მერტენილი 10მგ #30ტ
12.69 ლარი
ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
ლიპიდური ცვლის მარეგულირებელი საშუალებები, ლიპიდური ცვლის მაკორეგირებელი საშუალებები
ქვეყანა: უნგრეთი
მწარმოებელი: გედეონ რიხტერი
ჯენერიკი - შეადარეთ ანალოგები:
როზუვასტატინი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
კოდი: 49270
გააზიარე:
სამკურნალო საშუალების სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქცია
პრეპარატის სავაჭრო დასახელება:
მერტენილი®(MERTENIL®)
საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება (სად): როზუვასტატინი(rosuvastatin)
წამლის ფორმა: აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები
შემადგენლობა:
თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს:
მოქმედინივთიერება:
აპკიანიგარსითდაფარულიტაბლეტები, 5მგ: კალციუმის როზუვასტატინი 5,2 მგ
(5 მგ როზუვასტატინის ეკვივალენტური);
აპკიანიგარსითდაფარულიტაბლეტები, 10მგ: კალციუმის როზუვასტატინი 10,4 მგ
(10 მგ როზუვასტატინის ეკვივალენტური).
აპკიანიგარსითდაფარულიტაბლეტები, 20მგ: კალციუმის როზუვასტატინი 20,8 მგ
(20 მგ როზუვასტატინის ეკვივალენტური).
დამხმარე ნივთიერებები:
ლაქტოზის მონოჰიდრატი, მიკროკრისტალური ცელულოზა 12, მაგნიუმის ჰიდროქსიდი, კროსპოვიდონი ტიპი ა, მაგნიუმის სტეარატი;
აპკიანი გარსის შემადგენლობა:
თეთრი ოპადრაი II, (პოლივინილის სპირტი, ტიტანის დიოქსიდი E171, მაკროგოლი 3350, ტალკი).
აღწერილობა
აპკიანიგარსითდაფარულიტაბლეტები, 5მგ:
თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის, მრგვალი ორმხრივამოზნექილი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები, დიამეტრით დაახლოებით 5,5 მმ. ტაბლეტის ერთ მხარეს არის გრავირება „C33”.
აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები, 10 მგ:
თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის, მრგვალი ორმხრივამოზნექილი, აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები, დაახლოებით 7,0 მმ დიამეტრით. ტაბლეტის ერთ მხარეს არის გრავირება„C34”.
აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები, 20 მგ:
თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის, მრგვალი ორმხრივამოზნექილი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები, დაახლოებით 9 მმ დიამეტრით. ტაბლეტის ერთ მხარეს არის გრავირება „C35”.
ფარმაკოთერაპიულიჯგუფი: ჰმგ-კოა-რედუქტაზას ინჰიბიტორები.
ათქკოდი:C10AA07
ფარმაკოლოგიურითვისებები
ფარმაკოდინამიკა
მოქმედებისმექანიზმი
როზუვასტატინი წარმოადენს ჰმგ-კოა-რედუქტაზას სელექციურ და კონკურენტულ ინჰიბიტორს, რომელიც არის ფერმენტი, რომლის საშუალებითაც 3-ჰიდროქსი-3-მეთილგლუტარილკოენზიმ A გარდაიქმნება მევალონატად, რომელიც წარმოადგენს ქოლესტერინის (ქს) წინამორბედს. როზუვასტატინის ჰიპოქოლესტერინემიული მოქმედების ძირითად სამიზნეს წარმოადგენს ღვიძლი.
როზუვასტატინი ზრდის დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების (დსლპ) რიცხვს ჰეპატოციტების ზედაპირზე, დსლპ-ის მიტაცების და კატაბოლიზმის გაზრდით. იგი ასევე ამუხრუჭებს ქოლესტერინის ძალიან დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების (ძდსლპ) სინთეზს ღვიძლის უჯრედებში, და ამით აქვეითებს ძდსლპ და დსლპ საერთო შემცველობას.
ფარმაკოდინამიკურიეფექტები
როზუვასტატინი აქვეითებს დსლპ ქოლესტერინის (ქს-დსლპ), საერთო ქოლესტერინის და ტრიგლიცერიდების (ტგ) შემცველობას, ზრდის მაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის (ქს-მსლპ) შემცველობას და აქვეითებს აპოლიპოპროტეინ B-ს (აპო B) შემცველობას, ქს-არა მსლპ (საერთო ქოლესტერინის შემცველობა ქოლესტერინ მსლპ-ის გამოკლებით), ქს-ძდსლპ, ტგ-ძდსლპ და ზრდის აპოლიპოპროტეინ A-I (აპო A-I)-ს დონეს. როზუვასტატინი აქვეითებს ქს-დსლპ/ქს-მსლპ, საერთო ქს/ქს-მსლპ, ქს-არამსლპ/ქს-მსლპ და აპო B/აპო A-I თანაფარდობას.
ცხრილი 1. დოზადამოკიდებული ეფექტი პაციენტებში პირველადი ჰიპერქოლესტერინემიით (ტიპი IIა და IIბ) (საშუალო კორექტირებული პროცენტული ცვლილება საწყის მნიშვნელობასთან შედარებით).
|
დოზა |
პაციენტების რაოდენობა |
დსლპ-ქს |
საერთო ქს |
მსლპ-ქს |
ტგ |
არა მსლპ-ქს |
აპო B |
აპოA1 |
|
პლაცებო |
13 |
-7 |
-5 |
3 |
-3 |
-7 |
-3 |
0 |
|
5 მგ |
17 |
-45 |
-33 |
13 |
-35 |
-44 |
-38 |
4 |
|
10 მგ |
17 |
-52 |
-36 |
14 |
-10 |
-48 |
-42 |
4 |
|
20 მგ |
17 |
-55 |
-40 |
8 |
-23 |
-51 |
-46 |
5 |
|
40 მგ |
18 |
-63 |
-46
|
10 |
-28 |
-60 |
-54 |
0 |
თერაპიული ეფექტი შეიძლება მიღწეულ იქნას ერთი კვირის განმავლობაში მკურნალობის დაწყებიდან, 2 კვირის შემდეგ მიიღწევა შესაძლო მაქსიმალური ეფექტის 90%. ჩვეულებრივ მაქსიმალურად შესაძლო თერაპიული ეფექტი მიიღწევა 4 კვირის შემდეგ და ნარჩუნდება პრეპარატის შემდგომი მიღებისას.
კლინიკურიეფექტურობა
როზუვასტატინი ეფექტურია მოზრდილი პაციენტების მკურნალობისას ჰიპერქოლესტერინემიით, ჰიპერტრიგლიცერიდემიის სიმპტომებით ან მათ გარეშე, მათი რასობრივი კუთვნილების, სქესის ან ასაკის მიუხედავად, ასევე განსაკუთრებული კატეგორიის პაციენტების - შაქრიანი დიაბეტით ან ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიის მემკვიდრული ფორმით დაავადებულების მკურნალობისას.
III ფაზის კლინიკური კვლევების გაერთიანებული მონაცემები მოწმობენ როზუვასტატინის ეფექტურობას IIა და IIბ ტიპის ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე პაციენტების მკურნალობისას (დსლპ-ქს საშუალო საწყისი დონე დაახლოებით 4,8 მმოლ/ლ) და ათეროსკლეროზის შემსწავლელი ევროპული საზოგადოების კლინიკურ რეკომენდაციებში მითითებული მიზნობრივი მნიშვნელობების მიღწევისას (EAS, 1998); პაციენტების 80%-ში, რომლებიც როზუვასტატინის 10მგ-ს იღებდნენ, მიღწეულ იქნა დსლპ-ქს მიზნობრივი დონე, რომელიც დადგენილია ათეროსკლეროზის ევროპული საზოგადოების EAS მიერ (3 მმოლ/ლ-ზე ნაკლები).
ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე 435 პაციენტი მსხვილ კვლევაში იღებდა როზუვასტატინს 20-80 მგ დოზას ფორსირებული ტიტრაციის სქემით. ყველა დოზით პრეპარატის მიღებისას აღინიშნა მნიშვნელოვანი გავლენა ლიპიდების შემცველობის პარამეტრებზე და სამიზნე თერაპიული ეფექტის მიღწევაზე. სადღეღამისო დოზის 40მგ-მდე ტიტრაციის შედეგად (თერაპიის 12 კვირა) დსლპ-ქს შემცველობა დაქვეითდა 53%-ით. პაციენტების 33%-ში მიღწეული იყო დსლპ-ქს მნიშნელობა (3 მმოლ/ლ-ზე ნაკლები), რაც შეესაბამებოდა EAS სამიზნე ნორმებს.
ღია კვლევაში ფორსირებული ტიტრირების გამოყენებით 42 პაციენტი (8 ბავშვის ჩათვლით) ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით იღებდნენ როზუვასტატინს დოზით 20-დან და 40 მგ-მდე. პაციენტთა საერთო პოპულაციაში ქს-დსლპ შემცველობის საშუალო შემცირებამ 22% შეადგინა.
კლინიკურ კვლევებში პაციენტთა შეზღუდული რაოდენობით ადიტიური ეფექტი აღინიშნა ტრიგლიცერიდების კონცენტრაციის შემცირებასთან მიმართებაში მისი გამოყენებისას ფენოფიბრატთან კომბინაციაში და ქს-მსლპ კონცენტრაციის გაზრდა მისი გამოყენებისას ნიკოტინის მჟავასთან კომბინაციაში.
მრავალცენტრულ ორმაგ ბრმა პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევაში (METEOR) 45-დან 70 წლამდე ასაკის 984 პაციენტი გულის იშემიური დაავადების განვითარების დაბალი რისკით (10%-ზე ნაკლები ფრამინგემის რისკის სკალით 10 წლის განმავლობაში), დსლპ-ქს შემცველობის საშუალო მნიშვნელობით 4,0 მმოლ/ლ (154,5 მგ/დლ) და სუბკლინიკური ათეროსკლეროზით (რომელიც შეფასდა საძილე არტერიების "ინტიმა-მედია" კომპლექსის სისქის (იმკს) მიხედვით) რანდომიზებული იყვნენ ორ ჯგუფად და როზუვასტატინს იღებდნენ დოზით 40 მგ ან პლაცებოს 2 წლის განმავლობაში. პლაცებოსთან შედარებით როზუვასტატინით თერაპია მნიშვნელოვნად ანელებდა მაქსიმალური იმკს-ს ზრდას საძილე არტერიის 12 სეგმენტში -0,0145 მმ/წელი განსხვავებით (95% სანდოობის ინტერვალი (სი): -0,0196-დან -0,0093-მდე, როდესაც p<0,0001). როზუვასტატინის გამოყენების ჯგუფში აღინიშნა იმკს-ს შემცირება საწყის მნიშვნელობებთან შედარებით 0,0014 მმ/წელი-თ (-0,12%/წელი (სტატისტიკურად უმნიშვნელო განსხვავება)) ამ მაჩვენებლის 0,0131 მმ/წელი-თ გაზრდასთან შედარებით (1,12%/წელი (p<0,0001)) პლაცებოს ჯგუფში. ამ დრომდე პირდაპირი დამოკიდებულება იმკს-ს შემცირებასა და გულ-სისხლძარღვთა მოვლენების რისკის შემცირებას შორის არ გამოვლენილა. კვლევა METEOR ჩატარდა პაციენტებში გულის იშემიური დაავადების (გიდ) დაბალი რისკით, რომლებისთვის როზუვასტატინის დოზა 40 მგ რეკომენდებული არ არის. 40 მგ დოზა უნდა დაინიშნოს მხოლოდ ჰიპერქოლესტერინემიის მძიმე ფორმის მქონე პაციენტებში, რომლებშიც მაღალია გულ-სისხლძარღვთა დაავადების განვითარების რისკი.
