ნეუტრომაქსი 300მკგ/მლ 1მლ#1ფლ

Biosidus

ნეუტრომაქსი® 300 µგ - 480 µგ

ფილგრასტიმი (r-Met-hu-G-CSF)

საინექციო ხსნარი

დამზადებულია არგენტინაში - იყიდება სამედიცინო რეცეპტით

აღწერა:

ნეუტრომაქსის® აქტიური ინგრედიენტია ფილგრასტიმი (ათქ კოდი L03AA02, რეკომბინანტური მეთიონილის ადამიანის გრანულოციტის კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორი, r-Met-hu-G-CSF, 175 ამინომჟავებისკარგად გაწმენდილიარაგლიკოზირებული პროტეინი.

ფილგრასტინი არის ადამიანის გრანულოციტების კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორი (G-CSF), რომელიც მიღებულია გენეტიკურად შექმნილი ეშერიხია კოლის ბაქტერიების ლაბორატორიული შტამებიდან რეკომბინანტული დნმ ტექნოლოგიით, ადამიანის გრანულოციტების კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორის მაკოდირებელი ადამიანის გენის ჩასმით. პროტეინის ამინომჟავების მიმდევრობa იდენტურია G-CSF გენის დნმ-დან მოსალოდნელის,  ამინომჟავას მეთიონინის N-ტერმინალურ პოზიციაზე დამატებით, რომელიც აუცილებელია ეშერიხია კოლის ბაქტერიების ექსპრესიისთვის. რადგან ფილგრასტიმი წარმოიქმნება ე.კოლიში, პროტეინი არის არაგლიკოზილირებული, რაც განასხვავებს მას ბუნებრივი პროტეინისგან.

შემადგენლობა: ყოველი ფლაკონი შეიცავს:

დამხმარე საშუალებები

ჩვენებები და გამოყენება

1. კიბოს მქონე პაციენტები, რომლებიც იმყოფებიან მიელოსუპრესიულ ქიმიოთერაპიაზე: ნეუტრომაქსი ნაჩვენებია ფებრილური ნეიტროპენიის და ინფექციების შემთხვევების შესამცირებლად იმ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ მიელოაბლატური ავთვისებიანი სიმსივნეები (გარდა ქრონიკული მიელოიდური ლეიკემიისა და მიელოდისპლაზიისა) ციტოსტატიკური პრეპარატებით ანტინეოპლასტურ მკურნალობაზე ყოფნისას, რაც დაკავშირებულია ფებრილური ნეიტროპენიის მნიშვნელოვან შემთხვევებთან.
2. კიბოს მქონე პაციენტები, რომლებსაც უტარდებათ ძვლის ტვინის გადანერგვა: ნეუტრომაქსი ნაჩვენებია ნეიტროპენიის ხანგრძლივობის შესამცირებლად მიელოაბლატურ ქიმიოთერაპიაზე მყოფ პაციენტებში, ღეროვანი უჯრედების ან ძვლის ტვინის შემდგომი გადანერგვით.
3. პაციენტები, რომლებსაც უტარდებათ პერიფერიულ სისხლში ჰემატოპეტიკური პროგენიტორის უჯრედების მობილიზაციის ინდუქცია შემდგომი შეგროვებით და ავტოლოგიური ან ალოგენური ინფუზიით: ნეუტრომაქსი ნაჩვენებია ჰემატოპოეტიკური პროგენიტორის უჯრედების მობილიზაციის ინდუცირებისთვის ამ პაციენტებში.
4. მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის (მწვავე თანდაყოლილი ნეიტროპენია [SCN], ციკლური ნეიტროპენიa ან იდიოპათიური ნეიტროპენია) მქონე პაციენტები: ნეუტრომაქსის ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში შეყვანა ნაჩვენებია ნეიტროპენიის გართულებების (კერძოდ, ცხელება, ინფექციები, წყლულები ცხვირ-ხახის მიდამოში) შემთხვევებისა და ხანგრძლივობის შესამცირებლად მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის (მწვავე თანდაყოლილი ნეიტროპენია [SCN], ციკლური ნეიტროპენიa ან იდიოპათიურინეიტროპენია) მქონე პაციენტებში, რომლებიც სიმპტომურები არიან (ანამნეზში მძიმე ან მორეციდივე ინფექციები). მნიშვნელოვანია სხვა ჰემატოლოგიური მდგომარეობებისაგან დიფერენციაცია.
5. შეძენინილ იმუნოდეფიციტის სინდრომთან (შიდსი) ასოცირებული ნეიტროპენია: ნეუტრომაქსი ნაჩვენებია შიდსის მქონე პაციენტების სამკრუნალოდ, რომლებსაც აქვთ ოპორტუნისტულ ინფექციებთან (როგორიცაა ციტომეგალოვირუსი) ან ანტივირუსულ პრეპარატებთან (ზიდოვუდინი, განციკლოვირი) ასოცირებული პერსისტენტული ნეიტროპენია.
6. წამლით ინდუცირებული ნეიტროპენიის მკურნალობა: ნეუტრომაქსი ნაჩვენებია წამლით ინდუცირებული ნეიტროპენიის სამკურნალოდ.

ფარმაკოლოგიური მოქმედება

ენდოგენური კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორები მოქმედებენ ჰემატოპოეტიკურ პროგენიტორის უჯრედებზე მათი პროლიფერაციისა და დიფერენციაციის და დიფერენცირებული უჯრდების ზოგიერთი ფუნქციური აქტივობის სტიმულირების გზით.

რეკომბინანტული კოლონიის მასტიმულირებელ ფაქტორებს გააჩნია ისეთივე ბიოლოგიური აქტივობა, როგორიც ენდოგენურებს. ფილგრასტიმი მოქმედებს პროგენიტორის უჯრედებზე, რომლებსაც აქვთ უნარი, წარმოქმნან დიფერენცირებული უჯრედების მხოლოდ ერთი სახეობა, ნეიტროფილის გრანულოციტი.

ადამიანის გრანულოციტის კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორი არეგულირებს ნეიტროფილების წარმოებასა და გამოყოფას ძვლის ტვინიდან.

ნეუტრომაქსი, რომელიც შეიცავს ფილგრასტიმს, მნიშვნელოვნად ზფრდის ნეიტროფილების რიცხვს პერიფერიულ სისხლში შეყვანიდან ოცდაოთხ საათში, მონოციტების მცირედ მომატებით. ამგვარი ზემოქმედება ნეიტროფილების რაოდენობაზე დამოკიდებულია დოზაზე.

ნეუტრომაქსზე პასუხად ადამიანის ორგანიზმის მიერ წარმოებული ნეიტროფილები ავლენენ ნორმალურ ან გაუმჯობესებულ ფუნქციას, რაც ნაჩვენებუიაქ იმიოტაქტიკური და ფაგოციტური ფუნქციის ანალიზებით. ნეუტრომქსით თერაპიის შეწყვეტის შემდეგ მოცირკულირე ნეიტროფილების რიცხვი მცირდება 50%-ით 1-2 დღის შემდეგ და საბაზისო დონეებამდე ბრუნდება 1-7 დღის განმავლობაში.

