პროდუქტის მახასიათებლები

1. სამკურნალო პროდუქტის დასახელება

პერჯეტა 420 მგ კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარისთვის

2. თვისობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

ერთი 14 მლ-იანი ფლაკონი შეიცავს 420 მგ პერტუზუმაბს 30 მგ / მლ კონცენტრაციით.

განზავების შემდეგ, ხსნარის ერთი (1) მლ დაახლოებით შეიცავს 3.02 მგ პერტუზუმაბს საწყისი დოზირებისთვის 1.59 მგ პერტუზუმაბს შემანარჩუნებელი დოზირებისთვის (იხ ქვეთავი 6.6).

პერტუზუმაბი არის რეკომბინანტული ჰუმანიზებული IgG1 მონოკლონური ანტისხეული, რომელიც წარმოებულია ძუძუმწოვრების (ჩინური ზაზუნის) საკვერცხეების უჯრედებში რეკომბინანტული დნმ (DNA) ტექნოლოგიით.

დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალისთვის იხილეთ ქვეთავი 6.1.

3. ფარმაცევტული ფორმა

კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარისთვის.

გამჭვირვალე, ოდნავ ოპალესცენტური და უფერო - ღია მოყვითალო ფერის ხსნარი.

4. კლინიკური მონაცემები

4.1 თერაპიული ჩვენებები

ადრეული ძუძუს კიბო

პერჯეტა ნაჩვენებია ტრასტუზუმაბთან და ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში:

• · HER2- დადებითი, ადგილობრივად გავრცელებული, ანთებითი ან ადრეული ძუძუს კიბოს მქონე მოზრდილ პაციენტთა ნეოადიუვანტური რეჟიმით სამკურნალოდ, რომელთაც აღენიშნებათ რეციდვის მაღალი რისკი (იხ. ქვეთავი 5.1)
• · HER2- დადებითი ძუძუს კიბოს მქონე ზრდასრული პაციენტების ადიუვანტური რეჟიმით სამკურნალოდ, რომელთაც აღენიშნებათ რეციდვის მაღალი რისკი (იხ. ქვეთავი 5.1)

მეტასტაზური ძუძუს კიბო

პერჯეტა ნაჩვენებია ჰერცეპტინთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში HER2- დადებითი მეტასტაზური ან ადგილობრივად რეკურენტული არაოპერაბელური ძუძუს კიბოს მქონე პაციენტებში, რომლებსაც არ ჩატარებიათ მეტასტაზური დაავადების გამო HER2 საწინააღმდეგო მკურნალობა ან ქიმიოთერაპია.

4.2 დოზირება და მიღების მეთოდი

პერჯეტათი მკურნალობა უნდა დაიწყოს მხოლოდ ისეთი ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ, რომელიც გამოცდილია კიბოს საწინააღმდეგო საშუალებების ადმინისტრირებაში. პერჯეტას უნდა მართავდეს ჯანდაცვის პროფესიონალი, რომელიც მომზადებულია ანაფილაქსიის მართვისათვის და გადასხმა უნდა ტარდებოდეს ისეთ გარემოში, სადაც სრული რეანიმაციული საშუალებები დაუყოვნებლივ არის ხელმისაწვდომი.

ნოზოლოგია

პერჯეტა გამოიყენება HER2-დადებითი სიმსივნის დროს, რომლის სტატუსი განისაზღვრება როგორც 3+ ხარისხი IHC (იმუნოჰისტოქიმიური მეთოდი) მიხედვით ან თანაფარდობა > 2.0 ISH მიხედვით, რაც დგინდება ვალიდური ტესტების მეშვეობით.

სწორი და რეპროდუცირებადი შედეგების მისაღებად ტესტირება უნდა ჩატარდეს სპეციალიზებულ ლაბორატორიაში, რომელსაც შეუძლია ტესტირების პროცედურების ვალიდობა დაადასტუროს. ტესტირების განხორციელების და ინტერპრეტაციის შესახებ სრული ინსტრუქცია მოცემულია HER2 ტესტირების ვალიდირებული პაკეტის საინფორმაციო ფურცელში.

პერჯეტას რეკომენდებული საწყისი დოზაა 840 მგ 60 წთ-ის განმავლობაში ინტრავენური ინფუზიის სახით, ხოლო შემდეგ ყოველ 3 კვირაში 420 მგ 30-60 წთ-ის განმავლობაში. თითოეული ინფუზიის დასრულების შემდეგ რეკომენდებულია დავიცვათ დაკვირვების პერიოდი 30 - 60 წუთი. დაკვირვების პერიოდი უნდა დასრულდეს ტრასტუზუმაბის ან ქიმიოთერაპიის შემდგომ ინფუზიამდე (იხ. ქვეთავი 4.4).

პერჯეტა და ტრასტუზუმაბი უნდა დაინიშნოს თანმიმდევრულად და არ შევურიოთ ერთიდაიმავე საინფუზიო პაკეტში/ტომარაში. პერჯეტა და ტრასტუზუმაბი შეიძლება გადავუსხათ პაციენტს ნებისმიერი თანმიმდევრობით. პერჯეტასთან ერთად ტრასტუზუმაბის მიღებისას რეკომენდებულია დავიცვათ 3 კვირის გრაფიკი როგორც მიჩნეულია ტრასტუზუმაბისათვის, შემდეგი სქემის მიხედვით:

• · ინტრავენური (IV )ინფუზიის სახით, საწყისი დატვირთვის დოზით 8 მგ/კგ სხეულის წონაზე და შემდეგ შემანარჩუნებელი დოზით 6 მგ/კგ სხეულის წონაზე ყოველ 3 კვირაში ერთხელ .

ან

• · ტრასტუზუმაბის ფიქსირებული კანქვეშა დოზა ინექციის სახით (600 მგ) ყოველ 3 კვირაში ერთხელ, პაციენტის სხეულის წონის მიუხედავად

პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ტაქსანს, პერჯეტა და ტრასტუზუმაბი უნდა დაინიშნოს ტაქსანამდე.

პერჯეტასთან კომბინაციაში გამოყენებისას დოცეტაქსელის რეკომენდებული საწყისი დოზაა 75 მგ/მ². დოცეტაქსელის საწყისი დოზის კარგად ატანის შემთხვევაში შეიძლება დოზის გაზრდა 100 მგ/მ²-მდე. ალტერნატიულად, დოცეტაქსელი შეიძლება დაინიშნოს 100 მგ/მ ² დოზით, ყოველკვირეული გრაფიკით, თავიდან არჩეული რეჟიმის მიხედვით. თუ გამოიყენება კარბოპლატინზე დაფუძნებული რეჟიმი, მაშინ დოცეტაქსელის რეკომენდებული დოზა შეადგენს 75 მგ/მ²-ს (დოზის გაზრდის გარეშე) მთელი მკურნალობის განმავლობაში. პერჯეტასთან ერთად ადიუვანტური რეჟიმის დროს პაკლიტაქსელის რეკომენდებული დოზა არის 80 მგ/მ² კვირაში ერთხელ 12 კვირიანი ციკლის მანძილზე.

პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ანტრაციკლინზე დაფუძნებულ რეჟიმს, პერჯეტა და ტრასტუზუმაბი უნდა დაინიშნოს ანტრაციკლინის რეჟიმის მთლიანად დასრულების შემდეგ (იხ. ქვეთავი 4.4).

მეტასტაზური ძუძუს კიბო

პერჯეტა უნდა დაინიშნოს ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან ერთად. დოცეტაქსელის მიღების შეწყვეტის შემთხვევაში პერჯეტას და ჰერცეპტინის მიღება შეიძლება გაგრძელდეს მეტასტაზური მდგომარეობის დროს დაავადების პროგერესირებამდე ან არამართვად ტოქსიურობამდე.

ადრეული ძუძუს კიბო

ნეოადუვანტური რეჟიმის დროს პერჯეტა უნდა დაინიშნოს 3 -დან 6 ციკლამდე ტრასტუზუმაბთან და ქიმიოთერაპიასთან ერთად, როგორც ძუძუს კიბოს ადრეული მკურნალობის სრული რეჟიმის ნაწილი (იხ. ქვეთავი5.1).

ადიუვანტური რეჟიმის დროს, პერჯეტა უნდა დაინიშნოს ტრასტუზუმაბთან ერთად მთლიანობაში ერთი წლის განმავლობაში (18 ციკლამდე ან დაავადების რეციდივის დადგომამდე, ან უმართავი ტოქსიკურობის გამოვლენამდე,ამ ორიდან რომელიც პირველი დაფიქსირდება), როგორც ძუძუს კიბოს ადრეული მკურნალობის სრული რეჟიმის ნაწილი, ოპერაციის ჩატარების დროის მიუხედავად. მკურნალობა უნდა შეიცავდეს სტანდარტულ ანტრაციკლინზე და/ან ტაქსანზე დაფუძნებულ ქიმიოთერაპიას. პერჯეტას და ტრასტუზუმაბის მიღება პაციენტმა უნდა დაიწყოს ტაქსანის შემცველი პირველი ციკლის პირველ დღეს და მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს მაშინაც კი, თუ ქიმიოთერაპია შეწყვეტილია.

დოზის გვიან მიღება ან გამოტოვება

დაგვიანებული ან გამოტოვებული დოზების შესახებ რეკომენდაციებისათვის იხილეთ ცხრილი 1 ქვემოთ.

ცხრილი 1 რეკომენდაციები დაგვიანებულ ან გამოტოვებულ დოზებთან დაკავშირებით

დრო ორ თანმიმდევრულ ინფუზიას შორის	პერჯეტა	ტრასტუზუმაბი
		IV	SC
< 6 კვრა	პერტუზუმაბის 420 მგ დოზა უნდა დაინიშნოს რაც შეიძლება მალე. არ დაელოდოთ მომდევნო დაგეგმილ დოზას. ამის შემდეგ, დაუბრუნდით თავდაპირველ დაგეგმილ გრაფიკს	IV -ად ტრასტუზუმაბის 6 მგ/კგ დოზა უნდა დაინიშნოს რაც შეიძლება მალე. არ დაელოდოთ მომდევნო დაგეგმილ დოზას. ამის შემდეგ, დაუბრუნდით თავდაპირველ დაგეგმილ გრაფიკს.	600 მგ ტრასტუზუმაბ SC ფიქსირებული დოზა უნდა დაინიშნოს რაც შეიძლება მალე. არ დაელოდოთ მომდევნო დაგეგმილ დოზას.
≥ 6 კვირა	პერტუზუმაბის 840 მგ დატვირთვის დოზა უნდა განმეორდეს 60 წთ-იანი ინფუზიის სახით, რასაც მოსდევს შემდგომ შემანარჩუნებელი დოზა 420 მგ IV ინექციის სახით ყოველ 3 კვირაში.	8 მგ/კგ ტრასტუზუმაბის IV-ად დატვირთვის დოზა უნდა განმეორდეს დაახლოებით 90 წუთის განმავლობაში, რასაც მოჰყვება შემანარჩუნებელი დოზა 6 მგ/კგ IV -ად შემდგომში ყოველ 3 კვირაში ერთხელ.

დოზის მოდიფიკაცია

პერჯეტას ან ტრასტუზუმაბის დოზის შემცირება რეკომენდირებული არ არის.

ტრასტუზუმაბთან დაკავშირებული დეტალებისათვის გთხოვთ იხილოთ პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამება(SmPC-summary of product characteristics).

პაციენტებმა შეიძლება გააგრძელონ თერაპია შექცევადი ქიმიოთერაპიით გამოწვეული მიელოსუპრესიის პერიოდებში, მაგრამ უნდა ხდებოდეს მათი მონიტორინგი ამ დროის განმავლობაში მოსალოდნელი ნეიტროპენიის გართულებების გამო. დოცეტაქსელის და სხვა ქიმიოთერაპიული აგენტების დოზის მოდიფიკაციისათვის იხილეთ შესაბამისი SMPC(პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამება).

ტრასტუზუმაბის მიღების შეწყვეტის შემთხევევაში, უნდა შეწყდეს პერჯეტას მიღებაც.

მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია:

პერჯეტას და ჰერცეპტინის მიღება უნდა შეჩერდეს სულ მცირე 3 კვირით

გულის შეგუბებითი უკმარისობის ნიშნებისა და სიმპტომების გამოვლენის შემთხვევაში. პერჯეტას მიღება უნდა შეწყდეს, თუ დადასტურდება სიმპტომური გულის უკმარისობა (იხ. ქვეთავი 4.4 უფრო დეტალურად ).

პაციენტები მეტასტაზური ძუძუს კიბოთი

მკურნალობის დაწყებამდე პაციენტებს უნდა ჰქონდეთ მარცხენა პარკუჭის განდევნის ფრაქცია (LVEF) ≥ 50%. პერჯეტას და ჰერცეპტინის მიღება უნდა შეჩერდეს სულ მცირე 3 კვირით თუ:

• მარცხენა პარკუჭის განდევნის ფრაქცია (LVEF) დაქვეითდა და გახდა 40%-ზე ნაკლები

• · მარცხენა პარკუჭის განდევნის ფრაქციაა 40-45% და იგი მკურნალობის დაწყებამდე საწყის მაჩვენებელთან შედარებით <10%-ით არის შემცირებული.

პერჯეტა და ტრასტუზუმაბი შეიძლება განახლდეს, თუ LVEF აღდგება > 45%-მდე, ან 40-45%-მდე, რასაც ახლავს <10% სხვაობა მკურნალობამდე არსებულ მაჩვენებელთან შედარებით.

პაციენტები ადრეული ძუძუს კიბოთი

მკურნალობის დაწყებამდე პაციენტებს უნდა ჰქონდეთ LVEF ≥ 55% (≥ 50% ქიმიოთერაპიის ანტრაციკლინის კომპონენტით მკურნალობის დასრულების შემდეგ, თუ ასეთი ჩატარდა). პერჯეტას და ტრასტუზუმაბის მიღება უნდა შეჩერდეს სულ მცირე 3 კვირით თუ

• · ფიქსირდება LVEF– ის ვარდნა 50% –ზე ნაკლებით რასაც თან ახლავს ≥ 10% სხვაობა მკურნალობამდე არსებულ მაჩვენებელთან შედარებით.

პერჯეტა და ტრასტუზუმაბის მიღება შეიძლება განახლდეს, თუ LVEF გაუმჯობესდება და აიწევს ≥50% -მდე, ან მაჩვენებლის <10% სხვაობამდე, რომელიც ფიქსირდება მკურნალობამდე არსებულ მაჩვენებელთან შედარებით .

გამოყენება გერიატრიაში:

საერთო ჯამში პერჯეტას ეფექტურობაში განსხვავებები არ დაფიქსირებულა ≥65 და 75 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში. გთხოვთ იხილეთ ქვეთავი 4.8 ხანდაზმულ პაციენტებში პერჯეტას უსაფრთხოების შესაფასებლად.

თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება:

თირკმლის ფუნქციის მსუბუქი და ზომიერი დაქვეითებისას პერჯეტას დოზის ცვლილება საჭირო არ არის. ფარმაკოკინეტიკის შესახებ მონაცემთა სიმწირის გამო თირკმლის ფუნქციის მძიმე დაქვეითების დროს დოზირების შესახებ რეკომენდაციების გაკეთება შეუძლებელია (იხ. ქვეთავი 5.2)

ღვიძლის ფუნქციის დაქვეითება:

ღვიძლის ფუნქციის დაქვეითებისას პერჯეტას უსაფრთხოება და ეფექტურობა შესწავლილი არ არის. დოზირების შესახებ რეკომენდაციების გაკეთება შეუძლებელია

ბავშვები

ბავშვებსა და 18 წლამდე მოზარდებში პერჯეტას უსაფრთხოება და ეფექტურობა შესწავლილი არ არის. არ არსებობს პერჯეტას შესაბამისი გამოყენება პედიატრიულ პოპულაციაში ძუძუს კიბოს ჩვენებით.

მიღების მეთოდი

პერჯეტა მიიღება ინტრავენური ინფუზიის სახით. მისი მიღება დაუშვებელია ინტრავენურად ერთბაშად შეყვანით ან ბოლუსის სახით. პერჯეტას მიღებამდე მისი განზავების შესახებ ინსტრუქცია იხილეთ ქვეთავებში: 6.2 და 6.6.

საწყისი დოზისთვის, ინფუზიის რეკომენდებული პერიოდია 60 წუთი. თუ პირველი ინფუზია კარგად ჩატარდა, შემდგომი ინფუზიები შეიძლება შეყვანილ იქნას 30 წუთიდან 60 წუთის განმავლობაში. (იხ. ქვეთავი 4.4)

ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები

ინფუზიის სიჩქარე შეიძლება შენელდეს ან შეწყდეს, თუ პაციენტს განუვითარდება ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქცია (იხ. ქვეთავი 4.8). ინფუზია შეიძლება განახლდეს სიმპტომების შემსუბუქებისთანავე. მკურნალობა ჟანგბადის, ბეტა აგონისტების და ანტიჰისტამინური საშუალებების ჩათვლით, ასევე სწრაფი ი.ვ. სითხეების და ანტიპირეტიკების გამოყენება შეიძლება დაგეხმაროთ სიმპტომების შემსუბუქებაში

ჰიპერმგრძნობელობისრეაქციები/ანაფილაქსია

ინფუზია უნდა შეწყდეს დაუყოვნებლივ და სამუდამოდ, თუ პაციენტს აღენიშნება NCI-CTCAE მე –4 ხარისხის რეაქცია (ანაფილაქსია), ბრონქოსპაზმი ან მწვავე რესპირატორული დისტრეს სინდრომი (იხ. ქვეთავი 4.4).

4.3 უკუჩვენებები

 

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან 6.1 პუნქტში ჩამოთვლილი რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ.

4.4 გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები

მიკვლევადობა

ბიოლოგიური სამედიცინო პროდუქტების მიკვლევადობის გაუმჯობესების მიზნით ბიოლოგიური პროდუქტების სავაჭრო სახელწოდება გარკვევით უნდა იყოს ჩაწერილი ავადმყოფის სამედიცინო ისტორიაში.

მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია (გულის შეგუბებითი უკმარისობის ჩათვლით)

HER2 აქტივობის დამთრგუნავი პრეპარატების, მათ შორის პერჯეტას მიღებისას დაფიქსირდა მარცხენა პარკუჭის განდევნის ფრაქციის (LVEF) შემცირების შემთხვევები.

მარცხენა პარკუჭის სისტოლური ფუნქციის (LVD [გულის შეგუბებითი უკმარისობა]) დარღვევის სიხშირე გაცილებით მეტი იყო პაციენტებში რომლებიც მკურნლობდნენ პერჯეტას, ტრასტუზუმაბისა და ქიმიოთერაპიის კომბინაციით ვიდრე იმ პაციენტებში რომლებიც იღებდნენ მხოლოდ ტრასტუზუმაბს და ქიმიოთერაპიას. განდევნის ფრაქციის (LVEF )დაქვეითების მეტი რისკი აღინიშნება პაციენტებში, რომელთაც წინასწარ ჩატარებული აქვთ მკურნალობა ანტრაციკლინით ან გულმკერდის მიდამოს სხივური თერაპია. გულის სიმპტომური უკმარისობის შემთხვევების უმრავლესობა, რომელიც დაფიქსირდა ადიუვანტური რეჟიმის დროს ვლინდებოდა იმ პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს ანტრაციკლინზე დაფუძნებული ქიმიოთერაპია (იხ. ქვეთავი 4.8)

პერჯეტა შესწავლილი არ არის შემდეგ შემთხვევებში: მკურნალობის დაწყებამდე მარცხენა პარკუჭის განდევნის ფრაქცია LVEF ≤50%; ანამნეზში გულის შეგუბებითი უკმარისობა (CHF); ჰერცეპტინით ადრე ჩატარებული ადიუვანტური მკურნალობის დროს მარცხენა პარკუჭის განდევნის ფრაქციის დაქვეითება <50%; მდგომარეობები, რომლებმაც შეიძლება გამოიწვიოს მარცხენა პარკუჭის ფუნქციის დარღვევა, როგორიცაა არაკონტროლირებული არტერიული ჰიპერტენზია, ახლად გადატანილი მიოკარდიუმის ინფარქტი, გულის მძიმე არითმიები, რომლებიც საჭიროებს მკურნალობას ან მკურნალობის დაწყებამდე ანტრაციკლინების (დოქსორუბიცინის ან მისი ექვივალენტის) კუმულაციური დოზით> 360მგ/მ² -მდე ექსპოზიციის დროს.