კვლევა JUPITER (პირველადი პროფილაქტიკისთვის სტატინების გამოყენების დასაბუთება: როზუვასტატინის შეფასების ინტერვენციული კვლევა) ჩატარდა 17 802 მამაკაცის (50 წლის და უფროსი ასაკის) და ქალის (60 წლის და უფროსი ასაკის) მონაწილეობით ძირითად ათეროსკლეროზულ გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების განვითარების სიხშირეზე როზუვასტატინის ზეგავლენის შესაფასებლად.
კვლევის მონაწილეები რანდომიზებული იყვნენ ორ ჯგუფად პლაცებოს (n=8901) ან დოზით 20 მგ დღეში ერთხელ როზუვასტატინის (n=8901) მისაღებად 2-წლიანი დაკვირვების საშუალო პერიოდით.
პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით, როზუვასტატინის გამოყენების ჯგუფში აღინიშნა ქს-დსლპ კონცენტრაციის შემცირება 45%-ით ( p<0,001).
მაღალი რისკის ქვეჯგუფიდან (ფრამინგემის სკალით 20%-ზე მეტი საწყისი რისკით; 1558 პაციენტი) პაციენტების მონაცემების რეტროსპექტულ ანალიზში როზუვასტატინის გამოყენების ჯგუფში აღინიშნა კომბინირებული მაჩვენებლის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება, რაც მოიცავდა სიკვდილს გულ-სისხლძარღვთა მიზეზით, ინსულტს და მიოკარდიუმის ინფარქტს (p=0,028), პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით. ასეთი დასასრულის დადგომის რისკის აბსოლუტურმა შემცირებამ 1000 პაციენტი-წელზე შეადგინა 8,8. მაღალი რისკის ამ ჯგუფში ზოგადი სიკვდილობა ცვლილებების გარეშე დარჩა (p=0,193). მაღალი რისკის ქვეჯგუფის პაციენტების მონაცემების რეტროსპექტულ ანალიზში (საწყისი რისკით ფრამინგემის სკალით 5%-ზე მეტი; სულ 9302 მონაწილე; ექსტრაპოლაციით 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტების ჩასართავად) როზუვასტატინის გამოყენების ჯგუფში აღინიშნა კომბინირებული მაჩვენებლის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება, რომელიც მოიცავდა გულ-სისხლძარღვთა მიზეზით სიკვდილს, ინსულტს და მიოკარდიუმის ინფარქტს (p=0,0003), პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით. ასეთი დასასრულის დადგომის რისკის აბსოლუტურმა შემცირებამ 1000 პაციენტი-წელზე შეადგინა 5,1. მაღალი რისკის ამ ჯგუფში ზოგადი სიკვდილობა ცვლილებების გარეშე დარჩა (p=0,0,76).
JUPITER კვლევაში როზუვასტატინის გამოყენების ჯგუფის პაციენტების 6,6%-მა და პლაცებოს ჯგუფის პაციენტების 6,2%-მა მკურნალობა შეწყვიტა არასასურველი მოვლენების განვითარების მიზეზით. ყველაზე ხშირი არასასურველი მოვლენები, რომლებიც გახდა მკურნალობის მოხსნის მიზეზი, იყო: მიალგია (0,3% როზუვასტატინის ჯგუფში და 0,2% პლაცებოს ჯგუფში), ტკივილი მუცელში (0,03% როზუვასტატინის ჯგუფში და 0,02% პლაცებოს ჯგუფში) და გამონაყარი (0,02% როზუვასტატინის ჯგუფში და 0,03% პლაცებოს ჯგუფში). პლაცებოს ჯგუფში გამოვლენილი უფრო ხშირი ან მისი ტოლი სიხშირის ყველაზე ხშირი არასასურველი მოვლენები იყო: საშარდე გზების ინფექციები (8,7% როზუვასტატინის ჯგუფში და 8,6% პლაცებოს ჯგუფში), ნაზოფარინგიტი (7,6% როზუვასტატინის ჯგუფში და 7,2% პლაცებოს ჯგუფში), ზურგის ტკივილი (7,6% როზუვასტატინის ჯგუფში და 6,9% პლაცებოს ჯგუფში) და მიალგია (7,6% როზუვასტატინის ჯგუფში და 6,6% პლაცებოს ჯგუფში).
ბავშვებიდამოზარდები
ორმაგ ბრმა, რანდომიზებულ მრავალცენტრულ, პლაცებოკონტროლირებად 12-კვირიან კვლევაში(n=176, 97 ბიჭი და 79 გოგო) შემდგომი 40-კვირიანი ღია კვლევით როზუვასტატინის დოზის ტიტრირებით (n=173, 96 ბიჭი და 77 გოგო) 10-17 წლის ასაკის პაციენტები (ტანერის სკალის მიხედვით II-V სტადიები, გოგონები არა ნაკლებ 1 წლის შემდეგ მენარხედან) ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით იღებდნენ როზუვასტატინს დოზით 5, 10 ან 20 მგ ან პლაცებოს ყოველდღე 12 კვირის განმავლობაში, ხოლო შემდეგ 40 კვირის განმავლობაში ყველა პაციენტი გადადიოდა როზუვასტატინით ყოველდღიურ თერაპიაზე. კვლევის დაწყების მომენტისთვის პაციენტთა დაახლოებით 30% იყო 10-13 წლის ასაკის და დაახლოებით 17%, 18%, 40% და 25% სქესობრივი განვითარების სტადიებზე ტანერის სკალით II, III, IV და V, შესაბამისად.
5, 10 და 20 მგ დოზებით როზუვასტატინის გამოყენების ჯგუფში ქს-დსლპ კონცენტრაცია მცირდებოდა 38,3%, 44,6% და 50,0% შესაბამისად, ამ მაჩვენებლის 0,7%-ით შემცირებით პლაცებოს ჯგუფში.
40-კვირიანი ღია კვლევის ბოლოს მიზნობრივ მაჩვენებლებამდე დოზის ტიტრირებით (როზუვასტატინის მიღება დღეში 20 მგ-მდე დღეში ერთხელ) 173-დან 70 პაციენტს (40,5%) აღენიშნა ქს-დსლპ მიზნობრივი კონცენტრაციების მიღწევა (2,8 მმოლ/ლ-ზე ნაკლები).
როზუვასტატინის ზეგავლენა ზრდაზე, სხეულის წონაზე, სმი (სხეულის მასის ინდექსზე) ან სქესობრივ მომწიფებაზე 52-კვირიანი მკურნალობის შემდეგ არ გამოვლენილა. ეს კვლევა (n=176) არ იყო გამოსადეგი წამლების იშვიათი არასასურველი რეაქციების შედარების შესაფასებლად.
როზუვასტატინის გამოყენებას ასევე სწავლობდნენ ორწლიანი ღია კვლევის ფარგლებში მიზნობრივ მნიშვნელობებამდე დოზის ტიტრირებით 6-დან 17 წლამდე ასაკის 198 ბავშვისა და მოზარდის მონაწილეობით (88 ბიჭი და 110 გოგო, ტანერის სკალით სტადია < II-IV) ოჯახური ჰეტეროზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემიით. ყველა პაციენტისთვის როზუვასტატინის საწყისი დოზა შეადგენდა 5 მგ დღეში ერთხელ. 6-დან 9 წლამდე ასაკის პაციენტებში (n=64) ტიტრირება დაშვებული იყო მაქსიმალურ დოზამდე 10 მგ დღეში ერთხელ, ხოლო 10-დან 17 წლამდე ასაკის პაციენტებში (n=134) - მაქსიმალურ დოზამდე 20 მგ დღეში ერთხელ.
როზუვასტატინით თერაპიის შემდეგ 24 თვის განმავლობაში ქს-დსლპ კონცენტრაციის საშუალო შემცირებამ საწყის მნიშვნელობებთან მიმართებაში, განსაზღვრული უმცირესი კვადრატების მეთოდით, შეადგინა -43% (საწყისი კონცენტრაცია: 236 მგ/დლ, კონცენტრაცია 24-ე თვისთვის: 133 მგ/დლ). კვლევის ჯგუფებში ქს-დსლპ კონცენტრაციის საშუალო შემცირებამ საწყის მანიშვნელობებთან მიმართებაში, განსაზღვრული უმცირესი კვადრატების მეთოდით, შეადგინა -43% (საწყისი კონცენტრაცია: 234 მგ/დლ, კონცენტრაცია 24-ე თვისთვის: 124 მგ/დლ), -45% (საწყისი კონცენტრაცია: 234 მგ/დლ, კონცენტრაცია 24-ე თვისთვის: 124 მგ/დლ) და -35% (საწყისი კონცენტრაცია: 241 მგ/დლ, კონცენტრაცია 24-ე თვისთვის: 153 მგ/დლ) 6-დან
5 მგ, 10 მგ და 20 მგ დოზებით როზუვასტატინის გამოყენებამ ასევე შესაძლებელი გახადა ლიპიდების და ლიპოპროტეინების შემდეგი დამატებითი მაჩვენებლების საშუალო მნიშვნელობების სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი ცვლილებების მიღწევა საწყის მნიშვნელობებთან მიმართებაში: ქს-მსლპ, საერთო ქოლესტერინი, ქს-არა-მსლპ, ქს-დსლპ/ქს-მსლპ, სქ/ქს-მსლპ, ტგ/ქს-მსლპ, ქს-არა-მსლპ/ქს-მსლპ, აპოB, აპოB/A-1. ამ ცვლილებების მიმართულება შეესაბამებოდა ლიპიდების ცვლის მაჩვენებლების გაუმჯობესებას, რომელიც 2 წლის განმავლობაში ნარჩუნდებოდა.
24-თვიანი მკურნალობის შემდეგ კვლევის ფარგლებში ზეგავლენა ზრდაზე, სხეულის წონაზე, სმი-ზე და სქესობრივ მომწიფებაზე არ გამოვლენილა.
როზუვასტატინის გამოყენებას 20 მგ დღეში ერთხელ დოზით პლაცებოსთან შედარებით სწავლობდნენ რანდომიზებულ ორმაგ ბრმა მრავალცენტრულ პლაცებო-კონტროლირებად ჯვარედინ კვლევაში 14 ბავშვისა და მოზარდის (6-დან 17 წლამდე ასაკის) მონაწილეობით ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით. კვლევა მოიცავდა 4-კვირიან აქტიურ შემყვან ფაზას დიეტის დაცვით, რომლის განმავლობაშიც პაციენტები იღებდნენ როზუვასტატინს 10 მგ დოზით, რომლის შემდეგაც იყო 6-კვირიანი ჯვარედინი ფაზა, რომლის დროსაც როზუვასტატინს ნიშნავდნენ დოზით 20 მგ დღეში მის წინ ან მის შემდეგ 6-კვირიანი პლაცებოს დანიშვნით, და 12-კვირიანი შემანარჩუნებელი ფაზა, რომლის დროსაც ყველა პაციენტი იღებდა როზუვასტატინს დოზით 20 მგ. მონაწილეები, რომლებიც კვლევის დაწყებამდე იღებდნენ ეზეტიმიბს ან აფერეზს, ამ მკურნალობას აგრძელებდნენ კვლევის მთელი პერიოდის განმავლობაში.
