდარტული ზომები მოიცავს დონორთა შერჩევას, ინდივიდუალური დონაციების და პლაზმის პულების სკრინინგს ინფექციის სპეციფიკური მარკერების არსებობაზე და ვირუსების ინაქტივაციის/მოცილების ეფექტური წარმოების ეტაპების ჩართვას. ამის მიუხედავად, ადამიანის სისხლიდან ან პლაზმისგან მომზადებული სამკურნალო საშუალებების მიღებისას, ინფექციური აგენტების გადაცემის შესაძლებლობა სრულად არ არის გამორიცხული. ეს ასევე ეხება უცნობებ ან ახალ ვირუსებს და სხვა პათოგენებს.

მიღებული ზომები ეფექტურია გარსით დაფარული ვირუსების მიმართ, როგორიცაა აივ, HBV, HCV და HAV-ის უგარსო ვირუსი.

მიღებულ ზომებს შეიძლება შეზღუდული მნიშვნელობა ჰქონდეს უგარსო ვირუსების მიმართ, როგორიცაა პარვოვირუსი B19.

არსებობს საიმედო კლინიკური გამოცდილება იმუნოგლობულინებთან ერთად A ჰეპატიტის ან B19 პარვოვირუსის გადაცემის არარსებობასთან დაკავშირებით და ასევე ვარაუდობენ, რომ ანტისხეულების შემცველობა მნიშვნელოვან წვლილს შეიტანს ვირუსულ უსაფრთხოებაში.

მკაცრად რეკომენდირებულია, იგ ვენას ყოველი გამოყენებისას პაციენტმა ჩაიწეროს პროდუქტის დასახელება და სერიის ნომერი, რათა შენარჩუნდეს კავშირი პაციენტსა და პროდუქტის სერიას შორის.

პედიატრიული პოპულაცია

გლუკოზურიის შემთხვევები დაფიქსირდა პედიატრიულ პაციენტებში იგ ვენას გამოყენების შემდეგ. ეს მოვლენები ჩვეულებრივ მსუბუქი და გარდამავალია, კლინიკური ნიშნების გარეშე. იგ ვენას დამხმარე ნივტიერების სახით შეიცავს 100 მგ მალტოზას 1 მლ-ში. თირკმლის მილაკებში მალტოზა ჰიდროლიზდება გლუკოზამდე, რომელიც შეიწოვება დაძალიან მცირე რაოდენობით, ძირითადად, შარდით გამოიყოფა. გლუკოზის რეაბსორბცია დამოკიდებულია ასაკზე. პლაზმაში მალტოზის დროებითმა ზრდამ შეიძლება გადააჭარბოს თირკმლების უნარს შაქრის რეაბსორბციის მხრივ და გამოიწვიოს შარდში გლუკოზის დადებითი ტესტი.

4.5 ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო პრეპარატებთან და სხვა ფორმის ურთიერთქმედება

ცოცხალი ვირუსის დასუსტებული ვაქცინები

იმუნოგლობულინის მიღებამ შეიძლება შეაფერხოს ცოცხალი დასუსტებული ვირუსის ვაქცინების ეფექტურობა, როგორიცაა წითელა, წითურა, ეპიდემიური პაროტიტი და ჩუტყვავილა, სულ მცირე 6 კვირიდან და 3 თვემდე პერიოდის განმავლობაში. ამ სამკურნალო პროდუქტის შეყვანის შემდეგ ცოცხალი დასუსტებული ვირუსის ვაქცინაციამდე უნდა გავიდეს 3 თვე. წითელას შემთხვევაში, ეს პერიოდი შეიძლება გაგრძელდეს 1 წლამდე. ამიტომ წითელას წინააღმდეგ ვაქცინაციისას პაციენტებში უნდა შემოწმდეს მათი ანტისხეულების სტატუსი.

მარყუჟოვანი დიურეზული საშუალებები

საჭიროა მარყუჟოვანი შარდმდენების ერთდროული გამოყენებისაგან თავის არიდება.

სისხლში გლუკოზის ტესტირება

სისხლში გლუკოზის ტესტირების ზოგიერთი ტიპის სისტემა (მაგალითად, გლუკოზადეჰიდროგენაზას პიროლოქინოლინკინონზე (GDH-PQQ) ან გლუკოზა-საღებავ-ოქსიდორედუქტაზას მეთოდებზე დაფუძნებული) არასწორად განმარტავს იგ ვენას Ig-ში შემავალ მალტოზას (100 მგ/მლ), როგორც გლუკოზას.

ამან შეიძლება გამოიწვიოს გლუკოზას მაჩვენებლების ცრუ მომატება ინფუზიის დროს და ინფუზიის დასრულებიდან დაახლოებით 15 საათის განმავლობაში და, შესაბამისად, ინსულინის არასათანადო შეყვანა, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს სიცოცხლისთვის საშიში ან თუნდაც ფატალური ჰიპოგლიკემია.

