ნოვოკაინი 0.5% 5მლ #50ა

სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქცია
ნოვოკაინი
პრეპარატის სავაჭრო დასახელება: ნოვოკაინი
აქტიური ნივთიერება (საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება): პროკაინი
წამლის ფორმა: საინექციო ხსნარი
შემადგენლობა:
თითო ამპულა შეიცავს:
აქტიური ნივთიერება: პროკაინი-5,0გ;
დამხმარე ნივთიერებები: ქლორწყალბად მჟავას 0,1M ხსნარი პH 3,8-4,5-მდე;
საინექციო წყალი-1000მლ-მდე.
აღწერილობა: გამჭვირვალე, უფერო ან ოდნავ მოყვითალო სითხე
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ადგილობრივი საანესთეზიო საშუალება
ათქ კოდი: N01BA02
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ნოვოკაინი წარმოადგენს ადგილობრივ საანესთეზიო საშუალებას, რომელსაც გააჩნია სუსტი ანესთეზიური აქტივობა და ფართო სპექტრის თერაპიული მოქმედება. იგი ახდენს ვოლტაჟ-დამოკიდებული ნატრიუმის არხების ბლოკირებას, ხელს უშლის მგრძნობელობითი ნერვების დაბოლოებებში იმპულსების გენერაციას და ნერვული ბოჭკოებით იმპულსების გატარებას. იგი თრგუნავს არა მხოლოდ მტკივნეული, არამედ სხვა სახის იმპულსების გამტარობას. თავდაპირველად პრეპარატის ზეგავლენით იკარგება სიცივის შეგრძნება, შემდეგ ნელ-ნელა ქრება სითბოს, ტკივილის და ზეწოლის შეგრძნებები. რეზორბციული მოქმედების შედეგად პრეპარატი დამთრგუნველ ზეგავლენას ახდენს ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე, ასუსტებს გლუვი კუნთების სპაზმებს, თრგუნავს პრესინაფსური დაბოლოებებიდან აცეტილქოლინის გამოთავისუფლებას და შესაბამისად გააჩნია გარკვეული განგლიომაბლოკირებელი მოქმედება, დიდი დოზების შემთხვევაში შესაძლოა გამოიწვიოს ნერვ-კუნთოვანი გამტარობის დარღვევა. პრეპარატს ასევე გააჩნია ჰიპოტენზიური და ანტიარითმიული მოქმედება (ამცირებს აღგზნებადობას და ავტომატიზმს, ხელს უშლის გამტარობას). ინფილტრაციული ანესთეზიის დროს პრეპარატის მოქმედება გრძელდება ნახევარი-ერთი საათი. სხვა სახის ანესთეზიის შემთხვევაში მოქმედების ხანგრძლივობა დამოკიდებულია პრეპარატის კონცენტრაციაზე, ადრენალინის ხსნართან კომბინაციაზე და შეადგენს საშუალოდ ნახევარი საათიდან საათნახევრამდე.
ფარმაკოკინეტიკა
პარენტერალურად მიღებისას კარგად შეიწოვება. შეწოვის დონე დამოკიდებულია შეყვანის ადგილზე, მეთოდზე (განსაკუთრებით ინექციის ადგილას ვასკულარიზაციის ხარისხზე და სისხლის მიმოქცევის სიჩქარეზე) და საბოლოო დოზაზე (რაოდენობა და კონცენტრაცია). სწრაფად ჰიდროლიზდება ესტერაზებით და პლაზმის და ქსოვილის ფერმენტებით და წარმოიქმნება ფარმაკოლოგიურად აქტიური ორი მთავარი მეტაბოლიტი: დიეთილამინოეთანოლი (გააჩნია სისხლძარღვების გამაფართოვებელი ზომიერი მოქმედება)და პარაამინობენზოინის მჟავას (წარმოადგენს სულფანილამიდური ქიმიოთერაპიული სამკურნალო საშუალებების კონკურენტულ ანტაგონისტს და ასუსტებს მათ ანტიმიკრობულ მოქმედებას). ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 30-50 წამი, ნეონატალურ პერიოდში კი 54-114 წამი. ორგანიზმიდან გამოიყოფა ძირითადად თირკმელებით, მეტაბოლიტების სახით (80%); უცვლელი ფორმით გამოიყოფა არაუმეტეს 2%.