როზუვასტატინის 20 მგ დოზით 6-კვირიანი მიღების შემდეგ პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით აღინიშნებოდა ქს-დსლპ კონცენტრაციის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი (p=0,005) შემცირება (22,3%, 85,4 მგ/დლ ან 2,2 მმოლ/ლ). ასევე აღინიშნებოდა საერთო ქოლესტერინის კონცენტრაციის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება (20,1%, p=0,003), ქს-არადსლპ (22,9%, p=0,003) და აპოB (17,1%, p=0,024). გარდა ამისა, როზუვასტატინის 20 მგ დოზით 6-კვირიანი მიღების შემდეგ პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით ასევე აღინიშნებოდა ტგ, ქს-დსლპ/ქს-მსლპ, საერთო ქს/მსლპ, ქს-არა-მსლპ/ქს-მსლპ და აპოB/აპოA-1 კონცენტრაციის შემცირება. ქს-დსლპ კონცენტრაციის შემცირება ბავშვებსა და მოზარდებში ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით 20 მგ დოზით როზუვასტატინით 6-კვირიანი მკურნალობის შემდეგ შემდგომი 6-კვირიანი პლაცებოს გამოყენებით ნარჩუნდებოდა მთელი 12-კვირიანი მკურნალობის პერიოდის განმავლობაში. ერთ პაციენტს აღენიშნა ქს-დსლპ (8,0%), საერთო ქოლესტერინის (6,7%) და ქს-არა-მსლპ (7,4%) კონცენტრაციის შემდგომი შემცირება 40 მგ-მდე როზუვასტატინის დოზის გაზრდის შემდეგ 6-კვირიანი გამოყენების მერე. 9 პაციენტს 20 მგ დოზით როზუვასტატინით ღია რეჟიმში მკურნალობის პერიოდი გაეზარდათ 90 კვირამდე, რომლის განმავლობაში გამოვლინდა ქს-დსლპ კონცენტრაციის შემცირება -12,1%-დან -21,3%-მდე დიაპაზონში.
ღია კვლევის ფარგლებში დოზის იძულებითი ტიტრირებით 7 ბავშვსა და მოზარდში (8-დან 17 წლამდე ასაკის) ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით, რომელთა მონაცემები ექვემდებარებოდა შეფასებას (იხ. ზევით), ქს-დსლპ (21,0%), საერთო ქოლესტერინის (19,2%) და ქს-არა-მსლპ (21,0%) კონცენტრაციის პროცენტული შემცირება 20 მგ დოზით როზუვასტატინის 6-კვირიანი გამოყენების შემდეგ საწყის მნიშვნელობებთან შედარებით, შეესაბამებოდა შედეგებს, მიღებულს ზემოთ მოცემულ კლინიკურ კვლევაში ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე ბავშვებისა და მოზარდების მონაწილეობით.
ევროპულმა წამლის სააგენტომ მოხსნა როზუვასტატინის შემცველი რეფერენტული სამკურნალო პრეპარატის კვლევის შედეგების წარმოდგენის ვალდებულება ბავშვთა ასაკის პაციენტების ყველა ქვეჯგუფში ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიის, პირველადი კომბინირებული (შერეული) დისლიპიდემიის სამკურნალოდ და გულ-სისხლძარღვთა გართულებების პროფილაქტიკისთვის.
ფარმაკოკინეტიკა
აბსორბცია:სისხლის პლაზმაში როზუვასტატინის მაქსიმალური კონცენტრაცია მიიღწევა შესაბამისი დოზის შიგნით მიღებისას 5 საათის შემდეგ. აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 20%.
განაწილება: როზუვასტატინი შთაინთქმება უპირატესად ღვიძლით, რომელიც წარმოადგენს ქოლესტერინის სინთეზის და ქს-დსლპ მეტაბოლიზმის კლირენსის ძირითად ადგილს. როზუვასტატინის განაწილების მოცულობა შეადგენს დაახლოებით 134 ლ-ს. როზუვასტატინის 90% უკავშირდება სისხლის პლაზმის ცილებს, ძირითადად ალბუმინს.
მეტაბოლიზმი: როზუვასტატინი ექვემდებარება შეზღუდულ მეტაბოლიზმს (დაახლოებით 10%). in vitro მეტაბოლიზმის კვლევების შედეგები ადამიანის ჰეპატოციტების კულტურაში მიუთითებს იმაზე, რომ როზუვასტატინი წარმოადგენს სუსტ სუბსტრატს ციტოქრომ P450 სისტემის ფერმენტებით მეტაბოლიზმისთვის. CYP2C9 წარმოადგენს ძირითად იზოფერმენტს, რომელიც მონაწილეობს მეტაბოლიზმში, მაშინ როდესაც იზოფერმენტები CYP2C19, CYP3A4, CYP2D6 ჩართულია მეტაბოლიზმში ნაკლები ხარისხით. როზუვასტატინის ძირითადი გამოვლენილი მეტაბოლიტებია N-დესმეთილროზუვასტატინი და ლაქტონის მეტაბოლიტები. N-დესმეთილროზუვასტატინი დაახლოებით 50%-ით ნაკლებაქტიურია ვიდრე როზუვასტატინი. ლაქტონური მეტაბოლიტები ფარმაკოლოგიურად არააქტიურია. მოცირკულირე ჰმგ-კოა-რედუქტაზას ფარმაკოლოგიური აქტივობის ინჰიბირების 90%-ზე მეტი უზრუნველყოფილია როზუვასტატინით.
გამოყოფა: როზუვასტატინის მიღებული დოზის დაალხოებით 90% ორგანიზმიდან გამოიყოფა უცვლელი სახით ნაწლავებით (აბსორბირებული და არააბსორბირებული როზუვასტატინის ჩათვლით), დანარჩენი გამოიყოფა უცვლელი სახით თირკმელებით. როზუვასტატინის დოზის დაახლოებით 5% უცვლელი სახით გამოიყოფა თირკმელებით. ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 19 საათს, არ იცვლება პრეპარატის დოზის გაზრდისას. საშუალო გეომეტრიული პლაზმური კლირენსი შეადგენს დაახლოებით 50ლ/სთ-ს (ვარიაციის კოეფიციენტი 21,7%). როგორც ჰმგ-კოა-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების შემთხვევაში, როზუვასტატინის “ღვიძლისმიერი” მიტაცების პროცესში ჩართულია ქოლესტერინის მემბრანული გადამტანი (OATP-C). ეს გადამტანი დიდ როლს თამაშობს ღვიძლით როზუვასტატინის გამოყოფაში.
ხაზოვნება: როზუვასტატინის სისტემური ექსპოზიცია იზრდება დოზის პროპორციულად. პრეპარატის დღეში რამდენჯერმე მიღებისას ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრების ცვლილება არ აღინიშნება.
ფარმაკოკინეტიკაპაციენტებისცალკეულჯგუფებში
ასაკიდასქესი:სქესი და ასაკი არ ახდენს კლინიკურად მნიშვნელოვან გავლენას როზუვასტატინის ფარმაკოკინეტიკურ პარამეტრებზე ზრდასრულებში. როზუვასტატინის ექსპოზიცია მისი გამოყენებისას ბავშვებში და მოზარდებში ოჯახური ჰეტეროზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემიით იყო მსგავსი ან ნაკლები, ვიდრე მოზრდილ პაციენტებში დისლიპიდემიით (იხ. ქვევით თავი "ბავშვები და მოზარდები").
რასობრივიკუთვნილება: ფარმაკოკინეტიკის შედარებითმა კვლევებმა აჩვენა AUC (ფართობი "კონცენტრაცია-დრო" მრუდის ქვეშ) და Cmax (სისხლის პლაზმაში როზუვასტატინის მაქსიმალური კონცენტრაცია) საშუალო მნიშვნელობის ორმაგი ზრდა აზიური წარმოშობის პაციენტებში (იაპონელები, ჩინელები, ფილიპინელები, ვიეტნამელები და კორეელები) ევროპეიდული რასის წარმომადგენლების მაჩვენებლებთან შედარებით. აზიელ ინდოელებში ეს მაჩვენებლები დაახლოებით 1,3-ჯერ მეტია ევროპეიდული რასის წარმომადგენლებთან შედარებით. პოპულაციის ფარმაკოკინეტიკის ანალიზმა არ გამოავლინა კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება როზუვასტატინის ფარმაკოკინეტიკაში ევროპეიდული და ნეგროიდული რასის წარმომადგენლებს შორის.
თირკმლისუკმარისობა: პაციენტებში თირკმლის სხვადასხვა ხარისხის უკმარისობით მსუბუქი და საშუალო ხარისხის სიმძიმის დარღვევა არ ახდენდა ზეგავლენას როზუვასტატინის ანN-დესმეთილროზუვასტატინის კონცენტრაციაზე სისხლის პლაზმაში. პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი (კკ) 30 მლ/წთ-ზე ნაკლები) როზუვასტატინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში 3-ჯერ უფრო მაღალია, ხოლო N-დესმეთილ მეტაბოლიტის კონცენტრაცია 9-ჯერ უფრო მეტია ჯანმრთელ მოხალისეებთან შედარებით. როზუვასტატინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში პაციენტებში, რომლებიც იმყოფებიან ჰემოდიალიზზე, დაახლოებით 50%-ით უფრო მაღალი იყო, ვიდრე ჯანმრთელ მოხალისეებში.
ღვიძლისუკმარისობა: კვლევების შედეგების თანახმად, ღვიძლის სხვადასხვა უკმარისობის მქონე პაციენტებში ჩაილდ პიუს შკალით 7 და ნაკლები ბალი გამოვლენილი არ არის როზუვასტატინის ექსპოზიციის მომატება. თუმცა ორ პაციენტში ჩაილდ პიუს შკალით 8 და 9 ბალით აღინიშნა სისტემური ექსპოზიციის მომატება დაახლოებით 2-ჯერ ანალოგიურ მაჩვენებლებთან შედარებით ჩაილდ-პიუს შკალის უფრო დაბალი მაჩვენებლის მქონე პაციენტებში. როზუვასტატინის გამოყენების გამოცდილება ჩაილდ პიუს შკალით 9 ბალზე დიდი მაჩვენებლის შემთხვევაში არ არსებობს.
გენეტიკურიპოლიმორფიზმი: ჰმგ-კოა-რედუქტაზას ინჰიბიტორების ფარმაკოკინეტიკაში, მათ შორის როზუვასტატინის, ჩართულია გადამტანი ცილები OATP1B1 და BCRP. პაციენტებში გენების პოლიმორფიზმით SLCO1B1 (OATP1B1) და/ან ABCG2 (BCRP) არსებობს როზუვასტატინის ექსპოზიციის მომატების რისკი. ინდივიდუალური პოლიმორფიზმი SLCO1B1 c.521CC და ABCG2 c.421AA დაკავშირებულია როზუვასტატინის (AUC) ექსპოზიციის შესაბამისი ზრდით გენოტიპებთან SLCO1B1 c.521TT ან ABCG2 c.421CC შედარებით. კლინიკურ პრაქტიკაში გენოტიპირების მოცემული ტიპი არ არის დადგენილი, მაგრამ პაციენტებში, რომლებსაც როგორც ცნობილია აქვთ პოლიმორფიზმის მსგავსი ტიპები, რეკომენდებულია როზუვასტატინის უფრო დაბალი სადღეღამისო დოზა.
ბავშვები და მოზარდები: როზუვასტატინის (ტაბლეტების ფორმით) ორ ფარმაკოკინეტიკურ კვლევაში 10-17 წლის და 6-17 წლის ასაკის პაციენტებში ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით (n=214) დადგინდა, რომ როზუვასტატინის ექსპოზიცია ბავშვებში იგივეა ან მოზრდილებისთვის დამახასიათებელ ექსპოზიციაზე დაბალია. როზუვასტატინის ექსპოზიცია კვლევის ორწლიანი პერიოდის განმავლობაში იყო მისახვედრი და დოზის პროპორციული.
გამოყენებისჩვენებები
ჰიპერქოლესტერინემიისმკურნალობა
- პირველადი ჰიპერქოლესტერინემია მოზრდილებში, მოზარდებში და 6 წლის და უფროსი ასაკის ბავშვებში (ტიპი IIა, ოჯახური ჰეტეროზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემიის ჩათვლით), ან შერეული დისლიპიდემია (ტიპი IIბ) როგორც დიეტოთერაპიის დამატება, როდესაც დიეტა და მკურნალობის სხვა არამედიკამენტური მეთოდები (მაგალითად, ფიზიკური ვარჯიშები, სხეულის მასის შემცირება) საკმარისი არ არის.
- ოჯახური ჰომოზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემია დიეტოთერაპიაზე და ლიპიდდამაქვეითებელი თერაპიის სხვა მეთოდებზე (მაგალითად, დსლპ-აფერეზი) დამატება, ან იმ შემთხვევებში, როდესაც ასეთი თერაპია არასაკმარისად ეფექტურია.
