კლოპიქსოლ-აკუფაზი50მგ/მლ1მლ#5ა

CORE SPC კლოპიქსოლი-აკუფაზი® 50 მგ/მლ

პროდუქტის სუმარული მახასიათებლები (SUMMARY OF PRODUCT CHARACTERISTICS)

1. სამკურნალო საშუალების დასახელება

კლოპიქსოლი-აკუფაზი® 50 მგ/მლ საინექციო ხსნარი.

2. თვისებრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატი 50 მგ/მლ

დამხმარე ნივთიერებების სრული სიისთვის იხილეთ 6.1 პუნქტი.

3. ფარმაცევტული ფორმა

საინექციო ხსნარი.

გამჭვირვალე, მოყვითალო ზეთი, პრაქტიკულად ნაწილაკებისგან თავისუფალი.

4. კლინიკური მახასიათებლები

4.1 თერაპიული ჩვენებები

მწვავე ფსიქოზების, მათ შორის მანიისა და ქრონიკული ფსიქოზების გამწვავების საწყისი მკურნალობა.

4.2 დოზირება და მიღების წესი

დოზირება მოზრდილები

დოზირება ინდივიდუალურად უნდა დარეგულირდეს პაციენტის მდგომარეობის მიხედვით.

დოზის დიაპაზონი ჩვეულებრივ არის 50-150 მგ (1-3 მლ) კუნთში, საჭიროების შემთხვევაში გამეორება, სასურველია 2-3 დღიანი ინტერვალით. ზოგიერთ პაციენტში შეიძლება საჭირო გახდეს დამატებითი ინექცია პირველი ინექციიდან 24-48 საათის შემდეგ.

ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატი არ არის განკუთვნილი ხანგრძლივი გამოყენებისთვის და მკურნალობის ხანგრძლივობა არ უნდა აღემატებოდეს ორ კვირას. კურსის განმავლობაში მაქსიმალური დაგროვილი დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 400 მგ-ს და ინექციების რაოდენობა არ უნდა აღემატებოდეს ოთხს.

შემანარჩუნებელი თერაპიის დროს მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს კუნთში პერორალური ზუკლოპენტიქსოლით ან ზუკლოპენტიქსოლის დეკანოატით, შემდეგი რეკომენდაციების დაცვით:

1) ზუკლოპენტიქსოლზე გადასვლა

ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატის ბოლო ინექციიდან 2-3 დღის შემდეგ, პაციენტმა, რომელიც მკურნალობდა 100 მგ ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატით, უნდა დაიწყოს დაახლოებით 40 მგ პერორალური დოზით დღეში, შესაძლოა გაყოფილი დოზებით. საჭიროების შემთხვევაში, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 10-20 მგ-ით ყოველ 2-3 დღეში, 75 მგ-მდე ან მეტამდე დღეში.

2) ზუკლოპენტიქსოლის დეკანოატზე გადასვლა

ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატის (100 მგ) (ბოლო) ინექციასთან ერთად, კუნთში უნდა შეიყვანოთ 200-400 მგ (1-2 მლ) ზუკლოპენტიქსოლის დეკანოატი 200 მგ/მლ და გაიმეოროთ ყოველ 2 კვირაში. შესაძლოა საჭირო გახდეს უფრო მაღალი დოზები ან უფრო მოკლე ინტერვალები.

ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატი და ზუკლოპენტიქსოლის დეკანოატი შეიძლება შეერიოს შპრიცში და გაკეთდეს ერთ ინექციად (თანაინექცია).

ზუკლოპენტიქსოლის დეკანოატის შემდგომი დოზები და ინექციებს შორის ინტერვალი უნდა დარეგულირდეს პაციენტის რეაქციის მიხედვით.

ხანდაზმული პაციენტები

ხანდაზმულ პაციენტებში დოზის შემცირება შეიძლება საჭირო გახდეს. ინექციის მაქსიმალური დოზა უნდა იყოს 100 მგ.

ბავშვები

კლოპიქსოლ-აკუფაზის გამოყენება ბავშვებში არ არის რეკომენდებული კლინიკური გამოცდილების არარსებობის გამო.

თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება

კლოპიქსოლ-აკუფაზის მიღება შესაძლებელია ჩვეულებრივი დოზებით თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების მქონე პაციენტებისთვის.

ღვიძლის ფუნქციის დაქვეითება

პაციენტებმა ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით უნდა მიიღონ რეკომენდებული დოზის ნახევარი და, თუ შესაძლებელია, რეკომენდებულია შრატის დონის განსაზღვრა.