ფილგრასტიმით მკურნალობა მნიშვნელოვნად ამცირებს ციტოტოქსიკურ ქიმიოთერაპიაზე მყოფ პაციენტებში ხშირად განვითარებული ნეიტროპენიისა და ფებრილური ნეიტროპენიის შემთხვევებს, სიმძიმესა და ხანგრძლივობას. ის პაციენტები, რომლებიც მკურნალობენ ფილგრასტიმით და ციტოტოქსიკური ქიმიოთერაპიით, საჭიროებენ უფრო ნაკლებ და უფრო ხანმოკლე ჰოსპიტალიზაციას და ანტიბიოტიკების შემცირებულ გამოყენებას, ვიდრე მხოლოდ ციტოტოქსიკურ ქიმიოთერაპიაზე მყოფი პაციენტები.

ნეუტრომაქსით მობილიზებული პროგენიტორის უჯრედების ინფუზია აღწევს უფრო სწრაფ ჰემატოლოგიურ გაზავებას იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებსაც ჩატარებული აქვთ ძვლის ტვინის ალოგენური გადანერგვა. ჯანმრთელ დონორებში ნეუტრომაქსის მიღება უმრავლესობაში პროგენიტორის უჯრედების მიღების საშუალებას იძლევა.

ნეუტრომაქსის გამოყენება ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში ზრდის ნეიტროფილების რიცხვს და ამცირებს ინფექციურ პროცესებს.

ადამიანის იმუნოდეფიციტის ვირუსით (აივ) დაინფიცირებულ პაციენტებში ნეუტრომაქსის გამოყენება აუმჯობესებს ნეიტროფილების რიცხვს და შესაბამისად, შესაძლებელია ანტივირუსული პრეპარატების დოზის შემცირების საჭიროების თავიდან აცილება.

ფარმაკოკინეტიკა

ვენებში ან კანქვეშ შეყვანის შემდეგ აღინიშნა დადებითი ლინეარული თანაფარდობა ფილგრასტიმის დოზასა და კონცენტრაციას შორის.

ფილგრასტიმი შრატში ვლინდება კანქვეშ შეყვანიდან 5 წუთში. შეყვანიდან ოთხი საათის შემდეგ ნეიტროფილების რაოდენობა იწყებს მომატებას უმაღლესი შრატისმიერი კონცენტრაციების მიღწევამდე, რაც ხდება კანქვეშ შეყვანის შემდეგ 2-8 საათში.

განაწილების მოცულობა შეადგენს საშუალოდ 150 მლ/კგ-ს.

კანქვეშ ან ვენებში შეყვანის შემდეგ ფილგრასტიმის კლირენსი მიმდინარეობს პირველი რიგის კინეტიკით. ფილგრასტიმის ნახევარგამოყოფის პერიოდი როგორც ჯანმრთელ სუბიექტებში, ისე კიბოს მქონე პაციენტებში, შეადგენს დაახლოებით 3.5 საათს დაახლოებით 0.6 მლ/წთ/კგ კლირენსის სიჩქარით.

ფილგრასტიმის უწყვეტი ინფუზიისას 28 დღემდე პერიოდის განმავლობაში იმ პაციენტებში, რომლებიც იმყოფებიან გამოჯანმრთელების პროცესში ძვლის ტვინის ავტოლოგური გადანერგვის შემდეგ, არ ვლინდება პრეპარატის აკუმულაცია ან ნახევარგამოყოფის პერიოდის ცვლილებები.

დოზირება და მიღების წესი

კიბოს მქონე პაციენტები, რომლებსაც უტარდებათ მიელოსუპრესიული ქიმიოთერაპია: ნეუტრომაქსის რეკომენდებული დოზა არის 0.5 მ ს.ე. (5µგ)/კგ სხეულის წონაზე დღეში ერთხელ.

ნეუტრომაქსის საწყისი დოზა არ მიიღება ციტოტოქსიკური ქიმიოთერაპიის შემდეგ 24 საათში. ნეუტრომაქსი შეჰყავთ კანქვეშ ინექციით ან ვენებში ინფუზიით (30 წუთი). ნეუტრომაქსის ყოველდღიური შეყვანა უნდა გაგრძელდეს ნეიტროფილების მოსალოდნელი უდაბლესი მაჩვენებლის დადგომის შემდეგ ნეიტროფილების რიცხვის ნორმალიზებამდე. მკურნალობა შეიძლება გახანგრძლივდეს 14 დღემდე, გამოყენებული ციტოტოქსიკური ქიმიოთერაპიის სახეობის, დოზის და პროტოკოლის მიხედვით. ციტოტოქსიკურ ქიმიოთერაპიაზე მყოფ პაციენტებში ვლინდება ნეიტროფილების რიცხვის დამახასიათებელი და ტრანზიტორული მომატება ფილგრასტიმით მკურნალობის დაწყებიდან 1-2 დღეში. მიუხედავად ამისა, თერაპიული პასუხის შესანარჩუნებლად მკურნალობა არ უნდა შეჩერდეს იმ დრომდე, ვიდრე არ მოხდება ნეიტროფილების რიცხვის ნორმალიზება მათი მოსალოდნელი ყველაზე დაბალი დონის დადგომის შემდეგ. ნეუტრომაქსით მკურნალობის ნაადრევი შეწყვეტა რეკომენდებული არ არის ნეიტროფილების ყველაზე დაბალი დონის მიღწევამდე.

აუცილებლობისას, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 5 µგ/კგ-ით  სხეულის წონაზე ქიმიოთერაპიის ყოველ ციკლზე.

პაციენტები, რომლებსაც უტარდებათ ძვლის ტვინის ავტოლოგიური ტრანსპლანტაცია: მაქსიმალური საწყისი დოზა არის 1.0 მ სე (10 µგ/კგ/დღეში, ვენებში ინფუზიით (გამოიყენება სხვადასხვა ხანგრძლივობა: დაახლოებით 30 წუთი, 4 საათი ან 24 საათი) ან კანქვეშ (24 საათი), როგორც წესი, 21 დღემდე, დაწყებული ძვლის ტვინის ინფუზიის შემდეგ 2-4 საათში, მაგრამ ბოლო ქიმიოთერაპიული დოზის შემდეგ არაუადრეს 24 საათისა. 28 დღეზე მეტ ხანს ნეუტრომაქსის გამოყენების ეფექტიანობა და უსაფრთხოება პაციენტთა ამ ჯგუფში უცნობია.

მას შემდეგ, რაც დაძლეული იქნება ნეიტროფილების უდაბლესი დონე, როდესაც ნეიტროფილების აბსოლუტური რიცხვი მიაღწევს 1.0x10⁹/ლ-ს, ნეუტრომაქსის სადღეღამისო დოზა შეიძლება შემცირდეს 0.5 მ სე-მდე (5µგ)/კგ/დღეში.

დამატებით ზედიზედ სამი დღის შემდეგ, თუ ნეიტროფილების აბსოლუტური რიცხვი აღემატება 1.0x10⁹/ლ-ს, ნეუტრომაქსის მიღება უნდა გაგრძელდეს. თუ ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა შემცირდება 1.0 x 10⁹/-ზე ქვემოთ, შეიძლება შენარჩუნდეს დოზა (5µგ)/კგ/დღეში.