შეაფასეთ მარცხენა პარკუჭის განდევნის ფრაქცია (LVEF) პერჯეტათი მკურნალობის დაწყებამდე (e.g. ერთჯერ ნეოადიუვანტური რეჟიმის დროს და ყოველ 12 კვირაში ერთჯერ ადიუვანტური ან მეტასტაზური რეჟიმების შემთხვევაში)და მკურნალობის განმავლობაში დროის რეგულარულ ინტერვალებში რათა დარწმუნდეთ, რომ LVEF -ის მაჩვენებელი ნორმის ფარგლებშია. თუ LVEF შემცირდა როგორც მითითებულია 4.2 პუნქტში და გაუმჯობესდა, ან კვლავ შემცირდა შემდგომი შეფასებისას, საჭიროა პერჯეტას და ტრასტუზუმაბის მიღების შეწყვეტა გარდა იმ ინდივიდუალური შემთხვევებისა, როდესაც მათი გამოყენების სარგებლიანობა აშკარად აღემატება რისკებს

კარდიოლოგიური გართულებების მხრივ პოტენციური რისკი გულდასმით უნდა იქნას განხილული და დაბალანსებული ინდივიდუალური პაციენტის სამედიცინო მოთხოვნილებებთან მიმართებაში, პერჯეტას ანტრაციკლინთან ერთად გამოყენებამდე. HER2- თარგეთული(მიზნობრივი) აგენტების და ანტრაციკლინების ფარმაკოლოგიური მოქმედებების საფუძველზე, შეიძლება ვიფიქროთ რომ გულის ტოქსიკურობის რისკი შეიძლება იყოს უფრო მაღალი პერჯეტას და ანტრაციკლინების ერთდროული გამოყენებისას, ვიდრე თანმიმდევრული გამოყენების შემთხვევაში.

პერჯეტას თანმიმდევრული გამოყენება (ტრასტუზუმაბთან და ტაქსანთან ერთად) შეფასებულია ანტრაციკლინზე დაფუძნებული სხვადასხვა რეჟიმის ეპირუბიცინის ან დოქსორუბიცინის კომპონენტის შემდგომ APHINITY და BERENICE კვლევებში. ამასთანავე, მხოლოდ შეზღუდული უსაფრთხოების მონაცემები არსებობს პერჯეტას და ანტრაციკლინის ერთდროული გამოყენების შესახებ. TRYPHAENA კვლევაში პერჯეტა ინიშნებოდა ეპირუბიცინთან ერთად, როგორც FEC (5-ფტორურაცილი, ეპირუბიცინი, ციკლოფოსფამიდი) რეჟიმის ნაწილი (იხ. ქვეთავები 4.8 და 5.1). მკურნალობდნენ მხოლოდ პაციენტები, რომელთც არ ქონდათ ჩატარებული ქიმიოთერაპიის კურსი და მათ ეპირუბიცინი მიიღეს დაბალი კუმულაციური დოზებით (300 მგ/მ 2-მდე). ამ კვლევაში კარდიალური უსაფრთხოება მსგავსი იყო იმ პაციენტებში გამოვლენილი მდგომარეობის, რომლებიც მკურნალობდნენ იმავე რეჟიმით, მაგრამ პერჯეტას ღებულობდნენ თანმიმდევრობით (FEC ქიმიოთერაპიის შემდეგ).

ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები

პერჯეტას მიღებას შეიძლება ახლდეს ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები ლეტალური გამოსავლის მქონე შემთხვევების ჩათვლით (იხ. ქვეთავი 4.8). აუცილებელია ავადმყოფზე დაკვირვება პირველი ინფუზიის შემთხვევაში ინფუზიის განმავლობაში და ინფუზიის დასრულებიდან 60 წთ-ის განმავლობაში, განმეორებითი ინფუზიების დროს კი, ინფუზიის განმავლობაში და ინფუზიის დასრულებიდან 30 წთ-ის განმავლობაში. მნიშვნელოვანი ინფუზიასთან დაკავშირებული არასასურველი რეაქციის გამოვლენის შემთხვევაში ინფუზია უნდა შენელდეს ან საერთოდ შეჩერდეს და ჩატარდეს შესაბამისი მკურნალობა. არასასურველი რეაქციის ნიშნებისა და სიმპტომების სრულად გაქრობამდე აუცილებელია პაციენტზე დაკვირვება. პერჯეტა შეიძლება მოიხსნას ძალიან მძიმე არასასურველი რეაქციების გამოვლენის შემთხვევაში. პრეპარატის მოხსნის გადაწყვეტილება მიიღება არასასურველი რეაქციის სიმძიმისა და მის მკურნალობაზე პასუხის მიხედვით.(იხ. ქვეთავი 4.2)

ზემგრძნობელობის რეაქციები/ანაფილაქსია

პაციენტებზე ყურადღებით დაკვირვება უნდა განხორციელდეს ზემგრძნობელობის რეაქციის გამოვლენისათვის. მწვავე რეაქციები, მათ შორის ანაფილაქსია და ლეტალური გამოსავლის მქონე შემთხვევები, დაფიქსირებული იქნა პერჯეტას მიღებისას (იხ. ქვეთავი 4.8). ამგვარი რეაქციების სამკურნალო საჭირო მედიკამენტები და გადაუდებელი დახმარების აღჭურვილობა სწრაფად ხელმისაწვდომი უნდა იყოს. პერჯეტას მიღება უნდა შეწყდეს სამუდამოდ NCI-CTCAE მე –4 ხარისხის ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების (ანაფილაქსია), ბრონქოსპაზმის ან მწვავე რესპირატორული დისტრეს სინდრომის შემთხვევაში (იხ. ქვეთავი 4.2).

ფებრილურინეიტროპენია

პერჯეტას, ტრასტუზუმაბისა და დოცეტაქსელის გამოყენებით მკურნალობისას პაციენტებს აქვთ ფებრილური ნეიტროპენიის განვითარების მომატებული რისკი იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც იღებენ მხოლოდ პლაცებოს, ტრასტუზუმაბს და დოცეტაქსელს, განსაკუთრებით მკურნალობის პირველი 3 ციკლის განმავლობაში (იხ. ქვეთავი 4.8). სარძევე ჯირკვლის მეტასტაზური კიბოს CLEOPATRA კვლევაში, ნეიტროფილების ყველაზე მცირე რაოდენობა ერთნაირი იყო პერჯეტას ჯგუფსა და პლაცებოზე მყოფ პაციენტებში. პერჯეტათი ნამკურნალებ პაციენტებში ხშირ შემთხვევაში ფებრილური ნეიტროპენია ასოცირებული იყო უფრო მაღალი სიხშირით გამოვლენილ ლორწოვანი გარსის ანთებასა და დიარეის შემთხვევებთან. მუკოზიტისა და დიარეის სიმპტომური მკურნალობა უნდა დავიწყოთ საჭიროების შემთხვევაში. დოცეტაქსელის შეწყვეტის შემდეგ ფებრილური ნეიტროპენიის შემთხვევები არ დაფიქსირებულა.

დიარეა

პერჯეტას შეუძლია გამოიწვიოს ძლიერი დიარეა. დიარეა ყველაზე ხშირია ტაქსანოთერაპიასთან ერთად პერჯეტას მიღებისას. ხანდაზმულ პაციენტებს (> 65 წელზე მეტი) აქვთ დიარეის უფრო მაღალი რისკი ახალგაზრდა პაციენტებთან შედარებით (

4.5 ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

 

ძირითადი კვლევის - CLEOPATRA-ს ქვეგანაყოფ კვლევაში, რომელშიც ჩართული იყო 37 პაციენტი არ გამოვლენილა წამალთაშორისი ურთიერთქმედების არცერთი შემთხვევა პერტუზუმაბსა და ტრასტუზუმაბს შორის და ასევე პერტუზუმაბსა და დოცეტაქსელს შორის. პოპულაციურ ფარმაკოკინეტიკურ ანალიზზე დაყრდნობით, გამოვლინდა კლინიკურად მნიშვნელოვანი ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება დოცეტაქსელის ან ტრასტუზუმაბის, პერტუზუმაბთან ერთდროული გამოყენებისას. წამალთაშორისი ურთიერთქმედების სიმცირე დადასტურდა ფარმაკოკინეტიკური მონაცემებით, რომელიც მიღებული იყო კვლევებიდან NEOSPHERE და APHINITY .

ხუთ კვლევაში ფასდებოდა პერტუზუმაბის ეფექტი/გავლენა თანადროულად მიღებულ ციტოტოქსიურ მედიკამენტებზე, როგორიცაა: დოცეტაქსელი, პაკლიტაქსელი, გემციტაბინი, კაპეციტაბინი, კარბოპლატინი და ერლოტინიბი. ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება არ გამოვლენილა პერტუზუმაბსა და რომელიმე აღნიშნულ მედიკამენტს შორის. ამ კვლევებში პერტუზუმაბის ფარმაკოკინეტიკა დარდებოდა იმავე მაჩვენებელს ერთეული აგენტის სახით გამოყენებისას.

4.6 ნაყოფიერება, ორსულობა და ლაქტაცია

კონტრაცეფცია

შვილოსნობის/მშობიარობის უნარის მქონე ქალებმა უნდა გამოიყენონ ეფექტური კონტრაცეფცია პერჯეტას მიღებისას და პერტუზუმაბის ბოლო დოზის მიღებიდან 6 თვის განმავლობაში.

ორსულობა

არსებობს შეზღუდული მონაცემები ორსულ ქალებში პერტუზუმაბის გამოყენების შესახებ.

ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (იხ. ქვეთავი 5.3).

პერჯეტა არ არის რეკომენდებული ორსულობის დროს და მშობიარობის უნარის მქონე ქალებში, რომლებიც არ იყენებენ კონტრაცეპტულ საშუალებებს.

მეძუძური დედები

რადგან ადამიანის IgG გადადის რძეში და მისი შეწოვის უნარი და ახალშობილზე უარყოფითი მოქმედება შესწავლილი არ არის, გადაწყვეტილება ძუძუთი კვების შეწყვეტის ან პრეპარატის შეწყვეტის შესახებ მიღებული უნდა იქნას დედისთვის პერტუზუმაბის მნიშვნელობის და ნახევრად გამოყოფის პერიოდის გათვალისწინებით. (იხ. ქვეთავი 5.2)

ნაყოფიერება

ცხოველებში პერტუზუმაბის ნაყოფიერებაზე მოქმედების შესასწავლად კვლევები ჩატარებული არ არის. განმეორებითი დოზირების ტოქსიურობის კვლევებით მაკაკას ჯიშის მაიმუნებში, პერტუზუმაბის უარყოფითი ზეგავლენა მამრობით რეპროდუქციულ ორგანოებზე არ გამოვლენილა. სქესობრივად მომწიფებული მდედრობითი სქესის მაიმუნებში პერტუზუმაბის გამოყენებისას გვერდითი რეაქციები არ დაფიქსირებულა.

(იხ. ქვეთავი 5.3).

4.7 გავლენა ავტომანქანის მართვასა და მექანიზმებთან მუშაობაზე

 

გვერდითი რეაქციების შეტყობინებების საფუძველზე, შეიძლება დავასკვნათ, რომ პერჯეტას უმნიშვნელო გავლენა აქვს ავტომობილის მართვის ან მანქანადანადგარებთან მუშაობის უნარზე. პერჯეტათი მკურნალობის დროს შეიძლება გამოვლინდეს თავბრუსხვევა (იხ. ქვეთავი 4.8). პაციენტებს, რომლებსაც აღენიშნებათ ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები, უნდა ურჩიონ სიმპტომების გაქრობამდე არ მართონ ავტომობილი და თავი შეიკავონ მანქანადანადგარების გამოყენებისაგან.

4.8 არასასურველი ეფექტები

 

უსაფრთხოებისპროფილისშეჯამება

პერჯეტას უსაფრთხოება შეფასებული იქნა I, II და III ფაზის კვლევებში ჩართულ 6000-ზე მეტ პაციენტში, რომლებსაც აღენიშნებოდათ სხვადასხვა ავთვისებიანი წარმონაქნები და რომელთაც უტარდებოდათ მკურნალობა უპირატესად პერჯეტათი და სხვა ანტინეოპლაზიური პრეპარატების კომბინაციით. აღნიშნულ ბაზისურ კვლევებში შედის CLEOPATRA (n=808), NEOSPHERE (n=417) და TRYPHAENA (n=225) და APHINITY (n=4804) [თავმოყრილია ცხრილში 2].

პერჯეტას უსაფრთხოება სხვადასხვა კვლევებში ზოგადად იყო ერთნაირი, თუმცა მათი სიხშირე და ყველაზე გავრცელებული წამლის გვერდითი რეაქციები (ADRs) ვარირებდა იმის მიხედვით, პერჯეტა მონოთერაპიის სახით მიიღებოდა თუ იყო კომბინირებული სხვა ანტინეოპლაზიურ პრეპარატებთან.

გვერდითირეაქციებისცხრილი

ცხრილში 2 გაერთიანებულია პერჯეტათი ნამკურნალებ პაციენტთა ჯგუფებში გამოვლენილი გვერდითი მოვლენები ( ADRs) შემდეგ ძირითად კვლევებში:

• კვლევა CLEOPATRA, - MBC (n=453)-ით დაავადებული პაციენეტები პერჯეტას ღებულობდნენ ჰერცეპტინთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში
• კვლევები NEOSPHERE (n=309) და TRYPHAENA (n=218), რომლებშიც ნეოადიუვანტურ პერჯეტას ადგილობრივად გავრცელებული, ანთებითი ან ადრეული ძუძუს კიბოს (EBC) მქონე პაციენტები ღებულობდნენ ჰერცეპტინთან და ქიმიოთერაპიასთან ერთად კომბიაციაში. რადგან პერჯეტას პაციენტები ღებულობდნენ ჰერცეპტინთან და ქიმიოთერაპიასთან ერთად, საკმაოდ ძნელია გავარჩიოთ თუ რომელი მედიკამენტია გამოვლენილი გვერდითი მოვლენის გამომწვევი.

• · კვლევა APHINITY, რომელშიც ადიუვანტურ პერჯეტას EBC -ის მქონე (n=2364) პაციენტები ღებულობდნენ ჰერცეპტინთან და ანტრაციკლინზე დაფუძნებულ ან ანტრაციკლინის გარეშე აგენტის, ასევე ტაქსანების შემცველ ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში.

გარდა ამისა, პოსტ მარკეტინგული შეფასებისას შეტყობინების სახით გადმოცემული ADR– ები შედის ცხრილში 2. რადგან პერჯეტა გამოიყენებოდა ტრასტუზუმაბთან და ქიმიოთერაპიასთან ერთად ამ კვლევებში, ძნელია დადგინდეს გვერდითი მოვლენის მიზეზობრივი კავშირი კონკრეტულ სამკურნალო პროდუქტთან.

ADR– ები ჩამოთვლილია ქვემოთ MedDRA სისტემის ორგანოს კლასის (SOC) და სიხშირის კატეგორიების მიხედვით:

ძალიან ხშირი (≥1/10)

ხშირი (≥1/100 -დან <1/10-მდე)

ნაკლებად ხშირი (≥1/1000 -დან <1/100-მდე)

იშვიათი (≥1/10,000 -დან <1/1000-მდე)

ძალიან იშვიათი (<1/10,000)

უცნობია (არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებიდან)

სიხშირის თითოეულ დაჯგუფებასა და SOC– ში ADR– ები წარმოდგენილია სერიოზულობის შემცირების მიხედვით.

ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციებია (ADRs) (≥30%) დიარეა, ალოპეცია, გულისრევა, სისუსტე, ნეიროპათია, და ღებინება. ყველაზე ხშირი NCI-CTCAE ხარისხი 3-4 გვერდითი რეაქციებია (ADRs) (≥10%) ნეიტროპენია და ფებრილური ნეიტიროპენია.

ცხრილი 2 წამლის გვერდითი მოვლენების ( ADRs ) შეჯამება პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ კვლევებში პერჯეტას გამოყენებით ^{^} , და ასევე მონაცემები პოსტმარკეტინგული დაკვირვებიდან †

^{^} ცხრილი 2 ასახავს კვლევის CLEOPATRA მკურნალობის საერთო პერიოდის შეჯამებულ მონაცემებს (მონაცემთა შეგროვება შეწყდა 2014 წლის 11 თებერვალს; პერჯეტას ციკლების საშუალო რაოდენობა იყო 24); ასევე კვლევის NEOSPHERE ნეოადიუვანტური მკურნალობის პერიოდის მონაცემებს (პერჯეტას ციკლების საშუალო რაოდენობა იყო 4 მკურნალობის ყველა ჯგუფში) და კვლევის TRYPHAENA მონაცემებს (პერჯეტას ციკლების საშუალო რაოდენობა იყო 3 - 6 მკურნალობის ყველა ჯგუფში) და ასევე მკურნალობის პერიოდის მონაცემებს კვლევა APHINITY-დან (პერჯეტას ციკლების საშუალო რაოდენობა იყო 18).

* დაფიქსირდა გვერდითი მოვლენები ADRs ლეტალური გამოსავლით

** 4 კვლევის მთლიანი მკურნალობის პერიოდისთვის. მარცხენა პარკუჭის დისფუნქციის და გულის უკმარისობის სიხშირე ასახავს ინდივიდუალურ კვლევებში მოხსენებულ MedDRA- ს მიერ შერჩეულ ტერმინებს (Preferred Terms).

° ჰიპერმგრძნობელობა/ანაფილაქსიური რეაქცია ემყარება ტერმინების ჯგუფს.

°° საინფუზიო რეაქციები მოიცავს სხვადასხვა ტერმინთა სპექტრს დროის ფანჯარაში, იხილეთ ქვემოთ "შერჩეული გვერდითი რეაქციების აღწერა"

† წამლის გვერდითი რეაქციები (ADRs), რომელიც დარეპორტდა პოსტმარკეტინგული პერიოდის განმავლობაში-

დამატებითი ინფორმაცია ზოგიერთი გვერდითი მოვლენის შესახებ

მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია

საბაზისო კვლევაში CLEOPATRA, მარცხენა პარკუჭის დისფუნქციის სიხშირე საკვლევი მკურნალობის განმავლობაში იყო უფრო მაღალი პლაცებოს ჯგუფში, ვიდრე პერჯეტას ჯგუფში (8.6% და 6.6%, შესაბამისად). სიმპტომური მარცხენა პარკუჭის დისფუნქციის სიხშირე ასევე იყო უფრო დაბალი პერჯეტას ჯგუფში (1.8% პლაცებოს ჯგუფში და 1.5% პერჯეტას ჯგუფში) (იხ ქვეთავი 4.4 ).

