ფლუკონა-დენკი 150მგ#1კაფს

პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამება

1. სამკურნალო პრეპარატის დასახელება

ფლუკონა –დენკ 150

2. ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება: ფლუკონაზოლი

თითოეული მყარი კაფსულა შეიცავს 150 მგ ფლუკონაზოლს.

ცნობილი ეფექტის მქონე დამხმარე ნივთიერებები: თითოეული მყარი კაფსულა შეიცავს ყვითელ „დაისს“ და 50.0 მგ ლაქტოზას მონოჰიდრატს.

დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალისთვის იხ. პუნქტი 6.1.

3. ფარმაცევტული ფორმა

მყარი კაფსულა

ფლუკონა–დენკ 150 მყარი კაფსულა არის ყვითელი ფერის.

4. კლინიკური თავისებურებანი

4.1. თერაპიული ჩვენებები

ფლუკონა–დენკ 150 ინიშნება მოზრდილებში შემდეგი სოკოვანი ინფექციების სამკურნნალოდ (იხ. პუნქტი 5.1):

– მწვავე ვაგინალური კანდიდოზი, როდესაც ადგილობრივი თერაპია არ არის მიზანშეწონილი.

– კანდიდოზური ბალანიტი, როდესაც ადგილობრივი თერაპია არ არის შესაფერისი.

თერაპია შეიძლება დანიშნული იყოს, ვიდრე ცნობილი გახდება „კულტურების“ და სხვა ლაბორატორიული კვლევების შედეგები; თუმცა, როგორც კი აღნშნული შედეგები ხელმისაწვდომი გახდება, შესაბამისად უნდა დაკორექტირდეს ინფექციის საწინააღმდეგო თერაპია. ყურადღება უნდა მიექცეს სოკოს საწინააღმდეგო პრეპარატების შესბამისი გამოყენების შესახებ ოფიციალურ გაიდლაინებს.

4.2. ფოზოლოგია და მიღების წესი

ფოზოლოგია

მოზრდილები

ერთჯერადი დოზა 150 მგ

განსაკუთრებული პოპულაციები

ხანდაზმულები

თირკმელების უკმარისობის დადასტურების არ არსებობის შემთხვევაში, გაცემული უნდა იქნას რეკომენდაციები ზოგადი დოზის შესახებ.

თირკმლის უკმარისობა

ფლუკონაზოლი უპირატესად გამოიყოფა შარდში, უცვლელი აქტიური ნივთიერების სახით. არ არის საჭირო ერთჯერადი დოზის თერაპიის კორექტირება.

ღვიძლის უკმარისობა

შეზღუდული მონაცემებია ხელმისაწვდომი ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, აქედან გამომდინარე ფლუკონაზოლის მიღება უნდა მოხდეს სიფრთხილით ღვიძლის დისფუნქციის მქონე პაციენტებში (იხ. პუნქტები 4.4 და 4.8)

პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა

პედიატრიული ასაკის მოსახლეობაში გენიტალური კანდიდოზის ჩვენების უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის. სხვა პედიატრიული ჩვენებების შესახებ მიმდინარე ხელმისაწვდომი მონაცემები აღწერილია პუნქტ 4.8–ში. თუ მკურნალობა აუცილებელია მოზარდებში (12-დან 17 წლამდე ასაკის), ფოზოლოგია იგივე უნდა იყოს, როგორც მოზრდილების ფოზოლოგია.

მიღების წესი

კაფსულა უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად და საკვებისგან დამოუკიდებლად.

4.3. უკუჩვენებები

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიურის ნივთიერების, აზოლთან დაკავშირებული ნივთიერებების, ყვითელი „დაისის“ ან პუნქტ 6.1-ში ჩამოთვლილი ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერების მიმართ.

ტერფენადინის ერთდროული დანიშვნა უკუნაჩვენებია იმ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ფლუკონაზოლის მრავალჯერად დოზებს 400 მგ დღეში ან უფრო მაღალ დოზებს, მრავალჯერადი დოზების ურთიერთქმედების კვლევის შედეგებზე დაყრდნობით.

სხვა სამკურნალო პრეპარატების კომბინირებული თერაპია, რომლებიც ცნობილია როგორც QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელი პრეპარატები და რომლებიც მეტაბოლიზდება ციტოქრომის P450 (CYP) 3A4 მეშვეობით, როგორიცაა, ცისაპრიდი, ასტემიზოლი, პიმოზიდი, ქუინიდინი და ერითრომიცინი, უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ფლუკონაზოლს (იხ. პუნქტები 4.4 და 4.5).

4.4. განსაკუთრებული სიფრთხილით და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

კანდიდოზი

კვლევებმა აჩვენეს კანდიდას სხვა სახეობებით გამოწვეული ინფექციის გავრცელების ზრდა, გარდა C. albicans. ისინი ხშირად რეზისტენტულები არიან (მაგალითად C. Krusei და C. auris) ან ავლენენ ფლუკონაზოლის მიმართ რეზისტენტულობის შემცირაბას (C. glabrata). ამგვარი ინფექციები, შეიძლება საჭიროებდნენ სოკოს საწინააღმდეგო ალტერნატიულ ტერაპიას, უშედეგო მკურნალობის მეორეულ მკურნალობას. აქედან გამომდინარე, დანიშნულების გამცემმა პერსონალმა უნდა გაითვალისწინოს კანდიდას სხვადასხვა სახეობების ფლუკონაზოლის მიმართ რეზისტენტულობა

თირკმლისმიერი სისტემა

თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებისათვის, ფლუკონაზოლი ინიშნება სიფრთხილით (იხ. პუნქტი 4.2).

თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობა

კეტოკონაზოლი ცნობილია, როგორც თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობის გამომწვევი; იგივე ეფექტი, თუმცა იშვიათ შემთხვევებში, შეინიშნება აგრეთვე ფლუკონაზოლის გამოყენებისას. თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობა, რომელიც უკავშირდება პრედნიზონით თანმდევ მკურნალობას, იხილეთ პუნქტი 4.5. „ფლუკონაზოლის ეფექტი სხვა სამკურნალო საშუალებებზე“.

ჰეპატობილიარული სისტემა

ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებისათვის ფლუკონაზოლის მიღება უნდა მოხდეს სიფრთხილით.

ფლუკონაზოლი იშვიათად უკავშირდებოდა ღვიძლის სერიოზულ ტოქსიურობას, მათ შორის ლეტალური შედეგით, უპირატესად პაციენტებში, რომელთაც აქვთ სერიოზული სამედიცინო დაავადების ფონი. ფლუკონაზოლთან დაკავშირებულ ჰეპატოტოქსიურობისარსებობის შემთხვევაში, არ შეინიშნებოდა აშკარა კავშირი საერთო დღე-ღამურ დოზასთან, მკურნალობის ხანგრძლივობასთან, პაციენტის სქესთან ან ასაკთან. ფლუკონაზოლის ჰეპატოტოქსიურობა, როგორც წესი შექცევადი იყო მკურნალობის მოხსნისას.

პაციენტები, რომელთაც აღენიშნებოდათ ღვიძლის ფუნქციონალური მდგომარეობის ბიოქიმიური ჩვენებების ნორმიდან გადახრები ფლუკონაზოლით მკურნალობის დროს,უნდა იმყოფებოდნენ მონიტორინგის ქვეშ, რათა არ განვითარდეს ღვიძლის უფრო სერიოზული დაზიანება.

უნდა მოხდეს პაციენტის ინფორმირება ღვიძლის სერიოზული ეფექტის სიმპტომების შესახებ (მნიშვნელოვანი ასთენია, ანორექსია, გახანგრძლივებული გულისრევა, ღებინება და სიყვითლე). ფლუკონაზოლით მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და მოხდეს ექიმთან კონსულტაცია.

გულ-სისხლძარღთა სისტემა

ზოგიერთი აზოლი, მათ შორის ფლუკონაზოლი, უკავშირდებოდა QT ინტერვალის გახანგრძლივებას ელექტრო კარდიოგრამაზე. ფლუკონაზოლი იწვევს QT გახანგრძლივებას გამართვის კალიუმის არხების დენის (Ikr) ინჰიბირების გზით. QT გახანგრძლივება გამოწვეული სხვა სამკურნალო პრეპარატებით (როგორიცაა ამიოდარონი), შესაძლებელია გაძლიერდეს ციტოქრომ P450 (CYP) 3A4 ინჰიბირების გზით. პორსტრეგისტრაციული დაკვირვებისას შეინიშნებოდა QT გაზრდის და „პირუეტის“ ტიპის პარკუჭოვანი ტაქიკარდიის ძალიან იშვიათი შემთხვევები პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ფლუკონაზოლს. აღნიშნული შეტყობინებები მოიცავდა ავადმყოფებს მძიმე მრავლობითი ხელის შემშლელი რისკ ფაქტორებით, როგორიცაა გულის სტრუქტურული დაავადება, ელექტროლიტური ანომალიები და თანმდევი მკურნალობა, რომლებმაც შესაძლებელია ხელს უწყობდნენ მსგავსი მდგომარეობის განვითარებას. ჰიპოკალიემიისა და მიშვებული გულის უკმარისობის მქონე პაციენტები სიცოცხლისთვის საშიში ვენტრიკულარული არითმიისა და „პირუეტის“ ტიპის პარკუჭოვანი ტაქიკარდიის წარმოშობის გაზრდილი რისკის ქვეშ იმყოფებიან.

ფლუკონაზოლი სიფრთხილით მიიღება პოტენციალურად პროარითმული მდგომარეობის მქონე პაციენტებისთვის.