გულ-სისხლძარღვთაგართულებებისპროფილაქტიკა
გულ-სისხლძარღვთა ძირითადი გართულებების პროფილაქტიკა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ პირველადი გულ-სისხლძარღვთა გართულებების განვითარების რისკი (იხ. თავი "ფარმაკოდინამიკა"), სხვა რისკ-ფაქტორების კორექციის დამატების სახით.
უკუჩვენებები
- მომატებული მგრძნობელობა როზუვასტატინის ან პრეპარატის ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერების მიმართ;
- ღვიძლის დაავადებები აქტიურ ფაზაში, “ღვიძლის” ტრანსამინაზების მყარი მომატების ჩათვლით, ასევე სისხლის პლაზმაში ტრანსამინაზების აქტივობის ნებისმიერი გაზრდა ნორმის ზედა ზღვართან შედარებით 3-ჯერ მეტად;
- თირკმლის ფუნქციის გამოხატული დარღვევა (კრეატინინის კლირენსი 30მლ/წთ-ზე ნაკლები);
- მიოპათია;
- პრეპარატების სოფოსბუვირი / ველპატასვირი / ვოკსილაპრევირი კომბინაციის ერთად მიღება (იხ. თავი "ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან");
- ციკლოსპორინის ერთდროული მიღება;
- ორსულობა და ძუძუთი კვების პერიოდი;
- რეპროდუქციული ასაკის ქალები, რომლებიც არ იყენებენ კონტრაცეპციის საიმედო საშუალებებს;
- ლაქტოზის აუტანლობა, ლაქტაზის დეფიციტი ან გლუკოზო-გალაქტოზური მალაბსორბცია.
როზუვასტატინის 40 მგ დოზით გამოყენება უკუნაჩვენებია პაციენტებში ფაქტორებით, რომლებიც მიდრეკილნი არიან მიოპათიის/რაბდომიოლიზის განვითარებისადმი.
ასეთი ფაქტორები მოიცავს:
- თირკმლების ფუნქციის ზომიერად გამოხატული დარღვევა (კრეატინინის კლირენსი 60 მლ/სთ-ზე ნაკლები);
- ჰიპოთირეოზი;
- კუნთების მემკვიდრეობითი დაავადებები ინდივიდუალურ ან ოჯახურ ანამნეზში;
- მიოტოქსიკურობა ჰმგ-კოა-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების (3-ჰიდროქსი-3-მეთილგლუტარილკოენზიმ A-რედუქტაზის) ან ფიბრატების მიღებისას ანამნეზში;
- ალკოჰოლის ჭარბი მოხმარება;
- მდგომარეობები, რომლებმაც შეიძლება სისხლის პლაზმაში გამოიწვიოს როზუვასტატინის კონცენტრაციის მომატება;
- მონღოლოიდური რასის კუთვნილება;
- ფიბრატების ერთდროული მიღება.
(იხ. თავები "სიფრთხილის ზომები", "ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან" და "ფარმაკოკინეტიკა").
სიფრთხილით
როზუვასტატინი ყველა დოზით, განსაკუთრებით 40 მგ დოზით, უნდა გამოიყენოთ სიფრთხილით შემდეგ შემთხვევებში: მიოპათიის/რაბდომიოლიზის განვითარების რისკი - თირკმლის უკმარისობა, ჰიპოთირეოზი; კუნთოვანი დაავადებების პირადი ან ოჯახური ანამნეზი და კუნთების ტოქსიურობა ჰმგ-კოა-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების ან ფიბრატების მიღებისას ანამნეზში; ალკოჰოლის ჭარბი მოხმარება; მდგომარეობები, რომლებმაც შეიძლება გამოიწვიოს როზუვასტატინის პლაზმური კონცენტრაციის მომატება; 70 წელზე უფროსი ასაკი; ღვიძლის დაავადებები ანამნეზში, სეფსისი, არტერიული ჰიპოტენზია, ფართო ქირურგიული ჩარევები; ტრავმები; მძიმე მეტაბოლური, ენდოკრინული ან ელექტროლიტური დარღვევები; არაკონტროლირებადი ეპილეფსია, რასობრივი კუთვნილება (მონღოლოიდური რასა); ფიბრატების ერთდროული მიღება.
გამოყენებაორსულობისდაძუძუთიკვებისპერიოდში
მერტენილის®® გამოყენება უკუნაჩვენებია ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში.
რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა უნდა გამოიყენონ კონტრაცეპციის ადეკვატური და საიმედო მეთოდები.
ორსულობა
რადგან ქოლესტერინს და ქოლესტერინის ბიოსინთეზის პროდუქტებს დიდი მნიშვნელობა აქვთ ნაყოფის განვითარებაში, ორსულობის პერიოდში გამოყენებისას, ჰმგ-კოა-რედუქტაზას ინჰიბირების პოტენციური რისკი აჭარბებს მის სარგებელს.
პრეპარატის მიღების პერიოდში ორსულების დადგომისას, მისი მიღება უნდა შეწყდეს.
ძუძუთიკვებისპერიოდი
როზუვასტატინი გამოიყოფა დედის რძესთან ერთად ვირთაგვებში. მონაცემები როზუვასტატინის ქალის რძით გამოყოფის შესახებ არ არსებობს (იხ. თავი "უკუჩვენებები"). ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის დანიშვნის აუცილებლობისას, ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს.
ფერტილობა
არსებობს რეპროდუქციული ტოქსიურობის შეზღუდული მონაცემები (ცხოველებზე ჩატარებული კვლევების შედეგები).
გამოყენებისწესიდადოზები
მკურნალობის დაწყებამდე პაციენტმა უნდა დაიცვას სტანდარტული დიეტა ქოლესტერინის დაბალი შემცვლობის პროდუქტების გამოყენებით, რომელიც უნდა გაგრძელდეს მკურნალობის კურსის მთელი პერიოდის განმავლობაში.
დოზები
პრეპარატის დოზა უნდა შეირჩეს ინდივიდუალურად მიმდინარე მკურნალობის მიზნის და მიმდინარე მკურნალობაზე პაციენტის თერაპიული პასუხის შესაბამისად, ლიპიდების სამიზნე დონეებზე თანამედროვე, აღიარებული რეკომენდაციების გათვალისწინებით.
მიღებისწესი
მიიღება შიგნით, დღე-ღამის ნებისმიერ დროს, საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად, დაღეჭვა და დაქუცმაცება არ შეიძლება, უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად, წყლის დაყოლებით.
ჰიპერქოლესტერინემიისმკურნალობა
პრეპარატის რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 5 მგ ან 10 მგ-ს დღეში ერთხელ, პაციენტებში, რომლებიც ადრე არ იღებდნენ სტატინებს, აგრეთვე პაციენტებში, რომლებიც ჰმგ-კოა-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორებით თერაპიიდან გადაყვანილნი არიან მოცემულ პრეპარატზე.
პრეპარატის საწყისი დოზის არჩევისას, ყოველ კონკრეტულ პაციენტში უნდა გაითვალისწინონ ქოლესტერინის დონე, ასევე გულ-სისხლძარღვთა გართულებების და გვერდითი ეფექტების განვითარების რისკი. აუცილებლობისას, 4 კვირის შემდეგ შესაძლებელია დოზის გაზრდა.
რადგან 40მგ დოზის გამოყენების შემთხვევაში გვერდითი რეაქციები უფრო ხშირად ვითარდება, ვიდრე დაბალი დოზების გამოყენებისას, დოზის ტიტრაცია მაქსიმალურ 40 მგ-მდე საჭიროა მხოლოდ პაციენტებში მძიმე ჰიპერქოლესტერინემიით და მაღალი გულ-სისხლძარღვთა რისკით (კერძოდ, პირებში ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით), რომლებთანაც 20 მგ დოზის გამოყენებისას, სასურველი შედეგის მიღწევა ვერ მოხერხდა და რომლებიც იქნებიან სპეციალისტის დაკვირვების ქვეშ.
პაციენტებისთვის, რომლებიც პრეპარატს იღებენ 40 მგ დოზით, რეკომენდებულია სპეციალისტის მეთვალყურეობა.
გულ-სისხლძარღვთაგართულებებისპროფილაქტიკა
გულ-სისხლძარღვთა მოვლენების რისკის დაქვეითების კვლევაში, როზუვასტატინი გამოიყენებოდა დოზით 20 მგ დღეში (იხ. თავი "ფარმაკოკინეტიკა").
ბავშვებიდამოზარდები
ბავშვებში როზუვასტატინის გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ სპეციალისტის მიერ.
6-17 წლის ასაკის ბავშვები და მოზარდები (ტანერის სკალით სტადია <II-V)
ოჯახურიჰეტეროზიგოტურიჰიპერქოლესტერინემია
ჩვეულებრივ საწყისი დოზა ბავშვებისა და მოზარდებისთვის ოჯახური ჰეტეროზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემიით შეადგენს 5 მგ დღეში.
- 6-9 წლის ასაკის ბავშვებში ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით დოზების რეკომენდებული დიაპაზონი შეადგენს 5-10 მგ შიგნით დღეში ერთხელ. 10 მგ-ზე მეტი დოზების უსაფრთხოება და ეფექტურობა პაციენტთა ამ პოპულაციაში შესწავლილი არ არის.
- 10-17 წლის ასაკის ბავშვებში ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით დოზების რეკომენდებული დიაპაზონი შეადგენს 5-20 მგ შიგნით დღეში ერთხელ. 20 მგ-ზე მეტი დოზების უსაფრთხოება და ეფექტურობა პაციენტთა ამ პოპულაციაში შესწავლილი არ არის.
დოზის ტიტრირება უნდა მოხდეს ინდივიდუალურად, თერაპიაზე პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის და ამტანობის შესაბამისად, ბავშვებში მკურნალობის რეკომენდაციების თანახმად. როზუვასტატინით მკურნალობის დაწყების წინ ბავშვებსა და მოზარდებს უნდა დაენიშნოთ სტანდარტული დიეტა ქოლესტერინის დაბალი შემცველობის პროდუქტების გამოყენებით, რომელიც უნდა გაგრძელდეს მკურნალობის მთელი პერიოდის განმავლობაში.
ჰეტეროზიგოტურიოჯახურიჰიპერქოლესტერინემია
6-17 წლის ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით რეკომენდებული მაქსიმალური დოზა შეადგენს 20 მგ შიგნით დღეში ერთხელ.
რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 5-10 მგ დღეში ასაკის, სხეულის წონის და სტატინების მიღების ანამნეზის მიხედვით. დოზის მაქსიმალურამდე (20 მგ დღეში ერთხელ) გაზრდა ბავშვებში უნდა მოხდეს ინდივიდუალური თერაპიული პასუხის და ამტანობის მიხედვით, ბავშვების მკურნალობის შესახებ რეკომენდაციების შესაბამისად. როზუვასტატინით მკურნალობის დაწყების წინ ბავშვებსა და მოზარდებს უნდა დაენიშნოთ სტანდარტული დიეტა ქოლესტერინის დაბალი შემცველობის პროდუქტების გამოყენებით, რომელიც უნდა გაგრძელდეს მკურნალობის მთელი პერიოდის განმავლობაში.
პაციენტთა ამ პოპულაციაში 20 მგ-ს გარდა სხვადასხვა დოზებით პრეპარატის გამოყენების გამოცდილება შეზღუდულია.
აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები 40 მგ ბავშვებში გამოსაყენებლად გამოუსადეგარია.
6წელზე უმცროსიასაკისბავშვები
6 წელზე უმცროსი ასაკის ბავშვებში როზუვასტატინის გამოყენების უსაფრთხოება და ეფექტურობა შესწავლილი არ არის. ამიტომ 6 წელზე უმცროსი ასაკის ბავშვებში პრეპარატი მერტენილის® გამოყენება რეკომენდებული არ არის.
