პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამება - ძირითადი

1. სამკურნალო საშუალების დასახელება

მერზილი 2.5 მგ/მლ ფხვნილი კონცენტრატისთვის საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად

2.    თვისობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

ერთი ფლაკონი შეიცავს 25 მგ ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდს (ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდის მონოჰიდრატის სახით).

ერთი ფლაკონი შეიცავს 100 მგ ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდს (ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდის მონოჰიდრატის სახით).

განზავების შემდეგ, კონცენტრატის 1 მლ შეიცავს 2.5 მგ ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდს 6.6 პარაგრაფის  მიხედვით.

დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალი იხ. პარაგრაფში 6.1.

1. 3.    წამლის ფორმა

ფხვნილი კონცენტრატისთვის საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად

თეთრი ან  მოთეთრო ფერის  ფხვნილი.

1. 4.    კლინიკური მახასიათებლები

4.1. თერაპიული ჩვენებები

ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემიის პირველი რიგის მკურნალობა (ბინეტის სტადია B ან C) პაციენტებში, რომლებისთვისაც ფლუდარაბინით კომბინირებული ქიმიოთერაპია არ არის მიზანშეწონილი.

ინდოლენტური ტიპის არაჰოჯკინის ლიმფომის დროს მონოთერაპიის სახით პაციენტებში, რომლებმაც პროგრესი განიცადეს რიტუქსიმაბით ან რიტუქსიმაბის შემცველი სქემით მკურნალობის დროს ან 6 თვის შემდეგ.

მრავლობითი მიელომის პირველი ხაზის მკურნალობა (დიური-სალმონის II სტადია პროგრესირებით ან III სტადია) პრედნიზონთან კომბინაციაში 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებისთვის, რომლებიც არ ექვემდებარებიან აუტოლოგიური ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაციას და ნეიროპათიის დიაგნოზის დროს, რომელიც გამორიცხავს თალიდომიდის ან ბორტეზომიბის შემცველი მკურნალობის გამოყენებას.

4.2. დოზირება და მიღების წესი

დოზირება

მონოთერაპია ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემიის დროს

ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდი 100 მგ/მ² სხეულის ზედაპირის ფართობზე გადაანგარიშებით 1-ლ და მე-2 დღეებში; ყოველ 4 კვირაში 6-ჯერ.

მონოთერაპია რიტუქსიმაბის მიმართ რეფრაქტერული ინდოლენტური ტიპის  არაჰოჯკინის ლიმფომის დროს

ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდი 120 მგ/მ² სხეულის ზედაპირის ფართობზე გადაანგარიშებით 1-ლ და მე-2 დღეს; ყოველ 3 კვირაში 6-ჯერ.

მრავლობითი მიელომა

ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდი 120 - 150 მგ/მ² სხეულის ზედაპირის ფართობზე გადაანგარიშებით 1-ლ და მე-2 დღეს, პრედნიზონი 60 მგ/მ² სხეულის ზედაპირის ფართობზე გადაანგარიშებით ი.ვ. ან პერორალურად 1-დან მე-4 დღემდე; ყოველ 4 კვირაში მინიმუმ 3-ჯერ.

ღვიძლის უკმარისობა

ფარმაკოკინეტიკური მონაცემების საფუძველზე, არ არის საჭირო დოზის კორექცია პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი უკმარისობით (შრატისმიერი ბილირუბინი < 1.2 მგ/დლ). რეკომენდებულია დოზის 30%-ით შემცირება ღვიძლის ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში (შრატისმიერი ბილირუბინი 1.2 – 3.0 მგ/დლ).

არ არსებობს მონაცემები ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (შრატისმიერი ბილირუბინის მნიშვნელობები > 3.0 მგ/დლ) (იხ. პარაგრაფი 4.3).

თირკმლის უკმარისობა

ფარმაკოკინეტიკური მონაცემების საფუძველზე არ არის საჭირო დოზის კორექცია პაციენტებში კრეატინინის კლირენსით > 10 მლ/წთ. თირკმელების მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში გამოცდილება შეზღუდულია.

გამოყენება ბავშვთა ასაკში

ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ბავშვებში  არ არის დადგენილი. ამჟამინდელი ხელმისაწვდომი მონაცემები არ არის საკმარისი დოზირების შესახებ რეკომენდაციისთვის.

ხანდაზმული პაციენტები

არ არსებობს მტკიცებულება, რომ დოზის კორექცია აუცილებელია ხანდაზმულ პაციენტებში (იხ. ასევე პარაგრაფი 5.2).

მიღების წესი

ინტრავენური ინფუზიისთვის 30 - 60 წუთის განმავლობაში (იხ. პარაგრაფი 6.6).

ინფუზია უნდა გაკეთდეს კვალიფიციური და ქიმიოთერაპიული საშუალებების გამოყენებაში გამოცდილი ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ.

ძვლის ტვინის სუსტი ფუნქცია დაკავშირებულია ქიმიოთერაპიით გამოწვეულ ჰემატოლოგიურ ტოქსიკურობასთან. მკურნალობა არ უნდა დაიწყოს, თუ ლეიკოციტების და/ან თრომბოციტების რაოდენობა შემცირებულია <3000/μლ-მდე ან <75000/μლ-მდე, შესაბამისად (იხ. პარაგრაფი 4.3).

მკურნალობა უნდა შეწყდეს ან გადაიდოს, თუ ლეიკოციტების და/ან თრომბოციტების რაოდენობა შემცირდება <3000/μლ-მდე ან <75000/μლ-მდე, შესაბამისად. მკურნალობა შეიძლება გაგრძელდეს მას შემდეგ, რაც ლეიკოციტების რაოდენობა გაიზრდება >4000/μლ-მდე,  ხოლო თრომბოციტების რაოდენობა >100000/μლ-მდე.

ლეიკოციტებისა და თრომბოციტების ყველაზე დაბალი დონე მიიღწევა 14-20 დღის შემდეგ, ხოლო რეგენერაციით 3-5 კვირის შემდეგ. თერაპიებს შორის ინტერვალებში რეკომენდებულია სისხლის ანალიზის მკაცრი მონიტორინგი (იხ. პარაგრაფი 4.4).