სხვა სამკურნალო პრეპარატების კომბინირებული თერაპია, რომლებიც ახანგრძლივებენ QT ინტერვალს, და რომლებიც მეტაბოლიზდება ციტოქრომ P450 (CYP) 3A4 მეშვეობით, უკუნაჩვენებია (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.5)

ჰალოფანტრინი

ჰალოფანტრინი ზრდის QTc ინტერალს რეკომენდებული თერაპიული დოზით. ამ მიზეზით ფლუკონაზოლის და არის CYP3A4–ის სუბსტრატი. მაშასადამე, ფლუკონაზოლისა და ჰალოფანტრინის კომბინირებული თერაპია არ არის რეკომენდებული. ( იხილეთ პუნქტი 4.5).

დერმატოლოგიული რეაქციები

ფლუკონაზოლით მკურნალობისას პაციენტებში იშვიათად ვითარდებოდა კანის ექსფოლიაციური რეაქციები, როგორიცაა სტივენს-ჯონსონის სინდრომი და ტოქსიური ეპიდერმული ნეკროლიზი. აივ-ინფიცირებული პაციენტები მრავალ სამედიცინო პრეპარატზე უმეტესად მიდრეკილნი არიან კანის მწვავე რეაქციების განვითარებისადმი. გამონაყარის განვითარების შემთხვევაში, რომელიც ითვლება, რომ გამოწვეულია ფლუკონაზოლით, და ვლინდება იმ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ზედაპირული სოკოვანი ინფექციებს, შემდგომი მკურნალობა აღნიშნული პრეპარატით უნდა შეწყდეს. თუ ინვაზიური/სისტემური სოკოვანი ინფექციების მქონე პაციენტებში ვითარდება გამონაყარი, აუცილებელია მათი გამოკვლევა და ბულეზური დაზიანებების ან მულტიფორმული ერითემა განვითარების შემთხვევაშ, ფლუკონაზოლის მიღება უნდა შეწყდეს.

ჰიპერმგრძნობელობა

იშვიათ შემთხვევებში აღინიშნებოდა ანაფილაქსია. ( იხილეთ პუნქტი 4.3).

ციტოქრომი P450

ფლუკონაზოლი არის CYP2C9-ის და CYP3A4 ზომიერი ინჰიბიტორი. ფლუკონაზოლი ასევე წარმოადგენს CYP2C19-ის ინჰიბიტორს. ფლუკონაზოლით ნამკურნალევი პაციენტები, რომლებიც ერთდროულად მკურნალობენ ვიწრო თერაპიული ფანჯრის სამედიცინო პრეპარატებით, რომლებიც მეტაბოლიზდებიან CYP2C9, CYP2C19 და CYP3A4 -ით, უნდა ჩაუტარდეთ მონიტორინგი (იხილეთ პუნქტი 4.5).

ტერფენადინი

ფლუკონაზოლის მიღება 400 მგ–ზე ნაკლები დოზებით დღეში ტერფენადინთან ერთად უნდა გაკონტროლდეს სიფრთხილით (იხილეთ პუნქტები 4.3 და 4.5).

აღნიშნული პრეპარატი შეიცავს ლაქტოზას და ნატრიუმს.

იშვიათი მემკვიდრეობითი დაავადების, როგორიცაა გალაქტოზის აუტანლობა, ლაქტაზის საერთო უკმარისობა ან გლუკოზა–გალაქატოზას მალაბსორბციის მქონე პაციენტებმა არ უნდა მიიღონ აღნიშნული პრეპარატი.

ეს მედიკამენტი თითეულ კაფსულაზე შეიცავს 1მმოლ-ზე ნაკლები რაოდენობის ნატრიუმს (23მგ), რაც საშუალებას გვაძლევს ავღნიშნოთ , რომ ის „ნატრიუმისგან თავისუფალია“

4.5. ურთიერთქმედება სხვა სამედიცინო პრეპარატებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

შემდეგი სხვა სამედიცინო პრეპარატებთან ერთდროული გამოყენება უკუნაჩვენებია:

ცისაპრიდი: გამოვლინდა კარდიოლოგიური ეფექტები, მათ შორის ‘“torsades de pointes” პაციენტებში, რომლებსაც კომბინირებული თერაპიის სახით ღებულობენ ფლუკონაზოლს და ცისაპრიდს. კონტროლირებადმა კვლევამ დაადგინა, რომ ფლუკონაზოლის 200 მგ ერთხელ დღეში და ცისაპრიდის 20 მგ დღეში ოთხჯერ ერთობლივი გამოყენება იწვევდა ცისაპრიდის კონცენტრაციის მნიშვნელოვან მომატებას სიხლის პლაზმაში და QTc ინტერვალის გახანგრძლივებას. ფლუკონაზოლით და ცისაპრიდით ერთდროული მკურნალობა უკუნაჩვენებია ( იხილეთ პუნქტი 4.3)

ტერფენადინი: სერიოზული კარდიალური დისრითმიების წარმოშობის გამო გამოწვეული QTc ინტერვალის გახანგრძლივებით პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ აზოლურ სოკოს საწინააღმდეგო პრეპარატებს ტერფენადინთან ერთად, სამკურნალო ურთიერთქმედების კვლევები ჩატარდა. ერთი კვლევის განმავლობაში ფლუკონაზოლის 200 მგ დოზით დღეში გამოყენების შემთხვევაშიარ აღმოჩენილა QTc ინტერვალის გახანგრძლივება. სხვა კვლევამ ფლუკონაზოლის დღეში 400 მგ და 800 მგ გამოყენებისას აჩვენა, რომ ფლუკონაზოლის გამოყენება 400 მგ ან მეტი დოზით დღეში მნიშვნელოვნად ზრდის სისხლის პლაზმაში ტერფენადინის დონეს, ერთდროული თერაპიის შემთხვევაში. 400 მგ-მდე ფლუკონაზოლის დღეში და ტერფენადის კომბინირებული თერაპია მიიღება სიფრთხილით.

astemizoli: flukonazolis da astemizolis kombinirebulma Terapiam SeiZleba Seamciros asტemizolis klirensi. Sedegad asტemizolis koncentraciis momatebam sisxlis plazmaSi SeiZleba gamoiwvios QT intervalis gaxangrZliveba da iSviaT SemTxvevebSi - “piruetis” tipis parkuWovani taqikardia. flukonazolis da asტemizolis erTdrouli gamoyeneba ukunaCvenebia (ix. punqti 4.3).

pimozidi: miuxedavad imisa, rom in vitro an in vivo kvlevebi ar Catarebula, flukonazolis pimozidTan kombinirebulma gamoyenebam SeiZleba gamoiwvios pimozidis metabolizmis inhibireba. pimozidiს koncentraciis zrdam sisxlis plazmaSi SeiZleba gamoiwvios QT intervalis gaxangrZliveba da iSviaT SemTxvevebSi gamoiwvios “piruetis” tipiს parkuWovani taqikardiis ganviTareba. flukonazolis da pimozidis erTdrouli gamoyeneba ukunaCvenebia (ix. punqti 4.3).

quinidini: miuxedavad imisa, rom in vitro an in vivo kvlevebi ar Catarebula, flukonazolis da quinidinis kombinirebulma Terapiam SeiZleba gamoiwvios quinidinis metabolizmis inhibireba. quinidinis gamoyeneba dakavSirebuli iyo QT intervalis gaxangrZlivebaსთან da iSviaT SemTxvevebSi SesaZლebelia gamoiwvios “piruetis” tipiს parkuWovani taqikardiis ganviTareba. flukonazolis da quinidinis kombinirebuli Terapia ukunaCvenebia (ix. punqti 4.3).

eriTromicini: flukonazolis da eriTromicinis kombinirebulma Terapiam SesaZlebelia gamoiwvios kardiotoqsikurobis riskis gazrda (QT intervalis gaxangrZliveba, “piruetis” tipiს parkuWovani taqikardia) da Sedegad moulodneli kardialuri kvdoma. flukonazolis da eriTromicinis kombinirebuli Terapia ukunaCvenebia (ix. punqti 4.3).

ar aris rekomendebuli Semdegi saxis medikamentebTan kombinirebuli Terapia

halofantrini: flukonazolma SeiZleba gamoiwvios galofantrinis koncentraciis momateba sisxlis plazmaSi CYP3A4–is dainhibirebis efeqtis gamo. flukonazolis dagalofantrinis kombinirebulma Terapiam potenciurad SeiZleba gamoiwvios kardiotoqsikurobis ganviTarebis riskis zrda (QT intervalis gaxangrZliveba, “piruetis” tipiს parkuWovani taqikardia) da Sedegad moulodneli kardialuri kvdoma. Tavidan unda iqnas acilebuli aRmiSnuli kombinaciis miReba (ი. პუნქტი 4,4)

sifrTxiliT misaRebi kombinirebuli Terapia

amiodaroni: ფლუკონაზოლის ამიოდარონთან ერთად კომბინირებულმა თერაპიამ შეიძლება გამოიწვიოს QT ინტერვალის გახანგრძლივება. სიფრთხილე უნდა იქნას გამოჩენილი ფლუკონაზოლის და ამიოდარონის კომბინირებული თერაპიის აუცილებლობის შემთხვევაში, განსაკუთრებით ფლუკონაზოლის მაღალი დოზით (800 მგ) გამოყენების დროს.

ქვემოთ ჩამოთვლილი სხვა მედიკამენტების კომბინირებული გამოყენება საჭიროებს სიფრთხილის ზომების მიღებას და დოზის კორექციას.

სხვა პრეპარატების ეფექტი ფლუკონაზოლზე

რიფამპიცინი: ფლუკონაზოლის და რიფამპიცინის ერთდროული გამოყენება იწვევს AUC-ის 25%-ით შემცირებას და 20%-ით ასწრაფებს ფლუკონაზოლის ნახევარ დაშლის პერიოდს. პაციენტებში, რომლებიც ღებულობენ რიფამპიცინის კომბინირებულ თერაპიას, განხილული უნდა იქნას ფლუკონაზოლის დოზის მომატების საკითხი.