მიღების მეთოდი

კლოპიქსოლ-აკუფაზი შეჰყავთ კუნთშიდა ინექციით დუნდულა კუნთის ზედა გარეთა კვადრანტში. 2 მლ-ზე მეტი ინექციის მოცულობა უნდა გადანაწილდეს ორ ინექციის ადგილას. ადგილობრივი ტოლერანტობა კარგია.

4.3 უკუჩვენებები

აქტიური ნივთიერების ან 6.1 პუნქტში ჩამოთვლილი რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა.

სისხლძარღვოვანი კოლაფსი, ნებისმიერი მიზეზით გამოწვეული ცნობიერების დონის დაქვეითება (მაგ., ალკოჰოლით, ბარბიტურატებით ან ოპიატებით ინტოქსიკაცია), კომა.

4.4 გამოყენებისას განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები

ნებისმიერი ნეიროლეფსიური საშუალების გამოყენებისას არსებობს ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომის (ჰიპერთერმია, კუნთების რიგიდობა, ცნობიერების ცვალებადი ცვლილება, ავტონომიური ნერვული სისტემის არასტაბილურობა) განვითარების შესაძლებლობა. რისკი შესაძლოა უფრო მაღალი იყოს უფრო ძლიერი აგენტების გამოყენებისას. ფატალურ შემთხვევებს შორის ჭარბად არიან წარმოდგენილნი პაციენტები, რომლებსაც აქვთ უკვე არსებული ორგანული ტვინის სინდრომი, გონებრივი ჩამორჩენილობა და ოპიატებისა და ალკოჰოლის ბოროტად გამოყენება.

მკურნალობა: ნეიროლეფსიური საშუალების მიღების შეწყვეტა. სიმპტომური მკურნალობა და ზოგადი დამხმარე ზომების გამოყენება. დანტროლენი და ბრომოკრიპტინი შეიძლება სასარგებლო იყოს.

სიმპტომები შეიძლება გაგრძელდეს პერორალური ნეიროლეფსიური საშუალების მიღების შეწყვეტიდან ერთ კვირაზე მეტ ხანს და გარკვეულწილად უფრო დიდხანს, როდესაც ეს დაკავშირებულია პრეპარატების დეპო ფორმებთან.

ექსტრაპირამიდული რეაქციები შეიძლება განვითარდეს, განსაკუთრებით ინექციიდან პირველი რამდენიმე დღის განმავლობაში და მკურნალობის ადრეულ ფაზაში. შემთხვევათა უმეტესობაში, ამ გვერდითი მოვლენების დამაკმაყოფილებლად კონტროლი შესაძლებელია დოზის შემცირებით და/ან ანტიპარკინსონური პრეპარატების გამოყენებით. ანტიპარკინსონური პრეპარატების რუტინული პროფილაქტიკური გამოყენება არ არის რეკომენდებული. ანტიპარკინსონური პრეპარატები არ ამსუბუქებენ გვიან დისკინეზიას და შეიძლება გაამწვავონ იგი. რეკომენდებულია დოზის შემცირება ან, თუ შესაძლებელია, ზუკლოპენტიქსოლით თერაპიის შეწყვეტა. მუდმივი აკატიზიის დროს შეიძლება სასარგებლო იყოს ბენზოდიაზეპინი ან პროპრანოლოლი.

დისფაგია შეიძლება განვითარდეს ექსტრაპირამიდული სიმპტომების, ასევე სიალორეის, სედაციის და ნეიროლეფსიური ავთვისებიანი სინდრომის ფონზე და შეიძლება გამოიწვიოს სიცოცხლისთვის საშიში გართულებები, როგორიცაა ასპირაციული პნევმონია და დახრჩობა.

სხვა ნეიროლეფსიური საშუალებების მსგავსად, ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ორგანული ტვინის სინდრომის, კრუნჩხვების და ღვიძლის დაავადების შორსწასული სტადიის მქონე პაციენტებში.

როგორც აღწერილია სხვა ფსიქოტროპული პრეპარატების შემთხვევაში, ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატმა შეიძლება შეცვალოს ინსულინისა და გლუკოზის რეაქციები, რაც მოითხოვს დიაბეტით დაავადებულ პაციენტებში ანტიდიაბეტური თერაპიის კორექტირებას.

როგორც ანტიფსიქოზური საშუალებების თერაპიული კლასის სხვა პრეპარატების შემთხვევაში, ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატმა შეიძლება გამოიწვიოს QT ინტერვალის გახანგრძლივება. QT ინტერვალის მუდმივმა გახანგრძლივებამ შეიძლება გაზარდოს ავთვისებიანი არითმიების რისკი. ამიტომ, ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული მგრძნობიარე პირებში (ჰიპოკალიემიით, ჰიპომაგნიეზიით ან გენეტიკური წინასწარგანწყობით) და პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ გულ-სისხლძარღვთა დარღვევების ისტორია, მაგალითად, QT ინტერვალის გახანგრძლივება, მნიშვნელოვანი ბრადიკარდია (<50 დარტყმა წუთში), ბოლო დროს გადატანილი მწვავე მიოკარდიუმის ინფარქტი, არაკომპენსირებული გულის უკმარისობა ან გულის არითმია. სხვა ანტიფსიქოზურ საშუალებებთან ერთდროული მკურნალობა უნდა იქნას აცილებული (იხილეთ ნაწილი 4.5).

