ანაპრილინი 0.01გ #50ტ

ანაპრილინი

ANAPRILIN

სავაჭრო დასახელება: ანაპრილინი

საერთაშორისო დაუპატენტებელი სახელწოდება

პროპრანოლოლი.

სამკურნალო ფორმა

ტაბლეტები.

შემადგენლობა

1 ტაბლეტში შედის:

მოქმედი ნივთიერება: პროპრანოლოლის ჰიდროქლორიდი - 10 მგ და 40 მგ.

დამხმარე ნივთიერებები: ლაქტოზას მონოჰიდრატი, კარტოფილის სახამებელი, პოვიდონი K-25 (საშუალომოლეკულური პოლივინილპიროლიდონი), ტალკი, კალციუმის სტეარატი.

აღწერილობა

თეთრი ფერის მრგვალი ბრტყელ-ცილინდრული ტაბლეტები ნაზოლით.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ბეტა-ადრენობლოკატორი

ათქ კოდი: C07AA05

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ფარმაკოდინამიკა

პრეპარატი არის არასელექტიური ბეტა-ადრენობლოკატორი. მას გააჩნია ანტიანგინალური, ანტიჰიპერტენზიული და არითმიის საწინააღმდეგო მოქმედება. პრეპარატი არასელექციურად ბლოკავს ბეტა-ადრენორეცეპტორებს (ბეტა1-ადრენორეცეპტორების 75%-ს და ბეტა2-ადრენორეცეპტორების 25%-ს) და ამით ამცირებს კატექოლამინების ზემოქმედებით ციკლური ადენოზინმონოფოსფატის წარმოქმნას, ადენოზინმონოფოსფატიდან, რის შედეგად ამცირებს უჯრედებში კალციუმის იონების შეღწევას, ანელებს გულისცემის სიხშირეს, თრგუნავს გამტარობას და აგზნებადობას, ამცირებს მიოკარდიუმის კუმშვადობას).

ბეტა-ადრენობლოკატორების გამოყენების დასაწყისში სისხლძარღვთა მთლიანი პერიფერული წინაღობა პირველ 24 საათში იზრდება (ალფა-ადრენორეცეპტორების აქტივობის რეციპროკული გაზრდის და ჩონჩხის კუნთების სისხლძარღვების ბეტა2-ადრენორეცეპტორების სტიმულაციის აღმოფხვრის შედეგად), მაგრამ 1-3 დღის შემდეგ უბრუნდება თავდაპირველ მდგომარეობას, ხანგრძლივი გამოყენებს დროს კი მცირდება.

პრეპარატის ანტიჰიპერტენზიული მოქმედება უკავშირდება გულის წუთმოცულობის შემცირებას, პერიფერიული სისხლძარღვების სიმპათიკურ სტიმულაციას, რენინ-ანგიოტენზინის სისტემის აქტივობის დაქვეითებას (მნიშვნელოვანია იმ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ რენინის საწყისი ჰიპერესეკრეცია), აორტის რკალის ბარორეცეპტორების მგრძნობელობას (არტერიული წნევის შემცირების საპასუხოდ მათი აქტივობა არ იზრდება) და ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე ზემოქმედებას. ანტიჰიპერტენზიული მოქმედების სტაბილიზაცია ხდება პრეპარატით მკურნალობის კურსის მე-2 კვირის ბოლოსთვის.

პრეპარატის ანტიანგინალური მოქმედება განპირობებულია იმით, რომ მიოკარდიუმს სჭირდება ნაკლები ჟანგბადი (უარყოფითი ქრონოტროპული და ინოტროპული მოქმედების ხარჯზე). გულისცემის სიხშირის შემცირება იწვევს დიასტოლის გახანგრძლივებას და მიოკარდიუმის პერფუზიის გაუმჯობესებას.  მარცხენა პარკუჭში საბოლოო დიასტოლური წნევის ზრდის ხარჯზე და პარკუჭების კუნთების ბოჭკოების მეტი გაჭიმვისას შეუძლია გაზარდოს ჟანგბადზე მოთხოვნილება, განსაკუთრებით გულის ქრონიკული უკმარისობის მქონე პაციენტებში.