ურთიერთქმედების კვლევებმა აჩვენეს, რომ ფლუკონაზოლის პერორალური გამოყენებისას საკვებთან, ციმეტიდინთან, ანტაციდებთან ან სხეულის საერთო დასხივებასთან ერთად ძვლის ტვინის გადანერგვისას, არ შეინიშნებოდა ფლუკონაზოლის აბსორბციის კლინიკურად მნიშვნელოვანი დარღვევა.

ჰიდროქლოროთიაზიდი: ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედების კვლევაში, ჰიდროქლოროთიაზიდის მრავალჯერადი დოზების კომბინირებული თერაპია ჯანმრთელ მოხალისეებში, რომლებიც ფლუკონაზოლს იღებდნენ, სისხლის პლაზმაში 40% ზრდიდა ფლუკონაზოლის კონცენტრაციას. ამ მასშტაბის ეფექტი არ საჭიროებს ფლუკონაზოლის დოზის რეჟიმის ცვლილებას იმ პაციენტებში, რომლებიც ერთობლივად იღებენ შარდმდენებს.

ფლუკონაზოლის გავლენა სხვა სამედიცინო პროდუქტებზე

flukonazoli warmoadgens citoqrom P450-ის 2C9 და 3A4 izofermentების zomier inhibitors. flukonazoli warmoadgens აგრეთვე CYP2C19 iსoზიმის ძლიერ inhibitors. qvemoT ჩამოთვლილი დაკვირვებული/dokumentირებული urTierTqmedebebis garda, flukonazolTan erTdroulad gamoyenebisas arsebobs sisxlis plazmaSi sxva naerTebis koncentraciebis matebis riski, romlebic metabolizdeba CYP2C9, CYP2C19 და CYP3A4. მაშასადამე, აღნიშნული kombinaciebiს გამოყენებისას sifrTxilე unda iqnas gamoჩენილი და უნდა მოხდეს პაციენტების monitoringi. Fფermentზე flukonazolis მაინჰიბირებელი ეფექტი narCundeba ფლუკონაზოლით მკურნალობის შეწყვეტიდან 4-5 dRis ganmavlobaSi ფლუკონაზოლის ხანგრძლივი naxevარgamoyofis periodის გამო. (იხ.პუნქტი 4.3).

ალფენტანილი: ფლუკონაზოლით (400მგ) და ინტრავენური ალფენტანილით (20მგ/კგ) კომბინირებული თერაპიის განმავლoბაში ჯანმრთელ მოხალისეებში ალფენტანილის AUC10 დონემ 2-ჯერ მოიმატა, სავარაუდოდ, CYP3A4 ინჰიბირების მეშვეობით. შესაძლებელია საჭირო გახდეს ალფენტანილის დოზის კორექცია.

ამიტრიპტილინი, ნორტრიპტილინი: ფლუკონაზოლი აძლიერებს ამიტრიპტილინის და ნორტრიპტილინის მოქმედებას. შესაძლებელია 5-ნორტრიპტილინის და/ან S–ამიტრიპტილინის კონცენტრაციების გაზომვა კომბინირებული თერაპიის დასაწყისში და ერთი კვირის შემდეგ. აუცილებლობის შემთხვევაში საჭიროა ამიპტრიპტილინის/ნორტრიპტილინის დოზების კორექცია.

ამფოტერიცინი B: ფლუკონაზოლის და ამფოტერიცინი B–ს ერთდროულმა შეყვანამ ინფიცირებულ თავგებში, ნორმალური და შესუსტებული იმუნიტეტით, გამოავლინა შემდეგი შედეგები: მცირე ადიტიური ანტიფუნგულური ეფექტი C. albicans-ით გამოწვეული სისტემური ინფექციის დროს, ურთიერთქმედების არარსებობა Cryptococcus neofarmans-ით გამოწვეული ქალასშიდა ინფექციის დროს და ორი სამედიცინო პრეპარატის ანტაგონიზმი Aspergillus fumigatus-ით გამოწვეული სისტემური ინფექციის დროს. შედეგების კლინიკური მნიშვნელობა, რომლებიც მიღებულია მოცემულ კვლევებში, უცნობია.

ანტიკოაგულანტები: პოსტრეგისტრაციული გამოყენებისას, როგორც სხვა აზოლური სოკოს საწინააღმდეგო საშუალებების შემთხვევაში, შეინიშნებოდა ჰემორაგიული მოვლენები (სისხლნაჟღენთები, ცხვირიდან სისხლდენა, კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა, ჰემატურია და მელენა), რასაც თან ახლდა პროტრომბინული დროის მომატება პაციენტებში, ფლუკონაზოლის ვარფარინთან ერთად მიღებისას. ფლუკონაზოლით და ვარფარინით ერთდროული მკურნალობის დროს პროთრომბინის დრო 2-ჯერამდე გახანგრძლივდა, სავარაუდოდ, ვარფარინის მეტაბოლიზმის ინჰიბირების გამო CYP2C9 მეშვეობით. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ კუმარინის ტიპის ან ინდანედიონის წარმოებული ანტიკოაგულანტებს ფლუკონაზოლთან ერთად, აუცილებელია პროთრომბინული დროის გულმოდიგინე მონიტორინგი. შესაძლებელია საჭირო გახდეს ანტიკოაგულანტის დოზის კორექცია.

ბენზოდიაზეპინები (ხანმოკლე მოქმედების), მაგ. მიდაზოლამი, ტრიაზოლამი: მიდაზოლამის პერორალური გამოყენების შემდეგ, ფლუკონაზოლი იწვევდა მიდაზოლამის კონცენტრაციების და ფსიქომოტორული ეფექტების მნიშვნელოვანი ზრდა. ფლუკონაზოლის 200 მგ და მიდაზოლამის 7.5 მგ ერთდროულმა პერორალურმა მიღებამ გაზარდა მიდაზოლამის AUC და ნახევარგამოყოფის პერიოდი 3.7–ჯერ და 2.2.–ჯერ, შესაბამისად. ფლუკონაზოლის 200 მგ ყოველდღიურად შეყვანილი ტრიაზოლამთან 0.25 მგ ერთად, პერორალურად, გაზარდა ტრიაზოლამის AUC და ნახევარგამოყოფის პერიოდი 4.4-ჯერ და 2.3-ჯერ, შესაბამისად. ტრიაზოლამის პოტენციური და გახანგრძლივებული ეფექტები დაფიქსირდა ფლუკონაზოლით ერთდროული მკურნალობის დროს.თუ ბენზოდიაზეპინებით ერდთროული თერაპია აუცილებელია პაციენტებში, რომლებიც ფლუკონაზოლით მკურნალობენ, საჭიროა ბენზოდიაზეპინების დოზების შემცირების საკითხის განხილვა დაპაციენტის მდგომარეობის სათანადოდ მონიტორინგი.

კარბამაზეპინი: ფლუკონაზოლი აინჰიბირებს კარბამაზეპინის მეტაბოლიზმს და სისხლის შრატში დაფიქსირდა კარბამაზეპინის მატება 30%-ით. არსებობს ტოქსიურობის განვითარების რისკი კარბამაზეპინის მხრიდან. შესაძლებელია საჭირო გახდეს კარბამაზეპინის დოზების კორექცია მისი კონცენტრაციის გაზომვების/ მოქმედების მიხედვით.

კალციუმის არხების ბლოკატორები: კალციუმის არხების ზოგიერთი ანტაგონისტი (ნიფედიპინი, ისრადიპინი, ამლოდიპინი, ვერაპამილი და ფელოდიპინი) მეტაბოლიზდება CYP3A4–ის მეშვეობით. ფლუკონაზოლი პოტენციურად ზრდის კალციუმის არხების ანტაგონისტების სისტემურ მოქმედებას. რეკომენდებულია გვერდითი მოვლენების ხშირი მონიტორინგი.

ცელეკოქსიბი: ფლუკონაზოლით (200მგ დღეში) და ცელეკოქსიბის (200მგ) თანმდევი მკურნალობისას, ცელეკოქსიბის Cmax და AUC იზრდებოდა 68% და 134%-ით, შესაბამისად. შესაძლებელია საჭირო გახდეს ცელეკოქსიბის ნახევარი დოზა ფლუკონაზოლთან კომბინაციაში.

ციკლოფოსფამიდი: ციკლოფოსფამიდით და ფლუკონაზოლით კომბინირებული თერაპია იწვევს სისხლის შრატში ბილირუბინის და სისხლის შრატში კრეატინინის მატებას. კომბინაცია შესაძლებელია გამოყენებული იქნას სისხლის შრატში ბილირუბინის და სისხლის შრატში კრეატინინის მატების რისკის მიმართ გაზრდილი ყურადღების გამოჩენისას.

ფენტანილი: გამოვლენილია ფენტანილის და ფლუკონაზოლის შესაძლო ურთიერქმედების შედეგად ფენტალით ინტოქსიკაციის ერთი ლეტალური გამოსავალის შესახებ. გარდა ამისა, დადგენილია, რომ ფლუკონაზოლი მნიშვენლოვნად ანელებდა ფენტანილის ელიმინაციას ჯანმრთელ მოხალისეებში. ფენტანილის კონცენტრაციების მომატებამ შეიძლება გამოიწვიოს რესპირატორული დეპრესია. უნდა მოხდეს პაციენტთა გულმოდგინე მონიტორინგი რესპირატორული დეპრესიის განვითარების პოტენციალური რისკის საგანზე. შესაძლებელია საჭირო გახდეს ფენტანილის დოზის კორექცია.

HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორები: მიოპათიის და რაბდომიოლიზის განვითარების რისკი იზრდება, როდესაც ფლუკონაზოლი HMG-CoA-რედუქტაზას ინჰიბიტორებთან ერთად გამოიყენება, რომლებიც მეტაბოლიზდებიან CYP3A4 -ს მეშვეობით, როგორიცაა ატორვასტატინი და სიმვასტრატინიან CYP2C9–ს მეშვეობით,, როგორიცაა ფლუვასტატინი. ერთდროული თერაპიის საჭიროების შემთხვევაში, უნდა განხორციელდეს პაციენტზე სათანადო დაკვირვება მიოპათიის და რაბდომიოლოზის სიმპტომების განვითარების საგანზე და აგრეთვე ჩატარდეს კრეატინინ კინაზას მონიტორინგი. HMG-CoA-რედუქტაზას ინჰიბიტორების გამოყენება უნდა შეწყდეს თუ აღინიშნება კრეატინინ კინაზას მნიშვნელოვანი მატება, ან მიოპათიაზე/რაბდომიოლიზზე დიაგნოზირების ან ეჭვის დროს.

ოლაპარიბი: CYP3A4–ის ზომიერი ინჰიბიტორები, როგორიცაა ფლუკონაზოლი, ზრდის სისხლის პლაზმაში ოლაპარიბის კონცენტრაციებს; არ არის რეკომენდებული ერთდროული გამოყენება. თუ კომბინაციის თავიდან აცილება შეუძლებელია, შეზღუდეთ ოლაპარიბის დოზა 200 მგ–მდე დღეში ორჯერ.

იმუნოსუპრესორები (მაგ. ციკლოსპორინი, ევეროლიმუსი, სიროლიმუსი და ტაკროლიმუსი):

ციკლოსპორინი: ფლუკონაზოლი მნიშვნელოვნად ზრდის ციკლოსპორინის კონცენტრაციას და AUC-ს. ფლუკონაზოლით (200 მგ დღეში) და ციკლოსპორინის (2,7 მგ/კგ დღეში) ერთდროული მკურნალობისას შეინიშნებოდა ციკლოსპორინის AUC-ის მომატება 1,8-ჯერ. მოცემული კომბინაცია შეიძლება გამოიყენებოდეს ციკლოსპორინის დოზის შემცირებითციკლოსპორინის კონცენტრაციის მიხედვით.

ევეროლიმუსი: მიუხედავად იმისა, რომ in vivo ან in vitro კვლევები არ ჩატარებულა, ფლუკონაზოლმა შეიძლება გაზარდოს სისხლის შრატში ევეროლიმუსის კონცენტრაციები CYP3A4 ინჰიბირების მეშვეობით.

სიროლიმუსი: ფლუკონაზოლი ზრდის სისხლის პლაზმაში სიროლიმუსის კონცენტრაციებს, სავარაუდოდ, სიროლიმუსის მეტაბოლიზმის ინჰიბირებით CYP3A4 და P- გლიკოპროტეინის მეშვეობით. მოცემული კომბინაციის გამოყენება შესაძლებელია სიროლიმუსის დოზის კორექციით ეფექტის/კონცენტრაციის მაჩვენებლების მიხედვით.

ტაკროლიმუსი: ფლუკონაზოლმა შეიძლება 5-ჯერამდე გაზარდოს პერორალურად მიღებული ტაკროლიმუსის კონცენტრაციები სისხლის შრატში ტაკროლიმუსის მეტაბოლიზმის ინჰიბირების გამო ნაწლავში CYP3A4-ის მეშვეობით. ტაკროლიმუსის ინტრავენურად გამოყენებისას არ შეინიშნებოდა ფარმაკოკინეტიკის მნიშვნელოანი ცვლილებები. ტაკროლიმუსის მომატებულ დონეები უკვავშირდებოდა ნეფროტოქსიკურობასთან. პერორალურად მიღებული ტაკროლიმუსის დოზა უნდა შემცირდეს ტაკროლიმუსის კონცენტრაციის მიხედვით.

ლოსარტანი:ფლუკონაზოლი აინჰიბირებს ლოზარტანის მეტაბოლიზმს მის აქტიურ მეტაბოლიტამდე (E-31 74), რომელიც პასუხისმგებელია ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ანტაგონიზმის უმეტეს ნაწილზე, რომელიც ხდება ლოზარტანით მკურნალობისას. უნდა ხდებოდეს პაციენტების სისლის წნევის მუდმივი მონიტორინგი.

მეტადონი: ფლუკონაზოლს შეუძლია გაზარდოს სისხლის შრატში მეტადონის კონცენტრაცია. შესაძლებელია საჭირო გახდეს მეტადონის დოზის კორექცია.

არასტეროიდეული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები: ფლურბიპროფენის Cmax და AUC გაიზარდა 23% და 81%–ით, შესაბამისად ფლუკონაზოლთან ერთად მიღებისას, ფლურბიპროფენის ცალკე მიღებისას შედარებით. ანალოგიურად, ფარმაკოლოგიურად აქტიური იზომერის [S-(+)-იბუპროფენის] Cmax და AUC გაიზარდა 15% და 82%–ით, შესაბამისად, ფლუკონაზოლის რაცემულ იბუპროფენთან ერთად (400მგ) მიღებისას რაცემული იბუპროფენის ინდივიდუალურად მიღებისას შედარებით.

მიუხედავად იმისა, რომ სპეციფიკურად არ იქნა შესწავლილი, ფლუკონაზოლი პოტენციურად ზრდის სხვა აასპ-ების სისტემურ მოქმედებას, რომლებიც მეტაბოლიზდებიან CYP2C9–ის მეშვეობით (მაგ. ნაპროქსენი, ლორნოქსიკამი, მელოქსიკამი, დიკლოფენაკი). რეკომენდებულია აასპ–თან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენების და ტოქსიურობის საგანზე ხშირი მონიტორინგის ჩატარება. შესაძლებელია საჭირო გახდეს აასპ-ების დოზის კორექცია.

ფენიტოინი: ფლუკონაზოლი აინჰიბირებს ფენიტოინის მეტაბოლიზმს ღვიძლში. ფლუკონაზოლის 200 მგ და ფენიტოინის 250 მგ ინტრავენურად განმეორებით ერთდროულად შეყვანამ გამოიწვია ფენიტოინის AUC₂₄ 75 %–ით და C _min 128%–ით მომატება. ერთდროული გამოყენებისას, უცილებელია სისხლის შრატში ფენიტოინის კონცენტრაციის დონეების კონტროლი, ფენიტოინის ტოქსიკურობის თავიდან ასაცილებლად.

პრედნიზონი: აღწერილია კლინიკური შემთხვევა, როდესაც პაციენტს ღვიძლის ტრანსპლანტაციის შემდეგ, პრედნიზონით მკურნალობის ფონზე განუვითარდა თირკმელზედა ჯირკვლის ქერქის მწვავე უკმარისობა, ფლუკონაზოლით თერაპიის სამთვიანი კურსის შეწყვეტის შემდეგ. სავარაუდოდ, ფლუკონაზოლის მოხსნამ გამოიწვია CYP3A4 აქტიურობის გაძლიერება, რამაც გამოიწვია პრედნიზონის მეტაბოილიზმის დაჩქარება. პაციენტები, რომლებიც ხანგრძლივი დროის განმავლობაში ფლუკონაზოლით და პრედნიზონით მკურნალობდნენ, უნდა გულმოდგინედ გამოიკვლიონ თირკმელზედა ჯირკვლის ქერქის უკმარისობის განვითარების საგანზე, ფლუკონაზოლის მოხსნის შემდეგ.

რიფაბუტინი: ფლუკონაზოლი ზრდის რიფაბუტინის კონცენტრაციებს სისხლის შრატში, რაც იწვევს რიფაბუტინის AUC-ს მომატებას 80%-მდე. იყო შეტყობინებები უვეიტის განვითარების შესახებ პაციენტებში, ფლუკონაზოლის და რიფაბუტინის ერთდროულად მიღებისას. კომბინირებული მკურნალობისას აუცილებელია რიფაბუტინის ტოქსიურობის სიმპტომების გათვალისწინება.

საქუინავირი: ფლუკონაზოლი ზრდის საქუინავირის AUC და Cmax-ს დაახლოებით 50% და 55% -ით შესაბამისად, ღვიძლში საქუინავირის მეტაბოლიზმის ინჰიბირების გამო CYP3A4 მეშვეობით და P-გლიკოპროტეინის ინჰიბირებით. საქუინავირთან/რიტონავირთან ურთიერთმქედება არ გამოკვლეულა, ამიტომ ისინი შეიძლება უფრო გამოხატული იყოს. შესაძლებელია საჭირო გახდეს საქვინავირის დოზის კორექცია.

sulfonilSardovanas warmoebulebi: flukonazoli axdens erTdroulad მიღებული peroraluri sulfonilSardovanas warmoebulebis (მაგ. qlorpropamidi, glibenklamidi, glipizidi, tolbutamidi) სისხლის შრატში naxevrad gamoyofis periodis prolongirebas janmrTel moxaliseebში. erTdroulad gamoyenebisasrekomendirebulia sisxlSi Saqris xSiri kontrolis Catareba dasulfonilSardovanas warmoebulebis dozis შესაბამისი Semcirebა.

თეოფილინი: პლაცებო-კონტროლირებად ურთიერთქმედების კვლევაში ფლუკონაზოლის 200მგ მიღებამ 14 დღის განმავლობაში გამოიწვია თეოფილინისპლაზმური კლირენსის საშუალო სიჩქარის 18%-ით შემცირებას. პაციენტები, რომლებიც თეოფილინის მაღალ დოზას იღებენ ან რომლებიც სხვაგვარად თეოფილინის ტოქსიურობის გაზრდილი რისკის ქვეშ იმყოფებიან,უნდა გამოიკვლიონ თეოფილინის ტოქსიკურობის გამოვლენის ნიშნების საგანზე, ფლუკონაზოის მიღებისას. ტოქსიურობის ნიშნების განვითარებისას, აუცილებელია მკურნალობის მოდიფიცირება.