ძნელად შეიწოვება ლორწოვან გარსიდან

გამოყენების ჩვენებები
ინფილტრაციული, გამტარი, ძვალშიდა ანესთეზია;
ეპიდურალური და სპინალური ანესთეზია;
პარანეფრალური და ვაზოსიმპათიკური ბლოკადა;
ირითადი ნარკოტიკული საშუალებების მოქმედების პოტენცირებისთვის, ზოგადი ანესტეზიისას;
მოყინვა (რეაქტიულ პერიოდამდე);
ჰიპერტონიული დაავადება;
ორსულობის პერიოდში გვიანი ტოქსიკოზი ჰიპერტონიული სინდრომის თანხლებით;
ფანტომური ტკივილები;
კუჭის და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება;
ქავილი, ნეიროდერმიტი, ეგზემა, კერატიტი, ირიდოციკლიტი, გლაუკომა;
ენდარტერიიტის, ასევე ისეთი დაავადებების დროს, რომელთაც თან ახლავთ სისხლძარღვების სპაზმები.
გამოიყენება გამხსნელის სახით.
გამოყენების წესი და დოზები
ინფილტრაციული ანესთეზიის დროს გამოიყენება 0,25-0,5% ხსნარები; ა.ვ. ვიშნევსკის მეთოდით ჩატარებული ანესთეზიის (მცოცავი ინფილტრაცია) დროს-0,125-0,25% ხსნარები; პარანეფრალური ბლოკადის შემთხვევაში- 0,25-0,5% ხსნარები (100-150მლ ან 50-80-მლ); ვაგოსიმპათიკური ბლოკადის დროს-0,25% ხსნარი (30-100მლ); ნეიროდერმიტის, იშიასის დროს ცირკულაციური და პარავერტებრალური ბლოკადისათვის კანქვეშ შეჰყავთ 0,25-0,5% ხსნარი. იმისათვის, რომ შემცირდეს შეწოვა და გახანგრძლივდეს მოქმედება ადგილობრივი ანესთეზიის დროს პრეპარატის ხსნარს უმატებენ 0,1% ადრენალინის ჰიდროქლორიდის ხსნარს გაანგარიშებით 1 წვეთი 2-10მლ პრეპარატის ხსნარზე. მოყინვის დროს (რეაქტიულ პერიოდამდე) პერიფერიული სისხლძარღვების სპაზმების მოსახსნელად და მიკროცირკულაციის გასაუმჯობესებლად 10მლ 0,25% ხსნარის, 2მლ 1% ნიკოტინის მჟავის ხსნარის და 10000სე ჰეპარინის ნარევი შეჰყავთ არტერიაში. ვენაში ნელ-ნელა შეჰყავთ 1-დან 10-15მლ-მდე 0,25% ხსნარი, უმჯობესია ნატრიუმის ქლორიდის იზოტონურ ხსნართან ერთად. ინექციის რაოდენობა (ზოგჯერ 10-20-მდე) განისაზღვრება დაავადების სიმწვავის მიხედვით. მაღალი დოზები (მოზრდილებისათვის): ერთჯერადი ინტრავენური დოზა (0,25% ხსნარი)- 0,05გ (20მლ); დღიური ინტრავენური დოზა (0,25% ხსნარი)- 0,1გ (40მლ); ინფილტრაციული ანესთეზიისათვის დადგენილია შემდეგი მაღალი დოზები (მოზრდილებისათვის): პირველი დოზა ოპერაციის დაწყებისას- არაუმეტეს 1,25გ (0,25% ხსნარი 500მლ) ან 0,75გ (0,5% ხსნარი 150მლ). ოპერაციის პერიოდში ყოველ საათში მიიღება არაუმეტეს 2,5გ 0,25% ხსნარი (1000მლ) ან 2გ 0,5% ხსმარი (400მლ).
გვერდითი ეფექტები
ნოვოკაინი ჩვეულებრივ კარგად აიტანება, თუმცა ზოგჯერ შესაძლოა აღინიშნოს გვერდითი რეაქციები:
ცენტრალური და პერიფერიული ნერვული სისტემის მხრივ: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ძილიანობა, სისუსტე, მოძრაობის დარღვევა, გონების დაკარგვა, კრუნჩხვები, ტრიზმი, ტრემორი, მხედველობითი და სმენითი დარღვევები, ნისტაგმი, ცხენის კუდის სინდრომი (ფეხების დამბლა, პარესთეზია), სასუნთქი კუნთების დამბლა, მოტორული და მგრძნობელობითი ბლოკადა.
გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: არტერიული წნევის დაწევა ან აწევა, პერიფერიული ვაზოდილატაცია, კოლაფსი, ბრადიკარდია, არითმია, ტკივილი გულმკერდის არეში.
შარდ-გამომყოფი სისტემის მხრივ: უნებლიე შარდვა
საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, უნებლიე დეფეკაცია
სისხლმბადი სისტემის მხრივ: მეტჰემოგლობინემია
ალერგიული რეაქციები: დერმატიტი (კანზე ან ლორწოვან გარსზე), სხვა ანაფილაქსიური რეაქციები (მათ შორის ანგიონევროზული შეშუპება, ანაფილაქსიური შოკი, ჭინჭრის ციება).
