როზუვასტატინი-დენკი20მგ#30ტ

Name: როზუვასტატინი-დენკი20მგ#30ტ
SKU: 81608
Price: 25.30 GEL
Availability: InStock

25.30 ლარი

ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: ლიპიდური ცვლის მაკორეგირებელი საშუალებები, ლიპიდური ცვლის მარეგულირებელი საშუალებები

ქვეყანა: გერმანია

მწარმოებელი: დენკ ფარმა კავკასია

ჯენერიკი - შეადარეთ ანალოგები: როზუვასტატინი

გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული

კოდი: 81608

გააზიარე:

შეუკვეთე

ანოტაცია
სად შევიძინო

პროდუქტის მახასიათებლების ჩამონათვალი

1. სამკურნალო საშუალების დასახელება

როზუვასტატინ დენკ 5 მგ

როზუვასტატინ დენკ 10 მგ

როზუვასტატინ დენკ 20 მგ

როზუვასტატინ დენკ 40 მგ

2. ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება: როზუვასტატინი

როზუვასტატინ დენკ 5 მგ

როზუვასტატინ დენკ 5 მგ–იანი აპკიანი გარსით დაფარული თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 5 მგ როზუვასტატინს (როზუვასტატინის კალციუმის სახით).

ცნობილი ეფექტის მქონე დამხმარე ნივთიერებები: თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 41.572 მგ ლაქტოზას მონოჰიდრატს და 1 მმოლ–ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ).

როზუვასტატინ დენკ 10 მგ

როზუვასტატინ დენკ 10 მგ–იანი თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 10 მგ როზუვასტატინს (როზუვასტატინის კალციუმის სახით).

ცნობილი ეფექტის მქონე დამხმარე ნივთიერებები: თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 83.145 მგ ლაქტოზას მონოჰიდრატს და 1 მმოლ–ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ).

როზუვასტატინ დენკ 20 მგ

როზუვასტატინ დენკ 20 მგ–იანი თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 20 მგ როზუვასტატინს (როზუვასტატინის კალციუმის სახით).

ცნობილი ეფექტის მქონე დამხმარე ნივთიერებები: თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 166.29 მგ ლაქტოზას მონოჰიდრატს და 1 მმოლ–ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ).

როზუვასტატინ დენკ 40 მგ

როზუვასტატინ დენკ 40 მგ–იანი თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 40 მგ როზუვასტატინს (როზუვასტატინის კალციუმის სახით).

ცნობილი ეფექტის მქონე დამხმარე ნივთიერებები: თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 332.58 მგ ლაქტოზას მონოჰიდრატს და 1 მმოლ–ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ).

დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალი, იხილეთ პუნქტში 6.1.

3. ფარმაცევტული ფორმა

აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი.

როზუვასტატინ დენკ 5 მგ

თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის, მრგვალი ფორმის და ორმხრივად ამოზნექილი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები, ერთ მხარეს გრავირებით „5“.

როზუვასტატინ დენკ 10 მგ

თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის, მრგვალი ფორმის და ორმხრივად ამოზნექილი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები, ერთ მხარეს გრავირებით „10“.

როზუვასტატინ დენკ 20 მგ

თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის, მრგვალი ფორმის და ორმხრივად ამოზნექილი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები, ერთ მხარეს გრავირებით „20“.

როზუვასტატინ დენკ 40 მგ

თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის, წაგრძელებული ფორმის და ორმხრივად ამოზნექილი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები.

4. კლინიკური მახასიათებლები

4.1 თერაპიული მაჩვენებლები

ჰიპერქოლესტერინემიის მკურნალობა

მოზრდილები, მოზარდები და 6 წლის ასაკიდან ბავშვები პირველადი ჰიპერქოლესტერინემიით (ტიპი IIa, მათ შორის ჰეტეროზიგოტური მემკვიდრეობითი ჰიპერქოლესტეროლემია) ან შერეული დისლიპიდემიით (tipi IIb), როგორც დიეტის დამატება, როდესაც დიეტა ან სხვა არა-ფარმაკოლოგიური მკურნალობა (მაგალითად ვარჯიში, წონის შემცირება) არაადექვატურია.

მოზრდილები, მოზარდები და 6 წლის ასაკიდან ბავშვები ჰომოზიგოტური მემკვიდრეობითი ჰიპერქოლესტერინემიით, როგორც დიეტის და სხვა ლიპიდების შემამცირებელი მკურნალობის დამატება (მაგალითად LDL აფერეზი) ან როდესაც აღნიშნული მკურნალობები არადამაკმაყოფილებელია.

კარდიოვასკულარული შემთხვევებისპრევენცია

im pacientebisaTvis, romlebic imyofebian pirveli kardiovaskularuli SemTxvevis gamovlenis maRali riskis qveS, ZiriTadi kardiovaskularuli SemTxvevebis prevenciisaTvis (ix. punqti 5.1), rogorc sxva risk-faqtorebis koreqciis damateba.

4.2 ფოზოლოგია და მიღების მეთოდები

მკურნალობის დაწყებამდე პაციენტმა უნდა დაიცვას ქოლესტერინის შემამცირებელი სტანდარტული დიეტა, რომელიც ასევე უნდა გაგრძელდეს მკურნალობის განმავლობაში. დოზის განსაზღვრა ხდება ინდივიდუალურად, თერაპიის მიზნისა და პაციენტზე შედეგის შესაბამისად, კონსენსუსის მიმდინარე გაიდლაინების გამოყენებით.

როზუვასტატინის მიღება შესაძლებელია დღის ნებისმიერ მონაკვეთში, საკვებთან ერთად ან მისგან დამოუკიდებლად.

ჰიპერქოლესტერინემიის მკურნალობა

რეკომენდებული საწყისი დოზა არის 5 ან 10 მგ, დღეში ერთხელ, პერორალურად, ორივე ჯგუფის პაციენტებისათვის, სტატინის გარეშე, ასევე პაციენტებში, რომლებიც გადადიან სხვა HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორიდან. საწყისი დოზის არჩევისას უნდა განისაზღვროს ინდივიდუალური პაციენტის ქოლესტერინის დონე და გულსისხლძარღვთა დაავადებების განვითარების შესაძლო რისკი, ასევე გვერდითი რეაქციების პოტენციური რისკი (იხილეთ ქვემოთ). საჭიროების შემთხვევაში, შემდეგ დონეზე გადასასვლელი დოზის კორექტირება შესაძლებელია 4 კვირის შემდეგ (იხ. პუნქტი 5.1). წამლისმიერი გვერდითი მცირედ-მომატებული რეაქციების გათვალისწინებით 40 მგ–იან დოზასთან შედარებით უფრო ნაკლებ დოზებთან (იხ. პუნქტი 4.8), 40 მგ მაქსიმალური დოზის საბოლოო ტიტრაცია უნდა იქნას გათვალისწინებული მხოლოდ იმ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ მწვავე ჰიპერქოლესტერინემია, გაზრდილი კარდიოვასკულური გვერდითი ეფექტების განვითარების რისკით (განსაკუთრებით ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით), როცა 20 მგ–იანი დოზით მკურნალობა ვერ აღწევს სასურველ შედეგს და რომლის დროსაც ხორციელდება რუტინული კონტროლი (იხ. პუნქტი 4.4). 40 მგ დოზის დანიშვნისას რეკომენდებულია სპეციალისტის მეთვალყურეობა.

გულსისხლძარღვთა მოვლენების პრევენცია

გულსისხლძარღვთა მოვლენების გამოვლინებებისას ჩატარებულ რისკის შესამცირებელ კვლევაში, გამოყენებული დოზა იყო დღეში 20 მგ (იხ. პუნქტი 5.1).

პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა

პედიატრიული ასაკის პაციენტებში გამოყენება უნდა განხორციელდეს მხოლოდ სპეციალისტების მიერ.

6 დან 17 წლამდე ასაკის ბავშვები და მოზარდები (ტანნერის შკალა < II - V)

ოჯახური ჰეტეროზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემია

ოჯახური ჰეტეროზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე ბავშვებსა და მოზარდებში ჩვეულებრივ საწყისი დოზა შეადგენს დღეში 5 მგ–ს.

– ოჯახური ჰეტეროზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე 6–დან 9 წლამდე ასაკის ბავშვებში დოზის ჩვეულებრივი დიაპაზონია 5–10 მგ პერორალურად დღეში ერთხელ. 10 მგ-ზე მეტი დოზის უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის შესწავლილი ამ ასაკის პოპულაციაში.

– ოჯახური ჰეტეროზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე 10–დან 17 წლამდე ასაკის ბავშვებში დოზის ჩვეულებრივი დიაპაზონია 5–20 მგ პერორალურად დღეში ერთხელ. 20 მგ-ზე მეტი დოზის უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის შესწავლილი ამ ასაკის პოპულაციაში.

ტიტრაცია უნდა ჩატარდეს პედიატრიული ასაკის პაციენტებში ინდივიდუალური რეაგირებისა და ტოლერანტობის შესაბამისად, როგორც ეს რეკომენდებულია პედიატრიული მკურნალობის რეკომენდაციებით (იხ. პუნქტი 4.4). როზუვასტატინით მკურნალობის დაწყებამდე ბავშვებმა და მოზარდებმა უნდა დაიცვან ქოლესტერინის შესამცირებელი სტანდარტულ დიეტა; აღნიშნული დიეტა უნდა გაგრძელდეს როზუვასტატინით მკურნალობის დროს.

ოჯახური ჰომოზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემია

ოჯახური ჰომოზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემიის 6–დან 17 წლამდე ასაკის ბავშვებში მაქსიმალური რეკომენდებული დოზა არის 20 მგ დღეში ერთხელ.

რეკომენდებული საწყისი დოზა არის 5-დან 10 მგ-მდე დღეში ერთხელ, ასაკის, წონისა და სტატინის წინასწარი გამოყენების მიხედვით. დღეში 20 მგ–იანი მაქსიმალური დოზის ტიტრაცია უნდა ჩატარდეს პედიატრიული ასაკის პაციენტებში ინდივიდუალური რეაგირებისა და ტოლერანტობის შესაბამისად, როგორც ეს რეკომენდებულია პედიატრიულ ასაკში მკურნალობის რეკომენდაციებით (იხ. პუნქტი 4.4). ბავშვებმა და მოზარდებმა როზუვასტატინით მკურნალობის დაწყებამდე უნდა დაიცვან ქოლესტერინის შესამცირებელი დიეტა; ეს დიეტა უნდა გაგრძელდეს როზუვასტატინით მკურნალობის დროს.

ასეთი ჯგუფის მოსახლეობაში 20 მგ–იანი დოზის მიღების გარდა სხვა მონაცემები შეზღუდულია.

40 მგ–იანი დოზა არ გამოიყენება პედიატრიული ასაკის პაციენტებში.

6 წლამდე ასაკის ბავშვებში

მედიკამენტის უსაფრთხოება და ეფექტიანობა 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში შესწავლილი არ არის. ამიტომ, როზუვასტატინ დენკის გამოყენება რეკომენდებული არ არის 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

გამოყენება ხანდაზმულ პაციენტებში

>70 წლის ასაკიდან პაციენტებში რეკომენდებული საწყისი დოზაა 5 მგ (იხ. პუნქტი 4.4).

ასაკთან მიმართებაში არ საჭიროებს დამატებით დოზის ცვლილებას.

