მეტოკლოპრამიდ-დარნიცა10მგ#50ტ

გამოყენების  ინსტრუქცია

მეტოკლოპრამიდი-დარნიცა

(METOCLOPRAMIDE-DARNITSA)

შემადგენლობა:

მოქმედი ნივთიერება: metoclopramide;

1 ტაბლეტი შეიცავს 10 მგ მეთოკლოპრამიდის ჰიდროქლორიდს;

დამხმარე ნივთიერებები: კარტოფილის სახამებელი, ლაქტოზას მონოჰიდრატი, ცელულოზა მიკროკრისტალური, პოვიდონი, კალციუმის სტეარატი.  

სამკურნალო ფორმა. ტაბლეტები.

ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები: თეთრი ფერის ან თეთრი ფერის მოყვითალო შეფერილობით ტაბლეტები, ბრტყელცილინდრული ფორმის, ნაჭდევით.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი. პერისტალტიკის სტიმულატორები (პროპულსანტები).

ათქ კოდი A03FA01.

ფარმაკოლოგიური თვისებები.

ფარმაკოკინეტიკა.

მეთოკლოპრამიდი წარმოადგენს ცენტრალურ დოპამინურ ანტაგონისტს, რომელიც ასევე ავლენს პერიფერიულ ქოლინერგულ აქტივობას.  

აღნიშნავენ ორ ძირითად ეფექტს: ღებინების საწინააღმდეგო და კუჭის დაცლის და წვრილ ნაწლავში გავლის დაჩქარების ეფექტს.

ღებინების საწინააღმდეგო ეფექტი გამოწვეულია ტვინის ღეროვანი ნაწილის ცენტრალურ წერტილზე მოქმედებით (ქემორეცეპტორები – ღებინების ცენტრის მააქტივირებელი ზონა), სავარაუდოდ,  დოპამინერგული ნეირონების დამუხრუჭების გამო. 

პერისტალტიკის გაძლიერება ასევე ნაწილობრივ კონტროლირდება უმაღლესი ცენტრებით, მაგრამ ასევე ნაწილობრივ შეიძლება ამოქმედდეს პერიფერიული მოქმედების მექანიზმი პოსტგანგლიური ქოლინერგული რეცეპტორების აქტივაციასთან ერთად და, შესაძლებელია, კუჭის და წვრილი ნაწლავის დოპამინერგული რეცეპტორების დათრგუნვით. ჰიპოთალამუსის და პარასიმპათიკური ნერვული სისტემით ახდენს კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ზედა ნაწილის მოძრაობითი აქტივობის რეგულირებას და კოორდინირებას: ზრდის კუჭის და ნაწლავის ტონუსს, აჩქარებს კუჭის დაცლას, ამცირებს გასტროსტაზს, ხელს უშლის პილორუსის და ეზოფაგურ რეფლუქსს, ასტიმულირებს ნაწლავის პერისტალტიკას. ახდენს ნაღველის გამოყოფის ნორმალიზებას, ამცირებს ოდის სპინქტერის სპაზმს, არ ცვლის რა მის ტონუსს, აღმოფხვრის ნაღვლის ბუშტის დისკინეზიას.

გვერდითი ეფექტები ვრცელდება ძირითადად ექსტრაპირამიდულ სიმპტომებზე, რომელთაც საფუძვლად უდევს ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე დოპამინ-რეცეპტორ-მაბლოკირებელი მოქმედება.

მეთოკლოპრამიდით ხანგრძლივმა მკურნალობამ პროლაქტინის სეკრეციის დოპამინერგული დამუხრეჭების არარსებობის გამო სისხლის პლაზმაში შეიძლება გამოიწვიოს პროლაქტინის კონცენრაციის ზრდა. ქალებში აღწერილია გალაქტორეის და მენსტრუალური ციკლის დარღვევის შემთხვევები, მამაკაცებში - გინეკომასტია. თუმცა ეს სიმპტომები მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ ქრებოდა.

