ფლუკონა-დენკი 100მგ#10კაფს

პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამება

1. სამკურნალო პრეპარატის დასახელება

ფლუკონა –დენკ 100

2. ხარისხობრივი და რაოდენობრივი კომპოზიცია

აქტიური ნივთიერება: ფლუკონაზოლი

თითოეული მყარი კაფსულა შეიცავს 100 მგ ფლუკონაზოლს.

ცნობილი ეფექტის მქონე დამხმარე ნივთიერებები: თითოეული მყარი კაფსულა შეიცავს 33.2 მგ ლაქტოზას მონოჰიდრატს.

დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალისთვის, იხ. პუნქტი 6.1.

3. სამკურნალო ფორმა

მყარი კაფსულა.

ფლუკონა–დენკ 100 მყარი კაფსულა არის ყვითელი ფერის.

4. კლინიკური თავისებურებანი

4.1.თერაპიული ჩვენებები

ფლუკონა–დენკ 100 ინიშნება შემდეგი სოკოვანი ინფექციების სამკურნალოდ (იხ. პუნქტი 5.1).

ფლუკონა–დენკ 100ნაჩვენებია მოზრდილებში მკურნალობისთვის:

- კრიპტოკოკური მენინგიტი (იხ. ნაწილი 4.4)

- კოქციდიოიდომიკოზი (იხ. ნაწილი 4.4)

- ინვაზიური კანდიდოზი.

- ლორწოვანის კანდიდოზი, მათ შორის ოროფარინგეალური, საყლაპავის კანდიდოზი, კანდიდურია, და ქრონიკული ლორწოვანი გარსის კანდიდოზი.

- პირის ღრუს ქრონიკული ატროფიული კანდიდოზი (პირის ღრუს პროთეზის ტკივილი) თუ სტომატოლოგიური ჰიგიენა ან ადგილობრივი მკურნალობა არასაკმარისია.

- ვაგინალური კანდიდოზი, მწვავე ან მორეციდივე, როდესაც ადგილობრივი თერაპია არ არის მიზანშეწონილი.

- კანდიდოზას ბალანიტი, როდესაც ადგილობრივი თერაპია არ არის მიზანშეწონილი.

- დერმატომიკოზი, მათ შორის: კანის სოკოვანი ინფექციები: TINEA PEDIS, TINEA CORPORIS, TINEA CRUSIS, TINEA VERSICOLOR და კანის კანდიდოზის ინფექციები, როდესაც ნაჩვენებია სისტემური თერაპია

- TINEA UNGUINIUM (ონიქომიკოზი), როდესაც სხვა საშუალებები არ არის მიზანშეწონილი.

ფლუკონა-დენკ 100 ნაჩვენებია მოზრდილებში პროფილაქტიკისთვის:

- კრიპტოკოკური მენინგიტის რეციდივის განმეორების მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში

- ოროფარინგული ან საყლაპავის კანდიდოზის რეციდივი აივ-ით დაავადებულ პაციენტებში, რომლებიც რეციდივის მაღალი რისკის ქვეშ არიან

- განმეორებითი ვაგინალური კანდიდოზის შემთხვევების შესამცირებლად ( წელიწადში 4 ან მეტი ეპიზოდი).

- ხანგრძლივი ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში, კანდიდური ინფექციების პროფილაქტიკა (მაგ: ჰემატოლოგიური ავთვისებიანი სიმსივნეების მქონე პაციენტები, რომლებიც იღებენ ქიმიოთერაპიას ან პაციენტები, რომლებიც იღებენ ჰემატოპოეტური ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაციას (იხ. ნაწილი 5.1)).

ფლუკონაზოლი ნაჩვენებია ახალშობილებში, ჩვილებში, 0-დან 17 წლამდე ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში:

ფლუკონაზოლი გამოიყენება ლორწოვანი კანდიდოზის (ოროფარინგული, საყლაპავის), ინვაზიური კანდიდოზის, კრიპტოკოკური მენინგიტის და იმუნოკომპრომისულ მქონე პაციენტებში, კანდიდური ინფექციების პროფილაქტიკის სამკურნალოდ. ფლუკონაზოლი შეიძლება გამოყენებულ იქნას, როგორც შემანარჩუნებელი თერაპია, რათა თავიდან იქნას აცილებული კრიპტოკოკური მენინგიტის რეციდივი, რეციდივის მაღალი რისკის მქონე ბავშვებში (იხ. ნაწილი 4.4).

თერაპია შეიძლება დანიშნული იყოს, ვიდრე ცნობილი გახდება კულტურების და სხვა ლაბორატორიული კვლევების შედეგები; თუმცა, როგორც კი აღნიშნული შედეგები ხელმისაწვდომი გახდება, შესაბამისად უნდა დაკორექტირდეს ინფექციის საწინააღმდეგო თერაპია. ყურადღება უნდა მიექცეს სოკოს საწინააღმდეგო პრეპარატების შესაბამისი გამოყენების შესახებ ოფიციალურ გაიდლაინებს.

4.2 ფოზოლოგია და მიღების წესი

ფოზოლოგია

დოზა უნდა შეესაბამებოდეს სოკოვანი ინფექციის ბუნებასა და სიმწვავეს. ინფექციების მკურნალობა, რომლებიც საჭიროებენ მრავალჯერად დოზებს, უნდა გაგრძელდეს მანამ, სანამ კლინიკური პარამეტრები და ლაბორატორიული ტესტები მიუთითებს, რომ აქტიური სოკოვანი ინფექცია შემცირდა. მკურნალობის არაადეკვატურმა პერიოდმა, შეიძლება გამოიწვიოს აქტიური ინფექციის განმეორება.

მოზრდილები

განსაკუთრებული პოპულაციები

ხანდაზმულები

დოზა უნდა იყოს მორგებული იმის მიხედვით, თუ როგორ ფუნქციონირებს თირკმელები (იხ. ’’თირკმლის უკმარისობა“)

თირკმლის უკმარისობა

ფლუკონაზოლი უპირატესად გამოიყოფა შარდში, უცვლელი აქტიური ნივთიერების სახით. არ არის საჭირო ერთჯერადი დოზის თერაპიის კორექტირება. პაციენტებს, (მათ შორის პედიატრიული მოსახლეობა) თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებით, რომლებმაც უნდა მიიღონ ფლუკონაზოლის მრავლობითი დოზა, საწყისი დოზის სახით უნდა მიეცეთ 50 მგ-დან 400 მგ -მდე, მითითებული რეკომენდებული დღიური დოზის საფუძველზე. საწყისი დოზის შემდეგ, ყოველდღიური დოზა (მითითების მიხედვით) უნდა ეფუძნებოდეს შემდეგ ცხრილს:

ჰემოდიალიზზე მყოფმა პაციენტებმა უნდა მიიღონ რეკომენდებული დოზის 100%, თითოეული ჰემოდიალიზის შემდეგ; არადიალიზის დღეებში, კრეატინინის კლირენსის მიხედვით, პაციენტებმა უნდა მიიღონ შემცირებული დოზა.

ღვიძლის უკმარისობა

შეზღუდული მონაცემებია ხელმისაწვდომი ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, აქედან გამომდინარე, ფლუკონაზოლის მიღება უნდა მოხდეს სიფრთხილით ღვიძლის დისფუნქციის მქონე პაციენტებში (იხ. პუნქტები 4.4 და 4.8).

პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა

პედიატრიულ პოპულაციაში, 400 მგ მაქსიმალურ დღიურ დოზას არ უნდა აღემატებოდეს.

ისევე როგორც მოზრდილებში მსგავსი ინფექციების შემთხვევაში, მკურნალობის ხანგრძლივობა ეფუძნება კლინიკურ და მიკოლოგიურ პასუხს. ფლუკონა-დენკ 100 ინიშნება ერთჯერადი დღიური დოზის სახით.

თირკმლის დაქვეითებული ფუნქციის მქონე პედიატრიული პაციენტებისთვის, იხილეთ დოზირება ,,თირკმლის უკმარისობა“. ფლუკონაზოლის ფარმაკოკინეტიკა არ არის შესწავლილი თირკმლის უკმარისობის მქონე პედიატრიულ მოსახლეობაში (‘’ახალშობილი ჩვილებისთვის“, რომლებიც ხშირად ავლენენ, ძირითადად, თირკმელების მოუმწიფებლობას, იხ. ქვემოთ).

ჩვილები, პატარები და ბავშვები (28 დღიდან 11 წლამდე):

მოზარდები (12-დან 17 წლამდე):

წონისა და პუბერტალური განვითარების მიხედვით, პირმა, რომელიც გასცემს რეცეპტს მედიკამენტისთვის, უნდა შეაფასოს რომელი დოზა (მოზარდები და ბავშვები) არის ყველაზე შესაფერისი. კლინიკური მონაცემები მიუთითებს, რომ ბავშვებში ფლუკონაზოლის კლირენსი უფრო მაღალია, ვიდრე მოზრდილებში. მოზრდილებში 100, 200 და 400 მგ დოზა შეესაბამება 3, 6 და 12 მგ/კგ დოზას ბავშვებში, შედარებითი სისტემური ექსპოზიციის მისაღებად.

პედიატრიული ასაკის მოსახლეობაში, გენიტალური კანდიდოზის ჩვენების უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის. სხვა პედიატრიული ჩვენებების შესახებ, მიმდინარე ხელმისაწვდომი მონაცემები აღწერილია პუნქტ 4.8–ში. თუ გენიტალური კანდიდოზის მკურნალობა აუცილებელია მოზარდებში (12-დან 17 წლამდე ასაკის), დოზირება უნდა იყოს იგივე, რაც მოზრდილებში.

ახალშობილი ჩვილები ( 0-დან 27 დღემდე):

ახალშობილები ფლუკონაზოლს ნელა გამოიყოფენ. არსებობს რამდენიმე ფარმაკოკინეტიკური მონაცემი ამ დოზის დასადასტურებლად ახალშობილებში (იხ. ნაწილი 5.2).

კაფსულები არ არის შესაფერისი ბავშვებისთვის, რომლებსაც ჯერ კიდევ არ შეუძლიათ პერორალურად მისაღები მედიკამენტების გადაყლაპვა.