დოზირება თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში

თირკმლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებისათვის არ არის აუცილებელი დოზის კორექცია.

თირკმლის ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში რეკომენდებული საწყისი დოზა არის 5 მგ (კრეატინინის კლირენსი

დოზირება ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში

როზუვასტატინის სისტემური ზემოქმედება არ მომატებულა იმ სუბიექტებში, რომლებსაც ჩაილდ–პიუს მაჩვენებელი არის 7 ან ნაკლები. ამასთან, მომატებული სისტემური ზემოქმედება გამოვლინდა სუბიექტებში, რომელთა ჩაილდ–პიუ მაჩვენებელია 8 და 9 (იხ. პუნქტი 5.2). ამ ჯგუფის პაციენტებში განხილული უნდა იქნას თირკმლის ფუნქცია (იხ. პუნქტი 4.4). არ არსებობს გამოცდილება სუბიექტებში რომელთა ჩაილდ–პიუს მაჩვენებელი 9–ზე მეტია. ღვიძლის მიმდინარე დაავადების მქონე პაციენტებში უკუნაჩვენებია როზუვასტატინის მიღება (იხ. პუნქტი 4.3).

რასა

მომატებული სისტემური ექსპოზიცია გამოვლინდა აზიელი წარმომავლობის სუბიექტებში (იხ. პუნქტები 4.3, 4.4 და 5.2). ეთნიკურად აზიელი პაციენტებისთვის რეკომენდებული საწყისი დოზა არის 5 მგ. ასეთი პაციენტებისთვის უკუნაჩვენებია 40 მგ–იანი დოზა.

გენეტიკური პოლიმორფიზმი

ცნობილია გენეტიკური პოლიმორფიზმის სპეციფიკური ტიპები, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს როზუვასტატინის ექსპოზიციის მომატება (იხ. პუნქტი 5.2). პაციენტებისთვის, რომლებსაც ცნობილია რომ აქვთ პოლიმორფოზის ასეთი სპეციფიკური ტიპები, რეკომენდებულია როზურვასტატინის დაბალი დღიური დოზის დანიშვნა.

დოზირება მიოპათიის გამომწვევი ფაქტორის მქონე პაციენტებში

მიოპათიის გამომწვევი ფაქტორის მქონე პაციენტებში რეკომენდებული საწყისი დოზა არის 5 მგ (იხ. პუნქტი 4.4). ამ ჯგუფის ზოგიერთ პაციენტში 40 მგ–იანი დოზა უკუნაჩვენებია (იხ. პუნქტი 4.3).

კომბინირებული თერაპია

როზუვასტატინი არის სხვადასხვა გადამტანი პროტეინების სუბსტრატი (მაგ. OATPIB1 და BCRP). მიოპათიის განვითარების რისკი (რაბდომიოლიზის ჩათვლით) იზრდება, როდესაც როზუვასტატინი მიიღება გარკვეულ სამკურნალო საშუალებებთან ერთად, რამაც შეიძლება გაზარდოს როზურვასტატინის პლაზმური კონცენტრაცია გადამტან ცილებთან ურთიერთქმედების გამო (მაგ. ციკლოსპორინი და პროტეაზას გარკვეული ჯგუფის ინჰიბიტორები, რიტონავირის კომბინაციების ჩათვლით ატაზანავირთან, ლოპინავირთან და/ან ტიპრანავირთან; იხილეთ პუნქტები 4.4 და 4.5). შეძლებისდაგვარად, გათვალისწინებული უნდა იქნას ალტერნატიული მედიკამენტები და საჭიროების შემთხვევაში, როზუვასტატინით თერაპიის დროებით შეწყვეტა. იმ შემთხვევებში, როდესაც ამ მედიკამენტების როზუვასტატინთან ერთად მიღება გარდაუვალია, მკურნალობის პერიოდში მიმდინარე მკურნალობის სარგებელი და რისკი და როზუვასტატინის დოზირების კორექტირება ყურადღებით უნდა იქნას გათვალისწინებული (იხ. პუნქტი 4.5).

4.3 უკუჩვენებები

როზუვასტატინის მიღება უკუნაჩვენებია:

· პაციენტისთვის, რომელიც ჰიპერმგძნობიარეა აქტიური ნივთიერების ან ამ პრეპარატში შემავალი ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერებების მიმართ, რომელიც ჩამოთვლილია პუნქტში 6.1.
· მიმდინარე ღვიძლის დაავადების მქონე პაციენტებში, შრატის ტრანსამინაზების აუხსნელი, მუდმივი მომატებით და ნებისმიერი შრატის ტრანსამინაზების მომატებით, რომელიც 3 – ჯერ (ULN) აღემატება ნორმის ზედა ზღვარს.
· თირკმლის მწვავე უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის (კრეატინინის კლირენსი
· მიოპათიის განვითარების მქონე პაციენტებისთვის
· პაციენტები, რომლებიც ერთდროულად იღებენ ციკლოსპორინის
· ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში და რეპროდუქციულ ასაკში მყოფ ქალებში, რომლებიც არ მიმართავენ კონტრაცეფციის შესახებ შესაბამის ზომებს.

40 მგ დოზის მიღება უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ მიოპათიის/რაბდომიოლიზის წინასწარ განკარგვის ფაქტორები. აღნიშნული ფაქტორები მოიცავს:

· თირკმლის ზომიერი უკმარისობა (კრეატინინის კლირენსი < 60 მლ/წთ)
· ჰიპოთირეოზი
· პერსონალური ან კუნთოვანი მემკვიდრეობითი დარღვევები
· ანამნეზში სხვა HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორთან ან ფიბრატთან ერთად გამოვლენილი კუნთოვანი ტოქსიკურობა.
· ალკოჰოლის ჭარბი მოხმარება
· სიტუაციები, როდესაც შესაძლებელია პლაზმის დონის მატება
· აზიური წარმომავლობის პაციენტები
· ფიბრატების კომბინირებული გამოყენება.

(იხ. პუნქტები 4.4, 4.5 და 5.2)

4.4 სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

თირკმლისმიერი ეფექტები

პროტეინურია, გამოვლენილია საზომი ტესტით და ძირითადად ტუბულარული წარმოშობით, გამოვლინდა როზუვასტატინით მაღალი დოზებით მკურნალობის დროს, განსაკუთრებით 40 მგ, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში იყო გარდამავალი ან გადამცემი. პროტეინურია არ გამოვლენილა თირკმლის მწვავე ან პროგრესირებადი დაავადების მიმდინარეობიდან გამომდინარე (იხ. პუნქტი 4.8). თირკმლის სერიოზული მოვლენების შეფასების მაჩვენებელი პოსტ–მარკეტინგული გამოყენებისას უფრო მეტია 40 მგ დოზირებისას. გასათვალისწინებელია თირკმლის ფუნქციონირება პაციენტის რუტინული მეთვალყურეობით 40 მგ დოზით მკურნალობისას.

ძვალ–კუნთოვანი ეფექტი

ძვალ–კუნთოვანი ქსოვილის მხრივ ეფექტი მაგ. მიალგია, მიოპათია და იშვიათად რაბდომიოლიზი, გამოვლინდა როზუვასტატინის ყველა დოზით ნამკურნალევ პაციენტებში და განსაკუთრებით ˃20 მგ დოზირების დროს.

რაბდომიოლიზის ძალიან იშვიათი შემთხვევები გამოვლინდა ეზეტიმბების HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორებთან ერთდროული გამოყენებისას. ფარმაკოლოგიური ურთიერთქმედების გამორიცხვა შეუძლებელია (იხ. პუნქტი 4.5) და სიფრთხილეა საჭირო მათი კომბინირებული გამოყენების დროს.

ისევე, როგორც სხვა HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორებთან, რაბდომიოლიზის საანგარიშო მაჩვენებელი ასოცირდება როზუვასტატინის პოსტ– მარკეტინგული გამოყენებისას უფრო მაღალი 40 მგ–იანი დოზით.

კრეატინ კინაზას მაჩვენებლები

კრეატინ კინაზას (CK) გაზომვა არ შეიძლება დატვირთული ფიზიკური ვარჯიშის შემდეგ ან CK– ს შესაძლო ალტერნატიული მიზეზის არსებობის შემთხვევაში, რამაც შეიძლება შედეგის ინტერპრეტაცია გამოიწვიოს. თუ CK– ის დონე საწყის ეტაპზე მნიშვნელოვნად არის მომატებული (> 5 x ULN) საბოლოო ტესტი უნდა ჩატარდეს 5-7 დღის განმავლობაში. თუ განმეორებითი ტესტის დროს საწყისი CK > 5 x ULN დადასტურდა, მაშინ მკურნალობა არ უნდა დაიწყოს.

მკურნალობის დაწყებამდე

როზუვასტატინი, ისევე როგორც სხვა HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორები, სიფრთხილით უნდა დაინიშნოს მიოპათიის / რაბდომიოლიზის წინასწარი განკარგვის ფაქტორის მქონე პაციენტებში.

· თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტები
· ჰიპოთიროიდიზმი
· პერსონალური ან კუნთოვანი მემკვიდრეობითი დარღვევები
· ანამნეზში სხვა HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორთან ან ფიბრატთან ერთად გამოვლენილი კუნთოვანი ტოქსიკურობა.
· ალკოჰოლის ჭარბი რაოდენობით მოხმარება
· 70 წლის და მეტი ასაკის
· მდგომარეობები, როდესაც შეიძლება გამოვლინდეს პლაზმური დონის მომატება (იხ. პუნქტი 4.2, 4.5 და 5.2)
· ფიბრატებით კომბინირებული თერაპია

ამ ჯგუფის პაციენტებში მკურნალობის რისკი უნდა იქნას გათვალისწინებული შესაძლო სარგებელთან მიმართებაში და რეკომენდებულია კლინიკური მონიტორინგი. თუ CK–ის დონე საწყის ეტაპზე მნიშვნელოვნად არის მომატებული (> 5 x ULN), არ უნდა დაიწყოს მკურნალობა.

მკურნალობის განმავლობაში

პაციენტებმა დაუყოვნებლივ უნდა აცნობონ კუნთების აუხსნელი ტკივილის, სისუსტის ან კრუნჩხვების შესახებ, განსაკუთრებით, თუ აღნიშნული დაკავშირებულია სისუსტესთან ან ცხელებასთან. ამ ჯგუფის პაციენტებში უნდა შეფასდეს CK დონე. მკურნალობა უნდა შეწყდეს, თუ CK დონე მნიშვნელოვნად არის მომატებული (> 5 x ULN) ან თუ კუნთის მხრივ სიმპტომები მწვავეა და იწვევს ყოველდღიურ დისკომფორტს (მაშინაც კი, თუ CK დონე ˂ 5 x ULN). სიმპტომების გაქრობის და CK დონის ნორმალიზების შემთხვევაში, განხილული უნდა იქნას როზუვასტატინის ან HMG-CoA რედუქტაზას ალტერნატიული ინჰიბიტორის დანიშვნა ყველაზე დაბალი დოზით და ხშირი მონიტორინგით.

ასიმპტომურ პაციენტებში CK დონის რუტინული მონიტორინგი არ არის გამართლებული.

სტატინებით, მათ შორის როზუვასტატინით მკურნალობის დროს ძალიან იშვიათად გამოვლინდა იმუნო-ანთებითი ნეკროზირებული მიოპათია (IMNM). IMNM კლინიკურად ახასიათებს კუნთის პროქსიმალური სისუსტე და შრატში კრეატინიკინაზას მომატება, რომელიც შენარჩუნებულია სტატინებით მკურნალობის შეწყვეტის მიუხედავად.