ფარმაკოკინეტიკა.

შიგნით მიღების შემდეგ სამკურმალო პრეპარატი სწრაფად და მთლიანად აბსორბირდება. ბიოშეღწევადობა საშუალოდ შეადგენს 60-80%-ს. სისხლის პლაზმის ცილებთან ხდება მხოლოდ მეტაკლოპრამიდის მიღებული დოზის უმნიშვნელო ნაწილის შეკავშირება. განაწილების მოცულობა მერყეობს 2,2-დან 3,4 ლ-მდე/კგ. მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში მიიღწევა 30-120 წუთის შემდეგ, საშუალოდ - 1 საათში. კუჭ-ნაწლავის ტრაქტზე მოქმედების დაწყება აღინიშნება შიგნით მიღებიდან 20-40 წუთის შემდეგ.

ანტიემეტიური მოქმედება ნარჩუნდება 12 საათის განმავლობაში. მეტაბოლიზდება ღვიძლში. აღწევს ჰემატოენცეფალურ და პლაცენტარულ ბარიერში, გამოიყოფა დედის რძეში. ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 2,6-დან 4,6 საათამდე. დოზის ნაწილი (დაახლოებით 20%) გამოიყოფა თავდაპირველი ფორმით, ხოლო დანარჩენი (დაახლოებით 80%) ღვიძლით მეტაბოლური გარდაქმნის შემდეგ გამოიყოფა თირკმელებით გლუკურონის ან გოგირდის მჟავას ნაერთებით.   

პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით კრეატინინის კლირენსი მცირდება 70%-მდე, ნახევარგამოყოფის პერიოდი კი სისხლის პლაზმიდან იზრდება (დაახლოებით 10 საათი 10-1 მლ/წთ კრეატინინის კლირენსისათვის და 15საათი ˂10 მლ/წთ კრეატინინის კლირენსისათვის).

პაციენტებში ციროზით აღინიშნებოდა მეტოკლოპრამიდის დაგროვება, რასაც ახლდა სისხლის პლაზმის კლირენსის შემცირება 50%-ით.

კლინიკური მახასიათებლები.

ჩვენებები.

მოზრდილებისათვის მეტოკლოპრამიდი ნაჩვენებია რადიოთერაპიით გამოწვეული გულისრევისა და ღებინების, ქიმიოთერაპიით გამოწვეული დაგვიანებული გულისრევის და ღებინების თავიდან ასაცილებლად, ასევე გულისრევის და ღებინების სიმპტომატური მკურნალობისათვის, მწვავე შაკიკთან დაკავშირებულის ჩათვლით (პერორალურ ანალგეტიკებთან კომბინაციაში, მათი შეწოვის გასაუმჯობესებლად).

ბავშვებში მეტოკლოპრამიდი გამოყენებული უნდა იქნას მხოლოდ როგორც მეორე რიგის სამკურნალო საშუალება ქიმიოთერაპიით გამოწვეული გადავადებული გულისრევის და ღებინების თავიდან ასაცილებლად.

უკუჩვენებები.

•           მომატებული მგრძნობელობა მეთოკლოპრამიდის ან სამკურნალო საშუალების ნებისმიერი სხვა კომპონენტის მიმართ;

•           სისხლდენა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან;

•           ნაწლავის მექანიკური გაუვალობა;

•           კუჭ-ნაწლავის პერფორაცია;

•           დადასტურებული ან სავარაუდო ფეოქრომოციტომა, არტერიული ჰიპერტენზიის მძიმე შეტევების რისკის გამო;

•           გვიანი დისკინეზია, განპირობებული ნეიროლეპტიკებით ან მეტოკლოპრამიდით, ანამნეზში;

•           ეპილეფსია (შეტევების სიხშირის და ინტენსივობის მომატება);

•           პარკინსონის დაავადება;

•           ერთდროული გამოყენება ლევოდოპასთან ან დოპამინერგულ აგონისტებთან;

•           დადგენილი მეტჰემოგლობინემია მეტოკლოპრამიდის გამოყენების დროს ან NADH-ციტოქრომ-ბ5-რედუქტაზას დეფიციტის დროს ანამნეზში;

•           პროლაქტინდამოკიდებული სიმსივნეები;

•           გაზრდილი კრუნჩხვითი მზაობა (ექსტრაპირამიდული მოძრაობითი დარღვევები). 