არსებობს სხვა შესაფერისი ფარმაცევტული ფორმები და/ან დოზირების სიძლიერე ბავშვებისთვის, რომლებსაც ჯერ კიდევ არ შეუძლიათ პერორალური მედიკამენტების გადაყლაპვა ან თუ საჭირო დოზა მგ/კგ-ში (იხ.ზემოთ) ვერ მიიღება ამ კაფსულებით.

მიღების წესი

ფლუკონა-დენკ 100 მიიღება პერორალურად.

კაფსულა უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად და საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად.

იმ შემთხვევაში, თუ ინტრავენური დოზირება შეესაბამება პერორალურ დოზირებას, ან პირიქით, არ არის საჭირო დღიური დოზის შეცვლა.

4.3 უკუჩვენებები

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების, აზოლთან დაკავშირებული ნივთიერებების, ან პუნქტ 6.1-ში ჩამოთვლილი ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერების მიმართ.

ტერფენადინის ერთდროული დანიშვნა უკუნაჩვენებია იმ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ფლუკონაზოლის მრავალჯერად დოზებს 400 მგ დღეში ან უფრო მაღალ დოზებს, მრავალჯერადი დოზების ურთიერთქმედების კვლევის შედეგებზე დაყრდნობით.

სხვა სამკურნალო პრეპარატების კომბინირებული თერაპია, რომლებიც ცნობილია როგორც QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელი პრეპარატები და რომლებიც მეტაბოლიზდება ციტოქრომის P450 (CYP) 3A4 მეშვეობით, როგორიცაა, ცისაპრიდი, ასტემიზოლი, პიმოზიდი, ქუინიდინი და ერითრომიცინი, უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ფლუკონაზოლს (იხ. პუნქტები 4.4 და 4.5).

4.4 განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

Tinea capitis

ფლუკონაზოლი შესწავლილია ბავშვებში Tinea capitis-ის სამკურნალოდ. ნაჩვენები იყო, რომ იგი არ აღემატება გრიზეოფულვინს და საერთო წარმატების მაჩვენებელი იყო 20%-ზე ნაკლები. აქედან გამომდინარე, ფლუკონაზოლი არ უნდა იქნას გამოყენებული Tinea capitis-ის დროს.

კრიპტოკოკოზი

ფლუკონაზოლის ეფექტურობის მტკიცებულება სხვა სახის კრიპტოკოკოზის (მაგ: ფილტვის და კანის კრიპტოკოკოზი) მკურნალობაში შეზღუდულია, რაც ხელს უშლის დოზირების რეკომენდაციებს.

ღრმა ენდემური მიკოზი

ფლუკონაზოლის ეფექტურობის მტკიცებულება ენდემური მიკოზების სხვა ფორმების სამკურნალოდ, როგორიცაა პარაკოკციდიოიდომიკოზი, ლიმფოკანური სპოროტრიქოზი და ჰისტოპლაზმოზი, შეზღუდულია, რაც ხელს უშლის დოზირების სპეციფიკურ რეკომენდაციებს.

თირკმლის სისტემა

თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებისათვის, ფლუკონაზოლი ინიშნება სიფრთხილით (იხ. პუნქტი 4.2).

თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობა

ცნობილია, რომ კეტოკონაზოლი იწვევს თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობას და ასევე, თუმცა იშვიათ შემთხვევებში, შეინიშნება აგრეთვე ფლუკონაზოლის მიმართ. თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობა, რომელიც უკავშირდება პრედნიზონით თანმდევ მკურნალობას, იხილეთ პუნქტში 4.5. “ფლუკონაზოლის ეფექტი სხვა სამკურნალო საშუალებებზე“.

ჰეპატობილიარული სისტემა

ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებისათვის, ფლუკონაზოლის მიღება უნდა მოხდეს სიფრთხილით.

ფლუკონაზოლი იშვიათ შემთხვევებში დაკავშირებულია ღვიძლის სერიოზულ ტოქსიკურობასთან, მათ შორის ფატალური შემთხვევების ჩათვლით, უპირატესად პაციენტებში, რომელთაც აქვთ სერიოზული სამედიცინო დაავადების ფონი. ფლუკონაზოლთან დაკავშირებულ ჰეპატოტოქსიკურობის არსებობის შემთხვევაში, არ შეინიშნებოდა აშკარა კავშირი საერთო დღიურ დოზასთან, მკურნალობის ხანგრძლივობასთან, პაციენტის სქესთან ან ასაკთან. ფლუკონაზოლის ჰეპატოტოქსიკურობა, როგორც წესი შექცევადი იყო მკურნალობის შეწყვეტისას.

პაციენტები, რომლებსაც განუვითარდათ ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა ფლუკონაზოლით თერაპიის დროს, უნდა იმყოფებოდნენ მონიტორინგის ქვეშ, რათა არ განვითარდეს ღვიძლის უფრო სერიოზული დაზიანება.

უნდა მოხდეს პაციენტის ინფორმირება ღვიძლის სერიოზული ეფექტის სიმპტომების შესახებ (მნიშვნელოვანი ასთენია, ანორექსია, გახანგრძლივებული გულისრევა, ღებინება და სიყვითლე). ფლუკონაზოლით მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და მოხდეს ექიმთან კონსულტაცია.

გულ-სისხლძარღთა სისტემა

ზოგიერთი აზოლი, მათ შორის ფლუკონაზოლი, უკავშირდებოდა QT ინტერვალის გახანგრძლივებას ელექტროკარდიოგრამაზე. ფლუკონაზოლი იწვევს QT-ის გახანგრძლივებას გამართვის კალიუმის არხების დენის (I_kr) ინჰიბირების გზით. QT გახანგრძლივება გამოწვეული სხვა სამკურნალო პრეპარატებით (როგორიცაა ამიოდარონი), შესაძლებელია გაძლიერდეს ციტოქრომ P450 (CYP) 3A4 ინჰიბირების გზით.

პორსტრეგისტრაციული დაკვირვებისას, შეინიშნებოდა QT გაზრდის და „პირუეტის“ ტიპის პარკუჭოვანი ტაქიკარდიის ძალიან იშვიათი შემთხვევები პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ფლუკონაზოლს. აღნიშნული შეტყობინებები მოიცავდა ავადმყოფებს, მძიმე მრავლობითი ხელის შემშლელი რისკ ფაქტორებით, როგორიცაა გულის სტრუქტურული დაავადება, ელექტროლიტური ანომალიები და თანმდევი მკურნალობა, რომლებიც შესაძლებელია ხელს უწყობდნენ მსგავსი მდგომარეობის განვითარებას. ჰიპოკალიემიისა და მიშვებული გულის უკმარისობის მქონე პაციენტები, სიცოცხლისთვის საშიში პარკუჭოვანი არითმიისა და „პირუეტის“ ტიპის პარკუჭოვანი ტაქიკარდიის წარმოშობის გაზრდილი რისკის ქვეშ იმყოფებიან.

ფლუკონაზოლი სიფრთხილით მიიღება პოტენციურად პროარითმული მდგომარეობის მქონე პაციენტებში.

სხვა სამკურნალო პრეპარატების კომბინირებული თერაპია, რომლებიც ახანგრძლივებენ QT ინტერვალს, და რომლებიც მეტაბოლიზდება ციტოქრომ P450 (CYP) 3A4 მეშვეობით, უკუნაჩვენებია (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.5).

ჰალოფანტრინი

ნაჩვენებია, რომ ჰალოფანტრინი ზრდის QTc ინტერალს რეკომენდებული თერაპიული დოზით და არის CYP3A4–ის სუბსტრატი. მაშასადამე, ფლუკონაზოლისა და ჰალოფანტრინის კომბინირებული თერაპია არ არის რეკომენდებული (იხილეთ პუნქტი 4.5).

დერმატოლოგიური რეაქციები

ფლუკონაზოლით მკურნალობისას, პაციენტებში იშვიათად ვითარდებოდა კანის ექსფოლიაციური რეაქციები, როგორიცაა სტივენს-ჯონსონის სინდრომი და ტოქსიური ეპიდერმული ნეკროლიზი. აივ-ინფიცირებული პაციენტები მრავალ სამედიცინო პრეპარატზე უმეტესად მიდრეკილნი არიან კანის მწვავე რეაქციების განვითარებისადმი. გამონაყარის განვითარების შემთხვევაში, რომელიც ითვლება, რომ გამოწვეულია ფლუკონაზოლით, და ვლინდება იმ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ზედაპირული სოკოვანი ინფექციებს, შემდგომი მკურნალობა აღნიშნული პრეპარატით უნდა შეწყდეს. თუ ინვაზიური/სისტემური სოკოვანი ინფექციების მქონე პაციენტებში ვითარდება გამონაყარი, აუცილებელია მათი გამოკვლევა და ბულეზური დაზიანებების ან მულტიფორმული ერითემას განვითარების შემთხვევაში, ფლუკონაზოლის მიღება უნდა შეწყდეს.

ჰიპერმგრძნობელობა

იშვიათ შემთხვევებში აღინიშნებოდა ანაფილაქსია. ( იხილეთ პუნქტი 4.3).

ციტოქრომი P450

ფლუკონაზოლი არის CYP2C9-ის და CYP3A4-ის ზომიერი ინჰიბიტორი. ფლუკონაზოლი ასევე წარმოადგენს CYP2C19-ის ძლიერ ინჰიბიტორს. ფლუკონაზოლით ნამკურნალევი პაციენტები, რომლებიც ერთდროულად მკურნალობენ ვიწრო თერაპიული ფანჯრის სამედიცინო პრეპარატებით, რომლებიც მეტაბოლიზდებიან CYP2C9, CYP2C19 და CYP3A4 -ით, უნდა ჩაუტარდეთ მონიტორინგი (იხილეთ პუნქტი 4.5).

ტერფენადინი

ფლუკონაზოლის მიღება 400 მგ–ზე ნაკლები დოზებით დღეში, ტერფენადინთან ერთად, უნდა გაკონტროლდეს სიფრთხილით (იხილეთ პუნქტები 4.3 და 4.5).

აღნიშნული პრეპარატი შეიცავს ლაქტოზას.

იშვიათი მემკვიდრეობითი დაავადების, როგორიცაა გალაქტოზის აუტანლობა, ლაქტაზის საერთო უკმარისობა ან გლუკოზა–გალაქატოზას მალაბსორბციის მქონე პაციენტებმა არ უნდა მიიღონ აღნიშნული პრეპარატი.