სხვა: ჰიპოთერმია
გადაუდებელი ოპერაცია, რომელსაც თან ახლავს ბევრი სისხლის დაკარგვა.
გამოხატული ფიბროზული ცვლილებები ქსოვილებში (როდესაც გამოიყენება მცოცავი ინფილტრაციის მეთოდი).
ადრენალინთან კომბინაცია უკუნაჩვენებია თირეოტოქსიკოზის, გულის რითმის დარღვევების, გამოხატული ჰიპერტენზიის, სისხლძარღვების მწვავე დაავადებების, ფეოქრომოციტომის დროს, ხელების და ფეხების თითების ანესთეზიის შემთხვევაში, ასევე ადგილობრივ ანესთეზიასთან ერთად ზოგადი მოქმედების პრეპარატებთან-ჰალოტანთან (ფტოროტანი), ტრიქლორეთილენთან (ტრილენი), ერგოტამინთან კომბინაციაში.
პრეპარატებთან ურთიერთქმედება
ახანგრძლივებს სუქსამეტონით გამოწვეულ კუნთების ბლოკადას (რადგან ორივე პრეპარატი ჰიდროლიზდება პლაზმის ქოლინესტერაზით).
მაო ინჰიბიტორებთან (ფურაზოლიდონი, პროკარბაზინი, სელეგელინი) ერთან მიღებისას იზრდება არტერიული ჰიპოტენზიის რისკი. პროკაინის ტოქსიკურობას ზრდიან ანტიქოლინესტერაზული პრეპარატები (აქვეითებენ რა მის ჰიდროლიზს). პროკაინის მეტაბოლიტი (პარაამინობენზოინის მჟავა) წარმოადგენს სულფანილამიდური პრეპარატების კონკურენტულ ანტაგონისტს და აქვეითებს მათ ანტიმიკრობულ მოქმედებას.
მძიმე მეტალების შემცველი სადეზინფექციო ხსნარებით ინექციის ადგილის დამუშავებისას იზრდება ადგილობრივი რეაქციების (მაგ: ტკივილი და შეშუპება) განვითარების რისკი.
აძლიერებს პირდაპირი ანტიკოაგულანტების მოქმედებას. პრეპარატი ამცირებს ანტიქოლინესტერაზული საშუალებების ნერვ-კონთოვან გადაცემაზე ზეგავლენას.
მოსალოდნელია ჯვარედინი სენსიბილიზაცია.
არათავსებადობა. არ გამოიყენება სულფანილამიდებით მკურნალობისას.
განსაკუთრებული მითითებები
ადგილობრივი ანესთეზიის დროს ნოვოკაინის ხსნარს შეწოვის შემცირების და მოქმედების გახანგრძლივების მიზნით ჩვეულებრივ უმატებენ ადრენალინის ჰიდროქლორიდის (0,1%) ხსნარს-1 წვეთს 2,5 ან 10მლ ნოვოკაინის ხსნარზე.
გვერდითი ეფექტების განვითარების თავიდან არიდების მიზნით თავდაპირველად კეთდება სინჯი ამტანობაზე, რომელზეც მიუთითებს შეშუპება და სიწითლე ინექციის ადგილზე. დადებითი რეაქციის შემთხვევაში პროკაინი არ გამოიყენება.
პრეპარატის გამოყენების დროს უნდა გაკონტროლდეს გულ-სისხლძარღვთა, სასუნთქი და ცენტრალური ნერვული სისტემის ფუნქციები. იგი სიფრთხილით ინიშნება გულის, ღვიძლის და თირკმლის მწვავე დაავადებების შემთხვევაში.
ადგილობრივი ანესთეზიის დროს ერთი და იგივე დოზების გამოყენებისას პროკაინის ტოქსიკურობა მით უფრო მაღალია, რაც უფრო მეტად კონცენტრირებულია მიღებული ხსნარი. აქედან გამომდინარე ხსნარის კონცენტრაციის მომატებისას რეკომენდირებულია საერთო დოზის შემცირება ან პრეპარატის ხსნარის განზავება უფრო მცირე კონცენტრაციამდე (ნატრიუმის ქლორიდის სტერილური იზოტონური ხსნარით).
პრეპარატი სიფრთხილით გამოიყენება ისეთი მდგომარეობების დროს, რომელთაც თან ახლავთ ღვიძლში სისხლის მიმოქცევის დაქვეითება, გულ-სისხლძარღვთა პროგრესირებადი უკმარისობა (ჩვეულებრივ იწვევს გულის ბლოკადას და შოკს), ანთებითი დაავადებები, ფსევდოქოლინესტერაზას ნაკლებობა, თირკმლის უკმარისობა, ასვე სიფრთხილეა საჭირო ხანდაზმულ (&გტ;65 წლის), მძიმე, დასუსტებულ პაციენტებში, ორსულობის, მშობიარობის და ძუძუთი კვების პერიოდში.