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და სხვა სახის ურთიერთქმედებები.

უკუნაჩვენები კომბინაციები.

ლევოპოდას ან დოპამინერგულ აგონისტებს და მეტაკლოპრამიდს ახასიათებს ურთიერთ ანტაგონიზმი.

კომბინაციები, რომლებიც თავიდან უნდა იქნას აცილებული.

ალკოჰოლი აძლიერებს მეტოკლოპრამიდის სედატიურ მოქმედებას.

კომბინაციები, რომლებსაც ყურადღება უნდა მიექცეს.

მეტოკლოპრამიდის პროკინეტიკურმა მოქმედებამ შეიძლება იმოქმედოს ზოგიერთი სამკურნალო საშუალების აბსორბციაზე. 

ანტიქოლინერგული საშუალებები და მორფინის წარმოებულები: ანტიქოლინერგულ საშუალებებს და მორფინის წარმოებულებს ახასიათებს ურთიერთ ანტაგონიზმი მეტოკლოპრამიდთან საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის მოტორულ აქტივობაზე ზემოქმედებასთან მიმართებაში. 

ცენტრალური ნერვული სისტემის ინჰიბიტორები (მორფინის წარმოებულები, ნეიროლეპტიკები, H1 რეცეპტორების სედატიური ანტიჰისტამინური-ბლოკატერობი, სედატიური ანტიდეპრესანტები, ბარბიტურატები, კლონიდინი და მონათესავე პრეპარატები): ახდენენ მეტიკლოპრამიდის მოქმედების პოტენცირებას. 

ნეიროლეპტიკები: მეტოკლოპრამიდის სხვა ნეიროლეპტიკებთან კომბინაციაში გამოყენების შემთხვევაში, შეიძლება აღინიშნოს კუმულაციური ეფექტი და ექსტრაპირამიდული დარღვევები. 

სეროტონინერგული პრეპარატები: მეტოკლოპრამიდის გამოყენებამ სეროტონინერგულ პრეპარატებთან კომბინაციაში, მაგალითად, სეროტონინის უკუმიტაცების სელექტიურ ინჰიბიტორებთან, შეიძლება გაზარდოს სეროტონინის სინდრომის გავითარების რისკი.

დიგოქსინი: მეტოკლოპრამიდი ამცირებს დიგოქსინის ბიოშეღწევადობას. აუცილებელია სისხლის პლაზმაში დიგოქოსინის კონცენტრაციის სათანადო მონიტორინგის ჩატარება.

ციკლოსპორინი: მეტოკლოპრამიდი ზრდის ციკლოსპორინის ბიოშეღწევადობას (Cmax 46%-ით და ზეგავლენას 22%-ით). აუცილებელია სისლხის პლაზმაში ციკლოსპორინის კონცენტრაციის სათანადო მონიტორინგის ჩატარება. ამ მოვლენის კლინიკური შედეგები საბოლოოდ არ არის განსაზღვრული. 

მივაკურიუმი და სუქსამეტონიუმი: მეტოკლოპრამიდის ინექციამ შეიძლება გაზარდოს ნერვ-კუნთოვანი ბლოკის ხანგრძლივობა (სისხლის პლაზმის ქოლინესტერაზას დათრგუნვით).

CYP2D6 ძლიერი ინჰიბიტორები: მეტოკლოპრამიდის ექსპოზიციის დონეები იზრდება მისი CYP2D6 ძლიერ ინჰიბიტორებთან ერთდროულად გამოყენებისას, მაგალითად, ფლუოქსეტინთან და პაროქსეტინთან. თუმცა ამის კლინიკური მნიშვნელობა ზუსტად ცნობილი არ არის, პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ დაკვირვების ქვეშ გვერდითი რეაქციების განვითარების საგანზე.