ანტიარითმიული მოქმედება განპირობებულია არითმიის გამომწვევი ფაქტორების (ტაქიკარდიის, სიმპათიკური ნერვული სისტემის გაძლიერებული აქტივობის, ციკლური ადენოზინმონოფოსფატის მომატებული შემცველობის, არტერიული ჰიპერტენზიის) აღმოფხვრით, რიტმის სინუსური და ექტოპიური წამყვანების სპონტანური აღგზნების სიჩქარის შემცირებით და წინაგულ-პარკუჭოვანი გამტარობის შენელებით. იმპულსების გატარების დათრგუნვა აღინიშნება უპირატესად ანტეგრადული და უფრო ნაკლებად რეტროგრადული მიმართულებებით წინაგულ-პარკუჭოვან კვანძში და დამატებით გზებში. არითმიის საწინააღმდეგო სამკურნალო საშუალებების კლასიფიკაციით ის მიეკუთვნება II ჯგუფის პრეპარატებს.

ანტიარითმიული მოქმედების წყალობით მიოკარდიუმის იშემია ნაკლებად გამოხატულია, რადგან მიოკარდიუმს სჭირდება ნაკლები ჟანგბადი და ინფარქტის შემდგომი სიკვდილიანობა უფრო იშვიათია.

სისხლძარღვოვანი წარმოშობის თავის ტკივილის განვითარების თავიდან აცილების უნარი განპირობებულია თავის ტვინის არტერიების გაფართოების გამოხატულების შემცირებით, სისხლძარღვთა რეცეპტორების ბეტა-ადრენობლოკადით, კატექოლამინებით გამოწვეული თრომბოციტთა აგრეგაციის და ლიპოლიზის დათრგუნვით, თრომბოციტების წებვადობის შემცირებით, ადრენალინის გამონთავისუფლების დროს სისხლის შედედების ფაქტორების გააქტიურების თავიდან აცილებით, ქსოვილებში ჟანგბადის მიწოდების სტიმულაციით და რენინის წარმოქმნის და გამოყოფის შემცირებით.

ტრემორის შემცირება პროპრანოლოლის გამოყენების ფონზე შეიძლება განპირობებული იყოს ბეტა2-ადრენორეცეპტორების დაბლოკვით. პრეპარატი აუმჯობესებს სისხლის ათეროგენულ თვისებებს. აძლიერებს საშვილოსნოს შეკუმშვებს (თვითნებურს და მიომეტრიუმის მასტიმულირებელი წამლებით გამოწვეულს). ზრდის ბრონქების ტონუსს, დიდი დოზების დროს აქვს დამამშვიდებელი მოქმედება.

ფარმაკოკინეტიკა

პრეპარატი სწრაფად და საკმაოდ სრულად (90%-ით) შეიწოვება შიგნით მიღების დროს და შედარებით სწრაფად გამოიყოფა სხეულიდან. ბიოშეღწევადობა შიგნით მიღების შემდეგ 30-40%-ია (ღვიძლში “პირველადი გავლის” ეფექტი, მიკროსომური ჟანგვა) და ხანგრძლივ გამოყენებასთან ერთად იზრდება (წარმოიქმნება მეტაბოლიტები, რომლებიც თრგუნავს ღვიძლის ფერმენტებს), მისი სიდიდე დამოკიდებულია საკვების სახეზე და ღვიძლის სისხლის ნაკადის სიძლიერეზე. გლუკონირების ხარჯზე ხდება მისი მეტაბოლიზირება ღვიძლში. პლაზმის უდიდესი კონცენტრაცია მიიღწევა 1-1,5 საათის შემდეგ. პრეპარატს გააჩნია მაღალი ლიპოფილობა, გროვდება ფილტვის ქსოვილში, თავის ტვინში, თირკმელებში, გულში. ის გადის ჰემატოენცეფალურ და პლაცენტურ ბარიერებში, აღწევს დედის რძეში. სისხლის პლაზმის ცილებთან კავშირი - 90-95%. განაწილების მოცულობა - 3-5 ლ/კგ.

პრეპარატი შედის ნაწლავებში ნაღველთან ერთად, ხდება მისი დეგლუკურონიზაცია და რეაბსორბცია. ნახევარგამოყოფის პერიოდი 3-5 საათია, მკურნალობის კურსის ფონზე შეიძლება გაგრძელდეს 12 საათამდე, აგრეთვე ხანდაზმულ პაციენტებში და თირკმლის და ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში პრეპარატის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში იზრდება და ნახევარგამოყოფის პერიოდი ხანგრძლივდება. იგი გამოიყოფა თირკმელებით - 90%, უცვლელი სახით - 1% -ზე ნაკლები. ორგანიზმიდან არ გამოიყვანება ჰემოდიალიზის დროს.

