კარვედი-დენკი 25მგ #30ტ

პროდუქტის მახასიათებლების ჩამონათვალი 

1. 1.    სამკურნალო პროდუქტის დასახელება

კარვედი-დენკ 6.25

კარვედი-დენკ 25

1. 2.    ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება: კარვედილოლი

კარვედი-დენკ 6.25:

თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 6.25 მგ კარვედილოლს.

კარვედი-დენკ 25:

თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 25 მგ კარვედილოლს.

დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალი, იხილეთ პუნქტში 6.1.

1. 3.    ფარმაცევტული ფორმა

ტაბლეტები

მრგვალი ფორმის, მოთეთრო ფერის, ნახევარ-გამყოფი ხაზით.

ტაბლეტების დაყოფა შესაძლებელია თანაბარ დოზებად.

1. 4.    კლინიკური მახასიათებლები

4.1  თერაპიული ჩვენებები

აღნიშნული სამკურნალო საშუალება არის არა-სელექციური ბეტა და ალფა 1 რეცეპტორის ანტაგონისტი.

კარვედი-დენკის გამოყენება მოზარდებში.

კარვედი-დენკ 6.25:

-        გულის ქრონიკული უკმარისობა:

უკუჩვენებების არარსებობის შემთხვევაში, კარვედი-დენკი 6.25 მგ გამოიყენება ყველა პაციენტში, ნებისმიერი ინტენსივობის იშემიური ან არაიშემიური წარმოშობის სტაბილური, სიმპტომური, გულის ქრონიკული უკმარისობით, სტანდარტულ თერაპიასთან ერთად (როგორიცაა აგფ ინჰიბიტორები და შარდმდენები დიგიტალისებთან ან მის გარეშე).

კარვედი-დენკ 25:

-        ესენციური ჰიპერტენზია

-        ქრონიკული სტაბილური სტენოკარდია

-        ქრონიკული გულის უკმარისობა:

უკუჩვენებების არარსებობის შემთხვევაში, კარვედი-დენკ 25 მგ ნაჩვენებია ყველა პაციენტში, ნებისმიერი ინტენსივობის იშემიური ან არაიშემიური წარმოშობის სტაბილური, სიმპტომური, გულის ქრონიკული უკმარისობით, სტანდარტულ თერაპიასთან ერთად (როგორიცაა აგფ ინჰიბიტორები და შარდმდენები დიგიტალისებთან ან მის გარეშე).

შენიშვნა (გამოყენება გულის ქრონიკული უკმარისობის დროს):

კარვედილოლით მკურნალობა შეიძლება დაიწყოს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ პაციენტის მდგომარეობა სტაბილიზირებულია ჩვეულებრივი, ძირითადი გულის უკმარისობის თერაპიაზე, ანუ არსებული სტანდარტული თერაპიის დოზა სტაბილური უნდა იყოს კარვედილოლით მკურნალობის დაწყებამდე სულ მცირე ოთხი კვირის განმავლობაში.

4.2  ფოზოლოგია და მიღების წესი

ფოზოლოგია

ესენციური ჰიპერტენზია

მკურნალობა უნდა დაიწყოს 12.5 მგ კარვედილოლით დღეში ერთხელ, პირველ ორ დღეს. შემდეგ, მკურნალობის გაგრძელება შესაძლებელია 25 მგ კარვედილოლით დღეში ერთხელ. როგორც წესი, 25 მგ კარვედილოლი დღეში ერთხელ საკმარისია.

თუ ეფექტი არასაკმარისია, დოზა შეიძლება ნელნელა გაიზარდოს მინიმუმ ორი კვირის ინტერვალით, კარვედილოლის მაქსიმალური რეკომენდებული დღიური დოზაა 50 მგ ერთხელ დღეში ან 25 მგ ორჯერ დღეში.

კარვედილოლის დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 50 მგ-ს.

ქრონკული სტაბილური სტენოკარდია

მკურნალობა იწყება 12.5 მგ კარვედილოლით დღეში ორჯერ, პირველი ორი დღე. შემდეგ, მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს 25 მგ კარვედილოლით დღეში ორჯერ. როგორც წესი, საკმარისია 25 მგ კარვედილოლი დღეში ორჯერ გაყოფილი დოზებით.

თუ ეფექტი არაადექვატურია, დოზა შეიძლება ნელა გაიზარდოს არანაკლებ ორი კვირის ინტერვალით, მაქსიმალური რეკომენდებული დღიური დოზაა 100 მგ გაყოფილი დოზებით.

გულის ქრონიკული  უკმარისობა

რეკომენდებული საწყისი დოზა არის 3.125 მგ კარვედილოლი დღეში ორჯერ 2 კვირის განმავლობაში. თუ აღნიშნული დოზა კარგად აიტანება, ის უნდა გაიზარდოს არანაკლებ ორი კვირის ინტერვალით 6.25 მგ კარვედილოლამდე ორჯერ დღეში, შემდგომ მოჰყვება 12.5 მგ ორჯერ დღეში და შემდეგ 25 მგ კარვედილოლი დღეში ორჯერ. ამრიგად, მიზანი უნდა იყოს ყველაზე მაღალი დოზა, რომლის ატანაც შეუძლია პაციენტს. მინიმალური ეფექტური დოზაა 6.25 მგ კარვედილოლი დღეში ორჯერ.ზოგადად, მაქსიმალური დოზა  არის 25 მგ კარვედილოლი დღეში ორჯერ მწვავე გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში და მსუბუქი ან საშუალო ხარისხის გულის ქრონიკული უკმარისობით 85 კგ-ზე ნაკლები წონის მქონე პაციენტებში. მხოლოდ პაციენტებში გულის მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის ქრონიკული უკმარისობით და 85 კგ -ზე მეტი წონის მქონე პაციენტებში შესაძლებელია დოზის გაზრდა მაქსიმუმ 50 მგ კარვედილოლამდე დღეში ორჯერ, პაციენტის ხშირ მონიტორინგთან ერთად.

კარვედილოლის დოზა შეიძლება გაიზარდოს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ პაციენტის კლინიკური მდგომარეობა დამაკმაყოფილებელი და სტაბილურია, ანუ თუ არ არის სიმპტომები გულის უკმარისობის გამწვავების ან კლინიკურად შესაბამისი გვერდითი ეფექტების სახით - განსაკუთრებით ვაზოდილაციის შედეგად (მაგ. ჰიპოტენზია, თავბრუსხვევა). ამიტომ, უნდა მოხდეს პაციენტების გამოკვლევა ზემოაღნიშნულ სიმპტომებზე, კერძოდ, დოზის ნებისმიერი გაზრდის წინ. გარდა ამისა, უნდა ჩატარდეს ხშირი და რეგულარული სამედიცინო გამოკვლევები (მაგალითად, თირკმლის ფუნქცია, სხეულის წონა, არტერიული წნევა, გულისცემა და რიტმი), განსაკუთრებით დოზის კორექციისას (დოზის ტიტრირება შემანარჩუნებელ დოზამდე). გულის უკმარისობის სიმპტომების გამწვავება ან კარვედილოლის შუამავლობით ვაზოდილატაციით გამოწვეული გვერდითი ეფექტები ხშირად მხოლოდ გარდამავალია და მათი მკურნალობა უნდა მოხდეს კარვედილოლის დროებითი შემცირებით ან, საჭიროების შემთხვევაში, შეწყვეტით. თუ სიმპტომები ძირითადად გამოწვეულია სითხის შეკავებით, შარდმდენი პრეპარატის დოზა შეიძლება გაიზარდოს.

აუცილებელი შემანარჩუნებელი დოზა უნდა განისაზღვროს ინდივიდუალურად თითოეულ პაციენტში ხშირი სამედიცინო მეთვალყურეობის ქვეშ. გრძელვადიანი თერაპია უნდა გაგრძელდეს შესაბამისი მაქსიმალური ტოლერანტული დოზით. თუ კარვედილოლით მკურნალობა შეწყვეტილია ერთ კვირაზე მეტი ხნის განმავლობაში, ის უნდა განახლდეს უფრო დაბალი დოზით (დღეში ორჯერ) და კვლავ თანდათანობით მოხდეს მომატება ინდივიდუალურად, როგორც ზემოთაა აღწერილი. თუ კარვედილოლით მკურნალობა შეწყვეტილია ორ კვირაზე მეტი ხნის განმავლობაში, ის უნდა განახლდეს დოზით 3.125 მგ ორჯერ დღეში და კვლავ თანდათანობით მოხდეს მომატება ინდივიდუალურად,  როგორც ზემოთაა აღწერილი.