მეტოკლოპრამიდის ტაბლეტებს შეუძლიათ სუკცინილქოლინის მოქმედების გახანგრძლივება.

მეტოკლოპრამიდმა შეიძლება იმოქმედოს სხვა ნივთიერებების შეწოვის პროცესზე. ასე, მაგალითად, მას შეუძლია ციმეტიდინის შეწოვის შენელება, პარაცეტამოლის, სხვადასხვა ანტიბიოტიკების (კერძოდ, ტეტრაციკლინის, პივამპიცილინის), ლითიუმის შეწოვის დაჩქარება. მეტოკლოპრამიდის ტაბლეტების და ლითიუმის ერთდროულმა მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს ლითიუმის პლაზმური დონეების ზრდა. 

გამოყენების თავისებურებანი.

არ არის რეკომენდირებული პრეპარატის გამოყენება ქრონიკული დაავადებების მკურნალობისთვის, როგორიცაა გასტროპარეზი, დისპეფსია და გასტროეზოფაგეალური რეფლუქსური დაავადება, ან როგორც დამატებითი საშუალებისა ქირურგიული ან რადიოლოგიური პროცედურების ჩატარებისას.  

ნევროლოგიური დარღვევები. 

შეიძლება აღინიშნოს ექსტრაპირამიდული დარღვევები, განსაკუთრებით ბავშვებში და/ან მაღალი დოზების გამოყენებისას, ეს რეაქციები ჩვეულებრივ აღინიშნება მკურნალობის დასაწყისში და შეიძლება აღინიშნოს ერთჯერადი გამოყენების შემდეგ. ექსტრაპირამიდული სიმპტომების განვითარების შემთხვევაში, მეტოკლოპრამიდი დაუყოვნებლივ უნდა მოიხსნას. ზოგადად ეს ეფექტები მთლიანად ქრება მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ, მაგრამ შეიძლება საჭირო გახდეს სიმპტომატური მკურნალობა (ბენზოდიაზეპინები - ბავშვებში და/ან ანტიქოლინერგული პარკინსონის საწინააღმდეგო სამკურნალო საშუალებები - მოზრდილებში).  

მეტოკლოპრამიდის თითოეულ შეყვანას შორის, ღებინების შემთხვევაშიც კი პრეპარატის დოზის გამოყოფით ნაღებინებ მასებთან ერთად, ჭარბი დოზირების თავიდან ასაცილებლად, აუცილებელია არანაკლებს 6 საათიანი ინტერვალის დაცვა.

მეტოკლოპრამიდით ხანგრძლივმა მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს გვიანი დისკინეზია, რომელიც პოტენციურად შეუქცევადია, განსაკუთრებით ხანდაზმული ასაკის პირებში. მკურნალობა არ უნდა გრძელდებოდეს 3 თვეზე მეტ ხანს გვიანი დისკინეზიის განვითარების რისკის გამო. მკურნალობა უნდა შეწყდეს, თუ აღინიშნება გვიანი დისკინეზიის კლინიკური ნიშნები.

მეტოკლოპრამიდის ნეიროლეპტიკებთან კომბინაციაში გამოყენებისას, ასევე მეტოკლოპრამიდით მონოთერაპიის დროს იყო შეტყობინებები ავთვისებიანი ნეიროლეპტიკური სინდრომის განვითარების შესახებ.  

ავთვისებიანი ნეიროლეპტიკური სინდრომის აღნიშვნის შემთხვევაში მეტოკლოპრამიდის გამოყენება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და დაწყებული იქნას შესაბამისი მკურნალობა. 

საჭიროა განსაკუთრებული სიფრთხილის გამოჩენა თანხმლები ნევროლოგიური დაავადებების მქონე პაციენტებთან და პაციენტებთან მიმართებაში, რომლებიც ღებულობენ მკურნალობას ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე მოქმედი სამკურნალო საშუალებებით.