ტოფაციტინიბი: ტოფაციტინიბის ექსპოზიცია იზრდება, როდესაც ტოფაციტინიბი კომბინირებულ თერაპიაში მიიღება საშუალოდ მაინჰიბირებელ CYP3A4 და ძლიერ ინჰიბიტორ CYP2C19 -თან (მაგალითად ფლუკონაზოლთან) ერთად. აქედან გამომდინარე, რეკომენდებულია ტოფაციტინიბის დოზის დღეში ერჯერ 5-მგ-მდე შემცირება, როდესაც იგი მიიღება ამ მედიკამენტებთან ერთად

ვინკაალკალოიდები: მიუხედავად იმისა, რომ kvlevebi ar Catarebula, flukonazolს შეუძლია გაზარდოს ვინკა ალკალოიდების პლაზმური კონცენტრაცია (მაგ. ვინკრისტინი და ვინბლასტინი) და გამოიწვიოს ნეიროტოქსიკურობა, რომელიც, შესაძლოა, CYP3A4–ზე მაინჰიბირებელ ეფექტან არის დაკავშირებული.

ვიტამინი A: ერთი პაციენტის ავადმყოფობის ისტორიაზე დაყრდნობით, რომელიც კომბინირებულ თერაპიას გადიოდა სრულად–ტრანს–რეტინული მჟავით (A ვიტამინის მჟავური ფორმა) და ფლუკონაზოლით, შეინიშნებოდა არასასურველი ეფექტები ცნს-ს მხრიდან თავის ტვინის ცრუ სიმსივნის სახით, რომელიც ქრებოდა ფლუკონაზოლით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ. მოცემული კომბინაცია შესაძლებელია გამოიყენებოდეს, მაგრამ ცნს-სთან დაკავშირებული არასასრუველი ეფექტების გაჩენის სიხშირე გასათვალისწინებელია.

ვორიკონაზოლი: (CYP2C9, CYP2C19 და CYP3A4 ინჰიბიტორი): ვორიკონაზოლის (400მგ ყოველ 12 სთ–ში 1 დღის განმავლობაში, შემდეგ 200მგ ყოველ 12 სთ–ში 2. 5 დღის განმავლობაში) და ფლუკონაზოლის (400მგ 1–ლ დღეს, შემდეგ 200მგ ყოველ 24 სთ–ში 4 დღი განმავლობაში) ერთდროულმა პერორალურმა გამოყენებამ მამრობითი სქესის 8 ჯანმრთელ პაციენტშიგამოიწვია ვორიკონაზოლის C_max და AUC_t-ს მომატებას საშუალოდ 57%–ით (90% ნი: 20%, 107%) და 79%–ით (90% ნი: 40%, 128%), შესაბამისად. ვორიკონაზოლის და ფლუკონაზოლის დოზის შემცირება და/ან მიღების სიხშირე, რომლებსაც შეეძლოთ მოცემული ეფექტის აღმოიფხვრა, არ დადგენილა. ვორიკონაზოლთან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენების მონიტორინგი რეკომენდებულია, თუ ვორიკონაზოლი გამოიყენება ფლუკონაზოლის შემდეგ თანმიმდევრულად.

ზიდოვუდინი: ფლუკონაზოლი ზრდის ზიდოვუდინის Cmax და AUC 84%–ით და 74%–ით შესაბამისად, რაც უკავშირდება ზიდოვუდინის კლირენსის შემცირებას პერორალური გამოყენებისას დაახლოებით 45%-ით. ზიდოვუდინის ნახევრად გამოყოფის პერიოდი ასევე გახანგრძლივდა დაახლოებით 128%-ით ფლუკონაზოლთან კომბინირებული მკურნალობის შემდეგ. პაციენტებზე, რომლებიც იყენებენ მოცემულ კომბინაციას, საჭიროა დაკვირვება ზიდოვუდინთან დაკავშირებული გვერდითი რეაქციების განვითარების საგანზე. შესაძლებელია ზიდოვუდინის დოზის შემცირების შესახებ საკითხის განხილვა.

აზითრომიცინი: ღია რანდომიზებულ სამმხრივ ჯვარედინ კვლევაში 18 ჯანმრთელ პაციენტში შეფასდა აზიტრომიცინის 1200 მგ ერთჯერადი პერორალური დოზის ეფექტი ფლუკონაზოლის ერთჯერადი 800 მგ პერორალური დოზის ფარმაკოკინეტიკაზე, აგრეთვე ფლუკონაზოლის ეფექტები აზითრომიცინის ფარმაკოკინეტიკაზე. ფლუკონაზოლსა და აზიტრომიცინს შორის არსებითი ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება არ გამოვლენილა.

პერორალური კონტრაცეპტივები: ორი ფარმაკოკინეტიკური კვლევა კომბინირებული პერორალური კონტრაცეპტივით ჩატარდა ფლუკონაზოლის მრავალჯერადი დოზების გამოყენებით. კვლევაში 50მგ ფლუკონაზოლის გამოყენებით ჰორმონების დონეზე არ შეინიშნებოდა შესაბამისი ეფექტები, თუმცა 200მგ მიღებისას დღეში, ეთინილესტრადიოლის და ლევონორგესტრელის AUC–ბიმოიმატა 40%–ით და 24%–ით, შესაბამისად. ამგვარად, ფლუკონაზოლისმრავალჯერადი დოზების მიღებამ მითითებულ დოზებში ნაკლებად სავარაუდოა იმოქმედოს კომბინირებული პერორალური კონტრაცეპტივის ეფექტურობაზე.

ივაკაფტორი: ივაკაფტორთან, გამტარობის მუკოვისციდოზური ტრანსმემბრანული რეგულატორის (CFTR) გამაძლიერებელთან, კომბინირებული გამოყენება ზრდის ივაკაფტორის ექსპოზიციას3-ჯერ და ჰიდროქსიმეთილივაკაფტორის (M1) ექსპოზიციას- 1,9-ჯერ. ივაკაფტორის დოზის შემცირება 150მგ-მდე ერთხელ დღეში რეკომენდებულია პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებენ CYP3A ზომიერ ინჰიბიტორებს, როგორიცაა ფლუკონაზოლი და ერითრომიცინი.

4.6. ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

ობსერვაციულმა კვლევამ აჩვენა სპონტანური აბორტების მომატების რისკი ქალებში, რომლებიც იღებდნენ ფლუკონაზოლს პირველი ტრიმესტრის განმავლობაში.

რამდენიმე ათასი ორსული ქალის მონაცემებიდან, რომლებიც მკურნალობდნენ ფლუკონაზოლის ≤150 მგ კუმულაციური დოზით, პირველი ტრიმესტრის განმავლობაში, ნაყოფის მხრივ არ ვლინდება დეფექტების საერთო რისკის გამოვლენის ზრდა. ერთ მოზრდილ სადამკირვებლო კოჰორტულ კვლევაში, პერორალურად მიღებული ფლუკონაზოლის მოქმედება პირველ ტრიმესტრში, დაკავშირებული იყო ძვალ-კუნთოვანი მალფორმაციების მცირედ მომატებულ რისკთან, რაც შეესაბამება დაახლოებით 1 დამატებით შემთხვევას ფლუკონაზოლის ≤450 მგ კუმულაციური დოზით ნამკურნალევ 1000 ქალბატონზე, ადგილობრივი გამოყენების აზოლებიღ და დაახლოები 4 დამატებით შემთხვევაში 450 მგ-ზე მეტი კუმულაციური დოზით ნამკურნალევ 1000 ქალბატონთან შედარებით. დაკორექტირებული შესაბამისი რისკი იყო 1,29 (95% CI 1.05-დან 1.58-მდე) პერორალურად მისაღები 150 მგ ფლუკონაზოლის და 1,98 (95% CI 1.23-დან 3.17-მდე) 450 მგ-ზე მეტი დოზის ფლუკონაზოლის შემთხვევაში

გამოვლინდა შემთხვევები მრავალრიცხოვანი თანდაყოლილი პათოლოგიების შესახებ (მათ შორის ბრაქიცეფალია, ყურის ნიჟარის დისპლაზია, წინა ყიფლიბანდის ძლიერი გადიდება, თეძოს გამრუდება, მხარ-იდაყვის სინოსტოზი) ახალშობილებში, რომელთა დედები მინიმუმ სამი ან მეტი თვის განმავლობაში იღებდნენ ფლუკონაზოლს მაღალი დოზებით (400-800მგ დღეში) კოკციდიოიდომიკოზის სამკურნალოდ. kavSiri flukonazolis gamoyenebasa da am SemTxvevebs Soris ar aris გარკვეული.

ცხოველებში ჩატარებულმა კვლევებმა გამოავლინა რეპროდუქციული ტოქსიურობა. (იხილეთ პუნქტი 5.3.)

ფლუკონაზოლი სტანდარტული დოზებით და ხანმოკლე მკურნალობის პროცედურები არ უნდა გამოყენებული იქნას ორსულობის დროს, გარდა ამის ნათლად გამოვლენილი აუცილებლობის შემთხვევებისა.

ფლუკონაზოლი მაღალი დოზებით და/ან ხანგრძლივად არ უნდა გამოიყენებული იქნას ორსულობის დროს, გარდა სიცოცლისთვის პოტენციურად საშიში ინფექციების შემთხვევებისა.

ლაქტაცია

ფლუკონაზოლი აღწევს დედის რძეში, პლაზმაში არსებული მსგავსი კონცენტრაციების მისაღწევად (იხილეთ პუნქტი 5.2). ლაქტაცია შეიძლება გაგრძელდეს 150 მგ ფლუკონაზოლის ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ. ლაქტაცია არ არის რეკომენდებული ფლუკონაზოლის განმეორებითი ან მაღალი დოზის გამოყენების შემდეგ. განვითარების და ჯანმრთელობის მხრივ ლაქტაციის სარგებლიანობა განხილული უნდა იქნას დედისთვის ფლუკონაზოლის კლინიკური საჭიროების გასათვალისწინებით და დედის რძით კვებაზე მყოფ ბავშვისთვის ფლუკონაზოლით გამოწვეული ნებისმიერი პოტენციური გვერდითი ეფექტის ან დედის ძირითადი მდგომარეობის შეფასებით.