თუ ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა მცირდება 1.0x10⁹/ლ-ზე ქვემოთ მაშინ, როცა პაციენტი იღებს დოზას (5µგ)/კგ/დღეში, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 1.0 მ სე-მდე (10µგ)/კგ/დღეში.

პერიფერიული სისხლის პროგენიტორის უჯრედების მოგროვება: ავტოლოგიური ინფუზიისთვის პერიფერიული სისხლის პროგენიტორის უჯრედების მობილიზაციისთვის, ნეუტრომაქსის რეკომენდებული დოზა მხოლოდ პრეპარატის მიღებისას არის 1.0 მ სე (10µგ)/კგ/დღეში, 5-7 დღის განმავლობაში, კანქვეშ ინექციით ან 24-საათიანი კანქვეშ ინფუზიით. მიელოსუპრესიული ქიმიოთერაპიის შემდეგ მიღებისას, შეჰყავთ 0.5 მ სე (5µგ)/კგ/დღეში კანქვეშ ინექციით დაწყებული ქიმიოთერაპიის დასრულების შემდეგ, რაც უნდა გაგრძელდეს ნეიტროფილების რიცხვის ნორმალიზაციამდე.

პერიფერიული სისხლის პროგენიტორის უჯრედების მობილიზაციისთვის ნორმალურ დონორებში ალოგენური ინფუზიისთვის, შეჰყავთ 1.0 მ სე (10µგ)/კგ/დღეში, 4-5 დღის განმავლობაში კანქვეშ ინექციით.

მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პაციენტები

თანდაყოლილი ნეიტროპენია: ნეუტრომაქსის რეკომენდბეული საწყისი დოზა არის 1.2 მ სე (12µგ)/კგ/დღეში ერთჯერადი დოზით ან განცალკევებული დოზებით კანქვეშ. კორექცია უნდა მოხდეს პასუხის მიხედვით.

ციკლური ან იდიოპათიური ნეიტროპენია: ნეუტრომაქსის რეკომენდებული დოზა არის 0.4 მ სე (1µგ)/კგ/დღეში, და დოზა შეიძლება გაიზარდოს აუცილებლობისას, ვიდრე ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა არ მიაღწევს ნორმალურ მნიშვნელობებს (როგორც წესი, მაქსიმალური მნიშვნელობა 0.4 მ სე/კგ დღეში). ამის შემდეგ დოზა უნდა დაკორექტირდეს იმ დრომდე, ვიდრე მიღწეული არ იქნება ნეიტროფილების აბსოლუტური რიცხვის ნორმალური მნიშვნელობები.

უკუჩვენებები

ნეუტრომაქსი უკუნაჩვენებია ეშერიხია კოლიდან წარმოებული პროტეინების, ფილგრასტიმის ან პროდუქტის ნებისმიერი სხვა კომპონენტის მიმართ მომატებული მგრძნობელობისას. ნეუტრომაქსი ასევე უკუნაჩვენებია მძიმე თანდაყოლილი ნეიტროპენიის (კოსტმანის სინდრომი) მქონე პაციენტებში ციტოგენეტიკური ანომალიებით.

გაფრთხილებები

ალერგიული რეაქციები: ალერგიული ტიპის რეაქციები აღინიშნება საწყისი ან შემდგომი მკურნალობისას ფილგრასტიმით მკრუნალობაზე მყოფი 4000 პაციენტიდან 1-ზე ნაკლებ პაციენტში. ეს რეაქციები ხასიათდება სისტემური სიმპტომებით, რომლებშიც ჩართულია ორგანიზმის მინიმუმ ორი სისტემა, ყველაზე ხშირად კანი (გამონაყარი, ურტიკარია, სახის შეშუპება), სუნთქვის სისტემა (ქოშინი, დისპნოე) და კარდიოვასკულარული (ჰიპოტენზია, ტაქიკარდია). ზოგიერთი რეაქცია ვლინდება პრეპარატის საწყისი ექსპოზიციისას. რეაქციები ვითარდება შეყვანიდან 30 წუთის განმავლობაში და უფრო ხშირად იმ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ფილგრასტიმს ინტრავენური გზით. უმრავლეს შემთხვევაში, სიმპტომები სწრაფად გადის ანტიჰისტამინების, სტეროიდების, ბრონქოდილატატორების და/ან ეპპინეფრინის შეყვანის შემდეგ. სიმპტომების რეციდივი აღინიშნა ფილგრასტიმის განმეორებითი ექსპოზიციისას პაციენტთა ნახევარზე მეტში.

ელენთის გასკდომა: იშვიათად, ფილგრასტიმის შეყვანის შემდეგ, როგორც ჯანმრთელ დონორებში, ისე პაციენტებში, აღინიშნა ელენთის გასკდომა. ზოგიერთი ეს შემთხვევა იყო ფატალური. იმ პირებში, რომლებსაც ნეუტრომაქსის მიღებისას აღენიშნებათ ტკივილი მუცლის ზედა მარცხება კვადრატში და/ან ტკივილი მხარის ზედა ნაწილში, უნდა ჩატარდეს კვლევა ელენთის გადიდებაზე ან ელენთის გასკდომაზე. 

მოზრდილებში რესპირატორული დისტრეს სინდრომი: მოზრდილებში რესპირატორული დისტრეს სინდრომი აღინიშნება ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში სეფსისით ფილგრასტიმით მკურნალობისას, რომლებსაც უვითარდებათ ცხელება, ფილტვის ინფილტრაცია ან რესპირატორული დისტრესი. ამიტომ, ამგვარი გამოვლინებების მქონე პაციენტებში აუცილებელია გამოკვლევის ჩატარება რესპირატორული დისტრეს სინდრომის რისკებზე. რესპირატორული დისტრეს სინდრომის განვითარებისას ნეუტრომაქსის შეყვანა უნდა შეწყდეს ამ სინდრომის გასვლამდე და პაციენტს უნდა ჩაუტარდეს სათანადო სამედიცინო მართვა აღნიშნული კლინიკური მდგომარეობის გამოსასწორებლად.

ნამგლისებურუჯრედოვანი დაავადება: ფილგრასტიმის გამოყენება ასოცირებულია ნამგლისებური უჯრედების მწვავე აფეთქებასთან, რაც, ზოგჯერ, იწვევს ნამგლისებურუჯრედოვანი დაავადების მქონე პაციენტების სიკვდილს. პაციენტთა ამ პოპულაციაში ნეუტრომაქსი უნდა დაინიშნოს მხოლოდ ნამგლისებურუჯრედოვანი დაავადების მართვაში კვალიფიციური და გამოცდილი ექიმების მიერ და მხოლოდ პოტენციური რისკებისა და სარგებლების ზედმიწევნით შეფასების შემდეგ.

მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პაციენტები: რადგან სხვა ჰემატოპოეტიკური დარღვევებით (მაგალითად, მიელოდისპლასტური სინდრომები) გამოწვეული ნეიტროპენიის სამართავად ფილგრასტიმის უსაფრთხოება და ეფექტიანობა ჯერ დადგენილი არ არის, ნეუტრომაქსით მკურნალობის დაწყებამდე უნდა დადასტურდეს მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის დიაგნოზი.