დოზირება გულის ქრონიკული უკმარისობის და  თირკმლის დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტებში

საჭირო დოზის განსაზღვრა უნდა მოხდეს ინდივიდუალურად თითოეული პაციენტისათვის. არსებული ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები და გამოქვეყნებული კლინიკური კვლევები სხვადასხვა ინტენსივობის თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებზე (მათ შორის თირკმლის უკმარისობა) აჩვენებს, რომ კარვედილოლის დოზის რეკომენდაციები პაციენტებში თირკმლის ზომიერი და მწვავე უკმარისობით არ საჭიროებს დოზის ცვლილებას (იხ. ასევე პუნქტი 5.2, ფარმაკოკინეტიკა სხვადასხვა პაციენტთა პოპულაციებში).

დოზირება ღვიძლის დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტებში

კარვედილოლი უკუნაჩვენებია ღვიძლის კლინიკურად გამოხატული დისფუნქციის მქონე პაციენტებში (იხ. პუნქტები 4.3 და 5.2, ფარმაკოკინეტიკა სხვადასხვა პაციენტთა პოპულაციებში).

დოზირება ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში

-        ესენციური ჰიპერტენზიის დროს

მკურნალობის დასაწყისში რეკომენდებული დოზაა 12.5 მგ კარვედილოლი, ასევე ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში. არტერიული წნევის ადექვატური დაქვეითება მიღწეულია ზოგიერთ პაციენტში, მათ შორის ხანგრძლივი მკურნალობის დროს. თუ ეფექტი არასაკმარისია, დოზა შეიძლება გაიზარდოს არანაკლებ 14 დღის ინტერვალით მაქსიმალურ დოზამდე (ერთჯერადი დოზა 25 მგ და მაქსიმალური დღიური დოზა 50 მგ კარვედილოლი).

-        ქრონიკული სტაბილური სტენოკარდიის დროს

ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში არ უნდა აღემატებოდეს 25 მგ კარვედილოლის დოზას დღეში ორჯერ გაყოფილ დოზებად.

პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა

კარვედილოლის უსაფრთხოება 18 წლამდე ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში დადგენილი არ არის. ამიტომ, კარვედილოლი არ არის რეკომენდებული 18 წლამდე ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში (იხ. ასევე პუნქტი 5.2, ფარმაკოკინეტიკა სხვადასხვა პაციენტთა პოპულაციაში).

მიღების წესი

ტაბლეტები მიიღება მთლიანად საკმარისი რაოდენობის სითხის მიყოლებით.

კარვედი-დენკის მიღება რეკომენდებულია საკვებთან ერთად ისე, რომ კარვედილოლი ნაკლებად სწრაფად შეიწოვოს (რითაც შესაძლოა თავიდან იქნას აცილებული ორთოსტატული ეფექტები). კარვედილოლით მკურნალობა ჩვეულებრივ გულისხმობს ხანგრძლივ თერაპიას და - თუ ეს შესაძლებელია - არ უნდა შეწყდეს მკვეთრად, არამედ თანდათანობით შეწყდეს ერთი კვირიდან ორ კვირაში.

4.3  უკუჩვენებები

• პაციენტი ალერგიულია კარვედილოლის ან ამ მედიკამენტში შემავალი რომელიმე ნივთიერების მიმართ, ჩამოთვლილია პუნქტში 6.1
•  კარდიოგენური შოკი
•  არასტაბილური/დეკომპენსირებული გულის უკმარისობა
• მწვავე პულმონალური ემბოლია
• პრინცმეტალის სტენოკარდია
• მძიმე ჰიპოტენზია (სისტოლური წნევა ნაკლები ვიდრე <85 მმ.ვწყ)
• მძიმე ბრადიკარდია  (წუთში 50 დარტყმაზე ცოტა)
• მე-2 ან მე-3 ხარისხის ატრიოვენტრიკულური (AV) ბლოკადა (თუ აღნიშნულ მდგომარეობას არ მკურნალობენ პეისმეიკერით)
• სინუსური კვანძის სისუსტის სინდრომი,  მათ შორის სინოატრიული ბლოკადა
• პულმონალური გულის დაავადება  
• ბრონქული ასთმა ან  სასუნთქი გზების სხვა დაავადებები ბრონქოსპასტიური კომპონენტებით (ქრონიკული ობსტრუქციული პულმონარული დაავადება)
• ფეოქრომოციტომა, რასაც არ მკურნალობენ მედიკამენტებით
• ღვიძლის მძიმე  დაავადების დროს
•  მეტაბოლური აციდოზის დროს
• თუ პაციენტი კომბინირებულად მკურნალობს ზოგიერთი ანტიდეპრესანტით, (გარდა: MAO-B ინჰიბიტორებისა).
• თუ პაციენტს ამჟამად უტარდება ინფუზია ვერაპამილით, დილთიაზემით ან სხვა ანტიარითმული მედიკამენტით.
• ლაქტაციის პერიოდი.

4.4  სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

ჰიპერტენზია

კარვედილოლის გამოყენება შესაძლებელია ცალკე ან სხვა ანტიჰიპერტენზიულ საშუალებებთან, განსაკუთრებით თიაზიდურ შარდმდენებთან ერთად, აუცილებელი ჰიპერტენზიის სამკურნალოდ. დიურეტიკებით (წინასწარი) მკურნალობის შემთხვევაში, რეკომენდებულია ამ პრეპარატების მოკლევადით შეწყვეტა - თუ ეს შესაძლებელია - კარვედილოლის მკურნალობის დაწყებამდე, საჭიროებისამებრ, რათა თავიდან იქნას აცილებული არტერიული წნევის პოტენციურად გადაჭარბებული ვარდნა.

რადგან, არ არსებობს შესაბამისი კლინიკური გამოცდილება, კარვედილოლი არ გამოიყენება არასტაბილური ან მეორეული ჰიპერტენზიის, ჰისის კონის ფეხის სრული ბლოკადა, ჰიპოტენზიის ტენდენცია პოზიციის შეცვლისას (ორთოსტაზი), გულის მწვავე ანთებითი დაავადებები, ჰემოდინამიკურად მნიშვნელოვანი ცვლილებები გულის სარქველებში ან გამტარ ტრაქტში, პერიფერიული არტერიული სისხლის მიმოქცევის დარღვევის ბოლო სტადია, და პარალელური მკურნალობა ალფა 1 რეცეპტორის ანტაგონისტებით ან ალფა 2 რეცეპტორების აგონისტებით.

თუ - გამართლებული გამონაკლისების შემთხვევაში - კარვედილოლი და კლონიდინი ერთდროულად უნდა იქნას გამოყენებული, კლონიდინის თანდათანობითი შეწყვეტა შესაძლებელია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ კარვედილოლით მკურნალობა რამდენიმე დღით ადრე შეწყდება.

ქრონიკული (შეგუბებითი) გულის უკმარისობა

კარვედილოლი ყოველთვის გამოიყენება გულის უკმარისობის სტანდარტული თერაპიის გარდა - რომელიც შედგება შარდმდენების, დიგიტალისების, აგფ ინჰიბიტორებისა და/ან სხვა ვაზოდილატატორებისგან. კარვედილოლით მკურნალობა არ უნდა დაიწყოს, თუ პაციენტის მდგომარეობა არ არის სტაბილური ჩვეულებრივი ძირითადი გულის უკმარისობის მკურნალობის დროს, ანუ არსებული სტანდარტული თერაპია სტაბილური უნდა იყოს კარვედილოლით მკურნალობის დაწყებამდე სულ მცირე ოთხი კვირით ადრე.

მწვავე გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (NYHA>III), მარილის და/ან სითხის შემცირება (მაგ. მაღალი დოზით შარდმდენებით მკურნალობა), მაგრამ ასევე ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში (>70 წლის) ან პაცინტებში დაბალი არტერიული წნევით (მაგ. სისტოლური <100 მმ ვწყ), შეიძლება განვითარდეს არტერიული წნევის მკვეთრი დაქვეითება კარვედილოლის პირველი დოზის მიღების შემდეგ, მაგრამ ასევე დოზის გაზრდის შემდეგ. შესაბამისად, ასეთ პაციენტებს უნდა ჩაუტარდეთ სამედიცინო მონიტორინგი კარვედილოლის პირველი დოზის მიღებიდან დაახლოებით ორი საათის განმავლობაში და დოზის გაზრდის შემდეგ, რათა თავიდან იქნას აცილებული უკონტროლო ჰიპოტენზიური რეაქცია.

პაციენტები (შეგუბებითი) გულის უკმარისობის მქონე, კარვედილოლის დოზის მომატებული ტიტრაციის დროს, შეიძლება მოხდეს გულის უკმარისობის გაუარესება ან სითხის შეკავება. ასეთი სიმპტომების გამოვლინების შემთხვევაში, შარდმდენების დოზა უნდა გაიზარდოს, მაგრამ არა კარვედილოლის დოზა, სანამ პაციენტი არ იქნება კლინიკურად სტაბილური.