ანტიფსიქოზური პრეპარატების გამოყენებისას აღწერილია ვენური თრომბოემბოლიის (VTE) შემთხვევები. ვინაიდან ანტიფსიქოზური პრეპარატებით მკურნალობისას პაციენტებს ხშირად აღენიშნებათ ვენური თრომბოემბოლიის (VTE) შეძენილი რისკ-ფაქტორები, ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატით მკურნალობის დაწყებამდე და მკურნალობის დროს უნდა განისაზღვროს VTE-ს ყველა შესაძლო რისკ-ფაქტორი და ჩატარდეს პრევენციული ზომები.

ხანდაზმული ადამიანები

ცერებროვასკულური

დემენციის მქონე პოპულაციაში ზოგიერთი ატიპიური ანტიფსიქოზური საშუალების გამოყენებისას რანდომიზებულ, პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში დაფიქსირდა ცერებროვასკულური გვერდითი მოვლენების დაახლოებით 3-ჯერ გაზრდილი რისკი. ამ გაზრდილი რისკის მექანიზმი უცნობია. სხვა ანტიფსიქოზური საშუალებების ან პაციენტთა სხვა პოპულაციების შემთხვევაში რისკის გაზრდა არ შეიძლება გამოირიცხოს. ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ინსულტის რისკ-ფაქტორების მქონე პაციენტებში.

დემენციის მქონე ხანდაზმულებში სიკვდილიანობის გაზრდა

ორი დიდი დაკვირვებითი კვლევის მონაცემებმა აჩვენა, რომ დემენციის მქონე ხანდაზმულ ადამიანებს, რომლებიც მკურნალობენ ანტიფსიქოზური საშუალებებით, აქვთ სიკვდილის ოდნავ გაზრდილი რისკი იმათთან შედარებით, ვინც არ იღებს მკურნალობას. არ არსებობს საკმარისი მონაცემები რისკის ზუსტი სიდიდის ზუსტი შეფასებისთვის და გაზრდილი რისკის მიზეზი უცნობია.

ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატი არ არის ლიცენზირებული დემენციასთან დაკავშირებული ქცევითი დარღვევების სამკურნალოდ.

4.5 ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

კომბინაციები, რომლებიც სიფრთხილის ზომებს მოითხოვს გამოყენებისას

ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატმა შეიძლება გააძლიეროს ალკოჰოლის სედატიური ეფექტი და ბარბიტურატების და სხვა ცნს-ის დამთრგუნველი საშუალებების ეფექტი.

ნეიროლეფსიურებმა შეიძლება გააძლიერონ ან შეამცირონ ანტიჰიპერტენზიული პრეპარატების ეფექტი; გუანეთიდინის და მსგავსი მოქმედი ნაერთების ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი მცირდება.

ნეიროლეფსიურებისა და ლითიუმის ერთდროული გამოყენება ზრდის ნეიროტოქსიკურობის რისკს. ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები და ნეიროლეფსიურები ურთიერთდამთრგუნველად ახდენენ ერთმანეთის მეტაბოლიზმს. ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატმა შეიძლება შეამციროს ლევოდოპას ეფექტი და ადრენერგული პრეპარატების ეფექტი.

მეტოკლოპრამიდისა და პიპერაზინის ერთდროული გამოყენება ზრდის ექსტრაპირამიდული აშლილობის რისკს.

რადგან ზუკლოპენტიქსოლი ნაწილობრივ მეტაბოლიზდება CYP2D6-ით, ამ ფერმენტის დამთრგუნველი პრეპარატების ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს ზუკლოპენტიქსოლის კლირენსის შემცირება.