გამოყენების ჩვენებები

არტერიული ჰიპერტენზია, დაძაბვის სტენოკარდია, არასტაბილური სტენოკარდიია, სინუსური ტაქიკარდია (მათ შორის ჰიპერთირეოზის დროს), პარკუჭზედა ტაქიკარდია, მოციმციმე ტაქიარითმია, პარკუჭზედა და პარკუჭოვანი ექსტრასისტოლია, მიოკარდიუმის ინფარქტის პროფილაქტიკა (სისტოლური არტერიული წნევა – 100 მმ ვ. სვ.-ზე მეტი), ფეოქრომოციტომა ოპერაციის დაწყებამდე (ალფა-ადრენობლოკატორებთან ერთად), ესენციური ტრემორი, შაკიკი (შეტევების პროფილაქტიკა), როგორც დამხმარე საშუალება თირეოტოქსიკოზის და თირეოტოქსიური კრიზის მკურნალობის დროს (თირეოსტატული სამკურნალო საშუალებების აუტანლობისას), სიმპტათოადრენალური კრიზები დიენცეფალური სინდრომის ფონზე.

უკუჩვენებები

მომატებული მგრძნობელობა პროპრანოლოლისა და პრეპარატის სხვა კომპონენტების მიმართ, წინაგულ-პარკუჭოვანი II-III ხარისხის ბლოკადა, სინოაურიკულარული ბლოკადა, გამოხატული ბრადიკარდია (50-ზე ნაკლები დარტყმა წუთში), არტერიული ჰიპოტენზია, გულის მწვავე ან ქრონიკული უკმარისობა დეკომპენსაციის სტადიაში, მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტი (სისტოლური არტერიული წნევა - 100 მმ ვ. სვ.-ზე ნაკლები), კარდიოგენური შოკი, ფილტვების შეშუპება, სინუსური კვანძის სისუსტის სინდრომი, პრინცმეტალის სტენოკარდია, კარდიომეგალია (გულის უკმარისობის ნიშნების გარეშე), პერიფერიული სისხლძარღვთბის მძიმე დარღვევები, მეტაბოლური აციდოზი (მათ შორის დიაბეტური კეტოაციდოზი), ფეოქრომოციტომა (ალფა-ადრენობლოკატორების ერთდროული გამოყენების გარეშე), ბრონქული ასთმა, ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადება, ბრონქოსპასტიური რეაქციებისადმი მიდრეკილება, ანტიფსიქოტზურ საშუალებებთან და ანქსიოლიტიკებთან (ქლორპრომაზინთან, ტრიოქსაზინთან და სხვ.), მონოამინოქსიდაზას ინჰიბიტორებთან ერთად მიღება, 18 წლამდე ასაკში (ეფექტურობა და უსაფრთხოება დადგენილი არ არის).

ლაქტაზას ნაკლებობა, ლაქტოზას აუტანლობა, გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბცია.

სიფრთხილით

შაქრიანი დიაბეტი (ჰიპოგლიკემიის წარმოქმნის საშიშროება ჰიპოგლიკემიურ საშუალებებთან ერთად მიღების დროს), თირკმელების და/ან ღვიძლის უკმარისობა, ჰიპერთირეოზი, მიასთენია, გულის უკმარისობა, ფეოქრომოციტომა (ალფა-ადენობლოკატორების ერთდროული გამოყენების დროს), ფსორიაზი, პერიფერული სისხლის მიმოქცევის დარღვევები, ალერგიული რეაქციები ანამნეზში, I ხარისხის წინაგულ-პარკუჭოვანი ბლოკადა, ორსულობა, ხანდაზმული ასაკი.

გამოყენება ორსულობის და ძუძუთი კვების დროს

ორსულობის დროს გამოყენება შესაძლებელია, თუ დედისთვის მოსალოდნელი სარგებლობა აღემატება ნაყოფისთვის მოსალოდნელ საშიშროებას. ორსულობის დროს გამოყენების აუცილებლობის შემთხვევაში საჭიროა ნაყოფის მდგომარეობაზე გულმოდგინე დაკვირვება, მშობიარობამდე 48-72 საათით ადრე პრეპარატის გამოყენება უნდა შეწყდეს.

პრეპარატის გამოყენება უკუნაჩვენებია ძუძუთი კვების დროს.

გამოყენების წესი და დოზები

შიგნით, ჭამის წინ, დააყოლეთ მცირე რაოდენობის სითხე.