ფერტილობა

ფლუკონაზოლი არ ახდენს გავლენას მდედრი ან მამრი ვირთხების ფერტილობაზე ( იხილეთ პუნქტი 5.3)

4.7. ზემოქმედება ავტოტრანსპორტის მართვის და მექანიზმების გამოყენების უნარზე

ავტოტრანსპორტის მართვის ან მექანიზმების გამოყენების უნარზე ფლუკონაზოლის მოქმედების შესახებ კვლევები არ ჩატარებულა. აუცილებელია პაციენტების გაფრთხილება პოტენციური თავბრუსხვევის ან კრუნჩხვების შესაძლო განვითარების შესახებ (იხილეთ პუნქტი 4.8) ფლუკონაზოლის მიღების პერიოდში და ასევე მათთვის რეკომენდებულია ზემოთ აღნიშნული ნებისმიერი სიმტპომის განვითარებისას არ მართონ ავტოსატრანსპორტო საშუალება ან მოახდინონ მექანიზმების ექსპლუატაცია.

4.8. არასასურველი ეფექტები

უსაფრთხოების პროფილების შეჟამება

მედიკამენტის რეაქციები ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS) გამოვლინდა ფლუკონაზოლით მკურნალობასთან დაკავშირებით (იხ. პუნქტი 4/4)

yvelaze xSirad (>1/10) აღნიშნული გვერდითი რეაქციებია: Tavis tkivili, tkivili muclis areSi, diarea, gulisreva, Rebineba, alaninaminotransferazaს დონის გაზრდა, aspartataminotransferazaს დონის გაზრდა, sisxlში tute fosfotazas momateba და გამონაყარი.

გვერდითი ეფექტების ტაბულარული ჩამონათვალი

შემდეგი gverdiTi reaqciebi შეინიშნებოდა და ფიქსირდებოდა ფლუკონაზოლით მკურნალობისგანმავლობაში შემდეგი სიხშირით: Zalian xSiri (³1/10), xSiri (³1/100 <1/10–მდე), araxSiri (³1/1,000 <1/100–მდე), iSviaTi (³1/10,000 <1/1,000–მდე), Zalian iSviaTi (<1/10,000), sixSire ucnobia (SeuZlebelia Sefaseba arsebuli monacemebis safuZvelze).

* ფიქსირებული წამლისმიერი გამონაყარის ჩათვლით

„ყვითელ დაისს“ შეუძლია ალერგიული რეაქციის პროვოცირება.

პედიატრიული ასაკის პოპულაცია

გვერდითი მოვლენების ხასიათი და გამოვლენის სიხშირე, აგრეთვე ლაბორატორიული მაჩვენებლების მხრივ გადახრები გამოვლინდა პედიატრიული კლინიკური კვლევების დროს, გენიტალური კანდიდოზის ნიშნების გარდა, შედარებითია იმათთან, რაც გამოვლინდა მოზრდილებში.

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება

სამედიცინო პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ, საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება მნიშვნელოვანია. აღნიშნული სამედიცინო პრეპარატის რისკი/სარგებლის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას იძლევა. ჯანდაცვის პროფესიონალებს მოეთხოვებათ აცნობონ ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ ეროვნული საანგარიშო სისტემის საშუალებით.

4.9. დოზის გადაჭარბება

გამოვლინდა ფლუკონაზოლის დოზის გადაჭარბების შემთხვევები. ერთდროულად შეინიშნებოდა ჰალუცინაცია და პარანოიდური ქცევის შემთხვევები.

დოზის გადაჭარბების სიმპტომური მკურნალობა (საჭიროების შემთხვევაში დამხმე ზომებით და კუჭის ამორეცხვით ) შეიძლება იყოს ადეკვატური.

ფლუკონაზოლის გამოყოფა უმეტესად ხდება შარდით; ფორსირებული დიურეზი, სავარაუდოდ ზრდის გამოყოფის სიჩქარეს. ჰემოდიალიზის 3 საათიანი სეანსი ამცირებს სისხლის პლაზმაში მის კონცენტრაციებს დაახლოებით 50%-ით.

5. ფარმაკოლოგიური მახასიათებლები

5.1. ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: სოკოს საწინააღმდეგო მედიკამენტი სისტემური გამოყენებისთვის, ტრიაზოლის წარმოებულები.

ათქ კოდი: J02AC01

მოქმედების მექანიზმი

ფლუკონაზოლი არის ტრიაზოლის სოკოს საწინააღმდეგო საშუალება. მისი ძირითადი მოქმედების მექანიზმი არის სოკოვანი ციტოქრომ P-450- საშუალებით 14 ალფა-ლანოსტეროლის დემიტილაციის ინჰიბირება, სოკოვანი ერგოსტეროლ ბიოსინთეზის მნიშვნელოვანი ნაბიჯი. 14 ალფამეთილსტეროლის დაგროვება დაკავშირებულია სოკოვანი უჯრედის მემბრანაში ერგოსტეროლის შემდგომ დაკარგვასთან და შესაძლოა იყოს პასუხისმგებელი ფლუკონაზოლის სოკოს საწინააღმდეგო მოქმედებისთვის. გამოვლენილიია რომ ფლუკონაზოლი სოკოვანი ციტოქრომ P-450 ფერმენტებისთვის უფრო შერჩევითია ვიდრე სხვადასხვა ძუძუმწოვარი ციტოქრომული P-450 ფერმენტის სისტემებისთვის.

გამოვლენილია რომ ფლუკონაზოლის 50 მგ დღიური დოზა რომელიც მიიღება 28 დღის განმავლობაში არ ახდენს ეფექტს ტესტოსტერონის პლაზმის კონცენტრაციას მამაკაცებში ან სტეროიდულ კონცენტრაციას ბავშვთა ასაკის მქონე ქალებში. ფლუკონაზოლის 200 მგ-დან 400 მგ-მდე ყოველდღიურად მიღებას არ აქვს კლინიკურად მნიშვნელოვანი გავლენა ენდოგენური სტეროიდული დონის ან ACTH სტიმულაციურ რეაქციაზე ჯანმრთელ მოხალისე მამაკაცებში. კვლევების თანახმად ფლუკონაზოლ 50 მგ-ის ერთჯერადი ან მრავალჯერადი დოზის ანტიპირინთან ურთიერთქმედებისას არ მოქმედებს მის მეტაბოლიზმზე.

in vitro მგრძნობელობა

In vitro, ფლუკონაზოლი ავლენს სოკოს საწინააღმდეგო მოქმედებას კლინიკურად გავრცელებული Candida სახეობების მიმართ (მათ შორის C. albicans, C. Parapsilosis, C. Tropicalis). C. glabrata გვიჩვენებს მგრძნობელობის ფართო სპექტრს, ხოლო C. krusei რეზისტენტულია ფლუკონაზოლის მიმართ.

ფლუკონაზოლი ასევე გამოირჩევა in vitro აქტივობებში Cryptococcus neofarmans და Cryptococcus gattii წინააღმდეგ, ისევე როგგორც ენდემური ფორმები Blastomyces dermatiditis, Coccidioides immitis, Histoplasma capsulatum dda Paracoccidioides brasiliensis.

ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიური ურთიერთობა

ცხოველებში ჩატარებული კვლევებიდან ვლინდება რომ, MIC მნიშვნელობები და ეფექტურობა ექსპერიმენტული მიკოზის საწინააღმდეგოდ Candida spp შორის არსებობს ურთიერთდამოკიდებულება. კლინიკურად დამტკიცებულია რომ AUC და ფლუკონაზოლის დოზას შორის თითქმის 1:1 არსებობს წრფივი კავშირი. არსებობს პირდაპირი კავშირი თუმცა არასრულყოფილი, ურთიერთკავშირი AUC ან დოზა და პირის ღრუს კანდიდოზის წარმატებული მკურნალობა და უფრო მცირე რაოენობით candidaemia-ს მკურნალობა. ანალოგიურად ფლუკონაზოლ MIC გამოწვეული შტამებით განკურნება ნაკლებად სავარაუდოა.

რეზისტენტულობის მექანიზმი

Candida spp-მა შეიმუშავა აზოლის სოკოს საწინააღმდეგო საშუალებების არაერთი წინააღმდეგობის მექანიზმი. სოკოვანი შტამები,როლებმაც შეიმუშავეს ერთი ან მეტი ამ წინააღმდეგობის მექანიზმები, ავლენს ფლუკონაზოლის მაღალ მინიმალურ ინჰიბიტორულ კონცენტრაციებს (MIC) რომლებიც უარყოფითად იმოქმედებენ in vivo და კლინიკურ ეფექტურობაზე.

არსებობს ცნობები სუპერინფექციის შესახებ კანდიდას სახეობებთან გარდა C. albicans, რომლებიც ხშირად არ არის მგრძნობიარე ფლუკონაზოლის მიმართ (მაგ. Candida crusei). ასეთ შემთხვევაში შესაძლოა საჭირო გახდეს ალტერნატიული სოკოს საწინააღმდეგო თერაპია.