თუმცა, ზოგჯერ შეიძლება საჭირო გახდეს კარვედილოლის დოზის შემცირება ან იშვიათ შემთხვევებში, მკურნალობის დროებით შეწყვეტა. ასეთი შემთხვევები ხელს არ უშლის კარვედილოლის შემდგომ წარმატებულ ტიტრაციას. AV გამტარობაზე უარყოფითი ეფექტის გამო, კარვედილოლი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პირველი ხარისხის AV ბლოკადის მქონე პაციენტებში.

ვინაიდან, ორივე ნივთიერება აფერხებს AV გამტარობას, კარვედილოლისა და გულის გლიკოზიდების ერთდროული გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილის ზომების გაზრდა (იხ. პუნქტი 4.5).

თირკმლის ფუნქცია (შეგუბებითი) გულის უკმარისობის დროს

კარვედილოლით მკურნალობის დროს დაფიქსირდა თირკმლის ფუნქციის შეუქცევადი გაუარესება გულის ქრონიკული უკმარისობის და დაბალი არტერიული წნევის მქონე პაციენტებში (სისტოლური <100 მმ ვწყ), რომლებსაც ასევე აღენიშნებოდათ გულის იშემიური დაავადება ან განზოგადებული სისხლძარღვთა დაავადებები და/ან თირკმლის უკმარისობა. ამიტომ, კარვედილოლით მკურნალობის ტიტრაციის დროს, ამ რისკ-ფაქტორების მქონე პაციენტებში, თირკმლის ფუნქცია ხშირად უნდა შემოწმდეს. თუ თირკმლის ფუნქცია გაუარესდა, კარვედილოლის დოზა უნდა შემცირდეს ან, საჭიროების შემთხვევაში, თერაპია შეწყდეს.

მარცხენა-პარკუჭოვანი დისფუნქცია მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტის შემდეგ

კარვედილოლით მკურნალობის დაწყებამდე პაციენტი უნდა იყოს კლინიკურად სტაბილურ მდგომარეობაში.

გარდა ამისა, პაციენტმა უნდა მიიღოს აგფ ინჰიბიტორი მინიმუმ 48 საათით ადრე, ხოლო ამ აგფ ინჰიბიტორის დოზა უნდა დარჩეს სტაბილური ბოლო 24 საათის განმავლობაში.

არასტაბილური სტენოკარდიის მქონე პაციენტებში, კარვედილოლის გამოყენების შესახებ მხოლოდ შეზღუდული მონაცემები არსებობს, ამიტომ, ასეთი სიმპტომების არსებობისას გამოყენება უნდა მოხდეს სიფრთხილით.

ფილტვის ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადება

ქოშინი შეიძლება განვითარდეს  ბრონქული სპაზმისადმი მიდრეკილ პაციენტებში, სასუნთქი გზების წინააღმდეგობის პოტენციური მატების გამო.  ამიტომ, რესპირატორული დაავადების მქონე პაციენტებს, მათ შორის ბრონქოსპასტიური კომპონენტის ჩათვლით, არ უნდა ჩაუტარდეთ მკურნალობა კარვედილოლით (იხ. პუნქტი 4.3).

დიაბეტის მქონე პაციენტები

კარვედილოლი გამოიყენება სიფრთხილით შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტებში, რადგან სისხლში გლუკოზის შედეგები შეიძლება გაუარესდეს ან მწვავე ჰიპოგლიკემიის ადრეული გამაფრთხილებელი ნიშნები ან სიმპტომები შეიძლება შეინიღბოს ან შემცირდეს. ამრიგად, ასეთ პაციენტებში საჭიროა სისხლში გლუკოზის ხშირი მონიტორინგი მკურნალობის დაწყებამდე და კარვედილოლის დოზის ცვლილებისას, შესაბამისად. შესაძლებელია საჭირო გახდეს ანტიჰიპერტენზიული მკურნალობის კორექტირება.

მკაცრი დიეტის დროს ასევე აუცილებელია სისხლში გლუკოზის კონცენტრაციის ხშირი სამედიცინო მონიტორინგი (იხ. პუნქტი 4.5).

ბეტა–ბლოკატორებმა შეიძლება გაზარდონ ინსულინის მიმართ რეზისტენტობა და შენიღბონ ჰიპოგლიკემიის სიმპტომები.

თუმცა, უამრავი კვლევიდან დგინდება რომ ვაზოდილატაციური ბეტა ბლოკატორები როგორიცაა კარვედილოლი, უფრო ეფექტიან გავლენას ახდენს გლუკოზის და ლიპიდურ პროფილებზე.

პერიფერიული ვასკულარული დაავადება და რეინოს დაავადება

პერიფერიული ვასკულარული დაავადების მქონე პაციენტებში, კარვედილოლი მიიღება სიფრთხილით (მაგ. რეინოს დაავადება), რადგან ბეტა ბლოკატორებმა შეიძლება გამოიწვიონ ან გაამძაფრონ არტერიული მიმოქცევის დარღვევის სიმპტომები.

ჰიპერთირეოიდიზმი

კარვედილოლმა შეიძლება შენიღბოს ჰიპერთირეოიდიზმის სიმპტომები.

ანესთეზია და ქირურგიული ჩარევა

კარვედილოლისა და გარკვეული საანესთეზიო საშუალებების დანამატის უარყოფითი ინოტროპული ეფექტის გამო, სიფრთხილეა რეკომენდებული პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ ოპერაცია.

ბრადიკარდია

კარვედიდოლის მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს ბრადიკარდია. კარვედილოლის დოზა უნდა შემცირდეს თუ პულსი იქნება წუთში 55–ზე ქვემოთ.

ჰიპერმგრძნობელობა

სიფრთხილეა საჭირო, როდესაც მიიღება ბეტა–ბლოკატორების საშუალებები მძიმე ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების მქონე პაციენტებში ან როდესაც გადიან დესენსიბილიზაციის თერაპიას, რადგან შესაძლოა გაიზარდოს ალერგენებისადმი მგრძნობელობა და ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების სიმძიმე.

მძიმე რეაქციები კანის მხრივ

ძალიან იშვიათად, კარვედილოლით მკურნალობის დროს გამოვლინდა კანის მხრივ მძიმე რეაქციები, როგორიცაა ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი და სტივენ ჯონსონის სინდრომი (იხ. პუნქტი 4.8).

კარვედილოლის მიღება სამუდამოდ უნდა შეწყდეს იმ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ კანის მხრივ მძიმე რეაქციები, რომელსაც შესაძლოა იწვევდეს კარვედილოლი.

ფსორიაზი

ანამნეზში ფსორიაზის მქონე პაციენტებმა ბეტა ბლოკატორებთან ერთად უნდა მიიღონ კარვედილოლი მხოლოდ მას შემდეგ, რაც სარგებელი და რისკები სიფრთხილით იქნება გათვალისწინებული.

კალციუმის არხის ბლოკატორებთან ერთდროული მიღება

ფრთხილი მონიტორინგია საჭირო ეკგ–ს და არტერიული წნევის გაზომვისას, როდესაც ერთდროულად მიიღება კალციუმის ანტაგონისტები, როგორიცაა ვერაპამილი ან დილტიაზემი, ან სხვა ანტიარითმიული საშუალებები.

ფეოქრომოციტომა

პაციენტებმა, რომლებსაც აქვთ ფეოქრომოციტომა არ უნდა იმკურნალონ ბეტა–ბლოკატორებით სანამ არ მიიღწევა ადექვატური ალფა ბლოკადა. მიუხედავად იმისა, რომ კარვედილოლს გააჩნია ალფა–მაბლოკირებელი და ბეტა–მაბლოკირებელი ფარმაკოლოგიური თვისებები, ასეთ პირობებში მისი გამოყენების შესახებ არასაკმარისი მონაცემებია. აქედან გამომდინარე, კარვედილოლი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ფეოქრომოციტომა.

პრინცმეტალის სტენოკარდია

აქტიურმა ნივთიერებებმა არა–სელექტიური ბეტა ბლოკატორების აქტივობით, შეიძლება გამოიწვიონ გულ–მკერდის ტკივილი პრინცმეტალის სტენოკარდიის მქონე პაციენტებში. ასეთ პაციენტებში არ არსებობს კარვედილოლის კლინიკური გამოცდილება, თუმცა კარვედილოლის ალფა–ბლოკატორების აქტივობამ შეიძლება ხელი შეუშალოს ასეთ სიმპტომებს. კარვედილოლი უკუნაჩვენებია პრინცმეტალის სტენოკარდიის მქონე პაციენტებში (იხ. პუნქტი 4.3). კარვედილოლი გამოიყენება სიფრთხილით იმ პაციენტებში, რომლებზეც ეჭვობენ რომ აქვთ პრინცმეტალის სტენოკარდია.

კონტაქტური ლინზები

კონტაქტური ლინზების მომხმარებლებმა უნდა იცოდნენ ლაკრიმაციის შესაძლო არსებობის შესახებ.