ხანდაზმულიპაციენტები
70 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებისთვის პრეპარატის რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 5მგ-ს. ამ ასაკობრივი ჯგუფის პაციენტებისთვის დოზის კორექტირება საჭირო არ არის.
პაციენტებითირკმლისუკმარისობით
პაციენტებში თირკმლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობით დოზის კორექცია საჭირო არ არის. პრეპარატის რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 5 მგ-ს პაციენტებისთვის საშუალო სიმძიმის თირკმლის უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი 60 მლ/წთ-ზე ნაკლები). პრეპარატი მერტენილის® დანიშნვა ნებისმიერი დოზით უკუნაჩვენებია პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (იხ. ნაწილი “უკუჩვენებები” და “ფარმაკოკინეტიკა”). პაციენტებში თირკმლის საშუალო სიმძიმის უკმარისობით 40 მგ-ის დანიშვნა უკუნაჩვენებია.
პაციენტებიღვიძლისუკმარისობით
ჩაილდ-პიუს სკალით 7 და ნაკლები ქულის მქონე პაციენტებში როზუვასტატინის სისტემური კონცენტრაციის მომატება გამოვლენილი არ არის. თუმცა პრეპარატის სისტემური კონცენტრაციის მომატება აღინიშნა პაციენტებში ჩაილდ-პიუს სკალით 8 და 9 ქულა. ამგვარ პაციენტებში თერაპიის ფონზე საჭიროა ღვიძლის ფუნქციის კონტროლი. მონაცემები პრეპარატის გამოყენებაზე ჩაილდ-პიუს სკალით 9 და მეტი ქულის მქონე პაციენტებში არ არსებობს. ღვიძლის დაავადების აქტიური ფაზის მქონე პაციენტებში მერტენილი® უკუნაჩვენებია.
რასობრივიკუთვნილება
მონღოლოიდური რასის პაციენტებში შესაძლებალია როზუვასტატინის სისტემური კონცენტრაციის მომატება (იხ. თავები "უკუჩვენებები", "სიფრთხილის ზომები" და "ფარმაკოკინეტიკა"). პრეპარატის რეკომენდებული საწყისი დოზა მონღოლოიდური რასის პაციენტებში შეაგენს 5 მგ-ს. პრეპარატის გამოყენება 40მგ დოზით ასეთ პაციენტებში უკუნაჩვენებია.
გენეტიკურიპოლიმორფიზმი
ცნობილია, რომ გენეტიკური პოლიმორფიზმის გარკვეულმა ტიპებმა შესაძლოა გამოიწვიონ როზუვასტატინის ექსპოზიციის გაზრდა (იხ. ნაწილი “ფარმაკოკინეტიკა”). პაციენტებისათვის, რომლებსაც როგორც ცნობილია, აქვთ პოლიმორფიზმის მსგავსი ტიპები, რეკომენდებულია როზუვასტატინის შედარებით დაბალი სადღეღამისო დოზა.
მიოპათიისადმიმიდრეკილიპაციენტები
მიოპათიისადმი მიდრეკილ პაციენტებში, პრეპარატის საწყისი დოზა შეადგენს 5 მგ (იხ. ნაწილი “სიფრთხილის ზომები”). პაციენტების ამ ჯგუფისთვის პრეპარატის 40 მგ დოზით გამოყენება ზოგიერთ შემთხვევაში უკუნაჩვენებია (იხ. თავი 4.3).
თანმხლებითერაპია
როზუვასტატინი წარმოადგენს სუბსტრატს სხვადასხვა სატრანსპორტო ცილებისათვის (მაგალითად, OATP1B1 და BCRP). პრეპარატ მერტენილის იმ სამკურნალო პრეპარატებთან (როგორიცაა ციკლოსპორინი, აივ პროტეაზას ინჰიბიტორები, რიტონავირის ატაზანავირთან, ლოპინავირთან და/ან ტიპრანავირთან კომბინაციის ჩათვლით), ერთად გამოყენებისას, რომლებიც სისხლის პლაზმაში ზრდიან როზუვასტატინის კონცენტრაციას სატრანსპორტო ცილებთან ურთიერთქმედების ხარჯზე, შესაძლებელია მიოპათიის რისკის მომატება (რაბდომიოლიზის ჩათვლით) (იხ. ნაწილი “სიფრთხილის ზომები” და “ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან”). ასეთ შემთხვევაში საჭიროა შეფასდეს ალტერნატიული თერაპიის დანიშვნის, ან პრეპარატ მერტინილის® მიღების დროებით შეწყვეტის შესაძლებლობა. თუ ზემოთ მითითებული პრეპარატების და როზუვასტატინის გამოყენება აუცილებელია, საჭიროა თანმხლები თერაპიის სარგებლის და რისკის შეფასება და პრეპარატ მერტენილის® დოზის შემცირების შესაძლებლობის განხილვა (იხ. ნაწილი “ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან”).
გვერდითიმოქმედება
პრეპარატ მერტენილის® მიღებასთან დაკავშირებული გვერდითი ეფექტები ჩვეულებრივ მსუბუქი და ხანმოკლეა. კონტროლირებული, კლინიკური კვლევების ჩატარებისას, გვერდითი ეფექტების გამო მკურნალობა შეწყვიტა პაციენტების 4%-ზე ნაკლებმა.
კლინიკური კვლევების მონაცემების და პოსტმარკეტინგული გამოყენების დიდი გამოცდილების საფუძველზე, ქვემოთ მოყვანილ მე-2 ცხრილში წარმოდგენილია როზუვასტატინზე არასასურველი მედიკამენტური რეაქციების (ამრ) პროფილი.
ამრ კლასიფიცირებულია მათი განვითარების სიხშირის და ორგანოთა სისტემების მიხედვით.
ამრ სიხშირე შემდეგნაირადაა წარმოდგენილი: ხშირი (≥1/100-დან <1/10-მდე); არახშირი (1/1000-დან <1/100-მდე); იშვიათი (≥1/10000-დან <1/1000-მდე); ძალიან იშვიათი (<1/10000); სიხშირე უცნობია (არსებული მონაცემების საფუძველზე შეფასება შეუძლებელია).
ცხრილი 2. არასასურველი მედიკამენტური რეაქციები
|
ორგანოთა სისტემის კლასი |
xSiri (≥1/100 <1/10) |
არახშირი (≥1/1000 <1/100) |
იშვიათი (≥1/10000 <1/1000) |
ძალიან იშვიათი (<1/10000) |
სიხშირე უცნობია |
|
დარღვევები სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ |
|
|
თრომბოციტოპენია |
|
|
|
დარღვევები იმუნური სისტემის მხრივ |
|
|
ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, ანგიონევროზული შეშუპების ჩათვლით |
|
|
|
დარღვევები ენდოკრინული სისტემის მხრივ |
შაქრიანი დიაბეტი ტიპი 21 |
|
|
|
|
|
ფსიქიკის დარღვევები |
|
|
|
|
დეპრესია |
|
დარღვევები ნერვული სისტემის მხრივ |
თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა |
|
|
პოლინე ირო პათია, მეხსიერების დაკარგვა |
პერიფერიული ნეიროპათია, ძილის დარღვევა (უძილობის და “კოშმარული სიზმრების ჩათვლით) მიასთენია გრავის |
|
დარღვევები მხედველობის ორგანოს მხრივ |
|
|
|
|
მიასთენიის თვალის ფორმა |
|
დარღვევები სასუნთქი სისტემის, გულმკერდის ორგანოების და შუასაყრის მხრივ |
|
|
|
|
ხველა, ქოშინი |
|
დარღვევები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ |
ყაბზობა, გულისრევა, ტკივილი მუცლის არეში |
|
პანკრეატიტი |
|
დიარეა |
|
დარღვევები ღვიძლის და სანაღვლე გზების მხრივ |
|
|
“ღვიძლის” ტრანსამინაზების აქტივობის მომატება |
სიყვითლე, ჰეპატიტი |
|
|
დარღვევები კანის და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ |
|
კანის ქავილი, ჭინჭრის ციება |
|
|
სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, წამლისმიერი რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS-სინდრომი) |
|
დარღვევები ჩონჩხ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ |
მიალგია |
|
მიოპათია (მიოზიტის ჩათვლით), რაბდომიოლიზი კუნთის გაგლეჯვა მგლურასმაგვარი სინდრომი |
ართრალგია |
იმუნოგანპირობებული მანეკროზებელი მიოპათია, მყესების დაავადებები რიგ შემთხვევებში გართულებული გაგლეჯით |
|
დარღვევები თირკმლების და საშარდე გზების მხრივ |
|
|
|
ჰემატურია |
|
|
დარღვევები სასქესო ორგანოების და სარძევე ჯირკვლების მხრივ |
|
|
|
გინეკომასტია |
|
|
ზოგადი დარღვევები და დარღვევები შეყვანის ადგილას |
ასთენიური სინდრომი |
|
|
|
პერიფერიული შეშუპებები |
|
1 სიხშირე დამოკიდებული იქნება რისკ ფაქტორების არსებობაზე ან არარსებობაზე (გლუკოზის კონცენტრაცია უზმოზე ≥5,6 მმოლ/ლ, სმი >30 კგ/მ2, ტრიგლიცერიდების მომატებული კონცენტრაცია, არტერიული ჰიპერტენზია ანამნეზში). |
|||||
როგორც სხვა ჰმგ-კოა-რედუქტაზას ინჰიბიტორების გამოყენებისას, გვერდითი ეფექტების განვითარების სიხშირეს აქვს დოზადამოკიდებული ხასიათი.
თირკმელებისდასაშარდეგზებისმხრივ: როზუვასტატინის გამოყენებისას აღინიშნებოდა პროტეინურია, ძირითადად მილაკოვანი წარმოშობის. შარდში ცილის შემცველობის ცვლილება (კვალის არ არსებობიდან ++ და მაღალ დონემდე), აღმოჩენილი იყო 1%-ზე ნაკლებ პაციენტში, რომლებიც იღებდნენ 10 და 20მგ როზუვასტატინს და პაციენტების დაახლოებით 3%, რომლებიც იღებდნენ პრეპარატს 40მგ დოზით.
შარდში ცილის რაოდენობის მინიმალური ცვლილება, გამოხატული ნულოვანი დონიდან, ან კვალის არსებობიდან + დონემდე, აღინიშნა პრეპარატის 20 მგ დოზით მიღებისას. მკურნალობის პროცესში უმრავლეს შემთხვევებში პროტეინურია მცირდებოდა და დამოუკიდებლად ქრებოდა. კლინიკური კვლევების მონაცემთა ანალიზის და პოსტმარკეტინგული გამოყენების გამოცდილებით, მიზეზობრივი კავშირი პროტეინურიას და თირკმლის მწვავე პროგრესირებად დაავადებას შორის არ გამოვლენილა.
რიგ პაციენტებში, რომლებიც გადიოდნენ როზუვასტატინით მკურნალობის კურსს, აღინიშნა ჰემატურია, მაგრამ კლინიკური კვლევების მონაცემებმა აჩვენა, რომ ამგვარი შემთხვევების განვითარების სიხშირე დაბალია.
ძვალ-სახსროვანისისტემისდაშემაერთებელიქსოვილისმხრივ: მოქმედება ჩონჩხის კუნთებზე, რომელიც იწვევდა მიალგიას, მიოპათიას (მიოზიტის ჩათვლით) და იშვიათ შემთხვევებში რაბდომიოლიზს თირკმლის მწვავე უკმარისობის განვითარებით ან მის გარეშე აღინიშნა როზუვასტატინის ნებისმიერი დოზის გამოყენებისას, განსაკუთრებით თუ იგი აჭარბებდა 20 მგ-ს.
კრეატინფოსფოკინაზას (კფკ) შემცველობის მომატება გამოყენებული დოზის მიხედვით გამოვლინდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს, მაგრამ უმრავლეს შემთხვევებში ეს მოვლენები იყო უმნიშვნელო, უსიმპტომო და დროებითი. თუ კფკ შემცველობა 5-ჯერ აღემატება ნორმის ზედა ზღვარს, მკურნალობა უნდა შეწყდეს (იხ. ნაწილი “სიფრთხილის ზომები”).