ანტიფსიქოზურ მკურნალობასთან დაკავშირებული QT ინტერვალის გახანგრძლივება შეიძლება გაამწვავოს სხვა პრეპარატების ერთდროულმა მიღებამ, რომლებიც ცნობილია, რომ მნიშვნელოვნად ზრდიან QT ინტერვალს. ასეთი პრეპარატების ერთდროული მიღება თავიდან უნდა იქნას აცილებული. შესაბამისი კლასები მოიცავს:

• Ia და III კლასის ანტიარითმული საშუალებები (მაგ. ქინიდინი, ამიოდარონი, სოტალოლი, დოფეტილიდი)

• ზოგიერთი ანტიფსიქოზური საშუალება (მაგ. თიორიდაზინი)

• ზოგიერთი მაკროლიდი (მაგ. ერითრომიცინი)

• ზოგიერთი ანტიჰისტამინური საშუალება (მაგ. ტერფენადინი, ასტემიზოლი)

• ზოგიერთი ქინოლონის ანტიბიოტიკი (მაგ. გატიფლოქსაცინი, მოქსიფლოქსაცინი)

ზემოთ მოცემული სია არ არის ამომწურავი და სხვა ცალკეული პრეპარატების მიღება, რომლებიც ცნობილია, რომ მნიშვნელოვნად ზრდიან QT ინტერვალს (მაგ. ცისაპრიდი, ლითიუმი), თავიდან უნდა იქნას აცილებული.

ელექტროლიტური დარღვევების როგორიცაა თიაზიდედიურეტიკის (ჰიპოკალიემია) გამომწვევი პრეპარატები, და ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატის პლაზმური კონცენტრაციის გამზრდელი პრეპარატები, ასევე სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული, რადგან მათ შეუძლიათ გაზარდონ QT ინტერვალის გახანგრძლივების და ავთვისებიანი არითმიების რისკი (იხ. ნაწილი 4.4).

4.6 ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატი არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობის დროს, თუ პაციენტისთვის მოსალოდნელი სარგებელი არ აღემატება ნაყოფისთვის თეორიულ რისკს.

ახალშობილებს, რომლებიც ორსულობის მესამე ტრიმესტრში იღებენ ანტიფსიქოზურ საშუალებებს (მათ შორის ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატს), აქვთ გვერდითი რეაქციების, მათ შორის ექსტრაპირამიდული და/ან აბსტინენციის სინდრომის განვითარების რისკი, რომლებიც შეიძლება განსხვავდებოდეს სიმძიმით და ხანგრძლივობით მშობიარობის შემდეგ. არსებობს ცნობები აგზნების, ჰიპერტონიის, ჰიპოტონიის, ტრემორის, ძილიანობის, სუნთქვის დისტრესის ან კვების დარღვევის შესახებ. შესაბამისად, ახალშობილებს ყურადღებით უნდა იყვნენ დავაკვირდეთ.

ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (იხ. ნაწილი 5.3).

ძუძუთი კვება

რადგან ზუკლოპენტიქსოლი დედის რძეში გვხვდება დაბალი კონცენტრაციით, თერაპიული დოზების გამოყენებისას ნაკლებად სავარაუდოა, რომ გავლენა მოახდინოს ჩვილზე. ჩვილის მიერ მიღებული დოზა შეადგენს დედის წონასთან დაკავშირებული დოზის 1%-ზე ნაკლებს (მგ/კგ-ში). ძუძუთი კვება შეიძლება გაგრძელდეს ზუკლოპენტიქსოლით თერაპიის დროს, თუ ეს კლინიკურად მნიშვნელოვანია, მაგრამ რეკომენდებულია ჩვილზე დაკვირვება, განსაკუთრებით მშობიარობიდან პირველი 4 კვირის განმავლობაში.

ფერტილობა

ადამიანებში აღწერილია ისეთი გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა ჰიპერპროლაქტინემია, გალაქტორეა, ამენორეა, ერექციული დისფუნქცია და ეაკულაციის დაქვეითება (იხ. ნაწილი 4.8). ამ მოვლენებმა შეიძლება უარყოფითი გავლენა მოახდინოს ქალის და/ან მამაკაცის სექსუალურ ფუნქციასა და ფერტილობაზე.

თუ კლინიკურად მნიშვნელოვანი ჰიპერპროლაქტინემია, გალაქტორეა, ამენორეა ან სექსუალური დისფუნქციები განვითარდება, უნდა განიხილონ დოზის შემცირება (თუ შესაძლებელია) ან შეწყვეტა. ეფექტები შექცევადია შეწყვეტის შემდეგ.

მამრი და მდედრი ვირთხებისთვის ზუკლოპენტიქსოლის მიღება დაკავშირებული იყო შეჯვარების მცირე შეფერხებასთან. ექსპერიმენტში, სადაც ზუკლოპენტიქსოლი კვების საშუალებით მიიღეს, აღინიშნა შეჯვარების უნარის დაქვეითება და ჩასახვის მაჩვენებლის შემცირება.

4.7 გავლენა ავტომობილის მართვისა და მექანიზმების გამოყენების უნარზე

კლოპიქსოლი აკუფაზი არის სედატიური პრეპარატი. პაციენტებს, რომლებსაც ფსიქოტროპული მედიკამენტები ენიშნებათ, შესაძლოა აღენიშნებოდეთ ყურადღებისა და კონცენტრაციის ზოგადი დარღვევა და უნდა გააფრთხილონ ავტომობილის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობის უნარის შესახებ.