საკონტროლო წერტილი (EUCAST-ის მიხედვით)

ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური (PK/PD) მონაცემების ანალიზზე დაყრდნობით, in vitro და კლინიკურ რეაქციაზე მგრძნობელობა, EUKAST–AFST (ანტიმიკრობული მგრძნობელობის ტესტების ევროპული კომიტეტი სოკოს საწინააღმდეგო მგრძნობელობის ტესტირების შესახებ) განსაზღვრავს ფლუკონაზოლის გამყოფი ხაზის კანდიდას სახეობებისთვის (EUCAST ფლუკონაზოლის რაციონალური დოკუმენტი (2007)–ვერსია 2). ისინი იყოფა არასპეციფიურ დამაკავშირებელ გამყოფხაზებად, რომლებიც ძირიტადად დადგენილია PK/PD მონაცემების საფუძველზე და დამოკიდებულია სპეციფიკური სახეობების MIC განაწილებისგან და სახეობებთან დაკავშირებული იმ სახეობების ამომწურავი პუნქტებით რომლებიც ყველაზე ხშირად ასოცირდება ადამიანის ინფექციასთან. ეს პუნქტები მოცემულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში:

S=მგრძნობიარე, R=რეზისტენტული

A.= არასპეციფიური გამყოფიხაზის დაკავშირება ძირითადად განისაზღვრება PK/PD მონაცემების საფუძველზე და დამოკიდებულია კონკრეტული სახეობების MIC განაწილებაზე. ისინი გამოიყენება მხოლოდ ორგანიზმებისთვის რომლებსაც არ აქვთ სპეციფიური გამყოფი ხაზი.

– – = მგრძნობელობის ტესტირება არ არის რეკომენდირებული რადგანაც ეს საახეობა თერაპიისთვის სამკურნალოდ ცუდი მიზანია.

IE= არ არის საკმარისი მტკიცებულება იმისა რომ ამ სახეობის სამკურნალო პროდუქტით თერაპია კარგი მიზანია.

5.2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

ფლუკონაზოლის ფარმაკოკინეტიკური თვისებები მსგავსია როგორც ინტრავენურად ისე ორალურად გამოყენებისას.

შეწოვა

პეროლარული მიღების შემდეგ ფლუკონაზოლი კარგად შეიწოვება და პლაზმის დონეები (სისტემური ბიოშეღწევადობა) ინტრავენური შეყვანის შემდეგ მიღწეული დონის 90%-ზე მეტს შეადგენს. საკვებთან ერთად ორალურად მიღებისას არ ხდება ეფექტურად შეწოვა. პლაზმური პიკის კონცენტრაცია მარხვის დროს ხდება დოზის მიღებიდან 0.5-დან 1.5 საათამდე. პლაზმის კონცენტრაცია დოზის პროპორციულია. სტაბილური მგდომარეობის 90 % მიიღწევა დღეში 4-5 ჯერ მრავალჯერადად დოზირებისას. დატვირთულად დოზირების დროს (1 დღის განმავლობაში) ორჯერ აღებატება ჩვეულებრივ სადღეღამისო დოზას, პლაზმის დონე 2 დღის განმავლობაში უახლოვდება სტაბილური მდგომარეობის 90 %-ს.

განაწილება

განაწილების აშკარა მოცულობა მიახლოებულია სხეულის წყლის მთლიან მოცულობასთან. ცილის პლაზმური მიერთება დაბალია (11-12 %).

ფლუკონაზოლი კარგად აღწევს ორგანიზმის ყველა საკვლევ სითხეში. ნერწყვსა და ნახველში ფლუკონაზოლის დონე სისხლის პლაზმაში არსებული კონცენტრაციების მსგავსია. სოკოვანი მენინგიტის მქონე პაციენტებში ფლუკონაზოლის დონე თავ-ზურგ-ტვინის სითხეში შეადგენს პლაზმურის დაახლოებით 80%-ს.

კანში ფლუკონაზოლის მაღალი კონცენტრაციები, რომლებიც აღემატება შრატისმიერს, მიიღწევა რქოვანა შრეში, ეპიდერმისსა და დერმაში, აგრეთვე ეკრინული ჯირკვლების ოფლში. ფლუკონაზოლი გროვდება რქოვანა შრეში. 50 მგ-ის დღე-ღამეში ერთხელ მიღებისას ფლუკონაზოლის კონცენტრაცია 12 დღის შემდეგ შეადგენდა 73 მკგ/გ, ხოლო მკურნალობის დასრულებიდან 7 დღის შემდეგ კონცენტრაცია შენარჩუნდა 5,8 მკგ/გ-ის დონეზე. 150 მგის კვირაში ერთხელ მიღებისას ფლუკონაზოლის კონცენტრაცია რქოვანა შრეში მე-7 დღისათვის შეადგენდა 23,4 მკგ/გ, ხოლო მეორე დოზიდან 7 დღის შემდეგ - 7,1 მკგ/გ.

ფლუკონაზოლის კონცენტრაცია კვირაში ერთხელ 150 მგ-ის გამოყენებიდან 4 თვის შემდეგ შეადგენდა 4,05 მკგ/გ ჯანმრთელ ფრჩხილებში და 1,8 მკგ/გ დაზიანებულ ფრჩხილებში; ფლუკონაზოლის კონცენტრაციები ვლინდებოდა ფრჩხილის ნიმუშებში თერაპიის დასრულებიდან 6 თვის შემდეგ

ბიოტრანსფორმაცია

ფლუკონაზოლი მეტაბოლიზდება მხოლოდ უმნიშვნელო ხარისხით. რადიოაქტიური დოზის მხოლოდ 11% გამოიყოფა უცვლელი სახით შარდთან ერთად. ფლუკონაზოლი წარმოადგენს CYP2C9 და CYP3A4 იზოფერმენტების ზომიერ ინჰიბიტორებს. ფლუკონაზოლი ასევე CYP2C19 იზოფერმენტის ძლიერი ინჰიბიტორია.

გამოყოფა

პლაზმიდან ფლუკონაზოლის ნახევარგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით 30 საათს შეადგენს. გამოყოფის ძირითადი გზა - თირკმელების საშუალებით, ამასთან მიღებული დოზის დაახლოებით 80% ვლინდება შარდში შეუცვლელი სახით. ფლუკონაზოლის კლირენსი კრეატინინის კლირენსის პროპორციულია. მოცირკულირე მეტაბოლიტები არ ვლინდება.

პლაზმიდან ნახევარგამოყოფის ხანგრძლივი პერიოდი არის საფუძველი ფლუკონაზოლის ერთჯერადი მიღებისა ვაგინალური კანდიდოზის მკურნალობის დროს და დღე-ღამეში ერთხელ, ან კვირაში ერთხელ - სხვა დაავადებების მკურნალობისას.

ფარმაკოკინეტიკა თირკმლის უკმარისობის დროს

თირკმლის მწვავე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (GFR <20 მლ/წთ) ნახევარგამყოფის პერიოდი 30-დან 98 საათამდე გაიზარდა. შესაბამისად საჭიროა დოზის შემცირება. ფლუკონაზოლი გამოიდევნება ჰემოდიალიზის და უფრო მცირე რაოდენობით პერიტონეალური დიალიზის საშუალებით. სამი საათის შემდეგ ჰემოდიალიზის დასრულებიდან ფლუკონაზოლის დაახლოებით 50 % გამოიდევნება სისხლიდან.

ფარმაკოკინეტიკა ლაქტაციის დროს

ფარმაკოკინეტიკური კვლევით, რომელიც ჩატარდა ათ მეძუძურ ქალში, რომლებმაც დრებით ან საერთოდ შეწყვიტეს ჩვილების ლაქტაცია, შეფასდა ფლუკონაზოლის კონცენტრაცია პლაზმაში და დედის რძეში 48 საათის განმავლობაში 150 მგ ფლუკონაზოლის ერთჯერადი დოზის შემდეგ. ფლუკონაზოლი დედის რძეში ვლინდება დედის სისხლის პლაზმის დაახლოებით 98%-ის საშუალო კონცენტრაციით. საშუალო მაქსიმალური კონცენტრაცია დედის რძეში შეადგენდა 2,61 მგ/ლ-ს დოზის მიღებიდან 5,2 საათის შემდეგ. სავარაუდო სადღეღამისო დოზა, ჩვილის მიერ დედის რძიდან მიღებული (დღეში 150 მლ/კგ რძის საშუალო მოხმარებისას), რძეში ნივთიერების საშუალო მაქსიმალური კონცენტრაციის საფუძველზე, შეადგენს 0,39 მგ/კგ-ს დღე-ღამეში, რაც ახალშობილებისათვის რეკომენდებული დოზის დაახლოებით 40%-ს (2 კვირაზე მცირე ასაკი) ან ჩვილებისათვის რეკომენდებული დოზის 13%-ს უდრის ლორწოვანი გარსების კანდიდოზის დროს

ფარმაკოკინეტიკა ბავშვებში

შეფასდა 5 კვლევაში 113 ბავშვისგან მიღებული ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები; 2 კვლევაში პრეპარატის ერთჯერადი მიღებით, 2 კვლევაში პრეპარატის მრავალჯერადი მიღებით და ერთ კვლევაში დღენაკლული ახალშობილების მონაწილეობით. ერთ კვლევაში მიღებული მონაცემების ინტერპრეტაცია არ შეიძლებოდა კვლევის დროს პრეპარატის მიღების წესის შეცვლის გამო.

9 თვიდან 15 წლამდე ასაკის ბავშვებში 2-8 მგ/კგ ფლუკონაზოლის მიღების შემდეგ AUC-ის მაჩვენებელი იყო დაახლოებით 38 მკგxსთ/მლ დოზის ერთეულზე 1 მგ/კგ. პლაზმიდან ფლუკონაზოლის ნახევარგამოყოფის საშუალო პერიოდმა შეადგინა 15-18 საათი, ხოლო განაწილების მოცულობამ შეადგინა 880 მლ/კგ მრავალჯერადი მიღების შემდეგ. ერთჯერადი მიღების შემდეგ აღინიშნებოდა პლაზმიდან ფლუკონაზოლის ნახევარგამოყოფის უფრო ხანგრძლივი პერიოდი, რომელიც დაახლოებით 24 საათს შეადგენდა. ეს მსგავსია პლაზმიდან ფლუკონაზოლის ნახევარგამოყოფის პერიოდისა 11 დღიდან 11 თვემდე ასაკის ბავშვებში 3 მგ/კგ დოზის ინტრავენურად ერთჯერადი შეყვანის შემდეგ. აღნიშნულ ასაკობრივ ჯგუფში განაწილების მოცულობა დაახლოებით 950 მლ/კგ-ს შეადგენდა.