მიელოდისპლასტური სინდრომის და მწვავე მიელოიდური ლეიკემიის შემთხვევები აღინიშნა თანდაყოლილი ნეიტროპენიის ბუნებრივი ანამნეზის მქონე პაციენტებში ციტოკინური თერაპიის გარეშე. გარდა ამისა, ფილგრასტიმით მკურნალობაზე მყოფ მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში აღინიშნა ციტოგენეტიკური ანომალიები და ტრანსფორმაცია მიელოდისპლასტიურ სინდრომად და მწვავე მიელოიდურ ლეიკემიად. ნეუტრომაქსი არ გამოიყენება მძიმე თანდაყოლილი ნეიტროპენიის და ციტოგენეტიკური ანომალიების მქონე პაციენტებში.

თუ მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში განვითარდა ანომალური ციტოგენეტიკა ან მიელოდისპლაზია, ნეუტრომაქსით თერაპიის გაგრძელების რისკები და სარგებელი ზედმიწევნით უნდა შეფასდეს.

სხვა გვერდითი ეფექტები

ბრიტანეთის ეროვნულ ფორმულარში (მე-5 გამოცემა, 2005 წლის სექტემბბერი) წარმოდგენილია რეკომბინანტული ადამიანის გრანულოციტების კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორის მიღებასთან ასოცირებული სხვა გვერდითი ეფექტები: ტრანზიტორული ჰიპოტენზია, ეპისტაქსი, დარღვევები საშარდე სისტემის მხრივ (მათ შორის დიზურია, პროტეინურია და ჰემატურია), ოსტეოპოროზი, რევმატოიდული ართრიტის გამწვავება, კანის ვასკულიტი, თრომბოციტოპენია, ანემია, სისხლში გლუკოზის ტრანზიტორული შემცირება,  შარდმჟავას მომატება.

სიფრთხილის ზომები

ზოგადი

ა. ერთდროული გამოყენება ქიმიოთერაპიასთან და სხივურ თერაპიასთან: ნეუტრომაქსის უსაფრთხოება და ეფექტიანობა ციტოტოქსიკურ ქიმიოთერაპიასთან ერთად გამოყენებისას დადგენილი არ არის. ციტოტოქსიკურ თერაპიაზე სწრაფად დაყოფადი მიელოიდური უჯრედების პოტენციური სენსიტივობის გამო, ნეუტრომაქსი არ გამოიყენება ციტოტოქსიკურ ქიმიოთერაპიამდე 24 საათით ადრე დაწყებული პერიოდიდან დასრულების შემდეგ 24 საათამდე პერიოდში.

ნეუტრომაქსის ეფექტიანობა არ არის შეფასებული ქიმიოთერაპიაზე მყოფ პაციენტებში, რომელიც დაკავშირებულია დაყოვნებულ მიელოსუპრესიასთან ან C მიტომიცინთან ან ანტიმეტაბოლიტების მიელოსუპრესიურ დოზებთან, როგორიცაა 5-ფტორურაცილი.

ნეუტრომაქსის უსაფრთხოება და ეფექტიანობა შეფასებული არ არის იმ პაციენტებში, რომლებიც იმავდროულად იღებენ სხივურ თერაპიას. ნეუტრომაქსის ერთდროული გამოყენება ქიმიოთერაპიასთან და სხივურ თერაპიასთან თავიდან უნდა იქნას აცილებული.

ბ. პოტენციური ზემოქმედება ავთვისებიან უჯრედებზე: ნეუტრომაქსი არის ზრდის ფაქტორი, რომელიც ძირითადად ასტიმულირებს ნეიტროფილებს და ნეიტროფილის პრეკურსორის უჯრედებს. უგულველყოფილი არ უნდა იყოს შესაძლებლობა, რომ ნეუტრომაქსმა შეიძლება იმოქმედოს, როგორც ზრდის ფაქტორმა ზოგიერთი სახეობის სიმსივნეებისთვის. რანდომიზებული პლაცებო კონტროლირებული ცდისას, რომლის დროსაც შეფასდა ფილგრასტიმის ეფექტები მწვავე მიელოიდური ლეიკემიის მქონე იმ პაციენტებში, რომლებიც იმყოფებოდნენ ინდუქციურ ქიმიოთერაპიაზე, არ გამოვლინდა მნიშვნელოვანი სხვაობები დაავადების გარეშე პერიოდის ან საერთო გადარჩენის მხრივ. ნეუტრომაქსის უსაფრთხოება ქრონიკული მიელოიდური ლეიკემიის მქონე ან მიელოდისპლასტიურ პაციენტებში დადგენილი არ არის.

როდესაც ნეუტრომაქსი გამოიყენება პერიფერიული სისხლის პროგენიტორის უჯრედების მობილიზაციისთვის, ძვლის ტვინის მიერ შეიძლება გამოყოფილ იქნას სიმსივნური უჯრედები, რომლებიც შემდგომში შეიძლება შეგროვდეს ლეიკოფერეზით. სიმსივნური უჯრედების ხელახლა ინფუზირების ეფექტი საჭიროებს შემდგომ კვლევას, რადგან არსებული მონაცემები არ არის საბოლოო.

გ. ლეიკოციტოზი: ფილგრასტიმის შეყვანა 0.3 მ სე/კგ/დღეში (3µგ/კგ/დღეში) უფრო მაღალი დოზებით იწვევს ლეიკოციტების რიცხვის მომატებას 100 x 10⁹/ლ-მდე ან უფრო ზემოთ, პაციენტთა დაახლოებით 5%-ში, თუმცა ამ ფაქტთან დაკავშირებული უარყოფითი მოვლენები არ გამოვლენილა. მიუხედავად ამისა, აუცილებელია ლეიკოციტების რიცხვის პერიოდული მონიტორინგი ნეუტრომაქსით მკურნალობის დროს ლეიკოციტების ძალიან მაღალ რიცხვთან დაკავშირებით ნებისმიერ უარყოფით მოვლენაზე. თუ ყველაზე დაბალი დონის შემდეგ ლეიკოციტების რიცხვი არის 50x10⁹/ლ-ზე ზემოთ, ნეუტრომაქსით მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეჩერდეს.

დ. ნეუტრომაქსით თერაპიის ნაადრევი შეწყვეტა: მიელოსუპრესიულ ქიმიოთერაპიაზე მყოფი კიბოს მქონე პაციენტები: როგორც წესი, ნეუტრომაქსით მკურნალობის დაწყებიდან 1-2 დღის შემდეგ აღინიშნება ნეიტროფილების რიცხვის ტრანზიტორული ზრდა. მიუხედავად ამისა, სათანადო თერაპიული პასუხისათვის, ნეუტრომაქსით მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს ქიმიოთერაპიის შემდეგ იმ დრომდე, ვიდრე ნეიტროფილების აბსოლუტური რიცხვი არ მიაღწევს 10 x 10⁹/ლ-ს. აქედან გამომდინარე, ნეუტრომაქსით მკურნალობის ნაადრევი შეწყვეტა რეკომენდებული არ არის რიცხვის აღდგენამდე, ნეიტროფილების უდაბლესი დონის გავლის შემდეგ.