გარდა ამისა შეიძლება არ მოხდეს ჭეშმარიტი ჰიპოგლიკემიის მკურნალობა, თუ ჰიპოგლიკემიური მდგომარეობა შენიღბულია გლუკოზის დონის ცრუ მომატებული მაჩვენებლებით. შესაბამისად, იგ ვენას ან მალტოზის შემცველი სხვა პარენტერალური პროდუქტების გამოყენებისას, სისხლში გლუკოზის გაზომვა უნდა მოხდეს გლუკოზის სპეციფიკური მეთოდით.

ინფორმაცია სისხლში გლუკოზის დონის ტესტირების სისტემის პროდუქტის შესახებ, ტესტის ზოლების ჩათვლით, სათანადოდ უნდა შემოწმდეს, რათა დადგინდეს, არის თუ არა ეს სისტემა მიზანშეწონილი მალტოზას შემცველ პარენტერალურ პროდუქტებთან გამოსაყენებლად. თუ რაიმე გაურკვევლობა არსებობს, დაუკავშირდით ტესტირების სისტემის მწარმოებელს, რათა დადგინდეს არის თუ არა ეს სისტემა მიზანშეწონილი მალტოზას შემცველ პარენტერალურ პროდუქტებთან გამოსაყენებლად.

პედიატრიული მოსახლეობა

მიუხედავად იმისა, რომ პედიატრიულ პოპულაციაში არ ჩატარებულა ურთიერთქმედების სპეციფიკური კვლევები, არ არის მოსალოდნელი განსხვავება მოზრდილებსა და ბავშვებს შორის.

4.6 ფერტილობა , ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

ორსულობის დროს ამ სამკურნალო პროდუქტის უსაფრთხოება არ არის დადგენილი კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში და ამიტომ იგი მხოლოდ სიფრთხილით გამოიყენება ორსულებსა და მეძუძურ დედებში. არსებობს მონაცემები, რომ ინტრავენური იმუნოგლობულინების პროდუქტები კვეთს პლაცენტას, უფრო ხშირად მესამე ტრიმესტრში.

იმუნოგლობულინების კლინიკური გამოყენების გამოცდილებიდან გამომდინარე არ არის მოსალოდნელი მავნე ზემოქმედება ორსულობის მიმდინარეობაზე, ნაყოფსა და ახალშობილზე.

ძუძუთი კვება

იმუნოგლობულინები გამოიყოფა დედის რძეში. ძუძუთი კვებაზე მყოფ ახალშობილებზე/ჩვილებზე უარყოფითი ზემოქმედება მოსალოდნელი არ არის.

ფერტილობა

იმუნოგლობულინების კლინიკური გამოყენების გამოცდილებიდან გამომდინარე ნაყოფიერებაზე მავნე ზემოქმედება მოსალოდნელი არ არის.

4.7 გავლენა ავტომობილის და მექანიზმების მართვის უნარზე

სატრანსპორტო საშუალებების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარი შეიძლება დაქვეითდეს ზოგიერთი გვერდითი რეაქციის გამო, რომელიც დაკავშირებულია იგ ვენას გამოყენებასტან. პაციენტები, რომლებსაც მკურნალობის დროს აღენიშნება არასასურველი რეაქციები, ავტომობილის და მექანიზმების მართვამდე უნდა დაელოდონ მათ გაქრობას.

4.8 გვერდითი ეფექტები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

ადამიანის ნორმალური იმუნოგლობულინებით გამოწვეული გვერდითი რეაქციები (შემცირების სიხშირით) მოიცავს (იხ. ასევე ნაწილი 4.4) შემდეგს:

  • · შემცივნება, თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ცხელება, ღებინება, ალერგიული რეაქციები, გულისრევა, ართრალგია, სისხლის წნევის დაქვეითება და ზომიერი წელის ტკივილი
  • · შექცევადი ჰემოლიზური რეაქციები; განსაკუთრებით იმ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ სისხლის ჯგუფები A, B და AB და (იშვიათად) ჰემოლიზური ანემია, რომელიც საჭიროებს ტრანსფუზიას
  • · (იშვიათად) არტერიული წნევის უეცარი დაქვეითება და ცალკეულ შემთხვევებში ანაფილაქსიური შოკი, თუნდაც როდესაც პაციენტს არ აქვს ჰიპერმგრძნობელობა წინა გამოყენების დროს
  • · (იშვიათად) გარდამავალი კანის რეაქციები (წითელი მგლურას ჩათვლით - სიხშირე უცნობია)
  • · (ძალიან იშვიათად) თრომბოემბოლიური რეაქციები, როგორიცაა მიოკარდიუმის ინფარქტი, ინსულტი, ფილტვის ემბოლია, ღრმა ვენების თრომბოზი
  • · შექცევადი ასეპტიკური მენინგიტის შემთხვევები
  • · შრატში კრეატინინის დონის მომატების ან/და თირკმლის მწვავე უკმარისობის შემთხვევები
  • · ტრანსფუზიასთან დაკავშირებული ფილტვის მწვავე დაზიანების შემთხვევები (TRALI)

