ნაკლოფენი დუო 75მგ #20კაფს

1. სამკურნალო საშუალების დასახელება

ნაკლოფენი დუო 75 მგ კაფსულები

2. თვისობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

თითოეული კაფსულა შეიცავს 75 მგ ნატრიუმის დიკლოფენაკს (25 მგ კუჭის წვენის მიმართ რეზისტენტული გრანულების სახით და 50 მგ ხანგრძლივი გამოთავისუფლების გრანულების სახით).

დამხმარე ნივთიერება:

-        საქაროზა: 88.32 მგ/კაფსულა

დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალისთვის იხილეთ ნაწილი 6.1.

3. ფარმაცევტული ფორმა

ხანგრძლივი გამოთავისუფლების კაფსულა.

სამკურნალო საშუალება მოცემულია თეთრი კორპუსიანი და ლურჯი თავსახურიანი კაფსულის ფორმით.

4. კლინიკური მახასიათებლები

4.1 თერაპიული ჩვენებები

ნაკლოფენი დუო გამოიყენება შემდეგი ჩვენებების დროს:

-        რევმატოიდული ართრიტი,

-        ოსტეოართრიტი,

-        წელის ტკივილი,

-        შაკიკის შეტევები,

-        ჩონჩხ-კუნთოვანი სისტემის მწვავე დარღვევები და ტრავმები, როგორიცაა პერიართრიტი (განსაკუთრებით ჩაკირული მხარი), მყესების ანთება, ტენოსინოვიტი, ბურსიტი, ფეხის გადაბრუნება, დაჭიმულობა და ამოვარდნილობა;

-        მოტეხილობებით გამოწვეული ტკივილის შემსუბუქება,

-        მაანკილოზებელი სპონდილიტი,

-        მწვავე პოდაგრა,

-        ტკივილისა და ანთების კონტროლი ორთოპედიული, სტომატოლოგიური და სხვა მცირე ქირურგიული პროცედურების დროს,

-        პიროფოსფატური ართროპათია და მასთან დაკავშირებული მდგომარეობები.

4.2 დოზირება და მიღების წესი

დოზირება

მკურნალობა შეიძლება მოიცავდეს პრეპარატის მხოლოდ ერთი ფორმის ან მათი კომბინაციის მიღებას, თუმცა გასათვალისწინებელია, რომ  ჯამური დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 150 მგ.

ძალიან მძიმე სიმპტომების შემთხვევაში (განსაკუთრებით დილით), პაციენტს შეუძლია ნაკლოფენის დუოს კაფსულების მთელი დღიური დოზა (2 კაფსულა) ერთდროულად მიიღოს უფრო მოკლე პერიოდის განმავლობაში. გვერდითი მოვლენების მინიმიზაცია შესაძლებელია სიმპტომების კონტროლისთვის აუცილებელი ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზის გამოყენებით ყველაზე მოკლე პერიოდის განმავლობაში (იხილეთ ნაწილი 4.4 „განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისას“).

პედიატრიული პოპულაცია

ნაკლოფენ დუო არ არის განკუთვნილი 14 წლამდე ასაკის ბავშვებისთვის.

მიღების მეთოდი

კაფსულები უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად, მცირე რაოდენობით სითხესთან ერთად, ჭამის დროს ან ჭამის შემდეგ დაუყოვნებლივ.

4.3 უკუჩვენებები

-        ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ინგრედიენტის ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ.

-        აქტიური კუჭის ან ნაწლავის წყლული, სისხლდენა ან პერფორაცია.

-        კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის ან პერფორაციის ისტორია, რომელიც დაკავშირებულია წინა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით (NSAID) თერაპიასთან.

-        აქტიური ან მორეციდივე კუჭის წყლულის/სისხლდენის ისტორია (დადასტურებული წყლულის ან სისხლდენის ორი ან მეტი განსხვავებული ეპიზოდი).

-        ორსულობის ბოლო ტრიმესტრი (იხ. ნაწილი 4.6 ორსულობა და ლაქტაცია).

-        ღვიძლის ან თირკმლის მძიმე უკმარისობა (იხ. ნაწილი 4.4 სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას).

-        მიმდინარე გულის უკმარისობა (NYHA II-IV), გულის იშემიური დაავადება, პერიფერიული არტერიული დაავადება და/ან ცერებროვასკულური დაავადება.

-        სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების (NSAIDs) მსგავსად, დიკლოფენაკი უკუნაჩვენებია იმ პაციენტებში, რომლებშიც ასთმის შეტევები, ანგიონევროზული შეშუპება, ჭინჭრის ციება ან მწვავე რინიტი გამოწვეულია იბუპროფენით, აცეტილსალიცილის მჟავით ან სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებით.

4.4 სპეციალურიგაფრთხილებებიდასიფრთხილისზომებიგამოყენებისას

ზოგადიმითითებები

გვერდითი მოვლენების მინიმიზაცია შესაძლებელია სიმპტომების კონტროლისთვის ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზის რაც შეიძლება მოკლე დროში გამოყენებით (იხილეთ ნაწილი 4.2 „დოზირება, მიღების მეთოდი და ხანგრძლივობა, კუჭ-ნაწლავის და გულ-სისხლძარღვთა რისკები“ ქვემოთ).

ნაკლოფენი დუოს სისტემურ არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან, მათ შორის სელექციურ ციკლოოქსიგენაზა-2 ინჰიბიტორებთან ერთად გამოყენება თავიდან უნდა იქნას აცილებული სინერგიული სარგებლის მტკიცებულებების არარსებობის და დამატებითი გვერდითი მოვლენების პოტენციალის გამო (იხილეთ ნაწილი 4.5 „ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები“).

სამედიცინო მიზეზებზე დაყრდნობით ხანდაზმულ პაციენტებში სიფრთხილეა რეკომენდებული. კერძოდ, რეკომენდებულია ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზის გამოყენება სუსტი ხანდაზმული პაციენტების ან დაბალი წონის მქონე პაციენტებში (იხილეთ ნაწილი 4.2 „დოზირება, მიღების მეთოდი და ხანგრძლივობა“).

სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების მსგავსად, დიკლოფენაკის გამოყენების შემთხვევაშიც შესაძლოა განვითარდეს ალერგიული რეაქციები, მათ შორის ანაფილაქსიური/ანაფილაქტოიდური რეაქციები, მაშნაც კი, თუ პრეპარატის წინა გამოყენების დროს არ დაფიქსირებულა მსგავსი რამ (იხილეთ ნაწილი 4.8 არასასურველი ეფექტები). ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები ასევე შეიძლება გადაიზარდოს კოუნის სინდრომში, მძიმე ალერგიულ რეაქციაში, რომელმაც შეიძლება გამოიწვიოს გულის შეტევა. ასეთი რეაქციების სიმპტომები შეიძლება მოიცავდეს გულმკერდის ტკივილს, რომელიც დაკავშირებულია დიკლოფენაკის მიმართ ალერგიულ რეაქციასთან.

სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების მსგავსად, დიკლოფენაკმა შეიძლება შენიღბოს ინფექციის ნიშნები და სიმპტომები მისი ფარმაკოდინამიკური თვისებების გამო. ნაკლოფენ დუო შეიცავს საქაროზას. პაციენტებმა, რომლებსაც აქვთ ფრუქტოზის აუტანლობის იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემები, გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბცია ან საქაროზა-იზომალტაზას დეფიციტი, არ უნდა მიიღონ ეს პრეპარატი.

კუჭ-ნაწლავის ეფექტები:

ყველა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატის, მათ შორის დიკლოფენაკის გამოყენებისას დაფიქსირდა კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა (ჰემატემეზისი, მელენა), წყლულის ან პერფორაციის შემთხვევები, რაც შეიძლება ფატალური იყოს. ისინი შეიძლება განვითარდეს მკურნალობის ნებისმიერ დროს, გამაფრთხილებელი სიმპტომების თანხლებით ან მათ გარეშე ან სერიოზული კუჭ-ნაწლავის მოვლენების ისტორიით ან მის გარეშე. როგორც წესი, ეს ეფექტები უფრო რთული ფორმით ვლინდება ხანდაზმულებში. თუ დიკლოფენაკის მიმღებ პაციენტებში კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა ან წყლული განვითარდა, პრეპარატის მიღება უნდა შეწყდეს.

როგორც ყველა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატის, მათ შორის დიკლოფენაკის შემთხვევაში, აუცილებელია მკაცრი სამედიცინო მეთვალყურეობა. განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო დიკლოფენაკის დანიშვნისას იმ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ კუჭ-ნაწლავის დაავადების სიმპტომები ან წარსულში აღენიშნებოდათ კუჭის ან ნაწლავის წყლული, სისხლდენა ან პერფორაცია (იხილეთ ნაწილი 4.8 არასასურველი ეფექტები). კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის, წყლულის ან პერფორაციის რისკი იზრდება არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების, მათ შორის დიკლოფენაკის დოზების მატებასთან ერთად იმ პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებოდათ წყლულები, განსაკუთრებით თუ ეს დაკავშირებულია სისხლდენასთან ან პერფორაციასთან.

ხანდაზმულ პირებში უფრო მეტად აღინიშნება არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების გამოყენებისას გვერდითი მოვლენები, განსაკუთრებით კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა და პერფორაცია, რაც შეიძლება ფატალური იყოს (იხილეთ ნაწილი 4.2 „დოზირება და მიღების წესი“).

კუჭ-ნაწლავის ტოქსიკურობის რისკის შესამცირებლად წყლულის ისტორიის მქონე პაციენტებში, განსაკუთრებით გართულებების არსებობისას, როგორიცაა სისხლდენა ან პერფორაცია, და ხანდაზმულებში, მკურნალობა უნდა დაიწყოს და შენარჩუნდეს ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზით.  

ამ პაციენტებისთვის, ასევე იმ პაციენტებისთვის, რომლებიც საჭიროებენ აცეტილსალიცილის მჟავას დაბალი დოზით შემცველი სამკურნალო საშუალებების (ASA/ასპირინი) ან კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის რისკის გაზრდის ალბათობის მქონე სამკურნალო საშუალებების თანმხლებ გამოყენებას, გასათვალისწინებელია კომბინირებული თერაპია დამცავ საშუალებებთან (მაგ., მიზოპროსტოლი ან პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორები) ერთად (იხილეთ ნაწილი 4.5 სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედება და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები).

კუჭ-ნაწლავის ტოქსიკურობის ისტორიის მქონე პაციენტებმა, განსაკუთრებით ხანდაზმულებმა, უნდა აცნობონ მუცლის ღრუს ნებისმიერი უჩვეულო სიმპტომის (განსაკუთრებით კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის) შესახებ. არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები, მათ შორის დიკლოფენაკი, შეიძლება დაკავშირებული იყოს კუჭ-ნაწლავის ანასტომოზის გაჟონვის გაზრდილ რისკთან. კუჭ-ნაწლავის ოპერაციის შემდეგ დიკლოფენაკის გამოყენებისას რეკომენდებულია მკაცრი სამედიცინო მეთვალყურეობა და სიფრთხილე. სიფრთხილეა რეკომენდებული იმ პაციენტებში, რომლებიც თანმხლებ მედიკამენტებს იღებენ, რომლებმაც შეიძლება გაზარდონ წყლულის ან სისხლდენის რისკი, როგორიცაა სისტემური კორტიკოსტეროიდები, ანტიკოაგულანტები, როგორიცაა ვარფარინი, სეროტონინის შერჩევითი უკუმიტაცების ინჰიბიტორები (SSRIs) ან ანტითრომბოციტული საშუალებები, როგორიცაა აცეტილსალიცილის მჟავა (იხ. ნაწილი 4.5 ურთიერთქმედება სხვა მედიკამენტებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები). მკაცრი სამედიცინო მეთვალყურეობა და სიფრთხილეა საჭირო წყლულოვანი კოლიტის ან კრონის დაავადების მქონე პაციენტებში, რადგან ეს მდგომარეობები შეიძლება გამწვავდეს (იხ. ნაწილი 4.8 არასასურველი ეფექტები).

ღვიძლის ეფექტები:

ნაკლოფენი დუოს დანიშვნისას ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებისთვის საჭიროა მკაცრი სამედიცინო მეთვალყურეობა, რადგან მათი მდგომარეობა შეიძლება გაუარესდეს.

სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების, მათ შორის დიკლოფენაკის შემთხვევაში, შესაძლოა გაიზარდოს ერთი ან მეტი ღვიძლის ფერმენტის დონე. დიკლოფენაკით ხანგრძლივი მკურნალობის დროს, სიფრთხილის ზომების სახით, ნაჩვენებია ღვიძლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი.