4.8 არასასურველი ეფექტები

არასასურველი ეფექტები უმრავლესობისთვის დოზადამოკიდებულია. სიხშირე და სიმძიმე ყველაზე მეტად გამოხატულია მკურნალობის ადრეულ ფაზაში და უარესდება მკურნალობის გაგრძელებისას.

სიხშირეები აღებულია ლიტერატურიდან და სპონტანური შეტყობინებებიდან. სიხშირეები განისაზღვრება შემდეგნაირად:

‘ძალიან ხშირად’(≥1/10), ხშირად ((≥1/100 დან (≥1/10–მდე) ‘არცთუ ხშირად’ (≥1/1000 დან <1/100 მდე), ‘იშვიათად’ (≥1/10000 დან <1/1000 მდე), ძალიან იშვიათად (<1/10000); ან უცნობია (როცა შეუძლებელია დადგენა არსებული მონაცემების საფუძველზე).

როგორც ანტიფსიქოზური პრეპარატების თერაპიული კლასის სხვა პრეპარატების შემთხვევაში, ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატის გამოყენებისას დაფიქსირდა QT ინტერვალის გახანგრძლივების, პარკუჭოვანი არითმიების - პარკუჭოვანი ფიბრილაციის, პარკუჭოვანი ტაქიკარდიის, ტორსადა დე პოინტესის და უეცარი აუხსნელი სიკვდილის იშვიათი შემთხვევები (იხ. ნაწილი 4.4).

ზუკლოპენტიქსოლის მიღების მკვეთრ შეწყვეტას შეიძლება თან ახლდეს მოხსნის სიმპტომები. ყველაზე გავრცელებული სიმპტომებია გულისრევა, ღებინება, ანორექსია, დიარეა, რინორეა, ოფლიანობა, მიალგიები, პარესთეზიები, უძილობა, მოუსვენრობა, შფოთვა და აგზნება. პაციენტებს ასევე შეიძლება განუვითარდეთ თავბრუსხვევა, სითბოსა და სიცივის მონაცვლეობითი შეგრძნებები და ტრემორი. სიმპტომები, როგორც წესი, იწყება მოხსნიდან 1-4 დღის განმავლობაში და ქრება 7-14 დღის განმავლობაში.

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება

მნიშვნელოვანია საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება სამკურნალო პროდუქტის ავტორიზაციის შემდეგ. ეს საშუალებას იძლევა სამკურნალო პროდუქტის სარგებლისა და რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის. ჯანდაცვის სპეციალისტებს მოეთხოვებათ ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ შეტყობინება ეროვნული ანგარიშგების სისტემის მეშვეობით (შესავსები ეროვნულ დონეზე).

4.9 დოზის გადაჭარბება

სიმპტომები

ძილიანობა, კომა, მოძრაობის დარღვევები, კრუნჩხვები, შოკი, ჰიპერთერმია/ჰიპოთერმია.

ზუკლოპენტიქსოლის გულზე მოქმედ პრეპარატებთან ერთად დოზის გადაჭარბებისას დაფიქსირდა ელექტროკარდიოგრამაზე ცვლილებები, QT ინტერვალის გახანგრძლივება, Torsade de Pointes, გულის გაჩერება და პარკუჭოვანი არითმიები.

მკურნალობა

მკურნალობა არის სიმპტომური და დამხმარე. უნდა დაინიშნოს სასუნთქი და გულ-სისხლძარღვთა სისტემების მხარდაჭერის ზომები. ეპინეფრინი (ადრენალინი) არ უნდა იქნას გამოყენებული, რადგან შეიძლება გამოიწვიოს არტერიული წნევის შემდგომი დაწევა. კრუნჩხვების მკურნალობა შესაძლებელია დიაზეპამით, ხოლო მოძრაობის დარღვევების სიმპტომების მკურნალობა - ბიპერიდენით.

5. ფარმაკოლოგიური თვისებები

5.1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი ნეიროლეფსიურები (ანტიფსიქოზური საშუალებები)

ATC-კოდი: N 05AF05

მოქმედების მექანიზმი

ზუკლოპენტიქსოლი არის თიოქსანტენის ჯგუფის ნეიროლეფსიური საშუალება.