არტერიული ჰიპერტენზიის დროს – 40 მგ ერთ მიღებაზე 2-ჯერ დღე-ღამეში. არასაკმარისი ანტიჰიპერტენზიული მოქმედების დროს დოზა იზრდება: ერთ მიღებაზე 40 მგ 3-ჯერ დღე-ღამეშუ ან ერთ მიღებაზე 80 მგ 2-ჯერ დღე-ღამეში. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზაა 320 მგ.

სტენოკარდიის, გულის რიტმის დარღვევის დროს – საწყისი დოზაა 20 მგ 3-ჯერ დღე-ღამეში, შემდეგ დოზა თანდათან იზრდება: 80-120 მგ 2-3 მიღებაზე. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზაა 240 მგ.

შაკიკის პროფილაქტიკისთვის, აგრეთვე ესენციური ტრემორის დროს - საწყისი დოზაა 40 მგ 2-3-ჯერ დღე-ღამეში, საჭიროების შემთხვევაში დოზა თანდათან იზრდება დღე-ღამეში 160 მგ-მდე.

მიოკარდიუმის განმეორებითი ინფარქტის პროფილაქტიკა - მკურნალობა უნდა დავიწყოთ მიოკარდიუმის ინფარქტის გადატანის შემდეგ მე-5 და 21-ე დღეებს შორის შუალედში, დოზით 40 მგ 3-ჯერ დღე-ღამეში, 2-3 დღის განმავლობაში. შემდგომ დოზით 80 მგ 2-ჯერ დღე-ღამეში.

ფეოქრომოციტომის დროს – გამოიყენეთ მხოლოდ ალფა-ადრენორეცეპტორების ბლოკატორებთან ერთად.

ოპერაციის დაწყებამდე ინიშნება 60 მგ დღე-ღამეში, 3 დღის განმავლობაში.

ჰიპერთირეოზის დროს (დამხმარე საშუალება) – 40 მგ 3-4-ჯერ დღე-ღამეში, აუცილებლობის შემთხვევაში შესაძლებელია დოზის გაზრდა დღე-ღამეში 120-160 მგ-მდე.

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის დროს საჭიროა დოზის შემცირება.

თირკმელების ფუნქციის დარღვევის დროს საჭიროა საწყისი დოზის შემცირება ან პრეპარატის მიღებებს შორის შუალედის გაზრდა.

გვერდითი მოქმედება

გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: სინუსური ბრადიკარდია, წინაგულ-პარკუჭოვანი ბლოკადა (თვით სრული განივი ბლოკადის განვითარებამდე და გულის გაჩერებამდე), გულის ქრონიკული უკმარისობის განვითარება, გულისცემის შეგრძნება, მიოკარდიუმის გამტარობის დარღვევა, არითმიები, არტერიული წნევის გამოხატული დაქვეითება, ორთოსტატული ჰიპოტენზია, გულმკერდის ტკივილი, ანგიოსპაზმის გამოვლინება (პერიფერიული სისხლის მიმოქცევის დარღვევის გაძლიერება, ქვედა კიდურების გაცივება, რეინოს სინდრომი).

საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: პირის სიმშრალე, გულისრევა, ღებინება, დიარეა, ყაბზობა, ტკივილები ეპიგასტრიუმის არეში, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, გემოს შეცვლა.

ნერვული სისტემის მხრივ: თავის ტკივილი, უძილობა, კოშმარული სიზმრები, ასთენიური სინდრომი, სწრაფი ფსიქიური და მამოძრავებელი რეაქციების უნარის შესუსტება, აგზნება, დეპრესია, პარესთეზიები, მომატებული დაღლილობა, სისუსტე, თავბრუსხვევა, ძილიანობა, ცნობიერების დაბინდულობა ან მეხსიერების მცირე ხნით დაკარგვა, ჰალუცინაციები, ტრემორი

სასუნთქი სისტემის მხრივ: რინიტი, ცხვირის გაჭედვა, ქოშინი, ბრონქოსპაზმი, ლარინგოსპაზმი.

ნივთიერებათა ცვლის მხრივ: ჰიპოგლიკემია (I ტიპის შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტებში), ჰიპერგლიკემია (II ტიპის შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტებში).

გრძნობის ორგანოების მხრივ: თვალების ლორწოვანი გარსის სიმშრალე (საცრემლე სითხის სეკრეციის შემცირება), მხედველობის სიმახვილის დარღვევა, კერატოკონიუნქტივიტი.