თუ ღვიძლის ფუნქციური ტესტების დარღვევა გრძელდება ან გაუარესდება, თუ გამოვლინდება ღვიძლის დაავადების კლინიკური ნიშნები ან სიმპტომები, ან თუ გამოვლინდება სხვა გამოვლინებები (ეოზინოფილია, გამონაყარი), ნაკლოფენი დუოს მიღება უნდა შეწყდეს.

დიკლოფენაკის გამოყენებისას შეიძლება განვითარდეს ჰეპატიტი პროდრომული სიმპტომების გარეშე.

სიფრთხილეა საჭირო დიკლოფენაკის გამოყენებისას ღვიძლის პორფირიის მქონე პაციენტებში, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს შეტევა.

თირკმლის ეფექტები:

ვინაიდან არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით თერაპიასთან, მათ შორის დიკლოფენაკთან დაკავშირებით, აღინიშნა სითხის შეკავება და შეშუპება, განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო გულის ან თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში, ასევე ანამნეზში ჰიპერტენზიის მქონე პირებში, ხანდაზმულებში, შარდმდენებით ან თირკმლის ფუნქციის მნიშვნელოვნად დაქვეითების მქონე პრეპარატებით თანმხლებ მკურნალობაზე მყოფ პაციენტებში და ნებისმიერი მიზეზით უჯრედგარე მოცულობის მნიშვნელოვანი შემცირების მქონე პაციენტებში, მაგალითად, დიდი ქირურგიული ოპერაციის დაწყებამდე ან მის შემდეგ (იხილეთ ნაწილი 4.3 „უკუჩვენებები“). ასეთ შემთხვევებში, დიკლოფენაკის გამოყენებისას რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის მკაცრი მონიტორინგი. თერაპიის შეწყვეტა, როგორც წესი, იწვევს თირკმლის ფუნქციის მკურნალობამდე არსებულ დონემდე დაბრუნებას.

კანის რეაქციები:

არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების, მათ შორის ნაკლოფენის დუოს, გამოყენებასთან დაკავშირებით ძალიან იშვიათად აღინიშნა კანის სერიოზული რეაქციები, რომელთაგან ზოგიერთი ფატალური იყო, მათ შორის ექსფოლიატიური დერმატიტი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი და ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (იხილეთ ნაწილი 4.8 არასასურველი ეფექტები). ამ რეაქციების ყველაზე მაღალი რისკი, როგორც ჩანს, ვლინდება თერაპიის ადრეულ ეტაპზე: უმეტეს შემთხვევებში ეს რეაქციები აღინიშნა მკურნალობის პირველი თვის განმავლობაში. ნაკლოფენის დუოს მიღება უნდა შეწყდეს კანზე გამონაყარის, ლორწოვანი გარსის დაზიანების ან ჰიპერმგრძნობელობის სხვა ნიშნების პირველივე გამოვლენისთანავე.

სისტემური წითელი მგლურა და შერეული შემაერთებელი ქსოვილის დაავადება:

სისტემური წითელი მგლურას (SLE) და შერეული შემაერთებელი ქსოვილის დაავადებების მქონე პაციენტებში შეიძლება გაიზარდოს ასეპტიკური მენინგიტის რისკი (იხილეთ ნაწილი 4.8, გვერდითი მოვლენები).

გულ-სისხლძარღვთა და ცერებროვასკულური ეფექტები:

შესაბამისი მონიტორინგი და კონსულტაცია საჭიროა იმ პაციენტებისთვის, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ ჰიპერტენზია და/ან მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის გულის შეგუბებითი უკმარისობა, რადგან არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით, მათ შორის დიკლოფენაკით თერაპიასთან დაკავშირებით, აღინიშნა სითხის შეკავება და შეშუპება.

კლინიკური კვლევებისა და ეპიდემიოლოგიური მონაცემები თანმიმდევრულად მიუთითებს არტერიული თრომბოზული მოვლენების (მაგალითად, მიოკარდიუმის ინფარქტის ან ინსულტის) მომატებულ რისკზე, რომელიც დაკავშირებულია დიკლოფენაკის გამოყენებასთან, განსაკუთრებით მაღალი დოზებით (150 მგ დღეში) და ხანგრძლივი მკურნალობის დროს.

პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ გულ-სისხლძარღვთა მოვლენების მნიშვნელოვანი რისკ-ფაქტორები (მაგ., ჰიპერტენზია, ჰიპერლიპიდემია, შაქრიანი დიაბეტი, მოწევა), დიკლოფენაკით მკურნალობა უნდა ჩაუტარდეთ მხოლოდ მკაცრი შეფასების შემდეგ. ვინაიდან დიკლოფენაკის გულ-სისხლძარღვთა რისკი შეიძლება გაიზარდოს დოზისა და გამოყენების ხანგრძლივობის მატებასთან ერთად, უნდა შეირჩეს მკურნალობის რაც შეიძლება მოკლე ხანგრძლივობა და ყველაზე დაბალი ეფექტური დღიური დოზა. პაციენტის სიმპტომური შემსუბუქების საჭიროება და თერაპიაზე რეაქცია რეგულარულად უნდა შეფასდეს.

პაციენტებმა ყურადღება უნდა გამოიჩინონ სერიოზული არტერიოთრომბოზული მოვლენების ნიშნებისა და სიმპტომების მიმართ (მაგ., გულმკერდის ტკივილი, ქოშინი, სისუსტე, გაურკვეველი მეტყველება), რომლებიც შეიძლება წინმსწრები სიმპტომების გარეშე განვითარდეს. პაციენტებს უნდა ეცნობოთ, რომ ასეთი მოვლენის შემთხვევაში დაუყოვნებლივ მიმართონ ექიმს.  

ჰემატოლოგიური ეფექტები:

სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების მსგავსად, დიკლოფენაკით ხანგრძლივი მკურნალობის დროს რეკომენდებულია სისხლის ანალიზის მონიტორინგი.

ნაკლოფენ დუოს შეუძლია შექცევადად დათრგუნოს თრომბოციტების აგრეგაცია (იხილეთ ნაწილი 4.5 „ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები“). პაციენტები, რომლებსაც აქვთ ჰემოსტაზის დარღვევა, სისხლდენისადმი მიდრეკილება ან ჰემატოლოგიური დარღვევები, უნდა იმყოფებოდნენ ყურადღებით მონიტორინგის ქვეშ.