მოხსნის სინდრომი

კარვედილოლით მკურნალობა არ უნდა შეწყდეს უეცრად, განსაკუთრებით გულის იშემიური დაავადების მქონე პაციენტებში. რეკომენდებულია დოზის თანდათანობითი შემცირება ორი კვირის განმავლობაში.

გამოყენება როგორც დოპინგ საშუალება

კარვედი-დენკის გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს დოპინგ-ტესტების დადებითი შედეგები. კარვედი დენკის დოპინგ საშუალებად გამოყენება შეიძლება იყოს საზიანო ჯანმრთელობისთვის.

პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა

კარვედილოლის გამოყენება ბავშვებსა და 18 წლამდე ასაკის მოზარდებში არ არის რეკომენდებული უსაფრთხოების მონაცემების არასაკმარისი ხელმისაწვდომობის გამო.

ხანდაზმული ასაკის პაციენტები

ხანდაზმული ასაკის პაციენტები შეიძლება იყვნენ უფრო მგრძნობიარენი კარვედილოლის ეფექტების მიმართ და საჭიროა უფრო ხშირი მონიტორინგი.

სხვა ბეტა-ბლოკატორების მსგავსად, განსაკუთრებით გულის კორონარული დაავადების მქონე პაციენტებში, კარვედილოლი თანდათან უნდა შეწყდეს.

4.5  ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედებები

კარვედილოლის გავლენა სხვა სამკურნალო საშუალებების ფარმაკოკინეტიკაზე:

კარვედილოლი არის სუბსტრატი, ისევე როგორც P-გლიკოპროტეინის ინჰიბიტორი. ამიტომ, სამკურნალო პროდუქტების ბიოშეღწევადობა, რომლებიც ტრანსპორტირდება P-გლიკოპროტეინით, შეიძლება გაიზარდოს კარვედილოლის ერთდროული მიღებით. კარვედილოლის ბიოშეღწევადობა ასევე შეიძლება შეიცვალოს P- გლიკოპროტეინის სხვა ინდუქტორებისა და ინჰიბიტორების მიერ.

დიგოქსინი: ჯანმრთელ ადამიანებსა და გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში ჩატარებულმა რამდენიმე კვლევამ აჩვენა შრატში დიგოქსინის კონცენტრაციის ზრდა 20%-მდე. ამიტომ, მკურნალობის დაწყებამდე, დოზის კორექცია და კარვედილოლის შეწყვეტა, რეკომენდებულია შრატში დიგოქსინის კონცენტრაციის უფრო ფრთხილად მონიტორინგი (იხ. პუნქტი 4.4). კარვედილოლი არ ახდენს გავლენას დიგოქსინის ინტრავენურად შეყვანისას.

ციკლოსპორინი: თირკმლის და გულის გადანერგვის მქონე პაციენტებმა, რომლებმაც მიიღეს პერორალურად ციკლოსპორინი, ორი კვლევიდან გამოვლინდა პლაზმაში ციკლოსპორინის კონცენტრაციის მომატება კარვედილოლით მკურნალობის დაწყების შემდეგ. როგორც ჩანს, კარვედილოლი ზრდის ციკლოსპორინის პერორალურად მიღებულ ბიოშეღწევადობას დაახლოებით 10%-20%-ით. ასეთ პაციენტებში, ციკლოსპორინის თერაპიული დონის შესანარჩუნებლად, საჭირო იყო ციკლოსპორინის დოზის შემცირება საშუალოდ 10-20%-ით. ურთიერთქმედების მექანიზმი გაურკვეველია, მაგრამ შეიძლება ასოცირებული იყოს ნაწლავებში P- გლიკოპროტეინის ინჰიბიტორულ მოქმედებასთან.

ციკლოსპორინის კონცენტრაციის მნიშვნელოვანი ინდივიდუალური ცვალებადობის გამო, კარვედილოლით თერაპიის დაწყების შემდეგ რეკომენდებულია ციკლოსპორინის კონცენტრაციის ყურადღებით მონიტორინგი და, საჭიროების შემთხვევაში, ციკლოსპორინის დოზის კორექცია. კარვედილოლთან ურთიერთქმედება ციკლოსპორინის ინტრავენური შეყვანისას მოსალოდნელი არ არის.

სხვა სამკურნალო საშუალებების გავლენა კარვედილოლის ფარმაკოკინეტიკაზე

CYP2D6 და CYP2C9–ის ინჰიბიტორებმა და ინდუქტორებმა შეიძლება გავლენა მოახდინონ კარვედილოლის სისტემური და/ან პრესისტემური მეტაბოლიზმის სტერეოსელექციურ ცვლილებაზე, რაც იწვევს სისხლში (R)–კარვედილოლის და (S)–კარვედილოლის პლაზმის კონცენტრაციის ზრდას ან შემცირებას (იხ. პუნქტი 5.2). ქვემოთ მოცემულია პაციენტებში ან ჯანმრთელ სუბიექტებზე დაკვირვების ზოგიერთი მაგალითი. თუმცა, ეს დოზირების ჩამონათვალი არ ნიშნავს რომ არის ამომწურავი.

ციმეტიდინი: ციმეტიდინს, ჰიდრალაზინს და ალკოჰოლს შეუძლიათ გაზარდონ კარვედილოლის სისტემური ხელმისაწვდომობა, რადგან ისინი ამცირებენ მის ღვიძლის მეტაბოლიზმს ფერმენტის ინჰიბირების გზით. ამიტომ, რეკომენდებულია ასეთი პაციენტების ხშირი მონიტორინგი ერთდროული გამოყენებისას.

რიფამპიცინი: 12 ჯანმრთელ სუბიექტზე ჩატარებულ კვლევაში, კარვედილოლის ხელმისაწვდომობა რიფამპიცინთან ერთდროულად გამოყენებისას შემცირდა დაახლოებით 60%-ით და აღმოჩნდა, რომ კარვედილოლს ნაკლები გავლენა აქვს სისტოლურ არტერიულ წნევაზე. ურთიერთქმედების მექანიზმი უცნობია, მაგრამ ის შეიძლება მიეკუთვნებოდეს ნაწლავებში P-გლიკოპროტეინის ინდუქციას რიფამპიცინის მეშვეობით. რეკომენდებულია ბეტა ბლოკადის მონიტორინგი პაციენტებში, რომლებიც იღებენ კარვედილოლს და რიფამპიცინს ერთდროულად.

ამიოდარონი: ჩატარებულიადამიანის ღვიძლის მიკროსომებზე ინ ვიტრო კვლევამ აჩვენა, რომ ამიოდარონი და დესეთილამიოდარონი აფერხებენ (R)-კარვედილოლის და (S)-კარვედილოლის დაჟანგვას. გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს კარვედილოლი და ამიოდარონი ერთდროულად, კარვედილოლის მიღებით მნიშვნელოვნად გაიზარდა (S)-კარვედილოლის დონე 2.2-ჯერ, იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც მხოლოდ კარვედილოლს იღებდნენ. (S)-კარვედილოლზე ზემოქმედება მიეკუთვნება დესეთილამიოდარონს, ამიოდარონის მეტაბოლიტს, რომელიც არის CYP2C9–ის ძლიერი ინჰიბიტორი. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ კარვედილოლს და ამიოდარონს, რეკომენდებულია ბეტა ბლოკადის მონიტორინგი.

ფლუოქსეტინი და პაროქსეტინი: კარვედილოლისა და ფლუოქსეტინის ერთდროულმა გამოყენებამ, CYP2D6–ის ძლიერმა ინჰიბიტორმა, რანდომიზებულ, ჯვარედინ კვლევაში, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო გულის უკმარისობით დაავადებულმა 10 პაციენტმა, გამოიწვია კარვედილოლის მეტაბოლიზმის სტერეოსელექციური დათრგუნვა (R)-ენანთიომერის საშუალო AUC–ის 77%-იანი ზრდა და (S-) ენანთიომერის საშუალო AUC–ის სტატისტიკურად უმნიშვნელო ზრდა 35% –ით პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით. თუმცა, გვერდითი ეფექტების, არტერიული წნევის და გულისცემის მაჩვენებლების მიხედვით, განსხვავებები არ იქნა ნაპოვნი სამკურნალო ჯგუფებს შორის. პაროქსეტინის ერთჯერადი ორალური დოზის მიღების ეფექტი, ძლიერი CYP2D6 ინჰიბიტორი, კარვედილოლის ფარმაკოკინეტიკა შესწავლილ იქნა 12 ჯანმრთელ სუბიექტში. მიუხედავად მნიშვნელოვანი მატებისა (R)-კარვედილოლისა და (S)-კარვედილოლის არსებობისას, სუბიექტებში კლინიკური ეფექტები არ გამოვლენილა.

ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედებები

ინსულინი ან ორალური ანტიდიაბეტური საშუალებები: ინსულინის და პერორალური ჰიპოგლიკემიური პრეპარატების მოქმედება შეიძლება გაძლიერდეს ბეტა ბლოკატორებით. ჰიპოგლიკემიის სიმპტომები შეიძლება იყოს შენიღბული ან შესუსტებული (განსაკუთრებით ტაქიკარდია). ამიტომ, აუცილებელია სისხლში გლუკოზის რეგულარული მონიტორინგი პაციენტებში, რომლებიც იყენებენ ინსულინს ან პერორალურ ანტიდიაბეტურ საშუალებებს (იხ. პუნქტი 4.4).

კატექოლამინების შემამცირებელი საშუალებები: პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ბეტა-ბლოკირების თვისებების მქონე სამკურნალო საშუალებებს, სამკურნალო საშუალებები, რომლებსაც შეუძლიათ კატექოლამინების შემცირება (მაგ. რეზერპინი და მაო-ს ინჰიბიტორები), უნდა მოხდეს ხშირი მონიტორინგი ჰიპოტენზიის და/ან მწვავე ბრადიკარდიის ნიშნების დროს.

დიგოქსინი: ბეტა-ბლოკატორების და დიგოქსინის კომბინირებულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს AV გამტარობის დამატებით გახანგრძლივება.

კალციუმის არხის ბლოკატორები როგორიცაა ვერაპამილი ან დილთიაზემი, ამიოდარონი ან სხვა ანტიარითმიული საშუალებები: AV გამტარობის დარღვევების რისკი შეიძლება გაიზარდოს კარვედილოლის და კალციუმის პერორალური ანტაგონისტების ერთდროული გამოყენებისას, როგორიცაა ვერაპამილი ან დილთიაზემი, ან სხვა ანტიარითმული საშუალებები, როგორიცაა ამიოდარონი. კარვედილოლისა და დილთიაზემის ერთდროულ გამოყენებასთან დაკავშირებით აღწერილია გამტარობის დარღვევის ცალკეული შემთხვევები (იშვიათად ასოცირდება ჰემოდინამიკურ დარღვევასთან). თუ კარვედილოლი უნდა იქნას მიღებული კალციუმის ანტაგონისტებთან ერთად, როგორიცაა ვერაპამილი ან დილთიაზემი, ამიოდარონი ან სხვა ანტიარითმული საშუალებები, არტერიული წნევის, გულისცემის და გულის რითმის (ეკგ) მონიტორინგი რეკომენდებულია, როგორც სხვა აქტიური ნივთიერებებისათვის ბეტა-მაბლოკირებელი თვისებებით (იხ. ასევე პუნქტი 4.4).

კლონიდინი: კლონიდინის, რეზერპინის, გუანეთიდინის, მეთილდოპას ან გუანფაცინის კომბინირებულ გამოყენებას ბეტა-ბლოკატორებთან ერთად, შეუძლია დამატებით შეამციროს არტერიული წნევა და გულისცემა. თუ საჭიროებს შეწყდეს ბეტა-ბლოკატორების და კლონიდინის კომბინირებული გამოყენება, პირველ რიგში უნდა შეწყდეს ბეტა-ბლოკატორების მიღება. კლონიდინით მკურნალობა შეიძლება შემცირდეს რამდენიმე დღის შემდეგ დოზის თანდათანობით შემცირებით.

ანტიჰიპერტენზიული საშუალებები: ისევე როგორც სხვა აქტიური ნივთიერებები, რომლებსაც გააჩნიათ ბეტა-ბლოკირების აქტივობა, კარვედილოლს შეუძლია გააძლიეროს სხვა ანტიჰიპერტენზიული საშუალებების (მაგალითად, ალფა 1 ანტაგონისტები) და სამკურნალო საშუალებების მოქმედება, რომლებსაც შესაძლოა ჰქონდეთ ჰიპოტენზიური გვერდითი ეფექტები (როგორიცაა ბარბიტურატები, ფენოთიაზინი, ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები, ვაზოდილატატორები და ალკოჰოლი).

ანესთეზიური საშუალებები: ანესთეზიის დროს, კარვედილოლის და ზოგიერთი საანესთეზიო საშუალების უარყოფითი ინოტროპული მოქმედება და ანტიჰიპერტენზიული მოქმედება შეიძლება სინერგიულად გაიზარდოს.

ამ მიზეზით, რეკომენდებულია სასიცოცხლო ნიშნების ფრთხილად მონიტორინგი (იხ. პუნქტი 4.4).

NSAIDs: არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების (NSAIDs) და ბეტა-ბლოკატორების ერთდროულმა გამოყენებამ, შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპერტენზია და არტერიული წნევის კონტროლის დაქვეითება.

ბეტა-ადრენერგული ბრონქოდილატატორები: არა–კარდიოსელექციური ბეტა-ბლოკატორები ეწინააღმდეგებიან ბეტა-ადრენერგული ბრონქოდილატატორების ბრონქოდილატაციურ ეფექტს. რეკომენდებულია ასეთი პაციენტების ხშირი მონიტორინგი.

4.6  ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

კარვედილოლისთვის, არ არსებობს კლინიკური მონაცემები დაუცველი ორსულობის დროს.

ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (იხ. პუნქტი 5.3).

ბეტა-ბლოკატორები ამცირებენ პლაცენტის პერფუზიას. შეიძლება განვითარდეს ნაყოფის ინტრაუტერიული სიკვდილი, მუცლის მოშლა და ნაადრევი მშობიარობა. გარდა ამისა, გვერდითი მოვლენები (განსაკუთრებით ჰიპოგლიკემია და ბრადიკარდია) შეიძლება განვითარდეს როგორც ნაყოფზე, ასევე ახალდაბადებულ ბავშვზე. მშობიარობის შემდგომ, არსებობს გაზრდილი რისკი ახალშობილი ბავშვის გულისა და ფილტვის გართულებების მხრივ. ამიტომ, კარვედილოლი უნდა იქნას გამოყენებული ორსულებში მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ დედის სარგებელი ამართლებს უშვილო ან ახალშობილი ბავშვის პოტენციურ რისკს.

ბეტა-ბლოკატორებით მკურნალობა უნდა შეწყდეს მშობიარობამდე 72-48 საათით ადრე. თუ აღნიშნული ვერ ხერხდება, ახალშობილი უნდა დარჩეს მჭიდრო დაკვირვების ქვეშ დაბადებიდან პირველი 48 - 72 საათის განმავლობაში.

ლაქტაციის პერიოდი

ლაქტაციაზე მყოფ ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ კარვედილოლი და/ან მისი მეტაბოლიტები გადადის და გროვდება ვირთაგვების დედის რძეში. კარვედილოლის ექსკრეცია დედის რძეში არ არის შესწავლილი. კარვედილოლი უკუნაჩვენებია ძუძუთი კვების დროს. ამიტომ, კარვედილოლით მკურნალობის შემთხვევაში ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს.

ფერტილობა

ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში, ქალთა ნაყოფიერება დაქვეითდა კარვედილოლით მკურნალობის შემდეგ (იხ. პუნქტი 5.3).

4.7  გავლენა ავტომობილისა და სხვა მექანიკური მოწყობილობების მართვის უნარზე

არ ჩატარებულა კვლევები ავტომობილის მართვისა და სხვა მოწყობილობების მართვის უნარზე. არსებობს მედიკამენტისადმი განსხვავებული ინდივიდუალური რეაქციები (მაგ. თავბრუსხვევა, დაღლილობა),  რომელთაც შესაძლოა შეაფერხონ მართვის ან მექანიკური მოწყობილობების გამოყენების უნარი, უსაფრთხოების ზომების გარეშე. განსაკუთრებით ეს ეხება მკურნალობის საწყის პერიოდს, მითუმეტეს თუ პაციენტი იღებს მედიკამენტის გაზრდილ ან შეცვლილ დოზას, ალკოჰოლთან ერთად.

4.8  არასასურველი ეფექტები

ა) უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

თავბრუსხვევის, მხედველობის დარღვევის, ბრადიკარდიის და მომატებული გულის უკმარისობის გარდა, გვერდითი ეფექტების სიხშირე არ არის დოზაზე დამოკიდებული.

ბ) არასასურველი ეფექტების ჩამონათვალი

კარვედილოლის მიღებისას გვერდითი ეფექტების უმრავლესობის რისკი შედარებულია ყველა ჩვენებას. გამონაკლისები აღწერილია ქვეპუნქტში (C).