რეპროდუქციული სისტემის მხრივ: ლიბიდოს შემცირება, პოტენციის დაქვეითება, პეირონის დაავადება.

კანის საფარების მხრივ: ალოპეცია, ფსორიაზის მიმდინარეობის გამწვავება, ოფლის გამოყოფის მომატება, კანის ჰიპერემია, ეგზანთემა, კანის ფსორიაზის მსგავსი რეაქციები, ექსფოლიაციური დერმატიტი.

ენდოკრინული სისტემის მხრივ: ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის დაქვეითება.

ალერგიული რეაქციები: კანის გამონაყარი, ქავილი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმალური ნეკროლიზი, მულტიფორმული ერითემა, ჭინჭრის ციება.

ლაბორატორიული მაჩვენებლები: აგრანულოციტოზი, “ღვიძლის” ტრანსამინაზების აქტივობის და ბილირუბინის კონცენტრაციის გაზრდა, ანტიბირთვული ანტისხეულების ტიტრის გაზრდა, ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია.

გავლენა ნაყოფზე: მუცელში ზრდის შეფერხება, ჰიპოგლიკემია, ბრადიკარდია.

სხვა: კუნთების სისუსტე, ზურგის ან სახსრების ტკივილი, გულმკერდის ტკივილი, მოხსნის სინდრომი.

დოზის გადაჭარბება

სიმპტომები: ბრადიკარდია, თავბრუსხვევა ან გულის წასვლა, არტერიული წნევის გამოხატული დაქვეითება, არითმიები, სუნთქვის გაძნელება, ბრონქოსპაზმი, თითების ფრჩხილების ან ხელისგულების ციანოზი ან კრუნჩხვები.

მკურნალობა: კუჭის ამორეცხვა, აქტივირებულიი ნახშირის გამოყენება, წინაგულ-პარკუჭოვანი გამტარობის დარღვევის დროს – ვენაში შეჰყავთ 1-2 მგ ატროპინი, ეპინეფრინი, მცირე ეფექტურობის შემთხვევაში ხორციელდება დროებითი კარდიოსტიმულატორის ჩადგმა; პარკუჭოვანი ექსტრასისტოლიის დროს – ლიდოკაინი (IA კლასის პრეპარატები არ გამოიყენება); არტერიული ჰიპოტენზიის დოს – პაციენტი უნდა იყოს ტრენდელენბურგის მდგომარეობაში. თუ ფილტვების შეშუპების ნიშნები არ არის, ვენაში შეჰყავთYპლაზმის შემცვლელი ხსნარები, თუ შედეგი არ არის – ეპინეფრინი, დოფამინი, დობუტამინი; კრუნჩხვების დროს – ვენაში შეჰყავთ დიაზეპამი; ბრონქოსპაზმის დროს - ინჰალაციურად ან პარენტერალურად შეჰყავთ ბეტა-ადრენოსტიმულატორები.

სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ურთიერთქმედება

პროპრანოლოლის ანტიჰიპერტენზიული მოქმედება ძლიერდება დიურეტიკების, რეზერპინის, ჰიდრაზალინის და სხვა ანტიჰიპერტენზიული საშუალებების, აგრეთვე ეთანოლის ერთდროულად მიღების დროს.

ანტიჰიპერტენზიულ მოქმედებას ასუსტებს  ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატები (ნატრიუმის შეკავება და თირკმელების მიერ პროსტაგლანდინის სინთეზის ბლოკირება), ესტროგენები (ნატრიუმის შეკავება) და მონოამინოქსიდაზას ინჰიბიტორები.

ციმეტიდინი ზრდის ბიოშეღწევადობას.

ზრდის ლიდოკაინის კონცენტრაციას სისხლის პლაზმაში, ამცირებს თეოფილინის კლირენსს.

ფენოთიაზინის წარმოებულებთან ერთდროული მიღება ზრდის სისხლის პლაზმაში ორივე პრეპარატის კონცენტრაციას.

აძლიერებს თირეოსტატიკური და უტერო ტონოზირებული პრეპერატების მოქმედებას; ამცირებს ანტიჰისტამინური საშუალების მოქმედებას.

ზრდის მძიმე სისტემური რეაქციების (ანაფილაქსიის) განვითარების ალბათობას იმუნოთერაპიის ან კანის სინჯების ჩასატარებლად ალერგენების შეყვანის ფონზე.