ე. იმუნოგენეტიკა: არსებობს თეორიული შესაძლებლობა, რომ აღინიშნოს ფილგრასტიმის ანტისხეულების ჯვარედინი რეაქცია ენდოგენურ გრანულოციტების კოლონიის მასტიმულირებელ ფაქტორთან (იმუნოლოგიურად განპირობებული ნეიტროპენია). მიუხედავად ამისა, ეს მოვლენა არ გამოვლენილა კლინიკური ცდებისას ან ნეუტრომაქსის კომერციალიზაციისას.

ვ. მაღალდოზიან ქიმიოთერაპიასთან დაკავშირებული რისკები: განსაკუთრებული ზომები მიიღება, როდესაც ქიმიოთერაპია ტარდება მაღალი დოზებით, ვინაიდან სიმსივნის გაუმჯობესებული გამოსავალი არ გამოვლენილა და ქიმიოთერაპიული საშუალებების გაძლიერებულმა დოზებმა შეიძლება გამოიწვიოს მომატებული ტოქსიკურობა, მათ შორის გულის, ფილტვის, ნევრლოგიური და დერმატოლოგიური ეფექტები (გთხოვთ იხილოთ კონკრეტული გამოყენებული ქიმიოთერაპიული საშუალებების დანიშვნის შესახებ ინფორმაცია). ნეუტრომაქსით მკურნალობა არ გამორიცხავს მიელოსუპრესიული ქიმიოთერაპიით გამოწვეულ თრომბოციტოპენიას და ანემიას. რადგან ნეუტრომაქსით მკურნალობისას დასაშვებია ქიმიოთერაპიის უფრო მაღალი დოზების გამოყენება (მაგ. დანიშნული რეჟიმის სრული დოზები),  ზოგჯერ შეიძლება არსებობდეს პაციენტში თრომბოციტოპენიის და ანემიის განვითარების უფრო დიდი რისკი.  რეკომენდებულია თრომბოციტების რიცხვისა და ჰემატოკრიტის რეგულარული მონიტორინგი, განსაკუთრებით ერთი ან კომბინაციური ქიმიოთერაპიული საშუალებების მიღებისას, რომლებიც ცნობილია, რომ იწვევენ მწვავე თრომბოციტოპენიას.

ზ. პერიფერიული პროგენიტორის უჯრედების მობილიზაცია: პაციენტებში, რომლებიც იმყოფენიან ხანგრძლივ მიელოსუპრესიულ ქიმიოთერაპიულ რეჟიმზე, შეიძლება აღინიშნოს არასაკმარისი მობილიზაცია, განსაკუთრებით მელფალანის, BCNU ან კარბოპლატინის გამოყენების შემდეგ. ეს ეფექტი არ აღინიშნება, როდესაც ნეუტრომაქსი გამოიყენება ამ პრეპარატებთან ერთად.

16 წლამდე ან 60 წლის ზემოთ ასაკის ჯანმრთელ დონორებში ეფექტიანობის და უსაფრთხოების შესახებ ცნობილი არ არის. ჯანმრთელი დონორების 35%-ში აღინიშნა თრომბოციტების დაბალი რიცხვი (100,000/მმ³ ფარგლებში).

ნეუტრომაქსის გამოყენება რეკომენდებული არ არის ორსულ ქალებში ან მეძუძურ დედებში.

ჰემატოლოგიური ცვლილებები არ აღინიშნება ნორმალური მდგომარეობის მქონე დონორებში; მიუხედავად ამისა, ამ პირებში კლონური ექსპანსიის რისკი გამორიცხული არ არის. ლეიკოფერეზის ჩატარების შემდეგ აუცილებელია დონორების მონიტორინგი სისხლის ანალიზების ნორმალიზაციამდე. კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორების გამოყენების შემდეგ ჯანმრთელ დონორებში აღინიშნება ელენთის გასკდომის ცალკეული შემთხვევები. ამიტომ, რეკომენდებულია ელენთის ზომის მონიტორინგი ეკოგრაფიით და დიაგნოზის მკაცრად გათვალისწინება, როდესაც ტკივილი აღინიშნება მარცხება ჰიპოქონდრიუმში.

თ. სხვა განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები: 6 თვის განმავლობაში ნეუტრომაქსით უწყვეტ თერაპიაზე მყოფ ოსტეოპოროზის მქონე პაციენტებში ნაჩვენებია ძვლის სიმკვრივის შეფასება. ნეუტრომაქსით კვლევები არ ჩატარებულა თირკმლის უკმარისობის ან ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში და შესაბამისად, ნეუტრომაქსის გამოყენება რეკომენდებული არ არის პაციენტთა ამ ჯგუფში. გარდა ამისა, ნეუტრომაქსის ეფექტი იმ პაციენტებში, რომლებშიც მნიშვნელოვნად შემცირებულია მიელოიდური პროგენიტორის უჯრედები, ცნობილი არ არის. ნეუტრომაქსი ძირითადად მოქმედებს ნეიტროფილების პრეკურსორის უჯრედებზე და იწვევს ნეიტროფილების რიცხვების მომატებას. ამიტომ, შემცირებული პრეკურსორების მქონე პაციენტებში (რომლებიც ხანგრძლივად მკურნალობენ სხივური თერაპიით ან ქიმიოთერაპიით), პასუხი ნეუტრომაქსზე შეიძლება შემცირდეს.

ფერტილურობა: ეფექტები ფერტილურობაზე აღინიშნა მდედრ და მამრ ვირთხებში ან ორსულობის დროს ყოველ კგ სხეულის მასაზე 500 µგ-მდე დოზების გამოყენებისას.

ორსულობა და ძუძუთი კვება - ორსულობა კატეგორია C: ნაჩვენებია, რომ ფილგრასტიმის მიღება ორსულ კურდღლებში ადამიანებში გამოსაყენებელ დოზაზე 2-10-ჯერ მეტი დოზების მიღებისას, იწვევს უარყოფით ეფექტებს. იმ ფაქტის გათვალისწინებით, რომ არ არსებობს კარგად კონტროლირებული, ადეკვატური კვლევები ორსულ ქალებში, ცნობილი არ არის ნეუტრომაქსი ახდენს თუ არა ზემოქმედებას ნაყოფზე ან დედის რეპროდუქციულ უნარზე. თუმცა, სამეცნიერო ლიტერატურაში აღწერილია პლაცენტაში ფილგრასტიმის შეღწევის შემთხვევები ორსულ კურდღლებში გამოყენებისას ორსულობის ბოლო ეტაპზე და ფილგრასტიმის პლაცენტაში შეღწევის შემთხვევები მშობიარობამდე 30 საათით ადრე (ორსულობის <30 კვირა) ორსულ ქალებში. ნეუტრომაქსის გამოყენება ორსულობის დროს შეიძლება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ თერაპიული სარგებელი ამართლებს ნაყოფისათვის პოტენციურ რისკებს.

კურდღლებში, აღინიშნა მუცლის მოშლისა და ემბრიოლეთალობის შემთხვევების მომატება 80 µგ/კგ/დღეში.  ქალ კურდღლებში ფილგრასტიმის დოზით 100 µგ/კგ/დღეში გამოყენებისას ორგანოგენეზის პერიოდში დაკავშირებული იყო ნაყოფის რეაბსორბციის მომატებასთან, შარდ-სასქესო სისხლდენასთან, ანომალიების განვითარებასთან და სხეულის წონის შემცირებასთან, საკვების მიღებასთან. გარეგანი ანომალიები ნაყოფებში არ აღინიშნა. ვირთხებში ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ფილგრასტიმი დაკავშირებული არ არის ლეთალურ, ტერატოგენურ ან ქცევით ეფექტებთან ნაყოფებში, როდესაც შეიყვანებოდა ყოველდღიურად ვენებში ორგანოგენეზის პერიოდში დოზებით 575 µგ/კგ-მდე დღეში.