ნეიროლეფსიურების ანტიფსიქოზური ეფექტი დაკავშირებულია მათ დოფამინის რეცეპტორების ბლოკირების ეფექტთან, მაგრამ შესაძლოა, ამაში 5-HT (5-ჰიდროქსიტრიპტამინის) რეცეპტორების ბლოკირებაც მონაწილეობდეს. ინ ვიტრო ზუკლოპენტიქსოლს აქვს მაღალი აფინურობა როგორც დოფამინის D₁, ასევე D₂ რეცეპტორების, α1-ადრენორეცეპტორების და 5-HT₂ რეცეპტორების მიმართ, მაგრამ არ აქვს აფინურობა ქოლინერგული მუსკარინული რეცეპტორების მიმართ. მას აქვს სუსტი აფინურობა ჰისტამინის (H₁) რეცეპტორების მიმართ და არ აქვს α2-ადრენორეცეპტორების ბლოკირების აქტივობა.

ინ ვივო D₂ შეკავშირების ადგილებისადმი აფინურობა დომინირებს D₁ რეცეპტორებისადმი აფინურობაზე. ზუკლოპენტიქსოლი დადასტურდა, როგორც ძლიერი ნეიროლეფსიური საშუალება ყველა ქცევით კვლევაში ნეიროლეფსიური (დოფამინის რეცეპტორების ბლოკირების) აქტივობის თვალსაზრისით. კორელაცია გამოვლინდა in vivo ტესტის მოდელებში, დოფამინ D₂ შეკავშირების ადგილების აფინურობასა და in vitro საშუალო, დღიურ ორალურ ანტიფსიქოზურ დოზებში.

სხვა ნეიროლეფსიური საშუალებების უმეტესობის მსგავსად, ზუკლოპენტიქსოლი ზრდის შრატის პროლაქტინის დონეს.

ფარმაკოლოგიურმა კვლევებმა აჩვენა გამოხატული ეფექტი ზუკლოპენტიქსოლ აცეტატის პარენტერალური მიღებიდან 4 საათის შემდეგ. უფრო გამოხატული ეფექტი დაფიქსირდა ინექციიდან ერთიდან სამ დღეში. მომდევნო დღეებში ეფექტი სწრაფად შემცირდა.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება

კლინიკურ გამოყენებაში ზუკლოპენტიქსოლ აცეტატი განკუთვნილია მწვავე ფსიქოზების, მანიისა და ქრონიკული ფსიქოზების გამწვავების საწყისი მკურნალობისთვის.

ზუკლოპენტიქსოლ აცეტატის ერთჯერადი ინექცია უზრუნველყოფს ფსიქოზური სიმპტომების გამოხატულ და სწრაფ შემცირებას. მოქმედების ხანგრძლივობაა 2-დან 3 დღემდე და ჩვეულებრივ, მხოლოდ ერთი ან ორი ინექცია საკმარისია, სანამ პაციენტები გადავლენ პერორალურ ან დეპო მკურნალობაზე.

შიზოფრენიის ბირთვული სიმპტომების, როგორიცაა ჰალუცინაციები, ბოდვები და აზროვნების დარღვევები, მნიშვნელოვანი შემცირების ან სრული აღმოფხვრის გარდა, ზუკლოპენტიქსოლს ასევე აქვს გამოხატული გავლენა თანმხლებ სიმპტომებზე, როგორიცაა მტრობა, ეჭვი, აგზნებადობა და აგრესიულობა.

ზუკლოპენტიქსოლი იწვევს დოზადამოკიდებულ გარდამავალ სედაციას. თუმცა, ასეთი საწყისი სედაცია, როგორც წესი, უპირატესობას ანიჭებს ფსიქოზის მწვავე ფაზაში, რადგან ის ამშვიდებს პაციენტს ანტიფსიქოზური ეფექტის დაწყებამდე პერიოდში. არასპეციფიკური სედაცია სწრაფად ვლინდება ინექციის შემდეგ, მნიშვნელოვანი ხდება 2 საათის შემდეგ და მაქსიმუმს აღწევს დაახლოებით 8 საათში, რის შემდეგაც მნიშვნელოვნად იკლებს და სუსტი რჩება განმეორებითი ინექციის მიუხედავად.

ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატი განსაკუთრებით სასარგებლოა ფსიქოზური პაციენტების სამკურნალოდ, რომლებიც აღგზნებულები, მოუსვენრები, მტრულად განწყობილები ან აგრესიულები არიან.

5.2 ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

შეწოვა

ზუკლოპენტიქსოლის ძმარმჟავით ეთერიფიკაციით ზუკლოპენტიქსოლი გარდაიქმნება უფრო ლიპოფილურ ნივთიერებად, ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატად. ზეთში გახსნისა და კუნთში შეყვანისას ეთერი საკმაოდ ნელა დიფუზირდება ზეთში არსებული წყლის ფაზაში, სადაც ის სწრაფად ჰიდროლიზდება და გამოყოფს აქტიურ ზუკლოპენტიქსოლს.