ამიოდარონი, ვერამპილი და დილთიაზემი - აძლიერებს პროპრანოლოლის უარყოფითი ქრონოტროპული, ინოტროპული და დრომოტროპული მოქმედების გამოხატულებას.

პროპრანოლოლის მიღებასთან ერთად არ შეიძლება ვენურად ვერაპამილის, დილთიაზემის შეყვანა.

ვენაში შესაყვანი იოდშემცველი რენტგენოკონტრასტული სამკურნალო საშუალებები  ზრდის ანაფილაქსიური რეაქციების განვითარების საშიშროებას.

ფენიტოინი ვენაში შეყვანის დროს, ზოგადი ანესთეზიისათვის განკუთვნილი ინჰალაციური სამკურნალო საშუალებები (ნახშირწყალბადის წარმოებულები) აძლიერებს კარდიოდეპრესიული მოქმედების გამოხატულებას და ზრდის არტერიული წნევის დაქვეითების ალბათობას.

ცვლის ინსულინის და შიგნით მისაღები ჰიპოგლიკემიური საშუალებების ეფექტურობას, ნიღბავს ჰიპოგლიკემიის განვითარების სიმპტომებს (ტაქიკარდია, არტერიული წნევის მომატება).

ამცირებს ქსანტინების კლირენსს (დიფილინის გარდა).

გლუკოკორტიკოსტეროიდები ასუსტებს ანტიჰიპერტენზიულ ეფექტს.

საგულე გლიკოზიდები, მეთილდოპა, რეზერპინი და გუანფაცინი, არითმიის საწინააღმდეგო საშუალებები ზრდის ბრადიკარდიის, წინაგულ-პარკუჭოვანი ბლოკადის და გულის უკმარისობის განვითარების და გაღრმავების, გულის გაჩერების საშიშროებას.

ნიფედიპინმა შეიძლება გამოიწვიოს არტერიული წნევის მნიშვნელოვანი დაქვეითება.

ახანგრძლივებს არამადეპოლარიზებელი მიორელაქსანტების მოქმედებას და კუმარინის ანტიკოაგულაციურ ეფექტს.

ტრიციკლური და ტეტრაციკლური ანტიდეპრესანტები, ანტიფსიქოზური სამკურნალო საშუალებები (ნეიროლეპტიკები), ანქსიოლიტიკები (ქლორპრომაზინი, ტრიოქსაზინი და სხვ.), ეთანოლი, დამამშვიდებელი და საძილე სამკურნალო საშუალებები აძლიერებს ცენტრალური ნერვული სისტემის დათრგუნვას.

არ უნდა გამოიყენოთ მონოამინოქსიდაზას ინჰიბიტორებთან ერთად ანტიჰიპერტენზიული მოქმედების მნიშვნელოვანი გაძლიერების გამო, შესვენება მონოამინოქსიდაზას ინჰიბიტორების და პროპრანოლოლის მიღებებს შორის  უნდა შეადგენდეს არანაკლებ 14 დღეს.

ჭვავის რქის არაჰიდრირებული ალკალოიდები ზრდის პერიფერიული სისხლის მიმოქცევის დარღვევების განვითარების საშიშროებას.

სულფასალაზინი ზრდის პროპრანოლოლის კონცენტრაციას სისხლის პლაზმაში (ამუხრუჭებს მეტაბოლიზმს), რიფამპიცინი ამოკლებს ნახევარგამოყოფის პერიოდს.

ერთდროული გამოყენების დროს ძლიერდება ეპინეფრინის ჰიპერტენზიული მოქმედება, არსებობს მძიმე, სიცოცხლისათვის საშიში ჰიპერტენზიული რეაქციების და ბრადიკარდიის განვითარების საშიშროება. სუსტდება სიმპათომიმეტიკების (ეპინეფრინის, ეფედრინის) ბრონქების გამაფართოებელი მოქმედება.

ფეოქრომოციტომასთან დაკავშირებით, ოპერაციის წინ (ასევე მისი მიმდინარეობის დროს) ალფა-ადრენორეცეპტორების ბლოკატორებთან ერთად გამოიყენება ჰიპერტენზიის შესამცირებლად.

განსაკუთრებული მითითებები

პაციენტებს, რომლებიც იღებენ ანაპრილინს, უნდა უტარდებოდეს გულისცემის სიხშირის და არტერიული წნევის შემოწმება (მკურნალობის დასაწყისში - ყოველდღიურად, შემდეგ ყოველ 3-4 თვეში 1-ჯერ), ელექტროკარდიოგრამით.