არაჰემატოლოგიური ტოქსიკურობის შემთხვევაში დოზის შემცირება დამოკიდებულია წინა ციკლის ყველაზე ცუდ CTC-ის (საერთო ტოქსიკურობის კრიტერიუმები) ხარისხებზე. CTC-ის მე-3 ხარისხის ტოქსიკურობის შემთხვევაში რეკომენდებულია დოზის 50%-ით შემცირება. CTC-ის მე-4 ხარისხის ტოქსიკურობის შემთხვევაში რეკომენდებულია მკურნალობის შეწყვეტა.

თუ პაციენტს ესაჭიროება დოზის შეცვლა, ინდივიდუალურად გამოთვლილი შემცირებული დოზა უნდა დაენიშნოს შესაბამისი მკურნალობის ციკლის 1-ლ და მე-2 დღეს.

სიფრთხილის ზომები სამკურნალო საშუალების გამოყენებამდე ან შეყვანამდე

სამკურნალო საშუალების განზავების ინსტრუქციისთვის, გამოყენებამდე იხ. პარაგრაფი 6.6.

4.3.    უკუჩვენებები

• მომატებული მგრძნობელობა მოქმედი ნივთიერების ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ, რომლებიც ჩამოთვლილია 6.1 პარაგრაფში;
• ძუძუთი კვების დროს;
• ღვიძლის მწვავე უკმარისობა (შრატისმიერი ბილირუბინი > 3.0 მგ/დლ);
• სიყვითლე;
• ძვლის ტვინის მძიმე სუპრესია და სისხლის რაოდენობის მწვავე ცვლილებები (ლეიკოციტების და/ან თრომბოციტების მნიშვნელობების შემცირება < 3000/μლ-მდე ან < 75000/μლ-მდე, შესაბამისად);
• სერიოზული ოპერაცია მკურნალობის დაწყებამდე 30 დღით ადრე;
• ინფექციები, განსაკუთრებით ლეიკოციტოპენია;
• ყვითელი ცხელების ვაქცინაცია.

4.4. განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

მიელოსუპრესია

პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობენ ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდით, შეიძლება აღენიშნოთ მიელოსუპრესია. მკურნალობასთან დაკავშირებული მიელოსუპრესიის შემთხვევაში, ლეიკოციტების, თრომბოციტების, ჰემოგლობინის და ნეიტროფილების მონიტორინგი უნდა მოხდეს მინიმუმ კვირაში ერთხელ. თერაპიის შემდეგი ციკლის დაწყებამდე რეკომენდებულია შემდეგი პარამეტრები: ლეიკოციტების და/ან თრომბოციტების რაოდენობა > 4000/μლ ან > 100000/μლ, შესაბამისად.

ინფექციები

სერიოზული და ლეტალური ინფექციები აღინიშნა ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდის გამოყენებისას, მათ შორის ბაქტერიული (სეფსისი, პნევმონია) და ოპორტუნისტული ინფექციები, როგორიცაა Pneumocystis jirovecii პნევმონია (PJP), ვარიცელა-ზოსტერის ვირუსი (VZV) და ციტომეგალოვირუსი (CMV). პროგრესირებადი მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათიის (PML) შემთხვევები, მათ შორის ლეტალური, დაფიქსირდა ბენდამუსტინის გამოყენების შემდეგ ძირითადად რიტუქსიმაბთან ან ობინუტუზუმაბთან კომბინაციისას. ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს გახანგრძლივებული ლიმფოციტოპენია (< 600/μლ) და CD4-დადებითი T უჯრედების (T- დამხმარე უჯრედები) დაბალი რაოდენობა (< 200/μლ) მკურნალობის დასრულებიდან სულ მცირე 7-9 თვის განმავლობაში. ლიმფოციტოპენია და CD4-დადებითი T-უჯრედების გამოფიტვა უფრო გამოხატულია, როდესაც ბენდამუსტინი კომბინირებულია რიტუქსიმაბთან. ლიმფოპენიის და დაბალი CD4-დადებითი T- უჯრედების რაოდენობის მქონე პაციენტები ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდით მკურნალობის შემდეგ უფრო მგრძნობიარენი არიან (ოპორტუნისტული) ინფექციების მიმართ. CD4-დადებითი T უჯრედების დაბალი რაოდენობის შემთხვევაში (<200/μლ) Pneumocystis jirovecii პნევმონიის (PJP) პროფილაქტიკა უნდა იყოს გათვალისწინებული. მკურნალობის მთელი პერიოდის განმავლობაში ყველა პაციენტი უნდა იყოს ზედამხედველობის ქვეშ რესპირატორული ნიშნებისა და სიმპტომების გამოსავლენად. პაციენტებს უნდა მიეცეთ რჩევა, რომ დაუყონებლივ შეატყობინონ ინფექციის ახალი ნიშნების, მათ შორის ცხელების ან რესპირატორული სიმპტომების შესახებ. ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდის შეწყვეტა უნდა იქნას განხილული, თუ არსებობს (ოპორტუნისტული) ინფექციების ნიშნები.

დიფერენციალური დიაგნოზის დროს გასათვალისწინებელია PML პაციენტებში ახალი ან გაუარესებული ნევროლოგიური, კოგნიტური ან ქცევითი ნიშნებით ან სიმპტომებით. თუ PML-ზე არსებობს ეჭვი, მაშინ უნდა ჩატარდეს შესაბამისი დიაგნოსტიკური შეფასებები და მკურნალობა უნდა შეჩერდეს PML-ის გამორიცხვამდე.

არამელანომური კანის კიბო

კლინიკურ კვლევებში, არამელანომური კანის კიბოს (ბაზალუჯრედოვანი კარცინომა და ბრტყელუჯრედოვანი კარცინომა) გაზრდილი რისკი დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ბენდამუსტინის შემცველი თერაპიებით. კანის პერიოდული გამოკვლევა რეკომენდირებულია ყველა პაციენტისთვის, განსაკუთრებით მათთვის, ვისაც აქვს კანის კიბოს რისკ-ფაქტორები.