4.5 ურთიერთქმედება სხვა სამედიცინო პრეპარატებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

შემდეგ სხვა სამედიცინო პრეპარატებთან ერთდროული გამოყენება უკუნაჩვენებია:

ცისაპრიდი: გამოვლინდა კარდიოლოგიური ეფექტები, მათ შორის ‘“პირუეტის” ტიპის პარკუჭოვანი ტაქიკარდია იმ პაციენტებში, რომლებსაც კომბინირებული თერაპიის სახით ღებულობენ ფლუკონაზოლს და ცისაპრიდს. კონტროლირებადმა კვლევამ დაადგინა, რომ ფლუკონაზოლის 200 მგ ერთხელ დღეში და ცისაპრიდის 20 მგ დღეში ოთხჯერ, ერთობლივი გამოყენება იწვევდა ცისაპრიდის კონცენტრაციის მნიშვნელოვან მომატებას სისხლის პლაზმაში და QTc ინტერვალის გახანგრძლივებას. ფლუკონაზოლით და ცისაპრიდით ერთდროული მკურნალობა უკუნაჩვენებია (იხილეთ პუნქტი 4.3).

ტერფენადინი: სერიოზული კარდიალური დისრითმიების წარმოშობის გამო გამოწვეული QTc ინტერვალის გახანგრძლივება პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ აზოლურ ანტიფუნგალურ პრეპარატებს ტერფენადინთან ერთად, ჩატარდა სამკურნალო ურთიერთქმედების კვლევები. ერთი კვლევის განმავლობაში, ფლუკონაზოლის დღეში 200 მგ დოზით გამოყენების შემთხვევაში, არ აღმოჩენილა QTc ინტერვალის გახანგრძლივება. სხვა კვლევამ, ფლუკონაზოლის დღეში 400 მგ და 800 მგ გამოყენებისას აჩვენა, რომ ფლუკონაზოლის გამოყენება 400 მგ ან მეტი დოზით დღეში მნიშვნელოვნად ზრდის სისხლის პლაზმაში ტერფენადინის დონეს, ერთდროული თერაპიის შემთხვევაში. 400 მგ ფლუკონაზოლის ან მეტი დოზების კომბინირებული თერაპია ტერფენადინთან ერთად უკუნაჩვენებია (იხ. ნაწილი 4.3). საჭიროა ყურადღებით მონიტორინგი, როდესაც ფლუკონაზოლის 400 მგ-ზე ნაკლები დოზა დღეში ერთდროულად მიიღება ტერფენადინთან ერთად.

astemizoli: flukonazolis da astemizolis kombinirebulma Terapiam SeiZleba Seamciros asტemizolis klirensi. Sedegad asტemizolis koncentraciis momatebam sisxlis plazmaSi SeiZleba gamoiwvios QT intervalis gaxangrZliveba da iSviaT SemTxvevebSi - “piruetis” tipis parkuWovani taqikardia. flukonazolis da asტemizolis erTdrouli gamoyeneba ukunaCvenebia (ix. punqti 4.3).

pimozidi: miuxedavad imisa, rom in vitro an in vivo kvlevebi ar Catarebula, flukonazolis pimozidTan kombinirebulma Terapiam SeiZleba gamoiwvios pimozidis metabolizmis inhibireba. pimozidiს koncentraciis zrdam sisxlis plazmaSi, SeiZleba gamoiwvios QT intervalis gaxangrZliveba da iSviaT SemTxvevebSi gamoiwvios “piruetis” tipiს parkuWovani taqikardiis ganviTareba. flukonazolis da pimozidis erTdrouli gamoyeneba ukunaCvenebia (ix. punqti 4.3).

quinidini: miuxedavad imisa, rom in vitro an in vivo kvlevebi ar Catarebula, flukonazolis da quinidinis kombinirebulma Terapiam SeiZleba gamoiwvios quinidinis metabolizmis inhibireba. quinidinis gamoyeneba dakavSirebuli iyo QT intervalis gaxangrZlivebaსთან da iSviaT SemTxvevebSi SesaZლebelia gamoiwvios “piruetis” tipiს parkuWovani taqikardiis ganviTareba. flukonazolis da quinidinis kombinirebuli Terapia ukunaCvenebia (ix. punqti 4.3).

eriTromicini: flukonazolis da eriTromicinis kombinirebulma Terapiam SesaZlebelia gamoiwvios kardiotoqsikurobis riskis gazrda (QT intervalis gaxangrZliveba, “piruetis” tipiს parkuWovani taqikardia) da Sedegad moulodneli kardialuri sikvdilianoba. flukonazolis da eriTromicinis kombinirebuli Terapia ukunaCvenebia (ix. punqti 4.3).

ar aris rekomendebuli Semdegi saxis medikamentebTan kombinirebuli Terapia

halofantrini: flukonazolma SeiZleba gamoiwvios galofantrinis koncentraciis momateba sisxlis plazmaSi CYP3A4–is dainhibirebis efeqtis gamo. Fflukonazolis da galofantrinis kombinirebulma Terapiam potenciurad SeiZleba gamoiwvios kardiotoqsikurobis ganviTarebis riskis zrda (QT intervalis gaxangrZliveba, “piruetis” tipiს parkuWovani taqikardia) da Sedegad moulodneli kardialuri sikvdilianoba. Tavidan unda iqnas acilebuli aRniSnuli kombinacia (ix. nawili 4.4).

sifrTxiliT misaRebi kombinirebuli Terapia

amiodaroni: ფლუკონაზოლის ამიოდარონთან ერთად კომბინირებულმა თერაპიამ შეიძლება გამოიწვიოს QT ინტერვალის გახანგრძლივება. სიფრთხილე უნდა იქნას გამოჩენილი ფლუკონაზოლის და ამიოდარონის კომბინირებული თერაპიის აუცილებლობის შემთხვევაში, განსაკუთრებით ფლუკონაზოლის მაღალი დოზით (800 მგ) გამოყენების დროს.

ქვემოთ ჩამოთვლილი სხვა მედიკამენტების კომბინირებული გამოყენება საჭიროებს სიფრთხილის ზომების და დოზის კორექციას.

სხვა სამედიცინო პრეპარატების ეფექტი ფლუკონაზოლზე

რიფამპიცინი: ფლუკონაზოლის და რიფამპიცინის ერთდროული გამოყენება იწვევს AUC-ის 25%-ით შემცირებას და 20%-ით ამცირებს ფლუკონაზოლის ნახევარ დაშლის პერიოდს. პაციენტებში, რომლებიც ღებულობენ რიფამპიცინის კომბინირებულ თერაპიას, განხილული უნდა იქნას ფლუკონაზოლის დოზის მომატების საკითხი.

ურთიერთქმედების კვლევებმა აჩვენეს, რომ ფლუკონაზოლის პერორალური გამოყენებისას საკვებთან, ციმეტიდინთან, ანტაციდებთან ან სხეულის საერთო დასხივებასთან ერთად ძვლის ტვინის გადანერგვისას, არ შეინიშნებოდა ფლუკონაზოლის აბსორბციის კლინიკურად მნიშვნელოვანი დარღვევა.

ჰიდროქლოროთიაზიდი: ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედების კვლევაში, ჰიდროქლოროთიაზიდის მრავალჯერადი დოზების კომბინირებული თერაპია ჯანმრთელ მოხალისეებში, რომლებიც ფლუკონაზოლს იღებდნენ, სისხლის პლაზმაში 40% ზრდიდა ფლუკონაზოლის კონცენტრაციას. ამ მასშტაბის ეფექტი არ საჭიროებს ფლუკონაზოლის დოზის რეჟიმის ცვლილებას იმ პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებენ შარდმდენებს.

ფლუკონაზოლის გავლენა სხვა სამედიცინო პროდუქტებზე

flukonazoli warmoadgens citoqrom P450-ის 2C9 და 3A4 izofermentების zomier inhibitors. flukonazoli warmoadgens აგრეთვე CYP2C19 iსoზიმის ძლიერ inhibitors. qvemoT ჩამოთვლილი დაკვირვებული / dokumentირებული urTierTqmedebebis garda, flukonazolTan erTdroulad gamoyenebisas arsebobs sisxlis plazmaSi sxva naerTebis koncentraciebis matebis riski, romlebic metabolizdeba CYP2C9, CYP2C19 და CYP3A4. მაშასადამე, აღნიშნული kombinaciebiს გამოყენებისას, sifrTxilე unda iqnas gamoჩენილი და უნდა მოხდეს პაციენტების monitoringi. ფermentზე flukonazolis მაინჰიბირებელი ეფექტი narCundeba ფლუკონაზოლით მკურნალობის შეწყვეტიდან 4-5 dRis ganmavlobaSi, ფლუკონაზოლის ხანგრძლივი naxevარgamoyofis periodის გამო. (იხ.პუნქტი 4.3).

ალფენტანილი: ფლუკონაზოლით (400მგ) და ინტრავენური ალფენტანილით (20მგ/კგ) კომბინირებული თერაპიის განმავლoბაში, ჯანმრთელ მოხალისეებში ალფენტანილის AUC₁₀ დონემ 2-ჯერ მოიმატა, სავარაუდოდ, CYP3A4 ინჰიბირების მეშვეობით. შესაძლებელია საჭირო გახდეს ალფენტანილის დოზის კორექცია.

ამიტრიპტილინი, ნორტრიპტილინი: ფლუკონაზოლი აძლიერებს ამიტრიპტილინის და ნორტრიპტილინის მოქმედებას. შესაძლებელია 5-ნორტრიპტილინის და/ან S–ამიტრიპტილინის კონცენტრაციების გაზომვა კომბინირებული თერაპიის დასაწყისში და ერთი კვირის შემდეგ. აუცილებლობის შემთხვევაში, საჭიროა ამიტრიპტილინის/ნორტრიპტილინის დოზების კორექცია.

ამფოტერიცინი B: ფლუკონაზოლის და ამფოტერიცინი B–ს ერთდროულმა შეყვანამ ინფიცირებულ თავგებში, ნორმალური და შესუსტებული იმუნიტეტით, გამოავლინა შემდეგი შედეგები: მცირე ადიტიური ანტიფუნგულური ეფექტი C. albicans-ით გამოწვეული სისტემური ინფექციის დროს, ურთიერთქმედების არარსებობა Cryptococcus neofarmans-ით გამოწვეული ქალასშიდა ინფექციის დროს და ორი სამედიცინო პრეპარატის ანტაგონიზმი Aspergillus fumigatus-ით გამოწვეული სისტემური ინფექციის დროს. შედეგების კლინიკური მნიშვნელობა, რომლებიც მიღებულია მოცემულ კვლევებში, უცნობია.