ხანდაზმულ პაციენტებს უნდა უტარდებოდეს თირკმელების ფუნქციის შემოწმება (4–5 თვეში 1-ჯერ).

თუ ხანდაზმულ პაციენტებს აღმოაჩნდებათ მზარდი ბრადიკარდია (წუთში 50  დარტყმაზე ნაკლები), არტერიული ჰიპოტენზია (სისტოლური არტერიული წნევა 100 მმ ვ. სვ.-ზე ნაკლები), წინაგულ-პარკუჭოვანი ბლოკადა, ბრონქოსპაზმი, პარკუჭოვანი არითმიერბი, ღვიძლის და/ან თირკმელების მძიმე დარღვევები, აუცილებელია პრეპარატის დოზის შემცირება ან მკურნალობის შეწყვეტა. ბეტა-ადრენობლოკატორების მიღებით გამოწვეული დეპრესიის განვითარებისას რეკომენდირებულია მკურნალობის შეწყვეტა.

პაციენტებს უნდა ვასწავლოთ გულისცემის სიხშირის გამოთვლის მეთოდი და ვუთხრათ, რომ თუ გულისცემის სიხშირე წუთში 50 დარტყმაზე ნაკლებია, საჭიროა ექიმთან კონსულტაცია.

ბეტა-ადრენობლოკატორების მიღებით გამოწვეული დეპრესიის განვითარებისას რეკომენდირებულია მკურნალობის შეწყვეტა.

პაციენტებმა, რომლებიც იყენებენ კონტაქტურ ლინზებს, უნდა გაითვალისწინონ, რომ მკურნალობის ფონზე შესაძლებელია საცრემლე სითხის წარმოქმნის შემცირება.

პაციენტებმა, რომლებსაც აქვთ გულის უკმარისობა (ადრეული სტადიები) ანაპრილინის დანიშვნის წინ უნდა მიიღონ საგულე გლიკოზიდები და/ან შარდმდენები.

გულის იშემიური დაავადების და მდგრადი არტერიული ჰიპერტენზიის მკურნალობა ხანგრძლივად უნდა მიმდინარეობდეს – ანაპრილინის მიღება შესაძლებელია რამდენიმე წლის განმავლობაში.

მკურნალობის შეწყვეტა ხდება თანდათანობით, ექიმის მეთვალყურეობით: უცბად შეწყვეტამ შეიძლება მკვეთრად გააძლიეროს მიოკარდიუმის იშემია, ანგინოზური სინდრომი, გააუარესოს ფიზიკურ დატვირთვასთან შემგუებლობა.

შეწყვეტა ხდება თანდათანობით, დოზას ამცირებენ 2 და მეტი კვირის განმავლობაში (დოზას ამცირებენ 25%-ით ყოველ 3-4 დღეში).

შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტებში პრეპარატის გამოყენების დროს უნდა ხდებოდეს სისხლში გლუკოზის შემადგენლობაზე კონტროლი (1-ჯერ 4–5 თვეში).

თირეოტოქსიკოზის დროს ანაპრილინმა შეიძლება შენიღბოს ჰიპერთირეოზის გარკვეული კლინიკური ნიშნები (მაგალითად, ტაქიკარდია). თირეოტოქსიკოზის მქონე პაციენტებში პრეპარატის მკვეთრი შეწყვეტა უკუნაჩვენებია, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს სიმპტომების გაძლიერება. იმ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ჰიპოგლიკემიურ პრეპარატებს, ბეტა-ადრენობლოკატორების დანიშვნისას საჭიროა სიფრთხილე, რადგან საკვების მიღებებს შორის ხანგრძლივი შესვენებების დროს შეიძლება განვითარდეს ჰიპოგლიკემია. თანაც პრეპარატის მოქმედების გამო მისი სიმპტომები - ტაქიკარდია ან ტრემორი შეიძლება შენიღბული იყოს. პაციენტებს უნდა ვუთხრათ, რომ ბეტა-ადრენობლოკატორებით მკურნალობის დროს ჰიპოგლიკემიის ძირითადი ნიშანია გაძლიერებული ოფლიანობა.

პრეპარატი სიფრთხილით უნდა დაინიშნოს ჰიპოგლიკემიურ საშუალებებთან ერთად (ჰიპოგლიკემიის წარმოქმნის საშიშროება ინსულინით მკურნალობის ფონზე და ჰიპერგლიკემიისა – შიგნით მისაღები ჰიპოგლიკემიური საშუალებების მიღების ფონზე).