ღვიძლისდასანაღვლეგზებისმხრივ:როგორც ჰმგ-კოა-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების მიღებისას, “ღვიძლის” ტრანსამინაზების აქტივობის მომატება მიღებული დოზიდან გამომდინარე აღინიშნა პაციენტების უმნიშვნელო რაოდენობაში. ამასთან უმრავლეს შემთხვევებში ეს მომატება იყო უმნიშვნელო, უსიმპტომო და დროებითი.
ზოგიერთი სტატინის გამოყენებისას, იყო ცნობები შემდეგი არასასურველი რეაქციების შესახებ:
- სექსუალური დისფუნქცია;
- ძალიან იშვიათ შემთხვევებში – ფილტვების ინტერსტიციული დაავადებები, განსაკუთრებით ხანგრძლივი თერაპიისას (იხ. ნაწილი “სიფრთხილის ზომები”).
რაბდომიოლიზის, თრიკმლების და ღვიძლის მხრივ სერიოზული დარღვევების სიხშირე (უპირატესად “ღვიძლის” ტრანსამინაზების აქტივობის მომატება) მეტი იყო 40 მგ დოზის გამოყენებისას.
ბავშვებიდამოზარდები
52-დღიანი კლინიკური კვლევის მიმდინარეობისას ბავშვებისა და მოზარდების მონაწილეობით კფკ აქტივობის გაზრდა 10-ჯერზე მეტად ნორმის ზედა ზღვართან მიმართებაში და კუნთების სიმპტომები ვარჯიშების ან გაძლიერებული ფიზიკური აქტივობის შემდეგ პაციენტების ამ პოპულაციაში ვლინდებოდა უფრო ხშირად, ვიდრე მოზრდილებში (ის. თავი "სიფრთხილის ზომები"). სხვა დანარჩენში როზუვასტატინის გამოყენების უსაფრთხოების პროფილი ბავშვებში და მოზარდებში იგივეა, რაც მოზრდილებში.
ჭარბიდოზა
ჭარბი დოზისას სპეციფიკური მკურნალობა არ არსებობს.
ჭარბი დოზისას რეკომენდებულია სიმპტომური მკურნლობა და შემანარჩუნებელი ღონისძიებები. საჭიროა ღვიძლის ფუნქციის და კფკ აქტივობის ხარისხის კონტროლი. ამ შემთხვევაში ჰემოდიალიზი, სავარაუდოდ, ნაკლებეფექტურია.
ურთიერთქმედებასხვასამკურნალოსაშუალებებთან
როზუვასტატინზესხვაპრეპარატებისგამოყენებისგავლენა
სატრანსპორტოცილებისინჰიბიტორები: როზუვასტატინი წარმადგენს სუბსტრატს ზოგიერთი გადამტანი ცილისთვის, ღვიძლის მიტაცებისOATP1B1 გადამტანის და BCRP ეფლუქსიური გადამტანის ჩათვლით. როზუვატატინის და იმ პრეპარატების ერთდროულ გამოყენებას, რომლებიც წარმოადგენენ ამ სატრანსპორტო ცილების ინჰიბიტორებს, შესაძლოა თან ახლდეს სისხლის პლაზმაში როზუვასტატინის კონცენტრაციის მომატება და მიოპათიის განვითარების მომატებული რისკი (იხ. ნაწილი "გამოყენების წესი და დოზები", “სიფრთხილის ზომები” და “ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან”, ცხრილი 3).
ციკლოსპორინი: როზუვასტატინის და ციკლოსპორინების ერთდროული გამოყენებისას როზუვასტატინის AUC გაიზარდა 7-ჯერ ჯანმრთელ მოხალისეებში მიღებულ მაჩვენებელთან შედარებით (იხ. ცხრილი 3). როზუვასტატინი უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ციკლოსპორინს (იხ. ნაწილი “უკუჩვენებები”). პრეპარატების ერთდროული გამოყენება სისხლის პლაზმაში ციკლოსპორინის კონცენტრაციაზე გავლენას არ ახდენს.
პროტეაზებისინჰიბიტორები: მიუხედავად იმისა, რომ ურთიერთქმედების ზუსტი მექანიზმი უცნობია, როზუვასტატინის პროტეაზას ინჰიბიტორებთან ერთად მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს როზუვასტატინის ექსპოზიციის მომატება (იხ. ცხრილი 3). ფარმაკოკინეტიკურ კვლევაში, 10 მგ როზუვასტატინის და პროტეაზას ორი ინჰიბიტორის შემცველი (300 მგ ატაზანავირი/100 მგ რიტონავირი) კომბინირებული პრეპარატის ერთდროული მიღებისას, ჯანმრთელ მოხალისეებში, გამოვლენილია წონასწორულ მდგომარეობაში როზუვასტატინის AUC 3-ჯერ და Cmax 7-ჯერ მომატება შესაბამისად. როზუვასტატინის და პროტეაზების ინჰიბიტორების ზოგიერთი კომბინაციის ერდროული გამოყენება შესაძლებელია როზუვასტატინის დოზის გულმოდგინე შერჩევის შემდეგ, რომელიც დაფუძნებულია როზუვასტატინის ექსპოზიციის მოსალოდნელ ზრდაზე (იხ. ნაწილი “მიღების წესი და დოზები”, “სიფრთხილის ზომები” და ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან”, ცხრილი 3).
გემფიბროზილიდალიპიდებისდონისდამაქვეითებელისხვასაშუალებები: როზუვასტატინის და გემფიბროზილის ერთდოული გამოყენება იწვევს როზუვასტატინის Cmax და AUC 2-ჯერ გაზრდას (იხ. ნაწილი “სიფრთხილის ზომები”).
სპეციფიური ურთიერთქმედების კვლევის მონაცემების საფუძველზე, მოსალოდნელი არ არის ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება ფენოფიბრატთან, თუმცა შესაძლებელია ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება. გემფიბროზილი, ფენოფიბრატი, სხვა ფიბრატები და ნიკოტინის მჟავა ლიპიდდამაქვეითებელი დოზებით (1 გ ან მეტი დღეში) ჰმგ-კოა-რედუქტაზას ინჰიბიტორებთან ერთად გამოყენებისას, ზრდიდნენ მიოპათიის განვითარების რისკს, იმის გამო, რომ მათ შესაძლოა გამოიწვიონ მიოპათია მონოთერაპიის სახით მიღების დროსაც. 40 მგ როზუვასტატინის და ფიბრატების ერთდროული გამოყენება წინააღმდეგნაჩვენებია (იხ. ნაწილი “უკუჩვენებები” და “სიფრთხილის ზომები”). მოცემული ჯგუფის პაციენტებში, პრეპარატ მერტენილის® საწყისი დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 5 მგ.
ეზეტიმიბი: 10 მგ როზუვასტატინის და 10 მგ ეზეტიმიბის ერთდროულ გამოყენებას თან ახლდა როზუვასტატინის AUC 1,2-ჯერ მომატება პაციენტებში ჰიპერქოლესტერინემიით (იხ. ცხრილი 3). არ შეიძლება გვერდითი ეფექტების განვითარების რისკის ზრდის გამორიცხვა როზუვასტატინის და ეზეტიმიბის ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედების გამო (იხ. ნაწილი “სიფრთხილის ზომები”).
ანტაციდები: როზუვასტატინის და ალუმინის ან მაგნიუმის ჰიდროქსიდის შემცველი ანტაციდების სუსპენზიის ერთდორულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს სისხლის პლაზმაში როზუვასტატინის კონცენტრაციის დახლოებით 50%-ით დაქვეითება. ეს მოქმედება გამოხატულია უფრო სუსტად, თუ ანტაციდები გამოიყენება როზუვასტატინის მიღებიდან 2 საათის შემდეგ. აღნიშნული ურთიერთქმედების კლინიკური მნიშვნელობა შესწავლილი არ არის.
ერითრომიცინი: როზუვასტატინის და ერითრომიცინის ერთდორულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს როზუვასტატინის AUC (0-t) 20%-ით და Cmax 30%-ით შემცირება. ეს ურთიერთკავშირი შეიძლება გამოწვეული იყოს ნაწლავის მოტორიკის გაძლიერებით, რაც განპირობებულია ერითრომიცინის მიღებით.
ციტოქრომP450 იზოფერმენტები: in vitroდა in vivo ჩატარებული კვლევების შედეგებმა აჩვენა, რომ როზუვასტატინი არ წარმოადგენს ციტოქრომ P450 იზოფერმენტების არც ინჰიბიტორს და არც ინდუქტორს. ამის გარდა, როზუვასტატინი წარმოადგენს საკმაოდ სუსტ სუბსტრატს ამ ფერმენტებისთვის. ამიტომ ციტოქრომ P450 მეტაბოლიზმთან დაკავშირებული რაიმე მედიკამენტური ურთიერთქმედება, მოსალოდნელი არ არის. კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედება როზუვასტატინსა და ფლუკონაზოლს (იზოფერმენტ CYP2C9, CYP3A4 ინჰიბიტორი), ან კეტოკონაზოლს (იზოფერმენტ CYP2A6 და CYP3A4 ინჰიბიტორი) შორის გამოვლენილი არ არის.
ტიკაგრელორი: ტიკაგრელორს შეუძლია თირკმლის უკმარისობის გამოწვევა და ზეგავლენა როზუვასტატინის თირკმელებით გამოყოფაზე, როზუვასტატინის აკუმულაციის რისკის გაზრდით. მიუხედავად იმისა, რომ ზუსტი მექანიზმი უცნობია, ზოგიერთ შემთხვევაში ტიკაგრელორის და როზუვასტატინის ერთად გამოყენება იწვევდა თირკმელების ფუნქციის დაქვეითებას, კფკ აქტივობის გაზრდას და რაბდომიოლიზს. ტიკაგრელორის და როზუვასტატინის ერთად გამოყენებისას რეკომენდებულია თირკმელების ფუნქციის და კფკ კონტროლი.
ურთიერთქმედებასამკურნალოსაშუალებებთან, რომელიცსაჭიროებსროზუვასტატინისდოზისკორექციას (იხ. ცხრილი 3)
პრეპარატი მერტენილის® დოზის კორექცია საჭიროა მისი იმ სამკურნალო საშუალებებთან ერთად გამოყენებისას, რომლებიც ზრდიან როზუვასტატინის ექსპოზიციას. რეკომენდებულია ასეთი სამკურნალო პრეპარატების გამოყენების ინსტრუქციის წაკითხვა პრეპარატ მერტენილთან® მათი კომბინირების შესაძლებლობის განხილვისას. თუ მოსალოდნელია ექსპოზიციის (AUC) გაზრდა 2-ჯერ და მეტად, პრეპარატ მერტენილის® საწყისი დოზა უნდა შეადგენდეს 5 მგ ერთხელ დღეში. ასევე საჭიროა პრეპარატ მერტენილის® სადღეღამისო დოზის კორექცია ისე, რომ როზუვასტატინის მოსალოდნელი ექსპოზიცია არ იყოს მეტი 40 მგ დოზის შესაბამის მაჩვენებელზე, რომელიც მიიღება როზუვასტატინთან ურთიერთმოქმედი სამკურნალო საშუალებების მიღების გარეშე. მაგალითად, პრეპარატ მერტენილის® მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა გემფიბრაზილთან ერთად გამოყენებისას, შეადგენს 20 მგ (ექსპოზიციის მატება 1,9-ჯერ), ატაზანავირთან/რიტონავირთან – 10 მგ (ექსპოზიციის მატება 3,1-ჯერ).
პრეპარატ მერტენილის® საწყისი დოზის კორექტირება საჭირო არ არის, თუ მოსალოდნელია ექსპოზიციის 2-ჯერზე მეტად გაზრდა, თუმცა, როზუვასტატინის დოზის 20 მგ-ზე მეტად გაზრდისას საჭიროა სიფრთხილე.