კუნთშიდა ინექციის შემდეგ მაქსიმალური კონცენტრაცია შრატში მიიღწევა 24-48 საათის განმავლობაში (საშუალოდ 36 საათი). პლაზმიდან ნახევარგამოყოფის საშუალო პერიოდი (დეპოდან გამოთავისუფლების ამსახველი) დაახლოებით 32 საათია.

განაწილება

განაწილების აშკარა მოცულობა (V_d)_β დაახლოებით 20 ლ/კგ-ია. პლაზმის ცილებთან შეკავშირება დაახლოებით 98-99%-ია.

ბიოტრანსფორმაცია

ზუკლოპენტიქსოლის მეტაბოლიზმი მიმდინარეობს სამი ძირითადი გზით - სულფოქსიდაცია, გვერდითი ჯაჭვის N დეალკილირება და გლუკურონის მჟავას კონიუგაცია. მეტაბოლიტები არ ავლენენ ფსიქოფარმაკოლოგიურ აქტივობას. ზუკლოპენტიქსოლი დომინირებს მეტაბოლიტებზე ტვინსა და სხვა ქსოვილებში.

გამოყოფა

ნახევარგამოყოფის პერიოდი (T½ _β) დაახლოებით 20 საათია და საშუალო სისტემური კლირენსი (CI_s) დაახლოებით 0.86 ლ/წთ.

ზუკლოპენტიქსოლი გამოიყოფა ძირითადად განავლით, მაგრამ ასევე გარკვეული ხარისხით (დაახლოებით 10%) შარდთან ერთად. დოზის მხოლოდ დაახლოებით 0.1% გამოიყოფა უცვლელი სახით შარდთან ერთად, რაც ნიშნავს, რომ თირკმელებზე პრეპარატის დატვირთვა უმნიშვნელოა.

მეძუძურ დედებში ზუკლოპენტიქსოლი მცირე რაოდენობით გამოიყოფა დედის რძესთან ერთად. სტაბილურ მდგომარეობაში, დოზამდელი საშუალო თანაფარდობა რძის კონცენტრაციისა და შრატის კონცენტრაციის ქალებში, რომლებიც მკურნალობდნენ პერორალურად ან დეკანოატით, დაახლოებით 0.29 იყო.

ხაზოვნება

კინეტიკა ხაზოვანია. წონასწორობის დონე პლაზმაში მიიღწევა დაახლოებით 3-5 დღეში. საშუალო მინიმალური წონასწორობის დონე, რომელიც შეესაბამება 20 მგ ზუკლოპენტიქსოლს დღეში ერთხელ პერორალურად, დაახლოებით 25 ნმოლ/ლ იყო.

ხანდაზმული პაციენტები

ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები დამოუკიდებელია პაციენტების ასაკისგან.

თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება

აღნიშნული მახასიათებლების საფუძველზე გონივრულია ვივარაუდოთ, რომ თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებას, სავარაუდოდ, დიდი გავლენა არ ექნება საწყისი პრეპარატის ნაწნავ დონეზე.

ღვიძლის ფუნქციის დაქვეითება

მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი.

პოლიმორფიზმი

in vivo კვლევამ აჩვენა, რომ მეტაბოლური გზების გარკვეული ნაწილი ექვემდებარება სპარტეინის/დებრიზოქინის დაჟანგვის (CYP2D6) გენეტიკურ პოლიმორფიზმს.

5.3 პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები

მწვავე ტოქსიკურობა

ზუკლოპენტიქსოლს აქვს დაბალი მწვავე ტოქსიკურობა.

ქრონიკული ტოქსიკურობა

ქრონიკული ტოქსიკურობის კვლევებში არ დაფიქსირებულა ზუკლოპენტიქსოლის თერაპიულ გამოყენებასთან დაკავშირებული შეშფოთების საფუძველი.

რეპროდუქციული ტოქსიკურობა

ვირთხებზე სამ თაობაზე ჩატარებულ კვლევაში აღინიშნა შეჯვარების შეფერხება. შეჯვარების შემდეგ ნაყოფიერებაზე გავლენა არ მოუხდენია. ექსპერიმენტში, სადაც ზუკლოპენტიქსოლი კვების საშუალებით მიიღეს, აღინიშნა შეჯვარების უნარის დაქვეითება და ჩასახვის მაჩვენებლის შემცირება.

ცხოველებზე რეპროდუქციული კვლევებით არ გამოვლინდა ემბრიოტოქსიური ან ტერატოგენული ეფექტების ნიშნები.

ვირთხებზე ჩატარებულ პერი/პოსტნატალურ კვლევაში, 5 და 15 მგ/კგ/დღეში დოზებმა გამოიწვია მკვდრადშობადობის ზრდა, ლეკვების გადარჩენის შემცირება და ლეკვების განვითარების შეფერხება. ამ მონაცემების კლინიკური მნიშვნელობა გაურკვეველია და შესაძლებელია, რომ ლეკვებზე ზემოქმედება გამოწვეული იყო დედის უყურადღებობით ზუკლოპენტიქსოლის დოზებით, რამაც გამოიწვია დედის ტოქსიკურობა.