პრეპარატთან ერთად კლონიდინის მიღების დროს, მისი მიღება შეიძლება შეწყვიტოთ ანაპრილინის მიღების შეწყვეტიდან მხოლოდ რამდენიმე დღის შემდეგ.

ფეოქრომოციტომის მქონე პაციენტებს პრეპარატს უნიშნავენ მხოლოდ ალფა-ბლოკატორებთან ერთად.

პრეპარატის გამოყენება არ შეიძლება ანტიფსიქოზური სამკურნალო საშუალებებთან (ნეიროლეპტიკებთან) და ანქსიოლიზურ (ტრანკვილიზატორები) სამკურნალო საშუალებებთან ერთად.

სამკურნალო საშუალებებს, რომლებიც ამცირებს კატექოლამინების მარაგებს (მაგ., რეზერპინს), შეუძლია გააძლიერონ ბეტა-ადრენობლოკატორების მოქმედება, ამიტომ პაციენტები, რომლებიც სამკურნალო საშუალებებს ასეთი კომბინაციებით იღებენ, უნდა იმყოფებოდნენ ექიმის მუდმივი მეთვალყურეობის ქვეშ არტერიული ჰიპოტენზიის ან ბრადიკარდიის გამოსავლენად.

ანაპრილინით მკურნალობის ფონზე არ შეიძლება ვერაპამილისა და დილთიაზემის მიღება ვენაში შეყვანის გზით.

პრეპარატი სიფრთხილით უნდა გამოიყენოთ ფსიქოაქტიურ სამკურნალო საშუალებებთან, მაგალითად, მონოამინოქსიდაზას ინჰიბიტორებთან ერთად, როდესაც მათ იყენებენ კურსში 2 კვირაზე მეტი ხნის განმავლობაში.

ქლოროფორმით ან ეთერით ზოგადი ანესთეზის ჩატარებამდე რამდენიმე დღით ადრე საჭიროა პრეპარატის მიღების შეწყვეტა (მიოკარდიუმის ფუნქციის დათრგუნვის და არტერიული ჰიპოტენზიის განვითარების საშიშროების გამო).

“მწეველებში” ბეტა-ადრენობლოკატორების მიღება ნაკლებ ეფექტურია.

მკურნალობის დროს არ უნდა მიიღოთ ეთანოლი (შესაძლებელია არტერიული წნევის მკვეთრი დაქვეითება).

პრეპარატის მიღება უნდა შეწყდეს სისხლის პლაზმაში და შარდში კატექოლამინების, ნორმეტანეფრინის და ვანილილნუშის მჟავას განსაზღვრის კვლევის წინ; ანტიბირთვული ანტისხეულების ტიტრების გამოკვლევის წინ.

მკურნალობის დროს არ უნდა მივიღოთ ბუნებრივი ძირტკბილა; ცილებით მდიდარ საკვებს შეუძლია გაზარდოს ბიოშეღწევადობა.

გავლენა სატრანსპორტო საშუალებების, მექანიზმების მართვის უნარზე

მკურნალობის პერიოდში აუცილებელია თავი შევიკავოთ ავტოსატრანსპორტო საშუალებების მართვისაგან და პოტენციურად საშიში საქმიანობებისაგან, რომლებსაც ესაჭიროება ყურადღების გამახვილება და ფსიქომოტორული რეაქციების სისწრაფე.

გამოშვების ფორმა

ტაბლეტები 10 და 40 მგ.

10 ტაბლეტი კონტურულ უჯრედოვან შეფუთვაში. 5 ცალ 10-ტაბლეტიან კონტურულ უჯრედოვან შეფუთვას გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად დებენ მუყაოს შეკვრაში.

შენახვის პირობები

არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.

შეინახეთ ბავშვებისთის მიუწვრომელ ადგილას.

გაცემის პირობები

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.

ვარგისობის ვადა

4 წელი.

არ გამოიყენოთ ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

მწარმოებელი

სს "ტატქიმფარმპრეპარატები", რუსეთი.

420091, თათრეთის რესპუბლიკა, ქ. ყაზანი, ბელომორსკის ქ., სახლი 260

ტელ.: 8 800 201 98 88, ტელ./ფაქსი: +7 (843) 571-85-58

ელ. ფოსტა: [email protected]