ორსულობის და ძუძუთი კვების პერიოდი
ორსულობის პერიოდში პრეპარატის გამოყენება დასაშვებია თუ იგი კარგად აიტანება.
ძუძუთი კვების პერიოდში პრეპარატი გამოიყენება დედისათვის მოსალოდნელი სარგებელის და ბავშვისათვის მოსალოდნელი რისკების გულდასმით შეფასების შემდეგ.
მშობიარობის დროს გამოყენებისას ახალშობილს შესაძლოა განუვითარდეს ბრადიკარდია, აპნოე, კრუნჩხვები.
ზეგავლენა რეაქციის სისწრაფეზე ტრანსპორტის მართვის და სხვა მექანიზმების გამოყენების დროს
მკურნალობის პერიოდში სიფრთხილეა საჭირო ტრანსპორტის მართვის და პოტენციურად საშიში საქმიანობების შესრულებისას, როდესაც საჭიროა ყურადღების მაქსიმალური კონცენტრაცია და სწრაფი ფსიქომოტორული რეაქციები.
დოზის გადაჭარბება
მოსალოდნელია მხოლოდ ნოვოკაინის მაღალი დოზების მიღებისას.
სიმპტომები: კანის საფარის და ლორწოვანი გარსის სიფერმკრთალე, თავბრუსხვევა, გულისრევა, ღებინება, ნერვული აღგზნებადობის გაძლიერება, "ცივი" ოფლი, ტაქიკარდია, არტერიული წნევის დაცემა თითქმის კოლაფსამდე, კანკალი, კრუნჩხვები, აპნოე, მეტჰემოგლობინემია, სუნთქვის დათრგუნვა, გულ-სისხლძარღვთა სისტემის უეცარი კოლაფსი.
ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე ზემოქმედება ვლინდება შიშის შეგრძნებით, ჰალუცინაციებით, კრუნჩხვებით, მოძრაობითი შფოთვით. დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში პრეპარატის გამოყენება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს. ადგილობრივი ანესთეზიის დროს შესაძლებელია ადრენალინის გამოყენება.
მკურნალობა: ზოგადი რეანიმაციული ზომები, მათ შორის ჟანგბადის ინჰალაცია, საჭიროების შემთხვევაში ტარდება ფილტვების ხელოვნური ვენტილაცია. თუ კრუნჩხვები გრძელდება 15-20 წამზე მეტი, მათი კუპირება უნდა მოხდეს ინტრავენურად თიოპენტალის (100-150მგ) ან დიაზეპამის (5-20მგ) შეყვანით. არტერიული ჰიპოტენზიის და/ან მიოკარდიული დეპრესიის დროს ვენაში შეჰყავთ ეფედრინი (15-30მგ), მწვავე შემთხვევებში ტარდება დეზინტოქსიკაციური და სიმპტომური მკურნალობა.
ფეხის ან ხელის კუნთებში ნოვოკაინის ინექციის შეყვანის შემდეგ ინტოქსიკაციის განვითარების შემთხვევაში საჭიროა დამჭერი სახვევის სასწრაფოდ გაკეთება, რომ პრეპარატი არ მოხვდეს საერთო სისხლის მიმოქცევაში.
გამოშვების ფორმა
2მლ, 5მლ ან 10მლ პრეპარატი სამედიცინო შუშის, პოლიპროპილენის ან პოლიეთილენის ამპულებში. 5 ან 10 ამპულა კონტურულ-უჯრედულ შეფუთვაში. 1 ან 2 კონტურულ-უჯრედული შეფუთვა კოლოფში ან 5,10,20,30,40 ან 50 ამპულა მთლიანი ბლოკის სახით გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.
100მლ ან 250მლ სამედიცინო პოლიპროპილენის ფლაკონები.
შენახვის პირობები
ინახება მშრალ, სინათლისაგან დაცულ ადგილას, არაუმეტეს 250ჩ ტემპერატურაზე. შეინახეთ ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.
ვარგისიანოვის ვადა
ამპულებისთვის 3 წელი.
ფლაკონებისთვის 2 წელი.
პრეპარატი არ გამოიყენება ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ
გაცემის რეჟიმი:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - III ჯგუფი, გაიცემა რეცეპტის გარეშე
მწარმოებელი:
სამკურნალო პრეპარატის ხარისხზე პრეტენზიის (წინადადების) მიმღები ორგანიზაციის სახელწოდება და მისამართი:
ერთობლივი საწარმო შპს "ჟურაბეკ Lაბორატორიეს"
უზბეკეთის რესპუბლიკა, 100003, ქ. ტაშკენტი, ალმაზარის ქ. 165
ტელ/ფაქსი: (99878) 1500303
ვებ გვერდი: www.jurabek.uz