იგ ვენას უსაფრთხოება შეფასდა ოთხ კლინიკურ კვლევაში, რომლებშიც ჩატარდა სულ 1189 ინფუზია. CIDP კვლევაში ჩაერთო 24 პაციენტი ქრონიკული ანთებითი დემიელინაციური პოლირადიკულონევროპათიით (CIDP), რომლებიც იღებდნენ იგ ვენას, ჯამში 840 ინფუზია. PID კვლევაში მონაწილეობდა პირველადი იმუნოდეფიციტის (PID) მქონე 16 პაციენტი და სულ 145 ინფუზია ჩატარდა. ITP კვლევაში ჩართული იყო 15 სუბიექტი იმუნური თრომბოციტოპენიით (ITP) - სულ 80 ინფუზია. ID/ITP კვლევაში მონაწილეობდა 43 პაციენტი იმუნოდეფიციტით (ID) ან ITP-ით და სულ 124 ინფუზია ჩატარდა.

გვერდითი რეაქციების ცხრილი

ქვემოთ წარმოდგენილი ცხრილები არის MedDRA სისტემის ორგანოთა კლასიფიკაციის მიხედვით (SOC და Preferred Term Level).

ცხრილი 1 ასახავს გვერდით რეაქციებს კლინიკურ კვლევებში და ცხრილი 2 გვიჩვენებს პოსტმარკეტინგულ გვერდითი რეაქციებს.

სიხშირეები შეფასებულია შემდეგი კლასიფიკაციის მიხედვით: ძალიან ხშირი (≥1/10);

ხშირი (≥1/100-დან <1/10-მდე); არც ისე ხშირი (≥1/1000-დან <1/100-მდე); იშვიათი (≥1/10000-დან <1/1000-მდე); ძალიან იშვიათი (<1/10,000), უცნობია (არსებული მონაცემებით შეფასება შეუძლებელია).

კლინიკური კვლევებში არასასურველი ეფექტების სიხშირე ეფუძნება პროცენტს ერთ ინფუზიაზე (ინფუზიების საერთო რაოდენობა: 1189).

პოსტმარკეტინგული გამოცდილებიდან მიღებული გვერდითი რეაქციები ჩამოთვლილია უცნობი სიხშირით, რადგან პოსტმარკეტინგული კვლევის დროს მოხსენება არასასურველი რეაქციების შესახებ არის ნებაყოფლობითი და მიირება გაურკვეველი ზომის პოპულაციისგან, რის გამოც შეუძლებელია ამ რეაქციების სიხშირის საიმედო შეფასება.

უსაფრთხოების მონაცემთა ბაზის წყარო (მაგ., კლინიკური კვლევები, ავტორიზაციის შემდგომი უსაფრთხოების კვლევები ან/და სპონტანური მოხსენებები)

ცხრილი 1

კლინიკურ კვლევებში გამოვლენილი გვერდითი რეაქციების სიხშირე

MedDRA-ს სისტემის ორგანოების კლასი (SOC)

გვერდითი რეაქციები

სიხშირე/პაციენტი

სიხშირე/ინექცია

დარღვევები ნერვული სისტემის მხვრივ

თავის ტკივილი

უძილობა

ხშირი

იშვიათი

დარღვევები კუჭ-ნაწლავის მხვრივ

გულისრევა

ხშირი

არ ისე ხშირი

დარღვევები კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის მხვრივ

ზურგის ტკივილი

ხშირი

იშვიათი

მიალგია

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მდგომარეობა

ასტენია, დაღლილობა,

პირექსია (ცხელება)

ხშირი

იშვიათი

ცხრილი 2

პოსტ-მარკეტინგული გვერდითი რეაქციები

MedDRA-ს სისტემის ორგანოების კლასი (SOC)

გვერდითი რეაქციები

სიხშირე/პაციენტი

სიხშირე/ინექცია

ინფეციები და ინვაზია

ასეპტიკური მენინგიტი

უცნობია

უცნობია

სისხლის და ლიმფატური სისტემის დარღვევები

ჰემოლიზი, ჰემოლიზური ანემია

უცნობია

უცნობია

დარღვევები იმუნური სისტემის მხვრივ

ანაფილაქტიური შოკი, მომატებული მგრძნობელობა

უცნობია

უცნობია

ფსიქიკური დარღვევები

დაბნეული მდგომარეობა

უცნობია

უცნობია

დარღვევები ნერვული სისტემის მხვრივ

ცერებროვასკულური შემთხვევა, თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ტრემორი, პარესთეზია