კვლევაში NEOSPHERE, რომელშიც პაციენტები იღებდნენ პერჯეტას ოთხ ციკლს ნეოადიუვანტური მკურნალობის სახით, მარცხენა პარკუჭის დისფუნქციის სიხშირე (მკურნალობის მთელი პერიოდის მანძილზე) იყო უფრო მაღალი პერჯეტათი, ჰერცეპტინითა და დოცეტაქსელით მკურნალობის ჯგუფში (7.5%) ვიდრე ჰერცეპტინითა და დოცეტაქსელით მკურნალობის ჯგუფში (1.9%). აღინიშნა სიმპტომური მარცხენა პარკუჭის დისფუნქციის ერთი შემთხვევა პერჯეტათი და ჰერცეპტინით მკურნალობის ჯგუფში. კვლევაში TRYPHAENA, მარცხენა პარკუჭის დისფუნქციის სიხშირე (მკურნალობის მთელი პერიოდის მანძილზე) იყო 8.3% პერჯეტათი და ჰერცეპტინით მკურნალობის ჯგუფში და FEC-ის (5 ფლუოროურაცილი, ეპირუბიცინი, ციკლოფოსფამიდი) შემდგომი პერჯეტა + ჰერცეპტინი და დოცეტაქსელი მკურნალობის ჯგუფში; 9.3% იყო ჯგუფში სადაც იყო მკურნალობა პერჯეტა + ჰერცეპტინი და FEC-ის (5 ფლუოროურაცილი, ეპირუბიცინი, ციკლოფოსფამიდი) შემდგომი დოცეტაქსელი; და 6.6% ჯგუფში, სადაც მკურნალობა ტარდებოდა პერჯეტას და TCH-ის (ტაქსოტერი, კარბოპლატინი და ჰერცეპტინი) კომბინაციით. სიმპტომური მარცხენა პარკუჭის დისფუნქციის (გულის შეგუბებითი უკმარისობა) სიხშირე იყო 1.3% პერჯეტა + ჰერცეპტინი და დოცეტაქსელი FEC-ის (5 ფლუოროურაცილი, ეპირუბიცინი, ციკლოფოსფამიდი) შემდეგ ჯგუფებში (ეს არ მოიცავს პაციენტებს, რომელთაც ჰქონდათ სიმპტომური მარცხენა პარკუჭის დისფუნქციის FEC-ით მკურნალობის მანძილზე მანამ, სანამ დაიწყებდნენ პერჯეტა + ჰერცეპტინი და დოცეტაქსელის მიღებას) და ასევე 1.3% პერჯეტასა და TCH-ის (ტაქსოტერი, კარბოპლატინი და ჰერცეპტინი) კომბინირებული მკურნალობის ჯგუფში. პერჯეტა + ჰერცეპტინი და FEC-ის შემდგომი დოცეტაქსელი მკურნალობის ჯგუფებში არ დაფიქსირებულა სიმპტომური მარცხენა პარკუჭის დისფუნქციის არცერთი შემთხვევა.

BERENICE კვლევის ნეოადიუვანტურ რეჟიმში/პერიოდში, NYHA კლასი III/IV სიმპტომური LVD-ის (გულის შეგუბებითი უკმარისობა NCI-CTCAE v.4 შესაბამისად) სიხშირე იყო 1.5% იმ ჯგუფის პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ (მკვრივი dense) დოქსორუბიცინით და ციკლოფოსფამიდით (AC), რასაც მოჰყვებოდა პერჯეტა პლუს ტრასტუზუმაბი და პაკლიტაქსელი; აღსანიშნავია, რომ არცერთ პაციენტს (0%) არ გამოუვლინდა სიმპტომური LVD ჯგუფში, რომელშიც პაციენტები მკურნალობდნენ FEC– ით, რასაც მოჰყვებოდა პერჯეტა ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან ერთად. ასიმპტომური LVD- ის სიხშირე (განდევნის ფრაქციის შემცირება NCI-CTCAE v.4 მიხედვით) იყო 7% ჯგუფში, რომელშიც პაციენტები მკურნალობდნენ ,,dose dense“ AC -ით, რასაც მოჰყვებოდა პერჯეტა პლუს ტრასტუზუმაბი და პაკლიტაქსელი და იგივე მაჩვენებელი შეადგენდა 3.5%-ს FEC– ით ნამკურნალებ ჯგუფში რასაც მოჰყვებოდა შემდგომ პერჯეტა პლუს ტრასტუზუმაბი და დოცეტაქსელი.

კვლევა APHINITY– ში, გულის სიმპტომური უკმარისობის სიხშირე (NYHA კლასი III ან IV) LVEF– ის შემცირებით მინიმუმ 10% საწყის მონაცემთან შედარებით და <50% –მდე იყო <1% (პერჯეთით ნამკურნალები პაციენტების 0.8% vs პლაცებოთი -ნამკურნალები პაციენტების 0.4%.). იმ პაციენტთაგან, რომლებსაც გამოუვლინდათ სიმპტომური გულის უკმარისობა, 62,5% გამოჯანმრთელებული იყო პერჯეტათი ნამკურნალებ ჯგუფში და პაციენტთა 66,7% გამოჯანმრთელებული იყო პლაცებოს ჯგუფში (განისაზღვრა LVEF– ის 2 ზედიზედ გაზომვის შედეგად დაფიქსირებული შედეგის საფუძველზე, როდესაც მაჩვენებელი იყო 50% –ზე ზემოთ) მონაცემთა აღების მომენტისთვის. შემთხვევათა უმრავლესობა დაფიქსირდა ანტრაციკლინით ნამკურნალებ პაციენტებში. ასიმპტომური ან ზომიერად გამოხატული სიმპტომატური (NYHA კლასი II) LVEF– ის შემცირება მინიმუმ 10% –იანი მაჩვენებლით საწყის მონაცემთან შედარებით და <50% –მდე, დაფიქსირდა პერჯეტათი ნამკურნალები პაციენტების 2.7% –ში და პლაცებოზე მყოფი პაციენტების 2.9% –ში, რომელთაგან 84.4% გამოჯანმრთელებული იყო პერჯეტას ჯგუფში და 87.0% გამოჯანმრთელებული იყო პლაცებოზე მყოფი პაციენტების ჯგუფში, მონაცემთა აღების მომენტისთვის (მონაცემთა შეწყვეტისას).

ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები

ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები განისაზღვრა, როგორც ნებისმიერი გვერდითი მოვლენა, რომელიც დაფიქსირდა, როგორც ზემგრძნობელობა, ანაფილაქსია, ინფუზიაზე მწვავე რეაქცია ან ციტოკინების გამოთავისუფლების სინდრომი, რომელიც გამოვლინდა ინფუზიის განმავლობაში ან ინფუზიის ჩატარების დღეს. ძირითად კვლევაში CLEOPATRA პერჯეტას მიღებასთან დაკავშირებული რეაქციების დაფიქსირების მიზნით, პერჯეტას საწყისი დოზა ინიშნებოდა ტრასტუზუმაბის და დოცეტაქსელის მიღებამდე ერთი დღით ადრე. მკურნალობის პირველ დღეს, როდესაც პაციენტები იღებდნენ მხოლოდ პერჯეტას, ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების საერთო სიხშირე იყო 9.8 % პლაცებოს ჯგუფში და 13.2 % პერჯეტას ჯგუფში; გვერდითი მოვლენების უმეტესობა იყო მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის. ყველაზე ხშირი ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები (≥1.0%) იყო: ცხელება, შემცივნება, დაღლილობის შეგრძნება, თავის ტკივილი, ასთენია, მომატებული მგრძნობელობა და ღებინება.

მეორე ციკლის დროს, როდესაც სამივე პრეპარატი მიიღებოდა ერთ დღეს, პერჯეტას ჯგუფში ყველაზე ხშირი ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები (≥1.0%) იყო: დაღლილობის შეგრძნება, წამლის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა, მიალგია და ღებინება( იხ. ქვეთავი 4.4).

ნეოადიუვანტურ და ადიუვანტურ კვლევებში, პერჯეტას შეყვანა ხდებოდა იმავე დღეს, როგორც სხვა კვლევების სამკურნალო რეჟიმებში, ყველა ციკლის განმავლობაში. ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები დაფიქსირდა პაციენტთა 18.6% - 25.0% -ში პერჯეტას მიღების პირველ დღეს (ტრასტუზუმაბთან და ქიმიოთერაპიასთან ერთად მიღებისას). გვერდითი მოვლენების ტიპი და სიმძიმე შეესაბამებოდა CLEOPATRA– ში დაფიქსირებულ შემთხვევებს, იმ ციკლებში, როდესაც პაციენტები პერჯეტას იღებდნენ იმავე დღეს როცა ისხამდნენ ტრასტუზუმაბს და დოცეტაქსელს, რეაქციების უმრავლესობა იყო მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის.

ზემგრძნობელობის რეაქციები/ანაფილაქსია

კვლევაში CLEOPATRA ზემგრძნობელობის/ ანაფილაქსიის რეაქციების საერთო სიხშირე პლაცებოს ჯგუფში შეადგენდა 9.3%-ს, პერჯეტას ჯგუფში- 11.3%-ს, აქედან 2.5% და 2% შესაბამისად NCI-CTCAE (ვერსია 3) -ის მიხედვით იყო 3-4 ხარისხის. ჯამში, ანაფილაქსია განუვითარდა პლაცებოს ჯგუფიდან 2 და პერჯეტას ჯგუფიდან 4 პაციენტს (იხ. ქვეთავი 4.4).

ზემგრძნობელობის რეაქციების უმეტესობა იყო მსუბუქი ხასიათის ან საშუალო სიმძიმის და ემორჩილებოდა მკურნალობას. კლინიკურ კვლევაში მკურნალობის სქემის მოდიფიცირებაზე დაკვირვების მიხედვით, გამოვლენილი გვერდითი მოვლენების უმეტესობა დაკავშირებული იყო დოცეტაქსელის მიღებასთან.

ნეოადიუვანტურ და ადიუვანტურ კვლევებში გამოვლენილი ზემგრძნობელობის/ანაფილაქსიის რეაქციები იყო ისეთივე, როგორც კვლევაში CLEOPATRA. კვლევაში NEOSPHERE, ორ პაციენტს პერჯეტათი და დოცეტაქსელით მკურნალობისას განუვითარდათ ანაფილაქსია. კვლევებში TRYPHAENA და APHINITY, ზემგრძნობელობის რეაქციების/ანაფილაქიის საერთო სიხშირე იყო უფრო მეტი პერჯეტათი და TCH-ით მკურნალობის ჯგუფში (13.2% და 7.6%, შესაბამისად), რომელთაგან შემთხვევების 2.6% და 1.3% იყო 3-4 ხარისხის NCI-CTCAE-ს მიხედვით .

ფებრილური ნეიტროპენია

CLEOPATRA- ს ძირითად კვლევაში, ორივე სამკურნალო ჯგუფის პაციენტთა უმრავლესობას აღენიშნებოდა მინიმუმ ერთი ლეიკოპენიური გვერდითი მოვლენა (პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფის პაციენტების 63.0% -ში და პლაცებოზე მყოფ პაციენტთა 58.3%-ში ), და ამ შემთხვევათა უმრავლესობას შეადგენდა ნეიტროპენიული მოვლენები (იხ. ქვეთავი 4.4). ფებრილური ნეიტროპენია დაფიქსირდა პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფის პაციენტების 13.7% -ში და პლაცებოზე მყოფი პაციენტების 7.6% -ში. მკურნალობის ორივე ჯგუფში პაციენტთა პროპორცია, რომლებსაც განუვითარდათ ფებრილური ნეიტროპენია, ყველაზე მაღალი იყო თერაპიის პირველ ციკლში და შემდგომ სტაბილურად შემცირდა. ფებრილური ნეიტროპენიის სიხშირის მატება დაფიქსირდა აზიური წარმომავლობის პაციენტებში ორივე სამკურნალო ჯგუფში, სხვა რასის და სხვა გეოგრაფიული რეგიონების პაციენტებთან შედარებით. აზიური წარმოშობის პაციენტებს შორის ფებრილური ნეიტროპენიის სიხშირე უფრო მაღალი იყო პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში (25.8%), პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით (11.3%).

NEOSPHERE კვლევაში, პაციენტთა 8.4% -ს, რომლებიც მკურნალობდნენ ნეოადიუვანტური რეჟიმის ფარგლებში პერჯეტათი, ტრასტუზუმაბით და დოცეტაქსელით, განუვითარდათ ფებრილური ნეიტროპენია, ხოლო ტრასტუზუმაბით და დოცეტაქსელით ნამკურნალები პაციენტების 7.5% -ს აღენიშნა იგივე მოვლენა. TRYPHAENA კვლევაში, ფებრილური ნეიტროპენია დაფიქსირდა პაციენტთა 17.1% -ში, რომლებიც მკურნალობდნენ ნეოადიუვანტური რეჟიმის ფარგლებში პერჯეტა + TCH– ით, ხოლო ნეოადიუვანტური პერჯეტათი, ტრასტუზუმაბით და დოცეტაქსელით რასაც მოსდევდა FEC– ი, ნამკურნალები პაციენტების 9.3%-ში აღინიშნა იგივე მოვლენა. TRYPHAENA კვლევაში, ფებრილური ნეიტროპენიის სიხშირე უფრო მაღალი იყო პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს პერჯეტას ექვსი ციკლი, იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ პერჯეტას სამ ციკლს, მიუხედავად იმისა ქიმიოთერაპია ჰქონდათ თუ არა მიღებული. CLEOPATRA– ს კვლევის მსგავსად, ნეიტროპენიის და ფებრილური ნეიტროპენიის შემთხვევათა უფრო მაღალი სიხშირე დაფიქსირდა აზიური წარმომავლობის პაციენტებში, სხვა პაციენტებთან შედარებით, ორივე ნეოადიუვანტური რეჟიმის ფარგლებში. NEOSPHERE კვლევაში აზიური წარმოშობის პაციენტების 8.3% -ს, რომლებიც მკურნალობდნენ ნეოადიუვანტური პერჯეტათი, ტრასტუზუმაბით და დოცეტაქსელით, განუვითარდათ ფებრილური ნეიტროპენია, ხოლო ასევე აზიური წარმოშობის პაციენტების მხოლოდ 4.0% –ში აღინიშნა იგივე მოვლენა, რომლებიც მკურნალობდნენ ნეოადიუვანტური ტრასტუზუმაბით და დოცეტაქსელით.

APHINITY– ის კვლევაში, ფებრილური ნეიტროპენია დაფიქსირდა პერჯეტათი ნამკურნალები პაციენტების 12.1% -ში და პლაცებოზე მყოფი პაციენტების 11.1% -ში. CLEOPATRA, TRYPHAENA, და NEOSPHERE კვლევების მსგავსად, ფებრილური ნეიტროპენიის უფრო მაღალი შემთხვევა დაფიქსირდა პერჯეტათი ნამკურნალები, აზიური წარმოშობის პაციენტებს შორის სხვა რასებთან შედარებით APHINITY– ის კვლევაშიც (პერჯეტათი ნამკურნალები პაციენტების 15,9% -ში და პლაცებოზე მყოფი პაციენტების 9,9%-ში)

დიარეა

CLEOPATRA -ს ძირითად კვლევაში ძუძუს მეტასტაზური კიბოს დროს დიარეა დაფიქსირდა პერჯეტათი ნამკურნალები პაციენტების 68.4% -ში და პლაცებოზე მყოფი პაციენტების 48.7% -ში (იხ. ქვეთავი 4.4). მოვლენების უმეტესობა იყო მსუბუქი და ზომიერი სიმძიმის მიხედვით და გამოვლინდა მკურნალობის პირველ რამდენიმე ციკლში. NCI-CTCAE 3-4 ხარისხის დიარეის სიხშირე იყო 9.3% პერჯეტათი ნამკურნალებ პაციენტებში, ხოლო 5.1% პლაცებოზე მყოფ პაციენტებში. ყველაზე გრძელი ეპიზოდის საშუალო ხანგრძლივობა იყო 18 დღე პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფის პაციენტებში და 8 დღე პლაცებოს ჯგუფის პაციენტებში. დიარეული მოვლენები კარგად პასუხობდა პროაქტიულ მკურნალობას დიარეის საწინააღმდეგო საშუალებებით.

NEOSPHERE კვლევაში დიარეა აღინიშნა პაციენტთა 45.8% -ში, რომლებიც მკურნალობდნენ ნეოადიუვანტური პერჯეტათი, ტრასტუზუმაბით და დოცეტაქსელით, და იმ პაციენტთა 33.6% -ში, რომლებიც მკურნალობდნენ ტრასტუზუმაბით და დოცეტაქსელით. TRYPHAENA კვლევაში დიარეა დაფიქსირდა პაციენტთა 72.3% -ში, რომლებიც მკურნალობდნენ ნეოადიუვანტური პერჯეტა+TCH– ით და 61.4% პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ნეოადიუვანტური პერჯეტათი, ტრასტუზუმაბით და დოცეტაქსელით FEC– ის შემდეგ. ორივე კვლევაში მოვლენების(დიარეის შემთხვევები) უმრავლესობა იყო მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის.

APHINITY– ის კვლევაში, დიარეის შემთხვევების უფრო მაღალი სიხშირე დაფიქსირდა პერჯეტას ჯგუფში (71.2%) პლაცებოსთან შედარებით (45.2%). მე –3 ხარისხის დიარეა დაფიქსირდა პერჯეტას ჯგუფში მყოფი პაციენტების 9.8% -ში, ხოლო პლაცებოს ჯგუფში კი 3.7% -ში. შეტყობინების სახით გადაცემული მოვლენების უმეტესობა იყო 1 ან 2 ხარისხის სიმძიმის მიხედვით. დიარეის ყველაზე მაღალი სიხშირე (ყველა ხარისხის) დაფიქსირდა თარგეთული/დამიზნებითი თერაპიის დროს+ტაქსანით ქიმიოთერაპიის პერიოდში (პაციენტთა 61,4% პერჯეტას ჯგუფში, ხოლო პაციენტთა 33,8% პლაცებოს ჯგუფში). ქიმიოთერაპიის შეწყვეტის შემდეგ დიარეის შემთხვევების სიხშირე გაცილებით დაბალი იყო, კერძოდ პერჯეტას ჯგუფში მყოფი პაციენტების 18,1% -ს გამოუვლინდა და პლაცებოზე მყოფი პაციენტების 9,2% –ს აღენიშნა ქიმიოთერაპიის დამიზნებითი თერაპიის შემდგომ პერიოდში.

გამონაყარი

სარძევე ჯირკვლის მეტასტაზური კიბოს CLEOPATRA ძირითად კვლევაში გამონაყარი გამოვლინდა პერჯეტათი ნამკურნალები პაციენტების 51.7% -ში, პლაცებოთი ნამკურნალებ 38.9% პაციენტებთან შედარებით. მოვლენების უმეტესობა იყო 1 ან 2 ხარისხის სიმძიმის, გამოვლინდა პირველ ორ ციკლში და პასუხობდა/ემორჩილებოდა სტანდარტულ თერაპიებს, როგორიცაა აკნეს ადგილობრივი(კანზე ზემოქმედება) ან პერორალური მკურნალობა.

NEOSPHERE კვლევაში გამონაყარი გამოვლინდა პაციენტთა 40.2% -ში, რომლებიც მკურნალობდნენ ნეოადიუვანტური პერჯეტათი, ტრასტუზუმაბით და დოცეტაქსელით, იმ პაციენტთა 29.0% –თან შედარებით, რომლებიც მკურნალობდნენ ტრასტუზუმაბით და დოცეტაქსელით. TRYPHAENA კვლევაში გამონაყარი გამოვლინდა პაციენტთა 36,8% -ში, რომლებიც მკურნალობდნენ ნეოადიუვანტური პერჯეტა + TCH– ით და პაციენტთა 20,0% -ში, რომლებიც მკურნალობდნენ ნეოადიუვანტური პერჯეტათი, ტრასტუზუმაბით და დოცეტაქსელით, რასაც შემდეგ მოჰყვებოდა FEC– ი. გამონაყარის სიხშირე უფრო მაღალი იყო პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს პერჯეტას ექვსი ციკლი, იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებმაც მიიღეს პერჯეტას სამი ციკლი, იმისდა მიუხედავად ჩატარებული ქონდათ თუ არა ქიმიოთერაპიის კურსი.