პრე-გამოვლენილი ასთმა:

ასთმის, სეზონური ალერგიული რინიტის, ცხვირის ლორწოვანი გარსის შეშუპების (მაგ., ცხვირის პოლიპები), ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადების ან ქრონიკული სასუნთქი გზების ინფექციების მქონე პაციენტებს (განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ისინი ალერგიული რინიტის მსგავს სიმპტომებთან ასოცირდება) უფრო ხშირად აღენიშნებათ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიმართ რეაქციები, როგორიცაა ასთმის შეტევები (ე.წ. ანალგეზურების მიმართ აუტანლობა/ანალგეტიკური ასთმა), კვინკეს შეშუპება ან ჭინჭრის ციება, ვიდრე სხვა პაციენტებს. ამიტომ, ამ პაციენტებში განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო (გადაუდებელი დახმარებისთვის მზადყოფნა). ეს ასევე ეხება პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ ალერგია სხვა ნივთიერებებზე, მაგალითად, კანის რეაქციები, ქავილი ან ჭინჭრის ციება.

სხვა პრეპარატების მსგავსად, რომლებიც თრგუნავენ პროსტაგლანდინის სინთეტაზის აქტივობას, ნატრიუმის დიკლოფენაკმა და სხვა არასტეროიდულმა ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებმა შეიძლება გამოიწვიონ ბრონქოსპაზმი, როდესაც ისინი გამოიყენება ბრონქული ასთმით ან ანამნეზში ასთმით დაავადებულ პაციენტებში.

ფერტილობა ქალებში:

ნაკლოფენი დუოს გამოყენებამ შეიძლება შეაფერხოს ქალის ნაყოფიერების უნარი და არ არის რეკომენდებული ქალებისთვის, რომლებიც ცდილობენ დაორსულებას. ნაკლოფენი დუოს მიღების შეწყვეტა უნდა განიხილონ ქალებმა, რომლებსაც აქვთ ორსულობის პრობლემები ან იტარებენ ფერტილობის გამოკვლევას (იხილეთ ნაწილი 4.6 ორსულობა და ძუძუთი კვება).

4.5 ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

შემდეგი ურთიერთქმედებები მოიცავს ნაკლოფენ დუოს და/ან დიკლოფენაკის სხვა ფარმაცევტული ფორმების გამოყენებისას დაფიქსირებულ ურთიერთქმედებებს.

ლითიუმი: ნაკლოფენის დუოს ერთდროული გამოყენებისას შესაძლებელია ლითიუმის პლაზმური კონცენტრაციის გაზრდა. რეკომენდებულია შრატში ლითიუმის დონის მონიტორინგი.

დიგოქსინი: ერთდროული გამოყენებისას, ნაკლოფენ დუომ შეიძლება გაზარდოს დიგოქსინის პლაზმური კონცენტრაცია. რეკომენდებულია შრატში დიგოქსინის დონის მონიტორინგი.

შარდმდენები და ანტიჰიპერტენზიული საშუალებები: სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მსგავსად, ნაკლოფენი დუოს შარდმდენებთან და ანტიჰიპერტენზიულ საშუალებებთან (მაგ., ბეტა-ბლოკატორებთან, ანგიოტენზინ-გარდამქმნელი ფერმენტის (აგფ) ინჰიბიტორებთან) ერთად გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს მათი ანტიჰიპერტენზიული ეფექტის შემცირება ვაზოდილატაციური პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბირების გზით.

ამიტომ, კომბინაცია სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული და პაციენტებში, განსაკუთრებით ხანდაზმულებში, რეგულარულად უნდა გაკონტროლდეს არტერიული წნევა. პაციენტები საკმარისად უნდა იყვნენ ჰიდრატირებულნი და თანმხლები თერაპიის დაწყების შემდეგ, განსაკუთრებით შარდმდენებით და აგფ ინჰიბიტორებით, უნდა განიხილებოდეს თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი ნეფროტოქსიურობის მომატებული რისკის გამო.

ჰიპერკალიემიის გამომწვევი პრეპარატები: კალიუმის შემნახველი შარდმდენებით ერთდროულმა მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს შრატში კალიუმის დონის მომატება, ამიტომ საჭიროა ხშირი მონიტორინგი (იხილეთ ნაწილი 4.4 გამოყენების სპეციალური გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები).

ანტიკოაგულანტები და თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბიტორები: სიფრთხილეა საჭირო, რადგან ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს სისხლდენის რისკი (იხ. ნაწილი 4.4 „გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისას“). მიუხედავად იმისა, რომ კლინიკურმა კვლევებმა არ აჩვენა, რომ ნაკლოფენი დუო გავლენას ახდენს ანტიკოაგულანტების ეფექტზე, არსებობს ცნობები სისხლდენის მომატებული რისკის შესახებ იმ პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებენ დიკლოფენაკს და ანტიკოაგულანტებს (იხ. ნაწილი 4.4 „გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისას“). ამიტომ, საჭიროა ამ პაციენტების მკაცრი მონიტორინგი იმის უზრუნველსაყოფად, რომ ანტიკოაგულანტის დოზის კორექტირება საჭირო არ იყოს. სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების მსგავსად, დიკლოფენაკს მაღალი დოზებით შეუძლია შექცევადად დათრგუნოს თრომბოციტების აგრეგაცია.

სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები, მათ შორის სელექციური ციკლოოქსიგენაზა-2 ინჰიბიტორები და კორტიკოსტეროიდები: დიკლოფენაკის სხვა სისტემურ არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან ან კორტიკოსტეროიდებთან ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის ან წყლულის წარმოქმნის რისკი. თავი უნდა აარიდოთ ორი ან მეტი არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალების ერთდროულ გამოყენებას (იხილეთ ნაწილი 4.4 „განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისას“).

დიაბეტის საწინააღმდეგო საშუალებები: კლინიკურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ნაკლოფენი დუოს მიღება შესაძლებელია პერორალურ ანტიდიაბეტურ საშუალებებთან ერთად, მათი კლინიკური ეფექტის გავლენის გარეშე. თუმცა, არსებობს ჰიპოგლიკემიური და ჰიპერგლიკემიური ეფექტების ცალკეული შემთხვევები, რამაც გამოიწვია ანტიდიაბეტური საშუალებების დოზის კორექცია დიკლოფენაკით მკურნალობის დროს. ამიტომ, სიფრთხილის ზომების სახით, თანმხლები თერაპიის დროს რეკომენდებულია სისხლში გლუკოზის დონის მონიტორინგი.

პრობენეციდი: პრობენეციდის შემცველმა მედიკამენტებმა შეიძლება შეაფერხოს დიკლოფენაკის გამოყოფა.