უცნობია

უცნობია

კარდიოლოგიური დარღვევები

მიოკარდიუმის ინფარქტი, ციონოზი, ტაქიკარდია, ბრადიკარდია, პალპიტაცია

უცნობია

უცნობია

სისხლძარღვოვანი დარღვევები

ღრმა ვენების თრომბოზი, ემბოლია, ჰიპოტენზია, ფერმკრთალობა

უცნობია

უცნობია

სასუნთქი, გულმკერდისა და შუასაყრის დარღვევები

ფილთვის ემბოლია, ფილტვის შეშუპება, ბრონქოსპაზმი, ქოშინი, ხველა

უცნობია

უცნობია

დარღვევები კუჭ-ნაწლავის მხვრივ

ღებინება, დიარეა, გულისრევა, მუცლის ტკივილი

უცნობია

უცნობია

კანის და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

ანგიონევროზული შეშუპება, ჭინჭრის ციება, ერითემა, დერმატიტი, გამონაყარი, ქავილი, ეგზემა, ჰიპერჰიდროზი

უცნობია

უცნობია

დარღვევები კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის მხვრივ

ართრალგია, ზურგის ტკივილი, მიალგია, კისრის ტკივილი, კუნთოვანი სისტემის სიმტკიცე

უცნობია

უცნობია

დარღვევები თირკმელის და შარდის სისტემის მხვრივ

თირკმლის მწვავე დაზიანება

უცნობია

უცნობია

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მდგომარეობა

ინფექცია ინექციის ადგილის, ფლებიტი, პირექსია, შემცივნება, ტკივილი გულმკერდის არეში, სახის შეშუპება, სისუსტე

უცნობია

უცნობია

გამოკვლევა

სისხლის წნევის მატება, სისხლში კრეატინინის მომატება

უცნობია

უცნობია

უსაფრთხოება ტრანსმისიურ აგენტებთან მიმართებაში იხილეთ ნაწილში 4.4.

პედიატრიული პოპულაცია

მოსალოდნელია, რომ ბავშვებში არასასურველი რეაქციების სიხშირე, ტიპი და სიმძიმე იგივე იქნება, რაც მოზრდილებში.

იგ ვენას შეყვანის შემდეგ ბავშვებში დაფიქსირდა გარდამავალი გლუკოზურია.

ეს მოვლენა შეიძლება დაკავშირებული იყოს იგ ვენაში შემავალ მალტოზასთან და თირკმლის მილაკების მიერ გლუკოზის რეაბსორბციის განსხვავებულ უნართან, რაც ასაკთან დაკავშირებული მექანიზმია.

შეტყობინება საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ

პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ მნიშვნელოვანია შეტყობინება საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ. ეს სამკურნალო პროდუქტის სარგებელი/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას იძლევა. ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი მოვლენა უნდა ეცნობოს ჯანდაცვის სამინისტროს ეროვნულ რეგულაციას ონლაინ ფორმის გამოყენებით: https://sideeffects.health.gov.il /

4.9 ჭარბი დოზირება

ჭარბმა დოზირებამ შეიძლება გამოიწვიოს სითხით გადატვირთვა და ჰიპერვისკოზი, განსაკუთრებით რისკის ფაქტორების მქონე პაციენტებში, მათ შორის ხანდაზმულ პაციენტებში ან პაციენტებში, რომლებსაც აქვს გულის ან თირკმლის უკმარისობა (იხ. ნაწილი 4.4.).

5. ფარმაკოლოგიური თვისებები

5.1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები

5 ფარმაკოლოგიური თვისებები

5.1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: იმუნური შრატები და იმუნოგლობულინები: იმუნოგლობულინები, ადამიანის ნორმალური, ინტრავასკულარული შეყვანისთვის; ათქ კოდი: J06BA02. ადამიანის ნორმალური იმუნოგლობულინი შეიცავს ძირითადად იმუნოგლობულინს G (IgG) ინფექციური აგენტების საწინააღმდეგო ანტისხეულების ფართო სპექტრით.

ადამიანის ნორმალური იმუნოგლობულინი შეიცავს ნორმალურ პოპულაციაში არსებულ IgG ანტისხეულებს. ჩვეულებრივ ის მზადდება არანაკლებ 1000 დონორის გაერთიანებული პლაზმისგან. მას გააჩნია G იმუნოგლობულინის ქვეკლასების გადანაწილება ისეთი პროპორციით, როგორც ადამიანის პლაზმაში. ამ სამკურნალო საშუალების ადექვატურმა დოზზირებამ შეიძლება აღადგინოს G იმუნოგლობულინის არანორმალურად დაბალი დონე ნორმალურ დიაპაზონამდე.