ანტიკოაგულანტები: პოსტრეგისტრაციული გამოყენებისას, როგორც სხვა აზოლური სოკოს საწინააღმდეგო საშუალებების შემთხვევაში, შეინიშნებოდა ჰემორაგიული მოვლენები (სისხლჩაქცევები, ცხვირიდან სისხლდენა, კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა, ჰემატურია და მელენა), რასაც თან ახლდა პროტრომბინული დროის მომატება პაციენტებში, ფლუკონაზოლის ვარფარინთან ერთად მიღებისას. ფლუკონაზოლით და ვარფარინით ერთდროული მკურნალობის დროს, პროთრომბინის დრო 2-ჯერამდე გახანგრძლივდა, სავარაუდოდ, ვარფარინის მეტაბოლიზმის ინჰიბირების გამო CYP2C9 მეშვეობით. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ კუმარინის ტიპის ან ინდანედიონის წარმოებული ანტიკოაგულანტებს ფლუკონაზოლთან ერთად, აუცილებელია პროთრომბინული დროის გულმოდიგინე მონიტორინგი. შესაძლებელია საჭირო გახდეს ანტიკოაგულანტის დოზის კორექცია.

ბენზოდიაზეპინები (ხანმოკლე მოქმედების), მაგ. მიდაზოლამი, ტრიაზოლამი: მიდაზოლამის პერორალური გამოყენების შემდეგ, ფლუკონაზოლი იწვევდა მიდაზოლამის კონცენტრაციების და ფსიქომოტორული ეფექტების მნიშვნელოვან ზრდას. ფლუკონაზოლის 200 მგ და მიდაზოლამის 7.5 მგ ერთდროულმა პერორალურმა მიღებამ გაზარდა მიდაზოლამის AUC და ნახევარგამოყოფის პერიოდი 3.7–ჯერ და 2.2.–ჯერ, შესაბამისად. ფლუკონაზოლის 200 მგ ყოველდღიურად მიღებამ ტრიაზოლამთან 0.25 მგ ერთად, პერორალურად, გაზარდა ტრიაზოლამის AUC და ნახევარგამოყოფის პერიოდი 4.4-ჯერ და 2.3-ჯერ, შესაბამისად. ტრიაზოლამის პოტენციური და გახანგრძლივებული ეფექტები დაფიქსირდა ფლუკონაზოლით ერთდროული მკურნალობის დროს. თუ ბენზოდიაზეპინებით ერთდროული თერაპია აუცილებელია პაციენტებში, რომლებიც ფლუკონაზოლით მკურნალობენ, საჭიროა ბენზოდიაზეპინების დოზების შემცირების საკითხის განხილვა და პაციენტის მდგომარეობის სათანადოდ მონიტორინგი.

კარბამაზეპინი: ფლუკონაზოლი აინჰიბირებს კარბამაზეპინის მეტაბოლიზმს და სისხლის შრატში დაფიქსირდა კარბამაზეპინის მატება 30%-ით. არსებობს ტოქსიურობის განვითარების რისკი კარბამაზეპინის მხრიდან. შესაძლებელია საჭირო გახდეს კარბამაზეპინის დოზების კორექცია მისი კონცენტრაციის გაზომვების/ მოქმედების მიხედვით.

კალციუმის არხების ბლოკატორები: კალციუმის არხების ზოგიერთი ანტაგონისტი (ნიფედიპინი, ისრადიპინი, ამლოდიპინი, ვერაპამილი და ფელოდიპინი) მეტაბოლიზდება CYP3A4–ის მეშვეობით. ფლუკონაზოლი პოტენციურად ზრდის კალციუმის არხების ანტაგონისტების სისტემურ მოქმედებას. რეკომენდებულია გვერდითი მოვლენების ხშირი მონიტორინგი.

ცელეკოქსიბი: ფლუკონაზოლით (200მგ დღეში) და ცელეკოქსიბით (200მგ) თანმდევი მკურნალობისას, ცელეკოქსიბის Cmax და AUC იზრდებოდა 68% და 134%-ით, შესაბამისად. შესაძლებელია საჭირო გახდეს ცელეკოქსიბის ნახევარი დოზა ფლუკონაზოლთან კომბინაციაში.

ციკლოფოსფამიდი: ციკლოფოსფამიდით და ფლუკონაზოლით კომბინირებული თერაპია იწვევს სისხლის შრატში ბილირუბინის და კრეატინინის მატებას. კომბინაცია შესაძლებელია გამოყენებული იქნას სისხლის შრატში ბილირუბინის და კრეატინინის მატების რისკის მიმართ გაზრდილი ყურადღების გამოჩენისას.

ფენტანილი: გამოვლენილი იყო ფენტანილით ინტოქსიკაციის ერთი ფატალური შემთხვევა, ფენტანილ ფლუკონაზოლის შესაძლო ურთიერთქმედების გამო. გარდა ამისა, დადგენილია, რომ ფლუკონაზოლი მნიშვენლოვნად ანელებდა ფენტანილის ელიმინაციას ჯანმრთელ მოხალისეებში. ფენტანილის კონცენტრაციების მომატებამ შეიძლება გამოიწვიოს რესპირატორული დეპრესია. უნდა მოხდეს პაციენტთა გულმოდგინე მონიტორინგი რესპირატორული დეპრესიის განვითარების პოტენციალური რისკის საგანზე. შესაძლებელია საჭირო გახდეს ფენტანილის დოზის კორექცია.

HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორები: მიოპათიის და რაბდომიოლიზის განვითარების რისკი იზრდება, როდესაც ფლუკონაზოლი HMG-CoA-რედუქტაზას ინჰიბიტორებთან ერთად გამოიყენება, რომლებიც მეტაბოლიზდებიან CYP3A4 -ს მეშვეობით, როგორიცაა ატორვასტატინი და სიმვასტატინი ან CYP2C9–ს მეშვეობით, როგორიცაა ფლუვასტატინი. ერთდროული თერაპიის საჭიროების შემთხვევაში, უნდა განხორციელდეს პაციენტზე სათანადო დაკვირვება მიოპათიის და რაბდომიოლოზის სიმპტომების განვითარების საგანზე და აგრეთვე ჩატარდეს კრეატინინ კინაზას მონიტორინგი. HMG-CoA-რედუქტაზას ინჰიბიტორების გამოყენება უნდა შეწყდეს, თუ აღინიშნება კრეატინინ კინაზას მნიშვნელოვანი მატება, ან მიოპათიაზე/რაბდომიოლიზზე დიაგნოზირების ან ეჭვის დროს.

ოლაპარიბი: CYP3A4– ის ზომიერი ინჰიბიტორები, როგორიცაა ფლუკონაზოლი, ზრდის სისხლის პლაზმაში ოლაპარიბის კონცენტრაციებს; არ არის რეკომენდებული ერთდროული გამოყენება. თუ კომბინაციის თავიდან აცილება შეუძლებელია, შეზღუდეთ ოლაპარიბის დოზა 200 მგ–მდე დღეში ორჯერ.

იმუნოსუპრესორები (მაგ. ციკლოსპორინი, ევეროლიმუსი, სიროლიმუსი და ტაკროლიმუსი):

ციკლოსპორინი: ფლუკონაზოლი მნიშვნელოვნად ზრდის ციკლოსპორინის და AUC-ის კონცენტრაციას. ფლუკონაზოლით (200 მგ დღეში) და ციკლოსპორინით (2,7 მგ/კგ დღეში) ერთდროული მკურნალობისას შეინიშნებოდა ციკლოსპორინის AUC-ის მომატება 1,8-ჯერ. მოცემული კომბინაცია შეიძლება გამოიყენებოდეს ციკლოსპორინის დოზის შემცირებით ციკლოსპორინის კონცენტრაციის მიხედვით.

ევეროლიმუსი: მიუხედავად იმისა, რომ in vivo ან in vitro კვლევები არ ჩატარებულა, ფლუკონაზოლმა შეიძლება გაზარდოს სისხლის შრატში ევეროლიმუსის კონცენტრაციები CYP3A4 ინჰიბირების მეშვეობით.

სიროლიმუსი: ფლუკონაზოლი ზრდის სისხლის პლაზმაში სიროლიმუსის კონცენტრაციებს, სავარაუდოდ, სიროლიმუსის მეტაბოლიზმის ინჰიბირებით CYP3A4 და P-გლიკოპროტეინის მეშვეობით. მოცემული კომბინაციის გამოყენება შესაძლებელია სიროლიმუსის დოზის კორექციით ეფექტის/კონცენტრაციის გაზომვების მიხედვით.

ტაკროლიმუსი: ფლუკონაზოლმა შეიძლება 5-ჯერამდე გაზარდოს პერორალურად მიღებული ტაკროლიმუსის კონცენტრაციები სისხლის შრატში ტაკროლიმუსის მეტაბოლიზმის ინჰიბირების გამო ნაწლავში CYP3A4-ის მეშვეობით. ტაკროლიმუსის ინტრავენურად გამოყენებისას არ შეინიშნებოდა ფარმაკოკინეტიკის მნიშვნელოვანი ცვლილებები. ტაკროლიმუსის მომატებული დონეები უკავშირდებოდა ნეფროტოქსიკურობას. პერორალურად მიღებული ტაკროლიმუსის დოზა უნდა შემცირდეს ტაკროლიმუსის კონცენტრაციის მიხედვით.

ლოსარტანი: ფლუკონაზოლი აინჰიბირებს ლოსარტანის მეტაბოლიზმს მის აქტიურ მეტაბოლიტამდე (E-3174), რომელიც პასუხისმგებელია ანგიოტენზინ II რეცეპტორის ანტაგონიზმის უმეტეს ნაწილზე, რომელიც ხდება ლოსარტანით მკურნალობისას. უნდა ხდებოდეს პაციენტების სისლის წნევის მუდმივი მონიტორინგი.

მეტადონი: ფლუკონაზოლს შეუძლია გაზარდოს სისხლის შრატში მეტადონის კონცენტრაცია. შესაძლებელია საჭირო გახდეს მეტადონის დოზის კორექცია.