მეთოტრექსატი: დიკლოფენაკმა შეიძლება დათრგუნოს მეთოტრექსატის მილაკოვანი თირკმლის კლირენსი და ამით გაზარდოს მეთოტრექსატის დონე. სიფრთხილეა საჭირო, თუ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები, მათ შორის დიკლოფენაკი, მიიღება მეთოტრექსატით მკურნალობამდე 24 საათზე ნაკლები დროით ადრე, რადგან შეიძლება გაიზარდოს მეთოტრექსატის სისხლში კონცენტრაცია და მისი ტოქსიკურობა. მძიმე ტოქსიკურობის შემთხვევები დაფიქსირდა, როდესაც მეთოტრექსატი და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები, მათ შორის დიკლოფენაკი, მიღებული იქნა ერთმანეთისგან 24 საათის ინტერვალით. ეს ურთიერთქმედება გამოწვეულია მეთოტრექსატის დაგროვებით არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატის თანაარსებობისას თირკმლის ექსკრეციის დარღვევის გამო.

ციკლოსპორინი:

დიკლოფენაკმა, სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მსგავსად, შეიძლება გაზარდოს ციკლოსპორინის ნეფროტოქსიკურობა თირკმლის პროსტაგლანდინებზე ზემოქმედების გამო. ამიტომ, ის უნდა დაინიშნოს იმ დოზებზე უფრო დაბალი დოზებით, რომლებიც გამოიყენება იმ პაციენტებში, რომლებიც არ იღებენ ციკლოსპორინს.

ტაკროლიმუსი: არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების ტაკროლიმუსთან ერთად მიღებისას შესაძლოა გაიზარდოს ნეფროტოქსიურობის რისკი. ეს შეიძლება გამოწვეული იყოს როგორც არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატის, ასევე კალცინეურინის ინჰიბიტორის თირკმლის ანტიპროსტაგლანდინური ეფექტით.

ქინოლონის ანტიბიოტიკები: ქინოლონებსა და არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებს შორის ურთიერთქმედების გამო შესაძლოა განვითარდეს კრუნჩხვები. ეს შეიძლება განვითარდეს პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ან არ აქვთ ეპილეფსია, ან აქვთ კრუნჩხვების ისტორია. ამიტომ, სიფრთხილეა საჭირო ქინოლონების გამოყენებისას იმ პაციენტებში, რომლებიც უკვე იღებენ არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებს.

ფენიტოინი: ფენიტოინისა და დიკლოფენაკის ერთდროულად გამოყენებისას, რეკომენდებულია ფენიტოინის პლაზმური კონცენტრაციების მონიტორინგი, ფენიტოინის ექსპოზიციის მოსალოდნელი ზრდის გამო.

კოლესტიპოლი და ქოლესტირამინი: ამ აქტიურმა ინგრედიენტებმა შეიძლება შეანელონ ან შეამცირონ დიკლოფენაკის შეწოვა. ამიტომ, რეკომენდებულია დიკლოფენაკის მიღება კოლესტიპოლის/ქოლესტირამინის მიღებიდან სულ მცირე ერთი საათით ადრე ან მიღებიდან 4-6 საათის შემდეგ.

საგულე გლიკოზიდები: პაციენტებში გულის გლიკოზიდებისა და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გაამწვავოს გულის უკმარისობა, შეამციროს გორგლოვანი ფილტრაციის სიჩქარე (GFR) და გაზარდოს პლაზმაში გლიკოზიდების დონე.

მიფეპრისტონი: არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები არ უნდა იქნას გამოყენებული მიფეპრისტონის მიღებიდან 8-12 დღის განმავლობაში, რადგან მათ შეუძლიათ შეამცირონ მიფეპრისტონის ეფექტი.

ძლიერი CYP2C9 ინჰიბიტორები: სიფრთხილეა საჭირო დიკლოფენაკის ძლიერ CYP2C9 ინჰიბიტორებთან (როგორიცაა სულფინპირაზონი და ვორიკონაზოლი) ერთად დანიშვნისას, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს დიკლოფენაკის მაქსიმალური კონცენტრაციის და ზემოქმედების მნიშვნელოვანი ზრდა პლაზმაში დიკლოფენაკის მეტაბოლიზმის ინჰიბირების გამო.

4.6 ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია

პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბირებამ შესაძლოა უარყოფითი გავლენა მოახდინოს ორსულობაზე და/ან ემბრიონის/ნაყოფის განვითარებაზე. ეპიდემიოლოგიური კვლევების მონაცემები მიუთითებს ორსულობის ადრეულ ეტაპზე პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბიტორის გამოყენების შემდეგ მუცლის მოშლის და/ან გულის დეფექტების, ასევე გასტროშიზისის გაზრდილ რისკზე. გულ-სისხლძარღვთა მანკების აბსოლუტური რისკი გაიზარდა 1%-ზე ნაკლებიდან დაახლოებით 1.5%-მდე.

ითვლება, რომ რისკი იზრდება დოზისა და თერაპიის ხანგრძლივობის მატებასთან ერთად. ცხოველებში პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბიტორის მიღებამ გამოიწვია იმპლანტაციამდელი და იმპლანტაციის შემდგომი დაკარგვის და ემბრიონ-ფეტალური ლეტალობის ზრდა.

გარდა ამისა, ცხოველებში, რომლებსაც ორგანოგენეზის დროს პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბიტორი ენიშნებოდათ, დაფიქსირდა  სხვადასხვა მანკების, მათ შორის გულ-სისხლძარღვთა მანკების, გაზრდილი შემთხვევები.

გესტაციის მე-20 კვირიდან ნაკლოფენ დუოს გამოყენებამ ნაყოფში თირკმლის ფატალური დისფუნქციის განვითარების შედეგად შეიძლება გამოიწვიოს ოლიგოჰიდრამნიონი. ეს შეიძლება განვითარდეს მკურნალობის დაწყებიდან მალევე და, როგორც წესი, შექცევადია შეწყვეტის შემდეგ. გარდა ამისა, არსებობს ცნობები მეორე ტრიმესტრში მკურნალობის შემდეგ არტერიული სადინრის შევიწროების შესახებ, რომელიც, როგორც წესი, მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ ქრება. ამიტომ, ნაკლოფენ დუო უნდა დაინიშნოს ორსულობის პირველ და მეორე ტრიმესტრში მხოლოდ აშკარა აუცილებლობის შემთხვევაში. თუ ნაკლოფენ დუოს იყენებს ქალი, რომელიც ცდილობს დაორსულებას ან ორსულობის პირველ ან მეორე ტრიმესტრში, დოზა უნდა იყოს რაც შეიძლება დაბალი და მკურნალობის ხანგრძლივობა რაც შეიძლება მოკლე. ორსულობის მე-20 კვირიდან დაწყებული ნაკლოფენ დუოს რამდენიმე დღის განმავლობაში ზემოქმედების შემდეგ, გასათვალისწინებელია ოლიგოჰიდრამნიონის და არტერიული სადინრის შევიწროების პრენატალური მონიტორინგი. ოლიგოჰიდრამნიონის ან არტერიული სადინრის შევიწროების შემთხვევაში, ნაკლოფენი დუოთი მკურნალობა უნდა შეწყდეს.