ჩანაცვლებითი თერაპიის გარდა სხვა ჩვენებებში მოქმედების მექანიზმი ბოლომდე არ არის შესწავლილი.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება

ჩატარდა ოთხი კლინიკური კვლევა IgVENA-თ: სამი კვლევა ეფექტურობასა და უსაფრთხოებაზე პაციენტებში პირველადი იმუნოდეფიციტით (PID), იმუნური თრომბოციტოპენიით (ITP) და ქრონიკული ანთებითი დემიელინაციური პოლირადიკულონევროპათიით (CIDP); და ერთი კვლევა Ig VENA-ს უსაფრთხოებისა და ტოლერანტობის შესახებ ინფუზიის გაზრდილი სიხშირით პაციენტებში იმუნოდეფიციტით (ID) ან ITP-თ.

მე-III ფაზის, პერსპექტიულ, ღია კვლევაში, რომელიც ჩატარდა პაციენტებში პირველადი იმუნოდეფიციტის სინდრომებით (KB028), როგორც ძირითადი მიზანი შეაფასდა Ig VENA-ს ფარმაკოკინეტიკური პროფილი. მეორეული მიზანი იყო ინფექციის ეპიზოდების პროფილაქტიკის თერაპიული ეფექტურობა და უსაფრთხოება მოკლევადიანი ტოლერანტობის დროს. კვლევაში მონაწილე 28-60 წლის ასაკის თხუთმეტი პაციენტი 16-დან იყო შესწავლილი ეფექტურობისთვის და მკურნალობდა 24 კვირის განმავლობაში Ig VENA-ით (სულ 140 ინფუზია). Ig VENA-ს ფარმაკოკინეტიკური პროფილი აჩვენებდა ტერმინალურ ნახევარგამოყოფის პერიოდს, რომელიც თითქმის ზუსტად შეესაბამება ლიტერატურაში მოხსენებულ მონაცემებს - 26.4 დღეს. Ig VENA-თ თერაპიის 18 კვირის შემდეგ ერთ პაციენტს განუვითარდა პნევმონია, ხოლო აღნიშნულ პაციენტს წინა 10 წლის განმავლობაში გააჩნდა ფილტვის მწვავე ინფექციები. კვლევაში ჩართულ სხვა პაციენტებში სერიოზული ინფექციები არ დაფიქსირდა. KB028 კვლევაში მოყვანილი მონაცემების მიხედვით Ig VENA უსაფრთხო და ეფექტურია პირველადი იმუნოდეფიციტის სინდრომების სამკურნალოდ.

ITP კვლევა (KB027) იყო მე-III ფაზის, ღია, პერსპექტიული კვლევა Ig VENA-ს ეფექტურობისა და უსაფრთხოების შესაფასებლად მოზრდილ პაციენტებში ქრონიკული იდიოპათიური თრომბოციტოპენიური პურპურით. პირველადი მიზანი იყო თრომბოციტების რაოდენობის ზრდის შეფასება. მეორეული მიზნები იყო: ჰემორაგიული მოვლენების შემცირება, თრომბოციტების პასუხის გახანგრძლივება და AE-ების სიხშირე. თხუთმეტმა პაციენტმა მიიღო თითოეულმა ჯამური დოზა 2 გ/კგ დაყოფილი 5 დღიურ ინფუზიად 400 მგ/კგ თანმომდევნო დღეების განმავლობაში. მეორე ციკლი 2 გ/კგ სხეულის მასაზე გადაეცა ერთ პაციენტს პირველი 14 დღის განმავლობაში. გამოყენებული ინფუზიების საერთო რაოდენობა იყო 80. ყველა ჩართულმა პაციენტმა მიაღწია თრომბოციტების რაოდენობას ≥ 50´109/ლ, გარდა ერთისა, რომელმაც მიიღო თერაპიის მეორე ციკლი, მაგრამ ვერ მიაღწია თრომბოციტების სამიზნე რაოდენობას (რეაქციის მაჩვენებელი 93.3%, 90% CI 68.1-დან 99.8-მდე). გვერდითი მოვლენები არ იყო დაფიქსირებული.

KB027 კვლევაში მიღებულმა შედეგებმა წარმოადგინა Ig VENA-ს უსაფრთხოების და თერაპიული ეფექტურობის მტკიცებულება ITP პაციენტებში.

მე-III ფაზის კვლევაში KB057, რომელიც ჩატარდა Ig VENA-ს ინფუზიის გაზრდილი სიჩქარით შეყვანის ტოლერანტობისა და უსაფრთხოების შეფასებისთვის, ჩართული იყო 43 ზრდასრული პაციენტი: 38 ID და 5 ITP პაციენტი, რომლებიც მკურნალობდნენ Ig VENA-ს ორივე ჩვენებისთვის შესაბამისი დამტკიცებული დოზებით.