APHINITY– ის კვლევაში გამონაყარი არასასურველი გვერდითი მოვლენის სახით დაფიქსირდა პერჯეტას ჯგუფში მყოფი პაციენტების 25.8% -ში, ხოლო პლაცებოს ჯგუფში მყოფი პაციენტების იგივე მოვლენა დაფიქსირდა 20.3% -ში. გამონაყარის მოვლენების(შემთხვევევბის) უმეტესობა იყო 1 ან 2 ხარისხის.

ლაბორატორიული მაჩვენებლების დარღვევები

CLEOPATRA კვლევაში მეტასტაზური ძუძუს კიბოს მქონე პაციენტებში NCI-CTCAE-ს (ვერსია 3) მიხედვით 3-4 ხარისხის ნეიტროპენიის (ნეიტროფილების რიცხვის შემცირება) შემთხვევები ორივე ჯგუფში თანაბრად გამოვლინდა.

NEOSPHERE კვლევაში, NCI-CTCAE v.3 3-4 ხარისხის ნეიტროპენიის სიხშირე იყო 74.5% პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ნეოადიუვანტური პერჯეტათი, ტრასტუზუმაბით და დოცეტაქსელით, ხოლო იგივე მონაცემი დაფიქსირდა პაციენტების 84.5% -ში, რომლებიც მკურნალობდნენ ტრასტუზუმაბით და დოცეტაქსელით, მათ შორის მე-4 ხარისხის ნეიტროპენია გამოვლინდა 50.9% და 60.2% პაციენტებში, შესაბამისად. TRYPHAENA კვლევაში, NCI-CTCAE v.3 3-4 ხარისხის ნეიტროპენიის სიხშირე იყო 85.3% პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ნეოადიუვანტური პერჯეტა + TCH– ით ხოლო იგივე მონაცემი დაფიქსირდა პაციენტების 77.0%, რომლებიც მკურნალობდნენ ნეოადიუვანტური პერჯეტათი, ტრასტუზუმაბით და დოცეტაქსელით, რასაც მოსდევდა FEC– ის კურსი, მათ შორის მე –4 ხარისხის ნეიტროპენია გამოვლინდა 66.7% და 59.5%, პაციენტებში, შესაბამისად.

APHINITY კვლევაში, NCI-CTCAE v.4 3-4 ხარისხის ნეიტროპენიის სიხშირე იყო 40.6% პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ პერჯეტათი, ტრასტუზუმაბით და ქიმიოთერაპიით, ხოლო იგივე მონაცემი დაფიქსირდა პაციენტების 39.1% -ში, რომლებიც მკურნალობდნენ პლაცებოთი, ტრასტუზუმაბით და ქიმიოთერაპიით, მათ შორის მათ შორის მე –4 ხარისხის ნეიტროპენია გამოვლინდა 28.3% და 26.5. % პაციენტებში, შესაბამისად.

ხანდაზმული პაციენტები

ყველა შემდეგი გვერდითი მოვლენის სიხშირე იყო მინიმუმ 5% -ით უფრო მაღალი ≥ 65 წლის პაციენტებში, ვიდრე < 65 წელზე ნაკლები ასაკის პაციენტებში: მადის დაქვეითება, ანემია, წონის დაკლება, ასთენია, დისგევზია(გემოს გაუკუღმართება), პერიფერიული ნეიროპათია, ჰიპომაგნიემია და დიარეა. შეზღუდულია მონაცემები > 75 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში.

წამლის სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინების გადაცემა ძალზედ მნიშვნელოვანია წამლის (ავტორიზაციის) ბაზარზე გატანის ნებართვის მიღების შემდეგ. ეს საშუალებას იძლევა გავაგრძელოთ სამკურნალო პროდუქტის სარგებელისა და რისკის ბალანსის მონიტორინგი. ჯანდაცვის პროფესიონალებს სთხოვენ შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ ანგარიშგების ეროვნული სისტემის მეშვეობით.

4.9 დოზის გადაჭარბება

ადამიანებზე ჩატარებულ კლინიკურ კვლევებში პრეპარატის დოზის გადაჭარბების შემთხვევები არ ყოფილა. 25მგ/კგ-ზე მეტი ერთჯერადი დოზის შეყვანა (1727 მგ) შესწავლილი არ არის.

დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში პაციენტებს უნდა გაეწიოთ მონიტორინგი გვერდითი რეაქციების ნიშნების და სიმპტომების გამოვლენის კუთხით და სჭიროების შემთვევაში დაინიშნოს შესაბამისი სიმპტომური მკურნალობა.

5. ფარმაკოლოგიური თვისებები

5.1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები

L01XC13 ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანტინეოპლაზიური აგენტები, მონოკლონური ანტისხეულები, ათქ კოდი: L01FD02

მოქმედების მექანიზმი

პერჯეტა არის რეკომბინანტული ჰუმანიზებული ადამიანის მონოკლონური ანტისხეული, რომელიც სპეციფიკურად მოქმედებს ადამიანის ეპიდერმული ზრდის ფაქტორის რეცეპტორი-2 ის ცილის (HER2) უჯრედგარეთა დიმერიზაციის დომენზე (II სუბდომენი), რომელიც თრგუნავს ლიგანდ-დამოკიდებულ ჰეტეროდიმერიზაციას ოჯახის სხვა წევრებთან, როგორიცაა EGFR, HER3 და HER4. შესაბამისად, პერტუზუმაბი თრგუნავს ლიგანდ-დამოკიდებულ უჯრედშიდა სიგნალირების 2 ძირითად გზას: მიტოგენით აქტივირებულ პროტეინის (MAPK) კინაზას და ფოსფოინოზიტიდ-3-კინაზას (PI3K). ამ სასიგნალო გზების დათრგუნვა იწვევს უჯრედის ზრდის შეფერხებასა და აპოპტოზს შესაბამისად. გარდა ამისა, პერჯეტა არეგულირებს ანტისხეულ-დამოკიდებულ უჯრედულ-ციტოტოქსიურობას-(ADCC).

HER2-ჰიპერექსპრესიის ქსენოტრანსპლანტაციურ მოდელებში პერტუზუმაბი ახდენს მხოლოდ სიმსივნური უჯრედების პროლიფერაციის დათრგუნვას, ხოლო პერტუზუმაბის და ჰერცეპტინის კომბინაცია კი ავლენს სიმსივნის საწინააღმდეგო მოქმედების მნიშვნელოვან გაძლიერებას.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება

პერჯეტას ეფექტურობა ძუძუს კიბოს HER2–დადებითი სიმსივნეების შემთხვევაში შეისწავლებოდა რამდენიმე კვლევაში, როგორიცაა:მეტასტაზური ძუძუს კიბოს რანდომიზებული III ფაზის და ერთჯგუფიანი II ფაზის კვლევები, ადრეული ძუძუს კიბოს ორი რანდომიზებული ნეოადიუვანტური II ფაზის კვლევა (ერთი კონტროლირებადი), არა რანდომიზებული ნეოადიუვანტი II ფაზის კვლევა და რანდომიზებული III ფაზის კვლევა ადიუვანტურ რეჟიმში.

HER2 -ის ჰიპერექსპრესია განისაზღვრა ცენტრალურ ლაბორატორიაში და განისაზღვრა როგორც 3+ ქულა IHC– ით ან ISH ამპლიფიკაციის კოეფიციენტით ≥2.0 ქვემოთ მოცემულ კვლევებში.

ძუძუს მეტასტაზური კიბო

პერჯეტას, ჰერცეპტინისა და დოცეტაქსელის კომბინაცია

CLEOPATRA (WO20698) არის მულტიცენტრული, რანდომული, ორმაგად ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებული III ფაზის კლინიკური კვლევა, რომელშიც მონაწილეობდა

808 პაციენტი HER2-დადებითი მეტასტაზური ან ადგილობრივად რეკურენტული(რეციდივის მქონე) არაოპერაბელური ძუძუს კიბოს დიაგნოზით. კლინიკურად მნიშვნელოვანი გულის რისკის ფაქტორების მქონე პაციენტების ჩართვა კვლევაში არ ხდებოდა (იხ. ქვეთავი 4.4). ტვინის მეტასტაზებით დაავადებული პაციენტების კვლევიდან გამორიცხვის გამო, არ არსებობს მონაცემები პერჯეტას ზემოქმედების შესახებ თავის ტვინის მეტასტაზებზე. ძალიან შეზღუდული მონაცემები არსებობს, ადგილობრივად მორეციდივე დაავადების მქონე პაციენტების შესახებ. პაციენტები რანდომიზებული იქნა 1:1 პლაცებო + ტრასტუზუმაბი + დოცეტაქსელი ან პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი + დოცეტაქსელის ჯგუფებად.

პერჯეტას და ტრასტუზუმაბს პაციენტები იღებდნენ სტანდარტული დოზებით 3 კვირიანი რეჟიმით. პაციენტებს უტარდებოდათ მკურნალობა პერჯეტა + ტრასტუზუმაბით დაავადების პროგრესირებამდე, მკურნალობაზე თანხმობის გაუქმებამდე ან უმართავი ტოქსიურობის გამოვლენამდე. დოცეტაქსელის საწყისი დოზაა 75 მგ/მ². დოცეტაქსელი შეჰყავდათ ინტრავენურად ყოველ 3 კვირაში ერთხელ სულ მცირე 6 ციკლის სახით. დოცეტაქსელის საწყისი დოზის კარგად ატანის შემთხვევაში მკვლევარის გადაწყვეტილებით, შეიძლება დოზის გაზრდა 100მგ/მ²-დე.

კვლევის მთავარ/პირველად საბოლოო წერტილს წარმოადგენდა პროგრესირების გარეშე პერიოდი (PFS) , რაც ფასდებოდა დამოუკიდებლად IRF მიერ და განისაზღვრებოდა პერიოდით პაციენტის რანდომიზაციიდან დაავადების პროგრესირებამდე ან პაციენტის (ნებისმიერი მიზეზით-სიკვდილამდე, თუ ლეტალური გამოსავალი დგებოდა სიმსივნის ბოლო შეფასებიდან 18 კვირის განმავლობაში. მეორადი საბოლოო წერტილები იყო სიცოცხლის საერთო ხანგრძლივობა (OS), დაავადების პროგრესირებისაგან თავისუფალი პერიოდი. PFS (შეფასებული მკვლევარის მიერ), მკურნალობაზე საერთო პასუხი (ORR)/ მკურნალობის ეფექტურობა, მკურნალობის ეფექტურობის ხანგრძლივობა და დრო დაავადების სიმპტომების პროგრესირებამდე, შეფასებულიFACT B QoL კითხვარის მიხედვით.

თითოეულ ჯგუფში პაციენტთა დაახლოებით ნახევარს ჰქონდა ჰორმონის რეცეპტორ-დადებითი დაავადება (განისაზღვრება როგორც ესტროგენის რეცეპტორ (ER) პოზიტიური და/ან პროგესტერონის რეცეპტორ (PgR) დადებითი) და დაახლოებით თითოეული სამკურნალო ჯგუფის პაციენტის ნახევარს ჰქონდა მიღებული წინასწარი ადიუვანტური ან ნეოადიუვანტური თერაპია .ამ პაციენტთა უმრავლესობას ჩაუტარდა ანტრაციკლინის წინასწარი თერაპია და ყველა პაციენტის 11% -ს ჰქონდა მიღებული წინასწარი ტრასტუზუმაბის ინფუზია. ორივე სამკურნალო ჯგუფის პაციენტთა 43% -ს წინასწარ ჰქონდა ჩატარებული სხივური თერაპია(რადიოთერაპია). პაციენტების საშუალო LVEF საწყის ეტაპზე იყო 65.0%(დიაპაზონი 50% - 88%) ორივე ჯგუფში.

CLEOPATRA კვლევის ეფექტურობის შედეგები შეჯამებულია ცხრილში 3. IRF– ით შეფასებული PFS– ის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება გამოვლინდა პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში პლაცებოს სამკურნალო ჯგუფთან შედარებით. მკვლევარის მიერ შეფასებული PFS- ის შედეგები მსგავსი იყო როგორც ეს დაფიქსირდა IRF- ის მიერ შეფასებული PFS- ისთვის.

ცხრილი 3 ეფექტურობის შეჯმება CLEOPATRA კვლევის საფუძველზე

პარამეტრები	პლაცებო + ტრასტუზუმაბი + დოცეტაქსელი n=406	პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი + დოცეტაქსელი n=402			HR (95% CI)	p- ინდექსი
პროგრესი რებისგან თავისუფალი გადარჩენა დობა ( დამოუკიდებელი მიმოხილვა ) - პირველადი საბოლოო წერტილი * პაციენტების რაოდენობა მოვლენით საშუალო ხანგრძლივობა თვეების მიხედვით	242 (59%) 12.4		191 (47.5%) 18.5	0.62 [0.51;0.75]		<0.0001
საერთო გადარჩენადობა მეორადი საბოლოო წერტილი ** პაციენტების რაოდენობა მოვლენით საშუალო ხანგრძლივობა თვეების მიხედვით	221 (54.4%) 40.8		168 (41.8%) 56.5	0.68 [0.56;0.84]		0.0002
ობიექტური პასუხის სიხშირე (ORR)^ - მეორადი წერტილი პაციენტების რაოდენობა გაზომვადი დაავადების მოპასუხეები*** 95% CI for ORR სრული პასუხი (CR) ნაწილობრივი პასუხი (PR) სტაბილური დაავადება (SD) პროგრესირებადი დაავადება (PD)	336 233 (69.3%) [64.1; 74.2] 14 (4.2%) 219 (65.2%) 70 (20.8%) 28 (8.3%)		343 275 (80.2%) [75.6; 84.3] 19 (5.5%) 256 (74.6%) 50 (14.6%) 13 (3.8 %)	Difference in ORR: 10.8% [4.2,17.5]		0.0011
პასუხების ხანგძლივობა † ^ n= Median weeks 95% CI for Median	233 54.1 [46;64]		275 87.6 [71;106]

* პირველადი პროგრესირებისაგან თავისუფალი ანალიზები, მონაცემთა აღების შეწყვეტის თარიღი 13^th მაისი 2011.

**Event-driven საბოლოო გადარჩენადობის ანალიზები, მონაცემთა აღების შეწყვეტის თარიღი 11^th თებერვალი 2014.

*** RECIST– ის მიერ დადასტურებული CR ან PR– ის საუკეთესო საერთო პასუხის მქონე პაციენტები.

† შეფასებულია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ CR ან PR– ის საუკეთესო საერთო პასუხი..

^ ობიექტური პასუხის მაჩვენებელი და პასუხის ხანგრძლივობა ემყარება IRF– ის მიერ შეფასებულ სიმსივნის შეფასებებს

თანმიმდევრული/მყარი შედეგები დაფიქსირდა წინასწარ განსაზღვრულ პაციენტთა ქვეჯგუფებში, მათ შორის ქვეჯგუფებში, რომელიც ყალიბდებოდა სტრატიფიკაციის ფაქტორებზე დაყრდნობით , კერძოდ გეოგრაფიული რეგიონი, წინასწარი ადიუვანტური/ნეოადიუვანტური თერაპიის რეჟიმები ან ,, de novo“ სარძევე ჯირკვლის მეტასტაზური კიბოთ (იხ. სურათი 1). ,,პოსტ- hoc“ საძიებო/საკვლევი ანალიზის შედეგად დადგინდა, რომ პაციენტებისთვის, რომლებსაც წინასწარ ჩატარებული ქონდათ ტრასტუზუმაბით თერაპია (n = 88), IRF– ით შეფასებული PFS– ის რისკის კოეფიციენტი იყო 0.62 (95% CI 0.35, 1.07), ხოლო პაციენტებისთვის, რომლებმაც მიიღეს წინასწარი თერაპია, რომელიც არ მოიცავდა ტრასტუზუმაბს (n = 288) იგივე მაჩვენებელი შეადგენდა 0.60 (95% CI 0.43, 0.83)-ს.

გრაფიკი 1. IRF- ით შეფასებული პროგრესირებისგან თავისუფალი გადარჩენადობა ( PFS ) პაციენტთა ქვეჯგუფის მიხედვით.

შემთხვევათა შეფასების საფუძველზე მიღებული OS– ის საბოლოო ანალიზი ჩატარდა 389 პაციენტის გარდაცვალებისას (221 მკურნალობდა პლაცებოს ჯგუფში და 168 პერჯეტას ჯგუფში).

ეფექტურობის პირველადი ანალიზიდან ერთი წლის შემდეგ ჩატარებული საერთო გადარჩენადობის (OS) ანალიზიდან გამოვლინდა რომ 267 ლეტალური გამოსავლის მქონე პაციენტიდან დიდი ნაწილი მოდიოდა პლაცებოს ჯგუფში პერჯეტას ჯგუფთან შედარებით (154 ლეტალობა [37.9%] 113 ლეტალური შემთხვევის წინააღმდეგ [28.1%], შესაბამისად). საერთო გადარჩენადობის (OS) სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი უპირატესობა გამოვლინდა პერჯეტას ჯგუფში,რაც ადრევე დაფიქსირდა OS– ის შუალედური ანალიზის დროს (შესრულებულია პირველადი ანალიზის დასრულებიდან ერთი წლის შემდეგ), და შემდგომში შენარჩუნდა (HR 0.68, p = 0.0002 log-rank ტესტი). სიკვდილამდე საშუალო დრო შეადგენდა 40.8 თვეს პლაცებოს ჯგუფში, ხოლო 56.5 თვეს პერჯეტას ჯგუფში ( იხ. ცხრილი 3, სურათი 2).

კვლევის ბოლოს შესრულებული OS-ის აღწერილობითი ანალიზით, როდესაც 515 პაციენტი გარდაიცვალა (280 პლაცებო ჯგუფში და 235 პერჯეტას ჯგუფში) გამოვლინდა, რომ სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი OS სარგებელი პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში იყო შენარჩუნებული საშუალო 99 თვიიანი დაკვირვების პერიოდის შემდგომ უფრო ხანგრძლივი დროის განმავლობაში პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით (HR 0.69, p <0.0001 ლოგ-რანგის ტესტი; საშუალო/მედიანური დრო სიკვდილამდე 40.8 თვე [პლაცებოს ჯგუფში] 57.1 თვის [პერჯეტას ჯგუფი]). 8 წლის თავზე გადარჩენის საეტაპო შეფასების შედეგი იყო 37% პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში და 23% პლაცებოს სამკურნალო ჯგუფში.

სურათი 2 ,, Event‑Driven „ საერთო გადარჩენადობის კაპლან-მეიერის მრუდი

HR= რისკის მაჩვენებელი; CI= სარწმუნოებისინტერვალი; Pla= პლაცებო; Ptz= პერტუზუმაბი (პერჯეტა); T=tტრასტუზუმაბი (ჰერცეპტინი); D= დოცეტაქსელი.

ჯანმრთელობასთან დაკავშირებულ ცხოვრების ხარისხში სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავებები არ გამოვლინდა მკურნალობის ორ ჯგუფს შორის, რაც შეფასებულია FACT-B TOI-PFB ქულებით.

დამატებითი დამხმარე კლინიკური კვლევები

BO17929 - სარძევე ჯირკვლის მეტასტაზური კიბოს ერთჯგუფიანი კვლევა

BO17929 არის II ფაზის, არარანდომიზებული კვლევა, რომელშიც მონაწილე პაციენტებს მეტასტაზური ძუძუს კიბოს დიაგნოზით (MBC), აღენიშნებოდათ დაავადების პროგრესირება ტრასტუზუმაბით მკურნალობის დროს. პერჯეტას და ტრასტუზუმაბით მკურნალობის შედეგად პასუხის მაჩვენებელი გახდა 24.2%, ხოლო შემდგომში დაფიქსირდა კიდევ უფრო მაღალი ციფრი, კერძოდ - 25.8%; ამასთან პაციენტებს აღენიშნებოდათ დაავადების სტაბილიზაცია სულ მცირე 6 თვის განმავლობაში, რაც მიუთითებს იმაზე, რომ პერჯეტას გამოყენება დადებითად მოქმედებს, როცა მას ვიყენებთ ტრასტუზუმაბზე პროგრესირების შემდგომ.