B ჰეპატიტის რეაქტივაცია

B ჰეპატიტის რეაქტივაცია პაციენტებში, რომლებიც არიან ამ ვირუსის ქრონიკული მატარებლები, აღინიშნა მას შემდეგ, რაც ამ პაციენტებმა მიიღეს ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდი. ზოგიერთ შემთხვევაში აღინიშნა ღვიძლის მწვავე უკმარისობა ან ლეტალური შედეგი. ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდით მკურნალობის დაწყებამდე პაციენტებს უნდა ჩაუტარდეთ ტესტირება HBV-ის ინფექციაზე. ღვიძლის დაავადებისა და B ჰეპატიტის მკურნალობის ექსპერტებთან კონსულტაცია უნდა მოხდეს მკურნალობის დაწყებამდე პაციენტებში B ჰეპატიტის დადებითი ტესტით (მათ შორის აქტიური დაავადების მქონე პაციენტებში) და პაციენტებში, რომლებსაც ექნებათ HBV-ის ინფექციაზე დადებითი ტესტი მკურნალობის დროს. HBV-ის მატარებლები, რომლებსაც ესაჭიროებათ მკურნალობა ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდით, უნდა იმყოფებოდნენ საგულდაგულო დაკვირვების ქვეშ აქტიური HBV-ის ინფექციის ნიშნებისა და სიმპტომების გამოსავლენად თერაპიის დროს და თერაპიის შეწყვეტიდან რამდენიმე თვის განმავლობაში (იხ. პარაგრაფი 4.8).

კანისმიერი რეაქციები

დაფიქსირდა რამდენიმე კანისმიერი რეაქცია. ეს მოვლენები მოიცავდა: გამონაყარს, მძიმე კანისმიერ რეაქციებს და ბულოზურ ეგზანთემას. ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდის გამოყენებისას დაფიქსირდა სტივენს-ჯონსონის სინდრომის (SJS), ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზის (TEN) და წამლისმიერი რეაქციის  (DRESS) შემთხვევები ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით, ზოგიერთი ლეტალური.

მკურნალმა ექიმმა უნდა აცნობოს პაციენტებს  ამ რეაქციების ნიშნების და სიმპტომების შესახებ და გააფრთხილოს, რომ დაუყოვნებლივ მიმართონ სამედიცინო დახმარებას, თუ მათ ეს სიმპტომები განუვითარდებათ. ზოგიერთი მოვლენა აღინიშნა მაშინ, როდესაც ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდი დაინიშნა სიმსივნის საწინააღმდეგო სხვა საშუალებებთან ერთად, ამიტომ ზუსტი კავშირი გაურკვეველია. კანისმიერი რეაქციების გამოვლენისას, ისინი შეიძლება იყოს პროგრესირებადი და გამევავდეს შემდგომი მკურნალობისას. თუ კანისმიერი რეაქციები პროგრესირებს, ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდის გამოყენება უნდა შეწყდეს ან შეჩერდეს. ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდთან საეჭვო კავშირით გამოწვეული მძიმე კანისმიერი რეაქციების შემთხვევაში  მკურნალობა უნდა შეწყდეს.

დარღვევები გულის მხრივ

ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდით მკურნალობის დროს გულის უკმარისობის მქონე პაციენტების სისხლში კალიუმის კონცენტრაცია უნდა იყოს საგულდაგულო კონტროლის ქვეშ და კალიუმის დანამატი უნდა დაინიშნოს როდესაც K⁺ არის <3.5 მეკვ/ლ და უნდა გაკეთდეს ეკგ.

მიოკარდიუმის ინფარქტის და გულის უკმარისობის ლეტალური შემთხვევები დაფიქსირდა ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდით მკურნალობისას. პაციენტები გულის თანმხლები დაავადებით ან გულის დაავადებით ანამნეზში უნდა იყვნენ საგულდაგულო დაკვირვების ქვეშ.

გულისრევა, ღებინება

გულისრევისა და ღებინების სიმპტომური მკურნალობისთვის შეიძლება დაინიშნოს ღებინების საწინააღმდეგო საშუალება.

სიმსივნური ლიზისის სინდრომი

სიმსივნური ლიზისის სინდრომი (TLS), რომელიც დაკავშირებულია ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდით მკურნალობასთან, აღწერილია პაციენტებში კლინიკური კვლევებისას. აღნიშნული იწყება ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდის პირველი დოზის მიღებიდან 48 საათში და, ჩარევის გარეშე, შეიძლება გამოიწვიოს თირკმლის მწვავე უკმარისობა და სიკვდილი. თერაპიის დაწყებამდე გასათვალისწინებელია პროფილაქტიკური ზომები, როგორიცაა: ადეკვატური ჰიდრატაცია, სისხლის ქიმიური შემადგენლობის, განსაკუთრებით კალიუმის და შარდმჟავას დონის საგულდაგულო კონტროლი და ჰიპოურიკემიული საშუალებების (ალოპურინოლი და რასბურიკაზა) გამოყენება. დაფიქსირდა სტივენს-ჯონსონის სინდრომის და ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზის რამდენიმე შემთხვევა, როდესაც ბენდამუსტინი და ალოპურინოლი ერთდროულად ინიშნებოდა.

ანაფილაქსია

ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდის ინფუზიის მიმართ რეაქციები ხშირად აღინიშნებოდა კლინიკურ კვლევებში. სიმპტომები ძირითადად მსუბუქია და მოიცავს: ცხელებას, შემცივნებას, ქავილს და გამონაყარს. იშვიათ შემთხვევებში განვითარდა მძიმე ანაფილაქსიური და ანაფილაქტოიდური რეაქციები. პაციენტებს უნდა გამოიკითხოს სიმპტომების შესახებ, რომლებიც მიუთითებენ ინფუზიის მიმართ რეაქციებზე თერაპიის პირველი ციკლის შემდეგ. სერიოზული რეაქციების თავიდან აცილების ზომები, მათ შორის ანტიჰისტამინური საშუალებები, სიცხის დამწევი საშუალებები და კორტიკოსტეროიდები უნდა იქნას გათვალისწინებული შემდგომ ციკლებში იმ პაციენტებში, რომლებსაც ადრე ჰქონდათ ინფუზიის მიმართ რეაქციები.