დაკვირვების ქვეშ მყოფ ოცდაჩვიდმეტ ID პაციენტს ჩაუტარდა 3 ინფუზია და 1 ID პაციენტს 2 ინფუზია. ოთხი ITP პაციენტებმა მიიღეს დაგეგმილი დოზა 2 დღიური ინფუზიის შემდეგ, ხოლო 1 პაციენტს - 3 დღის განმავლობაში. (სულ 124 ინფუზია).

მე-2 ინფუზიის დროს, 43-დან ოცდარვა პაციენტს ინფუზია შეუყვანეს მაქსიმალური სიჩქარით 8 მლ/კგ/სთ; 43 პაციენტიდან 13-ში ინფუზიის მაქსიმალური სიჩქარე იყო მხოლოდ б მლ/კგ/სთ-ით, რადგან მათი ინფუზია დამთავრდა, სიჩქარის მომდევნო მატებამდე. კლინიკურის კვლევის დროს, ორმა პაციენტმა ვერ მიაღწიეს 8 მლ/კგ/სთ, რადგან ინფუზიის დაბალი სიჩქარით პერიოდის განმავლობაში მათ განუვითარდათ 3 გვერდითი მოვლენა.

ამ კვლევის შედეგები გვაჩვენებენ, რომ Ig VENA შეყვანილი მზრდი საინფუზიო სიჩქარით კარგად იყო გადატანილი როგორც ID-ის მქონე, ასევე ITP-ის მქონე პაციენტებში და რომ ინფუზიის მქსიმალური სიჩქარე შეიძლება მიაღწიოს 6 მლ/კგ/სთ-მდე, ზოგიერთ პაციენტებში კი - 8 მლ/კგ/სთ-მდე.

სამკურნალო სასუალების გვერდითი რეაქცია დაფიქსირდა 10%-ზე ნაკლებ ID პაციენტში და ძირითადად იყო დაკავშირებულია IVIg-ს მიღებასთან (მაგ., პირექსია, ზურგის ტკივილი, მიალგია, ასთენია, ძილიანობა და დაღლილობა).

არ იყო დაფიქსირებული სერიზული ADR, ისევე როგორც ადგილობრივი რეაქციები ინფუზიის შეყვანის ადგილზე.

კლინიკური კვლევა ქრონიკული ანთებითი დემიელინიზებული პოლი-რადიკულონევროპათიის (СIDР) მქონე პაციენტებში, Ig VENA-ით მკურნალობის დროს:

ჩატარდა ტოლერანტობისა და ეფექტურობის შესახებ ორმაგად ბრმა კონტროლირებადი მე-III ფაზის კვლევა, მაღალი დოზებით ინტრავენური იმუნოგლობულინებით ხანგრძლივი მკურნალობა, მეთილპრედნიზოლონთან (IVМР) CIDP-ში (КВ034) მაღალი დოზებით ინტრავენური მკურნალობასთან შედარებით, ჯამში 46 CIDP-ს მქონე ზრდასრულ პაციენტებში, რანდომიზებული ან Ig VENA (დოზა: 2 გ/კგ/თვეში 4 თანმიმდევნო დღის 6 თვის განმავლობაში) ან IVMP (დოზა: 2 გ/თვეში ზედიზედ 4 თანმიმდევნო დღეში 2 თვის განმავლობაში).

21 პაციენტიდან ათმა, რომლებიც მკურნალობდნენ IVMP-ით (47,6%) დაასრულეს კვლევის 6 თვე,ხოლო Ig VENA-ით 21/24-დან (87,5%) (р = 0,0085). მკურნალობის შეწყვეტის კუმულაციური ალბათობა მნიშვნელოვნად მაღალი იყო IVMP-ით, ვიდრე Ig VЕNA-ით 15 დღის, 2 თვის და б თვის. იმ 11 პაციენტიდან, რომლებმაც შეწყვიტეს IVMP-თ მკურნალობა, რვამ გადაწყვიტა, რადგან მკურნალობის შედეგად მოხდა მდგომარეობის პროგრესირებადი გაუარესება (5 პაციენტი) ან გაუმჯობესების წარუმატებლობა მკურნალობის ორი კურსის შემდეგ (3 პაციენტი), ხოლო ერთს ჰქონდა გვერდითი მოვლენა (გასტრიტი) (9.1%) და ორი ნებაყოფლობით შეწყვიტა მკურნალობა (18.2%). სამმა პაციენტმა შეწყვიტა მკურნალობა Ig VENA-თი: თერაპიის დაწყების შემდეგ პროგრესირებადი გაუარესების გამო (ორი პაციენტი), ან მკურნალობის ორი კურსის შემდეგ გაუმჯობესების არარსებობის გამო (ერთი პაციენტი).