ადრეული ძუძუს კიბო

ნეოადიუვანტური კვლევა

ნეოადუვანტურ რეჟიმში, ძუძუს ადგილობრივად გავრცელებული და ანთებითი კიბო ითვლება/განიხილება, როგორც მაღალი რისკის მქონე პათოლოგია, ჰორმონ-რეცეპტორული სტატუსის მიუხედავად. ადრეული სტადიის ძუძუს კიბოს შემთხვევაში, სიმსივნის ზომა, ხარისხი, ჰორმონული რეცეპტორების სტატუსი და ლიმფურ კვანძებში მეტასტაზების არსებობა უნდა იქნას გათვალისწინებული რისკის შეფასებისას.

ძუძუს კიბოს ნეოადიუვანტური რეჟიმით მკურნალობის ჩვენება ემყარება პათოლოგიური სრული პასუხის გაუმჯობესების დემონსტრირებას და დაავადებისგან თავისუფალი გადარჩენადობის პერიოდის გაუმჯობესების ტენდენციებს, რომლებიც არ განსაზღვრავს ან ზუსტად ვერ ზომავს სარგებელს გრძელვადიან შედეგებთან მიმართებაში, როგორიცაა საერთო გადარჩენადობის ან დაავადებისგან თავისუფალი გადარჩენადობის მაჩვენებლები.

NEOSPHERE (WO20697)

NEOSPHERE არის II ფაზის, მულტიცენტრული, საერთაშორისო, რანდომიზებული კვლევა პერჯეტას გამოყენებით, რომელშიც ჩართული იყო ახლად დიაგნოსტირებული, ადრეული, ანთებითი ან ადგილობრივად გავრცელებული HER2-დადებითი ძუძუს კიბოს (T2-4d; ძირითადი სიმსივნური წარმონაქმნი > 2 სმ დიამეტრის) მქონე 417 პაციენტი, რომელბსაც წინასწარ არ ქონდათ მიღებული ტრასტუზუმაბი, ქიმიოთერაპიის კურსი ან სხივური თერაპია. პაციენტები, რომელთაც აღენიშნებოდათ მეტასტაზები, ორმხრივი ძუძუს კიბო და კლინიკურად მნიშვნელოვანი კარდიალური რისკ - ფაქტორები (იხ. ქვეთავი 4.4) ან LVEF <55% ვერ ერთვებოდნენ კვლევაში. პაციენტების უმრავლესობა 65 წელზე ნაკლები ასაკის იყო.

პაციენტები რანდომიზებულნი იყვნენ ქირურგიული ჩარევის დაწყებამდე, რომ მიეღოთ ერთ -ერთი შემდეგი ნეოადიუვანტური რეჟიმი 4 ციკლის განმავლობაში:

• · ტრასტუზუმაბს პლიუს დოცეტაქსელი
• · პერჯეტა პლიუს ტრასტუზუმაბი და დოცეტაქსელი
• · პერჯეტა პლიუს ტრასტუზუმაბი
• · პერჯეტა პლიუს დოცეტაქსელი

რანდომიზაცია სტრატიფიცირებული იყო ძუძუს კიბოს ტიპით (ოპერაბელური, ლოკალურად გავრცელებული ან ანთებითი) და ER ან PgR პოზიტიურობის სტატუსით.

პაციენტები პერტუზუმაბს ღებულობდნენ ინტრავენურად საწყისი დოზის სახით 840მგ და შემდეგ ყოველ 3 კვირაში ერთხელ 420 მგ დოზით. ტრასტუზუმაბი შეჰყავდათ ინტრავენურად 8მგ/კგ საწყისი დოზით და შემდეგ ყოველ 3 კვირაში ერთხელ 6მგ/კგ დოზით. დოცეტაქსელს პაციენტები იღებდნენ ინტრავენურად საწყისი დოზით 75 მგ/ მ², რასაც შემდეგ მოსდევდა 75 მგ/ მ² ან 100 მგ/ მ² (იმ შემთხვევაში თუ აიტანებოდა კარგად) ყოველ 3 კვირაში. ოპერაციის შემდგომ ყველა პაციენტმა მიიღო 3 ციკლი 5-ფტორურაცილი (600 მგ/მ²), ეპირუბიცინი (90 მგ/მ²), ციკლოფოსფამიდი (600 მგ/მ²) (FEC) ინტრავენურად ყოველ სამ კვირაში ერთჯერ და ტრასტუზუმაბი ინტრავენურად ყოველ სამ კვირაში ერთჯერ რაც შეადგენდა თერაპიის ერთწლიან სრულ ციკლს. პაციენტებმა, რომლებმაც ოპერაციამდე მიიღეს მხოლოდ პერჯეტა პლიუს ტრასტუზუმაბი, ოპერაციის შემდგომ მიიღეს როგორც FEC, ასევე დოცეტაქსელი.

კვლევის პირველადი საბოლოო სამიზნე იყო ძუძუს ქსოვილში პათოლოგიური სრული პასუხის (pCR) მაჩვენებლი (ypT0/is). მეორადი საბოლოო სამიზნეები იყო კლინიკური პასუხის სიხშირე, ძუძუს შემანარჩუნებელი ოპერაციის სიხშირე(T2-3 სიმსივნეები მხოლოს), დაავადებისაგან თავისუფალი გადარჩენადობის მაჩვებელი (DFS) და პროგრესირებისგან თავისუფალი გადარჩენადობა (PFS). დამატებითი საძიებო pCR მაჩვენებელი იყო ლიმფური კვანძების სტატუსი (კვანძებში მეტასტაზების არსებობა)(ypT0/isN0 და ypT0N0).

დემოგრაფია კარგად იყო დაბალანსებული (საშუალო ასაკი იყო 49-50 წელი, უმრავლესობა იყო თეთრკანიანი (71%)) და ყველა პაციენტი იყო მდედრი/ქალი. საერთო ჯამში პაციენტთა 7% -ს აღენიშნებოდა ძუძუს ანთებითი კიბო, 32% -ს ჰქონდა ადგილობრივად გავრცელებული ძუძუს კიბო და 61% -ს ჰქონდა ოპერაბელური ძუძუს კიბო. თითოეული ჯგუფის პაციენტთა დაახლოებით ნახევარს ჰქონდა ჰორმონ- რეცეპტორ-დადებითი დაავადება (განსაზღვრული ER (ესტროგენ) დადებითი და/ან PgR (პროგესტერონ) დადებითი).

ეფექტურობის შედეგები მოცემულია ცხრილში 4. სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება pCR– ის მაჩვენებელში (ypT0/is) დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ პერჯეტა პლიუს ტრასტუზუმაბი და დოცეტაქსელი იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ ტრასტუზუმაბს და დოცეტაქსელს (45.8% vs 29.0%, p მნიშვნელობა = 0.0141) . შედეგების მყარი/თანმიმდევრული მაჩვენებელი დაფიქსირდა pCR განსაზღვრის მიუხედავად. PCR მაჩვენებლის სხვაობა სავარაუდოდ გადაიზრდება კლინიკურად მნიშვნელოვან განსხვავებაში გრძელვადიან შედეგებში და გაამყარებს PFS (HR 0.69, 95% CI 0.34, 1.40) და DFS (HR 0.60, 95% CI 0.28, 1.27) პოზიტიურ ტენდენციებს.

pCR მაჩვენებლები და პერჯეტასთან დაკავშირებული სარგებლის მაჩვენებლები (პერჯეტას პლიუს ტრასტუზუმაბი და დოცეტაქსელი) შედარებით დაბალი იყო ჰორმონის რეცეპტორ-დადებითი სიმსივნეების მქონე პაციენტთა ქვეჯგუფში (განსხვავება 6% pCR- ში ძუძუში) ვიდრე პაციენტებში ჰორმონ-რეცეპტორ-უარყოფითი სიმსივნეებით (განსხვავება შეადგენდა 26.4% ძუძუში pCR- ში).

pCR მაჩვენებლები მსგავსი იყო ოპერაბელურ და ლოკალურად გავრცელებული დაავადების მქონე პაციენტებში. ძუძუს კიბოს მქონე ძალიან ცოტა პაციენტი იყო კვალიფიციური დასკვნების გამოსატანად, მაგრამ ცხადი იყო, რომ pCR მაჩვენებელი უფრო მაღალი იყო იმ პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს პერჯეტა პლიუს ტრასტუზუმაბი და დოცეტაქსელი.

TRYPHAENA (BO22280)

TRYPHAENA არის მულტიცენტრული, რანდომიზებული II ფაზის კლინიკური კვლევა, რომელშიც ჩართული იყო HER2- პოზიტიური ადგილობრივად გავრცელებული, ოპერაბელური ან ანთებითი ძუძუს კიბოს (T2-4d; პირველადი სიმსივნე > 2 სმ დიამეტრში), მქონე 225 ზრდასრული პაციენტი(მდედრობითი სქესის) რომლებსაც წინასწარ არ ქონდათ მიღებული ტრასტუზუმაბი, ქიმიოთერაპიის კურსი ან რადიოთერაპია. პაციენტები რომელთაც აღენიშნებოდათ მეტასტაზები, ძუძუს ორმხრივი კიბო და კლინიკურად მნიშვნელოვანი კარდიოლოგიური რისკ - ფაქტორები (იხ. ქვეთავი 4.4) ან LVEF <55% ვერ ერთვებოდნენ კვლევაში. პაციენტების უმეტესობა 65 წელზე ნაკლები ასაკის იყო. პაციენტები რანდომიზებულნი იყვნენ ოპერაციის დაწყებამდე რათა მიეღოთ ქვემოთ მოყვანილი სამი ნეოადიუვანტური რეჟიმიდან ერთ-ერთი:

• · FEC -ის 3 ციკლი, რასაც მოსდევს დოცეტაქსელის 3 ციკლი;პაციენტები ყველაფერ ამას ღებულობენ პერჯეტასა და ტრასტუზუმაბთან ერთად
• · მხოლოდ FEC– ის 3 ციკლი, რასაც მოყვება დოცეტაქსელის 3 ციკლი, ტრასტუზუმაბსა და პერჯეტასთან ერთდროულად
• · 6 ციკლი TCH პერჯეტასთან კომბინაციაში

რანდომიზაცია სტრატიფიცირებულია ძუძუს კიბოს ტიპით (ოპერაბელური, ლოკალურად გავრცელებული ან ანთებითი) და ER და /ან PgR სტატუსით.

პერტუზუმაბს პაციენტები იღებდნენ ინტრავენურად 840 მგ საწყისი დოზით, შემდეგ 420 მგ ყოველ სამ კვირაში. ტრასტუზუმაბს კი იღებდნენ ინტრავენურად საწყისი დოზით 8 მგ/კგ, რასაც მოჰყვებოდა 6 მგ/კგ ყოველ სამ კვირაში. FEC (5-ფტორურაცილი [500 მგ/მ ²], ეპირუბიცინი [100 მგ/მ ²], ციკლოფოსფამიდი [600 მგ/მ ²]) ინიშნებოდა ინტრავენურად ყოველ სამ კვირაში 3 ციკლის განმავლობაში. დოცეტაქსელის საწყისი დოზა იყო 75 მგ/მ ² ინტრავენური ინფუზიის სახით ყოველ სამ კვირაში ერთხელ, მკვლევარის შეხედულებისამებრ 100 მგ/მ ² -მდე გაზრდის დაშვებით, თუ საწყისი დოზა კარგად აიტანებოდა პაციენტის მიერ. თუმცა, ჯგუფში, სადაც პაციენტები მკურნალობდნენ პერჯეტას + TCH, დოცეტაქსელი ინიშნებოდა ინტრავენურად 75 მგ/მ ² დოზით (დოზის მატება არ იყო ნებადართული) და კარბოპლატინი (AUC 6) ინტრავენურად ყოველ სამ კვირაში ერთხელ. ოპერაციის შემდგომ ყველა პაციენტი იღებდა ტრასტუზუმაბს ერთ წლიანი მკურნალობის კურსის დასასრულებლად.

აღნიშნული კვლევის მთავარი საბოლოო წერტილი იყო კარდიალური უსაფრთხოება კვლევის ნეოადიუვანტური მკურნალობის პერიოდში. მეორადი ეფექტურობის საბოლოო წერტილები იყო pCR მაჩვენებელი ძუძუში (ypT0/is), DFS, PFS და OS.

დემოგრაფია კარგად იყო დაბალანსებული ჯგუფებს შორის (საშუალო ასაკი იყო 49-50 წელი, უმრავლესობა იყო თეთრკანიანი [77%]) და ყველა პაციენტი იყო ქალი. საერთო ჯამში პაციენტთა 6% -ს აღენიშნებოდა ძუძუს ანთებითი კიბო, 25% -ს ჰქონდა ლოკალურად გავრცელებული ძუძუს კიბო და 69% -ს ჰქონდა ოპერაბელური ძუძუს კიბო. თითოეული ჯგუფის პაციენტების დაახლოებით ნახევარს ჰქონდა ER- დადებითი და/ან PgR- დადებითი დაავადება.

პერტუზუმაბის გარეშე მსგავსი რეჟიმების გამოქვეყნებული მონაცემების შედარებისას გამოვლინდა რომ, მაღალი pCR მაჩვენებლები დაფიქსირდა სამივე სამკურნალო ჯგუფში (იხ. ცხრილი 4). შედეგების თანმიმდევრული ნიმუში დაფიქსირდა pCR განმარტების მიუხედავად. PCR მაჩვენებლები უფრო დაბალი იყო პაციენტთა ქვეჯგუფში ჰორმონის რეცეპტორ-დადებითი სიმსივნეებით (დიაპაზონი 46.2% -დან 50.0% -მდე), ვიდრე პაციენტებში ჰორმონ რეცეპტორ-უარყოფითი სიმსივნეებით (დიაპაზონი 65.0% -დან 83.8% -მდე).

pCR მაჩვენებლები მსგავსი იყო ოპერაბელურ და ლოკალურად გავრცელებულ დაავადების მქონე პაციენტებში. ძალიან ცოტა პაციენტი იყო ანთებითი ძუძუს კიბოს მქონე, რომ რაიმე მყარი დასკვნა გამოეტანათ მონაცემების საფუძველზე.

ცხრილი 4 NEOSPHERE (WO20697) და TRYPHAENA (BO22280): ეფექტურობის მიმოხილვა ( პოპულაციის მკურნალობის განზრახვით )

FEC: 5-ფტორურაცილი, epirubicin, cyclophosphamide; TCH: docetaxel, carboplatin and trastuzumab, CMH: Cochran–Mantel–Haenszel

1. 95% CI ერთი ნიმუშის ბინომიუმისთვის Pearson-Clopper მეთოდის გამოყენებით.

2. მკურნალობის რეჟიმი პერჯეტა+ტრასტუზუმაბი+დოცეტაქსელი და პერჯეტა+ტრასტუზუმაბი შედარებულია ტრასტუზუმაბს+დოცეტაქსელის რეჟიმთან, ხოლო პერჯეტა+დოცეტაქსელი შედარებულია პერჯეტა+ტრასტუზუმაბ+დოცეტაქსელის რეჟიმთან.

3. ჰაკ-ანდერსონის მეთოდით დადგენილი დაახლოებით 95% CI სხვაობა ორი პასუხის მაჩვენებლების შემთხვევაში.

4. p- მნიშვნელობა Cochran-Mantel-Haenszel ტესტის მიხედვით, Simes- ის სიმრავლის კორექტირებით.

5. კლინიკური პასუხი წარმოადგენს პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ CR– ს ან PR– ის საუკეთესო საერთო პასუხი ნეოადიუვანტურ პერიოდში (ძუძუს ქსოვილის პირველადი დაზიანებისას).

BERENICE (WO29217)

BERENICE არის არა რანდომიზებული, ღია ეტიკეტის მქონე, მულტიცენტრული, II ფაზის კვლევა, რომელშიც ჩართული იყო HER2- პოზიტიური, ლოკალურად გავრცელებული, ანთებითი ან ადრეული ძუძუს კიბოთი (პირველადი სიმსივნეებით > 2 სმ დიამეტრის ან კვანძში მეტასტაზით) დაავადებული 401 პაციენტი.

BERENICE- ის კვლევა მოიცავდა პაციენტთა ორ პარალელურ ჯგუფს. პაციენტები, რომლებიც ღებულობდნენ ნეოადიუვანტურ რეჟიმში ტრასტუზუმაბს პლიუს ანტრაციკლინზე/ტაქსანზე დაფუძნებული ქიმიოთერაპიას, დაყოფილი იყვნენ ორ ჯგუფად რათა ოპერაციამდე მიეღოთ ქვემოთმოყვანილი რეჟიმიდან ერთ-ერთი

• · ჯგუფი/ კოჰორტა A - ორ კვირაში ერთხელ მისაღები dose-dense დოქსორუბიცინისა და ციკლოფოსფამიდის 4 ციკლი, რასაც მოყვება პერჯეტას 4 ციკლი ტრასტუზუმაბთან და პაკლიტაქსელთან ერთად.
• · ჯგუფი/კოჰორტა B - FEC– ის 4 ციკლი, რასაც მოყვება პერჯეტას 4 ციკლი ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან ერთად.

ოპერაციის შემდეგ ყველა პაციენტმა მიიღო პერჯეტა და ტრასტუზუმაბი ინტრავენურად ყოველ 3 კვირაში, თერაპიის 1 წლიანი კურსის დასასრულებლად.

BERENICE კვლევის პირველადი საბოლოო წერტილი არის კარდიოლოგიური უსაფრთხოება კვლევის ნეოადიუვანტურ პერიოდში. კარდიოლოგიური უსაფრთხოების პირველადი საბოლოო წერტილი, როგორიცაა: NYHA კლასის III/IV LVD და LVEF კლების მაჩვენებელი იყო ნეოადიუვანტური პარამეტრების წინა მონაცემების მსგავსი (იხ. ქვეთავი 4.4. და 4.8).

ადიუვანტური თერაპიაt

ადიუვანტური რეჟიმის ფარგლებში, APHINITY კვლევის მონაცემების საფუძველზე, HER2- დადებითი ადრეული ძუძუს კიბოს მქონე პაციენტებად, რომელთაც აღენიშნებათ რეციდივის მაღალი რისკი შეიძლება მივიჩნიოთ ის პაციენტები, ვისაც უფიქსირდება ლიმფურ კვანძებში მეტასტაზი ან ჰორმონ რეცეპტორ-უარყოფითი სტატუსი .

APHINITY (BO25126)

APHINITY არის მულტიცენტრული, რანდომიზებული, ორმაგად ბრმა, პლაცებო კონტროლირებადი III ფაზის კვლევა, რომელშიც ჩართულია HER2- პოზიტიური ადრეული ძუძუს კიბოს მქონე 4804 პაციენტი, რომელთაც პირველადი სიმსივნური წარმონაქმნი ამოკვეთეს რანდომიზაციამდე. შემდეგ პაციენტები რანდომიზებულნი იყვნენ პერჯეტას ან პლაცებოს მისაღებად, ადიუვანტურ ტრასტუზუმაბთან და ქიმიოთერაპიასთან ერთად კომბინაციაში. მკვლევარებმა შეარჩიეს ერთ-ერთი შემდეგი ანტრაციკლინზე დაფუძნებული ან არაანთრაციკლინზე დაფუძნებული ქიმიოთერაპიის რეჟიმი ინდივიდუალური პაციენტებისთვის:

• · FEC-ის 3 ან 4 ციკლი ან 5-ფტორურაცილი, დოქსორუბიცინი და ციკლოფოსფამიდი (FAC), რასაც მოჰყვება დოცეტაქსელის 3 ან 4 ციკლი ან ყოველკვირეული პაკლიტაქსელის 12 ციკლი
• · AC ან ეპირუბიცინის და ციკლოფოსფამიდის (EC) 4 ციკლი, რასაც მოჰყვება დოცეტაქსელის 3 ან 4 ციკლი ან ყოველკვირეული პაკლიტაქსელის 12 ციკლი
• · დოცეტაქსელის 6 ციკლი კარბოპლატინთან ერთად

პერტუზუმაბი და ტრასტუზუმაბი ინიშნებოდა ინტრავენურად (იხ. ნაწილი 4.2) ყოველ 3 კვირაში ერთხელ ტაქსანის შემცველი პირველი ციკლის პირველი დღიდან, სულ 52 კვირის განმავლობაში (18 ციკლამდე) ან რეციდივის გამოვლენამდე, კვლევაში მონაწილეობის თანხმობის გაუქმებამდე ან უმართავი ტოქსიკურობის დადგომამდე. პაციენტებს ასევე ენიშნებოდათ 5-ფტორურაცილის, ეპირუბიცინის, დოქსორუბიცინის, ციკლოფოსფამიდის, დოცეტაქსელის, პაკლიტაქსელის და კარბოპლატინის სტანდარტული დოზები. ქიმიოთერაპიის დასრულების შემდეგ პაციენტები იტარებდნენ სხივურ თერაპიას და/ან ჰორმონოთერაპიას ადგილობრივი კლინიკური სტანდარტის შესაბამისად.

კვლევის მთავარი საბოლოო წერტილი იყო ინვაზიური დაავადებისგან თავისუფალი გადარჩენადობა (IDFS), რომელიც განისაზღვრებოდა, როგორც დრო რანდომიზაციიდან ძუძუს კიბოს იპსილატერალური (განლაგებული სხეულის იმავე მხარეს) ადგილობრივი ან რეგიონული ინვაზიური რეციდივის, შორეული რეციდივის, კონტრალატერაციული ინვაზიური ძუძუს კიბოს ან რაიმე მიზეზით (ნებიემიერი მიზეზი) სიკვდილის დრო. მეორადი ეფექტურობის საბოლოო წერტილები იყო IDFS, მათ შორის მეორე პირველადი (დამოუკიდებლად არსებული) არა სარძევე ჯირკვლის კიბო, საერთო გადარჩენადობა (OS), დაავადებისგან თავისუფალი გადარჩენადობა(DFS), რეციდივისგან თავისუფალი ინტერვალი (RFI) და შორეული რეციდივისგან თავისუფალი ინტერვალი (DRFI).

დემოგრაფია კარგად იყო დაბალანსებული მკურნალობის ორივე ჯგუფს შორის. საშუალო ასაკი იყო 51 წელი და პაციენტების 99% -ზე მეტი ქალი იყო. პაციენტთა უმრავლესობას ჰქონდა მეტასტაზები ლიმფურ კვანძებში (63%) და/ან ჰორმონ რეცეპტორ-დადებითი დაავადება (64%) და იყვნენ თეთრკანიანები (71%).

45.4 თვის საშუალო შემდგომი დაკვირვების შემდეგ, APHINITY– ს კვლევამ აჩვენა (საფრთხის კოეფიციენტი [HR] = 0.81; 95% CI 0.66, 1.00 p-value 0.0446) პერჯეტას რანდომიზირებულ პაციენტებში რეციდივის ან სიკვდილის რისკის 19%-ით შემცირება პლაცებოს ჯგუფის პაციენტებთან შედარებით.

101.2 თვის (8.4 წელი) მედიანური დაკვირვების შემდეგ, OS-ის მესამე შუალედურ ანალიზზე, პერჯეტას ჯგუფში რანდომიზირებულ პაციენტებში სიკვდილიანობის რაოდენობა იყო 168 [7.0%], ხოლო პლაცებოს ჯგუფში კი იყო 202 [8.4%] . HR=0.83, 95% CI [0.68, 1.02].

APHINITY კვლევის ეფექტურობის შედეგები შეჯამებულია ცხრილში 5 და სურათი 3.

ცხრილი 5 საერთო ეფექტურობა: ITT პოპულაცია

აბრევიატურების ახსნა ( ცხრილი 5): HR: რისკის კოეფიციენტი; CI: სარწმუნოობის ინტერვალი

* პირველადი ინვაზიური დაავადების გარეშე გადარჩენის ანალიზი, შეწყვეტის თარიღი 2016 წლის 19 დეკემბერი.

** მონაცემები მე-3 შუალედური ანალიზის საერთო გადარჩენისთვის, შეწყვეტის თარიღი 2022 წლის 10 იანვარი.

1.. ყველა ანალიზი სტრატიფიცირებულია კვანძები სტატუსის, პროტოკოლის ვერსიის, ცენტრალური ჰორმონ- რეცეპტორული სტატუსის და დამხმარე ქიმიოთერაპიის რეჟიმის მიხედვით.

2. 3 წლიანი მოვლენისაგან თავისუფალი მდგომარეობის მაჩვენებელი

სურათი 3 ინვაზიური დაავადების აგან თავისუფალი გადარჩენ ადობ ის კაპლან- მაიერის მრუდი

IDFS= ინვაზიური დაავდებისაგან თავისუფალი გადარჩენადობა; CI=სარწმუნოების ინტერვალი; Pla= პლაცებო; Ptz=პერტუზუმაბ (Perjeta); T=ტრასტუზუმაბ.

IDFS- ის სავარაუდო მაჩვენებელი 4 წლის თავზე იყო 92,3% პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში ხოლო პლაცებოს ჯგუფში იგი შეადგენდა 90,6%-ს. შეფასების დროს საშუალო შემდგომი დაკვირვების პერიოდი იყო 45.4 თვე.

ქვეჯგუფის ანალიზების შედეგები

პირველადი ანალიზის დროს პერჯეტას სარგებელი უფრო აშკარა იყო პაციენტთა ქვეჯგუფებში, რომლებშიც ჩართულნი იყვნენ რეციდივის მაღალი რისკის მქონე პაციენტები: ლიმფური კვანძების ან ჰორმონული რეცეპტორ-უარყოფითი სტატუსის მქონე პირები (იხ. ცხრილი 6).

ცხრილი 6 ეფექტურობის შედეგები ქვეჯგუფებ ში კვანძების სტატუსის (მეტასტაზების არსებობა) და ჰორმონის რეცეპტორების სტატუსის მიხედვით ¹

პოპულაცია	IDFS შემთხვევევბის რაოდენობა / საერთო N (%)		არასტრატიფიცირებული HR (95% CI)
	პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი + ქიმიოთერაპია	პლაცებო + ტრასტუზუმაბი + ქიმიოთერაპია
კვანძოვანი სტატუსი
დადებითი	139/1503 (9.2%)	181/1502 (12.1%)	0.77 (0.62, 0.96)
უარყოფითი	32/897 (3.6%)	29/902 (3.2%)	1.13 (0.68, 1.86)
ჰორმონის რეცეპტორის მდგომარეობა
უარყოფითი	71/864 (8.2%)	91/858 (10.6%)	0.76 (0.56, 1.04)
დადებითი	100/1536 (6.5%)	119/1546 (7.7%)	0.86 (0.66, 1.13)

¹წინასწარ განსაზღვრული ქვეჯგუფის აანალიზები მრავალი შედარების კორექტირების გარეშე, შესაბამისად, შედეგები განიხილება როგორც აღწერილობითი.

ლიმფური კვანძების მქონე პაციენტთა ქვეჯგუფში IDFS მაჩვენებლების შეფასებები იყო 92.0% vs 90.2% 3 წლის თავზე და 89.9% vs 86.7% -ის 4 წლის თავზე, პერჯეტათი ნამკურნალებ პაციენტებში, პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით, შესაბამისად. ლიმფური კვანძების არმქონე ქვეჯგუფში, IDFS– ის მაჩვენებლები იყო 97.5% vs 98.4% 3 წლის თავზე და 96.2% vs 96.7% 4 წლის თავზე პერჯეტათი ნამკურნალებ პაციენტებში, პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით, შესაბამისად. ჰორმონის რეცეპტორ-უარყოფით ქვეჯგუფში, IDFS– ის მაჩვენებლები იყო 92.8% vs 91.2% 3 წლის თავზე და 91.0% vs 88.7% 4 წლის თავზე პერჯეტათი ნამკურნალებ პაციენტებში, პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით, შესაბამისად.

ჰორმონის რეცეპტორ-დადებით ქვეჯგუფში IDFS მაჩვენებლები იყო 94.8% vs 94.4% 3 წლის თავზე და 93.0% vs 91.6% 4 წლის თავზე პერჯეტათი ნამკურნალებ პაციენტებში, პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით, შესაბამისად.

.

პაციენტების მიერ შეტყობინებული გამოსავალი (PRO)

მეორადი საბოლოო წერტილები მოიცავდა პაციენტის მიერ მოწოდებულ საერთო ჯანმრთელობის მდგომარეობის, ასევე, როლისა და ფიზიკური ფუნქციის შეფასებას და მკურნალობის სიმპტომებს, რომლებიც გამოვლენილია EORTC QLQ-C30 და EORTC QLQ-BR23 კითხვარების გამოყენებით. პაციენტების მიერ მოწოდებული შედეგების ანალიზში 10 ქულიანი სხვაობა განიხილებოდა კლინიკურად მნიშვნელოვანად.

გამოვლინდა პაციენტების ფიზიკური ფუნქციების, ჯანმრთელობის ზოგადი მდგომარეობის და დიარეის მაჩვენებლების კლინიკურად მნიშვნელოვანი ცვლილებები ქიმიოთერაპიის დროს ორივე სამკურნალო ჯგუფში. საშუალო შემცირება საწყისი მონაცემებიდან იმ დროს ფიზიკური ფუნქციისათვის იყო -10.7 (95% CI -11.4, -10.0) პერჯეტას ჯგუფში და -10.6 (95% CI -11.4, -9.9) პლაცებოს ჯგუფში; ჯანმრთელობის საერთო მდგომარეობა იყო -11.2 (95% CI -12.2, -10.2) პერჯეტას ჯგუფში და -10.2 (95% CI -11.1, -9.2) პლაცებოს ჯგუფში. დიარეის სიმპტომების ცვლილება გაიზარდა +22.3 -მდე (95% CI 21.0, 23.6) პერჯეტას ჯგუფში , მაშინ როცა პლაცებოს ჯგუფში ზრდა შეადგენდა +9.2 (95% CI 8.2, 10.2)

ამის შემდეგ ორივე ჯგუფში ფიზიკური ფუნქციისა და ჯანმრთელობის საერთო მდგომარეობის მაჩვენებლები დაუბრუნდა საწყის დონეს თარგეთული მკურნალობის დროს. დიარეის სიმპტომები დაუბრუნდა საწყის მდგომარეობას HER2 თერაპიის შემდეგ პერჯეტას ჯგუფში. პერჯეტას დამატება ტრასტუზუმაბს პლიუს ქიმიოთერაპიის კომბინაციაზე არ ახდენს ზეგავლენას პაციენტების საერთო როლის ფუნქციაზე კვლევის განმავლობაში.

იმუნოგენობა

CLEOPATRA კვლევაში ჩართულ პაციენტებში სხვადასხვა დროის მონაკვეთზე შესწავლილი იქნა , პერჯეტას მიმართ ანტი-მედიკამენტური ანტისხეულები (ADA- anti-drug antibodies). პლაცებოს ჯგუფის პაციენტთა 6.7% (25/372 პაციენტი) და პერჯეტას ჯგუფის 3.3% (13/389 პაციენტი) აღმოაჩნდა დადებითი პასუხი ADA-ზე. კვლევაში BERENICE, პერჯეტათი ნამკურნალებ პაციენტთა 4.1% (16/392) აღენიშნა დადებითი პასუხი ADA ტესტზე. ADA ანტისხეულებთან პირდაპირ დაკავშირებული ანაფილაქსიური/ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები არცერთ პაციენტში არ გამოვლენილა.

პედიატრიულიპოპულაცია

ევროპის წამლის სააგენტომ უარი თქვა პერჯეტას კვლევების შედეგების წარდგენის

ვალდებულებაზე ძუძუს კიბოს მქონე პედიატრიული პოპულაციის ყველა ქვეჯგუფში

(იხ. ქვეთავი 4.2 პედიატრიული გამოყენების შესახებ ინფორმაციისათვის).

5.2 ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები

პოპულაციური ფარმაკოკინეტიკური ანალიზი ჩატარდა 481 პაციენტის სხვადასხვა კლინიკური კვლევებიდან მიღებულ მონაცემებზე დაყრდნობით (ფაზა I, II და III);ამ კვლევებში ჩართულ პაციენტებს აღენიშნებოდათ სხვადასხვა ტიპის გავრცელებული ავთვისებიანი სიმსივნეები, რომლებმაც ჩაიტარეს პერჯეტათი მონოთერაპია ან ღებულობდნენ პერტუზუმაბს კომბინაციაში დოზებით 2 -დან 25 მგ -მდე/ კგ, ყოველ 3 კვირაში ერთხელ, 30-60 წუთის განმავლობაში ინტრავენური ინფუზიის სახით.

შეწოვა

პერჯეტას შეყვანა ხდება ინტრავენურად.

განაწილება

ყველა კლნიკურ კვლევაში ცენტრალური განაწილების მოცულობა (Vc) და პერიფერიული განაწილების მოცულობა (Vp) ტიპიურ პაციენტებში იყო 3.11 l და 2.46 l, შესაბამისად.

მეტაბოლიზმი

პერჯეტას მეტაბოლიზმი შესწავლილი არ არის. ანტისხეულების დაშლა ძირითადად კატაბოლიზმის გზით ხდება.

გამოყოფა

პეჯეტას საშუალო კლირენსი 0.235ლ/დღეში, საშუალო ნახევრად დაშლის პერიოდი კი დაახლოებით 18 დღეს შეადგენს.

ხაზოვანობა/არაწრფივობა

პერტუზუმაბმა აჩვენა ხაზოვანი ფარმაკოკინეტიკა რეკომენდებული დოზის დიაპაზონში.

ხანდაზმული პაციენტები

პოპულაციური ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის საფუძველზე, პერტუზუმაბის ფარმაკოკინეტიკაში მნიშვნელოვანი განსხვავება არ დაფიქსირებულა < 65 წელზე ნაკლები

ასაკის პაციენტებში (n = 306) და ≥ 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში (n = 175).

თირკმლისფუნქციისდაქვეითება

თირკმლის დაზიანების (ფუნქციის დაქვეითების) დროს, პერჯეტას ფარმაკოკინეტიკის ოფიციალური შემსწავლელი კვლევები არ ჩატარებულა. პოპულაციურ ფარმაკოკინეტიკურ მონაცემებზე დაყრდნობით, თირკმლის დაბალი (კრეატინინის კლირენსი [CLcr] 60 - 90 მლ/წთ, N=200) და საშუალო (CLcr 30 - 60 მლ/წთ, N=71) ხარისხის უკმარისობის დროს პერჯეტას ექსპოზიციის ცვლილებები იყო ისეთივე, როგორც ვლინდება თირკმლის ნორმალური ფუნქციონირების (CLcr 90 მლ/წთ-ზე მეტი, N=200) შემთხვევაში. CLcr -სა და პერტუზუმაბის ექსპოზიციას შორის კავშირი არ დაფიქსირებულა CLcr დიაპაზონში (27 -დან 244 მლ/წთ).

სხვაგანსაკუთრებულიპოპულაციები

პოპულაციური PK ანალიზის მიხედვით ცნობილია, რომ PK განსხვავებები არ ვლინდება ასაკის, სქესის და ეთნიკურობის კუთხით (იაპონური vs. არაიაპონური). საწყისი ალბუმინი და სხეულის წონა იყო ყველაზე მნიშვნელოვანი კოვარიანტი, რომელიც გავლენას ახდენდა CL- ზე. CL შემცირდა პაციენტებში ალბუმინის უფრო მაღალი საწყისი კონცენტრაციით და გაიზარდა იმ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ უფრო მეტი სხეულის წონა. თუმცა პერჯეტას რეკომენდებული დოზით და გრაფიკით შესრულებული მგრძნობელობის ანალიზმა აჩვენა, რომ ამ ორი კოვარიატის უკიდურეს მაჩვენებლებზე, არ დაფიქსირდა მნიშვნელოვანი გავლენა სამიზნე სტაბილური კონცენტრაციის მიღწევის უნარზე, რომელიც ვლინდება სიმსივნის პრეკლინიკურ ქსენოგრაფტის მოდელებში. ამიტომ, არ არის საჭირო პერტუზუმაბის დოზის კორექცია ამ კოვარიატებზე დაყრდნობით.

NEOSPHERE და APHINITY კვლევებში პერტუზუმაბის PK შედეგები შეესაბამებოდა წინა პოპულაციის PK მოდელის პროგნოზებს. პერტუზუმაბის PK– ს სხვაობა არ დაფიქსირებულა ადრეული ძუძუს კიბოს მქონე პაციენტებში მეტასტაზური ძუძუს კიბოს მქონე პაციენტებთან შედარებით.

5.3 პრეკლინიკური უსაფრთხოება

ცხოველებში პერჯეტას ნაყოფიერებაზე მოქმედების შესასწავლად კვლევები ჩატარებული არ არის. განმეორებითი დოზის ტოქსიკურობის კვლევაში არ შეიძლება საბოლოო დასკვნის გაკეთება მამაკაცის რეპროდუქციული ორგანოების მხრივ გამოვლენილი გვერდითი ეფექტების შესახებ ცინომოლგუსის ჯიშის მაიმუნებში.

რეპროდუქციული ტოქსიურობის კვლევები ჩატარებულია ორსულ მაკაკას ჯიშის მაიმუნებში (Gestational Day (GD) - ორსულობის/გესტაციის მე-19 დღიდან 50-ე დღემდე), როდესაც პერჯეტას შეყვანა თავდაპირველად ხდებოდა 30-150მგ/კგ საწყისი დოზით, შემდეგ კი გრძელდებოდა კვირაში 2-ჯერ 10-100 მგ/კგ დოზირებით. აღნიშნული დოზების ზემოქმედებით ვლინდებოდა წამლის კლინიკურად რელევანტური/საკმარისი ექსპოზიცია რომელიც 2.5 - 20-ჯერ აღემატებოდა ადამიანებში რეკომენდებულ დოზას, C_max. -ის მაჩვენებელზე დაყრდნობით. პერტუზუმაბის ვენაში შეყვანისას ორსულობის მე-19 (GD19) დღიდან 50-ე (GD50) დღემდე (ორგანოგენეზის პერიოდი), გამოვლინდა პერტუზუმაბის ემბრიოტოქსიურობა, აღინიშნა დოზა-დამოკიდებული ემბრიო-ფეტალური სიკვდილობის გაზრდა ორსულობის 25-ე-70-ე დღეზე. ემბრიო-ფეტალური დანაკარგის სიხშირე იყო 33, 50 და ორსული მდედრი მაიმუნების 85% მკურნალობდა პერტუზუმაბის კვირაში 2-ჯერადი მიღებით, დოზებში 10, 30 და 100 მგ/კგ, შესაბამისად (ადამიანის რეკომენდებულ დოზაზე 2.5-დან 20-ჯერ მეტი, Cmax- ის საფუძველზე). პერტუზუმაბის ყველა ჯგუფში საკეისრო კვეთისას ორსულობის მე-100 დღეს(GD100) გამოვლინდა ოლიგოჰიდრამნიოზი, ფილტვებისა და თირკმელების წონის ზომიერი დაქვეითება და თირკმლის ჰიპოპლაზიის მიკროსკოპული ნიშნები, რაც მიანიშნებდა თირკმლის დაგვიანებულ განვითარებაზე. გარდა ამისა, დაფიქსირდა ნაყოფის ზრდის შეფერხების დამადასტურებელი სხვა ნიშნებიც/მახასიათებლები, კერძოდ, მეორადი ოლიგოჰიდრამნიოზი, ფილტვის ჰიპოპლაზია (6-დან 1 შემთხვევა 30 მგ/კგ და 2-დან 1 შემთხვევა 100 მგ/კგ დოზირების ჯგუფებში), პარკუჭთაშუა ძგიდის დეფექტები (6-დან 1 შემთხვევა 30 მგ/კგ ჯგუფში), პარკუჭის თხელი კედელი (2-დან 1 შემთხვევა 100 მგ/კგ ჯგუფში) და ჩონჩხის მცირე დეფექტები (გარეგანი - 6 -დან 3 შემთხვევა 30 მგ/კგ ჯგუფში). პერტუზუმაბის ექსპოზიცია დაფიქსირდა ყველა სამკურნალო ჯგუფის შთამომავლობაში, GD100– ზე შეადგენდა დედის შრატის დონის 29% –40% -ს.