გვერდითი ეფექტების შესაფასებლად გამოიყენება შემდეგი სიხშირეები:

ძალიან ხშირი          (> 1/10)

ხშირი                         (≥ 1/100-დან < 1/10-მდე)

არახშირი                   (≥ 1/1,000-დან < 1/100-მდე)

იშვიათი                     (≥ 1/10,000-დან < 1/1,000-მდე)

ძალიან იშვიათი       (< 1/10,000)

უცნობი სიხშირით   (არსებული მონაცემებით სიხშირე ვერ დგინდება)

ცხრილი 1 აჯამებს იმ არასასურველ ეფექტებს, რომლებიც დაფიქსირდა კარვედილოლზე შემდეგი ჩვენებების ძირითადი კვლევებისას: გულის ქრონიკული უკმარისობა, მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტის შემდგომი მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია, ჰიპერტენზია და ქრონიკული სტენოკარდიის ხანგრძლივი მკურნალობა.

ცხრილი 1                                      გვერდითი მოვლენები კლინიკურ კვლევებში

გ)    შერჩევითი გვერდითი ეფექტების აღწერა

თავბრუსხვევა, სინკოპე, თავის ტკივილი და ასთენია ჩვეულებრივ რბილი ხასიათისაა და უფრო სავარაუდოა, რომ გამოვლინდეს მკურნალობის დასაწყისში.

კარვედილოლის დოზის ტიტრაციის დროს, გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებმა შეიძლება განიცადონ გულის უკმარისობის გამწვავება და სითხის შეკავება (იხ. პუნქტი 4.4)

გულის უკმარისობა არის ჩვეულებრივი გვერდითი მოვლენა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ როგორც პლაცებოთი, ასევე კარვედილოლით (14.5% და 15.4% შესაბამისად, მარცხენა პარკუჭის დისფუნქციის მქონე პაციენტებში მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტის შემდეგ).

დაფიქსირდა თირკმლის ფუნქციის შეუქცევადი გაუარესება (იხ. პუნქტი 4.4) პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ გულის ქრონიკული უკმარისობა და დაბალი არტერიული წნევა, გულის იშემიური დაავადება და გენერალიზებული სისხლძარღვთა დაავადება და/ან თირკმლის უკმარისობა კარვედილოლით მკურნალობის დროს.

ბეტა-ბლოკატორებმა შეიძლება გამოიწვიონ ლატენტური შაქრიანი დიაბეტის გამოვლინება, გაამწვავოს გამოხატული დიაბეტი და შეაფერხოს სისხლში გლუკოზის რეგულირება.

ქალებში, კარვედილოლმა შეიძლება გამოიწვიოს შარდის შეუკავებლობა, რომელიც ქრება წამლის შეწყვეტისთანავე.

გვერდითი ეფექტების შესახებ შეტყობინება

სამედიცინო პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინების გაკეთება მნიშვნელოვანია. ეს საშუალებას იძლევა სამედიცინო პრეპარატის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივ მონიტორინგის. ჯანდაცვის თანამშრომლებს სთხოვენ აცნობონ ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ, შეტყობინების ეროვნული სისტემის საშუალებით.

4.9  დოზის გადაჭარბება

დოზის გადაჭარბების სიმპტომები

დოზის გადაჭარბებამ შეიძლება გამოიწვიოს მძიმე ჰიპოტენზია, ბრადიკარდია, გულის უკმარისობა, კარდიოგენური შოკი და გულის გაჩერება. გარდა ამისა, შეიძლება განვითარდეს რესპირატორული პრობლემები, ბრონქოსპაზმი, ღებინება, ცნობიერების დაქვეითება და გენერალიზებული კრუნჩხვები.

დოზის გადაჭარბების მკურნალობა

ზოგადი მკურნალობის გარდა, სასიცოცხლო მნიშვნელობის პარამეტრები უნდა იყოს გამოკვლეული და შესწორებული, საჭიროების შემთხვევაში ინტენსიური თერაპიის დროს შეიძლება საჭირო გახდეს მექანიკური ვენტილაცია ზოგიერთ შემთხვევებში.

გასტროინტესტინალურ ტრაქტში კარვედილოლის შეწოვა შეიძლება შემცირდეს კუჭის ამორეცხვის, გააქტიურებული ნახშირის გამოყენების და საფაღარათო საშუალების გამოყენების დროს.

ასეთი პაციენტები უნდა მოთავსდნენ მწოლიალე მდგომარეობაში.

შემდეგი ანტიდოტები შესაძლებელია:

-        ბრადიკარდიის დროს:

ინტრავენური ატროპინი  0.5 მგ-დან 2 მგ-მდე დოზით; კარდიოსტიმულატორული თერაპია უნდა ჩატარდეს  ბრადიკარდიის შემთხვევაში.

-ჰიპოტენზიის ან შოკის დროს:

პლაზმის შემცვლელები და, საჭიროების შემთხვევაში, სიმპათომიმეტიკები.

კარვედილოლის ბეტა-ბლოკატორების აქტივობაზე დოზა-დამოკიდებული შემცირება მიიღწევა სიმპათომიმეტიკების ნელი ინტრავენური შეყვანისას, მაგ. იზოპრენალინი, დობუტამინი, ორციპრენალინი ან ადრენალინი, სხეულის მასაზე მორგებული დოზებით. თუ საჭიროა დადებითი ინოტროპული ეფექტი, საჭიროა ფოსფოდიესტერაზას ინჰიბიტორის შეყვანა, როგორიცაა მილრინონე. საჭიროების შემთხვევაში, შესაძლებელია გლუკაგონის (1 მგ-დან 10 მგ-მდე ინტრავენური) მიღება, საჭიროების შემთხვევაში - უწყვეტი ინფუზია 2 მგ/სთ-დან 5 მგ/საათამდე.

თუ ინტოქსიკაცია გამოვლენილია პერიფერიული ვაზოდილატაციით, ნორფენფრინის ან ნორეპინეფრინის მიღება საჭირო იქნება სისხლის მიმოქცევის მუდმივი მონიტორინგის დროს.

ბრონქოსპაზმის, ბეტა-სიმპათომიმეტიკების (აეროზოლის სახით, ან ინტრავენურად, თუ ეფექტი არაადექვატურია) ან ამინოფილინის შემთხვევების დროს, შეყვანა უნდა მოხდეს ნელი ინტრავენური ინექციის ან ინფუზიის სახით.

კრუნჩხვების შემთხვევაში, რეკომენდებულია დიაზეპამის ან კლონაზეპამის ნელი ინტრავენური შეყვანა.

საყურადღებოა:

მწვავე ინტოქსიკაციის შემთხვევაში, რომელსაც თან ახლავს შოკის მაგვარი სიმპტომები, ანტიდოტებით მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს საკმარისად დიდხანს, ვინაიდან მოსალოდნელია ნახევარგამოყოფის პერიოდის გახანგრძლივება და კარვედილოლის გადანაწილება შეიძლება მოხდეს უფრო ღრმა ნაწილებიდან. ანტიდოტით მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია დოზის გადაჭარბების სიმძიმეზე.  ამიტომ, უნდა გატარდეს საწინააღმდეგო ღონისძიებები, სანამ პაციენტის მდგომარეობა არ დასტაბილურდება.

კარვედილოლი არ გამოიყოფა დიალიზის დროს, რადგან აქტიური ნივთიერება არ არის დიალიზებადი, ცილებთან შეკავშირების მაღალი ხარისხის გამო.

1. 5.    ფარმაკოლოგიური თვისებები

5.1  ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ალფა და ბეტა ბლოკატორების სამკურნალო საშუალებები

ათქ კოდი:  C07AG02

მოქმედების მექანიზმი

კარვედილოლი არის არასელექტიური ბეტა-ბლოკატორი ნივთირება ვაზოდილატაციური თვისებებით,  რითაც განაპირობებს პერიფერიულ სისხლძარღვთა წინააღმდეგობის შემცირებას.  ვაზოდილატაციური ეფექტი ძირითადად ხდება სელექტიური ალფა 1 რეცეპტორების ბლოკადის გამო. კარვედილოლს არ გააჩნია სიმპათომიმეტური აქტივობა და აქვს მემბრანომასტაბილიზებელი მოქმედება.

კარვედილოლს გააჩნია ანტიოქსიდაციური თვისებები და შესაძლებელია დააინჰიბიროს რეაქტიული ჟანგბადის ნაერთების მოქმედება. კარვედილოლის და მისი მეტაბოლიტების ანტიოქსიდანტური თვისებები დადასტურებულია ინ ვიტრო და ინ ვივო ცხოველებზე და ინ ვიტრო კვლევებით ადამიანის უჯრედების სხვადასხვა ტიპზე, ასევე კლინიკურ კვლევებში.

კარვედილოლის  არასელექციურობა გულისხმობს, როგორც ბეტა 1, ისე ბეტა 2 ადრენორეცეპტორების ბლოკირების  უნარს, რაც მიეწერება (S)-(-) ენანტიომერის არსებობას.

კარვედილოლი, ბეტა-მაბლოკირებელი აქტივობის ხარჯზე, იწვევს რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემის ინჰიბირებას. ამცირებს რენინის გამოთავისუფლებას.

მაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების (HDL) და დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების (LDL) HDL/LDL თანაფარდობა არ მოქმედებს კარვედილოლის მიერ.