ცხრილი 3. თანმხლები თერაპიის გავლენა როზუვასტატინის ექსპოზიციაზე (AUC მონაცემები მოყვანილი კლების რიგითობით) – გამოქვეყნებული კლინიკური კვლევების შედეგები.
|
როზუვასტატინის AUC გაზრდა 2-ჯერ და მეტი |
||
|
თანმხლებითერაპიისრეჟიმი |
როზუვასტატინისმიღებისრეჟიმი |
როზუვასტატინის AUC ცვლილება* |
|
სოფოსბუვირი/ველპატასვირი/ ვოკსილაპრევირი (400მგ-100მგ-100მგ)+ვოკსილაპრევირი (100მგ) 1-ჯერ დღეში, 15 დღე |
10 მგ ერთჯერადად |
7,4 ჯერ მომატება |
|
ციკლოსპორინი 75-200 მგ 2 ჯერ დღეში, 6 თვე |
10 მგ ერთხელ დღეში, 10 დღე |
7,1 ჯერ მომატება |
|
დაროლუტამიდი 600მგ 2 ჯერ დღეში, 5 დღე |
5 მგ ერთჯერადად |
5,2 ჯერ მომატება |
|
რეგორაფენიბი 160მგ 1-ჯერ დღეში, 14 დღე |
5 მგ ერთჯერადად |
3,8 ჯერ მომატება |
|
ატაზანავირი 300 მგ/რიტონავირი 100 მგ 1 ჯერ დღეში, 8 დღე |
10 მგ ერთჯერადად |
3,1 ჯერ მომატება |
|
ველპატასვირი 100მგ დღეში 1-ჯერ |
10 მგ ერთჯერადად |
2,7 ჯერ მომატება |
|
ომბიტასვირი 25მგ/პარიტაპრევირი 150მგ/რიტონავირი 100მგ დღეში 1-ჯერ/დასაბუვირი 400მგ 2-ჯერ დღეში, 14 დღე |
5 მგ ერთჯერადად |
2,6 ჯერ მომატება |
|
ტერიფლუნომიდი |
მონაცემები არ არის |
2,5 ჯერ მომატება |
|
გრაზოპრევირი 200მგ/ელბასვირი 50მგ დღეში 1ჯერ, 11 დღე |
10 მგ ერთჯერადად |
2,3 ჯერ მომატება |
|
გლეკაპრევირი 400მგ/პიბრენტასვირი 120მგ დღეში 1ხელ, 7 დღე |
5 მგ ერთხელ დღეში, 7 დღე |
2,2 ჯერ მომატება |
|
ლოპინავირი 400 მგ/რიტონავირი 100 მგ 2 ჯერ დღეში, 17 დღე |
20 მგ ერთხელ დღეში, 7 დღე |
2,1 ჯერ მომატება |
|
კაპმატინიბი 400მგ დღეში 2ჯერ |
10 მგ ერთჯერადად |
2,1 ჯერ მომატება |
|
კლოპიდოგრელი 300მგ (დატვირთვის დოზა), შემდეგ 75 მგ 24 საათში |
20 მგ ერთჯერადად |
2 ჯერ მომატება |
|
ფოსტამატინიბი 100მგ დღეში 2ჯერ |
20 მგ ერთჯერადად |
2 ჯერ მომატება |
|
ფებუქსოსტატი 120მგ დღეში 1ჯერ |
10 მგ ერთჯერადად |
1,9 ჯერ მომატება |
|
გემფიბროზილი 600 მგ 2 ჯერ დღეში, 7 დღე |
80 მგ ერთჯერადად |
1,9 ჯერ მომატება |
|
როზუვასტატინის AUC გაზრდა 2-ჯერზე ნაკლებად |
||
|
თანმხლებითერაპიისრეჟიმი |
როზუვასტატინისმიღებისრეჟიმი |
როზუვასტატინის AUC ცვლილება* |
|
ელტრომბოპაგი 75 მგ დღეში 1ჯერ, 10 დღე |
10 მგ ერთჯერადად |
1,6 ჯერ მომატება |
|
დარუნავირი 600 მგ/რიტონავირი 100 მგ 2 ჯერ დღეში, 7 დღე |
10 მგ ერთხელ დღეში, 7 დღე |
1,5 ჯერ მომატება |
|
ტიპრანავირი 500 მგ/რიტონავირი 200 მგ 2 ჯერ დღეში, 11 დღე |
10 მგ ერთჯერადად |
1,4 ჯერ მომატება |
|
დრონედარონი 400 მგ 2 ჯერ დღეში |
მონაცემები არ არის |
1,4 ჯერ მომატება |
|
იტრაკონაზოლი 200 მგ 1 ჯერ დღეში, 5 დღე |
10 მგ ერთჯერადად |
1,4 ჯერ მომატება** |
|
ეზეტიმიბი 10 მგ 1 ჯერ დღეში, 14 დღე |
10 მგ ერთხელ დღეში 14 დღე |
1,2 ჯერ მომატება** |
|
როზუვასტატინის AUC შემცირება |
||
|
თანმხლებითერაპიისრეჟიმი |
როზუვასტატინისმიღებისრეჟიმი |
როზუვასტატინის AUC ცვლილება* |
|
ერითრომიცინი 500მგ დღეში 4ჯერ, 7 დღე |
80 მგ ერთჯერადად |
28%-ით შემცირება |
|
ბაიკალინი 50მგ დღეში 3ჯერ, 14 დღე |
20 მგ ერთჯერადად |
47%-ით შემცირება |
|
როზუვასტატინის AUC-ზე კლინიკურად მნიშვნელოვანი ზემოქმედება არ არსებობს |
||
|
თანმხლებითერაპიისრეჟიმი |
როზუვასტატინისმიღებისრეჟიმი |
როზუვასტატინის AUC ცვლილება* |
|
ფოსამპრენავირი 700 მგ/რიტონავირი 100 მგ 2 ჯერ დღეში, 8 დღე |
10 მგ ერთჯერადად |
ცვლილებების გარეშე |
|
ალეგლიტაზარი 0,3 მგ 7 დღე |
40 მგ 7 დღე |
ცვლილებების გარეშე |
|
სილიმარინი 140 მგ 3 ჯერ დღეში, 5 დღე |
10 მგ ერთჯერადად |
ცვლილებების გარეშე |
|
ფენოფიბრატი 67 მგ 3 ჯერ დღეში, 7 დღე |
10 მგ 7 დღე |
ცვლილებების გარეშე |
|
რიფამპინი 450 მგ 1 ჯერ დღეში, 7 დღE |
20 მგ ერთჯერადად |
ცვლილებების გარეშე |
|
კეტოკონაზოლი 200 მგ 2 ჯერ დღეში, 7 დღე |
80 მგ ერთჯერადად |
ცვლილებების გარეშე |
|
ფლუკონაზოლი 200 მგ 1 ჯერ დღეში, 11 დღე |
80 მგ ერთჯერადად |
ცვლილებების გარეშე |
|
*მონაცემები წარმოდგენილია როგორც მოკლე ცვლილება, აჩვენებს ერთდროული გამოყენებისას AUC მაჩვენებლის შეფარდებას იგივე მაჩვენებელთან როზუვასტატინით მონოთერაპიისას. მონაცემები წარმოდგენილია როგორც % ცვლილება, ასახავენ ცვლილებას (%) როზუვასტატინით მონოთერაპიის მიმართ. **მედიკამენტური ურთიერთქმედების რამოდენიმე კვლევა შესრულებული იყო როზუვასტატინის სხვადასხვა დოზებით; ცხრილში წარმოდგენილია ყველაზე მნიშვნელოვანი გადახრები. AUC - ფართობი ფარმაკოკინეტიკური მრუდის ქვეშ. |
||
როზუვასტატინისგამოყენებისგავლენასხვაპრეპარატებზე
K ვიტამინისანტაგონისტები: როგორც ჰმგ-კოA-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების შემთხვევაში, როზუვასტატინით თერაპიის დაწყებამ ან პრეპარატის დოზის გაზრდამ პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებენ K ვიტამინის ანტაგონისტებს (მაგალითად, ვარფარინი ან სხვა კუმარინული ანტიკოაგულანტები) შეიძლება გამოიწვიოს საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდების (სნშ) გაზრდა. როზუვასტატინის მოხსნამ ან დოზის დაქვეითებამ შეიძლება გამოიწვიოს სნშ დაქვეითება. ასეთ შემთხვევებში საჭიროა სნშ მონიტორინგი.
პერორალურიკონტრაცეპტივები/ჰორმონჩანაცვლებითითერაპია: როზუვასტატინის და პერორალური კონტრაცეპტივების ერთდორულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს ეთინილესტრადიოლის და ნორგესტრელის AUC ზრდა 26% და 34%-ით შესაბამისად. პერორალური კონტრაცეპტივების დოზის შერჩევისას, საჭიროა პლაზმური კონცენტრაციის ამგვარი მატების გათვალისწინება. ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები როზუვასტატინის და ჰორმონჩანაცვლებითი თერაპიის მედიკამენტების გამოყენებაზე არ არსებობს, ამიტომ არ შეიძლება ამგვარი კომბინაციის დროს ანალოგიური მოქმედების გამორიცხვა. თუმცა კლინიკური კვლევების ჩატარებისას პრეპარატების ამგვარი კომბინაცია საკმარისად ფართოდ გამოიყენებოდა ქალებში და კარგად გადაიტანებოდა.
სხვასამკურნალოსაშუალებები:
დიგოქსინი: სპეციფიური ურთიერთქმედების კვლევის მონაცემების საფუძველზე, როზუვასტატინის და დიგოქსინის ერთდროული გამოყენებისას კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედება მოსალოდნელი არ არის.
ფუზიდის მჟავა: როზუვასტატინის და ფუზიდის მჟავის ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა. ფუზიდის მჟავით და სტატინებით სისტემური თერაპიის ერთად ჩატარებისას შეიძლება გაიზარდოს მიოპათიის განვითარების რისკი, რაბდომიოლიზის ჩათვლით. ამ ურთიერთქმედების მექანიზმი (იგი ფარმაკოდინამიკურია თუ ფარმაკოკინეტიკური, ან ერთიც და მეორეც) ჯერ შესწავლილი არ არის. იყო შეტყობინება რაბდომიოლიზის განვითარების შესახებ (მათ შორის ლეტალური დასასრულით) პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ამ კომბინაციას.
თუ ფუზიდის მჟავით სისტემური თერაპია აუცილებელია, როზუვასტატინით მკურნალობა უნდა შეწყდეს ფუზიდის მჟავის მიღების მთელი პერიოდით (ასევე იხ. თავი "სიფრთხილის ზომები").
ბავშვები
კვლევები ურთიერთქმედებაზე ჩატარებული იყო მხოლოდ მოზრდილებში. ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან მათი გამოყენებისას ბავშვებში და მოზარდებში შესწავლილი არ არის.
სიფრთხილისზომები
კანის სერიოზული არასასურველი რეაქციები
როზუვასტატინის გამოყენებისას იყო შეტყობინებები კანის სერიოზული არასასურველი რეაქციების შესახებ, სტივენს-ჯონსონის სინდრომის და წამლისმიერი რეაქციის ჩათვლით ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS-სინდრომი), რომლებიც შეიძლება საშიში იყოს სიცოცხლისათვის და გამოიწვიოს სიკვდილი. პრეპარატის დანიშვნისას აუცილებელია პაციენტს ეცნობოს კანის რეაქციების შესაძლო ნიშნებისა და სიმპტომების შესახებ და ყურადღება მიექცეს მათ. ასეთ რეაქციაზე მიმანიშნებელი ნიშნებისა და სიმპტომების გამოვლენისას, პრეპარატის მერტენილი®, აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები გამოყენება სასწრაფოდ უნდა შეწყდეს, და განხილული იქნას ალტერნატიული თერაპიის დანიშვნის შესაძლებლობა.