აღინიშნა შთამომავლობის გარეგანი დიფერენციაციის ინტენსივობის შეფერხება დედებისგან >20 µგ/კგ/დღეში დოზების გამოყენებისას (ყურის ნიჟარის განცალკევება და სათესლე ჯირკვლების ჩამოწევა) და ზრდაში მცირე შეფერხება, სავარაუდოდ გამოწვეული სხეულის დაბალი მასით განვითარების პერიოდში. დედა ცხოველების შთამომავლებში, რომლებშიც სამკურნალოდ გამოიყენებოდა 100 µგ/კგ/დღეში, აღინიშნა დაბადებისას სხეულის წონის შემცირება და ოდნავ შემცირებული 4-დღიანი  გადარჩენის მაჩვენებელი.

მეძუძური დედები: ცნობილი არ არის, გადადის თუ არა ნეუტრომაქსი დედის რძეში, ამიტომ მისი გამოყენება მეძუძურ დედებში რეკომენდებული არ არის.

გამოყენება ბავშვებში:

ადეკვატური კვლევები ასაკსა და გრანულოციტის კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორის გამოყენებას შორის ურთიერთკავშირის შესაფასებლად ჩატარებული არ არის. ბავშვებში ჩატარებული ცდებისას არ გამოვლენილა რაიმე სხვაობა ფილგრასტიმის ფარმაკოკინეტიკის მხრივ მოზრდილებში მიღებულ შედეგებთან შედარებით. მიუხედავად იმისა, რომ ამერიკის შეერთებული შტატების ან კანადის მარეგულირებელი ორგანოების მიერ დამტკიცებული არ არის ფილგრასტიმის გამოყენება პედიატრიულ პაციენტებში, მონაცემები მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პედიატრიულ პაციენტებში მისი გამოყენების შესახებ შეზღუდულია. ფილგრასტიმით თერაპია 18 თვის განმავლობაში 4 თვიდან 17 წლამდე ასაკის პაციენტებში გავლენას არ ახდენდა ზრდაზე, განვითარებაზე, სქესობრივ მოწიფულობაზე ან ენდოკრინულ ფუნქციაზე. ფილგრასტიმი კარგად გადაიტანებოდა იმ პედიატრიულ პაციენტებში, რომლებსაც ჰქონდათ ქიმიოთერაპიის მეორადი ნეიტროპენია. კიბოს მოდელში, 12 პედიატრიული პაციენტის პოპულაციაში ფილგრასტიმის მიმღებ ერთ პაციენტში გამოვლინდა საგრძნობი სპლენომეგალია და მეორეში - ჩონჩხკუნთოვანი ტკივილი.

გამოყენება ხანდაზმულებში:

სპეციფიკური კვლევები ასაკსა და გრანულოციტის კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორის გამოყენებას შორის ურთიერთკავშირის შესაფასებლად ჩატარებული არ არის. მიუხედავად ამისა, კლინიკურ ცდებში ჩართული იყვნენ ხანდაზმულები და არ გამოვლენილა ასაკთან დაკავშირებული სპეციფიკური პრობლემები, რაც შეზღუდავდა ფილგრასტიმის გამოყენებას ამ ასაკობრივ პოპულაციაში.

ლაბორატორიული მონიტორინგი

კიბოს მქონე პაციენტები, რომლებიც იმყოფებიან მიელოსუპრესიულ ქიმიოთერაპიაზე: ქიმიოთერაპიამდე და ნეუტრომაქსით თერაპიისას რეგულარული ინტერვალებით (კვირაში ორჯერ) უნდა ჩატარდეს სისხლის სრული ანალიზი და თრომბოციტების ანალიზი. ციტოტოქსიკური ქიმიოთერაპიის შემდეგ აღინიშნა ნეიტროფილების ყველაზე დაბალი მნიშვნელობა უფრო ადრე ციკლების დროს, როდესაც მიიღებოდა ნეუტრომაქსი, ხოლო WBC-ის დიფერენციული ანალიზისას გამოვლინდა სისხლის მოუმწიფებელი უჯრედების რაოდენობის ზრდაპრომიელოციტების და მიელობლასტების განვითარებით. გარდა ამისა, შემცირდა მძიმე ნეიტროპენიის ხანგრძლივობა და აღდგა ნეიტროფილების რიცხვი. შესაბამისად, ჭარბი ლეიკოციტოზის პრევენციის მიზნით რეკომენდებულია ლეიკოციტების რიცხვის რეგულარული მონიტორინგი, განსაკუთრებით ქიმიოთერაპიის შემდეგ უდაბლესი დონის აღდგენისას.

კიბოს მქონე პაციენტები, რომლებსაც უტარდებათ ძვლის ტვინის ტრანსპლანტაცია: რეკომენდებულია სისხლის სრული ანალიზის ჩატარება თრომბოციტების რაოდენობის განსაზღვრით ძვლის ტვინის ტრანსპლანტაციიდან მინიმუმ სამჯერ ყოველკვირეულად.

მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პაციენტები: ამ ჯგუფში უნდა ჩატარდეს სისხლის სრული ანალიზი დიფერენციული და თრომბოციტების ანალიზით კვირაში ორჯერ ნეუტრომაქსით მკურნალობის პირველი ოთხი კვირის განმავლობაში და დოზის ნებისმიერი კორექციის შემდეგ ორი კვირის განმავლობაში. მას შემდეგ რაც პაციენტი კლინიკურად სტაბილური გახდება, სისხლის სრული ანალიზი დიფერენციული და თრომბოციტების ანალიზით უნდა ჩატარდეს თვეში ერთხელ მკურნალობის პირველ წელს. ამის შემდეგ და კლინიკური სტაბილურობისას რეკომენდებულია რუტინული სისხლის ანალიზების ჩატარება მინიმუმ ყოველ სამ თვეში. გარდა ამისა, თანდაყოლილი ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში წელიწადში ერთხელ უნდა ჩატარდეს ციტოგენეტიკური და ძვლის ტვინის გამოკვლევები.

ფილგრასტიმით კლინიკური ცდებისას აღინიშნა შემდეგი ლაბორატორიული შედეგები:

-        ნეიტროფილების რიცხვის ციკლური მერყეობა ხშირად აღინიშნა თანდაყოლილი და იდიოპათიური ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში ფილგრასტიმით თერაპიის დაწყების შემდეგ.

-        ნეუტრომაქსით თერაპიის დაწყებამდე თრომბოციტების რიცხვი, როგორც წესი, იყო ნორმაზე ზემოთ. თრომბოციტების რიცხვი მცირდებოდა ნეუტრომაქსით თერაპიის დროს, მაგრამ რჩებოდა ნორმის ფარგლებში.