კლინიკური ეფექტიანობა და უსაფრთხოება

კარვედილოლის კლინიკური კვლევებიდან მიღებული იქნა შემდეგი შედეგები:

ჰიპერტენზია:

ჰიპერტენზიულ პაციენტებში, კარვედილოლი ამცირებს არტერიულ წნევას ბეტა-ბლოკადის და ალფა-მოდულირებული ვაზოდილატაციის კომბინაციით. ანტიჰიპერტენზიულ ეფექტს არ ახლავს მთლიანი პერიფერიული წინააღმდეგობის მომატება და პერიფერიული სისხლის მიმოქცევა უცვლელი რჩება. გულისცემა ზომიერად მცირდება. თირკმლის პერფუზია და თირკმლის ფუნქცია ჩვეულებრივ უცვლელი რჩება. კარვედილოლი ინარჩუნებს ინსულტის მოცულობას და ამცირებს მთლიან პერიფერიულ წინააღმდეგობას.

ჰიპერტენზიულ პაციენტებში, კარვედილოლი ზრდის პლაზმური ნორეპინეფრინის კონცენტრაციას.

კორონალური გულის უკმარისობა

გულის კორონარული დაავადების მქონე პაციენტებში, კარვედილოლს აქვს ანტი-იშემიური და ანტიანგინალური მოქმედება, მათ შორის გრძელვადიანი მკურნალობის დროს. მწვავე ჰემოდინამიკურმა კვლევებმა აჩვენა პარკუჭოვანი დატვირთვის შემცირება (ფილტვის არტერიის წნევა და ფილტვის კაპილარული წნევა) და შემდგომი დატვირთვა (პერიფერიული წინააღმდეგობა).

ქრონიკული გულის უკმარისობა 

გულის იშემიური ან არაიშემიური ქრონიკული უკმარისობის მქონე პაციენტებში, კარვედილოლმა მნიშვნელოვნად შეამცირა სიკვდილიანობა და ჰოსპიტალიზაციის მაჩვენებლები, გააუმჯობესა სიმპტომები და მარცხენა პარკუჭის ფუნქცია. კარვედილოლის მოქმედება დამოკიდებულია დოზაზე.

ჩატარებულ საერთაშორისო ფართო მასშტაბიან ორმაგად-ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებად, მულტიცენტრულ სიკვდილიანობის კვლევაში (COPERNICUS), რომელიც ჩატარდა იშემიური ან არაიშემიური ქრონიკული გულის სტაბილური უკმარისობის მქონე პაციენტებში, რომლებსაც უკვე ჩაუტარდათ ოპტიმალური სტანდარტული თერაპია (მაგ, დიურეტიკები, აგფ ინჰიბიტორები, დიგიტალისები და/ან ვაზოდილატატორები საჭიროების შემთხვევაში) კვლევა იყო რანდომიზებული კარვედილოლით (1156 პაციენტი) ან პლაცებოთი (1133 პაციენტი). პაციენტებს აღენიშნებოდათ მარცხენა პარკუჭის სისტოლური დისფუნქცია საშუალო განდევნის ფრაქციით <20%. მთლიანი სიკვდილიანობა ერთ წელიწადში 35% -ით დაბალი იყო კარვედილოლის ჯგუფში 12,8% -ით, ვიდრე პლაცებოს ჯგუფში 19,7% (p = 0,00013). პაციენტის გადარჩენის უპირატესობა შენარჩუნებულია კარვედილოლის თერაპიით ყველა შესწავლილ ქვეპუნქტში, როგორიცაა მაღალი რისკის მქონე პაციენტები (EF <20%, ხშირი რეჰოსპიტალიზაცია). უეცარი გულით სიკვდილიანობის მაჩვენებელი კარვედილოლის ჯგუფში 41%-ით დაბალი იყო, ვიდრე პლაცებოს ჯგუფში (5.3 წინააღმდეგ 8.9%-ის).

სიკვდილიანობის ან ჰოსპიტალიზაციის კომბინირებული მეორეული საბოლოო წერტილები გულის უკმარისობის გამო (31% შემცირება), სიკვდილიანობა ან ჰოსპიტალიზაცია გულ-სისხლძარღვთა მიზეზების გამო (27% შემცირება) და ყველა მიზეზით სიკვდილიანობა ან ჰოსპიტალიზაცია (24% შემცირება) ყველა მნიშვნელოვნად დაბალი იყო კარვედილოლის ჯგუფში, ვიდრე პლაცებოს ჯგუფში (ყველა შემთხვევაში p <0.00004). კვლევის დროს, მწვავე გვერდითი ეფექტების სიხშირე უფრო დაბალი იყო კარვედილოლის ჯგუფში, ვიდრე პლაცებოს ჯგუფში (39.0% 45.4% -ის წინააღმდეგ). ტიტრაციის ფაზის დროს, კარვედილოლის ჯგუფში გულის უკმარისობის გამწვავებული შემთხვევები ასევე არ იყო უფრო მაღალი, ვიდრე პლაცებოს ჯგუფში.

5.2  ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

შეწოვა

ჯანმრთელ პაციენტებში 25 მგ კაფსულის პერორალური მიღების შემდეგ, კარვედილოლი სწრაფად შეიწოვება დაახლოებით 1^1⁄2 საათის (t_max) შემდეგ, სისხლის პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაციის (Cmax) მიღწევა 21 მგ/ლ. პერორალურად მიღებული კარვედილოლი პირველადი გავლის დროს ინტენსიურად მეტაბოლიზდება, რის შედგადაც აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა ჯანმრთელ,  მამრობითი სქესის პირებში შეადგენს დაახლოებით  25%-ს. კარვედილოლი წარმოადგენს რაცემატს, (S)(-)-ენანტიომერი გაცილებით უფორ სწრაფად მეტაბოლიზდება და აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა პერორალური მიღებისას შეადგენს 15%-ს. მაშინ, როცა (R)(+)-ენანტიომერის აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა წარმოადგენს 31%-ს. პლაზმაში (R) -კარვედილოლის მაქსიმალური კონცენტრაცია უხეშად ორჯერ აღემატება (S) -კარვედილოლს.

ინ ვიტრო კვლევებიდან დადგინდა, რომ კარვედილოლი არის ნაწლავის P-გლიკოპროტეინის გადამტანის სუბსტრატი. კარვედილოლის განაწილებაში P-გლიკოპროტეინის როლი ასევე დადასტურებულია ინ ვივო ჯანმრთელ სუბიექტებში.

განაწილება

კარვედილოლის მაღალი ლიპიოფილურობის გამო, ხასიათდება პლაზმის ცილებთან მაღალი შეკავშირების უნარით, რაც შეადგენს დაახლოებით 95%-ს. განაწილების მოცულობა შეადგენს 1.5 და 2 ლ/კგ-ს. ღვიძლის ციროზით დაავადებულ პაციენტებში განაწილების მოცულობა უფრო მაღალია.

ბიოტრანსფორმაცია

ადამიანებში, კარვედილოლი თითქმის მთლიანად გადადის ღვიძლში, სადაც დაჟანგვისა და კონიუგაციის შედეგად წარმოიქმნება მრავალი მეტაბოლიტი, რომლებიც ძირითადად გამოიყოფა ნაღველით. ცხოველებში ნაჩვენებია ენტეროჰეპატური მიმოქცევა.

ფენოლის რგოლის დემითილირებისა და ჰიდროქსილირების შედეგად წარმოიქმნება ბეტა-მაბლოკირებელი აქტივობის მქონე სამი აქტიური მეტაბოლიტი. პრეკლინიკურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ 4-ჰიდროქსიფენოლის მეტაბოლიტის ბეტა-ბლოკირების აქტივობა დაახლოებით 13-ჯერ უფრო ძლიერია ვიდრე კარვედილოლი. კარვედილოლთან შედარებით, მხოლოდ სამ აქტიურ მეტაბოლიტს გააჩნია სუსტი ვაზოდილაციური ეფექტი. სამი აქტიური მეტაბოლიტის კონცენტრაცია დაახლოებით 10-ჯერ დაბალია ადამიანებში, ვიდრე ძირითადი ნივთიერება. კარვედილოლის ორი ჰიდროქსიკარბაზოლის მეტაბოლიტები არის უაღრესად ძლიერი ანტიოქსიდანტი, რომელიც 30-80-ჯერ უფრო ეფექტურია ვიდრე კარვედილოლი.

ნელ მეტაბოლიზატორებში, ვაზოდილატაციური კომპონენტის მოქმედება შეიძლება გაძლიერდეს.

ადამიანებზე ჩატარებულმა ფარმაკოკინეტიკურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ კარვედილოლის ჟანგვითი მეტაბოლიზმი სტერეოსელექციურია. ჩატარებული ერთი ინ ვიტრო კვლევის შედეგიდან ჩანს, რომ სხვადასხვა ციტოქრომ P450 იზოფერმენტები, მათ შორის CYP2D6, CYP3A4, CYP2E1, CYP2C9 და CYP1A2, შეიძლება ჩართული იყოს ჟანგვისა და ჰიდროქსილირების პროცესებში.

ჯანმრთელ მოხალისეებსა და პაციენტებზე ჩატარებულმა კვლევებმა ცხადყო, რომ (R)-ენანტიომერი მეტაბოლიზდება ძირითადად CYP2D6, ხოლო (S)-ანანთიომერი ძირითადად CYP2D6 და CYP2C9-ის მეშვეობით.

გენეტიკური პოლიმორფიზმი

ადამიანებზე ფარმაკოკინეტიკური კვლევების შედეგებმა აჩვენა, რომ CYP2D6 მნიშვნელოვან როლს ასრულებს (R)-კარვედილოლის და (S) -კარვედილოლის მეტაბოლიზმში. შესაბამისად, პლაზმაში (R) -კარვედილოლის და (S)-კარვედილოლის კონცენტრაცია იზრდება ნელ მეტაბოლიზატორებში. შედეგები არის შეუსაბამო კლინიკურ მნიშვნელობასთან დაკავშირებით.

ელიმინაცია

50 მგ კარვედილოლის ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ, დოზის დაახლოებით 60% გამოიყოფა ნაღველით და ელიმინირდება ფეკალურ მასებთან ერთად 11 დღის განმავლობაში. ერთჯერადი დოზის პერორალური მიღების შემდეგ, მხოლოდ დაახ. 16% გამოიყოფა შარდით, კარვედილოლის ან მისი მეტაბოლიტების სახით. ნივთიერების 2%-ზე ნაკლები ექსკრეტირდება უცვლელი სახით შარდში. კარვედილოლის 12.5 მგ ინტრავენური ინფუზიის შემდეგ, ჯანმრთელ მოხალისეებში პლაზმური კლირენსი იყო დაახლოებით 600 მლ/წთ და ნახევარგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით 2.5 საათი.

50 მგ კაფსულის ნახევარგამოყოფის პერიოდი ჯანსაღ მოხალისეებში შეადგენდა  6.5 საათს, რომელიც ასევე შეესაბამება კაფსულის  ნახევარდაშლის პერიოდს. პერორალური მიღების შემდეგ, (S)- კარვედილოლის კლირენსი მთელი სხეულიდან დაახლოებით ორჯერ აღემატება (R)-კარვედილოლის.

ხაზოვანი/არა-ხაზოვანი

არსებობს ხაზოვანი კავშირი დოზასა და პლაზმის მაქსიმალურ კონცენტრაციას შორის (Cmax).

ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედებები

ღვიძლის დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტები

ღვიძლის ციროზით დაავადებულ პაციენტებში ჩატარებულმა ფარმაკოკინეტიკურმა კვლევამ აჩვენა, რომ კარვედილოლის სისტემური ხელმისაწვდომობა (AUC) ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში იყო 6.8-ჯერ მეტი ვიდრე ჯანმრთელ სუბიექტებში. ამიტომ, კარვედილოლის მიღება უკუნაჩვენებია ღვიძლის კლინიკურად გამოხატული უკმარისობი მქონე პაციენტებში (იხ. პუნქტი 4.3).

თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტები

AUC ღირებულებები, ნახევარგამოყოფის პერიოდი და პლაზმური მაქსიმალური კონცენტრაცია არ იცვლება მნიშვნელოვნად პაციენტებში ჰიპერტენზიით და თირკმლის უკმარისობით. თირკმელებით უცვლელი აქტიური ნივთიერების გამოყოფა მცირდება თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში; ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრების ცვლილებები მინიმალურია.

თირკმლის პერფუზიის ავტომატური რეგულირება და გლომერულური ფილტრაცია უცვლელი რჩება კარვედილოლით ხანგრძლივ მკურნალობასთან ერთად. თირკმლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტები არ საჭიროებენ დოზის ცვლილებას (იხ. პუნქტი 4.2)

კარვედილოლი არ არის დიალიზებადი, რადგან მას არ შეუძლია გადალახოს დიალიზის მემბრანა, ალბათ მისი მაღალი პლაზმის ცილებთან შეკავშირების გამო.

გულის უკმარისობის მქონე პაციენტები

ჩატარებული გულის უკმარისობის მქონე 24 იაპონელი პაციენტის ერთ კვლევაში (R)-კარვედილოლისა და (S) -კარვედილოლის კლირენსი მნიშვნელოვნად დაბალი იყო, ვიდრე თავდაპირველად ვარაუდობდნენ ჯანსაღი სუბიექტებისგან მიღებული მონაცემებიდან. ეს შედეგები აჩვენებს, რომ გულის უკმარისობა მნიშვნელოვნად ცვლის (R)-კარვედილოლის და (S)-კარვედილოლის ფარმაკოკინეტიკას.

პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა

ბავშვებსა და მოზარდებში ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ წონასთან დაკავშირებული კლირენსი მნიშვნელოვნად აღემატება მოზრდილებისას.

ხანდაზმული ასაკის პაციენტები

კარვედილოლის ფარმაკოკინეტიკა ჰიპერტენზიულ პაციენტებში არ ახდენს მნიშვნელოვან გავლენას ასაკზე. ხანდაზმული ჰიპერტენზიული პაციენტების ერთ კვლევაში, გვერდითი ეფექტების პროფილი არ განსხვავდება ახალგაზრდა პაციენტებისაგან. სხვა კვლევაში, რომელშიც მონაწილეობდნენ კორონარული არტერიის დაავადების მქონე ხანდაზმული პაციენტები, არ იყო განსხვავება მოხსენებულ გვერდით ეფექტებში ახალგაზრდა პაციენტებთან შედარებით. ამიტომ, ხანდაზმულ პაციენტებში საწყისი დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხ. პუნქტი 4.2).

5.3  უსაფრთხოების პრეკლინიკური მონაცემები

არა-კლინიკური მონაცემები არ მიუთითებს  განსაკუთრებულ საფრთხეზე ადამიანებისთვის, დაფუძნებული ჩვეულებრივი უსაფრთხოების კვლევის ფარმაკოლოგიაზე, მრავალჯერადი დოზის ტოქსიკურობაზე, რეპროდუქციულ და განვითარების ტოქსიკურობაზე, გენოტოქსიკურობაზე და კანცეროგენულ პოტენციალზე.

სტანდარტულმა ტესტირებამ არ გამოავლინა კარვედილოლის მუტაგენური ან სიმსივნური პოტენციალის რაიმე ნიშანი.

კარვედილოლის ტოქსიკურმა დოზებმა (≥ 200 მგ/კგ, ≥ 100 x MRHD) მოზრდილ მდედრ ვირთაგვებში გამოიწვია ნაყოფიერების დაქვეითება (შეწყვილების სიხშირე, შემცირებული ყვითელი სხეულების რაოდენობა და საშვილოსნოსშიდა იმპლანტაცია).

ვირთხებსა და კურდღლებში ჩატარებულმა ემბრიოტოქსიურობის კვლევებში არ გამოვლენილა კარვედილოლის ტერატოგენული მოქმედება. თუმცა, კურდღლებში, დედის სუბტოქსიკურ დოზებში,  დაფიქსირდა ემბრიოტოქსიკური/ფეტოტოქსიკური ეფექტები და ნაყოფიერების დაქვეითება.

1. 6.    ფარმაცევტული მახასიათებლები

6.1  დამხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი

კარვედი-დენკ 25

მიკროკრისტალური ცელულოზა, მაგნიუმის სტეარატი [მცენარეული], კოლოიდური უწყლო სილიციუმი

6.2  შეუთავსებლობები

არ არის გამოვლენილი

6.3  შენახვის პირობები

3 წელი

6.4  შენახვის სპეციალური ზომები

ინახება 30⁰C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე.

6.5  შეფუთვის შემადგენლობა და აღწერილობა

ალუმინი/ალუმინის ბლისტერი

შეფუთვის ზომა: 30 ტაბლეტი

6.6  განადგურების სპეციალური ზომები

ნებისმიერი გამოუყენებელი სამკურნალო პროდუქტი ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად.

1. 7.    სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი:

დენკ ფარმა გმბჰ & კო. კგ

პრინცრეგენტენშტრასე 79

D-81675 მიუნხენი

გერმანია

1. 8.    მარკეტინგული აუტორიზაციის ნომერი გერმანიაში

კარვედი-დენკ 6.25:           88650.00.00

კარვედი-დენკ 25:              88651.00.00

1. 9.    პირველი აუტორიზაციის თარიღი გერმანიაში

11/10/2013

1. 10.  ტექსტის მიმოხილვის თარიღი

02/2018

1. 11.  მიწოდების ზოგადი კლასიფიკაცია

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.