მეტოკლოპრამიდის გამოყენებისას ასევე შეიძლება გაძლიერდეს პარკინსონის დაავადებების სიმპტომები.

მეტჰემოგლობინემია.

იყო შეტყობინებები მეტჰემოგლობინემიის შემთხვევების შესახებ, რომლებიც შეიძლება დაკავშირებული იყოს NADH-ციტოქრომ-ბ5-რედუქტაზას დეფიციტთან. ასეთ შემთხვევაში დაუყოვებლივ უნდა შეწყდეს მეტოკლოპრამიდის მიღება და მიღებული იქნას შესაბამისი ზომები (მაგალითად, მეთილენის ლურჯით მკურნალობა).           

გულის ფუნქციის დარღვევები.

იყო შეტყობინებები მძიმე გვერდითი რეაქციების შესახებ გულ-სისხლძარღვოვანი სისტემის მხრივ, მწვავე სისხლძარღვოვანი უკმარისობის, მძიმე ბრადიკარდიის, გულის გაჩერების და QT ინტერვალის გახანგრძლიების შემთხვევების ჩათვლით, რომლებიც აღინიშნებოდა მეტოკლოპრამიდის გამოყენების შემდეგ.

განსაკუთრებულ ყურადღებას საჭიროებს მეტოკლოპრამიდის გამოყენება ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში, გულის გამტარობის დარღვევის მქონე პაციენტებში (QT ინტერვალის გახანგრძლივების ჩათვლით), პაციენტებში ელექტროლიტების ბალანსის დარღვევით, ბრადიკარდიით, ასევე პაციენტებში, რომლებიც იღებენ QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელ პრეპარატებს.    

თირკმელების და ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა.

პაციენტებში თირკმელების ფუნქციის დარღვევებით ან ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევით რეკომენდირებულია დოზის შემცირება.

მეტოკლოპრამიდის მიღებასთან დაკავშირებული მძიმე გულ-სისხლძარღვოვანი რეაქციების შესახებ ძალიან იშვიათი შეტყობინებების გათვალისწინებით, განსაკუთრებული სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული იგი ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში, პაცენტებში გულის გამტარიანობის დარღვევებით, ელექტროლიტების დაუკორექტირებელი დისბალანსით ან ბრადიკარდიით, და პაციენტებში, რომლებიც იღებენ QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელ პრეპარატებს.   

პრეპარატი შეიცავს ლაქტოზას, ამიტომ არ არის რეკომენდირებული მისი დანიშვნა პაციენტებში ისეთი იშვიათი მემკვიდრეობითი დაავადებებით, როგორიცაა გალაქტოზას დეფიციტი, ლაქტაზას დეფიციტი ან გლუკოზა-გალაქტოზას შეწოვის დარღვევა.

გამოყენება ორსულობის ან ძუძუთი კვების პერიოდში.

ორსულობა.

ორსული ქალებისაგან მიღებული დიდი რაოდენობის მონაცემები (პრეპარატის გამოყენების 1000-ზე მეტი შედეგი), მიუთითებს რაიმე ტოქსიკურობის არარსებობაზე, რომელიც იწვევს მალფორმაციას ან ფეტოტოქსიკურობას. მეტოკლოპრამიდის გამოყენება ორსულობის დროს შესაძლებელია კლინიკური აუცილებლობის შემთხვევაში. ფარმაკოლოგიური თვისებების გამო (ისევე, როგორც სხვა ნეიროლეპტიკებთან მიმართებაში) ორსულობის ბოლო ვადებში   მეტოკლოპრამიდის გამოყენების შემთხვევაში, არ შეიძლება ახალშობილებში ექსტრაპირამიდული სინდრომის აღნიშვნის გამორიცხვა. თავი უნდა ავარიდოთ მეტოკლოპრამიდის გამოყენებას ორსულობის ბოლო ვადებში. მეტოკლოპრამიდის გამოყენებისას საჭიროა ახალშობილზე დაკვირვება.