არასტეროიდეული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები: ფლურბიპროფენის Cmax და AUC გაიზარდა 23% და 81%–ით, შესაბამისად, ფლუკონაზოლთან ერთად მიღებისას, ფლურბიპროფენის ცალკე მიღებისას შედარებით. ანალოგიურად, ფარმაკოლოგიურად აქტიური იზომერის [S-(+)-იბუპროფენის] Cmax და AUC გაიზარდა 15% და 82%–ით, შესაბამისად, ფლუკონაზოლის რაცემულ იბუპროფენთან ერთად (400მგ) მიღებისას, რაცემული იბუპროფენის ცალკე მიღებასთან შედარებით.

მიუხედავად იმისა, რომ სპეციფიკურად არ იქნა შესწავლილი, ფლუკონაზოლი პოტენციურად ზრდის სხვა აასპ-ების სისტემურ მოქმედებას, რომლებიც მეტაბოლიზდებიან CYP2C9–ის მეშვეობით (მაგ. ნაპროქსენი, ლორნოქსიკამი, მელოქსიკამი, დიკლოფენაკი). რეკომენდებულია აასპ–თან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენების და ტოქსიკურობის საგანზე ხშირი მონიტორინგის ჩატარება. შესაძლებელია საჭირო გახდეს აასპ-ების დოზის კორექცია.

ფენიტოინი: ფლუკონაზოლი აინჰიბირებს ფენიტოინის მეტაბოლიზმს ღვიძლში. ფლუკონაზოლის 200 მგ და ფენიტოინის 250 მგ განმეორებით ერთდროულად შეყვანამ ინტრავენურად, გამოიწვია ფენიტოინის AUC₂₄ 75 %–ით და C_min 128%–ით მომატება. ერთდროული გამოყენებისას, აუცილებელია სისხლის შრატში ფენიტოინის კონცენტრაციის დონეების კონტროლი, ფენიტოინის ტოქსიკურობის თავიდან ასაცილებლად.

პრედნიზონი: აღწერილია კლინიკური შემთხვევა, როდესაც პაციენტს ღვიძლის ტრანსპლანტაციის შემდეგ, პრედნიზონით მკურნალობის ფონზე განუვითარდა თირკმელზედა ჯირკვლის ქერქის მწვავე უკმარისობა, ფლუკონაზოლით თერაპიის სამთვიანი კურსის შეწყვეტის შემდეგ. სავარაუდოდ, ფლუკონაზოლის შეწყვეტამ გამოიწვია CYP3A4 აქტიურობის გაძლიერება, რამაც გამოიწვია პრედნიზონის მეტაბოილიზმის დაჩქარება. პაციენტებმა, რომლებიც ხანგრძლივი დროის განმავლობაში ფლუკონაზოლით და პრედნიზონით მკურნალობდნენ, გულმოდგინედ უნდა გამოიკვლიონ თირკმელზედა ჯირკვლის ქერქის უკმარისობის განვითარება, ფლუკონაზოლის შეწყვეტის შემდეგ.

რიფაბუტინი: ფლუკონაზოლი ზრდის რიფაბუტინის კონცენტრაციებს სისხლის შრატში, რაც იწვევს რიფაბუტინის AUC-ის მომატებას 80%-მდე. იყო შეტყობინებები უვეიტის განვითარების შესახებ პაციენტებში, ფლუკონაზოლის და რიფაბუტინის ერთდროულად მიღებისას. კომბინირებული მკურნალობისას, აუცილებელია რიფაბუტინის ტოქსიკურობის სიმპტომების გათვალისწინება.

საქუინავირი: ფლუკონაზოლი ზრდის საქუინავირის AUC და Cmax-ს დაახლოებით 50% და 55% -ით შესაბამისად, ღვიძლში საქუინავირის მეტაბოლიზმის ინჰიბირების გამო CYP3A4 მეშვეობით და P-გლიკოპროტეინის ინჰიბირებით. საქუინავირთან/რიტონავირთან ურთიერთქმედება არ გამოკვლეულა, ამიტომ ისინი შეიძლება უფრო გამოხატული იყოს. შესაძლებელია საჭირო გახდეს საქუინავირის დოზის კორექცია.

sulfonilSardovana: flukonazoli axdens erTdroulad miRebuli peroraluri sulfonilSardovanas warmoebulebis (მაგ. qlorpropamidi, glibenklamidi, glipizidi, tolbutamidi) sisxlis SratSi naxevrad gamoyofis periodis gaxangrZlivebas, janmrTel moxaliseebში. erTdroulad gamoyenebisas, rekomendirebulia sisxlSi Saqris xSiri kontrolis Catareba da sulfonilSardovanas warmoebulebis dozis Sesabamisi Semcirebა.

თეოფილინი: პლაცებო-კონტროლირებად ურთიერთქმედების კვლევაში, ფლუკონაზოლის 200 მგ მიღებამ 14 დღის განმავლობაში გამოიწვია თეოფილინის პლაზმური კლირენსის საშუალო სიჩქარის 18%-ით შემცირება. პაციენტებმა, რომლებიც თეოფილინის მაღალ დოზას იღებენ ან რომლებიც სხვაგვარად თეოფილინის ტოქსიკურობის გაზრდილი რისკის ქვეშ იმყოფებიან, უნდა გამოიკვლიონ თეოფილინის ტოქსიკურობის გამოვლენის ნიშნები, ფლუკონაზოლის მიღებისას. ტოქსიკურობის ნიშნების განვითარებისას, აუცილებელია მკურნალობის ცვლილება.

vinkas alkaloidebi: მიუხედავად იმისა, რომ kvlevebi ar Catarebula, flukonazolს შეუძლია გაზარდოს ვინკას ალკალოიდების პლაზმური დონეები (მაგ. ვინკრისტინი და ვინბლასტინი) და გამოიწვიოს ნეიროტოქსიკურობა, რომელიც შესაძლოა CYP3A4–ზე მაინჰიბირებელ ეფექტთან იყოს დაკავშირებული.

ვიტამინი A: ერთი პაციენტის ავადმყოფობის ისტორიაზე დაყრდნობით, რომელიც კომბინირებულ თერაპიას გადიოდა სრულად– ტრანს –რეტინული მჟავით (A ვიტამინის მჟავური ფორმა) და ფლუკონაზოლით, შეინიშნებოდა არასასურველი ეფექტები ცნს-ს მხრიდან თავის ტვინის ცრუ სიმსივნის სახით, რომელიც ქრებოდა ფლუკონაზოლით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ. მოცემული კომბინაცია შესაძლებელია გამოიყენებოდეს, მაგრამ ცნს-სთან დაკავშირებული არასასურველი ეფექტების გაჩენის სიხშირე გასათვალისწინებელია.

ვორიკონაზოლი: (CYP2C9, CYP2C19 და CYP3A4 ინჰიბიტორი): ვორიკონაზოლის (400 მგ ყოველ 12 სთ–ში 1 დღის განმავლობაში, შემდეგ 200 მგ ყოველ 12 სთ–ში 2.5 დღის განმავლობაში) და ფლუკონაზოლის (400 მგ პირველ დღეს, შემდეგ 200 მგ ყოველ 24 სთ–ში 4 დღის განმავლობაში) ერთდროულმა პერორალურმა გამოყენებამ მამრობითი სქესის 8 ჯანმრთელ პაციენტში გამოიწვია ვორიკონაზოლის C_max და AUC_t-ის მომატება საშუალოდ 57%–ით (90% ნი: 20%, 107%) და 79%–ით (90% ნი: 40%, 128%), შესაბამისად. ვორიკონაზოლის და ფლუკონაზოლის დოზის შემცირება და/ან მიღების სიხშირე, რომლებსაც შეეძლოთ მოცემული ეფექტის აღმოფხვრა, არ დადგენილა. ვორიკონაზოლთან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენების მონიტორინგი რეკომენდებულია, თუ ვორიკონაზოლი გამოიყენება ფლუკონაზოლის შემდეგ თანმიმდევრულად.

ზიდოვუდინი: ფლუკონაზოლი ზრდის ზიდოვუდინის Cmax და AUC 84%–ით და 74%–ით შესაბამისად, რაც უკავშირდება ზიდოვუდინის კლირენსის შემცირებას პერორალური გამოყენებისას დაახლოებით 45%-ით. ზიდოვუდინის ნახევრად გამოყოფის პერიოდი ასევე გახანგრძლივდა დაახლოებით 128%-ით ფლუკონაზოლთან კომბინირებული თერაპიის შემდეგ. პაციენტებზე, რომლებიც იყენებენ მოცემულ კომბინაციას, საჭიროა დაკვირვება ზიდოვუდინთან დაკავშირებული გვერდითი რეაქციების განვითარებაზე. შესაძლებელია ზიდოვუდინის დოზის შემცირების შესახებ საკითხის განხილვა.

აზითრომიცინი: ღია, რანდომიზებულ, სამმხრივ ჯვარედინ კვლევაში 18 ჯანმრთელ პაციენტში შეფასდა აზიტრომიცინის 1200 მგ ერთჯერადი პერორალური დოზის ეფექტი ფლუკონაზოლის ერთჯერადი 800 მგ პერორალური დოზის ფარმაკოკინეტიკაზე, აგრეთვე ფლუკონაზოლის ეფექტები აზითრომიცინის ფარმაკოკინეტიკაზე. ფლუკონაზოლსა და აზიტრომიცინს შორის არსებითი ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება არ გამოვლენილა.

პერორალური კონტრაცეპტივები: ორი ფარმაკოკინეტიკური კვლევა, კომბინირებული პერორალური კონტრაცეპტივით, ჩატარდა ფლუკონაზოლის მრავალჯერადი დოზების გამოყენებით. კვლევაში 50 მგ ფლუკონაზოლის გამოყენებით ჰორმონების დონეზე არ შეინიშნებოდა შესაბამისი ეფექტები, თუმცა 200 მგ მიღებისას დღეში, ეთინილ ესტრადიოლის და ლევონორგესტრელის AUCs მოიმატა 40%–ით და 24%–ით, შესაბამისად. ამგვარად, ფლუკონაზოლის მრავალჯერადი დოზების მიღებამ, მითითებულ დოზებში, ნაკლებად სავარაუდოა იმოქმედოს კომბინირებული პერორალური კონტრაცეპტივის ეფექტურობაზე.