კლინიკურ კვლევებში მცირე რაოდენობის პაციენტებში არ გამოვლენილა მტკიცებულება ძვალ–კუნთოვანი ქსოვილის მხრივ ეფექტის შესახებ, რომლებიც ღებულობდნენ დოზირებულ როზუვასტატინს და კომბინირებულ თერაპიას. თუმცა, მიოზიტის და მიოპათიის სიხშირის ზრდა დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც ღებულობენ სხვა HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორებს, ბოჭკოვანი მჟავის წარმოებულებთან ერთად, მათ შორის გემფიბროზილი, ციკლოსპორინი, ნიკოტინის მჟავა, აზოლის ჯგუფის სოკოს საწინააღმდეგო პრეპარატები, პროტეაზას ინჰიბიტორები და მაკროლიდური ანტიბიოტიკები. გემფიბროზილის მოხმარება ზრდის მიოპათიის განვითარების რისკს, როდესაც იგი ერთდროულად მიიღება HMG-CoA რედუქტაზას ზოგიერთ ინჰიბიტორთან. ამიტომ, როზუვასტატინის და გემფიბროზილის ერთდროულად მიღება არ არის რეკომენდებული. როზუვასტატინის ფიბრატებთან ან ნიაცინთან ერთდროული გამოყენების შედეგად ლიპიდების დონის შემდგომი ცვლილებების სარგებელი ფრთხილად უნდა შეფასდეს კომბინაციების პოტენციური რისკებისგან. 40 მგ–იანი დოზის მიღება უკუნაჩვენებია ფიბრატის ერთდროული გამოყენებისას (იხ. პუნქტები 4.5 და 4.8).

როზუვასტატინის დანიშვნა არ შეიძლება ფუსიდური მჟავის სისტემური ფორმულირებით ან ფუსიდის მჟავით მკურნალობის შეწყვეტიდან 7 დღის განმავლობაში. იმ პაციენტებში, ვისთვისაც სისტემური ფუსიდის მჟავის გამოყენება აუცილებელია, უნდა შეწყდეს სტატინით მკურნალობა ფუსიდის მჟავით მკურნალობის მთელი პერიოდის განმავლობაში. არსებობს ინფორმაცია რაბდომიოლიზის შესახებ (მათ შორის, რამდენიმე ფატალური შემთხვევა) პაციენტებში, რომლებიც ღებულობენ ფუსიდის მჟავას და სტატინებს ერთდროულად (იხ.პუნქტი 4.5). თუ გამოვლინდა კუნთების სისუსტე, ტკივილი ან სისუსტის რაიმე სიმპტომები პაციენტებმა დაუყოვნებლივ უნდა მიმართონ სამედიცინო დაწესებულებას. სტატინო-თერაპია შეიძლება განმეორდეს ფუსიდის მჟავის ბოლო დოზის მიღებიდან შვიდი დღის შემდეგ. გამონაკლის შემთხვევებში, როდესაც საჭიროა ხანგრძლივი სისტემური ფუსიდის მჟავით მკურნალობა მაგ. მწვავე ინფექციების სამკურნალოდ როზუვასტატინისა და ფუსიდის მჟავას ერთდროული მიღების საჭიროება უნდა განიხილებოდეს მხოლოდ ცალკეულ შემთხვევებში და ექიმის მეთვალყურეობით.

როზუვასტატინის გამოყენება არ შეიძლება მწვავე, სერიოზული მდგომარეობის მქონე დადასტურებული მიოპათიის მქონე პაციენტებში ან რაბდომიოლიზის შემდგომი თირკმლის უკმარისობის განვითარებისას (მაგ. სეფსისი, ჰიპოტენზია, ძირითადი ოპერაცია, ტრავმა, მწვავე მეტაბოლური მდგომარეობა, ენდოკრინული და ელექტროლიტური დარღვევები; ან უკონტროლო ხასიათის კრუნჩხვები).

ეფექტები ღვიძლის მხრივ

ისევე როგორც HMG-CoA რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების შემთხვევაში, როზუვასტატინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული იმ პაციენტებში, რომლებიც ჭარბი რაოდენობით მოიხმარენ ალკოჰოლს და/ან ანამნეზში აღენიშნებოდათ ღვიძლის მხრივ დაავადება. მკურნალობის დაწყებამდე და 3 თვის შემდეგ რეკომენდებულია ღვიძლის ფუნქციური ტესტების ჩატარება. როზუვასტატინის მიღება უნდა შეწყდეს ან მოხდეს დოზის შემცირება, თუ შრატში ტრანსამინაზების დონე 3 – ჯერ მეტია, ვიდრე ნორმის ზედა ზღვარი. ღვიძლის სერიოზული მოვლენების (ძირითადად შედგება მომატებული ღვიძლის ტრანსამინაზებისგან) პოსტ–მარკეტინგული გამოყენება უფრო მეტია, ვიდრე 40 მგ დოზა.

პირველადი ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე პაციენტებში, რომელიც გამოწვეულია ჰიპოთირეოზიით ან ნეფროზული სინდრომით, ძირითადი დაავადების განხილვა უნდა მოხდეს როზუვასტატინით მკურნალობის დაწყებამდე.

რასა

ფარმაკოკინეტიკური კვლევებიდან ვლინდება ექსპოზიციის მომატება აზიური წარმომავლობის სუბიექტებში კავკასიელებთან შედარებით (იხ. პუნქტები 4.2, 4.3 და 5.2).

პროტეაზას ინჰიბიტორები

როზუვასტატინის მომატებული სისტემური ზემოქმედება დაფიქსირდა იმ პირებში, რომლებიც როზუვასტატინთან ერთად იღებდნენ სხვადასხვა პროტეაზას ინჰიბიტორებს რიტონავირთან ერთად კომბინაციაში. გასათვალისწინებელია, როგორც ლიპიდების შემამცირებელი სარგებელი როზუვასტატინის გამოყენებით აივ ინფექციის მქონე პაციენტებში, რომლებიც იღებენ პროტეაზას ინჰიბიტორებს, ასევე როზუვასტატინის პლაზმური კონცენტრაციის გაზრდის პოტენციალი როზუვასტატინის დოზების დაწყებისას და რომლებიც მკურნალობდნენ პროტეაზას ინჰიბიტორებით. ერთდროული გამოყენება პროტეაზას გარკვეულ ინჰიბიტორებთან ერთად არ არის რეკომენდებული, თუ როზუვასტატინის დოზა არ არის დაკორექტირებული (იხ. პუნქტები 4.2 და 4.5).

ფილტვის ინტერსტიციალური დაავადება

გამოვლენილია ფილტვების ინტერსტიციული დაავადების განსაკუთრებული შემთხვევები ზოგიერთ სტატინებთან ერთად, განსაკუთრებით ხანგრძლივი თერაპიის დროს (იხ.პუნქტი 4.8). გამოვლენილი ნიშნები შეიძლება იყოს დისპნოე, არაპროდუქტიული ხველა და ჯანმრთელობის გაუარესება. თუ საეჭვოა, რომ პაციენტს განუვითარდა ფილტვების ინტერსტიციული დაავადება, სტატინოთერაპია უნდა შეწყდეს.

შაქრიანი დიაბეტი

ზოგიერთი მტკიცებულება ცხადყოფს, რომ სტატინებმა, როგორც კლასები, რომლებიც ამაღლებენ სისხლში გლუკოზის დონეს და ზოგიერთ პაციენტში, რომლებიც იმყოფებიან დიაბეტის განვითარების მაღალი რისკის ქვეშ, შეიძლება წარმოქმნან ჰიპერგლიკემიის დონე, სადაც შესაძლებელია დიაბეტის ფორმალური მოვლა. თუმცა, ეს რისკი გადაწონილია სტატინებით სისხლძარღვთა რისკის შემცირებით და ამიტომ არ უნდა გახდეს სტატინებით მკურნალობის შეწყვეტის მიზეზი. რისკის ქვეშ მყოფი პაციენტები (გლუკოზა 5,6-დან 6,9 მმოლ / ლ-ზე, BMI> 30 კგ/მ², მომატებული ტრიგლიცერიდები, ჰიპერტენზია) უნდა გაკონტროლდნენ როგორც კლინიკური, ასევე ბიოქიმიური თვალსაზრისით ეროვნული მითითებების შესაბამისად.

JUPITER–ის კვლევის დროს, შაქრიანი დიაბეტის საერთო სიხშირე იყო 2.8% როზუვასტატინის დროს და პლაცებოში 2.3% , ძირითადად იმ პაციენტებში, რომლებიც იყვნენ გლუკოზის დიეტაზე 5.6-დან 6.9 მმოლ / ლ-მდე.

კანის მწვავე გვერდითი რეაქციები

კანის მწვავე გვერდითი რეაქციები, მათ შორის სტივენს-ჯონსონის სინდრომი და წამლის რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით, რომელიც შეიძლება სიცოცხლისათვის საშიში ან ფატალური იყოს, გამოვლინდა როზუვასტატინით მკურნალობის დროს. წამლის გამოწერის დროს, პაციენტებს უნდა ეცნობოთ კანის მწვავე რეაქციების ნიშნებისა და სიმპტომების შესახებ, უნდა მოხდეს ყურადღებით დაკვირვება. თუ ამ რეაქციაზე მიუთითებენ ნიშნები და სიმპტომები, დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს როზუვასტატინის მიღება და განიხილოს ალტერნატიული მკურნალობა.

თუ, როზუვასტატინის მიღების დროს პაციენტს განუვითარდა სერიოზული რეაქცია, როგორიცაა სტივენს-ჯონსონის სინდრომი და წამლის რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით, არ უნდა განახლდეს პაციენტებში როზუვასტატინით მკურნალობა, ნებისმიერ დროს.

პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა

წრფივი ზრდის (სიმაღლე), წონის, BMI (სხეულის მასის ინდექსი) და სქესობრივი მომწიფების მეორეული მახასიათებლები, ტანერის შეფასება 6-დან 17 წლამდე ასაკის ბავშვებში, როზუვასტატინის მიღება შეზღუდულია ორი წლით. ორწლიანი საკვლევი მკურნალობის შემდეგ, არანაირი გავლენა არ მოუხდენია ზრდაზე, წონაზე, BMI– ზე ან სექსუალურ მომწიფებაზე (იხ. პუნქტი 5.1).

ბავშვებსა და მოზარდებში, 52 კვირის განმავლობაში მიღებული როზუვასტატინის კლინიკური კვლევის დროს უფრო ხშირად აღინიშნებოდა CK-ის> 10 x ULN და კუნთების სიმპტომები ვარჯიშის ან ფიზიკური დატვირთვის შემდეგ, ვიდრე მოზრდილებში ჩატარებულ კლინიკურ კვლევებში (იხ. პუნქტი 4.8).

მედიკამენტი შეიცავს ლაქტოზას.

გალაქტოზას აუტანლობის, ლაქტაზას სრული დეფიციტის ან გლუკოზა – გალაქტოზას მალაბსორბციის იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემების მქონე პაციენტებმა, არ უნდა მიიღონ ეს მედიკამენტი.

4.5 ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

გავლენა როზუვასტატინზე კომბინირებული თერაპიის შემთხვევაში

გადამტანი ცილის ინჰიბიტორები

როზუვასტატინი წარმოადგენს სუბსტრატს გარკვეული გადამტანი ცილების ჩათვლით, ღვიძლის ათვისების ტრანსპორტიორზე OATP1B1 და სითხის გადამტანზე BCRP. როზუვასტატინის ერთდროულმა მიღებამ სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც ამ ცილების ტრანსპორტირების ინჰიბიტორები არიან, შეიძლება გამოიწვიოს როზუვასტატინის პლაზმური კონცენტრაციების მომატება და მიოპათიის რისკის გაზრდა (იხ. პუნქტები 4.2, 4.4 და 4.5 ცხრილი 1).

ციკლოსპორინი

როზუვასტატინთან და ციკლოსპორინთან ერთდროული მკურნალობის დროს, როზუვასტატინის AUC მაჩვენებლები საშუალოდ 7-ჯერ მეტი იყო, ვიდრე ჯანმრთელ მოხალისეებში (იხ. ცხრილი 1). როზუვასტატინი უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებიც კომბინირებული თერაპიის სახით იღებენ ციკლოსპორინს (იხ. პუნქტი 4.3). ერთდროულად მიღებას გავლენა არ მოუხდენია ციკლოსპორინის პლაზმურ კონცენტრაციაზე.

პროტეაზას ინჰიბიტორები

გამომდინარე იქიდან, რომ ურთიერთქმედების ზუსტი მექანიზმი უცნობია, პროტეაზას ინჰიბიტორის ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება ძლიერ გაზარდოს როზუვასტატინის ზემოქმედება (იხ. ცხრილი 1). მაგალითად, ჯანმრთელ მოხალისეებში შესწავლილ ფარმაკოკინეტიკურ კვლევაში 10 მგ როზუვასტატინისა და ორი პროტეაზას ინჰიბიტორების კომბინირებული სამკურნალო საშუალების (300 მგ ატაზანავირი / 100 მგ რიტონავირი) ერთდროული მიღება ასოცირდება როზუვასტატინის დაახლოებით სამჯერ და შვიდჯერ გაზრდასთან, AUC და C_maxშესაბამისად. როზუვასტატინისა და პროტეაზას ინჰიბიტორების ზოგიერთი კომბინაციის ერთდროული გამოყენება შესაძლებელია როზუვასტატინის შეცვლილი დოზის ფრთხილად განხილვის შემდეგ, როზუვასტატინის ექსპოზიციის მოსალოდნელი ზრდის საფუძველზე (იხ. პუნქტები 4.2, 4.4 და 4.5 ცხრილი 1).

გემფიბროზილი და ლიპიდების–შემამცირებელი სხვა საშუალებები

როზუვასტატინისა და გემფიბროზილის ერთდროულმა გამოყენებამ გამოიწვია როზუვასტატინის C_max და AUC– ის ორჯერ მომატება (იხ. პუნქტი 4.4).

კონკრეტული ურთიერთქმედების კვლევების მონაცემებზე დაყრდნობით, ფენოფიბრატთან არ არის მოსალოდნელი ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება, თუმცა შეიძლება განვითარდეს ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება. გემფიბროზილი, ფენოფიბრატი, სხვა ფიბრატები და ლიპიდების შემამცირებელი დოზები (> ან თანაბარია 1 გ/დღეში) ნიაცინის (ნიკოტინის მჟავა) გაზრდილ მიოპათიის რისკთან, როდესაც ერთდროულად მიიღება HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორებთან, გამომდინარე იქიდან, რომ მათ შეუძლიათ მიოპათიის გავითარება, როდესაც ისინი მიიღება მარტო. 40 მგ–იანი დოზის ფიბრატებთან ერთად გამოყენება უკუნაჩვენებია (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.4). ამ ჯგუფის პაციენტებს მკურნალობის დაწყება შეუძლიათ 5 მგ–იანი დოზით.

ეზეტიმიბი

10 მგ როზუვასტატინის და 10 მგ ეზეტიმიბის ერთდროულმა გამოყენებამ გამოიწვია როზუვასტატინის AUC– ის 1,2-ჯერ გაზრდა ჰიპერქოლესტერინემიულ სუბიექტებში (ცხრილი 1). ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედებები, უარყოფითი ეფექტების თვალსაზრისით, როზუვასტატინსა და ეზეტიმიბს შორის არ არის გამორიცხული (იხ. პუნქტი 4,4)

ანტაციდი

როზუვასტატინის კომბინირებულმა თერაპიამ ალუმინისა და მაგნიუმის ჰიდროქსიდის შემცველ ანტაციდურ სუსპენზიასთან ერთად, გამოიწვია როზუვასტატინის პლაზმური კონცენტრაციის დაახლოებით 50%–ით შემცირება. აღნიშნული ეფექტი შემსუბუქდა, როდესაც ანტაციდი მიიღებოდა როზუვასტატინის მიღებიდან 2 საათის შემდეგ. ამ ურთიერთქმედების კლინიკური მნიშვნელობა არ არის შესწავლილი.

ერითრომიცინი

როზუვასტატინისა და ერითრომიცინის ერთდროულმა გამოყენებამ გამოიწვია AUC– ის 20% –იანი შემცირება და როზუვასტატინის C_max– ის 30% –იანი შემცირება. აღნიშნული ურთიერთქმედება შეიძლება გამოწვეული იყოს ერითრომიცინით გამოწვეული ნაწლავის პერისტალტიკის გაზრდით.

ციტოქრომ P450 ფერმენტები

ინ ვიტრო და ინ ვივო კვლევის შედეგებიდან ვლინდება, რომ როზუვასტატინი არ არის ციტოქრომ P450 იზოფერმენტების არც ინჰიბიტორი და არც ინდუქტორი. გარდა ამისა, როზუვასტატინი სუსტი სუბსტრატია ამ იზოფერმენტებისთვის. ამიტომ, ციტოქრომ P450 საშუალებით ცვლის შედეგად გამოწვეული პრეპარატის ურთიერთქმედებები მოსალოდნელი არ არის. არც როზუვასტატინსა და არც ფლუკონაზოლს (CYP2C9 და CYP3A4-ის ინჰიბიტორი) ან კეტოკონაზოლს (CYP2A6 და CYP3A4 ინჰიბიტორი) შორის არ გამოვლენილა კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები.

ტიკაგრელორი

ტიკაგრელორმა შეიძლება გამოიწვიოს თირკმლის უკმარისობა და გავლენა იქონიოს როზუვასტატინის თირკმლისმიერ ექსკრეციაზე, ზრდის როზუვასტატინის დაგროვების რისკს. ზოგიერთ შემთხვევაში, ტიკაგრელორის და როზუვასტატინის კომბინირებულმა თერაპიამ გამოიწვია თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება, CPK -ს დონის მომატება და რაბდომიოლიზი. თირკმლის ფუნქციის და CPK-ს კონტროლი რეკომენდებულია ტიკაგრელორის და როზუვასტატინის კომბინირებული თერაპიის დროს.

ურთიერთქმედებები, რომლებიც მოითხოვენ როზუვასტატინის დოზის კორექციას (იხ. აგრეთვე ცხრილი 1): როდესაც ეს აუცილებელია, როზუვასტატინის ერთდროული მიღება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ერთად, რომლებიც, ცნობილია, რომ ზრდიან როზუვასტატინზე ზემოქმედებას, როზუვასტატინის დოზები უნდა დაკორექტირდეს. როზუვასტატინის 5 მგ დოზის დღეში ერთხელ მიღებისას, თუ ექსპოზიციის მოსალოდნელი ზრდა (AUC) დაახლოებით 2-ჯერ მეტია . როზუვასტატინის მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა უნდა იქნეს კორექტირებული ისე, რომ როზუვასტატინის მოსალოდნელი ზემოქმედება არ აღემატებოდეს როზუვასტატინის 40 მგ დღიურ დოზას, რომელიც მიიღება სამკურნალო საშუალებების ურთიერთქმედების გარეშე, მაგალითად, როზუვასტატინის 20 მგ დოზა გემფიბროზილთან ერთად (1.9-ჯერადი ზრდა) და როზუვასტატინის 10 მგ დოზა რიტონავირთან / ატაზანავირთან კომბინაციაში (3.1-ჯერადი ზრდა).

ცხრილი 1. თანხმლები სამკურნალო საშუალებების გავლენა როზუვასტატინის ექსპოზიციაზე (AUC; მაგნიტუდის შემცირების წესით) შედეგები გამოქვეყნებული კლინიკური კვლევებიდან

ურთიერთმოქმედი პრეპარატების დოზირების რეჟიმი

როზუვასტატინის დოზირების რეჟიმი

როზუვასტატინის

AUC* –ის ცვლილება

ციკლოპორინი 75 მგ დღეში ორჯერ 200 მგ–მდე დღეში ორჯერ, 6 თვე

რეგორაფენიბი 160 მგ,დღეში ერთხელ, 14 დღე

10 მგ დღეში ერთხელ, 10 დღე

5 მგ ერთჯერადი დოზა

7.1-ჯერ ↑

3.8–ჯერ ↑

ატანაზავირი 300 მგ/რიტონავირი 100 მგ დღეში ერთხელ, 8 დღე

10 მგ, ერთჯერადი დოზა

3.1-ჯერ ↑

ველპატასვირი 100 მგ დღეში ერთხელ

10 მგ, ერთჯერადი დოზა

2.7-ჯერ ↑

ომბიტასვირი 25 მგ/პარიტაპრევირი 150მგ/რიტონავირი 100 მგ დღეში ერთხელ/დასაბუვირი 400მგ დღში ორჯერ, 14 დღე

5 მგ ერთჯერადი დოზა

2.6-ჯერ ↑

გრაზოპრევირი 200 მგ/ელბასვირი 50 მგ დღეში ერთხელ, 11 დღე.

10 მგ, ერთჯერადი დოზა

2.3-ჯერ↑

გლეკაპრევირი 400 მგ/ფიბრენტასვირი 120 მგ დღეში ერთხელ, 7 დღე

5 მგ, ერთჯერადი დოზა, 7 დღე

2.2–ჯერ↑

ლოპინავირი 400 მგ/რიტონავირი 100 მგ დღეში ორჯერ, 17 დღე

20 მგ, დღეში ერთხელ, 7 დღე

2.1-ჯერ ↑

კლოპიდოგრელი 300 მგ დასატვირთი, შემდეგ 75 მგ 24 საათის განმავლობაში

20 მგ, ერთჯერადი დოზა

2-ჯერ ↑

გემფიბროზილი 600 მგ დღეში ორჯერ, 7 დღე

80 მგ, ერთჯერადი დოზა

1.9-ჯერ↑

ელტრომბოპაგი 75 მგ დღეში ერთხელ, 5 დღე

10 მგ, ერთჯერადი დოზა

1.6-ჯერ ↑

დარუნავირი 600 მგ/რიტონავირი 100 მგ დღეში ორჯერ, 7 დღე

10 მგ, დღეში ერთხელ, 7 დღე

1.5–ჯერ ↑

ცხრილი 1. თანმხლები სამკურნალო საშუალებების გავლენა როზუვასტატინის ექსპოზიციაზე (AUC; მაგნიტუდის შემცირების წესით) შედეგები გამოქვეყნებული კლინიკური კვლევებიდან

ურთიერთმოქმედი პრეპარატების დოზირების რეჟიმი

როზუვასტატინის დოზირების რეჟიმი

როზუვასტატინის

AUC* –ის ცვლილება

ტიპრანავირი 500 მგ/რიტონავირი 200 მგ დღეში ორჯერ, 11 დღე

10 მგ, ერთჯერდი დოზა

1.4-ჯერ ↑

დრონედარონი 400 მგ დღეში ორჯერ

არ არის ხელმისაწვდომი

1.4-ჯერ ↑

იტრაკონაზოლი 200 მგ დღეში ერთხელ, 5 დღე

10 მგ, ერთჯერადი დოზა

**1.4-ჯერ ↑

ეზეტიმიბი 10 მგ დღეში ერთხელ, 14 დღე

10 მგ, დღეში ერთხ,14 დღე.

**1.2-ჯერ ↑

ფოსამპრენავირი 700 მგ/რიტონავირი 100 მგ დღეში ორჯერ, 8 დღე

10 მგ, ერთჯერადი დოზა

↔

ალეგლიტაზარი 0.3 მგ, 7დღე

40 მგ, 7 დღე

↔

სილიმარინი 140 მგ დღეში 3–ჯერ, 5 დღე

10 მგ, ერთჯერადი დოზა

↔

ფენოფიბრატი 67 მგ დღეში 3–ჯერ, 7 დღე

10 მგ, 7 დღე

↔

რიფამპიცინი 450 მგ დღეში ერთხელ, 7 დღე

20 მგ, ერთჯერადი დოზა

↔

კეტოკონაზოლი 200 მგ დღეში ორჯერ, 7 დღე

80 მგ, ერთჯერადი დოზა

↔

ფლუკონაზოლი 200 მგ დღეში ერთხელ, 11 დღე

80 მგ, ერთჯერადი დოზა

↔

ერითრომიცინი 500 მგ დღეში ოთხჯერ, 7 დღე

80 მგ, ერთჯერადი დოზა

20% ↓

ბაიკალინი 50 მგ დღეში სამჯერ, 14 დღე

20 მგ, ერთჯერადი დოზა

47% ↓

*x- ჯერ ცვლილების სახით მოცემული მონაცემები წარმოადგენს მარტივ თანაფარდობას როზუვასტატინის კომბინაციაში და ცალკე გამოყენების შორის. % ცვლილების სახით მოცემული მონაცემები წარმოადგენს % სხვაობას როზუვასტატინის ცალკე გამოყენებისას მაჩვენებლების მიმართებაში.

ზრდა აღინიშნება "↑" ნიშნით, ცვლილების არარსებობა " ↔“ ნიშნით, შემცირება “↓” ნიშნით.

** ჩატარდა რამდენიმე ურთიერთქმედების კვლევა როზუვასტატინის სხვადასხვა დოზებზე, ცხრილი გვიჩვენებს ყველაზე მნიშვნელოვან თანაფარდობას OD = დღეში ერთხელ; BID = დღეში ორჯერ; TID = დღეში სამჯერ; QID = დღეში ოთხჯერ

როზუვასტატინის ეფექტი თანმხლებ სამკურნალო საშუალებებზე

K ვიტამინის ანტაგონისტები

ისევე, როგორც სხვა HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორებთან, როზუვასტატინით მკურნალობის დაწყება ან დოზის გაზრდა პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად მკურნალობენ K ვიტამინის ანტაგონისტებით (მაგ. ვარფარინი ან კუმარინის სხვა ანტიკოაგულანტი), შეიძლება გამოიწვიოს საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდების (INR) ზრდა. როზუვასტატინის მოხსნამ ან დოზირების შემცირებამ შეიძლება გამოიწვიოს INR– ის შემცირება. მსგავს სიტუაციაში სასურველია INR– ის შესაბამისი მონიტორინგის ჩატარება.

პერორალური კონტრაცეპტივები/ჰორმონის ჩანაცვლებითი თერაპია (HRT)

როზუვასტატინისა და პერორალური კონტრაცეპტივის ერთდროულმა გამოყენებამ გამოიწვია ეთინილესტრადიოლისა და ნორგესტრელის AUC– ის გაზრდა, შესაბამისად, 26%–ით და 34%–ით. სისხლის პლაზმური დონეების ასეთი ზრდა უნდა იქნას გათვალისწინებული, პერორალური კონტრაცეპტივების დოზების არჩევისას. არ არსებობს პრეპარატის ფარმაკოკინეტიკის შესახებ მონაცემები პაციენტებში, რომლებიც კომბინირებულ თერაპიაში ღებულობენ როზუვასტატინს და ჰორმონჩანაცვლებით თერაპიას და, შესაბამისად, მსგავსი ეფექტი გამორიცხული ვერ იქნება. თუმცა, აღნიშნული კომბინაცია ფართოდ გამოიყენებოდა ქალებში კლინიკურ კვლევების პერიოდში და კარგად იყო შეთვისებული.

სხვა სამკურნალო საშუალებები

დიგოქსინი

ურთიერთქმედების სპეციალური კვლევებით, დიგოქსინთან კლინიკურად რელევანტური ურთიერთქმედება მოსალოდნელი არ არის.

ფუსიდის მჟავა

როზუვასტატინის და ფუსიდის მჟავას ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა. მიოპათიის განვითარების რისკი, რაბდომიოლიზის ჩათვლით, შეიძლება გაიზარდოს სისტემური ფუზიდის მჟავას სტატინებთან ერთად გამოყენებისას. ამ ურთიერთქმედების მექანიზმი (ფარმაკოდინამიკურია თუ ფარმაკოკინეტიკური, თუ ორივე) ჯერ უცნობია. დაფიქსირდა რაბდომიოლოზის (მათ შორის, რამდენიმე ფატალური შემთხვეა) შესახებ შეტყობინები პაციენტებში, რომლებიც ამ კომბინაციას იღებენ.

თუ საჭიროა სისტემური ფუზიდის მჟავით მკურნალობა, როზუვასტატინით მკურნალობა უნდა შეწყდეს ფუზიდის მჟავით მკურნალობის მთელი პერიოდის განმავლობაში. აგრეთვე იხ. პუნქტი 4.4.

პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა

ურთიერთქმედებების კვლევები ჩატარდა მხოლოდ მოზრდილებში. ბავშვებში ურთიერთქმედებების ხარისხი უცნობია.

4.6. ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია

როზუვასტატინი უკუნაჩვენებია ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში.

რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა უნდა მიიღონ კონტრაცეფციის შესაბამისი საშუალებები.

რადგანაც ქოლესტერინი და ქოლესტერინის ბიოსინთეზის სხვა პროდუქტები მნიშვნელოვანია ნაყოფის განვითარებისათვის, HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორების პოტენციური რისკი აჭარბებს მკურნალობის უპირატესობას ორსულობის დროს. ცხოველებზე ჩატარებული კვლევებში მოყვანილია რეპროდუქციული ტოქსიკურობის შესახებ შეზღუდული მტკიცებულებები (იხ. პუნქტი 5.3.). თუ ამ პროდუქტის გამოყენების დროს პაციენტი დაორსულდა, მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს.

როზუვასტატინი გადადის ვირთაგვების რძეში. არ არსებობს მონაცემები ადამიანის რძეში გამოყოფასთან დაკავშირებით (იხ. პუნქტი 4.3).

4.7. გავლენა ავტოტრანსპორტის და მექანიზმების მართვის უნარზე

არ ჩატარებულა კვლევები როზუვასტატინის ეფექტის შესახებ სატრანსპორტო ავტოტრანსპორტის და მექანიზმების მართვის უნარზე. თუმცა, მისი ფარმაკოდინამიკური თვისებების გათვალისწინებით, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ როზუვასტატინი მოქმედებდეს ამ უნარზე. მკურნალობის განმავლობაში სატრანსპორტო საშუალებების მართვისას ან მექანიზმებთან მუშაობისას, შესაძლებელია განვითარდეს თავბრუსხვევის შეგრძნება.

4.8. არასასურველი ეფექტები

როზუვასტატინთან გამოვლენილი გვერდითი რეაქციები ზოგადად მსუბუქი და დროებითია. კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში, როზუვასტატინით მომკურნალე 4%-ზე ნაკლები რაოდენობის პაციენტებში, მკურნალობა შეწყდა გვერდითი რეაქციების გამო.

გვერდითი რეაქციების ტაბულარული ცხრილი

კლინიკური კვლევების მონაცემებისა და ფართო პოსტმარკეტინგული გამოცდილების საფუძველზე, შემდეგ ცხრილში მოცემულია როზუვასტატინის გვერდითი რეაქციის პროფილი. ქვემოთ ჩამოთვლილი გვერდითი ეფექტები კლასიფიცირდება სიხშირისა და ორგანოთა სისტემის კლასის (SOC) მიხედვით.

გვერდითი რეაქციების სიხშირეების რანჟირება ხდება შემდეგი წესის შესაბამისად:

ხშირი (≥1/100-დან <1/10);

არახშირი (≥1/1,000-დან <1/100)

იშვიათი (≥1/10,000-დან <1/1,000)

ძალიან იშვიათი (<1/10,000)

უცნობი სიხშირით (არსებული მონაცემებით არ შეიძლება შეფასდეს)

ცხრილი 2. გვერდითი ეფექტები ეფუძნება კლინიკურ კვლევებსა და პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებას

ორგანოთა სისტემის კლასი	ხშირი	არახშირი	იშვიათი	ძალიან იშვიათი	უცნობი სიხშირით
დარღვევები სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ			თრომბოციტოპენია
იმუნური სისტემის მხრივ დარღვევები			ჰიპერმგრძნობე-ლობის რეაქცი-ები ანგიოედემას ჩათვლით
ენდოკრინული სისტემის მხრივ დარღვევები	შაქრიანი დიაბეტი ¹
ფსიქიატრიული დარღვევები					დეპრესია
ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები	თავის ტკივილი თავბრუს-ხვევა			პოლინევრო-პათია მეხსიერების დაკარგვა	პერიფერიული ნევროპათია ძილის მხრივ დარღვევები (მათ შორის უძილობა და კოშმარები)
რესპირატორული, თორაკალური და მედიასტინალური დარღვევები					ხველა დისპნოე
გასტროინტესტინა-ლური დარღვევები	ყაბზობა გულისრე-ვა ტკივილი მუცლის არეში		პანკრეატიტი		დიარეა
ჰეპატობილიარული დარღვევები			ღვიძლის ტრანსამინაზების დონის მომატება	სიყვითლე ჰეპატიტი
კანისა და კანქვეშა ქსოვილების მხრივ დარღვევები		პრურიტი გამონაყარი ურტიკარია			სტივენს–ჯონსონის სინდრომ, წამლისმიერი რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით
ძვალ–კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ დარღვევები	მიალგია		მიოპათია (მათ შორის, მიოზიტი) რაბდომიოლიზი, ლუპუსის მსგავსი სინდრომი, კუნთის გაწყვეტა	ართრალგია	მყესის მხრივ დარღვევები, ზოგჯერ გარ-თულებული გაგლეჯვით იმუნური ნეკროზული მიოპათია
თირკმლების და საშარდე გზების მხრივ დარღვევები				ჰემატურია
რეპროდუქციული სისტემის და მკერდის მხრივ დარღვევები				გინეკომასტია
ზოგადი დარღვევები და დარღვევები შეყვანის ადგილას	ასთენია				შეშუპება
¹ სიხშირე დამოკიდებული იქნება რისკ- ფაქტორების არსებობაზე ან არარსებობაზე (უზმოზე გლუკოზის დონე სისხლში ≥ 5,6 მმოლ/ლ, სხეულის მასის იდექსი> 30 კგ/მ², მომატებული ტრიგლიცერიდები, ჰიპერტენზია ანამნეზში).

ისევე, როგორც სხვა HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორების გამოყენებით, პრეპარატზე გვერდითი რეაქციების განვითარების სიხშირე დოზა-დამოკიდებულია.

თირკმლისმიერი ეფექტები

პროტეინურია, რომელიც გამოვლინდა საზომი ტესტით და ძირითადად, ტუბულარული წარმოშობის, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ როზუვასტატინით. შარდში ცილის რაოდენობის ცვლილებები არ-არსებობიდან ან უმნიშვნელო რაოდენობიდან ++ ან მეტ შემთხვევაში გამოვლინდა პაციენტების < 1%–ში 10 და 20 მგ დოზით მკურნალობის გარკვეული დროის განმავლობაში და დაახლოებით პაციენტთა 3 %–ში, რომლებიც მკურნალობდნენ 40 მგ დოზით. ცვლის უმნიშვნელო ზრდა არ-არსებობიდან ან უმნიშვნელო რაოდენობიდან დაწყებული + მნიშვნელობამდე გამოვლინდა 20 მგ დოზის გამოყენებისას.

უმეტეს შემთხვევაში, პროტეინურია სპონტანურად მცირდება ან ქრება თერაპიის გაგრძელებისას. კლინიკური კვლევებისა და პოსტ-მარკეტინგული გამოცდილების მონაცემების ანალიზით ამჟამად არ გამოვლინდა მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი პროტეინურიასა და თირკმლის მწვავე ან პროგრესულ დაავადებებს შორის.

ჰემატურია აღინიშნა როზუვასტატინით მომკურნალე პაციენტებში და კლინიკური კვლევის მონაცემები მიუთითებს მის ნაკლებ შემთხვევებზე.

ძვალ-კუნთოვანი ეფექტები

ძვალ–კკუნთოვანი ეფექტები, როგორიც არის მაგალითად მიალგია, მიოპათია (მათ შორის, მიოზიტი) და, იშვიათად, რაბდომიოლიზი თირკმლის მწვავე უკმარისობით და მის გარეშე, გამოვლინდა ყველა დოზის როზუვასტატინით მომკურნალე პაციენტებში და განსაკუთრებით > 20 მგ დოზის გამოყენებისას.

პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ როზუვასტატინს, გამოვლინდა CK დონის დოზაზე-დამოკიდებული მომატება; შემთხვევების უმრავლესობა იყო მსუბუქი, უსიმპტომო და გარდამავალი. CK დონის მომატების დროს (>5 x ULN), მკურნალობა უნდა შეწყდეს (იხ. პუნქტი 4.4.).

ღვიძლის მხრივ ეფექტები

ისევე, როგორც სხვა HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორების გამოყენებისას, როზუვასტატინის მიმღებ მცირე რაოდენობის პაციენტებში გამოვლინდა ტრანსამინაზების დონის დოზა-დამოკიდებული მატება; შემთხვევების უმრავლესობა იყო მსუბუქი, ასიმპტომური და დროებითი.

ზოგიერთი სტატინების გამოყენებისას გამოვლინდა ქვემოთ მოცემული გვერდითი მოვლენები

· სექსუალური დისფუნქცია
· ფილტვების ინტერსტიციული დაავადების გამონაკლისი შემთხვევები, განსაკუთრებით ხანგრძლივი თერაპიის დროს (იხ. პუნქტი 4.4)

რაბდომიოლიზის, თირკმლის და ღვიძლის მხრივ სერიოზული დარღვევების შემთხვევები (ძირითადად ღვიძლის ტრანსამინაზების დონის მომატება) იყო უფრო მაღალი 40 მგ დოზის მიღების შემთხვევაში.

პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა

კრეატინ კინაზას დონის მომატება >10 x ULN და კუნთების მხრივ სიმპტომები ფიზიკური დატვირთვის ან გაზრდილი ფიზიკური აქტივობის შემდეგ, მოზრდილებთან შედარებით უფრო ხშირად გამოვლინდა ბავშვებსა და მოზარდებში ჩატარებული 52–კვირიან კლინიკურ კვლევაში (იხ. პუნქტი 4.4). სხვა თვალსაზრისით, როზუვასტატინის უსაფრთხოების პროფილი ბავშვებსა და მოზარდებში იყო მსგავსი მოზრდილებთან შედარებით.

მოსალოდნელი გვერდითი ეფექტების შეტყობინება

მნიშვნელოვანია სამედიცინო პროდუქტის ავტორიზაციის შემდეგ მოსალოდნელი გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება. აღნიშნული საშუალებას იძლევა სამედიცინო პრეპარატის სარგებელის/რისკის თანაფარდობის შეფასების უწყვეტად გაგრძელებას. ჯანდაცვის სპეციალისტებს მოეთხოვებათ შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ ანგარიშგების ეროვნული სისტემის მეშვეობით.

4.9. დოზის გადაჭარბება

დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში არ არსებობს კონკრეტული მკურნალობა. დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში პაციენტს უნდა ჩაუტარდეს სიმპტომატური მკურნალობა და დამხმარე ზომების მიღება უნდა მოხდეს, საჭიროებისამებრ. უნდა მოხდეს ღვიძლის ფუნქციისა და CK დონის მონიტორინგი. ჰემოდიალიზს, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ სარგებელი მოჰქონდეს.

5.ფარმაკოლოგიური თვისებები

5.1.ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ლიპიდური მოდიფიკაციის საშუალებები, HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორები

ათქ კოდი: C10AA07

მოქმედების მექანიზმი

როზუვასტატინი წარმოადგენს სელექციურ და კონკურენტულ HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორს, მაჩვენებელ-შემზღუდველ ფერმენტს, რომელიც გარდაქმნის 3-ჰიდროქსი-3 მეთილგლუტარილ კოფერმენტ „A“-ს მევალონატად, ქოლესტერინის წინამორბედად. როზუვასტატინის მოქმედების სამიზნეა ღვიძლი, ქოლესტერინის შემცირების სამიზნე ორგანო.

როზუვასტატინი ზრდის ღვიძლის LDL–ის რეცეპტორების რიცხვს უჯრედების ზედაპირზე, აძლიერებს LDL-ს მიტაცებას და კატაბოლიზმს და აფერხებს VLDL–ის ღვიძლისმიერ სინთეზს, რითაც მცირდება VLDL –ის და LDL-ს საერთო რაოდენობის ნაწილაკები.

ფარმაკოდინამიკური ეფექტები

როზუვასტატინი ამცირებს LDL-ქოლესტერინის, საერთო ქოლესტერინის და ტრიგლიცერიდების შემცველობას, და ზრდის HDL-ქოლესტერინის დონეს.

ის ასევე ამცირებს ApoB–ს, არა-HDL-C, VLDL-C, VLDL-TG და ზრდის ApoA-I–ს დონეს (იხ. ცხრილი 3). როზუვასტატინი ასევე ამცირებს LDL-C/HDL-C, მთლიანი C/HDL-C და არა-HDL-C/HDL-C და ApoB / ApoA- I თანაფარდობებს.

ცხრილი 3. დოზაზე რეაგირება პირველადი ჰიპერქოლესტერინემიით დაავადებულ პაციენტებში (IIa და IIb ტიპი ) ( და კორექტირებული საშუალო პროცენტული ცვლილება სა წყისი დონიდან )

დოზა	N	LDL-C	მთლიანი C	HDL-C	TG	არა -HDL-C	Apo B	ApoA-1
პლაცებო	13	–7	–5	3	–3	–7	–3	0
5	17	–45	–33	13	–35	–44	–38	4
10	17	–52	–36	14	–10	–48	–42	4
20	17	–55	–40	8	–23	–51	–46	5
40	18	–63	–46	10	–28	–60	–54	0

თერაპიული ეფექტი მიიღება მკურნალობის დაწყებიდან 1 კვირის განმავლობაში და მაქსიმალური შედეგის 90% მიიღწევა 2 კვირაში. მაქსიმალური შედეგი ჩვეულებრივ მიიღწევა 4 კვირის შემდეგ და ამის შემდეგ ხდება შენარჩუნება.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება

როზუვასტატინი ეფექტურია ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე მოზრდილ პაციენტებში, ჰიპერტრიგლიცერიდემიით და მის გარეშე, რასის, სქესის ან ასაკისგან დამოუკიდებლად და სპეციალური ჯგუფის მოსახლეობაში, მათ შორის დიაბეტიკ ან ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით დაავადებულ პაციენტებში.

III ფაზის ერთიანი მონაცემებიდან გამომდინარე, ნაჩვენები იქნა, რომ როზუვასტატინი ეფექტურია IIa და IIb ტიპის ჰიპერქოლესტერინემიით დაავადებულ პაციენტთა უმრავლესობის მკურნალობისას (LDL-C საშუალო საწყისი დონე შეადგენს დაახლოებით 4.8 მმოლ/ლ) ათეროსკლეროზის ევროპული საზოგადოების (EAS; 1998) სახელმძღვანელო მიზნების შესაბამისად; პაციენტთა დაახლოებით 80%, რომელიც მკურნალობდა 10 მგ დოზით, EAS–ის მაჩვენებლებს მიაღწია LDL-C დონეს (< 3 მმოლ/ლ).

ფართო კვლევის დროს, ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე 435 პაციენტს მიეცა როზუვასტატინი 20 მგ-დან 80 მგ-მდე, გაძლიერებული ტიტრაციის სქემის მიხედვით. ნაჩვენები იქნა, რომ ყველა დოზამ იქონია სასარგებლო გავლენა ლიპიდურ პარამეტრებზე და მკურნალობაზე მიზნების მისაღწევად მაჩვენებლების მიხედვით. 40 მგ დღიურ დოზამდე ტიტრაციის შემდეგ (მკურნალობის 12 კვირა), LDL-C შემცირდა 53% -ით. პაციენტთა 33% –მა მიაღწია EAS– ის მაჩვენებლებს LDL-C-ს დონისთვის (

გაძლიერებული ტიტრაციის, ღია მარკირების კვლევის დროს, 42 პაციენტი (მათ შორის, 8 პედიატრიული პაციენტი), ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით, შეფასებული იქნა როზუვასტატინზე რეაგირების საგანზე 20–40 მგ-იანი დოზების გამოყენებისას. საერთო მოსახლეობაში LDL-C–ს საშუალო შემცირება 22%–ს შეადგენდა.

კლინიკური კვლევების პერიოდში პაციენტთა შეზღუდული რაოდენობის მონაწილეობით ნაჩვენები იქნა, რომ როზუვასტატინს გააჩნია ადიტიური ეფექტურობა ტრიგლიცერიდების შემცირებაში, როდესაც იგი გამოიყენება ფენოფიბრატთან კომბინაციაში და HDL-C დონის მომატებაში, როდესაც იგი გამოიყენება ნიაცინთან კომბინაციაში (იხ. პუნაქტი 4.4).

მულტიცენტრულ, ორმაგად ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევაში (METEOR) 45-70 წლის ასაკის 984 პაციენტი გულის კორონარული დაავადებით (განსაზღვრული როგორც ფრამინგემის რისკი <10% 10 წლის განმავლობაში), LDL-C საშუალო კონცენტრაციით 4.0 მმოლი/ლ (154.5 მგ/დლ), მაგრამ სუბკლინიკური ათეროსკლეროზით (რომელიც გამოვლინდა კაროტიდ ინტიმა-მედია სიქნესის მიერ) რაბდომიზებულ იქნა დღე-ღამეში ერთხელ 40 მგ როზუვასტატინისა და პლაცებოს ჯგუფებში 2 წლის განმავლობაში. როზუვასტატინით მკურნალობა მნიშვნელოვნად ამცირებდა მაქსიმალური CIMT–ის პროგრესირების სიჩქარეს საძილე არტერიის 12 სეგმენტისთვის, პლაცებოსთან შედარებით -0.0145 მმ/წელი სხვაობით[95%-იანი კონფიდენციალური ინტერვალი - 0,0196- 0,0093-, p<0.0001). როზუვასტატინის ჯგუფში ცვლილება საწყისი დონიდან შეადგენდა -0.0014 მმ/წელი (-0.12%/წელი (არამნიშვნელოვანი)), ამ მაჩვენებლის +0.0131 მმ/წელი გაზრდასთან შედარებით (1.12%/წელი (p<0.0001)) პლაცებოს ჯგუფში. ამ დრომდე არ არის ნაჩვენები პირდაპირი დამოკიდებულება საძილე CIMT–ის შემცირებისა და გულსისხლძარღვთა შემთხვევების რისკის შემცირების შორის. METEOR –ის კვლევა ჩატარდა გულის კორონარული დაავადების განვითარების დაბალი რისკის ჯგუფის პაციენტებში, რომლებიც არ წარმოადგენენ როზუვასტატინის 40 მგ დოზის მიმღებ სამიზნე პოპულაციას. 40 მგ დოზა უნდა გამოყენებულ იქნას მხოლოდ მწვავე ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე პაციენტებში, როდესაც არსებობს გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების განვითარების მაღალი რისკი (იხ. პუნქტი 4.2).

პირველადი პრევენციისათვის სტატინების გამოყენების დასაბუთება: როზუვასტატინის შეფასების ინტერვენციულ კვლევაში (JUPITER) როზუვასტატინის ეფექტი მნიშვნელოვანი ათეროსკლეროზული გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების შემთხვევების სიხშირეზე 17,802 მამაკაცის ( ≥50 წლის ასაკი) და ქალის (≥60 წლის ასაკი) მონაწილეობით შეფასდა.

კვლევაში მონაწილეები შემთხვევით შეირჩნენ პლაცებოს (n=8901) და როზუვასტატინ 20 მგ დღეში ერთჯერ (n=8901) ჯგუფებში და 2 წლის განმავლობაში იყვნენ დაკვირვების ქვეშ.

LDL-ქოლესტერინის კონცენტრაცია შემცირდა 45%-ით (p < 0.001) როზუვასტატინის ჯგუფში, პლაცებოსთან შედარებით.

პოსტ-ჰოკის ანალიზით მაღალი-რისკის მქონე პაციენტებში, ფრემინგემის რისკის საბაზისო მაჩვენებლებით >20% (1558 სუბიექტი), გამოვლინდა კარდიოვასკულარული სიკვდილიანობის, ინსულტის და მიოკარდიუმის ინფარქტის მნიშვნელოვანი შემცირება (p=0,028) როზუვასტატინით მომკურნალე პაციენტებში პლაცებოსთან შედარებით. რისკის აბსოლუტური შემცირება 1000 პაციენტისათვის წელიწადში შემთხვევების მაჩვენებელი იყო 8.8. სიკვდილიანობის მთლიანი მაჩვენებელი ამ მაღალი რისკის ჯგუფისათვის იყო უცვლელი (p = 0.193).

პოსტ-ჰოკის ანალიზით მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში (სულ 9302 სუბიექტი), რისკის მაჩვენებლის ინდექსი ≥5% (ექსტრაპოლირებული 65 წლის სუბიექტების ჩათვლით), გამოვლინდა მნიშვნელოვნად შემცირებული კარდიოვასკულარული კვდომის, ინსულტის ან მიოკარდიუმის ინფარქტის საბოლოო წერტილი (p=0.0003) როსუვასტატინით მომკურნალე პაციენტებში პლაცებოსთან შედარებით. რისკის აბსოლუტური შემცირება 1000 პაციენტისათვის წელიწადში შემთხვევების მაჩვენებელი იყო 5.1. სიკვდილიანობის მთლიანი მაჩვენებელი ამ მაღალი რისკის ჯგუფისათვის იყო უცვლელი (p = 0.076).

JUPITER კვლევაში, იყო 6.6 % როზუვასტატინის და 6.2% პლაცებო სუბიექტები, რომელთაც შეწყვიტეს მედიკამენტის მიღება გვერდითი ეფექტების გამო. ყველაზე ხშირი გვერდითი ეფექტი, რომელმაც გამოიწვია მკურნალობის შეწყვეტა იყო: მიალგია (0.3% როზუვასტატინი, 0.2 % პლაცებო), მუცლის ტკივილი (0.03% როზუვასტატინი, 0.02 % პლაცებო) და გამონაყარი (0.023% როზუვასტატინი, 0.03 % პლაცებო). ყველაზე ხშირი გვერდითი ეფექტი პლაცებოსთან შედარებით უფრო მაღალი ან თანაბარი მაჩვენებლით იყო საშარდე გზების ინფექციები (8.7% როზუვასტატინი, 8.6% პლაცებო), ნასოფარინგიტი (7.6% როზუვასტატინი, 7.2 % პლაცებო), ზურგის ტკივილი (7.6% როზუვასტატინი, 6.9 % პლაცებო) და მიალგია (7.6% როზუვასტატინი, 6.6 % პლაცებო).

პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა

ორმაგად-ბრმა, რაბდომიზებულ, მულტიცენტრულ, პლაცებო-კონტროლირებად კვლევებში, 12-კვირიანი კვლევა (n=176, 97 მამაკაცი და 79 ქალბატონი) მომდევნო 40 კვირიან კვლევასთან (n=1736, 96 მამაკაცი და 77 ქალბატონი), ღია-ეტიკეტი, როზუვასტატინის დოზის ტიტრაციის ფაზა, 10-17 წლის პაციენტები (ტანნერის ფაზა II – V, ქალბატონებისულ მცირე 1 წელი პირველი მენსტრუაციიდან) ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით, ღებულობენ როზუვასტატინის 5, 10 ან 20 მგ დოზას ან პლაცებოს 12 კვირის განმავლობაში და შემდეგ ყველა ღებულობდა როზუვასტატინს ყოველდღიურად 40 კვირის განმავლობაში. კვლევის დაწყებიდან, პაციენტების დაახლოებით 30 % იყო 10-დან 13 წლის ასაკის და დაახლოებით 17%, 18%, 40 % და 25 % იყო ტანერის II, III, IV, და V ფაზა, შესაბამისად.

LDL-C შემცირდა 38.3%, 44,6% და 50.0% როზუვასტატინის 5, 10 და 20 მგ შესაბამისად, 0.7% პლაცებოსთან შედარებით.

40 კვირის ბოლოს, ღია ეტიკეტი, სამიზნე ტიტრაცია, 20 მგ დღიური დოზირების მაქსიმალური დოზა, 173-დან 70 პაციენტმა (40.5%) მიაღწია LDL-C მიზანს 2.8 მმოლ/ლ-ზე ნაკლებს.

52 კვირიანი მკურნალობის შემდეგ, ზრდის, წონის, BMI-ს ან სექსუალური მომწიფების მხრივ არ გამოვლენილა გავლენა (იხ. პუნქტი 4.4). აღნიშნული კვლევა (n=176) იშვიათად გამოვლენილი გვერდითი ეფექტების შეფასებისათვის არ არის შესაფერისი.

როზუვასტატინი ასევე შეისწავლეს 2 წლის განმავლობაში ღია ეტიკეტის, სამიზნე ტიტრაციის კვლევაში 6-დან 17 წლამდე ასაკის ჰეტეროზიგოტურ ოჯახური ჰიპერქოლესტეროლაემიიის მქონე 198 ბავშვში (88 მამრობითი და 110 მდედრობითი სქესის. ტანერის ფაზა

როსუვასტატინის 24 თვიანი მკურნალობის შემდეგ, LS-ის საშუალო პროცენტული შემცირება შემცირება LDL-C-ს საწყისი მაჩვენებლებიდან იყო -43% (საწყისი: 236 მგ/დლ, 24 თვე: 133 მგ/დღ). თითოეული ასაკობრივი ჯგუფისათვის LS-ის საშუალო პროცენტული შემცირება LDL-C-ს საწყისი მაჩვენებლებიდან იყო -43% (საწყისი: 234 მგ/დლ, 24 თვე: 124 მგ/დღ), -45% (საწყისი: 234 მგ/დლ, 24 თვე:124 მგ/დღ) და -35% (საწყისი: 241 მგ/დლ, 24 თვე: 153 მგ/დღ) 6-დან <10, 10-დან <14, და 14-დან

როზუვასტატინი 5 მგ, 10 მგ და 20 მგ ასევე მიჩნეულია სტატისტიკურად მნიშვნელოვან სამიზნე მაჩვენებლებიდან ქვემოთ მოცემულ მეორადი ლიპიდური და ლიპოპროტეინული ცვლადებისთვის: HDL-C, TC, არა-HDL-C, LDL-C / HDL-C, TC / HDL -C, TG /HDL-C, არა-HDL C / HDL-C, ApoB, ApoB / ApoA-1. აღნიშნული ცვლილებები იყო თითოეული ლიპიდების მაჩვენებლის გასაუჯობესებლად და შენარჩუბნებული იყო 2 წლის განმავლობაში.

24 თვის მკურნალობის შემდეგ არ გამოვლინდა არანაირი გავლენა ზრდის, წონის, BMI-ს ან სექსუალური მომწიფების მხრივ (იხ. ნაწილი 4.4)

როზუვასტატინი შეისწავლეს რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებად, მულტიცენტრულ, ჯვარედინ კვლევაში 20 მგ დღეში ერთჯერ პლაცებოსთან შედარებით, ჰემოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტეროლაემიის მქონე 14 ბავშვსა და მოზარდში (6-დან 17 წლამდე ასაკის). კვლევა მოიცავდა აქტიურ 4-კვირიან დიეტურ-წამყვან-ფაზაში, როდესაც პაციენტები მკურნალობდნენ 10 მგ როზუვასტატინით, გადამკვეთი-ფაზა, რომელიც განიხილება 6-კვირიანი 20 მგ როზუვასტატინით მკურნალობა, რომელსაც წინ უსწრებდა ან მოყვებოდა 6-კვირიანი პლაცებო-თერაპია, და 12-კვირიანი შემანარჩუნებელი ფაზა, როდესაც ყველა პაციენტი მკუნალობდა 20 მგ როზუვასტატინით. ის პაციენტები, რომლებიც მკურნალობაში ჩაერთნენ ეზეტიმიბით ან აფერეზით, მკურნალობა გააგრძელეს სრული კვლევის განმავლობაში.

სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება (p=0.005) (22.3%, 85,4 მგ/დლ ან 2,2 მმოლი/ლ) გამოვლინდა 6 კვირის შემდეგ 20 მგ როზუვასტატინით მკურნალობის დროს პლაცებოსთან შედარებით. სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება მთლიანი C (20.1%, p=0.003), არა - HDL-C (22.9%, p=0.003) და ApoB (17.1%, p=0.024) გამოვლინდა. შემცირება ასევე გამოვლინდა TG, LDL-C/HDL-C მთლიანი C/HDL-C, არა-HDL-C/HDL-C და ApoB/ApoA-1 შემდეგ შემთხვევებში, 20 მგ როზუვასტატინით მკურნალობის 6 კვირის შემდეგ პლაცებოსთან შედარებით. 6 კვირის განმავლობაში პლაცებოთი მკურნალობის შემდეგ 20 მგ. როზუვასტატინით მკურნალობის 6 კვირის შემდეგ, 12 კვირიანი უწყვეტი მკურნალობის შემდეგ გამოვლინდა LDL-C-ის დონის შემცირება. ერთ პაციენტს უფრო მეტად შეუმცირდა LDL-C-ის დონის შემცირება (8.0 %), მთლიანი C (6.7 %) და არა-HDL-C (7.4%) ტიტრაციის 40 მგ-მდე მომატებიდან 6 კვირიანი მკურნალობის შემდეგ.

გახანგრძლივებული ღია-ეტიკეტის მკურნალობის განმავლობაში 20 მგ როზუვასტატინით მომკურნალე ამ 9 პაციენტში, 90 კვირის განმავლობაში LDL-C -ის დონის შემცირება მიღწეული იქნა -12.1%-დან -21/3%-ის შუალედში.

ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე 7 ბავშვსა და მოზარდში (8-დან -17 წლამდე ასაკის) ტიტრაციის დოზის ღია ეტიკეტის კვლევით ჩატარებული შეფასებით (იხ. ზემოთ), LDL-C (21.0%) მთლიანი C (19.2%) და არა-HDL-C (21.0%)-ის საწყისი მაჩვენებლების პროცენტული შემცირება 20მგ როზუვასტატინით 6 კვირიანი მკურნალობის შემდეგ შეესაბამება ზემოთ აღნიშნულ კვლევას, რომელიც ჩატარდა ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე ბავშვებსა და მოზარდებში.

5.2 ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები

შეწოვა

როზუვასტატინის მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია მიიღწევა პერორალური მიღებიდან 5 საათის შემდეგ. აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა არის დაახლოებით 20 %.

განაწილება

როზუვასტატინი უპირატესად მეტაბოლიზდება ღვიძლის მიერ, რომელიც არის ქოლესტერინის სინთეზის და LDL-C-ის კლიერენსის ძირითადი ადგილი. როზუვასტატინის განაწილების მოცულობა არის დაახლოებით 134 ლ.

როზუვასტატინის დაახლოებით 90 % უერთდება პლაზმურ ცილებს, ძირითადად ალბუმინს.

ბიოტრანსფორმაცია

როზუვასტატინი მეტაბოლიზმს განიცდის შეზღუდულად (დაახლოებით 10%). ადამიანური ჰეპატოციტების გამოყენებით ჩატარებულმა ინ ვიტრო მეტაბოლიზმის კვლევება აჩვენეს, რომ როზურვასტატინი ციტოქრომ P450-ზე დამყარებული მეტაბოლიზმისათვის სუსტი ნივთიერებაა. CYP2C9 იყო ძირითადი იზოფერმენტი, როდესაც ნაკლებად მონაწილეობდნენ 2C19, 3A4 და 2D6. იდენტიფიცირების ძირითადი მეტაბოლიტები არიან N-დისმეთილ და ლაქტონური მეტაბოლიტები. N-დისმეთილ მეტაბოლიტი დაახლოებით 50%-ით დაბალაქტიურია, ვიდრე როზუვასტატინი, მაშინ როდესაც ლაქტონური ფორმები ითვლება კლინიკურად არააქტიურად. მოცირკულარე HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორის აქტივობის 90 %-ზე მეტი ხორციელდება როზუვასტატინით.

ელიმინაცია

როზუვასტატინის დოზის დაახლოებით 90% გამოიყოფა უცვლელი სახით ფეკალიებით (რომელიც შეიცავს შეწოვილ და არა-აბსორბირებულ აქტიურ ნივთიერებებს), ხოლო დანარჩენი შარდის გზით.

დაახლოებით 5% უცვლელად გამოიყოფა შარდის საშუალებით, პლაზმური ნახევარ-დაშლის პერიოდი არის დაახლოებით 19 საათი. დახევარდაშლის პერიოდი არ იზრდება დოზის გაზრდით. საშუალო გეომეტრიული პლაზმური კლირენსი არის დაახლოებით 50 ლ/სთ (ვარიაციის კოეფიციენტი არის 21,7). სხვა HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორების მსგავსად, როზურვასტატინის ღვიძლისმიერი უკუმიტაცებაში მონაწილეობს მემბრანული გადამტანი OATP-C, რომელიც მნიშვნელოვან როლს ასრულებს როზუვასტატინის ღვიძლისმიერ ელიმინაციაში.

ხაზოვანება

როზუვასტატინის სისტემური ექსპოზიცია იზრდება დოზის პროპორციულად. არ არის ცვლილებები ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრების მხრივ, დღიური რამდენიმე დოზის შემდეგ.

სპეციალური ჯგუფის მოსახლეობა

ასაკი და სქესი

არ არსებობს კლინიკუად რელევანტური ეფექტი ასაკის ან სქესის მხრივ მოზრდილებში როზუვასტატინის ფარმაკოკინეტიკაზე. ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე ბავშვებსა და მოზარდებში ვლინდება, რომ ექსპოზიცია დისლიპიდემიის მქონე მოზრდილ პაციენტებში იდენტურია ან უფრო დაბალია (იხ. ქვემოთ „პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა“).

რასა

ფარმაკოკინეტიკური კვლევებიდან ვლინდება მედიანის AUC და C_maxდაახლოებით გაორმაგება ეთნიკურად აზიელ სუბიექტებში (იაპონელი, ჩინელი, ფილიპინელი, ვიეტნამელი და კორეელი) კავკასიელებთან შედარებით; აზიელ-ინდოელებთან დაახლოებით 1.3-ჯერ გაზრდილია AUC და C_maxმედიანა. მოსახლეობაში ჩატარებული ანალიზებით არ ვლინდება კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება კავკასიელ და ფერადკანიან ჯგუფებში ფარმაკოკინეტიკის მხრივ.

თირკმლის უკმარისობა

თირკმლის სხვადასხვა ხარისხის უკმარისობის, მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის თირკმლის დაავადების მქონე სუბიექტებში ჩატარებული კვლევებიდან ვლინდება, რომ არ ახდენს გავლენას როზუვასტატინის ან N-დესმეთილის მეტაბოლიტის კონცენტრაციის მხრივ.

მწვავე უკმარისობის მქონე პაციენტებს (CrCl

ღვიძლის უკმარისობა

ღვიძლის სხვადასხვა ხარისხის უკმარისობის მქონე პაციენტებში ჩატარებული კვლევებით არ გამოვლენილა როზუვასტატინის ეფექტის მომატება, გარდა იმ პაციენტებისა, რომელთაც აქვთ ჩაილდ-პიუს მაჩვენებელი 7 ან ნაკლები.

ამასთან 2 სუბიექტში, რომელთაც ჩაილდ-პიუს მაჩვენებელი აქვთ 8 და 9, გამოვლინდა სისტემური ექსპოზიციის სულ მცირე ორჯერ მომატება, ჩაილდ-პიუს უფრო დაბალი მაჩვენებლის მქონე პაციენტებთან შედარებით. არ არსებობს გამოცდილება ჩაილდ-პიუს 9-ზე მაღალი მაჩვენებლის შემთხვევაში.

გენეტიკური პოლიმორფოზმი

HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორის, მათ შორის როზუვასტატინის, განლაგება მოიცავს ცილების გადამტან OATP1B1 და BCRP პროტეინებს. გენეტიკური პოლიმორფოზის SLCO1B1 (OATP1B1) და/ან ABCG2 (BCRP) მქონე პაციენტებში, ვლინდება როზუვასტატინის ექსპოზიციის მომატებული რისკი. SLCO1B1 c.521CC და ABCG2 c.421AA ინდივიდუალური პოლიმორფოზი, დაკავშირებულია როზუვასტატინის მომატებულ ექსპოზიციასთან (AUC) SLCO1B1 c.521TT ან ABCG2 c.421CC გენოტიპებთან შედარებით. აღნიშნულ სპეციფიკური გენოტიპები არ არის კლინიკურ პრაქტიკაში გამოვლენილი, თუმცა თუ პაციენტი ინფორმირებაულია, რომ მას აქვს პოლიმორფიზმის ეს ტიპები, რეკომენდებულია როზუვასტატინის დაბალ-ეფექტური დოზა.

პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა

10-დან 17 წლამდე ან 6-დან 17 წლამდე ასაკის ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიის პედიატრიულ ასაკის პაციენტებში როზუვასტატინზე ჩატარებული ორი ფარმაკოკინეტიკური კვლევით (ტაბლეტიფერული ფორმით მიღებული) (სულ 214 პაციენტი) ვლინდება, რომ პედიატრიული ასაკის პაციენტებში ექსპოზიცია ვლინდება, როგორც ზრდასრულ პაციენტებში ან უფრო ნაკლებად. როზუვასტატინის ექპოზიცია პროგნოზირებადი იყო დოზისა და დროის შესაბამისად 2 წლის განმავლობაში.

5.3 უსაფრთხოების პრეკლინიკური მონაცემები

პრეკლინიკური მონაცემებით არ ვლინდება რაიმე განსაკუთრებული საფრთხე ადამიანისათვის, უსაფრთხოების ფარმაკოლოგიის, გენოტოქსიკურობის და კარცენოგენული პოტენციალის მხრივ. სპეციფიკური ტესტები hERG ზე ზემოქმედების შესახებ, არ ჩატარებულა. გვერდითი ეფექტები, რომელიც არ გამოვლინდა კლინიკური კვლევებით, მაგრამ გამოვლინდა ცხოველებში ექსპოზიციის დონეზე, კლინიკური ექსპოზიციის დონის ექვივალენტურია, შემდეგია: განმეორებითი დოზის ტოქსიურობის კვლევით გამოვლინდა ღვიძლის მხრივ ჰისტოპათოლოგიური ცვლილებები, როზუვასტატინის ფარმაკოლოგიური ეფექტების გამო, რომელიც გამოვლინდა თაგვებში, ვირთაგვებში და ნაკლებად ზომიერი ეფექტები ვლინდება ძაღლების ნაღვლის ბუშტში, თუმცა არა მაიმუნებში. გარდა ამისა, სათესლე ჯირკვლების მხრივ ტოქსიკურობა გამოვლინდა მაიმუნებში და ძაღლებში, მაღალი დოზებით მკურნალობის დროს. რეპროდუქციული ტოქსიკურობა გამოვლინდა ვირთაგვებში, ნაყოფის ზომის შემცირებით, წონის შემცირებით და ლეკვის გადარჩენის უნარით, რომელიც ვლინდება დედის მიერ ტოქსიკური დოზების მიღებისას, როდესაც სიმპტომების ექსპოზიცია მრავალჯერ აღემატებოდა თერაპიული ექსპოზიციის დონეს.

6. ფარმაცევტული მონაცემები

6.1 დამ ხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი

ლაქტოზას მონოჰიდრატი

მიკროკრისტალური ცელულოზა

ნატრიუმის ციტრატი

კროსპოვიდონი (ტიპი B)

კოლოიდური სილიციუმი, უწყლო

მაგნიუმის სტეარატი [მცენარეული]

ჰიპრომელოზა

მაკროგოლი 3350

ტრიაცეტინი

ტიტანიუმის დიოქსიდი