მაკაკას ჯიშის მაიმუნებში პერჯეტას კვირაში ერთხელ 150 მგ/კგ-მდე დოზით ინტრავენურად შეყვანა ჩვეულებრივ კარგად გადაიტანებოდა. 15 მგ/კგ-ზე მაღალი დოზით შეყვანისას აღინიშნებოდა მსუბუქი/საშუალო სიმძიმის დიარეა, რომელიც საჭიროებდა მკურნალობას. მაკაკას მაიმუნებში პერჯეტას ხანგრძლივად მიღებისას (7-26 კვირის განმავლობაში) აღინიშნებოდა დიარეათი გამოწვეული დეჰიდრატაციის ეპიზოდები, რაც საჭიროებდა სითხის ინფუზიების საშუალებით შევსებას.

6. ფარმაცევტული მახასიათებლები

6.1 შემავსებლები

ყინულოვანი ძმარმჟავა

L-ჰისტიდინი

საქაროზა

პოლისორბატ 20

საინექციო წყალი

6.2 შეუთავსებლობა

პერჯეტა არ უნდა გაიხსნას 5%-იან დექსტროზას ხსნარში, რადგან პერჯეტა ასეთ ხსნარებში ქიმიურ და ფიზიკურ სტაბილურობას ვერ ინარჩუნებს.

ეს სამკურნალო პროდუქტი არ უნდა იყოს შერეული სხვა სამკურნალო პროდუქტებთან ერთად, გარდა 6.6 პუნქტში მითითებულისა.

6.3 შენახვის ვადა

გაუხსნელიფლაკონი

2 წელი.

განზავებულიხსნარი

ქიმიური და ფიზიკური სტაბილურობა ნარჩუნდება 24 საათის განმავლობაში 30 ° C ტემპერატურაზე და 30 დღემდე 2°C-დან 8°C-მდე ტემპერატურაზე სინათლისაგან დაცულ ადგილას.

მიკრობიოლოგიური თვალსაზრისით, პროდუქტი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული. თუ დაუყოვნებლივ არ გამოიყენება, გამოყენების წინ შენახვის დრო და პირობები არის მომხმარებლის პასუხისმგებლობა და ჩვეულებრივ არ იქნება ვალიდურად მიჩნეული თუ დაყოვნდება 24 საათზე მეტი დროით, 2 ° C– დან 8 ° C– მდე პირობებში, თუნდაც განზავება ჩატარებული იყოს კონტროლირებად და დადასტურებულ ასეპტიურ

პირობებში

6.4 შენახვის განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები

შეინახეთ მაცივარში 2°C-8°C ტემპერატურაზე.

არ გაყინოთ

სინათლისაგან დაცვის მიზნით ფლაკონი შეინახეთ მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები სამკურნალო პროდუქტის განზავების შემდეგ იხილეთ ქვეთავში 6.3.

6.5 კოლოფის შემცველობა

ფლაკონი (ტიპი I მინა) საცობით (ბუთილის რეზინი), რომელიც შეიცავს 14 მლ ხსნარს.

შეფუთვა 1 ფლაკონში.

6.6 განკარგვის განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები

პერჯეტა არ შეიცავს ანტიმიკრობულ კონსერვანტებს. ამიტომ, აუცილებელია მომზადებული ხსნარი იყოს სტერილური და იგი უნდა მომზადდეს სამედიცინო პერსონალის მიერ ასეპტიკის პირობების დაცვით.

პერჯეტა ერთჯერადი გამოყენებისაა და მისი მიღება ხდება ინტრავენური ინფუზიის სახით.

ფლაკონი არ შეანჯღრიოთ. ამოიღეთ 14 მლ პერჯეტას ხსნარი ფლაკონიდან და განაზავეთ 250 მლ პოლივინილქლორიდის ან არაპოლივინილქლორიდის კონტეინერში მოთავსებულ 0.9 % ნატრიუმის ქლორიდის ხსანრში. ნატრიუმის ხსნარი კონტეინერიდან არ გამოუშვათ. განზავების შემდეგ ხსნარი უნდა შეიცავდეს ნომინალურ კონცენტრაციას 3.02 მგ/მლ პერტუზუმაბს საწყისი დოზირებისათვის, სადაც საჭიროა ორი ფლაკონი და 1.59 მგ/მლ პერტუზუმაბს შემდგომი დოზირებისათვის, სადაც საჭიროა ერთი ფლაკონი.

ხსნარის აქაფების თავიდან ასაცილებლად ინფუზიურ პაკეტებში პერჯეტას ხსნარის შეყვანის შემდეგ კონტეინერი ნელა გადაატრიალეთ.

პრეპარატის პარენტერალურად შეყვანამდე აუცილებელია საინექციო ხსნარის შემოწმება. საინექციო ხსნარი არ უნდა იყოს ფერშეცვლილი და არ უნდა შეიცავდეს ხილულ ნაწილაკებს. ხსნარის მომზადების შემდეგ ინფუზია დაუყოვნებლივ უნდა ჩაუტარდეს პაციენტს (იხ. ქვეთავი 6.3)

ნებისმიერი გამოუყენებელი სამკურნალო პროდუქტი ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად.

პერჯეტა თავსებადია პოლივინილქლორიდის (PVC) ან არა PVC პოლიოლეფინის მასალისგან დამზადებულ პაკეტებთან პოლიეთილენის ჩათვლით.

7. მარკეტინგის ავტორიზაციის მფლობელი

Roche Pharma (Schweiz) AG

Gartenstrasse 9

4052 Basel, Switzerland

ან

F. Hoffmann-La Roche Ltd. Grenzacherstrasse 124, CH-4070

Basel შვეიცარია

8. მარკეტინგის ავტორიზაციის მფლობელის ნომერი

 

EU/1/13/813/001

9. პირველი ავტორიზაციის თარიღი / ავტორიზაციის განახლება

პირველი ავტორიზაციის თარიღი: 4მარტი 2013 წელი

ბოლო განახლების თარიღი: 8 დეკემბერი 2017 წელი

10. ტექსტის განახლების/გადახედვის თარიღი

2023 წლის 26 აპრილი

აღნიშნული მედიკამენტის შესახებ დეტალური ინფორმაცია მოცემულია ევროპის წამლის სააგენტოს ვებგვერდზე http://www.ema.europa.eu.

 

დანართი II

A. ბიოლოგიურად აქტიური ნივთიერების მომწოდებელი და მწარმოებელი პასუხისმგებელია სერიების გამოშვებაზე

B. პირობები ან შეზღუდვები მიწოდებასა და გამოყენებასთან დაკავშირებით

C. მარკეტინგული ავტორიზაციის სხვა პირობები და მოთხოვნები

D. პირობები ან შეზღუდვები სამკურნალო პროდუქტის უსაფრთხო და ეფექტურ გამოყენებასთან დაკავშირებით

 

 

 

A. ბიოლოგიურად აქტიური ნივთიერების მომწოდებელი და მწარმოებელი პასუხისმგებელია სერიების გამოშვებაზე

ბიოლოგიურად აქტიური ნივთიერებ(ებ)ის მწარმოებლის დასახელება და მისამართი

Genentech, Inc.

1000 New Horizons Way

Vacaville, CA 95688-9431

USA

სერიების გამოშვებაზე პასუხისმგებელი მწარმოებლის დასახელება და მისამართი

Roche Pharma AG

Emil-Barell-Strasse 1

D-79639 Grenzach-Whylen

Germany

B. პირობები ან შეზღუდვები მიწოდებასა და გამოყენებასთან დაკავშირებით

სამედიცინო პროდუქტი, რომელიც ექვემდებარება შეზღუდულ სამედიცინო დანიშნულებას (იხ. დანართი I: პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამება, ნაწილი 4.2).

C. მარკეტინგული ავტორიზაციის სხვა პირობები და მოთხოვნები

• · უსაფრთხოების განახლების პერიოდული ანგარიშები (PSUR)

ამ სამკურნალო პროდუქტისთვის PSUR-ების წარდგენის მოთხოვნები მითითებულია ერთიანი საცნობარო თარიღების სიაში (EURD სია) გათვალისწინებული 2001/83/EC დირექტივის 107c(7) მუხლით და ნებისმიერი შემდგომი განახლება, გამოქვეყნებულია ევროპის მედიკამენტების ვებ-გვერდზე.

D. პირობები ან შეზღუდვები სამკურნალო პროდუქტის უსაფრთხო და ეფექტურ გამოყენებასთან დაკავშირებით

• · რისკის მართვის გეგმა (RMP)

მარკეტინგული ავტორიზაციის მფლობელმა (MAH) უნდა შეასრულოს ფარმაკოზედამხედველობით გათვალისწინებული აქტივობები და ინტერვენციები, რომლებიც დეტალურადაა აღწერილი შეთანხმებულ RMP-ში, რომელიც წარმოდგენილია მარკეტინგული ავტორიზაციის მოდულში 1.8.2 და RMP-ის ნებისმიერ შეთანხმებულ შემდგომ განახლებაში.

განახლებული RMP უნდა იყოს წარდგენილი შესაბამის ორგანოში:

• ევროპის მედიკამენტების სააგენტოს მოთხოვნით;

• როდესაც რისკების მართვის სისტემა იცვლება, განსაკუთრებით ახალი ინფორმაციის მიღების შედეგად, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს სარგებელი/რისკის პროფილის მნიშვნელოვანი ცვლილება ან მნიშვნელოვანი (ფარმაკოზედამხედველობით გათალისწინებული ან რისკის მინიმიზაციის) შედეგის მიღწევა.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

დანართი III

 

 

ეტიკეტირება და ბროშურა

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

A. ეტიკეტირება

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

პერჯეტა 420 მგ კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარისთვის

პერტუზუმაბი

ერთი 14 მლ ფლაკონი შეიცავს 420 მგ პერტუზუმაბს 30 მგ/მლ კონცენტრაციით.

ყინულოვანი ძმარმჟავა, L-ჰისტიდინი, საქაროზა და პოლისორბატი 20.

საინექციო წყალი

კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარისთვის

420 მგ/14 მლ

1 x 14 მლ

ინტრავენური გამოყენებისთვის განზავების შემდეგ

არ შეანჯღრიოთ

გამოყენებამდე წაიკითხეთ ბროშურა

შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას

ვადა

შეინახეთ მაცივარში

არ გაიყინოთ

შეინახეთ ფლაკონი გარე მუყაოს კოლოფში სინათლისგან დასაცავად

Roche Registration GmbH

Emil-Barell-Strasse 1

79639 Grenzach-Wyhlen

Germany

EU/1/13/813/001

სერია

სამკურნალო პროდუქტი ექვემდებარება სამედიცინო დანიშნულებას

არ შეიცავს ბრაილის შრიფტს

მოყვება 2D შტრიხკოდი უნიკალური იდენტიფიკატორით.

PC

SN

NN

პერჯეტა 420 მგ კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარისთვის

პერტუზუმაბი

IV-ინტრავენური

ინტრავენური გამოყენებისთვის განზავების შემდეგ

ვადა

Lot

420 მგ/14 მლ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

B. ბროშურა

 

 

 

 

პრეპარატის გამოყენების ინსტრუქცია: ინფორმაცია მომხმარებლისთვის

პერჯეტა 420 მგ კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარისთვის

პერტუზუმაბი

ყურადღებით წაიკითხეთ ეს ბროშურა თავიდან ბოლომდე, სანამ ამ წამალს გაგიკეთებენ, რადგან ის თქვენთვის მნიშვნელოვან ინფორმაციას შეიცავს .

• · შეინახეთ ეს ბროშურა. შეიძლება მისი ხელმეორედ წაკითხვა დაგჭირდეთ.
• · თუ გაქვთ დამატებით კითხვები, დაუსვით ისინი თქვენს ექიმს ან ექთანს.
• · თუ გექნებათ რაიმე სახის გვერდითი მოვლენა, გაესაუბრეთ თქვენს ექიმს ან ექთანს. ეს შეიძლება იყოს ნებისმიერი შესაძლო გვერდითი მოვლენა, რომლებიც ამ ბროშურაში არ არის ჩამოთვლილი. იხილეთ ქვეთავი 4.

რა შედის ამ ბროშურაში:

1. რა არის პერჯეტა და რისთვის გამოიყენება ის

2. რა უნდა იცოდეთ პერჯეტას მიღებამდე

3. როგორ მიიღება პერჯეტა

4. შესაძლო გვერდითი მოვლენები

5. პერჯეტას შენახვის წესები

6. პაკეტის შემადგენლობა და სხვა ინფორმაცია

1. რა არის პერჯეტა და რისთვის გამოიყენება ის

პერჯეტა შეიცავს აქტიურ ნივთიერება პერტუზუმაბს და ის გამოიყენება სარძევე ჯირკვლის კიბოს მქონე მოზრდილი პაციენტების სამკურნალოდ იმ შემთხვევებში, როდესაც:

• · დადგენილია რომ სარძევე ჯირკვლის კიბო არის „HER2-დადებითი“ ტიპის – თქვენი ექიმი ჩაგიტარებთ შესაბამის ტესტს.
• · კიბო (მისი მეტასტაზები) გავრცელებულია სხეულის სხვა ნაწილებზე, კერძოდ, ფილტვებზე ან ღვიძლზე, პაციენტი არ არის ნამკურნალევი კიბოს საწინააღმდეგო პრეპარატებით (ქიმიოთერაპიით) ან სხვა პრეპარატებით, რომლებიც შექმნილია HER2 მიერთების მიზნით, ან ძუძუს კიბო ხელმეორედ განვითარდა ჩატარებული მკურნალობის შემდეგ.
• · კიბო არ არის გავრცელებული სხეულის სხვა ადგილებში და უნდა ჩატარდეს მკურნალობა ქირურგიულ ოპერაციამდე (მკურნალობას ქირურგიულ ოპერაციამდე ნეოადიუვანტური თერაპია ეწოდება).
• · კიბო არ არის გავრცელებული სხეულის სხვა ადგილებში და უნდა ჩატარდეს მკურნალობა ქირურგიული ოპერაციის შემდეგ (მკურნალობას ქირურგიული ოპერაციის შემდეგ ადიუვანტური თერაპია ეწოდება).

პერჯეტას გარდა თქვენ მიიღებთ ტრასტუზუმაბს და ქიმიოთერაპიის სახელით ცნობილ წამლებს, რომელთა შესახებ ინფორმაცია პრეპარატის გამოყენების სხვა ინსტრუქციაშია მოცემული. სთხოვეთ თქვენს ექიმს ან ექთანს მოგაწოდონ ინფორმაცია ამ სხვა წამლების შესახებ.

როგორ მოქმედებს პერჯეტა

პერჯეტა წარმოადგენს „მონოკლონური ანტისხეულების“ სახელწოდებით ცნობილ პრეპარატს, რომელიც უერთდება ადამიანის ორგანიზმში და კიბოს უჯრედებზე არსებულ კონკრეტულ სამიზნეებს.

პერჯეტა ცნობს და უერთდება სამიზნეს, რომელსაც ეწოდება „ადამიანის ეპიდერმული ზრდის ფაქტორის რეცეპტორი 2“ (HER2). HER2 დიდი რაოდენობით გვხვდება კიბოს ზოგიერთი უჯრედის ზედაპირზე, სადაც ის მათ ზრდას ასტიმულირებს. პერჯეტას მიერთებამ HER2-ის მქონე კიბოს უჯრედებთან შესაძლოა შეანელოს ან შეაჩეროს კიბოს უჯრედების ზრდა, ან გაანადგუროს ისინი.

2. რა უნდა იცოდეთ პერჯეტას მიღებამდე

დაუშვებელია თქვენი მკურნალობა პერჯეტათი შემდეგ შემთხვევებში:

• · თუ ხართ ალერგიული პერტუზუმაბის ან ამ წამლის ნებისმიერი სხვა შემადგენელი ნივთიერების მიმართ (ჩამოთვლილია ქვეთავში 6).

თუ არ ხართ დარწმუნებული, გაესაუბრეთ თქვენს ექიმს ან ექთანს მანამ, სანამ პერჯეტას გაგიკეთებენ.

სიფრთხილის ზომები

პერჯეტათი მკურნალობამ შესაძლოა იმოქმედოს გულზე. პერჯეტას გაკეთებამდე გაესაუბრეთ თქვენს ექიმს ან ექთანს:

• · თუ ოდესმე გქონიათ პრობლემები გულის მხრივ (მაგ. გულის უკმარისობა, მკურნალობა გულის რითმის სერიოზული დარღვევის გამო, უკონტროლო მაღალი არტერიული წნევა, ახლახან გადატანილი გულის შეტევა). თქვენი გულის ფუნქციას შეამოწმებენ პერჯეტათი მკურნალობამდე და მკურნალობის განმავლობაში, და თქვენი ექიმი ჩაგიტარებთ ტესტებს იმის შესამოწმებლად, ნორმალურად მუშაობს თუ არა თქვენი გული.
• · თუ წარსულში ტრასტუზუმაბით მკურნალობის დროს ოდესმე გქონიათ პრობლემები გულის მხრივ.
• · თუ ოდესმე ჩაგიტარებიათ ქიმიოთერაპია ანთრაციკლინის კლასის პრეპარატებით, კერძოდ, დოქსორუბიცინით ან ეპირუბიცინით – ამ პრეპარატებს შეუძლია გულის კუნთის დაზიანება და გულის პრობლემების რისკის გაზრდა პერჯეტათი მკურნალობის დროს.

თუ ჩამოთვლილიდან რომელიმე თქვენ გეხებათ (ან თუ არ ხართ დარწმუნებული), პერჯეტას გაკეთებამდე გაესაუბრეთ თქვენს ექიმს ან ექთანს. დამატებითი ინფორმაციის მისაღებად იმის შესახებ, თუ გულის პრობლემების რომელ ნიშნებს უნდა მიაქციოთ ყურადღება, იხ. ქვეთავი 4 „სერიოზული გვერდითი მოვლენები“.

ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები

პერჯეტათი მკურნალობისას შესაძლოა განვითარდეს ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები, ალერგიული ან ანაფილაქსიური (მძიმე ალერგიული) რეაქციები. თქვენი ექიმი ან ექთანი დაგაკვირდებიან, გაქვთ თუ არა გვერდითი მოვლენები ინფუზიის მანძილზე და ინფუზიის შემდეგ 30 – 60 წუთის განმავლობაში. რაიმე სახის სერიოზული რეაქციის განვითარების შემთხვევაში თქვენი ექიმი მოგიხსნით პერჯეტათი მკურნალობას. არსებობს პაციენტების გარდაცვალების ძალზე იშვიათი შემთხვევები ანაფილაქსიური რეაქციების გამო პერჯეტას ინფუზიის განმავლობაში. დამატებითი ინფორმაციის მისაღებად ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების შესახებ, რომლებსაც უნდა მიაქციოთ ყურადღება ინფუზიის განმავლობაში და ინფუზიის შემდეგ, იხილეთ ქვეთავი 4 „სერიოზული გვერდითი მოვლენები“.