ორსულობის მესამე ტრიმესტრში, პროსტაგლანდინების სინთეზის ყველა ინჰიბიტორმა შეიძლება გამოიწვიოს ნაყოფში შემდეგი რისკები:

-        გულ-ფილტვის ტოქსიკურობა (არტერიული სადინრის ნაადრევი შევიწროება/დახურვა და ფილტვისმიერი ჰიპერტენზია)

-        თირკმლის დისფუნქცია, რომელიც შეიძლება პროგრესირებდეს თირკმლის უკმარისობაში ოლიგოჰიდროამნიოზით (იხ. ზემოთ)

ორსულობის ბოლო ფაზაში, როგორც დედისთვის, ასევე ახალშობილისთვის არსებობს რისკი:

-        სისხლდენის დროის შესაძლო გახანგრძლივება, ანტიაგრეგაციული ეფექტი, რომელიც შეიძლება გამოვლინდეს ძალიან დაბალი დოზების გამოყენების დროსაც კი;

-        საშვილოსნოს შეკუმშვების დათრგუნვა, რაც იწვევს მშობიარობის შეფერხებას ან გახანგრძლივებას;

ამიტომ, ნაკლოფენი დუო უკუნაჩვენებია ორსულობის მესამე ტრიმესტრში.

ლაქტაცია

სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების მსგავსად, დიკლოფენაკი მცირე რაოდენობით გადადის დედის რძეში. ამიტომ, დიკლოფენაკი არ უნდა იქნას გამოყენებული ძუძუთი კვების დროს, რათა თავიდან იქნას აცილებული ჩვილზე უარყოფითი ეფექტები.

ფერტილობა ქალებში

სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების მსგავსად, დიკლოფენაკის გამოყენებამ შეიძლება დააქვეითოს ქალის ნაყოფიერება და არ არის რეკომენდებული ქალებისთვის, რომლებიც ცდილობენ დაორსულებას. დიკლოფენაკის შეწყვეტა უნდა განიხილონ ქალებმა, რომლებსაც აქვთ ორსულობის პრობლემები ან იტარებენ ფერტილობის გამოკვლევებს. ასევე იხილეთ ნაწილი 4.4 „სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას“ ქალის ფერტილობის შესახებ.

4.7 ზეგავლენა ავტომობილის მართვისა და მექანიზმების გამოყენების უნარზე

ნაკლოფენ დუო ახდენს მსუბუქ ან საშუალო დონის ზეგავლენას ავტომობილის მართვისა და მექანიზმების გამოყენების უნარზე.

პაციენტებმა, რომლებსაც აღენიშნებათ თავბრუსხვევა და/ან ცენტრალური ნერვული სისტემის სხვა არასასურველი ეფექტები, არ უნდა მართონ ავტომობილი ან იმუშაონ სახიფათო მექანიზმებთან.

4.8 არასასურველი ეფექტები

გვერდითი მოვლენები კლასიფიცირებულია სიხშირის მიხედვით, მათი გამოვლენის სიხშირის კლებადობის რიგითობით: ძალიან ხშირი (>1/10); ხშირი (1/100-დან <1/10-მდე); არახშირი (1/1,000-დან <1/100-მდე); იშვიათი (1/10,000-დან <1/1,000-მდე); ძალიან იშვიათი (<1/10,000); უცნობია (სიხშირის შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემებით).

შემდეგი გვერდითი მოვლენები მოიცავს სხვა ხანმოკლე ან ხანგრძლივი გამოყენებისას დაფიქსირებულ გვერდით მოვლენებს.

ცხრილი 1

კლინიკური კვლევებისა და ეპიდემიოლოგიური კვლევების მონაცემები თანმიმდევრულად მიუთითებს არტერიული თრომბოზული მოვლენების (მაგ., მიოკარდიუმის ინფარქტის ან ინსულტის) მომატებულ რისკზე, რომელიც დაკავშირებულია დიკლოფენაკის გამოყენებასთან, განსაკუთრებით მაღალი დოზებით (150 მგ დღეში) და ხანგრძლივი მკურნალობის დროით გამოყენებასთან (უკუჩვენებების, სპეციალური გაფრთხილებებისა და გამოყენების უსაფრთხოების ზომებისთვის იხილეთ ნაწილები 4.3 და 4.4).

4.9 დოზის გადაჭარბება

სიმპტომები

დიკლოფენაკის დოზის გადაჭარბების ტიპური კლინიკური სურათი არ არსებობს. დოზის გადაჭარბებამ შეიძლება გამოიწვიოს ისეთი სიმპტომები, როგორიცაა თავის ტკივილი, გულისრევა, ღებინება, ტკივილი მუცლის ზედა ნაწილში, კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა, დიარეა, თავბრუსხვევა, დეზორიენტაცია, აგზნება, კომა, ძილიანობა, ტინიტუსი, გულის წასვლა ან კრუნჩხვები. მძიმე შემთხვევებში შესაძლებელია თირკმლის მწვავე უკმარისობა და ღვიძლის დაზიანება.

თერაპიული ზომები

არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით, მათ შორის დიკლოფენაკით, მწვავე ინტოქსიკაციის მკურნალობა ძირითადად მოიცავს დამხმარე შემანარჩუნებელ თერაპიას და სიმპტომურ მკურნალობას. შემანარჩუნებელი და სიმპტომური მკურნალობა უნდა ჩატარდეს ისეთი გართულებების დროს, როგორიცაა ჰიპოტენზია, თირკმლის უკმარისობა, კრუნჩხვები, კუჭ-ნაწლავის დარღვევები და სუნთქვის დათრგუნვა.

არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების, მათ შორის დიკლოფენაკის შემთხვევაში მათი ცილებთან მაღალი შეკავშირებისა და ინტენსიური მეტაბოლიზმის გამო  ნაკლებად ეფექტურია ორგანიზმიდან გამოდევნის ისეთი ზომები, როგორიცაა ფორსირებული დიურეზი, დიალიზი ან ჰემოპერფუზია.

პოტენციურად ტოქსიკური დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში შეიძლება განიხილებოდეს აქტივირებული ნახშირის მიღება; პოტენციურად სიცოცხლისთვის საშიში დოზის გადაჭარბების შემდეგ შეიძლება განიხილებოდეს კუჭის დეტოქსიკაცია (მაგ., ღებინება, კუჭის ამორეცხვა).

5. ფარმაკოლოგიური თვისებები

5.1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანთების საწინააღმდეგო და ანტირევმატული პრეპარატები, ძმარმჟავას წარმოებულები და მონათესავე ნივთიერებები: ათქ კოდი: M01AB05.

მოქმედების მექანიზმი

ნატრიუმის დიკლოფენაკი არის არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატი. ის თრგუნავს ფერმენტის ციკლოოქსიგენაზას აქტივობას და შესაბამისად, პროსტაგლანდინების სინთეზს. ნატრიუმის დიკლოფენაკით მკურნალობის დროს დაფიქსირდა პროსტაგლანდინების დონის შემცირება შარდში, კუჭის ლორწოვან გარსსა და სინოვიალურ სითხეში.

ფარმაკოდინამიკური ეფექტები

ნატრიუმის დიკლოფენაკს აქვს ტკივილგამაყუჩებელი, ანთების საწინააღმდეგო და სიცხის დამწევი თვისებები. იგი ნაჩვენებია რევმატული დაავადებების ყველა ფორმის სამკურნალოდ და სხვადასხვა სახის ტკივილის შესამსუბუქებლად.

5.2 ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

აბსორბცია

პერორალური მიღების შემდეგ, ნატრიუმის დიკლოფენაკი სწრაფად შეიწოვება. მიუხედავად იმისა, რომ აბსორბცია აღემატება 90%-ს, ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 60% ღვიძლში პირველი გავლის მეტაბოლიზმის გამო. მაქსიმალური შრატისმიერი კონცენტრაცია მიიღწევა პერორალური მიღებიდან 1-დან 4 საათამდე პერიოდში, პროდუქტის ტიპის მიხედვით. რადგან ნატრიუმის დიკლოფენაკი შეიწოვება თორმეტგოჯა ნაწლავსა და წვრილ ნაწლავში, საკვების მიღება ამცირებს აბსორბციის სიჩქარეს, რაც იწვევს აქტიური ინგრედიენტის შრატის მაქსიმალური დონის შენელებას და შემცირებას. მიუხედავად იმისა, რომ საკვების მიღება ამცირებს შეწოვის სიჩქარეს, ის არ ამცირებს მის ხარისხს. განმეორებითი მიღების შემდეგ, საკვების მიღება გავლენას არ ახდენს ნატრიუმის დიკლოფენაკის შრატის დონეზე.

განაწილება

ნატრიუმის დიკლოფენაკი 99%-ით უკავშირდება შრატის ცილებს, ძირითადად ალბუმინს. ნატრიუმის დიკლოფენაკი ადვილად აღწევს სინოვიურ სითხეში, სადაც ის აღწევს შრატისმიერი კონცენტრაციის 60-70%-ს. 3-6 საათის შემდეგ, აქტიური ინგრედიენტის და მისი მეტაბოლიტების კონცენტრაცია სინოვიურ სითხეში უფრო მაღალია, ვიდრე შრატის დონე. ნატრიუმის დიკლოფენაკი სინოვიური სითხიდან უფრო ნელა გამოიყოფა, ვიდრე შრატიდან.

მეტაბოლიზმი და ელიმინაცია

ბიოლოგიური ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 1-დან 2 საათამდე. ის უცვლელი რჩება თირკმლის ან ღვიძლის მსუბუქი უკმარისობის დროს.

ნატრიუმის დიკლოფენაკი თითქმის მთლიანად მეტაბოლიზდება ღვიძლში, ძირითადად ჰიდროქსილირების და მეტოქსილირების გზით. ნატრიუმის დიკლოფენაკის დაახლოებით 70% გამოიყოფა შარდში ფარმაკოლოგიურად არააქტიური მეტაბოლიტების სახით. მხოლოდ 1% გამოიყოფა მეტაბოლიზმის გარეშე. დარჩენილი მეტაბოლიტები გამოიყოფა ნაღველთან და განავალთან ერთად.

ხანდაზმულ პაციენტებში შეწოვის, განაწილების, მეტაბოლიზმის ან ელიმინაციის მნიშვნელოვანი ცვლილებები არ აღინიშნება.

5.3 პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები

სხვადასხვა სახეობის ცხოველებზე ჩატარებულმა მწვავე ტოქსიკურობის კვლევებმა განსაკუთრებული მგრძნობელობა არ გამოავლინა. მიღების გზის და ცხოველების სქესის მიხედვით, დაფიქსირდა შემდეგი LD50 მნიშვნელობები: თაგვებში 116-დან 470 მგ-მდე ნატრიუმის დიკლოფენაკი/კგ სხეულის წონაზე, ვირთხებში 80-დან 196 მგ-მდე ნატრიუმის დიკლოფენაკი/კგ სხეულის წონაზე, კურდღლებში დაახლოებით 100 მგ ნატრიუმის დიკლოფენაკი/კგ სხეულის წონაზე და ძაღლებში 50 მგ ნატრიუმის დიკლოფენაკი/კგ სხეულის წონაზე. მაიმუნებში LD50 მნიშვნელობა იყო 3200 მგ ნატრიუმის დიკლოფენაკი/კგ სხეულის წონაზე.

ქრონიკული ტოქსიკურობის კვლევები ჩატარდა ვირთხებსა და ძაღლებზე. ტოქსიკური კონცენტრაციების დროს, ანუ 0.5 ან 2.0 მგ/კგ სხეულის წონაზე მეტი დოზების დროს (სახეობის მიხედვით), დაფიქსირდა კუჭ-ნაწლავის წყლულები და ერითროციტებისა და ლეიკოციტების რაოდენობის ცვლილებები.

თაგვებსა და ვირთხებზე ჩატარებულ ხანგრძლივ კანცეროგენულ კვლევებში (2 მგ-მდე დიკლოფენაკ ნატრიუმი/კგ სხეულის წონა/დღეში) სიმსივნის შემთხვევების მნიშვნელოვანი ზრდა არ დაფიქსირებულა. ასევე არ დაფიქსირებულა პრეპარატის მუტაგენურობა.