-        პაციენტთა უმრავლესობაში პერიფერიულ სისხლში აღინიშნა მოუმწიფებელი მიელოიდური ფორმები, მათ შორის მეტამიელოციტები. ზოგიერთ პაციენტში აღინიშნა პრომიელოციტები და მიელობლასტები.

-        ზოგჯერ, აღინიშნა მოცირკულირე ეოზინოფილების და ბაზოფილების შედარებითი მომატება.

-        აღინიშნა შრატში შარდმჟავას და ლაქტატდეჰიდროგენაზას მნიშვნელობების მომატება.

გვერდითი ეფექტები

მხოლოდ გრანულოციტის კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორების მიღებასთან დაკავშირებით შედარებით მცირე რაოდენობის გვერდითი ეფექტები ვლინდება. განვითარებული გვერდითი ეფექტების უმრავლესობა გამოწვეულია ოკულტური სიმსივნეებით ან ციტოტოქსიკური თერაპიით (ცხელება, ინფექცია და მუკოციტოზი) და მათი სიხშირე მცირდება გრანულოციტის კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორის მიღებისას. კონკრეტულად გრანულოციტის კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორის მიერ გამოწვეული გვერდითი ეფექტები განხილულია ქვემოთ.

500 პაციენტში დაახლოებით ორწლიანი თერაპიისას არ აღინიშნა ფილგრასტიმის მიმართ ანტისხეულების განვითარება ან პასუხის დაქვეითება.

ნეუტრომაქსის მიღება რეკომენდებული დოზებით ხშირად ასოცირებულია ჩონჩხკუნთოვან ტკივილთან, რაც, როგორც წესი, მსუბუქი ან საშუალო ხასიათისაა და გადის სტანდარტული ანალგეტიკების გამოყენებისას. მისი ინტენსივობა იშვიათად არის მძიმე. სხვა უარყოფითი მოვლენებია ართრალგია (სახსრების ტკივილი); ძვლის ტვინის ტკივილი (ზურგის ან მენჯის არეში ტკივილი; ფეხების და მკლავების ტკივილი); მსუბუქი თავის ტკივილი; გამონაყარი ან ქავილი. გრანულოციტების რიცხვის აღდგენის შემდეგ, როგორც ჩანს, ვითარდება ართრალგია და მიალგია. როგორც წესი, ტკივილი ვლინდება ქვემო კიდურებში. ჩონჩხის ტკივილი ზოგადად არის მსუბუქი-ზომიერი ხასიათის და იკურნება ანალგეტიკებით. ეს აღინიშნება პაციენტთა 20-50%-ში და დამოკიდებულია დოზაზე. ტკივილი გადის გრანულოციტის კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორის კლირენსის შემდეგ, თუმცა ის ზოგადად გადის მაშინაც კი, როცა მკურნალობა გრძელდება. ჩონჩხის ტკივილი, სავარაუდოდ, ძვლის ტვინის ექსპანსიის მეორადია; ვითარდება მიელოდური დაავადების განკურნებამდე და პერიფერიული სისხლის ნეიტროფილების მომატებამდე 1-3 დღის პერიოდში. წარმოიშვება ძვლის ტვინის შემცველ უბნებზე, მათ შორისაა მკერდის ძვალი, ზურგის ტვინი, მენჯი და გრძელი ძვლები. აღინიშნება კანზე გამონაყარი, უმეტესად, გენერალიზებული და მსუბუქი. კიდევ ერთი პოტენციური ეფექტია სიწითლე და ტკივილი კანქვეშ ინექცირების უბანზე.

ნაკლებად ხშირი გვერდი ეფექტებია დარღვევები საშარდე სისტემის მხრივ (უპირატესად მსუბუქი ან საშუალო დიზურია). ზოგჯერ აღინიშნება არტერიული წნევის ტრანზიტორული შემცირება, რაც არ საჭიროებს კლინიკურ მკურნალობას. შედარებით ხშირად შეიძლება განვითარდეს ლაქტატის დეჰიდროგენაზას, ტუტე ფოსფატაზას, შრატში შარდმჟავას და გამა-გლუტამილტრანსპეპტიდაზასშექცევადი, დოზადამოკიდებული და მსუბუქი ან საშუალო მომატება. სისხლის თეთრი უჯრედების რიცხვი 100x10⁹/ლ ან უფრო მეტი აღინიშნება იმ პაციენტთა  5%-ში, რომლებიც იღებენ ნეუტრომაქსის დოზებს 0.3 მ სე/კგ/დღეში ზემოთ (µ3გ/კგ/დღეში), თუმცა აშკარა გართულებების შესახებ ცნობილი არ არის. ნეუტრომაქსის დოზა არ ზრდის ციტოტოქსიკურ ქიმიოთერაპიასთან ასოცირებულ კლინიკური უარყოფითი მოვლენების შემთხვევებს. უარყოფითი მოვლენების სიხშირე იმ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ფილგრასტიმით/ქიმიოთერაპიით და პლაცებოთი/ქიმიოთერაპიით, იყო ერთიდაიგივე და მოიცავდა  შემდეგ მოვლენებს: გულისრევა და ღებინება, ალოპეცია, დიარეა, დაღლილობა, ანორექსია, მუკოზიტი, თავის ტკივილი, ხველა, კანზე გამონაყარი, გულის არეში ტკივილი, გენერალიზებული სისუსტე, ყელის ტკივილი, ყაბზობა და გაურკვეველი ტკივილი. ვასკულარული დარღვევები (მაგ. ვენოოკლუზიური დაავადება და სითხის მოცულობის დარღვევები) აღინიშნება იშვიათად მაღალდოზიან ქიმიოთერაპიაზე მყოფ პაციენტებში შემდგომი ძვლის ტვინის ავტოლოგიური გადანერგვით, თუმცა მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი ფილგრასტიმტან დადგენილი არ არის.

იშვიათი მოვლენებია ალერგიული და ანაფილაქსური რეაქცია; სპლენომეგალია (ზოგადად, ასიმპტომური), ტრანზიტორული სუპრავენტრიკულური არითმია (არარეგულარული და სწრაფი გულის დარტყმები); სვიტსის სინდრომი, აგრეთვე ცნობილი, როგორც მწვავე ფებრილური ნეიტროპენია, ცხელებით და ვასკულიტით (კანზე დაზიანებები).

ციკლური ნეიტროპენიის სამკურნალოდ ფილგრასტიმის მიმღებ პაციენტებში აღინიშნება ელენთის გადიდება. სუბკლინიკური სპლენომეგალია ვითარდება პაციენტთა დაახლოებით ერთ მესამედში, ხოლო კლინიკური სპლენომეგალია პაციენტთა 3%-ში, რომლებიც იმყოფებიან ფილგრასტიმით ქრონიკულ თერაპიაზე. სვიტსის სინდრომის (ცნობილი აგრეთვე, როგორც მწვავე ფებრილური ნეიტროპენია) განვითარება ემთხვევა ნეიტროფილების რიცხვის მომატებას.