პაციენტები, რომლებსაც განუვითარდათ მე-3 ხარისხის ან უფრო მძიმე ალერგიული ტიპის რეაქციები, ჩვეულებრივ, აღარ ექვემდებარებოდნენ განმეორებით პროვოცირებას.

კონტრაცეფცია

ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდი არის ტერატოგენული და მუტაგენური.

ქალები არ უნდა დაორსულდნენ მკურნალობის დროს. მამრობითი სქესის პაციენტები უნდა მოერიდონ ბავშვის ჩასახვას  მკურნალობის დროს და 6 თვის შემდეგ. მათ უნდა მიიღონ კონსულტაცია სპერმის კონსერვაციის შესახებ ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდით მკურნალობის დაწყებამდე შესაძლო შეუქცევადი უნაყოფობის გამო.

ექსტრავაზაცია

ექსტრავაზალური ინექცია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს. ნემსი უნდა მოიხსნას ხანმოკლე ასპირაციის შემდეგ. ამის შემდეგ ქსოვილის დაზიანებული არე უნდა გაცივდეს. მკლავი  უნდა იყოს აწეული. დამატებით მკურნალობას, როგორიცაა კორტიკოსტეროიდების გამოყენება, აშკარა სარგებელი არ მოაქვს.

4.5.    ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

In-vivo ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა.

როდესაც ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდის კომბინირება ხდება მიელოსუპრესიულ საშუალებებთან, შეიძლება გაძლიერდეს ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდის და/ან თანმხლები სამკურნალო საშუალებების მოქმედება ძვლის ტვინზე. ნებისმიერმა მკურნალობამ, რომელიც ამცირებს პაციენტის შრომისუნარიანობას ან არღვევს ძვლის ტვინის ფუნქციას, შეიძლება გაზარდოს ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდის ტოქსიკურობა.

ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდის კომბინაციამ ციკლოსპორინთან ან ტაკროლიმუსთან შეიძლება გამოიწვიოს გადაჭარბებული იმუნოსუპრესია ლიმფოპროლიფერაციის რისკით.

ციტოსტატიკურ საშუალებებს შეუძლიათ შეამცირონ ანტისხეულების წარმოქმნა ცოცხალი ვირუსის ვაქცინაციის შემდეგ და გაზარდონ ინფექციის რისკი, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ლეტალური შედეგი. ეს რისკი იზრდება იმ სუბიექტებში, რომლებსაც უკვე აქვთ თნმდევი დაავადება, რომელიც იწვევს იმუნოსუპრესიას.

ბენდამუსტინის მეტაბოლიზმი მოიცავს ციტოქრომ P450-ს (CYP) 1A2 იზოფერმენტს (იხ. პარაგრაფი 5.2). ამრიგად, არსებობს CYP1A2-ის ინჰიბიტორებთან ურთიერთქმედების პოტენციალი, როგორიცაა ფლუვოქსამინი, ციპროფლოქსაცინი, აციკლოვირი ან ციმეტიდინი.

გამოყენება ბავშვთა ასაკში

ურთიერთქმედების კვლევები ჩატარდა მხოლოდ მოზრდილებში.

4.6.      ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

არასაკმარისი მონაცემებია ორსულ ქალებში ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდის გამოყენების შესახებ. არაკლინიკურ კვლევებში ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდი იყო ემბრიო-/ფეტო ლეტალური, ტერატოგენული და გენოტოქსიკური (იხ. პარაგრაფი 5.3). ორსულობის დროს ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდი არ უნდა იქნას გამოყენებული, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც სასიცოცხლოდ აუცილებელია. დედას უნდა ეცნობოს ნაყოფთან დაკავშირებული რისკის შესახებ. თუ ორსულობის დროს ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდით მკურნალობა  აუცილებელია, ან თუ ორსულობა დადგინდა მკურნალობის დროს, პაციენტს უნდა მიეწოდოს ინფორმაცია ნაყოფითან დაკავშირებული რისკების შესახებ და უნდა იყოს საგულდაგულო დაკვირვების ქვეშ. გასათვალისწინებელია გენეტიკური კონსულტაციის შესაძლებლობაც.

ფერტილობა

რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა უნდა გამოიყენონ კონტრაცეფციის ეფექტური მეთოდები ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდით თერაპიის დაწყებამდე და თერაპიის დროს.

მამაკაცებს, რომლებიც მკურნალობენ ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდით, ურჩევენ მოერიდონ ბავშვის ჩასახვასას და მკურნალობის შეწყვეტიდან 6 თვის განმავლობაში. მათ უნდა მიიღონ კონსულტაცია სპერმის კონსერვაციის შესახებ მკურნალობის დაწყებამდე, ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდით გამოწვეული შესაძლო შეუქცევადი უნაყოფობის გამო.

ძუძუთი კვება

უცნობია გამოიყოფა თუ არა ბენდამუსტინი დედის რძეში, ამიტომ ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდი უკუნაჩვენებია ძუძუთი კვების დროს (იხ. პარაგრაფი 4.3).

ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდით მკურნალობისას ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს.

4.7.      ზეგავლენა სატრანსპორტო საშუალებების მართვის და მექანიზმების გამოყენების უნარზე

ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდი დიდ გავლენას ახდენს სატრანსპორტო საშუალებების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდით მკურნალობის დროს დაფიქსირდა: ატაქსია, პერიფერიული ნეიროპათია და ძილიანობა (იხ. პარაგრაფი 4.8). პაციენტებს უნდა მიეცეთ გაფრთხილება, რომ თუ აღენიშნებათ ეს სიმპტომები, მოერიდონ პოტენციურად საშიში დავალებების შესრულებას, როგორიცაა: სატრანსპორტო საშუალებების მართვა და მექანიზმების გამოყენება.

4.8.      გვერდითი მოვლენები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდის ყველაზე გავრცელებული გვერდითი მოვლენებია: ჰემატოლოგიური გვერდითი მოვლენები (ლეიკოპენია, თრომბოპენია), დერმატოლოგიური ტოქსიკურობა (ალერგიული რეაქციები), კონსტიტუციური სიმპტომები (ცხელება), სიმპტომები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ (გულისრევა, ღებინება).

გვერდითი მოვლენების შეჯამება ცხრილის სახით

ქვემოთ მოცემული ცხრილი ასახავს ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდის გამოყენებისას მიღებულ მონაცემებს.