ძუძუთი კვება. მეტოკლოპრამიდი უმნიშვნელო რაოდენობით აღწევს დედის რძეში. ამიტომ არ არის რეკომენდირებული მეტიკლოპრამიდის გამოყენება ძუძუთი კვების დროს. საჭიროა მეტოკლოპრამიდის გამოყენების შეწყვეტის შესაძებლობის განხილვა მეძუძურ დედებში. 

რეაქციის სიჩქარეზე ზემოქმედების უნარი ავტოტრანსპორტის ან სხვა მექანიზმების მართვის დროს.

მეტოკლოპრამიდმა შეიძლება გამოიწვიოს ძილიანობა, თავბრუსხვევა, დისკინეზია და დისტონია, რომლებმაც შეიძლება იმოქმედონ მხედველობაზე, ასევე სატრანაპორტო საშუალებების მართვის და სხვა ავტომატიზირებულ სისტემებთან მუშაობის უნარზე. 

გამოყენებისწესიდადოზირება.

მიიღება შიგნით ჭამის წინ, დაუღეჭავად, სამკარისი რაოდენობის სითხის დაყოლებით.

ნერვული სისტემის მხრივ გვერდითი რეაქციების და სხვა გვერდითი რეაქციების მინიმუმამდე დაყვანის მიზნით, მეტოკლოპრამიდი უნდა დაინიშნოს მხოლოდ ხანმოკლე მკურნალობისათვის (5 დღემდე). 

მოზრდილები.

ჩვეულებრივ მეტოკლოპრამიდის თერაპიული დოზა შეადგენს 10 მგ-ს 3 ჯერამდე დღეში. მაქსიმალური დღიური დოზა - 30 მგ ან 0,5 მგ/კგ სხეულის მასაზე. მეტოკლოპრამიდის გამოყენების მაქსიმალური ხანგრძლივობა შეადგენს 5 დღეს.

ბავშვები.

მეტოკლოპრამიდის რეკომენდირებული დოზა, ქიმიოთერაპიით გამოწვეული გადავადებული გულისრევის და ღებინების თავიდან ასაცილებლად, შეადგენს 0,1-0,15 მგ/კგ სხეულის მასაზე 3 ჯერამდე დღეში. მაქსიმალური დღიური დოზა - 0,5 მგ/კგ სხეულის მასაზე.

დოზირების სქემა  

მეტოკლოპრამიდის გამოყენების მაქსიმალური ხანგრძლივობა შეადგენს 5 დღეს.

ხანდაზმულიასაკისპაციენტები

განხილული უნდა იქნას დოზის შემცირების შესაძლებლობა ხანდაზმული ასაკის ავადმყოფებში, ასაკით განპირობებული თირკმელების და ღვიძლის ფუნქციის დაქვეითების შედეგად.

თირკმელებისფუნქციისდარღვევა.

ავადმყოფებში თირკმელების უკმარისობის ტერმინალური სტადიით (კრეატინინის კლირენსი ≤15 მლ/წთ) მეტოკლოპრამიდის დოზა უნდა იქნას შემცირებული 75%-ით.  

ავადმყოფებში თირკმელების ზომიერი და მძიმე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი 15-60 მლ/წთ) მეტოკლოპრამიდის დოზა უნდა იქნას შემცირებული 50%-ით.

ღვიძლისფუნქციისდარღვევა.

ავადმყოფებში ღვიძლის მძიმე უკმარისობით საჭიროა მეტოკლოპრამიდის ნახევარი დოზის გამოყენება.   

ბავშვები.

მეტოკლოპრამიდი უკუნაჩვენებია 1 წლამდე ასაკის ბავშვებში ექსტრაპირამიდული დარღვევების გაჩენის მომატებულ რისკთან დაკავშირებით. ბავშვებში ˂30 კგ მასით მეტაკლოპრამიდი გამოიყენება სამკურნალო ფორმით საჭირო დოზირების უზრუნველყოფის შესაძლებლობით.

ჭარბი დოზირება.

სიმპტომები:

ძილიანობა, ცნობიერების დათრგუნული დონე, ცნობიერების არევა, გაღიზიანებადობა, შფოთვა და მისი გაძლიერება, კრუნჩხვები, ექსტრაპირამიდული დარღვევები, გულ-სისხლძარღვთა სისტემის ფუნქციის დარღვევები ბრადიკარდიით და არტერიული წნევის მომატებით ან დაქვეითებით, ჰალუცინაციები, სუნთქვის და გულის ფუნქციის გაჩერება. იყო შეტყობინებები მეტჰემოგლობინემიის ერთეული შემთხვევების შესახებ.

მკურნალობა: ექსტრაპირამიდული სიმპტომების განვითარების შემთხვევაში, რომლებიც დაკავშირებულია ჭარბ დოზირებასთან, ტარდება მხოლოდ სიმპტომატური მკურნალობა (ბენზოდიაზეპინები - ბავშვებში და/ან ანტიქოლინერგული პარკინსონის საწინააღმდეგო სამკურნალო საშუალებები - მოზრდილებში). მეტოკლოპრამიდის დიდი დოზებით გამოყენების შემთხვევაში, საჭიროა მისი გამოდევნა კუჭნაწლავის ტრაქტიდან კუჭის ამორეცხვის გზით ან აქტივირებული ნახშირის და ნატრიუმის სულფატის მიღება.

კლინიკური მდგომარეობის შესაბამისად საჭიროა სომპტომატური მკურნალობის ჩატარება და გულ-სისხლძრღვოვანი და სასუნთქი სისტემების ფუნქციაზე დაკვირვება.   

გვერდითი რეაქციები.

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: გულისრევა, სიმშრალე პირში, დისპეფსია, შეკრულობა, დიარეა.

ნერვული სისტემის მხრივ: დისკინეზიური სინდრომი, ძირითადად, ბავშვებში (უნებლიე სპაზოლიზური მოძრაობები, კერძოდ, თავის, კისრის და მხრების არეში, ტონური ბლეფაროსპაზმი, სახის და საღეჭი კუნთების სპაზმი, ენის გადახრა, ხორხის კუნთების და ენის კუნთების სპაზმი, თავის და კისრის არაბუნებრივი მდებარეობა, ხერხელის გადაძაბვა, ხელების სპაზმური მოხრა, ფეხების სპაზმოლიზური გამართვა), თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, მომატებული დაღლილობა, ძილიანობა, ექსტრაპირამიდული დარღვევები (რომლებიც შეიძლება აღინიშნოს ერთი დოზის მიღების შემდეგაც კი ძირითადად ბავშვებსა და მოზარდებში და/ან რეკომენდირებული დოზის გადაჭარბებისას), პარკინსონიზმი (ტრემორი, კუნთების რიგიდულობა, აკინეზია), აკატიზია, დისტონია, დისკინეზია, ცნობიერების დათრგუნული დონე, გვიანი დისკინეზია (რომელიც შეიძლება იყოს მუდმივი ხანგრძლივი მკურნალობის დროს ან მის შემდეგ, გასაკუთრებით ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში), ავთვისებიანი ნეიროლეპტიკური სინდრომი (დამახასიათებელი სიმპტომები: ცხელება, კუნთების რიგიდულობა, ცნობიერების დაკარგვა, არტერიული წნევის მერყეობა, კრუნჩხვები ძირითადად პაციენტებში ეპილეფსიით).

არსებობს მწვავე (ხანმოკლე) ნევროლოგიური დარღვევების რისკი, რომელიც უფრო მაღალია ბავშვებში, გვიანი დისკინეზიის კი - ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში. ნერვული სისტემის მხრივ გვერდითი რეაქციების განვითარების რისკი იზრდება პრეპარატის მაღალი დოზებით გამოყენებისას და ხანგრძლივი მკურნალობის დროს.  