ივაკაფტორი: ივაკაფტორთან, კისტოზური ფიბროზის ტრანსმემბრანული გამტარობის რეგულატორის (CFTR) გამაძლიერებელთან კომბინირებული გამოყენება ზრდის ივაკაფტორის ექსპოზიციას 3-ჯერ და ჰიდროქსიმეთილ-ივაკაფტორის (M1) ექსპოზიციას- 1,9-ჯერ. ივაკაფტორის დოზის შემცირება 150მგ-მდე ერთხელ დღეში რეკომენდებულია პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებენ CYP3A ზომიერ ინჰიბიტორებს, როგორიცაა ფლუკონაზოლი და ერითრომიცინი.

4.6 ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

ობსერვაციულმა კვლევამ აჩვენა სპონტანური აბორტების მომატების რისკი ქალებში, რომლებიც იღებდნენ ფლუკონაზოლს პირველი ტრიმესტრის განმავლობაში.

აღინიშნებოდა შეტყობინებები მრავალრიცხოვანი თანდაყოლილი პათოლოგიების შესახებ (მათ შორის ბრაქიცეფალია, ყურის ნიჟარის დისპლაზია, წინა ყიფლიბანდის ძლიერი გადიდება, თეძოს გამრუდება, მხარ-იდაყვის სინოსტოზი) ახალშობილებში, რომელთა დედები მინიმუმ სამი ან მეტი თვის განმავლობაში იღებდნენ ფლუკონაზოლს მაღალი დოზებით (400-800 მგ დღეში) კოკციდიოიდომიკოზის სამკურნალოდ. kavSiri flukonazolis gamoyenebasa da am SemTxvevebs Soris ar aris გარკვეული.

ცხოველებში ჩატარებულმა კვლევებმა გამოავლინა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა. (იხილეთ პუნქტი 5.3.).

ფლუკონაზოლი სტანდარტული დოზებით და ხანმოკლე მკურნალობის პროცედურებით არ გამოიყენება ორსულობის დროს, ამის აშკარა აუცილებლობის გარდა.

ფლუკონაზოლი მაღალი დოზებით და/ან ხანგრძლივად არ გამოიყენება ორსულობის დროს, გარდა სიცოცლისთვის პოტენციურად საშიში ინფექციების შემთხვევებისა.

ძუძუთი კვება

ფლუკონაზოლი გადადის დედის რძეში, სისხლის პლაზმაში არსებული მსგავსი კონცენტრაციების მისაღწევად (იხილეთ პუნქტი 5.2). ძუძუთი კვება შეიძლება შენარჩუნდეს ფლუკონაზოლის 150 მგ ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ. ძუძუთი კვება არ არის რეკომენდებული ფლუკონაზოლის განმეორებითი გამოყენების ან მაღალი დოზის მიღების შემდეგ. ძუძუთი კვების სარგებელი განვითარებისთვის და ჯანმრთელობისთვის გასათვალისწინებელია ფლუკონაზოლზე დედის კლინიკურ მოთხოვნილებასთან ერთად და ნებისმიერი გვერდითი ეფექტი ძუძუთ კვებაზე მყოფ ბავშვზე გამოწვეული ფლუკონაზოლით ან დედის ძირითადი მდგომარეობით.

ფერტილობა

ფლუკონაზოლი არ ახდენს გავლენას მდედრი ან მამრი ვირთხების ფერტილობაზე (იხილეთ პუნქტი 5.3)

4.7. ზემოქმედება ავტოტრანსპორტის მართვის და მექანიზმების გამოყენების უნარზე

ავტოტრანსპორტის მართვის ან მექანიზმების გამოყენების უნარზე, ფლუკონაზოლის მოქმედების შესახებ კვლევები არ ჩატარებულა.

აუცილებელია პაციენტების გაფრთხილება თავბრუსხვევის ან კრუნჩხვების შესაძლო განვითარების შესახებ (იხილეთ პუნქტი 4.8) ფლუკონა–დენკ 100 მიღებისას და ასევე მათთვის რეკომენდებულია მოცემული ნებისმიერი სიმპტომის განვითარებისას არ მართონ ავტოსატრანსპორტო საშუალება ან მოახდინონ მექანიზმების ექსპლუატაცია.

4.8. არასასურველი ეფექტები

yvelaze xSirad (>1/10) აღნიშნული გვერდითი რეაქციებია: Tavis tkivili, tkivili muclis areSi, diarea, gulisreva, Rebineba, alanin aminotransferazaს, aspartat aminotransferazaს, sisxlში tute fosfotazas momateba და გამონაყარი.

შემდეგი gverdiTi reaqciebi შეინიშნებოდა და ფიქსირდებოდა ფლუკონაზოლით მკურნალობისას შემდეგი სიხშირeებით: Zalian xSiri (>1/10), xSiri (>1/100-დან <1/10–მდე), araxSiri (>1/1,000-დან <1/100–მდე), iSviaTi (>1/10,000-დან <1/1,000–მდე), Zalian iSviaTi (<1/10,000), sixSire ucnobia (SeuZlebelia Sefaseba arsebuli monacemebis safuZvelze).

* ფიქსირებული წამლისმიერი გამონაყარის ჩათვლით

პედიატრიული პოპულაცია

გვერდითი მოვლენების ხასიათი და წარმოშობის სიხშირე, აგრეთვე ლაბორატორიული გადახრები დაფიქსირებული პედიატრიული კლინიკური კვლევების დროს, გენიტალური კანდიდოზის ნიშნების გარდა, შედარებითია იმათთან, რაც აღინიშნებოდა მოზრდილებში.

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება

სამედიცინო პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ, საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება მნიშვნელოვანია. ეს საშუალებას იძლევა სამედიცინო პრეპარატის რისკის/სარგებლის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის განხორციელებას. ჯანდაცვის პროფესიონალებს მოეთხოვებათ აცნობონ ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ ეროვნული საანგარიშო სისტემის საშუალებით.

4.9 დოზის გადაჭარბება

გამოვლინდა ფლუკონაზოლის დოზის გადაჭარბების შემთხვევები. ერთდროულად შეინიშნებოდა ჰალუცინაცია და პარანოიდური ქცევის შემთხვევები.

ჭარბი დოზირებისას, სიმპტომატური მკურნალობა (საჭიროების შემთხვევაში, დამხმარე ზომებით და კუჭის ამორეცხვით) შეიძლება ადეკვატური იყოს.

ფლუკონაზოლის გამოყოფა უმეტესად ხდება შარდით; ფორსირებული დიურეზი, სავარაუდოდ, ზრდის გამოყოფის სიჩქარეს. ჰემოდიალიზის 3 საათიანი სეანსი ამცირებს სისხლის პლაზმაში მის კონცენტრაციებს დაახლოებით 50%-ით.

5. ფარმაკოლოგიური თვისებები

5.1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: სოკოს საწინააღმდეგო მედიკამენტი სისტემური გამოყენებისთვის, ტრიაზოლის წარმოებულები.

ათქ კოდი: J02AC01

მოქმედების მექანიზმი

ფლუკონაზოლი არის ტრიაზოლის სოკოს საწინააღმდეგო საშუალება. მისი ძირითადი მოქმედების წესია სოკოვანი ციტოქრომ P-450- შუამავლობით 14 ალფა-ლანოსტეროლის დემეთილაციის ინჰიბირება, სოკოვანი ერგოსტეროლ ბიოსინთეზის მნიშვნელოვანი ნაბიჯი. 14 ალფა-მეთილ სტეროლის დაგროვება დაკავშირებულია სოკოვანი უჯრედის მემბრანაში ერგოსტეროლის შემდგომ დაკარგვასთან და შესაძლოა იყოს პასუხისმგებელი ფლუკონაზოლის სოკოს საწინააღმდეგო მოქმედებისთვის. გამოვლენილია, რომ ფლუკონაზოლი სოკოვანი ციტოქრომ P-450 ფერმენტებისთვის უფრო შერჩევითია,* ვიდრე სხვადასხვა ძუძუმწოვარი ციტოქრომული P-450 ფერმენტის სისტემებისთვის.

გამოვლენილია რომ ფლუკონაზოლის 50 მგ დღიური დოზა, რომელიც მიიღება 28 დღის განმავლობაში, არ ახდენს ეფექტს ტესტოსტერონის პლაზმის კონცენტრაციაზე მამაკაცებში ან სტეროიდულ კონცენტრაციაზე ბავშვთა ასაკის მქონე ქალებში. ფლუკონაზოლის 200 მგ-დან 400 მგ-მდე ყოველდღიურად მიღებას არ აქვს კლინიკურად მნიშვნელოვანი გავლენა ენდოგენური სტეროიდული დონის ან ACTH სტიმულაციურ რეაქციაზე ჯანმრთელ მოხალისე მამაკაცებში. კვლევების თანახმად, ფლუკონაზოლ 50 მგ-ის ერთჯერადი ან მრავალჯერადი დოზის ანტიპირინთან ურთიერთქმედება არ მოქმედებს მის მეტაბოლიზმზე.

მგრძნობელობა in vitro

In vitro, ფლუკონაზოლი ავლენს სოკოს საწინააღმდეგო მოქმედებას კლინიკურად გავრცელებული candida სახეობების მიმართ ( მათ შორის C. albicans, C. Parapsilosis, C. Tropicalis). C. glabrata გვიჩვენებს მგრძნობელობის ფართო სპექტრს, ხოლო C. krusei მდგრადია ფლუკონაზოლის მიმართ.

ფლუკონაზოლი ასევე გამოირჩევა in vitro აქტივობებში, Cryptococcus neofarmans და Cryptococcus gattii წინააღმდეგ, ისევე როგორც ენდემური ფორმები Blastomyces dermatiditis, Coccidioides immitis, Histoplasma capsulatum და Paracoccidioides brasiliensis.

ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური ურთიერთობა

ცხოველებში ჩატარებული კვლევებიდან ვლინდება რომ, MIC მნიშვნელობები და ეფექტურობა ექსპერიმენტული მიკოზის საწინააღმდეგოდ Candida spp შორის არსებობს ურთიერთდამოკიდებულება. კლინიკურად დამტკიცებულია, რომ AUC და ფლუკონაზოლის დოზას შორის არსებობს თითქმის 1:1 წრფივი კავშირი. არსებობს პირდაპირი კავშირი, თუმცა არასრულყოფილი, ურთიერთკავშირი AUC ან დოზა და პირის ღრუს კანდიდოზის წარმატებული მკურნალობა და უფრო მცირე რაოდენობით candidaemia-ს მკურნალობა. ანალოგიურად ფლუკონაზოლ MIC გამოწვეული შტამებით განკურნება ნაკლებად სავარაუდოა.