NOS = სხვაგვარად არ არის მითითებული

(* = კომბინაცია რიტუქსიმაბთან)

შერჩეული გვერდითი მოვლენების აღწერა

CD4/CD8 თანაფარდობა შეიძლება შემცირდეს. დაფიქსირდა ლიმფოციტების რაოდენობის შემცირება. იმუნოსუპრესირებულ პაციენტებში შეიძლება გაიზარდოს ინფექციის რისკი (მაგ. ჰერპეს ზოსტერი, CMV, PJP).

მიღებულია ცნობები ნეკროზის ცალკეული შემთხვევების შესახებ, შემთხვევითი ექსტრა-სისხლძარღვოვანი შეყვანის და სიმსივნური ლიზისის სინდრომისა და ანაფილაქსიის შემდეგ.

მიელოდისპლასტიკური სინდრომის და მწვავე მიელოიდური ლეიკემიის რისკი იზრდება პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ მააკლილირებელი საშუალებებით (ბენდამუსტინის ჩათვლით). მეორადი ავთვისებიანი სიმსივნე შეიძლება განვითარდეს ქიმიოთერაპიის შეწყვეტიდან რამდენიმე წლის შემდეგ.

შეტყობინება საეჭვო გვერდითი მოვლენების შესახებ

საეჭვო გვერდითი მოვლენების შესახებ შეტყობინება მნიშვნელოვანია პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ. ის საშუალებას იძლევა გაგრძელდეს სამკურნალო საშუალების სარგებელი/რისკის თანაფარდობის მონიტორინგი. ჯანდაცვის მუშკებმა უნდა შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი მოვლენის შესახებ ეროვნული შეტყობინების სისტემის მეშვეობით, რომელიც მოცემულია V დანართში.

4.9.   დოზის გადაჭარბება

ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდის 30 წუთიანი ინფუზიის გამოყენების შემდეგ 3 კვირაში ერთხელ, მაქსიმალური ტოლერანტული დოზა (MTD) იყო 280 მგ/მ². აღინიშნა CTC-ის მე-2 ხარისხის გულისმიერი მოვლენები, რომლებიც თავსებადი იყო ეკგ-ის იშემიურ  ცვლილებებთან, რომლებიც შეფასდა როგორც დოზის შემზღუდველი ფაქტორი.

შემდგომ კვლევაში ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდის 30 წუთიანი ინფუზიით 1-ლ და მე-2 დღეებში ყოველ 3 კვირაში, MTD შეადგენდა 180 მგ/მ²-ს. დოზის შემზღუდველი ტოქსიკურობა იყო მე-4 ხარისხის თრომბოციტოპენია. კარდიოტოქსიკურობა არ იყო დოზის შემზღუდველი  გრაფიკით.

დამხმარე ზომები

სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს. ძვლის ტვინის ტრანსპლანტაცია და ტრანსფუზია (თრომბოციტები, კონცენტრირებული ერითროციტები) შეიძლება განხორციელდეს ან ჰემატოლოგიური ზრდის ფაქტორები შეიძლება გამოყენებულ იქნას, როგორც ეფექტური დამხმარე ზომები ჰემატოლოგიური გვერდითი მოვლენების გასაკონტროლებლად.

ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდი და მისი მეტაბოლიტები მცირე რაოდენობით გამოიდევნება დიალიზით.

1. 5.    ფარმაკოლოგიური თვისებები

5.1. ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანტინეოპლასტიკური საშუალებები, მაალკილირებელი საშუალებები, ათქ კოდი: L01AA09

ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდი არის მაალკილირებელი სიმსივნის საწინააღმდეგო საშუალება უნიკალური აქტივობით. ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდის ანტინეოპლასტიკური და ციტოციდური ეფექტი არსებითად ეფუძნება დნმ-ის ერთ და ორჯაჭვიან ჯვარედინ შეკავშირებას ალკილაციით. შედეგად, დნმ-ის მატრიცის ფუნქციები და დნმ-ის სინთეზი და რეპარაცია დარღვეულია. ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდის ანტისიმსივნური ეფექტის დემონსტრირება მოხდა რამდენიმე in vitro კვლევაში ადამიანის სიმსივნური უჯრედების სხვადასხვა ხაზებში (ძუძუს კიბო, არაწვრილუჯრედოვანი და წვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბო, საკვერცხის კარცინომა და სხვადასხვა ლეიკემია) და in vivo სიმსივნის სხვადასხვა ექსპერიმენტულ მოდელებში თაგვის, ვირთაგვისა  და ადამიანური წარმოშობის სიმსივნის გამოყენებით (მელანომა, ძუძუს კიბო, სარკომა, ლიმფომა, ლეიკემია და წვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბო).

ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდმა აჩვენა აქტივობის პროფილი ადამიანის სიმსივნური უჯრედების ხაზებში, რომელიც განსხვავდებოდა სხვა მაალკილირებელი საშუალებების აქტივობის პროფილისგან. მოქმედმა ნივთიერებამ არ აჩვენა ან აჩვენა ძალიან დაბალი ჯვარედინი რეზისტენტობა ადამიანის სიმსივნური უჯრედების ხაზებში განსხვავებული რეზისტენტობის მექანიზმებით, ნაწილობრივ მაინც, დნმ-თან შედარებით მდგრადი ურთიერთქმედების გამო. გარდა ამისა, კლინიკურ კვლევებში გამოვლინდა, რომ არ არსებობს ბენდამუსტინის სრული ჯვარედინი რეზისტენტობა ანტრაციკლინებთან, მაალკილირებელ საშუალებებთან ან რიტუქსიმაბთან. თუმცა, შეფასებული პაციენტების რაოდენობა მცირეა.

ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემია

ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემიის დროს გამოყენების ჩვენება გამყარებულია ერთი ღია ეტიკეტის კვლევით, რომელიც ადარებდა ბენდამუსტინს ქლორამბუცილთან. პროსპექტიულ, მულტი-ცენტრულ, რანდომიზებულ კვლევაში ჩართული იყო ადრე არანამკურნალევი 319 პაციენტი ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემიით ბინეტის B ან C სტადიით, რომლებიც საჭიროებდნენ თერაპიას. პირველი ხაზის თერაპია ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდით 100 მგ/მ² ი.ვ. 1-ლ და მე-2 დღეებში (BEN) შედარებული იყო ქლორამბუცილით 0.8 მგ/კგ მკურნალობასთან 1-ლ და მე-15 დღეს (CLB) 6 ციკლის გამოყენებით ორივე ჯგუფში. პაციენტები იღებდნენ ალოპურინოლს სიმსივნური ლიზისის სინდრომის თავიდან ასაცილებლად.

BEN-ის მიმღებ პაციენტებს აქვთ მნიშვნელოვნად უფრო გრძელი მედიანური პროგრესირების გარეშე გადარჩენა, ვიდრე CLB-ის მიმღებ პაციენტებს  (21.5 8.3-თვესთან შედარებით, p <0.0001 უკანასკნელ დაკვირვებაში). საერთო გადარჩენა არ იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად განსხვავებული (მედიანა არ იყო მიღწეული). რემისიის საშუალო ხანგრძლივობაა 19 თვე BEN-ით მკურნალობისას და 6 თვე CLB-ით მკურნალობისას (p <0.0001). უსაფრთხოების შეფასებამ არც ერთ სამკურნალო ჯგუფში არ გამოავლინა რაიმე მოულოდნელი ტიპის და სიხშირის გვერდითი მოვლენები. BEN-ის დოზა შემცირდა პაციენტების 34%-ში. BEN-ით მკურნალობა შეწყდა პაციენტთა 3.9%-ში ალერგიული რეაქციების გამო.

ინდოლენტური ტიპის არაჰოჯკინის ლიმფომა

ინდოლენტური ტიპის არაჰოჯკინის ლიმფომების ჩვენება ეყრდნობოდა ორ უკონტროლო II ფაზის კვლევას.

ცენტრალურ პერსპექტიულ, მულტიცენტრულ, ღია კვლევაში 100 პაციენტი ინდოლენტური ტიპის B-უჯრედოვანი არაჰოჯკინის ლიმფომებით, რომლებიც რეფრაქტერულნი იყვნენ რიტუქსიმაბის მონო- ან კომბინირებული თერაპიის მიმართ, მკურნალობდნენ BEN-ის მონოთერაპიით. პაციენტებმა საშუალოდ მიიღეს 3 წინა ქიმიოთერაპიის ან ბიოლოგიური თერაპიის კურსი. რიტუქსიმაბის შემცველი წინა კურსების საშუალო რაოდენობა იყო 2. პაციენტებს არ ჰქონდათ რეაგირება ან პროგრესი რიტუქსიმაბით მკურნალობიდან 6 თვის განმავლობაში. BEN-ის დოზა იყო 120 მგ/მ² ი.ვ. 1-ლ და მე-2 დღეებში, მინიმუმ დაგეგმილი 6 ციკლით. მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებული იყო რეაგირებაზე (დაგეგმილი 6 ციკლი). რეაგირების საერთო მაჩვენებელი იყო 75%, მათ შორის 17% სრული (CR და CRu), ხოლო 58%-ს ჰქონდა ნაწილობრივი რეაგირება, რომელიც შეფასდა დამოუკიდებელი განხილვის კომიტეტის მიერ. რემისიის საშუალო ხანგრძლივობა იყო 40 კვირა. BEN ზოგადად ხასიათდებოდა კარგი ტოლერანტობით ამ დოზით და ამ სქემის მიხედვით.

ჩვენებას ამყარებს კიდევ ერთი პროსპექტიული, მულტიცენტრული, ღია კვლევა, რომელშიც 77 პაციენტი მონაწილეობდა. პაციენტების პოპულაცია იყო უფრო ჰეტეროგენული, მათ შორის: ინდოლენტური ტიპისან ტრანსფორმირებული B-უჯრედოვანი არაჰოჯკინის ლიმფომებით, რომლებიც რეფრაქტერულნი იყვნენ რიტუქსიმაბის მონო- ან კომბინირებული თერაპიის მიმართ. პაციენტებს არ ჰქონდათ რეაგრება ან პროგრესი 6 თვის განმავლობაში ან ჰქონდათ არასასურველი რეაქცია რიტუქსიმაბით წინა მკურნალობაზე. პაციენტებმა მიიღეს საშუალოდ  3 წინა ქიმიოთერაპიის ან ბიოლოგიური თერაპიის კურსი. წინა რიტუქსიმაბის შემცველი კურსების საშუალო რაოდენობა იყო 2. რეაგირების საერთო მაჩვენებელი იყო 76%, რეაგირების საშუალო ხანგრძლივობით 5 თვე (29 [95% CI 22.1, 43.1] კვირა).

მრავლობითი მიელომა

პროსპექტიულ, მულტიცენტრულ, რანდომიზირებულ, ღია კვლევაში ჩართული იყო 131 პაციენტი შორს წასული მრავლობითი მიელომით (დიური-სალმონის II სტადია პროგრესირებით ან III სტადია). პირველი ხაზის თერაპია ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდი პრედნიზონთან (BP) კომბინაციაში შედარებული იყო მელფალანის და პრედნიზონის (MP) თერაპიასთან. ტოლერანტობა ორივე სამკურნალო ჯგუფში შეესაბამებოდა შესაბამისი სამკურნალო საშუალებების უსაფრთხოების ცნობილ პროფილს, BP-ის ჯგუფში დოზის მნიშვნელოვნი შემცირებით. დოზა იყო  შემდეგი: ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდი 150 მგ/მ² ი.ვ. 1-ლ და მე-2 დღეებში ან მელფალანი 15 მგ/მ² ი.ვ. 1-ლ დღეს, თითოეული პრედნიზონთან კომბინაციაში. მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებული იყო რეაგირებაზე და საშუალოდ იყო 6.8 ციკლი  BP-ის ჯგუფში და 8.7 ციკლი MP-ის ჯგუფში.