მაღალი დოზების გამოყენებისას ქვემოთ ჩამოთვლილი რეაქციები უფრო ხშირად აღინიშნება (ხანდახან ერთდროულად): 

-          ექატრაპირამიდული სიმპტომები: მწვავე დისტონია და დისკინეზია, პარკინსონიზმის სინდრომი, აკატიზია, სამკურნალო საშუალების ერთჯერადი დოზის გამოყენების შემდეგაც კი, განსაკუთრებით ბავშვებში;

-          ძილიანობა, ცნობიერების დათრგუნული დონე, ცნობიერების არევა, ჰალუცინაციები.

ფსიქიკის მხრივ: ასტენია, დეპრესია, ჰალუცინაციები, გონების არევა, შფოთვა, მოუსვენრობა, დაბნეულობა, ხმაური ყურებში.  

გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: ბრადიკარდია, ატრიოვენტრიკულარული ბლოკადა, სინუსური კვანძის ბლოკადა, QT-ინტერვალის პროლონგირება, “პირუეტის” ტიპის პარკუჭოვანი ტაქიკარდია, არტერიული ჰიპოტენზია, შოკი, სინკოპე, მწვავე არტერიული ჰიპერტენზია პაციენტებში ფეოქრომოციტომით.

სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ: მეტჰემოგლობინემია, რომელიც შეიძლება დაკავშირებული იყოს NADH-ციტოქრომ-ბ5-რედუქტაზას დეფიციტთან, განსაკუთრებით ჩვილებში, სულფჰემოგლობინემია, დაკავშირებული, ძირითადად, პრეპარატების მაღალი დოზების თანმხლებ გამოყენებასთან, რომლებიც ახდენენ გოგირდის გამოთავისუფლებას.   

იმუნური სისტემის მხრივ: ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, ჭინჭრის ციების ჩათვლით, ანგიონევროზული შეშუპება, ანაფილაქსიური რეაქციები (ანაფილაქსიური შოკის ჩათვლით).

კანის და კანქვეშა უჯრედისის მხრივ: გამონაყარი, ჭინჭრის ციება, ჰიპერემია და კანის ქავილი.

რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლების ფუნქციის მხრივ: ამენორეა, ჰიპერპროლაქტინემია, გალაქტორეა, გინეკომასტია, მენსტრუაციის ციკლის დარღვევა. ასეთ შემთხვევებში სამკურნალო საშუალების გამოყენება უნდა შეწყდეს.

ლაბორატორიული მაჩვენებლები: ღვიძლის ენზიმების დონის ზრდა, კრეატინფოსფოკინაზას მომატებული დონე სისხლის შრატში.  

მოზარდებსა და პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის მძიმე დარღვევებით (თირკმლის უკმარისობა), რის შედეგადაც სუსტდება მეთოკლოპრამიდის გამოყოფა, განსაკუთრებით ყურადღებით აკვირდებიან გვერდითი მოვლენების განვითარებას. მათი განვითარების შემთხვევაში სამკურნალო საშუალების გამოყენება მაშინვე უნდა შეწყდეს.

ვარგისიანობისვადა. 4 წელი.

შენახვისპირობები.

ინახება ორიგინალ შეფუთვაში არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.  

ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

შეფუთვა. 10 ტაბლეტი კონტურულ უჯრედოვან შეფუთვაში; 5 კონტურული უჯრედოვანი შეფუთვა კოლოფში. 

გაცემისკატეგორია:  ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.

მწარმოებელი. კერძო სააქციო საზოგადოება “ფარმაცევტული ფირმა “დარნიცა”. 

მწარმოებლის ადგილმდებარეობა და მისი საქმიანობის განხორციელების ადგილის მისამართი.

უკრაინა, 02093, ქ. კიევი, ბორისპოლსკის ქ. 13.

უკანასკნელი გადახედვის თარიღი.

ბ.ა.