IVMP-თ და Ig VENA-თ მკურნალობის შედეგად გაუარესების ან გაუმჯობესობის არ მქონე ყველა პაციენტს ჩაუტარდა ალტერნატიული მკურნალობა, ხოლო 3 პაციენტმა, რომლებმაც შეწყვიტეს IVMP-თ მკურნალობა გვერდითი ეფექტის გამო, უარი თქვეს შემდგომ მკურნალობაზე.

საბოლოო წერტილების კვლევის ცალკეული შედეგების ჯამი მოყვანილია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში (მოცმულია სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავებები):

 

პოპულაციის მკურნალობის განზრახვა (ITT)

პროტოკოლის პოპულაცია (PP)

მეორეული საბოლოო წერტილი

IgVENA

10 გ/200 მლ

MPIV

p-მნიშვნელობა

IgVENA

10 გ/200 მლ

MPIV

p-მნიშვნელობა

რეციდივის სიხშირე

45.8%

(n 11/24)

52.4%

(n 11/21)

0.7683

38.1%

(n 8/24)

0%

(n 0/21)

0.0317

MRC-ს ჯამის ქულა [დელტა(p-მნიშვნელობა)]

+4.7

( 0.0078 )

+1.8

(0.1250)

0.6148

+4.0

( 0.0469 )

+2.0

(0.5000)

0.5473

INCAT (p-მნიშვნელობა)

0.0004

0.1877

0.3444

0.0057

0.2622

0.9065

ვიბრაციული ქულის მარჯვენა მედიალური მალა (p-მნიშვნელობა)

<0.0001

0.6515

0.0380

0.0009

0.2160

0.4050

მარჯვენა მუშტის ძალა [დელტა(p-მნიშვნელობა)]

+19.4

( 0.0005 )

+5.4

(0.6169)

0.0641

+16.5

( 0.0044 )

+14.7

( 0.0156 )

0.5012

მარცხენა მუშტის ძალა [დელტა(p-მნიშვნელობა)]

+16.9

( 0.0011 )

+8.6

(0.1170)

0.1358

+12.7

( 0.0034 )

+10.5

( 0.0156 )

0.3330

დრო 10 მეტრზე (p-მნიშვნელობა)

-3.2

( 0.0025 )

- 0.5

(0.2051)

0.0800

-3.5

( 0.0025 )

- 2.0

(0.2051)

0.2899

ONLS ქულა (p-მნიშვნელობა)

0.0006

0.0876

0.4030

0.0033

0.0661

0.8884

რანკინის ქულა (p-მნიშვნელობა)

0.0006

0.0220

0.3542

0.0132

0.2543

0.8360

როტერდამის ქულა (p-მნიშვნელობა)

+1.4

( 0.0071 )

+1.3

( 0.0342 )

0.6465

+1.1

( 0.0342 )

+1.1

(0.0859)

0.4056

SF-36 QoL

+14.2

( 0.0011 )

+16.7

( 0.0008 )

0.3634

+11.1

( 0.0091 )

+16.0

(0.1094)

0.6518

პედიატრიულიპოპულაცია

ეფექტურობისა და უსაფრთხოების კვლევებთან დაკავშირებული გამოქვეყნებული მონაცემების მიხედვით, არ გამოჩნდა ძირითადი განსხვავება მოზრდილების და ბავშვების, რომლებიც განიცდიან იმავე დარღვევას.

5.2 ფარმაკოკინეტიკული თვისებები

ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, ადამიანის ნორმალური იმუნოგლობულინი დაუყოვნებლივ და მთლიანად ბიოშეღწევადია რეციპიენტის სისხლის მიმოქცევაში. იგი შედარებით სწრაფად ნაწილდება პლაზმასა და ექსტრავასკულარული სითხის შორის, დაახლოებით 3-5 დღის შემდეგ მიიღწევა წონასწორობა ინტრა- და ექსტრავასკულარული კომპარტმენტების შორის.

ადამიანის ნორმალური იმუნოგლობულინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით 26 დღეა. ეს ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეიძლება განსხვავდებოდეს პაციენტიდან პაციენტამდე, განსაკუთრებით პირველადი იმუნოდეფიციტის დროს.

IgG და IgG-კომპლექსები იშლება რეტიკულოენდოთელური სისტემის უჯრედებში.

პედიატრიულიპოპულაცია

ფარმაკოკინეტიკის კვლევებთან დაკავშირებული გამოქვეყნებული მონაცემების მიხედვით, არ გამოჩნდა ძირითადი განსხვავება მოზრდილების და ბავშვების, რომლებიც განიცდიან იმავე დარღვევას.

არ ჩატარებულა ფარმაკოკინეტური კვლევები პედიატრიულ CIDP-ს მქონე პაციენტებში.