მუტაგენურობა და კანცეროგენურობა

ზუკლოპენტიქსოლს არ გააჩნია მუტაგენური ან კანცეროგენული პოტენციალი.

ვირთხებზე ჩატარებულ ონკოგენურობის კვლევაში 30 მგ/კგ/დღეში ორი წლის განმავლობაში (მაქსიმალური დოზა) გამოიწვია სარძევე ჯირკვლის ადენოკარცინომების, პანკრეასის კუნძულოვანი უჯრედების ადენომების, მდედრებში კარცინომების და ფარისებრი ჯირკვლის პარაფოლიკულური კარცინომების შემთხვევების უმნიშვნელო არასტატისტიკური ზრდა. ამ სიმსივნეების შემთხვევების უმნიშვნელო ზრდა ხშირი აღმოჩენაა D₂ ანტაგონისტების შემთხვევაში, რომლებიც ზრდიან პროლაქტინის სეკრეციას ვირთხებში მიღებისას. ვირთხებსა და ადამიანებს შორის პროლაქტინის ფიზიოლოგიური განსხვავებები ამ დასკვნების კლინიკურ მნიშვნელობას ბუნდოვანს ხდის, თუმცა მიჩნეულია, რომ ეს არ პროგნოზირებს პაციენტებში ონკოგენურ რისკს.

ადგილობრივი ტოქსიურობა

კუნთების ადგილობრივი დაზიანება შეინიშნება ნეიროლეფსიური საშუალებების, მათ შორის ზუკლოპენტიქსოლის წყალხსნარების ინექციის შემდეგ. კუნთების დაზიანება გაცილებით მაღალი ხარისხისაა ნეიროლეფსიური საშუალებების წყალხსნარების შემდეგ, ვიდრე ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატის და ზუკლოპენტიქსოლის დეკანოატის ზეთოვანი ხსნარების შემდეგ.

6. ფარმაცევტული მახასიათებლები

1. დამხმარე ნივთიერებების სია

საშუალო ჯაჭვის ტრიგლიცერიდები.

6.2 შეუთავსებლობა

ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატი უნდა შეერიოს მხოლოდ ზუკლოპენტიქსოლის დეკანოატს, რომელიც ასევე იხსნება საშუალო ჯაჭვის ტრიგლიცერიდებში.

ზუკლოპენტიქსოლის აცეტატი არ უნდა შეერიოს დეპოს ფორმულირებებს, რომელთა გამხსნელია სეზამის ზეთი, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს გარკვეული ცვლილებები შესაბამისი პრეპარატების ფარმაკოკინეტიკური თვისებების მხრივ.

6.3 ვარგისიანობის ვადა

ზონა I და II: 3 წელი.

ზონა III და IV: 2 წელი.

6.4 შენახვის განსაკუთრებული ზომები

შეინახეთ ამპულები გარე კოლოფში სინათლისგან დასაცავად.

[თუ აუცილებელია შენახვის ტემპერატურის მითითება მაშინ გამოიყენეთ:]

შეინახეთ 30°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე.

შეინახეთ ამპულები კოლოფში სინათლისგან დასაცავად.

6.5 კონტეინერის ტიპი და შემადგენლობა

უფერო ამპულები (I ტიპის მინა) 1 მლ და 2 მლ.

შეფუთვები 1x1 მლ, 5x1 მლ და 10x1 მლ და 1x2 მლ, 5x2 მლ და 10x2 მლ.

შესაძლოა, ყველა ზომის შეფუთვა არ იყოს ბაზარზე.

6.6 გადამუშავების განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები

ნებისმიერი გამოუყენებელი სამკურნალო პროდუქტი ან ნარჩენი მასალა უნდა გადამუშავდეს ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად.

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II , გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

7. სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი

H. Lundbeck A/S

Ottiliavej 9

2500 Valby Denmark

8. სავაჭრო ლიცენზიის ნომერი

ივსება ადგილობრივად

9. პირველი ავტორიზაციის თარიღი / ავტორიზაციის განახლების თარიღი

საერთაშორისო დაბადების თარიღი: 1976 წლის 3 მაისი (NL).

პირველი ავტორიზაციის თარიღი:

ბოლო განახლების თარიღი:

10. ტექსტის რედაქტირების თარიღი

თვე/წელი

დამტკიცებულია 2024 წლის ოქტომბერში

ჩაანაცვლებს 2019 წლის დეკემბრის ვერსიას