ნატრიუმის დიკლოფენაკის ემბრიოტოქსიკურობა და ტერატოგენურობა გამოკვლეული იქნა ვირთხებზე, თაგვებსა და კურდღლებზე. ნაყოფის სიკვდილი და ზრდის შეფერხება დაფიქსირდა მხოლოდ მაშინ, როდესაც დედებმა მიიღეს პრეპარატის ტოქსიკური დოზები. ცვლილებები არ დაფიქსირებულა. ორსულობისა და მშობიარობის ხანგრძლივობა გახანგრძლივდა. ნატრიუმის დიკლოფენაკის ნაყოფიერებაზე გავლენა არ დაფიქსირებულა.

ლაბორატორიულ ცხოველებზე მწვავე ტოქსიკურობის კვლევებმა აჩვენა, რომ ნატრიუმის დიკლოფენაკი შედარებით მაღალტოქსიკური პრეპარატია პერორალური, ინტრაპერიტონეალური, ინტრავენური ან კანქვეშა მიღების შემდეგ. LD50 მნიშვნელობები 500 მგ/კგ სხეულის წონაზე ნაკლები იყო: თაგვებში 116-დან 530 მგ/კგ-მდე სხეულის წონა, ვირთხებში 52-დან 240 მგ/კგ-მდე სხეულის წონა, კურდღლებში 100-დან 157 მგ/კგ-მდე სხეულის წონა და ძაღლებში 42-დან 59 მგ/კგ-მდე სხეულის წონა. ეს შედეგები მიუთითებს, რომ ვირთხები და ძაღლები უფრო მგრძნობიარენი არიან ნატრიუმის დიკლოფენაკის ტოქსიკური ეფექტების მიმართ, ვიდრე სხვა ცხოველური სახეობები.

ქრონიკული ტოქსიკურობის კვლევებში, ვირთხებში ნატრიუმის დიკლოფენაკის პერორალური მიღებისას 16 მგ/კგ სხეულის მასაზე/დღეში დოზით დაფიქსირდა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის და ღვიძლის დაზიანება. თუმცა, მაიმუნებში კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაზიანება დაფიქსირდა მხოლოდ მაქსიმალური დოზის - 75 მგ/კგ სხეულის მასაზე/დღეში, ექვსი თვის განმავლობაში მიღებისას. ტოქსიკურობის განსხვავებები, სავარაუდოდ, გამოწვეულია აქტიური ინგრედიენტის განსხვავებული მეტაბოლიზმით სხვადასხვა ცხოველთა სახეობაში. უნდა აღინიშნოს, რომ მაიმუნებში ნატრიუმის დიკლოფენაკის მეტაბოლიზმი ადამიანებში მეტაბოლიზმის მსგავსია.

ნატრიუმის დიკლოფენაკის რეპროდუქციული კვლევებისას თაგვებში, ვირთხებსა და კურდღლებში ტერატოგენული ეფექტები არ გამოვლინდა. თუმცა, დედისა და ნაყოფის ცხოველებზე ტოქსიკური ეფექტები დაფიქსირდა 20 მგ/კგ სხეულის წონაზე/დღეში დოზირებისას. ნატრიუმის დიკლოფენაკის მიღების შემდეგ პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბირებამ შეიძლება გაახანგრძლივოს ორსულობა.

ნატრიუმის დიკლოფენაკს  არ გამოუვლენია მუტაგენური ან კანცეროგენული ეფექტები.

ინ ვიტრო და ინ ვივო კვლევებმა აჩვენა, რომ პრეპარატს შეუძლია ფოტოტოქსიკურობის გამოწვევა.

კლინიკურ კვლევებში ეფექტები დაფიქსირდა მხოლოდ ადამიანის მაქსიმალურ ექსპოზიციაზე მნიშვნელოვნად მაღალი დოზების ზემოქმედებისას, რაც კლინიკურ გამოყენებასთან მცირე შესაბამისობაზე მიუთითებს.

6. ფარმაცევტული მახასიათებლები

6.1 დამხმარე ნივთიერებების სია

კაფსულის ბირთვი:

საქაროზა

ჰიდროქსიპროპილცელულოზა (E463)

ჰიპრომელოზა (E464)

მძიმე მაგნიუმის კარბონატი

მეტაკრილის მჟავა - ეთილ აკრილატის კოპოლიმერი (1:1)

ტრიეთილის ციტრატი (E1505)

ტალკი (E553b)

ტიტანის დიოქსიდი (E171)

ნატრიუმის კარმელოზა (E466)

მაკროგოლი 6000

ნატრიუმის ჰიდროქსიდი (E524)

ამონიუმის მეტაკრილატის კოპოლიმერი (ტიპები A და B)

კაფსულის გარსი:

ტიტანის დიოქსიდი (E171)

ინდიგოტინი (E132)

ჟელატინი (E441)

6.2 შეუთავსებლობა

არ აღინიშნება.

6.3 ვარგისიანობის ვადა

3 წელი.

6.4 შენახვის განსაკუთრებული პირობები

შეინახეთ საწყის შეფუთვაში ნესტისგან დაცვის მიზნით. შეინახეთ არაუმეტეს 30°C ტემპერატურაზე.

6.5 შეფუთვის ფორმა და შემცველობა

ბლისტერული შეფუთვა (PVC/PE/PVDC/PE/PVC ფოლგა, ალუმინის ფოლგა): 20 კაფსულა (2 ბლისტერული შეფუთვა, თითოეული 10 კაფსულით) მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.

ბლისტერული შეფუთვა (OPA/Al/PVC ფოლგა, ალუმინის ფოლგა): 20 კაფსულა (2 ბლისტერული შეფუთვა, თითოეული 10 კაფსულით) მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.

6.6 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები უტილიზაციისა და სხვა დამუშავების დროს

სპეციალური მოთხოვნები არ არსებობს.

გაცემის რეჟიმი:

ფარმაცევტულიპროდუქტისჯგუფი -III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე

7. სავაჭრო ნებართვის მფლობელი

კრკა, დ.დ., ნოვო მესტო, შმარიეშკა ცესტა 6, 8501 ნოვო მესტო, სლოვენია

8. სავაჭრო ნებართვის ნომერი(ები)

9. ლიცენზიის პირველი ავტორიზაციის/ავტორიზაციის განახლების თარიღი

10. სამედიცინო პროდუქტის გამოყენების ინსტრუქციის ტექსტის გადახედვის თარიღი