ახალშობილებში ფლუკონაზოლის გამოყენების გამოცდილება შემოსაზღვრული ფარმაკოკინეტიკური კვლევებით 12 დღენაკლულ ახალშობილში 28 კვირამდე გესტაციის ვადით. ბავშვის საშუალო ასაკი პირველი დოზის მიღებისას შეადგენდა 24 საათს (დიაპაზონი 9-36 საათი), ხოლო სხეულის საშუალო წონა დაბადებისას - 0,9 კგ (დიაპაზონი 0,75-1,10 კგ). 7 პაციენტში პროტოკოლი მთლიანად იყო შესრულებული; ფლუკონაზოლი შეჰყავდათ ინტრავენურად 6 მგ/კგ დოზით ყოველ 72 საათში პრეპარატის მაქსიმუმ 5 დოზის შეყვანამდე. ნახევარგამოყოფის საშუალო პერიოდი (სთ) შეადგენდა 74-ს (დიაპაზონი 44-185) პირველ დღეს, რის შემდეგადაც ის მცირდებოდა საშუალო მაჩვენებლამდე 53 (დიაპაზონი 30-131) მე-7 დღეს და 47 (დიაპაზონი 27-68) მე-13 დღეს. ფართობი ფარმაკოკინეტიკური მრუდის ქვეშ (მკგxსთ/მლ) შეადგენდა 271 (დიაპაზონი 173-385) პირველ დღეს, შემდეგ იზრდებოდა, და საშუალოდ 490-ს აღწევდა (დიაპაზონი 292-734) მე-7 დღეს, შემდეგ მცირდებოდა და საშუალოდ 360-ს შეადგენდა (დიაპაზონი 167-566) მე-13 დღეს. განაწილების მოცულობა (მლ/კგ) შეადგენდა 1183-ს (დიაპაზონი 1070-1470) პირველ დღეს და დროთა განმავლობაში იზრდებოდა საშუალო მაჩვენებლებამდე 1184 (დიაპაზონი 510-2130) მე-7 დღეს და 1328 (დიაპაზონი 1040-1680) მე-13 დღეს.

ფარმაკოკინეტიკა ხანდაზმულ პაციენტებში

ფარმაკოკინეტიკური კვლევა ჩატარდა 65 წლის და უფროსი ასაკის 22 პაციენტში, რომლებიც 50 მგ ფლუკონაზოლს ღებულობდნენ პერორალურად ერთჯერადად. აღნიშნული პაციენტებიდან 10 ასევე შარდმდენებს ღებულობდა. მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) შეადგენდა 1,54 მკგ/მლ და ვლინდებოდა დოზის მიღებიდან 1,3 საათში. AUC-ის საშუალო მაჩვენებელი შეადგენდა 76,4 ± 20,3 მკგxსთ/მლ-ს, ხოლო საშუალო ნახევარგამოყოფის ტერმინალური პერიოდი - 46,2 საათს. ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრების აღნიშნული მაჩვენებლები უფრო მაღალია, ვიდრე ანალოგიური მაჩვენებლები ჯანმრთელ ახალგაზრდა მოხალისე მამაკაცებში. შარდმდენების ერთდროული მიღება მნიშვნელოვნად არ ცვლიდა AUC-სა და C_max-ს. გარდა ამისა, კრეატინინის კლირენსი (74 მლ/წთ), სამკურნალო პრეპარატის პროცენტული მაჩვენებელი, რომელიც გამოვლინდა შეუცვლელი სახით შარდში (0-24 სთ, 22%) და ფლუკონაზოლის თირკმლისმიერი კლირენსი (0,124 მლ/წთ/კგ) ხანდაზმულებში მთლიანობაში უფრო დაბალი იყო, ვიდრე უფრო ახალგაზრდა მოხალისეებში. ამრიგად, ფლუკონაზოლის ფარმაკოკინეტიკის ცვლილება ხანდაზმულებში დაკავშირებულია აღნიშნულ ჯგუფში თირკმლის ფუნქციის მახასიათებლების დაქვეითებასთან

5.3. უსაფრთხოების პრეკლინიკური მონაცემები

არაკლინიკურ კვლევებში ეფექტები გამოვლინდა მხოლოდ ზემოქმედების დროს, რომელიც საკმარისია ადამიანზე ზემოქმედებისათვის, რაც კლინიკური გამოყენებისთვის ნაკლევად რელევანტურია.

კარცენოგენეზი

24 თვის განმავლობაში 2.5, 5 ან 10 მგ/კგ დღიური დოზის პერორალურად მიღებული ფლუკონაზოლის კვლევებიდან თაგვებში და ვირთხებში არ გამოვლენილა კანცეროგენული პოტენციალი (ადამიანისთვის რეკომენდებული დოზაზე დაახლოებით 2-7 ჯერ მეტი). მამრ ვირთაგვებში, რომლებიც ღებულობდნენ 5 და 10 მგ/კგ/დღეში, გამოვლინდა ჰეპატოცელულური ადენომის გამოვლენის მომატებული სიხშირე.

მუტაგენეზისი

ფლუკონაზოლი, მეტაბოლური გააქტიურებით ან მის გარეშე, უარყოფითად მოქმედებდა მუტაგენურობის ტესტების salmonella typhimurium-ის 4 შტამში და თაგვის ლიმფომის L5178Y სისტემაში. in vivo ციტოგენეტიკურმა კვლევებმა (ძვლის ტვინის უჯრედებში, ფლუკონაზოლის პეროლარული მიღების შემდეგ) და ინ ვიტრო (ადამიანის ლიმფოციტები, რომლებიც ექვემდებარებიან ფლუკონაზოლს 1000 მგ/მლ) არ აჩვენა ქრომოსომული მუტაციების არანაირი ნიშანი.

რეპროდუქციული ტოქსიკურობა

ფლუკონაზოლი გავლენას არ ახდენს მამრ ან მდედრ ვირთაგვების ფერტილობაზე, რომლებიც მკურნალობდნენ პერორალურად ყოველდღიური დოზებით 5, 10, ან 20 მგ/კგ ან პარენტერალური დოზებით 5, 25, ან 75 მგ/კგ.

5 ან 10 მგ/კგ-ს ნაყოფზე არანაირი გავლენა არ მოუხდენია; 25 და 50 მგ/კგ და უფრო მაღალი დოზების მიღების შემმთხვევაშ გამოვლინდა ნაყოფის ანატომიური ვარიანტების (ნეკნების, თირკმლის მენჯის დილიტაცია) გაზრდა ოსიფიკაციის დაყოვნება. დოზით 80 მგ/კგ-დან 320 მგ/კგ-მდე ვირთხებში ემბრიონულ-ლეტარულობა გაიზარდა, და ნაყოფის ანატომიის დარღვევები მოიცავდა „ტალღოვანი“ ნეკნები, სასის ნაპრალი და სახის ძვლის უჩვეულო ოსიფიკაცია.

მშობიალობის დაწყება მცირედ შენელდა 20 მგ/კგ ორალურად მიღებიის დროს, და დისკოტია და მშობიარობის გახანგრძლივება გამოვლინდა რამოდენიმე ქალბატონში 20 მგ/კგ და 40 მგ/კგ ინტრავენურად გამოყენების შემთხვევაში. დოზირების ამ დონეზე მშობიარობის მხრივ დარღვევები გამოვლინდა მკვდრადშობილი ლეკვების მცირედ მომატებული რაოდენობით და გადარჩენილი ახალშობილების შემცირებული რაოდენობა. განაწილების ეს შედეგები შესაბამისობაშია მაღალი დოზებით მიღებული ფლუკონაზოლის სპეციფიკური ესტროგენების შემამცირებელ სახეობებზე. ასეთი ჰორმონის ცვლილება არ შეინიშნება ფლუკონაზოლით ნამკურნალევ ქალებში (იხ. ნაწილი 5.1)

6. ფარმაცევტული მონაცემები

6.1. დამხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი

ლაქტოზას მონოჰიდრატი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, სიმინდის სახამბელი, კოლოიდური სილიციუმის დიოქსიდი, მაგნიუმის სტეარატი [ბოსტნეული], ნატრიუმის ლაურილ სულფატი, ჟელატინი, ტიტანის დიოქსიდი, ყვითელი ქუინოლონი, ყვითელი „დაისი“.

6.2. შეუთავსებლობები

არ არის ცნობილი

6.3. შენახვის ვადა

3 წელი

6.4. შენახვის სპეციალური ზომები

ინახება 30⁰ C დაბალ ტემპერატურაზე

6.5. შეფუთვის აღწერა და შემადგენლობა

PVC/PVDC/ ალუმინის ბლისტერები

შეფუთვის ზომა: 1 მყარი კაფსულა

6.6. განადგურების სპეციალური მოთხოვნები

ნებისმიერი გამოუყენებელი სამკურნალო პრეპარატი ან მორჩენილი მასალა უნდა განადგურდეს ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად

გაცემის წესი

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

7. მარკეტინგული აუტორიზაციის მფლობელი

დენკ ფარმა გმბჰ & კო. კგ

პრინცრეგენტენშტრასე. 79

81675 მიუნხენი

გერმანია

8. მარკეტინგული აუტორიზაციის ნომერი გერმანიაში

52717.02.00

9. გერმანიაში პირველი აუტორიზაციის თარიღი

26.07.2004

10. ტექსტის მიმოხილვის თარიღი

02/2021

11. მიწოდების ზოგადი კლასიფიკაცია

სამკურნალო პრეპარატის გაცემის წესი არის სამედიცინო დანიშნულება