პაციენტებს, რომლებსაც მკურნალობდნენ BP-ით, ჰქონდათ უფრო გრძელი მედიანური პროგრესირების გარეშე გადარჩენა, ვიდრე პაციენტებს MP-ის ჯგუფში (15 [95% CI 12-21] 12 თვესთან შედარებით [95% CI 10-14]) (p=0.0566). მკურნალობის წარუმატებლობის მედიანური დრო იყო 14 თვე BP-ით და 9 თვე MP-ით მკურნალობის დროს. რემისიის ხანგრძლივობა იყო 18 თვე BP–ით და 12 თვე MP–ით მკურნალობის დროს. საერთო გადარჩენის მაჩვენებელი არ არის მნიშვნელოვნად განსხვავებული (35 თვე BP-ის შემთხვევაში და 33 თვე MP-ის შემთხვევაში).

5.2 ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები

განაწილება

ნახევარგამოყოფის პერიოდი t_1/2ß 30 წუთიანი 120 მგ/მ² ფართობზე გადაანგარიშებით ი.ვ. ინფუზიის შემდეგ, 12 სუბიექტში  იყო 28.2 წუთი.

30 წუთის შემდეგ ი.ვ. ინფუზიის განაწილების ცენტრალური მოცულობა იყო 19.3 ლ. წონასწორული მდგომარეობის პირობებში, ი.ვ. ბოლუსური ინექციის შემდეგ განაწილების მოცულობა იყო 15.8-20.5 ლ.

ნივთიერების 95%-ზე მეტი უკავშირდება პლაზმის ცილებს (ძირითადად ალბუმინს).

ბიოგარდაქმნა

ბენდამუსტინის კლირენსის ძირითადი გზა არის ჰიდროლიზი მონოჰიდროქსი- და დიჰიდროქსი-ბენდამუსტინამდე. N-დესმეთილ-ბენდამუსტინის და გამა-ჰიდროქსი-ბენდამუსტინის ფორმირება ღვიძლის მეტაბოლიზმით მოიცავს ციტოქრომ P450-ის (CYP) 1A2 იზოფერმენტს. ბენდამუსტინის მეტაბოლიზმის კიდევ ერთი ძირითადი გზაა გლუტათიონთან კონიუგაცია.

In-vitro ბენდამუსტინი არ აინჰიბირებს CYP 1A4-ს, CYP 2C9/10-ს, CYP 2D6-ს, CYP 2E1-ს და CYP 3A4-ს.

გამოყოფა

საშუალო საერთო კლირენსი 30 წუთიანი 120 მგ/მ² სხეულის ზედაპირის ფართობზე გადაანგარიშებით ი.ვ. ინფუზიის შემდეგ, 12 სუბიექტში  იყო 639.4 მლ/წთ. შეყვანილი დოზის დაახლოებით 20% გამოიყოფა შარდში 24 საათის განმავლობაში. შარდში გამოყოფილი რაოდენობა იყო შემდეგი თანმიმდევრობით: მონოჰიდროქსი-ბენდამუსტინი> ბენდამუსტინი> დიჰიდროქსი-ბენდამუსტინი> დაჟანგული მეტაბოლიტი> N-დესმეთილ ბენდამუსტინი. ნაღველში, ძირითადად გამოიყოფა პოლარული მეტაბოლიტები.

ღვიძლის უკმარისობა

პაციენტებში ღვიძლის 30-70%-იანი სიმსივნური ინვაზიით და ღვიძლის მსუბუქი უკმარისობით (შრატისმიერი ბილირუბინი < 1.2 მგ/დლ) ფარმაკოკინეტიკური ქცევა არ შეცვლილა. არ იყო მნიშვნელოვანი განსხვავება ღვიძლისა და თირკმელების ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებთან შედარებით C_max-თან, t_max-თან, AUC-თან, t_1/2ß-თან, განაწილების მოცულობასა და კლირენსთან მიმართებაში. AUC და ბენდამუსტინის მთლიანი სხეულისმიერი კლირენსი საპირისპირო კორელაციაშია შრატისმიერ ბილირუბინთან.

თირკმლისუკმარისობა

პაციენტებში კრეატინინის კლირენსით > 10 მლ/წთ, მათ შორის დიალიზზე დამოკიდებულ პაციენტებში, არ დაფიქსირებულა მნიშვნელოვანი განსხვავება ღვიძლისა და თირკმელების ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებთან შედარებით, C_max-თან, t_max-თან, AUC-თან, t_1/2ß-თან, განაწილების მოცულობასა და კლირენსთან მიმართებაში.

ხანდაზმული სუბიექტები

84 წლამდე ასაკის სუბიექტები ჩართული იყვნენ ფარმაკოკინეტიკურ კვლევებში. ხანდაზმულობა არ ახდენდა გავლენას ბენდამუსტინის ფარმაკოკინეტიკაზე.

5.3 უსაფრთხოების პრეკლინიკური მონაცემები

გვერდითი მოვლენები, რომლებიც არ გამოვლენილა კლინიკურ კვლევებში, მაგრამ აღინიშნა ცხოველებში იმ დოზების გამოყენებისას, რომელიც იყო კლინიკური ექსპოზიციის დონის მსგავსი და კლინიკურ გამოყენებასთან შესაძლო შესაბამისობით, იყო შემდეგი:

ჰისტოლოგიურმა გამოკვლევებმა ძაღლებში აჩვენა ლორწოვანი გარსის მაკროსკოპული ხილული ჰიპერემია და ჰემორაგია კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში. მიკროსკოპულმა გამოკვლევებმა აჩვენა ლიმფური ქსოვილის ფართო ცვლილებები, რაც მიუთითებს იმუნოსუპრესიაზე და თირკმელებისა და სათესლე ჯირკვლის მილაკოვან ცვლილებებზე, აგრეთვე პროსტატის ეპითელიუმის ატროფიულ, ნეკროზულ ცვლილებებზე.

ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ბენდამუსტინი არის ემბრიოტოქსიკური და ტერატოგენული.

ბენდამუსტინი იწვევს ქრომოსომების აბერაციებს და არის მუტაგენური in vivo და in vitro. მდედრ თაგვებზე გრძელვადიან კვლევებში ბენდამუსტინი არის კანცეროგენული.