ჭარბი დოზა

კიბოს მქონე პაციენტებში, რომლებშიც ნეუტრომაქსით თერაპია ტარდება მიელოსუპრესიულ ქიმიოთერაპიაზე დამატების სახით, თავიდან უნდა იქნას აცილებული ჭარბი ლეიკოციტოზის პოტენციური რისკი. ნეუტრომაქსის შეყვანა უნდა შეწყდეს, თუ ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა აღემატება 10 x10⁹/ლ-ს ქიმიოთერაპიით ინდუცირებული ნეიტროფილების ყველაზე დაბალი დონის შემდეგ. 10 x10⁹/ლ-ს ფარგლებს გარეთ არსებობისას ფილგრასტიმის გამოყენება არ გამოიწვევს დამატებით კლინიკურ სარგებელს. დადგენილი არ არის ნეუტრომაქსის მაქსიმალური გადასატანი დოზა.

ჭარბი დოზირების კლინიკური ეფექტები: ჭარბი დოზის ეფექტები ცნობილი არ არის. მათი კლინიკური მნიშვნელობის საფუძველზე, შერჩეულია შემდეგი პოტენციური ეფექტები (შესაძლო ნიშნები და სიმპტომები ფრჩხილებში, სადაც არის):

მწვავე და ქრონიკული: გაციება, დისპნოე (ქოშინი); ჭარბი ლეიკოციტოზი - ზოგადად ასიმპტომური; ცხელება, თავის ტკივილი, სისუსტე (ზოგადი სისუსტე); გულისრევა, გამონაყარი, ტაქიკარდია (გულის დარტყმების აჩქარება).

მკურნალობა ჭარბი დოზის მიღებისას: ზოგადად, ფილგრასტიმით მკურნალობის შეწყვეტას თან ახლავს მოცირკულირე ნეიტროფილების რიცხვის 5%-ით შემცირება 1 ან 2 დღეში და ნორმალიზაცია 1-დან 7 დღემდე.

უნდა ჩატარდეს რესპირატორული ფუნქციის კვლევები და ლეიკოციტების რიცხვის განსაზღვრა. ფსიქიატრიული შეფასება უნდა ჩაუტარდეთ იმ პაციენტებს, რომლებიც დადასტურებულად ან საეჭვოდ განზრახ მიიღებენ ჭარბ დოზას.

ჭარბი დოზის მიღების შემთხვევაში, მიმართეთ უახლოეს საავადმყოფოს ან დარეკეთ ტოქსიკოლოგიის ცენტრებში.

ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან

ნეუტრომაქსის უსაფრთხოება და ეფექტიანობა მეილოსუპრესიული ციტოტოქსიკური ქიმიოთერაპიის ჩატარების დღეს მიღებისას ცნობილი არ არის. მიელოსუპრესიულ ციტოტოქსიკურ თერაპიაზე სწრაფად დაყოფადი მიელოიდური უჯრედების მგრძნობელობის გათვალისწინებით, მისი გამოყენება რეკომენდებული არ არის ქიმიოთერაპიამდე 24 საათით ადრე დაწყებული პერიოდიდან ქიმიოთერაპიის დასრულების შემდეგ 24 საათამდე პერიოდში.  კლინიკური ცდებისას ჯერ შესწავლილი არ არის ფილგრასტიმის შესაძლო ურთიერთქმედებები სხვა ჰემატოპოეტიკურ ზრდის ფაქტორებთან და ციტოკინებთან (იხილეთ აგრეთვე ქვემოთ პუნქტი „შეუთავსებლობები“).

აუცილებელია სიფრთხილის გამოჩენა ისეთი პრეპარატების მიღებისას, რომლებმაც შეიძლება გააძლიერონ ნეიტროფილების გამოყოფა - როგორიცაა ლითიუმი.

ურთიერთქმედებები ნეუტრომაქსსა და სხვა პრეპარატებს შორის სრულყოფილად შეფასებული არ არის.

კარცინოგენეზი, მუტაგენეზი

ნეუტრომაქსისკარცინოგენური პოტენციალი შესწავლილი არ არის.

განზავების ინსტრუქციები

საჭიროებისას, ნეუტრომაქსის გაზავება შეიძლება 5% გლუკოზის ხსნარში. გაზავების შემდეგ ნეუტრომაქსი შეიძლება ადსორბირდეს შუშის და პლასტმასის მასალებზე. მიუხედავად ამისა, სათანადოდ გაზავებისას, ნეუტრომაქსის პრეპარატი შეთავსებადია შუშასთან და პლასტმასის ზოგიერთ სახეობასთან, მათ შორისაა პვქ, პოლიოლეფინი (პოლიპროპილენის და პოლიეთილენის კო-პოლიმერი) და პოლიპროპილენი.

თუ ნეუტრომაქსი ზავდება 1.5 მ სე (15 µგ)-ზე ქვემოთ კონცენტრაციამდე ყოველ მლ-ზე, საბოლოო კონცენტრაციას 2 მგ/მლ-ს უნდა დაემატოს ადამიანის შრატის ალბუმინი.

მაგალითი: საბოლოო საინექციო მოცულობას 20 მლ, 30 მ ს.ე.-ზე ნაკლები (300 µგ) ნეუტრომაქსის საერთო დოზებისთვის უნდა დაემატოს 0.2 მლ 20% ადამიანის ალბუმინის ხსნარი (ევრ. ფარმ.). არც ერთ შემთხვევაში რეკომენდებული არ არის გაზავება 0.2 მ ს.ე. (2 µგ) ყოველ მლ-ზე ნაკლებ საბოლოო კონცენტრაციამდე.

შეუთავსებლობები

ნეუტრომაქსის გაზავება არ შეუძლება მარილხსნართან, ვინაიდან შეიძლება აღინიშნოს პროდუქტის დალექვა. გაზავების შემდეგ ნეუტრომაქსის პლასტმასის მასალებთან შეთავსებადობის შესახებ იხილეთ „გაზავების ინსტრუქციები“.

შენახვა

ნეუტრომაქსი უნდა ინახებოდეს მაცივარში +2⁰C და +8⁰C შორის ტემპერატურაზე.

ნეუტრომაქსი სტაბილურობას ინარჩუნებს მცირე დროის განმავლობაში (7 დღემდე) მაღალ ტემპერატურაზე (37⁰C-მდე).

ნეუტრომაქსის ფლაკონები განკუთვნილია მხოლოდ ერთჯერადი გამოყენებისათვის.

გაზავებული ნეუტრომაქსი არ უნდა მომზადდეს შეყვანამდე 24 საათზე ადრე და უნდა ინახებოდეს მაცივარში +2⁰C და +8⁰C შორის ტემპერატურაზე. ნეუტრომაქსის გამოყენება არ შეიძლება ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

შეფუთვა

ნეუტრომაქსი 300 µგ: შეფუთვაში 1 ან 3 ერთჯერადი გამოყენების ფლაკონი 1 მლ საინექციო ხსნარის შემცველობით.

ნეუტრომაქსი 480 µგ: შეფუთვაში 1 ან 3 ერთჯერადი გამოყენების ფლაკონი 1.6 მლ საინექციო ხსნარის შემცველობით.

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

მწარმოებელი: Biosidus S.A.U, ბუენოს აირესი, არგენტინა

პრეპარატი ნებადართულია არგენტინის ჯანდაცვის სამინისტროს მიერ. სერტიფიკატის N 44.524.

შენახვის ვადა: ორი (2) წელი.

შეინახეთ ბავშვებისაგან მიუწვდომელ ადგილას