წინააღმდეგობის მექანიზმი

Candida spp-მა შეიმუშავა აზოლის საწინააღმდეგო აგენტების არაერთი წინააღმდეგობის მექანიზმი. სოკოვანი შტამები,როლებმაც შეიმუშავეს ერთი ან მეტი ამ წინააღმდეგობის მექანიზმები, აჩვენებენ ფლუკონაზოლის მაღალ მინიმალურ ინჰიბიტორულ კონცენტრაციებს (MICs), რომლებიც უარყოფითად იმოქმედებენ in vivo ეფექტურობაზე და კლინიკურად.

არსებობს ცნობები სუპერინფექციის შესახებ კანდიდას სახეობებთან გარდა C. albicans, რომლებიც ხშირად არ არის მგრძნობიარე ფლუკონაზოლის მიმართ (მაგ. Candida crusei). ასეთ შემთხვევაში შესაძლოა საჭირო გახდეს ალტერნატიული სოკოს საწინააღმდეგო თერაპია.

გამყოფინიშნები (EUCAST-ის მიხედვით)

ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური (PK/PD) მონაცემების ანალიზზე დაყრდნობით, in vitro და კლინიკურ რეაქციაზე მგრძნობელობა, EUKAST–AFST (ანტიმიკრობული მგრძნობელობის ტესტების ევროპული კომიტეტიანტიფუნგალური მგრძნობელობის ტესტირების შესახებ) განსაზღვრავს ფლუკონაზოლის გამყოფი ხაზის კანდიდას სახეობებისთვის (EUCAST ფლუკონაზოლის რაციონალური დოკუმენტი (2007)–ვერსია 2). ისინი იყოფა არასპეციფიურ დამაკავშირებელ გამყოფხაზებად, რომლებიც ძირიტადად დადგენილია PK/PD მონაცემების საფუძველზე და დამოკიდებულია სპეციფიკური სახეობების MIC განაწილებისგან და სახეობებთან დაკავშირებული იმ სახეობების ამომწურავი პუნქტებით, რომლებიც ყველაზე ხშირად ასოცირდება ადამიანის ინფექციასთან. ეს პუნქტები მოცემულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში:

S=მგრძნობიარე, R=რეზისტენტული

A= არა-სპეციფიური გამყოფიხაზის დაკავშირება ძირითადად განისაზღვრება PK/PD მონაცემების საფუძველზე და დამოკიდებულია კონკრეტული სახეობების MIC განაწილებაზე. ისინი გამოიყენება მხოლოდ ორგანიზმებისთვის, რომლებსაც არ აქვთ სპეციფიური გამყოფი ხაზი.

– – = მგრძნობელობის ტესტირება არ არის რეკომენდირებული, რადგანაც ეს საახეობა თერაპიისთვის სამკურნალოდ ცუდი მიზანია.

IE= არ არის საკმარისი მტკიცებულება იმისა, რომ ამ სახეობის სამკურნალო პროდუქტით თერაპია კარგი მიზანია.

5.2 ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

ფლუკონაზოლის ფარმაკოკინეტიკური თვისებები მსგავსია როგორც ინტრავენურად ისე პერორალურად გამოყენებისას.

შეწოვა

პერორალური მიღების შემდეგ, ფლუკონაზოლი კარგად შეიწოვება და პლაზმის დონეები (სისტემური ბიოშეღწევადობა) ინტრავენური შეყვანის შემდეგ მიღწეული დონის 90%-ზე მეტს შეადგენს. საკვებთან ერთად პერორალურად მიღებისას არ ხდება ეფექტურად შეწოვა. პლაზმური პიკის კონცენტრაცია უზმოზე ხდება დოზის მიღებიდან 0.5-დან 1.5 საათამდე. პლაზმის კონცენტრაცია დოზის პროპორციულია. სტაბილური მდგომარეობის 90% მიიღწევა დღეში 4-5 ჯერ მრავალჯერადად დოზირებისას. დატვირთულად დოზირების დროს (1 დღის განმავლობაში) ორჯერ აღებატება ჩვეულებრივ სადღეღამისო დოზას, პლაზმის დონე 2 დღის განმავლობაში უახლოვდება სტაბილური მდგომარეობის 90 %-ს.

განაწილება

განაწილების აშკარა მოცულობა მიახლოებულია სხეულის წყლის მთლიან მოცულობასთან. პლაზმის ცილებთან შეკავშირება დაბალია (11-12 %).

ფლუკონაზოლი კარგად შეიღწევა ყველა შესწავლილ სხეულის სითხეებში. ფლუკონაზოლის დონე ნერწყვსა და ნახველში პლაზმის დონის მსგავსია. სოკოვანი მენინგიტის მქონე პაციენტებში, ფლუკკონაზოლის დონე CSF- ში დაახლოებით არის 80%, შესაბამისი პლაზმის დონის.

კანში ფლუკონაზოლის მაღალი კონცენტრაცია, უფრო მეტი შრატის კონცენტრაცია მიიღწევა რქოვანის ეპიდერმისში, ეპიდერმის-დერმატიტში, გარე სეკრეციის ჯირკვლებში. ფლუკონაზოლი გროვდება რქოვანის ეპიდერმისში. დღეში ერთხელ 50 მგ დოზის მიღებისას, ფლუკონაზოლის კონცნტრაცია 12 დღის შემდეგ იყო 73 მკგ/გ, ხოლო მკურნალობის შეწყვეტიდან 7 დღის შემდეგ კონცენტრაცია კვლავ 5.8 მკგ/გ იყო. კვირაში ერთხელ 150 მგ დოზირებისას, ფლუკონაზოლის კონცენტრაცია სტრატუმის რქოვანაში მე-7 დღეს იყო 23.4 მკგ/გ, ხოლო მეორე დოზის მიღებიდან 7 დღის შემდეგ კვლავ 7.1 მკგ/გ იყო.

4 თვის განმავლობაში, კვირაში ერთხელ 150 მგ დოზირების დროს, ფლუკონაზოლის კონცენტრაცია ჯანმრთელ ფრჩხილებში 4.05 მკგ/გ-ს შეადგენდა, ხოლო დაავადებულ ფრჩხილებში 1.8 მკგ/გ. და ფლუკონაზოლი კვლავ გაიზარდა ფრჩხილის ნიმუშებში თერაპიის დასრულებიდან 6 თვის შემდეგ.

ბიოშეღწევადობა

ფლუკონაზოლი მეტაბოლიზდება მხოლოდ მცირე ზომით. რადიოაქტიური დოზის მხოლოდ 11 % გამოიყოფა შარდში შეცვლილი ფორმით. ფლუკონაზოლი არის იზოზიმების CYP2C9 და CYP3A4 ზომიერი ინჰიბიტორი (იხ. ნაწილი 4.5). ფლუკონაზოლი ასევე არის იზოზიმების CYP2C19-ის ძლიერი ინჰიბიტორი.

ელიმინაცია

ფლუკონაზოლისთვის პლაზმური ელიმინაციის ნახევარგამყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 30 საათს. ექსკრეციის მთავარი მიმართულება თირკმელია, მიღებული დოზის დაახლოებით 80 % ჩნდება შარდში, როგორც უცვლელი სამკურნალო პროდუქტი. ფლუკონაზოლის კლირენსი პროპორციულია კრეატინინის კლირენსთან. არ არსებობს მონაცემები მოცირკულირე მეტაბოლიტების შესახებ.

ხანგრძლივი პლაზმური ნახევარგამყოფის პერიოდი იძლევა ერთჯერადი დოზის ვაგინალური სოკოს მკურნალობას, დღეში ერთხელ და კვირაში ერთხელ სხვა აღნიშვნებისთვის.

ფარმაკოკინეტიკა თირკმლის უკმარისობისას

თირკმლის მწვავე უკმარისობის მქონე პაციენტებში, (GFR <20 მლ/წთ) ნახევარგამყოფის პერიოდი 30-დან 98 საათამდე გაიზარდა. შესაბამისად, საჭიროა დოზის შემცირება. ფლუკონაზოლი იხსნება ჰემოდიალიზის და უფრო მცირე რაოდენობით პერიტონეალური დიალიზის საშუალებით. სამი საათის შემდეგ ჰემოდიალიზის დასრულებიდან, ფლუკონაზოლის დაახლოებით 50% გამოიყოფა სისხლიდან.

ფარმაკოკინეტიკა ლაქტაციის დროს

ათ მეძუძურ ქალში ჩატარებულმა ფარმაკოკინეტიკურმა კვლევამ, რომლებმაც დროულად ან მუდმივად შეწყვიტეს ძუძუთი კვება, ახალშობილებში შეფასდა ფლუკონაზოლის კონცენტრაცია პლაზმაში და დედის რძეში 48 საათის განმავლობაში 150 მგ ფლუკონაზოლის ერთჯერადი დოზის შემდეგ. ფლუკონაზოლი დაფიქსირდა დედის რძეში საშუალო კონცენტრაციით, დედის პლაზმაში კონცენტრაციის დაახლოებით 98%. დედის რძეში საშუალო კონცენტრააცია იყო 2.61 მგ/ლ-ზე 5.2 საათის შემდეგ დოზირების დროს. ფლუკონაზოლის სავარაუდო დღიური დოზა ჩვილებისთვის დედის რძიდან (რძის სავარაუდო საშუალო მოხმარება 150 მლ/კგ დღეში), საშუალო მწვერვალის რძის კონცენტრაციის საფუძველზე არის 0.39 მგ/კგ დღეში, რაც რეკომენდებულია ახალშობილებში დოზის დაახლოებით 40% ( <2 კვირის ასაკიდან ) ან რეკომენდებულია დოზის 13% ჩვილისთვის ლორწივანის კანდიდოზისას.