5.3 კლინიკამდელი უსაფრთხოების მონაცემები

იმუნოგლობულინები ადამიანის სხეულის შემადგენელი კომპონენტებია. უფრო მეტიც, ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში იმუნოგლობულინებმა შეიძლება გამოიწვიონ ანტისხეულების წარმოქმნა, ამიტომ პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები შეზღუდულია. თუმცა, ცხოველებზე ჩატარებულმა შეზღუდულმა მწვავე და ქვემწვავე ტოქსიკურობის კვლევებმა არ აჩვენა განსაკუთრებული რისკი ადამიანებისთვის.

6. ფარმაცევტული ნაწილი

6.1 დამხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი

მალტოზა

საინექციო წყალი

6.2 შეუთავსებლობა

რადგან შეუთავსებლობის კვლევები არ იყო ჩატარებული, არ შეიძლება სამედიცინო პროდუქტის შერევა სხვა სამედიცინო პროდუქტთან ან სხვა IVIg პროდუქტებთან.

6.3 ვარგისობის ვადა

3 წელი.

საინფუზიო კონტეინერის გახსნის შემდეგ, შიგთავსი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული.

6.4 შენახვის განსაკუთრებული გაფრთხილებები

ინახება მაცივარში (2 °C-8 °C). ინახება ბავშვებისგან მიუწდომელ ადგილას.

გამოყენებამდე და ვარგისობის ვადის განმავლობაში 50, 100 და 200 მლ-ნი ფლაკონი შესაძლებელი იყოს შენახული ოთახის ტემპერატურაზე, არა უმეტესს 25 °C, მაქსიმუმ 6 თანმიმდევრული თვის განმავლობაში.

ამ პერიოდის შემდეგ პროდუქტი უნდა იყოს განადგურებული. თუ პროდუქტი ინახებოდა ოთახის ტემპერტურაზე, აღარ ჩადოთ ის მაცივარში.

ოთახის ტემპერატურაზე შენახვის ვადის დაწყება უნდა უყოს დატანილი კოლოფზე.

არ გაყინოთ.

6.5 შეფუთვა და კონტეინერის შიგთავსი

20 მლ ხანარი ფლაკონში (მინის I ტიპი) საცობით (ჰალობუთილის რეზინა); შეფუთვის ზომა - ერთი ფლაკონი.

50 მლ, 100 მლ და 200 მლ ხსნარი ფლაკონში (მინის I ტიპი) საცობით (ჰალობუთილის რეზინა); შეფუთვის ზომა - ერთი ფლაკონი.

6.6 სიფრთხილის განსაკუთრებული ზომები უტილიზაციისა და სხვა მოქმედებების დროს

გამოყენებამდე პროდუქტის ტემპერატურა უნდა იყოს დაყვანილი ოთახის ან სხეულის ტემპერატურამდე.

ხსნარი უნდა იყოს გამჭვირვალე ან ოდნავ ოპალესცენტური, უფერო ან მოყვითალო.

არ გამოიყენოთ, თუ ხსნარი ამღვრეულია ან გააჩნია ნალექი.

გამოყენებამდე ხსნარი უნდა იყოს შემოწმებული მექანიკურ მინარევებზე და ფერის ცვლილებაზე ვიზუალურად .

დამჭერის გამოყენების ინსტრუქცია

1. დამჭერის საწყისი მდგომარეობა შეფუთვაზე (ეტიკეტზე)

2. ფლაკონი ამოაბრუნეთ

3. გააქტიურეთ დამჭერი ეტიკეტიდან მოხსნით

4. ჩამოკიდეთ ფლაკონი დამჭერით საინფუზიო ხსნარების დამჭერის შტატივზე

გამოუყენებელი პროდუქტი ან გადასაყრელი მასალა უნდა განადგურდეს ადგილობრივი წესების მიხედვით.

გაცემის წესი: ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.

7. სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი

კედრიონ ს.პ.ა.

Loc. Ai Conti

55051 Castelveccio Pascoli

Bagra (Lucca)

იტალია.

8. სავაჭრო ავტორიზაციის ნომერი

IgVENA 50 გ/ლ საინფუზიო ხსნარი 20 მლ ფლაკონი n° 25266141

IgVENA 50 გ/ლ საინფუზიო ხსნარი 50 მლ ფლაკონი დამჭერით n° 25266154

IgVENA 50 გ/ლ საინფუზიო ხსნარი 100 მლ ფლაკონი დამჭერით n° 25266166

IgVENA 50 გ/ლ საინფუზიო ხსნარი 200 მლ ფლაკონი დამჭერით n° 25266178

9. პირველი ავტორიზაციის თარიღი / ხელაალი ავტორიზაციის თარიღი

პირველი ავტორიზაციის თარიღი: 6 აპრილი 1984 წელი

ხელახალი რეგისრაციია: 1 ივნისი 2010

10. ტექსტის გადახედვის თარიღი

07 ივლისი 2019 წელი