6. ფარმაცევტული მახასიათებლები

6.1 დამხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი

მანიტოლი

6.2 შეუთავსებლობა

ამ სამკურნალო საშუალების შერევა არ შეიძლება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან, გარდა 6.6 პარაგრაფში აღნიშნულისა.

6.3 ვარგისიანობის ვადა

3 წელი.

საინფუზიო ხსნარი

აღდგენისა და განზავების შემდეგ, ქიმიური და ფიზიკური სტაბილურობა გამოვლინდა 3.5 საათის განმავლობაში 25°C/60% RH-ზე და 2 დღის განმავლობაში 2°C-დან 8°C-მდე პოლიეთილენის პაკეტებში.

მიკრობიოლოგიური თვალსაზრისით პროდუქტი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული. თუ დაუყოვნებლივ არ გამოიყენება, გამოყენებისას შენახვის დრო და პირობები ხდება მომხმარებლის პასუხისმგებლობა, რომელიც როგორც წესი, არ უნდა იყოს 24 საათზე მეტი 2°-დან 8°C-მდე ტემპერატურაზე, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც აღდგენა/განზავება (და ა.შ.) მოხდა კონტროლირებად და დადასტურებულად ასეპტიკურ პირობებში.

6.4  განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

ფლაკონი ინახება გარე შეფუთვის მუყაოს კოლოფში სინათლისგან დასაცავად.

აღდგენილი ან განზავებული სამკურნალო საშუალების შენახვის პირობები იხ. პარაგრაფში 6.3.

6.5 შეფუთვის ტიპი და შემცველობა

I ტიპის ქარვისფერი შუშის ფლაკონი 50 მლ ბრომობუტილის რეზინის საცობით და ალუმინის თავსახურით ფლიპ-ოფით.

[გთხოვთ, იხილეთ სპეციფიკური  პროცედურის დანართები ამ ძირითადი SmPC-სთვის, სპეციფიკური პროცედურის მქონე შეფუთვის ზომებისთვის.]

შეფუთვის ყველა ზომა  შეიძლება არ იყოს გაყიდვაში.

6.6 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები უტილიზაციისას და სხვა სახის გამოყენებისას

ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდის გამოყენებისას თავიდან უნდა იქნას აცილებული ინჰალაცია, კანთან კონტაქტი ან ლორწოვან გარსებთან კონტაქტი (ატარეთ ხელთათმანები და დამცავი ტანსაცმელი!). სხეულის დაბინძურებული ნაწილები გულდასმით უნდა ჩამოიბანოთ წყლით და საპნით, თვალი უნდა ამოიბანოთ ფიზიოლოგიური მარილხსნარით. თუ შესაძლებელია, რეკომენდებულია სპეციალურ უსაფრთხო სამუშაო სკამებზე (ლამინარული ნაკადი) მუშაობა სითხე-გაუმტარი, შთამნთქმელი ერთჯერადი ფოლგით. ორსული პერსონალი არ უნდა დაიშვას ციტოსტატიკურ ნივთიერებებთან სამუშაოდ.

ფხვნილი კონცენტრატისთვის საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად უნდა აღდგეს საინექციო წყლით, განზავდეს ნატრიუმის ქლორიდის 9 მგ/მლ (0.9%-იანი) საინექციო ხსნარით და შემდეგ მოხდეს მისი შეყვანა ინტრავენური ინფუზიით. გამოყენებული უნდა იქნას ასეპტიკური ტექნიკა.

1. განზავება

ფხვნილის განზავება უნდა მოხდეს ფლაკონის გახსნისთანავე.

მერზილის თითოეული ფლაკონი, რომელიც შეიცავს 25 მგ ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდს უნდა განზავდეს 10 მლ საინექციო წყალით, შენჯღრევის გზით.

მერზილის თითოეული ფლაკონი, რომელიც შეიცავს 100 მგ ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდს უნდა განზავდეს 40 მლ საინექციო წყალით, შენჯღრევის გზით.

აღდგენილი კონცენტრატი შეიცავს 2.5 მგ ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდს ყოველ მლ-ზე და წარმოადგენს გამჭვირვალე უფერო ხსნარს.

2. განზავება

გამჭვირვალე ხსნარის მიღებისთანავე (ჩვეულებრივ 5-10 წუთის შემდეგ) განაზავეთ (მერზილის თითოეული ფლაკონი, რომელიც შეიცავს 100 მგ ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდს უნდა განზავდეს 40 მლ საინექციო წყალით, ფლაკონი, რომელიც შეიცავს 25 მგ ბენდამუსტინის ჰიდროქლორიდს უნდა განზავდეს 10 მლ საინექციო წყალით შენჯღრევის გზით) და დაუყოვნებლივ შეანჯღრიეთ 0.9%-იან NaCl-ის ხსნართან ერთად, რათა მიიღოთ საბოლოო მოცულობა დაახლოებით 500 მლ.

მერზილი უნდა განზავდეს 0.9%-იანი NaCl-ის ხსნარით და არა სხვა საინექციო ხსნარით.

3. შეყვანა

ხსნარის შეყვანა ხდება ინტრავენური ინფუზიით 30-60 წუთის განმავლობაში.

ფლაკონები განკუთვნილია მხოლოდ ერთჯერადი გამოყენებისთვის.

ნებისმიერი გამოუყენებელი სამკურნალო საშუალება ან ნარჩენი მასალა უნდა განადგურდეს ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად.

გაცემის რეჟიმი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.

7. მარკეტინგული ლიცენზიის მფლობელი

მარკეტინგის ავტორიზაციისა და ლიცენზიის მფლობელი საქართველოში

შპს „ავერსი-ფარმა“

აღმაშენებლის გამზ. 148

0112 თბილისი. საქართველო

ლიცენზიის მფლობელი და მწარმოებელი

მწარმოებელი:

GE Pharmaceuticals Ltd. (ჯი ფარმაცეუტიკალს ლტდ.)

ინდუსტრიული ზონა, ჩეკანიცას სამხრეთი ტერიტორია

2140 ბოტევგრადი

ბულგარეთი

ლიცენზიით:

Synthon BV (სინტონ ბვ)

მიკროვეგი 22

6545 CM ნიჯმეგენი,

 ნიდერლანდები

8. ტექსტის გადახედვის თარიღი

28.03.2022