ფებრილური ნეიტროპენია (სისხლის თეთრი უჯრედების (ლეიკოციტების) რაოდენობის შემცირება ცხელების გამო)

როდესაც პერჯეტა მიიღება კიბოს საწინააღმდეგო სხვა მკურნალობასთან ერთად (ტრასტუზუმაბი და ქიმიოთერაპია) ლეიკოციტების რაოდენობა შეიძლება შემცირდეს და განვითარდეს ცხელება (ტემპერატურის მომატება). თუ გაქვთ საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის ანთება (მაგ. წყლული პირის ღრუში ან დიარეა (ფაღარათი)), ამ გვერდითი მოვლენის განვითარების ალბათობა უფრო დიდია.

დიარეა

პერჯეტათი მკურნალობამ შეიძლება მძიმე დიარეა გამოიწვოს. 65 წელზე მეტი ასაკის პაციენტებში დიარეის განვითარების რისკი უფრო მაღალია, ვიდრე 65 წელზე ნაკლები ასაკის პაციენტებში. დიარეა - ეს არის მდგომარეობა, როდესაც თქვენი ორგანიზმი ნორმალურთან შედარებით უფრო თხიერ განავალს წარმოქმნის. თუ გაქვთ მძიმე დიარეა კიბოს საწინააღმდეგო მკურნალობის ჩატარებისას, თქვენმა ექიმმა შეიძლება დაიწყოს დიარეის საწინააღმდეგო მკურნალობა და შეწყვიტოს თქვენი მკურნალობა პერჯეტათი მანამ, სანამ დიარეა კონტროლს არ დაექვემდებარება.

გამოყენება ბავშვებში და მოზარდებში

დაუშვებელია პერჯეტათი მკურნალობის დანიშვნა 18 წლამდე ასაკის პაციენტებში, რადგან ინფორმაცია მისი მოქმედების შესახებ ამ ასაკოვან ჯგუფში არ არსებობს.

გამოყენება ხანდაზმულ პაციენტებში

65 წელზე მეტი ასაკის პაციენტებს, რომლებსაც მკურნალობენ პერჯეტათი, 65 წელზე ნაკლები ასაკის პაციენტებთან შედარებით აქვთ ისეთი გვერდითი მოვლენების განვითარების უფრო მაღალი ალბათობა, როგორიცაა მადის დაქვეითება, სისხლის წითელი უჯრედების (ერითროციტების) რაოდენობის შემცირება, წონის დაკლება, დაღლილობის შეგრძნება, გემოს დაკარგვა ან შეცვლა, სისუსტის, დაბუჟების, ჩხვლეტის ან წიწკნის შეგრძნება უპირატესად ტერფებში და ფეხებში, დიარეა.

სხვა მედიკამენტები და პერჯეტა

უთხარით თქვენს ექიმს ან ექთანს, თუ ღებულობთ, ახლახან მიიღეთ, ან შესაძლოა მიიღოთ ნებისმიერი სხვა წამალი.

ორსულობა და ძუძუთი კვება

მკურნალობის დაწყებამდე აუცილებლად უთხარით თქვენს ექიმს ან ექთანს, თუ ხართ ორსულად ან ძუძუთი კვებავთ ბავშვს, თუ ფიქრობთ, რომ შეიძლება იყოთ ორსულად, ან თუ გეგმავთ ორსულობას. ისინი მოგცემენ რჩევებს იმის შესახებ, თუ რა რისკები და სარგებელი არსებობს თქვენთვის და თქვენი ბავშვისთვის პერჯეტათი მკურნალობისას ორსულობის პერიოდში.

• · დაუყოვნებლივ უთხარით თქვენს ექიმს, თუ დაორსულდებით პერჯეტათი მკურნალობის პერიოდში ან მკურნალობის დასრულებიდან 6 თვის განმავლობაში.
• · ჰკითხეთ თქვენს ექიმს, შეგიძლიათ თუ არა ძუძუთი კვებოთ ბავშვი პერჯეტათი მკურნალობის განმავლობაში ან მას შემდეგ.

პერჯეტამ შეიძლება მუცლად მყოფ ბავშვს ზიანი მიაყენოს. თქვენ უნდა გამოიყენოთ ეფექტური კონტრაცეფცია (ჩასახვის საწინააღმდეგო საშუალებები) პერჯეტათი მკურნალობის დროს და მკურნალობის დასრულებიდან მინიმუმ 6 თვის განმავლობაში. გაესაუბრეთ თქვენს ექიმს კონტრაცეფციის თქვენთვის საუკეთესო მეთოდის შესახებ.

ავტომანქანის მართვა და მექანიზმების გამოყენება

პერჯეტამ შეიძლება უმნიშვნელო გავლენა იქონიოს ავტომანქანის მართვის და მექანიზმების გამოყენების უნარზე. მიუხედავად ამისა, თუ გექნებათ თავბრუსხვევა, ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები, ალერგიული ან ანაფილაქსიური რეაქციები, დაელოდეთ ამ მოვლენების უკუგანვითარებას მანქანის მართვის ან მექანიზმების გამოყენების დაწყებამდე.

ნატრიუმი

პერჯეტა შეიცავს 1 მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს თითოეულ დოზაზე, ე. ი. ის ნატრიუმს პრაქტიკულად არ შეიცავს.

3. როგორ უნდა გაკეთდეს პერჯეტა

ამ წამლის მიღება

პერჯეტას გაგიკეთებთ თქვენი ექიმი ან ექთანი საავადმყოფოში ან კლინიკაში.

• · ის კეთდება ვენაში წვეთოვანი გადასხმის (ინტრავენური ინფუზია) სახით სამ კვირაში ერთხელ.
• · გაკეთებული წამლის რაოდენობა და ინფუზიის ხანგრძლივობა პირველი დოზისა და მომდევნო დოზებისთვის განსხვავებულია.
• · თქვენთვის გაკეთებული ინფუზიების რაოდენობა დამოკიდებულია შემდეგ ფაქტორებზე: თქვენი რეაქცია მკურნალობაზე, მკურნალობის ჩატარება ქირურგიულ ოპერაციამდე ან ოპერაციის შემდეგ (ნეოადიუვანტური ან ადიუვანტური თერაპია), ან მკურნალობა გავრცელებული დაავადების საწინააღმდეგოდ.
• · პერჯეტა მიიღება კიბოს საწინააღმდეგო სხვა მედიკამენტებთან ერთად (ტრასტუზუმაბი და ქიმიოთერაპია).

პირველი ინფუზია:

• · თქვენ გაგიკეთებენ 840 მგ პერჯეტას 60 წუთის განმავლობაში. თქვენი ექიმი ან ექთანი დააკვირდებიან, გაქვთ თუ არა გვერდითი მოვლენები ინფუზიის დროს და 60 წუთის განმავლობაში ინფუზიის შემდეგ.
• · თქვენ ასევე ჩაგიტარდებათ მკურნალობა ტრასტუზუმაბით და ქიმიოთერაპიით.

თუ პირველი ინფუზია კარგად აიტანეთ, ყოველი მომდევნო ინფუზიის დროს:

• · გადაგისხამენ 420 მგ პერჯეტას 30 - 60 წუთის განმავლობაში. თქვენი ექიმი ან ექთანი დაგაკვირდებიან, გაქვთ თუ არა გვერდითი მოვლენები ინფუზიის დროს და 30– 60 წუთის განმავლობაში ინფუზიის შემდეგ.
• · თქვენ ასევე ჩაგიტარდებათ მკურნალობა ტრასტუზუმაბით და ქიმიოთერაპიით.

დამატებითი ინფორმაცია ტრასტუზუმაბის და ქიმიოთერაპიის მიღების/დოზების შესახებ (მათ ასევე შეუძლიათ გვერდითი მოვლენების გამოწვევა), იხილეთ ამ პრეპარატების გამოყენების ინსტრუქციებში. თუ გაქვთ შეკითხვები ხსენებული პრეპარატების შესახებ, ჰკითხეთ თქვენს ექიმს ან ექთანს.

თუ პერჯეტას მიღება დაგავიწყდათ

თუ დაგავიწყდებათ პერჯეტას მისაღები სამკურნალო ვიზიტი ან გააცდენთ მას, დაანიშნინეთ მეორე ვიზიტი რაც შეიძლება მალე. თუ თქვენი ბოლო ვიზიტიდან გასულია ექვსი კვირა ან მეტი, თქვენ გაგიკეთდებათ პერჯეტას მაღალი დოზა - 840 მგ.

თუ შეწყვეტთ პერჯეტას მიღებას

არ შეწყვიტოთ ამ წამლის მიღება თქვენს ექიმთან წინასწარი გასაუბრების გარეშე. აუცილებელია ყველა რეკომენდებული ინფუზიის გაკეთება.

თუ გაქვთ დამატებითი კითხვები ამ წამლის გამოყენებასთან დაკავშირებით, ჰკითხეთ თქვენს ექიმს ან ექთანს.

4. შესაძლო გვერდითი მოვლენები

ისევე, როგორც ყველა სხვა წამალი, ეს წამალიც იწვევს გვერდით მოვლენებს, თუმცა ისინი ყველა პაციენტს არ უვითარდება.

სერიოზული გვერდითი მოვლენები

დაუყოვნებლივ უთხარით თქვენს ექიმს, თუ შეამჩნევთ რომელიმეს- ჩამოთვლილი გვერდითი მოვლენებიდან:

• · ძალიან ძლიერი ან უწყვეტი დიარეა (კუჭის მოქმედება დღეში 7-ჯერ ან უფრო ხშირად).
• · ლეიკოციტების რაოდენობის დაქვეითება ან დაბალი მაჩვენებელი (სისხლის ანალიზის მიხედვით), ცხელებით ან ცხელების გარეშე, რამაც შეიძლება გაზარდოს ინფექციის განვითარების რისკი.
• · ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების სიმპტომები შეიძლება იყოს მსუბუქი ან შედარებით მძიმე, და ეს სიმპტომები შეიძლება იყოს გულისრევა, ცხელება, შემცივნება, დაღლილობის შეგრძნება, თავის ტკივილი, უმადობა, სახსრების და კუნთების ტკივილი და წამოხურება.
• · ალერგიული და ანაფილაქსიური (მძიმე ალერგიული) რეაქციების სიმპტომები შეიძლება იყოს სახის და ყელის შეშუპება სუნთქვის გაძნელებით. აღწერილია პაციენტების გარდაცვალების ძალზე იშვიათი შემთხვევები ანაფილაქსიური რეაქციების გამო, პერჯეტას ინფუზიის განმავლობაში.
• · გულის პრობლემები (გულის უკმარისობა), რომლის სიმპტომები შეიძლება იყოს ხველა, ქოშინი და შეშუპება (სითხის შეკავება) ფეხებსა და მკლავებში.
• · სიმსივნის ლიზისის სინდრომი (მდგომარეობა, რომელიც შეიძლება განვითარდეს, როდესაც სიმსივნის უჯრედები სწრაფად კვდება და ცვლის მინერალების და მეტაბოლიტების დონეს სისხლში, რაც ვლინდება სისხლის ანალიზებით). სიმპტომები შეიძლება იყოს: თირკმლის დაზიანება (სისუსტე, ქოშინი, დაღლილობა და ცნობიერების დაბინდვა), გულის დაზიანება (გულის ფიბრილაცია ან გულისცემის აჩქარება ან შენელება), კრუნჩხვები, ღებინება ან დიარეა და ჩხვლეტის შეგრძნება პირის ღრუში, ხელებში ან ფეხებში.

დაუყოვნებლივ უთხარით თქვენს ექიმს ან ექთანს, თუ ამჩნევთ რომელიმეს ჩამოთვლილი გვერდითი მოვლენებიდან.

სხვა გვერდითი მოვლენებია:

ძალიან ხშირი (შეიძლება ჰქონდეს 10-დან 1-ზე მეტ ადამიანს):

• · დიარეა
• · თმის ცვენა
• · გულისრევის შეგრძნება ან ცუდად ყოფნა
• · დაღლილობა
• · გამონაყარი
• · საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის ანთება (მაგ. წყლული პირის ღრუში)
• · სისხლის წითელი უჯრედების (ერითროციტების) რაოდენობის დაქვეითება – ვლინდება სისხლის ანალიზში
• · სახსრების ან კუნთების ტკივილი, კუნთების სისუსტე
• · ყაბზობა (შეკრულობა)
• · მადის დაქვეითება
• · გემოს დაკარგვა ან შეცვლა
• · ცხელება
• · კოჭ-წვივის სახსრების ან სხეულის სხვა ნაწილების შეშუპება ორგანიზმში დიდი რაოდენობით წყლის შეკავების გამო
  • · უძილობა
  • · წამოხურება
    • · სისუსტე, დაბუჟება, ჩხვლეტის ან წიწკნის შეგრძნება უპირატესად ტერფებსა და ფეხებში
    • · ცხვირიდან სისხლდენა
    • · ხველა
    • · კუჭის წვა
    • · კანის სიმშრალე, ქავილი ან აკნეს მსგავსი გამონაყარი
      • · ფრჩხილების პრობლემები
      • · ყელის ტკივილი, ცხვირის სიწითლე, ტკივილი და გამონადენი ცხვირიდან, გრიპისმაგვარი სიმპტომები და ცხელება
      • · ცრემლის ჭარბად გამოყოფა
      • · ცხელება, დაკავშირებული გარკვეული ტიპის ლეიკოციტების (ნეიტროფილების) სახიფათოდ დაბალ მაჩვენებელთან
      • · ტკივილი სხეულის არეში, მკლავებში, ფეხებსა და მუცელში
      • · ქოშინი
      • · თავბრუსხვევის შეგრძნება

ხშირი (შეიძლება ჰქონდეს 10-დან 1-მდე ადამიანს):

• · დაბუჟება, წიწკნის ან ჩხვლეტის შეგრძნება ტერფებში ან ხელებში; ბასრი გამჭოლი, მფეთქავი, გამყინავი ან მწველი ტკივილი; ტკივილი, რომლის მიზეზი, მაგ. შეხება, არ უნდა იყოს ტკივილის გამომწვევი; ცივის და ცხელის ცვლილებების გარჩევის უუნარობა; წონასწორობის ან კოორდინაციის მოშლა
• · ფრჩხილის საწოლის ანთება ფრჩხილის და კანის შეხვედრის ადგილზე
• · ყურის, ცხვირის ან ყელის ინფექცია
  • · მგდომარეობა, რომლის დროსაც გულის მარცხენა პარკუჭის ფუნქცია დარღვეულია სიმპტომებით ან სიმპტომების გარეშე

იშვიათი (შეიძლება ჰქონდეს 100-დან დაახლოებით 1 ადამიანს):

• · სიმპტომები გულ-მკერდის მხრივ, მაგ. ხველა ან ქოშინი (ფილტვების ინტერსტიციული დაავადების შესაძლო ნიშნები - ეს არის დაავადება, რომელიც აზიანებს ქსოვილებს ფილტვის ალვეოლების ირგვლივ)
• · სითხე ფილტვების გარშემო, რაც იწვევს სუნთქვის გაძნელებას

თუ გაქვთ რომელიმე ზემოაღნიშნული სიმპტომებიდან პერჯეტათი მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ, თქვენ დაუყოვნებლივ უნდა გაიაროთ კონსულტაცია თქვენს ექიმთან და შეატყობინოთ მას, რომ წარსულში ჩატარებული გაქვთ პერჯეტათი მკურნალობა.

თქვენი ზოგიერთი გვერდითი მოვლენის განვითარების მიზეზი შეიძლება იყოს თქვენი ძუძუს კიბო. თუ გეძლევათ პერჯეტა ტრასტუზუმაბთან და ქიმიოთერაპიასთან ერთად, ზოგიერთი გვერდითი მოვლენა, შეიძლება ამ სხვა მედიკამენტებმა გამოიწვიოს.

გვერდითი მოვლენების მოხსენება

თუ გექნებათ რაიმე სახის გვერდითი მოვლენა, გაესაუბრეთ თქვენს ექიმს ან ექთანს. ეს ასევე მოიცავს ნებისმიერ შესაძლო გვერდით მოვლენებს, რომლებიც ამ ბროშურაში არ არის ჩამოთვლილი. გარდა ამისა, თქვენ შეგიძლიათ მოახსენოთ გვერდითი მოვლენები უშუალოდ მოხსენების ეროვნული სისტემის საშუალებით. გვერდითი მოვლენების მოხსენებით თქვენ დაეხმარებით დამატებითი ინფორმაციის მიწოდებას წამლის უსაფრთხოების შესახებ.

5. პერჯეტას შენახვის წესები

პერჯეტას შეინახავენ ჯანდაცვის მუშაკები საავადმყოფოში ან კლინიკაში. დეტალური ინფორმაცია შენახვის წესების შესახებ მოცემულია ქვემოთ:

• · შეინახეთ ეს წამალი ბავშვებისთვის უხილავ და მიუწვდომელ ადგილზე.
• · არ გამოიყენოთ ეს წამალი ვადის გასვლის თარიღის შემდეგ, რომელიც მითითებულია მუყაოს კოლოფზე წარწერის EXP შემდეგ. ვადის გასვლის თარიღი გულისხმობს მითითებული თვის ბოლო დღეს.
  • · შეინახეთ მაცივარში (2°C - 8°C ტემპერატურაზე).
  • · არ გაყინოთ.
  • · შეინახეთ ფლაკონი თავდაპირველ მუყაოს კოლოფში მის დასაცავად მზისგან.
  • · არ გამოიყენოთ ეს წამალი, თუ ამჩნევთ სითხეში ნაწილაკების არსებობას ან ფერის შეცვლას (იხ. ქვეთავი 6).
  • · არ გადაყაროთ წამლები კანალიზაციაში ან საყოფაცხოვრებო ნარჩენებში. ჰკითხეთ თქვენს ფარმაცევტს, თუ როგორ უნდა გადაყაროთ წამლები, რომლებსაც აღარ იყენებთ. აღნიშნული ღონისძიებები ხელს შეუწყობს გარემოს დაცვას.

6. პაკეტის შემადგენლობა და სხვა ინფორმაცია

რას შეიცავს პერჯეტა

• · აქტიური ნივთიერებაა პერტუზუმაბი. თითოეული ფლაკონი შეიცავს სულ 420 მგ პერტუზუმაბს მგ/მლ კონცენტრაციით.
• · სხვა ინგრედიენტებია კრისტალური ძმარმჟავა, L-ჰისტიდინი, საქაროზა, პოლისორბატი 20 და საინექციო წყალი

როგორ გამოიყურება პერჯეტა და პაკეტების შემადგენლობა

პერჯეტა წარმოადგენს კონცენტრატს საინფუზიო ხსნარისთვის. კონცენტრატი არის ოდნავ მარგალიტისფერი (ოპალესცენტური), უფერული ან ბაცი ყვითელი ხსნარი. ის გამოდის მინის ფლაკონში, რომელიც 14 მლ კონცენტრატს შეიცავს.

ყოველი პაკეტი ერთ ფლაკონს შეიცავს.

გაცემის რეჟიმი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

სარეგისტრაციო მოწმობის მფლობელი

Roche Pharma (Schweiz) AG

Gartenstrasse 9

4052 Basel, Switzerland

ან

F. Hoffmann-La Roche Ltd. Grenzacherstrasse 124, CH-4070

Basel შვეიცარია

მწარმოებელი

დამზადებულია კომპანიისთვის F. Hoffmann - La Roche Ltd. შვეიცარია, კომპანიის მიერ Roche Diagnostics GmbH Mannheim, გერმანია

ნებისმიერი ინფორმაციისთვის ამ სამკურნალო პრეპარატთან დაკავშირებით, დაუკავშირდით ადგილობრივ წარმომადგენელს ან სარეგისტრაციო მოწმობის მფლობელს.

ამ ბროშურის ბოლო გადახედვა ჩატარდა 202 3 წლის აპრილში

დეტალური ინფორმაცია ამ წამლის შესახებ ხელმისაწვდომია ევროპის წამლის სააგენტოს ვებგვერდზე: http://www.ema.europa.eu.