ფარმაკოკინეტიკა ბავშვებში

113 პედიატრიულ პაციენტზე ჩატარებულმა 5 კვლევამ ფარმაკოკინეტიკულ მონაცემებზე შეფასებით, 2 ერთჯერადი გამოკვლევა, 2 მრავალჯერადი, და კვლევა ნაადრევ ჩვილებზე. კვლევისას შეუძლებელია ერთი კვლევის ინტერპრეტაცია და მისი ფორმულირება ცვლილებების გამო. დანარჩენი მონაცემები ხელმისაწვდომი იყო თანაგრძნობით გამოყენებული კვლევებიდან.

2-8 მგ/კგ ფლუკონაზოლის დანიშვნისას 9 თვიდან 15 წლამდე ასაკის ბავშვებში, AUC დაახლოებით 38 მკგ.სთ/მლ იქნა ნაპოვნი 1 მგ/კგ დოზის ერთეულში. საშუალო ფლუკონაზოლის პლაზმური ელიმინაციის ნახევარგამყოფის პერიოდი 15-დან 18 საათამდე მერყეობდა, ხოლო განაწილების მოცულობა დაახლოებით 880 მლ/კგ იყო მრავალჯერადი დოზირების შემდეგ. უფრო მაღალი ფლუკონაზოლის პლაზმური ელიმინაციის ნახევარგამყოფის პერიოდი დაახლოებით 24 საათის განმავლობაში დაფიქსირდა ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ. ეს შედარებულია ფლუკონაზოლის პლაზმური ელიმინაციური ნახევარგამყოფის შემდეგ ერთჯერადი მიღების შემდეგ 3 მგ/კგ ი.ვ 11 დღის - 11 თვის ასაკის ბავშვებში. განაწილების მოცულობა ამ ასაკობრივ ჯგუფში დაახლოებით 950 მლ/კგ იყო.

ნაადრევ ახალშობილებში ფლუკონაზოლთან დაკავშირებული მონაცემები ფარმაკოკინეტიკური კვლევებით შეზღუდულია. საშუალო ასაკი პირველი დოზისათვის იყო 24 საათი (დიაპაზონი 9-36 საათში), საშუალო წონის მაჩვენებელი 0,9 კგ (დიაპაზონი 0.75-1.10 კგ) 12 ფეხმძიმისთვის, რომლებიც იმყოფებოდნენ საშუალოდ 28 კვირის ორსულები. 7 პაციენტში დასრულებული პროტოკოლის გათვალისწინებით, ყოველ 72 საათში ჩატარდა მაქსიმუმ 6 მგ/კგ ფლუკონაზოლის ინტრავენური ინფუზია. საშუალო ნახევარგამყოფის ხანგრძლივობა პირველ დღეს (საათები) იყო 74 (დიაპაზონი 44—185) რომელიც შემცირდა, საშუალო დროით 53 (დიაპაზონი 30-131) მე-7 და 47 დღეს (დიაპაზონი 27-68) მე-13 დღეს. განაწილების მოცულობა (მლ/კგ) იყო 1183 (დიაპაზონი 1070-1470) პირველ დღეს და გაიზარდა დროთა განმავლობაში, საშუალოოდ 1184 (დიაპაზონი 510-2130) მე-7 და 1328 (დიაპაზონი 1040-1680) მე-13 დღეს.

ფარმაკოკინეტიკა ხანდაზმულებში

65 წლის ან უფრო მეტი ასაკის მქონე 22 ადამიანში ჩატარდა ფარმაკოკინეტიკური კვლევა, რომლებიც პერორალურად იღებდნენ ფლუკონაზოლის 50 მგ დოზას. ამ პაციენტებიდან 10 ერთდროულად იღებდა შარდმდენებს. Cmax 1.54 მკგ/მლ იყო და მოხდა 1.3 საათის პოსტ-დოზა. საშუალო AUC იყო 76.4+20.3 მკგ/მლ, ხოლო საშუალო ტერმინალის ნახევარგამყოფის ხანგრძლივობა 46.2 სთ იყო. ეს ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები უფრო მაღალია, ვიდრე ანალოგიური ფასეულობები, რომლებიც აღინიშნა ნორმალური ახალგაზრდა მოხალისე მამაკაცებისთვის. შარდმდენი საშუალებების ერთდროულმა მიღებამ მნიშვნელოვნად ვერ შეცვალა AUC ან Cmax. გარდა ამისა, კრეატინინის კლირენსი (74 მლ/წთ) შარდში მოპოვებული სამკურნალო პროდუქტის პროცენტული მაჩვენებლის უცვლელი რაოდენობა (0-24 სთ, 22%) და ფლუკონაზოლის თირკმლის კლირენსის შეფასებით, (0.124 მლ/წთ/კგ) როგორც წესი ხანდაზმულებში უფრო დაბალი იყო, ვიდრე ახალგაზრდა მოხალისეებში. ამრიგად, ფლუკონაზოლის ადგილმდებარეობის ცვლილება ხანდაზმულებში აშკარად უკავშირდება ამ ჯგუფის თირკმლის ფუნქციის მახასიათებლების დაქვეითებას.

5.3 უსაფრთხოების პრეკლინიკური მონაცემები

არაკლინიკურ კვლევებში დაფიქსირდა მოქმედებები მხოლოდ იმ გამოვლინებით, რომლებიც საკმარისად მაღალია ვიდრე ადამიანის ექსპოზიცია, რაც მიუთითებს კლინიკურ გამოყენებასთან მცირე შესაბამისობას.

კანცეროგენეზი

ფლუკონაზოლმა, თაგვებსა და ვირთხებში პერორალურად ჩატარებულმა 24 თვის განმავლობაში 2.5, 5 ან 10 მგ/კგ დღიური დოზით კვლევებმა, არ აჩვენა კანცეროგენული პოტენციალი ( დაახლოებით 2-7 ჯერ აღემატება რეკომენდებულ ადამიანის დოზას). 5 და 10 მგ/კგ/დღე მამრ ვირთაგვებში ჩატარებული მკურნალობის დროს აღინიშნა ჰეპატოცელულური ადენომის მომატებული შემთხვევა.

მუტაგენეზისი

ფლუკონაზოლი, მეტაბოლური გააქტიურებით ან მის გარეშე, უარყოფითად მოქმედებდა მუტაგენურობის ტესტების Salmonella typhimurium 4 შტამში და თაგვის ლიმფომის L5178Y სისტემაში. ციტოგენეტიკურმა კვლევებმა in vivo (კუნთის ძვლის ტვინის უჯრედებში, ფლუკონაზოლის პეროლარული მიღების შემდეგ) და ინ ვიტრო (ადამიაანის ლიმფოციტები, რომლებიც ექვემდებარებიან ფლუკონაზოლს 1000 მგ/მლ) არ აჩვენა ქრომოსომული მუტაციების არანაირი მტკიცებულება.

რეპროდუქციული ტოქსიკურობა

ფლუკონაზოლი გავლენას არ ახდენს მამრ ან მდედრ ვირთაგვებზე, რომლებიც მკურნალობდნენ პერორალურად ყოველდღიური დოზებით 5, 10, ან 20 მგ/კგ ან პარენტერალური დოზებით 5, 25, ან 75 მგ/კგ.

5 ან 10 მგ/კგ-ზე ნაყოფს არანაირი შედეგი არ მოჰყოლია; 25 და 50 მგ/კგ და უფრო მეტ დოზებში დაფიქსირდა ნაყოფის ანატომიური ვარიანტების ზრდა (ნეკნების, თირკმლის მენჯის დილიტაცია) 25 და 50 მგ/კგ და უფრო მეტ დოზებში აღინიშნა ოსიფიკაციის შეფერხებები. დოზით 80 მგ/კგ-დან 320 მგ/კგ-მდე ვირთხებში ემბრიონულ-ლეტარულობა გაიზარდა და ნაყოფის დარღვევები მოიცავდა „ტალღოვანი“ ნეკნები, სასის ნაპრალი და უჩვეულო სახის ძვლის ოსიფიკაცია.

მშობიალობის დაწყება შეყოვნდა 20 მგ/კგ პერორალურად მიღების დროს, ხოლო პათოგენიური მშობიარობა და მშობიარობის გახანგრძლივება გამოვლინდა რამდენიმე ქალბატონში 20 მგ/კგ და 40 მგ/კგ ინტრავენურად გამოყენების შემთხვევაში. დოზირების ამ დონეზე მშობიარობის მხრივ დარღვევები გამოვლინდა მკვდრადშობილი ლეკვების მცირედ მომატებული რაოდენობით და გადარჩენილი ახალშობილების შემცირებული რაოდენობა. განაწილების ეს შედეგები შესაბამისობაშია მაღალი დოზებით წარმოებული ფლუკონაზოლის სპეციფიკური ესტროგენების შემამცირებელ სახეობებზე. ასეთი ჰორმონის ცვლილება არ შეინიშნება ფლუკონაზოლით დაავადებულ ქალებში (იხ. ნაწილი 5.1)

6. ფარმაცევტული მონაცემები

6.1 დამხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი

ლაქტოზას მონოჰიდრატი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, სიმინდის სახამებელი, კოლოიდური სილიციუმის დიოქსიდი, მაგნიუმის სტეარატი, ნატრიუმის ლაურილ სულფატი, ჟელატინი, ტიტანის დიოქსიდი, რკინის ოქსიდი ყვითელი

6.2 შეუთავსებლობები

არ არის ცნობილი

6.3 შენახვის ვადა

3 წელი

6.4 შენახვის სპეციალური ზომები

ინახება 30⁰ C -ზე დაბალ ტემპერატურაზე.

6.5 შეფუთვის აღწერა და შემადგენლობა

PVC/PVDC/ ალუმინის ბლისტერები

შეფუთვის ზომა: 10 მძიმე კაფსულა

6.6 რეალიზაციის სპეციალური მოთხოვნები

ნებისმიერი გამოუყენებელი სამკურნალო პრეპარატი ან მორჩენილი მასალა უნდა განთავსდეს ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად

7. მარკეტინგული აუტორიზაციის მფლობელი

დენკ ფარმა გმბჰ & კო. კგ

პრინცრეგენტენშტრასე. 79

81675 მიუნხენი

გერმანია

8. მარკეტინგული აუტორიზაციის ნომერი გერმანიაში

52717.01.00

9. გერმანიაში პირველი აუტორიზაციის თარიღი

26.07.2004

10. ტექსტის მიმოხილვის თარიღი

მარტი 2018

11. მიწოდების ზოგადი კლასიფიკაცია

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით