კეტოროლაკი 3% 1მლ ი/მ#10ა

სამკურნალო საშუალების

სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქცია 

კეტოროლაკი 

სავაჭრო დასახელება: კეტოროლაკი

საერთაშორისო არა-პატენტირებული დასახელება: Ketorolac.

გამოშვების ფორმა: კუნთში შესაყვანი ხსნარი 30 მგ/მლ.

შემადგენლობა: 1 მლ ხსნარი შეიცავს: მოქმედი ნივთიერება - კეტოროლაკის ტრომეტამინი  - 30 მგ; დამხმარე ნივთიერებები: ნატრიუმის ქლორიდი, დინატრიუმის ედეტატი, ეთილის სპირტი 96%, ტრომეტამოლი, საინექციო წყალი.

აღწერა: ღია ყვითელი ფერის გამჭვირვალე სითხე სუსტი სუნით.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები და ანტირევმატული საშუალებები. ძმარმჟავას წარმოებულები და მონათესავე ნაერთები.

ათქ კოდი: M01AB15.

ფარმაკოლოგიური მოქმედება

ფარმაკოდინამიკა

არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალება (აასს), ახდენს გამოხატულ ტკივილგამაყუჩებელ მოქმედებას, ასევე გააჩნია ანთების საწინააღმდეგო და ზომიერი სიცხის დამწევი მოქმედება. მოქმედების მექანიზმი დაკავშირებულია COX1-ის და COX2-ის აქტივობის არასელექტიურ დათრგუნვასთან, რომელიც ახდენს არაქიდონის მჟავისგან პროსტაგლანდინების წარმოქმნის კატალიზებას, რომლებიც მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ ტკივილის, ანთებისა და ცხელების პათოგენეზში. ანალგეზიური ეფექტის სიძლიერით მორფინის მსგავსია, მნიშვნელოვნად აღემატება სხვა არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებს.

კუნთში შეყვანის შემდეგ ანალგეზიური მოქმედების დაწყება აღინიშნება შესაბამისად 0.5 საათის შემდეგ, მაქსიმალური ეფექტი მიიღწევა 1-2 საათის შემდეგ.

ფარმაკოკინეტიკა

კუნთში შეყვანისას აბსორბცია სრული (100%) და სწრაფია. 30 მგ-ის კუნთებში შეყვანის  შემდეგ Cmax - 1,74-3,1 მკგ/მლ, 60 მგ -ის შეყვანის  შემდეგ -  3.23-5.77 მკგ/მლ, TCmax - 15-73 წთ და 30-60 წთ, შესაბამისად. პლაზმის ცილებთან კავშირი - 99%. კეტოროლაკის ფარმაკოკინეტიკა ერთჯერადი და მრავალჯერადი შეყვანისას ხაზოვანია.

პარენტერალური შეყვანისას Css-ის მიღწევის დრო არის 24 საათი დღეში 4-ჯერ დანიშვნისას (სუბთერაპიულზე მაღალი დოზით) და შეადგენს 15 მგ-ის  კუნთში შეყვანისას  - 0,65-1,13 მკგ/მლ, 30 მგ-ის კუნთში შეყვანისას  -  1.29-2.47 მკგ/მლ.

განაწილების მოცულობაა 0,15-0,33 ლ/კგ. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში სამკურნალო საშუალების განაწილების მოცულობა შეიძლება გაიზარდოს 2-ჯერ, ხოლო მისი R-ენანთიომერის განაწილების მოცულობა - 20%-ით.

აღწევს დედის რძეში: როდესაც დედა იღებს 10 მგ კეტოროლაკს, Cmax რძეში მიიღწევა პირველი დოზის მიღებიდან 2 საათის შემდეგ და შეადგენს  7.3 ნგ/მლ, კეტოროლაკის მეორე დოზის მიღებიდან 2 საათის შემდეგ (პრეპარატის დღეში  4-ჯერ გამოყენებისას) - 7,9 ნგ/ლ.

შეყვანილი დოზის 50%-ზე მეტი მეტაბოლიზდება ღვიძლში ფარმაკოლოგიურად არააქტიური მეტაბოლიტების წარმოქმნით. კეტოროლაკი და მისი მეტაბოლიტები გამოიყოფა ძირითადად თირკმელებით (91,4%), დანარჩენი ნაწილი გამოიყოფა ფეკალიებით.   დოზის დაახლოებით 60% გამოიყოფა უცვლელი სახით შარდით, დანარჩენი ნაწილი მეტაბოლიტების სახით (მთავარი მეტაბოლიტებია გლუკურონიდები- 30% და p-ჰიდროქსიკეტოროლაკი - დაახლოებით 10%). 6% გამოიყოფა  ნაწლავებიდან. ნახევარგამოყოფის საშუალო პერიოდი 30 მგ ერთჯერადი დოზის  პარენტერალურად შეყვანის შემდეგ მოზრდილ პაციენტებში შეადგენს 5.3 საათს (კუნთებში შეყვანისას) ან 5.1 საათის (ინტრავენურად შეყვანისას), შესაბამისად.

ფარმაკოკინეტიკაპაციენტებისსპეციალურჯგუფებში.

ბავშვებში და მოზრდილებში კეტოროლაკის ფარმაკოკინეტიკა განსხვავებულია. კეტოროლაკის პლაზმური კლირენსი და განაწილების მოცულობა ასაკთან ერთად მცირდება და მცირეწლოვან ბავშვებში შეიძლება იყოს 2-3-ჯერ მეტი, ვიდრე მოზრდილებში. ნახევარგამოყოფის პერიოდის ხანგრძლივობის მხრივ მნიშვნელოვანი ცვლილებები არ აღინიშნება.

ხანდაზმულ პაციენტებში პლაზმური კლირენსი მცირდება ახალგაზრდებთან შედარებით. პრეპარატის გამოყოფა ფერხდება. ნახევარგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით 7 საათია. ღვიძლის ფუნქცია T1/2-ზე გავლენას არ ახდენს. თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე  პაციენტებში პლაზმაში კრეატინინის კონცენტრაციისას 19-50 მგ/ლ (168-442 მკმოლ/ლ), T½ - 10.3-10.8 სთ, ხოლო თირკმლის მეტად გამოხატული უკმარისობისას - 13,6 საათზე მეტი. ღვიძლის უკმარისობისას კეტოროლაკის ფარმაკოკინეტიკის ცვლილება უმნიშვნელოა.

საერთო კლირენსი კუნთში 30 მგ-ის  შეყვანისას შეადგენს 0,023 ლ/სთ/კგ (0,019 ლ/სთ/კგ ხანდაზმულ პაციენტებში; თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში - 0,016 ლ/სთ/კგ (მათ შორის თირკმლის დიალიზზე მყოფ პაციენტებში); ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში - 0,029 ლ/სთ/კგ.

არ გამოიყოფა ჰემოდიალიზის საშუალებით.

გამოყენების ჩვენებები

საშუალო და ძლიერი ინტენსივობის მწვავე ტკივილის ხანმოკლე კუპირება პოსტოპერაციულ პერიოდში. მკურნალობა უნდა დაიწყოს მხოლოდ სტაციონარის პირობებში, მკურნალობის მაქსიმალური ხანგრძლივობა 2 დღეა.

უკუჩვენებები

 · ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან ნებისმიერი  დამხმარე კომპონენტის მიმართ.

· ბრონქოსპაზმი, ჭინჭრის ციება, ანგიონევროზული შეშუპება ან სხვა ალერგიული სიმპტომები ასპირინის ან სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიღების შემდეგ ანამნეზში.

· "ასპირინული ტრიადა" (ბრონქული ასთმის კომბინაცია პოლიპოზურ რინოსინუსიტთან და აასს-ების აუტანლობასთან).

· ორსულობა, მშობიარობის პერიოდი, ძუძუთი კვების პერიოდი.

· მწვავე ან ანამნეზში კუჭის და/ან თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლული,  კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა ან პერფორაცია.

 · ნაწლავების ანთებითი დაავადება (მაგ. კრონის დაავადება, არასპეციფიკური წყლულოვანი კოლიტი).

· ღვიძლის მძიმე  უკმარისობა (ღვიძლის ციროზი და ასციტი).

· თირკმლის ფუნქციის საშუალო და მძიმე დარღვევა და ჰიპოვოლემია ან გაუწყლოება.

· თირკმლის მძიმე უკმარისობა (კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ-ზე ნაკლებია).

· გულის მძიმე უკმარისობა (III-IV ხარისხი). პოსტოპერაციული ტკივილის მკურნალობა აორტო-კორონარული შუნტირების შემდეგ (ან სისხლის ხელოვნური მიმოქცევის აპარატის გამოყენების შემდეგ).

· პოსტოპერაციული სისხლდენის (მაგ. ტონზილექტომიის შემდეგ) ან ჰემოსტაზის, ჰემატოპოეზის დარღვევის, ცერებროვასკულარული სისხლჩაქცევების მაღალი რისკი.

· ლითიუმის პრეპარატებთან, პენტოქსიფილინთან, პრობენეციდთან ან ანტიკოაგულანტების დიდი დოზებთან ერთდროული გამოყენება.

· ასპირინთან ან სხვა არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან ერთდროული გამოყენება.

 · კეტოროლაკი უკუნაჩვენებია ტკივილის პროფილაქტიკური  გაყუჩებისათვის ოპერაციამდე, რადგანაც ის აფერხებს თრომბოციტების აგრეგაციას, და ოპერაციის დროს სისხლდენის რისკი იზრდება.

 · საინექციო ხსნარის  ნეიროაქსიალური (ეპიდურული ან ინტრათეკალური) შეყვანა მასში სპირტის შემცველობის გამო.

 · ბავშვთა ასაკი 16 წლამდე (უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის).

სიფრთხილის ზომები

 ესსამკურნალო საშუალებაშეიცავსმცირერაოდენობითეთანოლს (ალკოჰოლს), ე.ი. 100 მგ-ზენაკლებს 1 მლ-ში.

ესსამკურნალო პრეპარატიშეიცავს 1 მმოლ-ზენაკლებნატრიუმს (23 მგ) ერთ დოზაში (1მლ), ე.ი. მცირერაოდენობას.

ზოგადიგაფრთხილებებისისტემურიარასტეროიდულიანთებისსაწინააღმდეგოპრეპარატებისგამოყენებისშესახებ

არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში კრონის დაავადებითა და წყლულოვანი კოლიტით ანამნეზში, დაავადებების მიმდინარეობის გაუარესების შესაძლებლობის გამო.

 სისტემური წითელი მგლურას ან შემაერთებელი ქსოვილის დაავადებების მქონე პაციენტებში სამკურნალო საშუალების გამოყენება   შესაძლოა დაკავშირებული იყოს ასეპტიკური მენინგიტის განვითარების მომატებულ რისკითან.

არსებობს შეტყობინებები სერიოზული რეაქციების შესახებ კანის მხრივ, როგორიცაა ექსფოლიაციური დერმატიტი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი და ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი. ამ რეაქციების განვითარების ყველაზე მაღალი რისკი არსებობს  მკურნალობის დასაწყისში.

არსებობს შეტყობინებები  სერიოზული ანაფილაქსიური და ანაფილაქტოიდური რეაქციების განვითარდების შესახებ,  როგორიცაა ბრონქოსპაზმი, ხორხის შეშუპება, ანგიონევროზული შეშუპება, ანაფილაქსიური შოკი.

კეტოროლაკი არ უნდა იქნას გამოყენებული ანამნეზში ბრონქული ასთმის, ცხვირის პოლიპების სინდრომის, ბრონქოსპაზმის, ანგიონევროზული შეშუპების მქონე პაციენტებში. გამონაყარი ან ჰიპერმგრძნობელობის სხვა გამოვლინებებისას სამკურნალო საშუალებით  მკურნალობა უნდა შეწყდეს.

არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით მკურნალობის დროს შეიძლება აღინიშნოს კუჭ-ნაწლავის წყლულები, სისხლდენა ან პერფორაცია. ამ გვერდითი ეფექტების რისკის შესამცირებლად აუცილებელია ყველაზე მცირე ეფექტური დოზის შერჩევა და მისი შეყვანა მკურნალობის უმოკლეს პერიოდში.

ხანდაზმული და დასუსტებული პაციენტები განსაკუთრებით მიდრეკილნი არიან ასეთი გართულებების მიმართ,  მგრძნობელობა იზრდება დოზისა და მკურნალობის ხანგრძლივობის გაზრდასთან ერთად.

ზოგიერთ აასს-ებისთვის არსებობს  სისხლძარღვთა და ცერებროვასკულარული თრომბოზული გართულებების გაზრდილი რისკი. ამ  გართულებების გაზრდილი რისკის გათვალისწინებით, კეტოროლაკი უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ სარგებელისა და რისკის საფუძვლიანად შეფასების შემდეგ, დადგენილი გულის იშემიური დაავადების, ცერებროვასკულური დაავადებების, პერიფერიული არტერიების დაავადებების, ან რისკ- ფაქტორების მქონე პაციენტებში  (მაგ. ჰიპერტენზია, ჰიპერლიპიდემია, შაქრიანი დიაბეტი, მოწევა). გარდა გარდა ამისა, ამ რისკის გამო, უნდა იქნას გამოყენებული ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზა მკურნალობის უმოკლეს პერიოდში.

 აასს-ების   თირკმელისმიერი ეფექტები  მოიცავს სითხის შეკავებას შეშუპებით და/ან არტერიული ჰიპერტენზიით. გულის ფუნქციის დარღვევის და სხვა მდგომარეობების მქონე პაციენტებში, რომლების დროსაც არსებობს მიდრეკილება სითხის შეკავებისკენ, კეტოროლაკი უნდა იქნას გამოყენებული სიფრთხილით. საჭიროა სიფრთხილე კეტოროლაკის შეყვანისას აგრეთვე იმ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ დიურეზულ საშუალებებს ან აგფ ინჰიბიტორებს, აგრეთვე ჰიპოვოლემიის გაზრდილი რისკისას.

გავლენათირკმელებზე

ისევე როგორც სხვა პრეპარატების შემთხვევაში, რომლებიც აფერხებენ პროსტაგლანდინების ბიოსინთეზს, კეტოროლაკის შეყვანისას, აღინიშნებოდა შარდოვანასა და კრეატინინის კონცენტრაციის  მომატება სისხლში. იმის გამო, რომ კეტოროლაკი გამოიყოფა თითქმის მხოლოდ თირკმელებით, პაციენტებმა თირკმლის ფუნქციის დარღვევით უნდა მიიღონ ეს პრეპარატი მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება თირკმლის ფუნქციაზე მნიშვნელოვანი არასასურველი შედეგების რისკს. დოზა უნდა იყოს მინიმუმამდე დაყვანილი.  მკურნალობა უნდა ჩატარდეს თირკმლის ფუნქციის დინამიკაში კონტროლის ქვეშ. სისხლის დაკარგვით ან ძლიერი დეჰიდრატაციით გამოწვეული  ჰიპოვოლემიის მქონე პაციენტები შეიძლება დამოკიდებული იყვნენ თირკმელების მიერ პროსტაგლანდინების სინთეზზე, რომ შეინარჩუნონ თირკმელების პერფუზია და, შესაბამისად, გლომერულური ფილტრაციის სიჩქარე. პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბიტორებმა, როგორიცაა კეტოროლაკი, შეიძლება შეამცირონ თირკმლების  სისხლის ნაკადი ამ პირობებში. მოცირკულირე სითხის ნორმალური მოცულობის აღდგენამდე რეკომენდებულია დიურეზის, შრატში შარდოვანას და კრეატინინის  კონცენტრაციის მკაცრი კონტროლი.

ისევე როგორც სხვა პრეპარატების შემთხვევაში, რომლებიც აინჰიბირებენ  პროსტაგლანდინების ბიოსინთეზს, კეტოროლაკის გამოყენებისას შეიძლება მოხდეს შემდეგი ცვლილებები თირკმელებში: გლომერულონეფრიტი, ინტერსტიციული ნეფრიტი, პაპილარული ნეკროზი, ნეფროზული სინდრომი, თირკმლის მწვავე უკმარისობა და სხვა.

ჰემატოლოგიურიგვერდითიეფექტები

კეტოროლაკი აინჰიბირებს თრომბოციტების აგრეგაციას და შეიძლება გაზარდოს სისხლდენის დრო თრომბოციტების ფუნქციის დარღვევის გარეშე, გაახანგრძლივოს  პროთრომბინის დრო ან ნაწილობრივი თრომბოპლასტინის დრო.

თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბირება შექცევადია კეტოროლაკის გამოყენების შეწყვეტის შემდეგ. შედედების დარღვევების მქონე პაციენტები ან პაციენტები, რომლებიც ღებულობდნენ  ჰემოსტაზზე მოქმედ პრეპარატებს, უნდა იყვნენ  ყურადღებით მეთვალყურეობის ქვეშ კეტოროლაკის გამოყენებისას. სიფრთხილეა საჭირო ნეიროქირურგიაში კეტოროლაკის გამოყენებისას, სადაც სისხლდენის დროის გაზრდამ შეიძლება გამოიწვიოს სერიოზული გართულებები.

ზემოქმედებაღვიძლზედასისტემურირეაქციები. თუ განვითარდება ღვიძლის დაავადების ან სისტემური გვერდითი ეფექტების აშკარა სიმპტომები (ეოზინოფილია, გამონაყარი სხეულის შედარებით დიდ ზედაპირზე და ა.შ.), კეტოროლაკით მკურნალობა უნდა შეწყდეს.

კომბინაციასხვა აასს-ებთან

სხვა არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან  ერთდროულად გამოყენება თავიდან უნდა იქნას აცილებული, რადგანაც შესაძლებელია გვერდითი მოვლენების გაძლიერება.

გამოყენების მეთოდი და დოზები

დოზირებისჩვეულებრივირეჟიმი

სამკურნალო საშუალება  კეტოროლაკი განკუთვნილია მხოლოდ კუნთში შეყვანისათვის,  პრეპარატი არ უნდა იქნას გამოყენებული  ეპიდურულად ან სპინალურად შეყვანისთვის.

ხსნარი უნდა იქნას შეყვანილი კუნთში ნელა, არანაკლებ 15 წამის განმავლობაში. ტკივილგამაყუჩებელი ეფექტის დაწყების დრო დაახლოებით 30 წუთია, მაქსიმალურად გამოხატულია 1-2 საათის განმავლობაში, ანალგეზიის საშუალო ხანგრძლივობა, როგორც წესი,  4-6 საათია.

რეკომენდებული საწყისი დოზაა 10 მგ, რასაც მოჰყვება 10-30 მგ-ის შეყვანა ყოველ 4-6 საათში, საჭიროების მიხედვით.

დოზირების კორქცია უნდა მოხდეს ტკივილის ინტენსივობის მიხედვით. გვერდითი ეფექტების რისკი და გამოხატულობა შეიძლება შემცირდეს პრეპარატის ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზის შერჩევით და  ხანმოკლე გამოყენებით.  

ადრეულ პოსტოპერაციულ პერიოდში პრეპარატის შეყვანა დასაშვებია  ყოველ ორ საათში, საჭიროების შემთხვევაში. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზაა 90 მგ; 50 კგ-ზე ნაკლები წონის პაციენტებში - 60 მგ. მაქსიმალური რეკომენდებული დოზა არ უნდა იქნას გადაჭარბებული. პრეპარატის პარენტერალური შეყვანა განკუთვნილია მწვავე და ძლიერი ტკივილის სამკურნალოდ, და ის არ უნდა იქნას გამოყენებული 2 დღეზე მეტი დროის განმავლობაში.

აუცილებლობის შემთხვევაში მკურნალობა შეიძლება გაგრძელდეს კეტოროლაკის ტაბლეტირებული ფორმით. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზის 90 მგ გათვალისწინებით შესაძლებელია ორი სამკურნალწამლო ფორმის კომბინაცია.

შესაძლებელია კეტოროლოკისა და ოპიოიდური ანალგეტიკების ერთდროულად გამოყენება. ნარკოტიკული ანალგეტიკების სადღეღამისო დოზა ამ შემთხვევაში უნდა შემცირდეს. კეტოროლაკი არ ახდენს გავლენას ოპიოიდურ რეცეპტორებთან კავშირზე და არ აძლიერებს სუნთქვის დათრგუნვას ან სედაცურ ეფექტს.

პაციენტებისსპეციალურიჯგუფები

ხანდაზმულიპაციენტები (65 წელზემეტიასაკის)

რეკომენდებულია პრეპარატის გამოყენება ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზით, ჯამური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 60 მგ/დღეში. პაციენტების ამ ჯგუფში გვერდითი ეფექტების განვითარების უფრო მაღალი რისკის გამო,  რეკომენდებულია მკურნალობის მინიმალური შესაძლო ხანგრძლივობა, პაციენტის მდგომარეობის რეგულარული გაკონტროლება კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენის გამოსარიცხად.

ბავშვები

ბავშვებში კეტოროლაკის უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის. 16 წლამდე ასაკის ბავშვებში გამოყენება რეკომენდებული არ არის.

პაციენტებითირკმლისფუნქციისდარღვევით

კეტოროლაკის გამოყენება უკუნაჩვენებია თირკმლის ფუნქციის მძიმე და საშუალო დარღვევის მქონე პაციენტებში. თირკმელების ფუნქციის მსუბუქი დარღვევების შემთხვევაში კეტოროლაკის გამოყენება შესაძლებელია დოზით არაუმეტეს 60 მგ/დღეში.

გვერდითი მოქმედება

შემდგომ გამოყენებულია არასასურველი რეაქციების სიხშირის ქვემომოყვანილი აღნიშვნები: ძალიან ხშირად (≥1/10), ხშირად (≥1/100, <1/10), არახშირად (≥1/1000, <1/100), იშვიათად (≥1/10000-დან <1/1000-მდე), ძალიან იშვიათად (<1/10000).

სისხლისადალიმფურისისტემისმხრივ: ხშირად - პურპურა; არა-ხშირად - ცხვირიდან სისხლდენა; იშვიათად - ანემია, ეოზინოფილია, ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია, ჰემატომა, სისხლდენა პოსტოპერაციული ჭრილობიდან, სისხლდენა ცხვირიდან ან სწორი ნაწლავიდან, სისხლდენის დროის გაზრდა.

ნერვულისისტემისმხრივ: ხშირად - თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ძილიანობა; არა-ხშირად- ანომალური ოცნებები, ანომალური აზროვნება, შფოთვა, პირის სიმშრალე, ეიფორია, გადაჭარბებული წყურვილი, ყურადღების კონცენტრაციის გაძნელება, უძილობა, კუნთების ტკივილი, ნევროზულობა, პარესთეზიები; იშვიათად - ასეპტიკური მენინგიტი (ცხელება, ძლიერი თავის ტკივილი, კრუნჩხვები, კისრის და/ან ზურგის კუნთების რიგიდობა,), ჰიპერაქტიურობა (განწყობის ცვლილებები, მოუსვენრობა), ჰალუცინაციები, დეპრესია, ფსიქოზი, გულის წასვლის მდგომარეობები.

გულ-სისხლძარღვთასისტემისმხრივ: არახშირად - სიფერმკრთალე, გულის ფრიალი,  არტერიული წნევის მომატება; იშვიათად - ბრადიკარდია, ჰიპერემია, ჰიპოტენზია, გულმკერდში ტკივილი.

კუჭ-ნაწლავისტრაქტის მხრივ: ხშირად - გასტრალგია, დიარეა; ნაკლებად ხშირად - სტომატიტი, მეტეორიზმი, ყაბზობა, ღებინება, კუჭის გადავსების შეგრძნება; იშვიათად - მადის დაქვეითება, გულისრევა, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ეროზიულ-წყლულოვანი დაზიანებები (მათ შორის პერფორაციით და/ან სისხლდენით - მუცლის ტკივილი, სპაზმი ან წვა ეპიგასტრიუმის მიდამოში, სისხლი განავალში ან მელენა, სისხლიანი ან „ყავის ნახარშის“ ტიპის ღებინება, გულისრევა, გულძმარვა და ა.შ.), მწვავე პანკრეატიტი, ეზოფაგიტი.

ღვიძლისადასანაღვლეგზებისმხრივ: იშვიათად - ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, ღვიძლის უკმარისობა, ქოლესტაზური სიყვითლე, ჰეპატიტი, ჰეპატომეგალია.

თირკმელებისადასაშარდეგზებისმხრივ: იშვიათად - თირკმლის მწვავე უკმარისობა, წელის ტკივილი, ჰემატურია, ჰემოლიზურ-ურემიული სინდრომი (ჰემოლიზური ანემია, თირკმლის უკმარისობა, თრომბოციტოპენია, პურპურა), გახშირებული შარდვა, შარდის მოცულობის გაზრდა ან შემცირება, ნეფრიტი, თირკმლისმიერი გენეზის შეშუპება, ჰიპერკალიემია, ჰიპონატრიემია, ინტერსტიციული ნეფრიტი, ნეფროზული სინდრომი, შარდოვანასა და კრეატინინის დონეების მომატება.

რეპროდუქციულისისტემისმხრივ: ძალიან იშვიათად - უნაყოფობა.

ზოგადიდარღვევებიდარეაქციებიგამოყენებისადგილზე: ხშირად - შეშუპება, წვა და ტკივილი შეყვანის ადგილზე; არა-ხშირად - ასთენია, წონის მომატება; ძალიან იშვიათად - ჰიპოტონია, ხორხის შეშუპება, კვინკეს შეშუპება.

კანის საფარველის მხრივ: ნაკლებად ხშირად - გამონაყარი კანზე (მათ შორის მაკულოპაპულოზური გამონაყარი), პურპურა; იშვიათად - ექსფოლიაციური დერმატიტი (ცხელება შემცივნებით ან მის გარეშე, ჰიპერემია, კანის გამკვრივება ან აქერცვლა, სასის ნუშურა ჯირკვლების გადიდება და/ან ტკივილი), ჭინჭრის ციება, ავთვისებიანი ექსუდაციური ერითემა (სტივენს-ჯონსონის სინდრომი), ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (ლაიელის სინდრომი).

გრძნობათა ორგანოებისმხრივ: იშვიათად - სმენის დაქვეითება, ყურებში რეკვის ხმა, მხედველობის დარღვევა (არამკვეთრი მხედველობითი აღქმის  ჩათვლით).

ალერგიულირეაქციები: იშვიათად - ანაფილაქსიური ან ანაფილაქტოიდური რეაქციები (სახის კანის ფერის შეცვლა, გამონაყარი კანზე, ჭინჭრის ციება, კანის ქავილი, ტაქიპნოე ან დისპნოე, ქუთუთოების შეშუპება, პერიორბიტალური შეშუპება, ქოშინი, სუნთქვის გაძნელება, სიმძიმე გულმკერდში, მსტვინავი სუნთქვა).

სასუნთქისისტემისმხრივ: იშვიათად - ბრონქოსპაზმი ან დისპნოე, რინიტი, ფილტვების შეშუპება, ხორხის შეშუპება (ქოშინი, სუნთქვის გაძნელება).

პოსტმარკეტინგულიინფორმაციიდანკეტოროლაკისგამოყენებასთანდაკავშირებით:

ნერვულისისტემისმხრივ: გემოს ცვლილებები.

გულისმხრივ: გულის ქრონიკული უკმარისობა.

კუჭ-ნაწლავისტრაქტის მხრივ:   კოლიტის ან კრონის დაავადების გამწვავება.

სხვა: ხშირად - შეშუპება (სახის, წვივების, კოჭების, თითების, ტერფების, სხეულის მასის  მომატება); ნაკლებად ხშირად - მომატებული ოფლიანობა, იშვიათად - ენის შეშუპება, ცხელება.

ჩამოთვლილიგვერდითირეაქციების, ან  იმ რეაქციების  განვითარებისას, რომლებიც არ არის მითითებულისამედიცინო გამოყენების ინსტრუქციაში, საჭიროა ექიმთან მიმართვა.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან

კეტოროლაკი მნიშვნელოვანი ხარისხით უკავშირდება სისხლის პლაზმის  ცილებს  (საშუალოდ 99,2%-ით). კეტოროლაკის ტრომეტამინი არ ცვლის სხვა საშუალებების ფარმაკოკინეტიკას ფერმენტების ინდუქციის ან ინჰიბირების საშუალებით.

ანტიკოაგულანტები

კეტოროლაკის ტრომეტამინი სიფრთხილით უნდა დაინიშნოს ანტიკოაგულანტებთან ერთად, რადგანაც ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გააძლიეროს ანტიკოაგულაციური ეფექტი. არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო სამკურნალო საშუალებებს შეუძლიათ გააძლიერონ ისეთი ანტიკოაგულანტების მოქმედება, როგორიცაა ვარფარინი. კეტოროლაკი აინჰიბირებს თრომბოციტების აგრეგაციას, ამცირებს თრომბოქსანის კონცენტრაციას და ახანგრძლივებს სისხლდენის დროს. ასპირინის ხანგრძლივი მოქმედებისაგან  განსხვავებით, თრომბოციტების ფუნქცია ნორმალიზდება კეტოროლაკის მოხსნის შემდეგ 24-48 საათის განმავლობაში.

არსებობს კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენის მომატებული რისკი, როდესაც ხდება არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების კომბინირება  თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბიტორებთან და სეროტონინის უკუმიტაცების სელექტიურ  ინჰიბიტორებთან.

ვარფარინი, დიგოქსინი, სალიცილატებიდაჰეპარინი

კეტოროლაკის წინმსწრები გამოყენებისა და შემდგომ დამატებით ვარფარინის 25 მგ ერთი დოზის შეყვანის შემდეგ არ აღინიშნა მნიშვნელოვანი ცვლილებები  ვარფარინის ენანთიომერების ფარმაკოკინეტიკის ან ფარმაკოდინამიკის მხრივ ადამიანის ორგანიზმში.

ჰეპარინის კეტოროლაკთან ერთდროულად გამოყენება არ ახდენდა გავლენას სისხლდენის დროზე ან სისხლის შედედების დროზე.

კეტოროლკის ტრომეტამინი უმნიშვნელოდ ამცირებდა ვარფარინის დაკავშირებას პლაზმის ცილებთან in vitro, და არ ცვლიდა დიგოქსინის დაკავშირებას პლაზმის ცილებთან. in vitro კვლევები მიუთითებს, რომ სალიცილატების თერაპიული კონცენტრაციებისას (300 მკგ/მლ), კეტოროლაკის შეკავშირება მცირდებოდა დაახლოებით 99.2%-დან 97.5%-მდე, რაც მიუთითებდა სისხლის პლაზმაში  შეუკავშირებელი კეტოროლაკის დონის პოტენციურად ორჯერ გაზრდაზე. დიგოქსინის, ვარფარინის, იბუპროფენის, ნაპროქსენის, პიროქსიკამის, აცეტამინოფენის, ფენიტოინის და ტოლბუტამიდის თერაპიული კონცენტრაციები არ ცვლის კეტოროლაკის ტრომეტამინის სისხლის პლაზმის ცილებთან დაკავშირებას.

საგულეგლიკოზიდები

არასტეროიდულმა ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებმა შეიძლება გააუარესონ გულის უკმარისობა, შეამცირონ გორგლოვანი ფილტრაციის სიჩქარე და გაზარდონ სისხლის პლაზმაში  საგულე გლიკოზიდების დონეები  ამ უკანასკნელებთან ერთდროულად გამოყენებისას.

პენტოქსიფილინი

კეტოროლაკის ტრომეტამინისა და პენტოქსიფილინის ერთდროულად გამოყენება ზრდის სისხლდენის განვითარების რისკს.

აცეტილსალიცილისმჟავა

აცეტილსალიცილის მჟავასთან ერთად გამოყენებისას კეტოროლაკის შეკავშირება სისხლის პლაზმის ცილებთან მცირდება, თუმცა თავისუფალი კეტოროლაკის კლირენსი არ იცვლება.   ამ ტიპის ურთიერთქმედების კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია, თუმცა, ისევე, როგორც სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენებისას, არ არის რეკომენდებული კეტოროლაკის ტრომეტამინისა და აცეტილსალიცილის მჟავას  ერთდროულად დანიშვნა  გვერდითი ეფექტების სიხშირის პოტენციური მომატების გამო.

მილაკოვანი სეკრეციის  მაბლოკირებელი სამკურნალო საშუალებები აქვეითებენ კეტოროლაკის კლირენსს და ზრდიან მის კონცენტრაციას პლაზმაში.

პრობენეციდი

პრობენეციდისა და კეტოროლაკის ერთდროულად გამოყენება იწვევს კეტოროლაკის კლირენსის დაქვეითებას და შემდგომში პლაზმაში მისი კონცენტრაციისა და ნახევარგამოყოფის პერიოდის გაზრდას. კეტოროლაკი დაახლოებით 20%-ით ამცირებს დიურეზის რეაქციას ფუროსემიდის მიმართ ნორმოვოლემიის მქონე პირებში. კეტოროლაკის ერთდრულად გამოყენება აგფ-ინჰიბიტორებთან ზრდის თირკმლის უკმარისობის რისკს. კეტოროლაკის ტრომეტამინისა და პრობენეციდის ერთდრულად გამოყენება  უკუნაჩვენებია.

ლითიუმი, მეთოტრექსატი

პროსტაგლანდინების სინთეზის სხვა ინჰიბიტორების გამოყენების გამოცდილება მოიცავს ლითიუმისა და მეთოტრექსატის თირკმლით კლირენსის ინჰიბირების შესაძლებლობას. არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებისა და ლითიუმისა და მეთოტრექსატის პრეპარატების ერთდროულად გამოყენებისას პაციენტებზე უნდა განხორციელდეს  მეთვალყურეობა ტოქსიკურობის ნიშნების გამოსავლენად.

დიურეზული საშუალებები დაანტიჰიპერტენზიულისაშუალებები

არასტეროიდულმა ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებმა შეიძლება შეამცირონ დიურეზული და ანტიჰიპერტენზიული საშუალებების ეფექტი. თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე  ცალკეულ პაციენტებში (მაგალითად, გაუწყლოებულ პაციენტებში ან ხანდაზმული ადამიანებში) შეიძლება გაიზარდოს თირკმლის მწვავე უკმარისობის რისკი (რომელიც ჩვეულებრივ, შექცევადია), როდესაც აგფ-ინჰიბიტორები და/ან ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ანტაგონისტები გამოიყენება არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებთან ერთად. ამიტომ, ეს კომბინაცია უნდა იქნას გამოყენებული სიფრთხილით, განსაკუთრებით ხანდაზმულ ასაკში. პაციენტებმა უნდა მიიღონ ადექვატურად კორექტირებული დოზები. კომბინირებული თერაპიის დაწყების შემდეგ, და შემდგომში პერიოდულად საჭიროა თირკმელების ფუნქციების გაკონტროლება.

სამკურნალო საშუალება კეტოროლაკი და სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები ამცირებენ β-ბლოკერების ჰიპოტენზიურ მოქმედებას.

მორფინი

არსებობს მონაცემები რამდენიმე კლინიკური კვლევიდან კეტოროლაკის მორფინთან ერთდროულად გამოყენების შესახებ პოსტოპერაციულ პაციენტებში უარყოფითი ურთიერთქმედების ნიშნების გარეშე.

კრუნჩხვის საწინააღმდეგო საშუალებები

არსებობს შეტყობინებები კრუნჩხვების განვითარების ერთეული შემთხვევების შესახებ კეტოროლაკის ტრომეტამინისა და კრუნჩხვის საწინააღმდეგო საშუალებების (ფენიტოინი, კარბამაზეპინი) ერთდროულად გამოყენებისას.

ფსიქოტროპულისაშუალებები

არსებობს შეტყობინებები ჰალუცინაციების განვითარების შესახებ კეტოროლაკისა და ფსიქოტროპული საშუალებების (ფლუოქსეტინი, თიოტექსენი, ალპრაზოლამი) ერთდროულად გამოყენებისას.

მიფეპრისტონი

მიფეპრისტონის გამოყენების შემდეგ 8-12 დღის განმავლობაში არ შეიძლება აასს-ების გამოყენება, რადგანაც მათ შეუძლიათ შეასუსტონ მიფეპრისტონის ეფექტები.

კორტიკოსტეროიდები

ისევე, როგორც ყველა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენებისას, საჭიროა კორტიკოსტეროიდები დაინიშნოს სიფრთხილით  კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენის წარმოქმნის გაზრდილი რისკის გამო.

ქინოლინები

პაციენტებს, რომლებიც იღებენ ქინოლინებს, შეიძლება ჰქონდეთ კრუნჩხვების გაზრდილი რისკი.

ზიდოვუდინი

არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების ზიდოვუდინთან ერთდროულად გამოყენება იწვევს ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობის რისკის მომატებას. არსებობს მტკიცებულებები ჰემართროზისა და ჰემატომის გაზრდილი რისკის შესახებ აივ-ინფიცირებულ, ჰემოფილიით დაავადებულ  პაციენტებში,  რომლებიც მკურნალობენ ზიდოვუდინით და იბუპროფენით ერთდროულად.  

ციკლოსპორინი, ტაკროლიმუსი

 ყველა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალების მსგავსად, ციკლოსპორინი შეჰყავთ სიფრთხილით კეტოროლაკთან ერთდროულად ნეფროტოქსიკურობის გაზრდილი რისკის გამო.

არსებობს ნეფროტოქსიურობის რისკის შესაძლებლობა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებისა და ტაკროლიმუსის ერთდროულად გამოყენებისას.

შეუთავსებლობა

სამკურნალო საშუალება კეტოროლაკი, კუნთში შესაყვანი ხსნარი არ უნდა შეერიოს მცირე მოცულობებში  (მაგალითად, შპრიცში) მორფინის სულფატთან, მეპერიდინის ჰიდროქლორიდთან, პრომეთაზინის ჰიდროქლორიდთან ან ჰიდროქსიზინის ჰიდროქლორიდთან. ეს იწვევს კეტოროლაკის ხსნარიდან დალექვას.

სამკურნალო საშუალება კეტოროლაკი, კუნთში შესაყვანი ხსნარი  თავსებადია ფიზიოლოგიურ ხსნართან, 5%-იან გლუკოზის ხსნართან, რინგერის ხსნართან, რინგერის ლაქტატის ხსნართან და პლაზმალიტის ხსნართან.

სამკურნალო საშუალება კეტოროლაკი ფარმაცევტულად შეუთავსებელია ტრამადოლის ხსნართან, ლითიუმის პრეპარატებთან

გავლენა ტრანსპორტისა და სხვა მექანიზმების მართვის უნარზე

ზოგიერთ პაციენტში კეტოროლაკის გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს ძილიანობა,  თავბრუსხვევა, უძილობა ან დეპრესია. პაციენტებმა, რომლებიც შეამჩნევენ ამ ან მსგავს არასასურველ ეფექტებს, არ უნდა მართონ ტრანსპორტი და არ შეასრულონ სამუშაოები, რომელიც მოითხოვენ ყურადღების მომატებულ კონცენტრაციას და ფსიქომოტორული რეაქციების სისწრაფეს.

ორსულობა და ლაქტაცია

ნაყოფის გულ-სისხლძარღვთა სისტემაზე არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების ცნობილი ზემოქმედების გამო (არტერიული სადინარის დახურვის რისკი) კეტოროლაკი უკუნაჩვენებია ორსულობისა და მშობიარობის დროს.

ორსულობის დროს კეტოროლაკის უსაფრთხოება დადგენილი არ არის. არ იქნა აღმოჩენილი ტერატოგენურობის მტკიცებულებები ვირთაგვებში ან კურდღლებში, რომლებიც შესწავლილი იქნენ კეტოროლაკის დედის ორგანიზმისთვის ტოქსიკურ დოზებზე.  ვირთაგებში დაფიქსირდა ორსულობის პერიოდის გახანგრძლივება და/ან დაგვიანებული მშობიარობა. არსებობს ინფორმაცია თანდაყოლილი ანომალიების შესახებ ადამიანებში არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენებასთან დაკავშირებით, მაგრამ მათ აქვთ დაბალი სიხშირე და არ შეესაბამებიან რაიმე გამოხატულ მოდელებს.

პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბირება უარყოფითად მოქმედებს ორსულობის მიმდინარეობაზე და/ან ემბრიონისა და ნაყოფის განვითარებაზე. ეპიდემიოლოგიური კვლევების მონაცემები მიუთითებენ სპონტანური აბორტის გაზრდილ რისკზე და გულის მანკებზე, კუჭ-ნაწლავის ანომალიებზე აასს-ების ორსულობის ადრეულ ვადებზე გამოყენების შემდეგ.  ითვლება, რომ რისკი იზრდება დოზისა და მკურნალობის ხანგრძლივობის გაზრდასთან ერთად.

ცხოველებში ნაჩვენებია, რომ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების შეყვანა იმპლანტაციამდე და მას შემდგომ  იწვევს ემბრიონის დაკარგვისა და ნაყოფის ლეტალობის გაზრდას.  გარდა ამისა, აღინიშნება სხვადასხვა მანკების, მათ შორის გულ-სისხლძარღვთა მალფორმაციების სიხშირის გაზრდა ცხოველებში, რომლებიც იღებდნენ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებს ორგანოგენეზის პერიოდში.

თუ კეტოროლაკს იყენებს  ქალი, რომელიც გეგმავს ორსულობას, დოზა უნდა იყოს მინიმალური, ხოლო მკურნალობის ხანგრძლივობა რაც შეიძლება ხანმოკლე. ორსულობის დროს სამკურნალო საშუალება კეტოროლაკის გამოყენება უკუნაჩვენებია, რადგანაც შეიძლება გამოვლინდეს  გულ-ფილტვის  ტოქსიკურობა (არტერიული სადინარის ნაადრევი დახურვა და ფილტვის ჰიპერტენზია), თირკმლის ფუნქციის დარღვევა, თვით თირკმელების უკმარისობისამდეც კი ოლიგოჰიდრამნიოზთან ერთად.  გარდა ამისა, შესაძლებელია შემდეგი რისკები დედისა და ნაყოფისთვის: სისხლდენის დროის გახანგრძლივება, თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბირება, რომელიც შეიძლება განვითარდეს კეტოროლაკის ძალიან დაბალ დოზებზეც კი; საშვილოსნოს შეკუმშვის ინჰიბირება და, შედეგად, შეფერხებული ან გახანგრძლივებული მშობიარობა.

ლაქტაცია

კეტოროლაკი გადადის დედის რძეში. სიფრთხილის ზომის სახით, კეტოროლაკი არ უნდა იქნას გამოყენებული მეძუძურ ქალებში. თუ მკურნალობა ძალიან მნიშვნელოვანია,  აუცილებელია ბავშვის ხელოვნურ კვებაზე გადაყვანა.

ფერტილობა

კეტოროლაკის გამოყენებამ შეიძლება გააუარესოს ქალის ფერტილობა და არ არის რეკომენდებული ქალებისთვის, რომლებიც ცდილობენ დაორსულებას. ქალებში, რომლებსაც გააჩნიათ დაორსულების სირთულეები ან უშვილობა, სამკურნალო საშუალება კეტოროლაკის დანიშვნა უნდა განიხილებოდეს როგორც ბოლო ალტერნატივა.

 დოზის გადაჭარბება

სიმპტომები (ერთჯერადადშეყვანისას): მუცლის ტკივილი, გულისრევა, ღებინება, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ეროზიულ-წყლულოვანი დაზიანება, თირკმლის ფუნქციის დარღვევა, მეტაბოლური აციდოზი.

იშვიათად, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიღების შემდეგ, შეიძლება აღინიშნოს კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა, არტერიული წნევის მომატება, თირკმლის მწვავე უკმარისობა, ჰიპოვენტილაცია, კომა და ანაფილაქტოიდური რეაქციები.

მკურნალობა: სიმპტომურია (ორგანიზმის სასიცოცხლო ფუნქციების შენარჩუნება). დიალიზი ნაკლებ ეფექტურია.

შეფუთვა

1 მლ მინის ამპულაში.

10 ამპულა ფურცელ-ჩანართთან  ერთად მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში ამპულების საფიქსაციო  მუყაოს ჩანართით (№10).

შენახვის პირობები

ინახება სინათლისგან დაცულ ადგილას, 15°C-დან 25°C-მდე ტემპერატურაზე.

ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილზე.

ვარგისობის ვადა

2 წელი. სამკურნალო საშუალება არ უნდა იქნას გამოყენებული შეფუთვაზე მითითებული ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ.

აფთიაქებიდან გაცემის პირობები

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.

ინფორმაცია მწარმოებლის შესახებ

ღია სააქციო საზოგადოება „ბორისოვის სამედიცინო პრეპარატების ქარხანა”, ბელარუსის რესპუბლიკა, მინსკის ოლქი, ქალაქი ბორისოვი, ჩაპაევის ქუჩა # 64, ელ.ფოსტა: [email protected],  http://www.borimed.com, ტელ/ფაქსი +375 (177) 735612, 731156.