თუ პრეპარატის მერტენილი®, აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები გამოყენებისას პაციენტს სერიოზული რეაქცია განუვითარდა, როგორიც არის სტივენს-ჯონსონის სინდრომი ან DRESS-სინდრომი, პაციენტმა არავითარ შემთხვევაში არ უნდა განაგრძოს პრეპარატის მერტენილი®, აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები მიღება.
დარღვევები თირკმელების მხრივ
პროტეინურია, განსაზღვრული ტესტ-ჩხირების მეშვეობით, უპირატესად მილაკოვანი წარმოშობის, აღინიშნებოდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ პრეპარატ მერტენილის® მაღალ დოზებს, განსაკუთრებით 40 მგ, მაგრამ უმრავლეს შემთხვევაში იყო პერიოდული, ან ხანმოკლე. ნაჩვენებია, რომ ასეთი პროტეინურია არ ნიშნავს თირკმლების მწვავე, ან არსებული დაავადების პროგრესირებად განვითარებას (იხ. ნაწილი “გვერდითი მოქმედება”). თირკმლის ფუნქციის სერიოზული დარღვევების სიხშირე იზრდება 40 მგ როზუვასტატინის გამოყენებისას. პაციენტებში, რომლებიც როზუვასტატინს იღებენ 40 მგ დოზით, რეკომენდებულია თირკმლების ფუნქციის მაჩვენებლების კონტროლი.
დარღვევები ჩონჩხის მუსკულატურისმხრივ
პრეპარატ მერტენილის® ყველა დოზებით გამოყენებისას და განსაკუთრებით პრეპარატის 20 მგ მეტი დოზის მიღებისას, გამოვლინდა მიალგია, მიოპათია და იშვიათ შემთხვევებში რაბდომიოლიზი. რაბდომიოლიზი ძალიან იშვიათად ვითარდებოდა ეზეტიმიბის და ჰმგ-კოა-რედუქტაზას ინჰიბიტორების ერთდროული გამოყენებისას. ამ შემთხვევაში არ შეიძლება პრეპარატების ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედების გამორიცხვა, ამიტომ მერტენილის და ეზეტიმიბის ერთდროული გამოყენება საჭიროა სიფრთხილით (იხ. ნაწილი “ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან”).
როგორც ჰმგ-კოა-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების შემთხვევაში, რაბდომიოლიზის განვითარების სიხშირე როზუვასტატინის გამოყენების პოსტრეგისტრაციული გამოცდილების მონაცემებით უფრო მაღალია 40 მგ დოზისას.
ნერვ-კუნთების დარღვევები
იყო შეტყობინებები სტატინების გამოყენებით ან ადრე არსებული მიასთენია გრავისის ან მიასთენიის თვალისმიერი ფორმის გამწვავებით პროვოცირებული მიასთენია გრავისის დებიუტის რამდენიმე შემთხვევის შესახებ (იხ. თავი "გვერდითი მოქმედება"). სიმპტომების გაუარესების შემთხვევაში, პრეპარატი მერტენილის® გამოყენება უნდა შეწყდეს. იყო შეტყობინება მიასთენიის რეციდივის განვითარების შესახებ იგივე ან სხვა სტატინის ხელახლა გამოყენებისას.
კრეატინფოსფოკინაზისგანსაზღვრა
კფკ აქტივობის განსაზღვრა არ უნდა ჩატარდეს ინტენსიური ფიზიკური დატვირთვის შემდეგ, ან სხვა ალტერნატიული მიზეზისას, რომელიც იწვევს კფკ მომატებას, რადგან ამან შეიძლება გაართულოს შედეგების ინტერპრეტაცია. თერაპიის დაწყებამდე კფკ აქტივობის ზედა ზღვარზე 5 ჯერ მეტად მომატებისას, 5-7 დღეში საჭიროა განმეორებითი გაზომვის ჩატარება. თუ განმეორებითი გაზომვა დაადასტურებს კფკ საწყის მაჩვენებელს (5-ჯერ მეტი ნორმის ზედა ზღვარზე) პრეპარატი მერტენილით® თერაპიის დაწყება არ შეიძლება.
თერაპიისდაწყებამდე
მერტენილი®, როგორც სხვა ჰმგ-კოა-რედუქტაზას ინჰიბიტორები, განსაკუთრებული სიფრთხილით უნდა დაინიშნოს მიოპათიის/რაბდომიოლიზის რისკ-ფაქტორების მქონე პაციენტებში. ასეთ ფაქტორებს მიეკუთვნება:
- თირკმლების უკმარისობა;
- ჰიპოთირეოზი;
- კუნთების მემკვიდრეობითი დაავადებების პირადი ან ოჯახური ანამნეზი;
- ანამნეზში ჰმგ-კოა-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების, ან ფიბრატების გამოყენებისას, მიოტოქსიურობის არსებობა;
- ალკოჰოლის ჭარბად გამოყენება;
- 70 წელზე მეტი ასაკი;
- მდგომარეობები, რომლებსაც თან ახლავს სისხლის პლაზმაში პრეპარატის კონცენტრაციის მომატება (იხ. ნაწილი “მიღების წესი და დოზები”, “ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან” და “ფარმაკოკინეტიკა”);
- ერთდროულად ფიბრატების გამოყენება.
ასეთ პაციენტებში საჭიროა თერაპიის რისკის და შესაძლო სარგებლის შეფარდების შეფასება და თერაპიის მთელი კურსისას კლინიკური დაკვირვება. მკურნალობა არ უნდა დაიწყოს კფკ საწყისი მაჩვენებლის მნიშვნელოვანი მატებისას (5 ჯერ და მეტად ნორმის ზედა ზღვართან შედარებით).
თერაპიისდროს
რეკომენდებულიაპაციენტისინფორმირება, რომდაუყოვნებლივაცნობოსექიმსკუნთებისტკივილის, კუნთებისსისუსტის, ანსპაზმებისმოულოდნელიგანვითარებისშემთხვევისშესახებ, განსაკუთრებითზოგადსისუსტეს, ანცხელებასთანერთად!
ასეთ პაციენტებში აუცილებელია კფკ აქტივობის კონტროლი. მკურნალობა უნდა შეწყდეს, თუ კფკ აქტივობა 5 -ჯერ და მეტად აღემატება ნორმის ზედა ზღვარს, ან თუ კუნთების სიმპტომები მკვეთრადაა გამოხატული და ყოველდღიურად მთელი დღის განმავლობაში იწვევს დისკომფორტს (იმ შემთხვევაშიც, თუ კფკ აქტივობა ნორმის ზედა ზღვარზე 5-ჯერ ნაკლებია). თუ სიმპტომები ქრება და კფკ აქტივობა უბრუნდება ნორმას, საჭიროა პრეპარატ მერტენილის® განმეორებითი დანიშვნის, ან ალტერნატიული ჰმგ-კოა-რედუქტაზას ინჰიბიტორის ნაკლები დოზის დანიშვნის საკითხის განხილვა პაციენტზე გულმოდგინე დაკვირვებისას. კფკ აქტივობის რეგულარული კონტროლი პაციენტებში რაბდომიოლიზის სიმპტომების არარსებობისას, არამიზანშეწონილია.
აღინიშნა იმუნოგანპირობებული ნეკროზული მიოპათიის იშვიათი შემთხვევები, რომლებიც კლინიკურად ვლინდებოდა მდგრადი პროქსიმალურკუნთოვანი სისუსტით და სისხლის შრატში კრეატინკინაზას აქტივობის მომატებით, სტატინებით მკურნალობის ან მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ, როზუვასტატინის ჩათვლით.
პაციენტების მცირე პოპულაციის მონაწილეობით კლინიკურ კვლევებში როზუვასტატინის მიღებისას და თანმხლები თერაპიისას ჩონჩხის მუსკულატურაზე ზემოქმედების გაზრდის ნიშნები არ გამოვლენილა. თუმცა მიოზიტის და მიოპათიის შემთხვევების რიცხვის ზრდა გამოვლენილი იყო პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ სხვა ჰგმ-კოა-რედუქტაზას ინჰიბიტორებს ფიბროის მჟავას წარმოებულებთან ერთად, გემფიბროზილის, ციკლოსპორინის, ნიკოტინის მჟავას ჩათვლით, აზალების ჯგუფის სოკოს საწინააღმდეგო პრეპარატებს, პროტეაზების ინჰიბიტორებს და მაკროლიდურ ანტიბიოტიკებს. გემფიბროზილი ზრდის მიოპათიის განვითარების რიკს ზოგიერთ ჰმგ-კოა-რედუქტაზას ინჰიბიტორთან ერთად დანიშვნისას. ამიტომ როზუვასტატინის და გემფიბროზილის ერთდროული გამოყენება რეკომენდებული არ არის. გულმოდგინედ უნდა შეფასდეს რისკის და შესაძლო სარგებლის შეფარდება როზუვასტატინის ფიბრატებთან ან ლიპიდდამაქვეითებელი დოზებით ნიკოტინის მჟავასთან ერთად გამოყენებისას. უკუნაჩვენებია 40 მგ როზუვასტატინის და ფიბრატების ერთდროული გამოყენება (იხ ნაწილი “ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და “გვერდითი მოვლენები”).
არ შეიძლება პრეპარატი მერტენილის® გამოყენება ფუზიდის მჟავის სისტემურ პრეპარატებთან ერთად, ასევე ასეთი პრეპარატების ბოლო გამოყენებიდან 7 დღის განმავლობაში. თუ ფუზიდის მჟავის სისტემური პრეპარატების გამოყენება აუცილებელია, სტატინები უნდა მოიხსნას ფუზიდის მჟავის პრეპარატებით მკურნალობის მთელი პერიოდით. იყო შეტყობინებები რაბდომიოლიზის განვითარების შემთხვევების შესახებ (მათ შორის ლეტალური დასასრულით) სტატინების და ფუზიდის მჟავის ერთად გამოყენებისას (იხ. თავი "ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან"). პაციენტი ინფორმირებული უნდა იყოს ექიმთან დაუყოვნებლივ მიმართვის აუცილებლობის შესახებ კუნთების სისუსტის, მგრძნობელობის ან ტკივილის სინდრომის წარმოქმნისას.
სტატინების გამოყენების აღდგენა შეიძლება არა ნაკლებ 7 დღის შემდეგ ფუზიდ მჟავის ბოლო დოზის მიღებიდან.
გამონაკლის შემთხვევებში, როდესაც აუცილებელია ფუზიდის მჟავის სისტემური პრეპარატების ხანგრძლივი მიღება (მაგალითად, მძიმე ინფექციების მკურნალობისას), გადაწყვეტილება პრეპარატი მერტენილის® და ფუზიდის მჟავის ერთად გამოყენების შესახებ მიღებული უნდა იქნას ინდივიდუალური წესით და მკაცრი სამედიცინო მეთვალყურეობის ქვეშ.
მერტენილი® არ უნდა დაინიშნოს პაციენტებში მწვავე, მძიმე დაავადებებით, რომლებიც მიოპათიის ვარაუდის საშუალებას იძლევა, ან რაბდომიოლიზის ფონზე თირკმლების მეორადი უკმარისობის შესაძლო განვითარებით (მაგ. სეფსისი, არტერიული ჰიპოტენზია, ქირურგიული ჩარევა, ტრავმა, მძიმე მეტაბოლური სინდრომი, არაკონტროლირებადი კრუნჩხვები, ენდოკრინული დარღვევები, ელექტროლიტური დარღვევები (იხ. ნაწილი “სიფრთხილით”).
გავლენაღვიძლზე
როგორც სხვა ჰმგ-კოა-რედუქტაზას ინჰიბიტორები, მერტენილი განსაკუთრებული სირთხილით უნდა დაინიშნოს პაციენტებში ალკოჰოლის ჭარბად გამოყენებისას, ან ანამნეზში ღვიძლის დაავადებების არსებობისას.
რეკომენდებულია ღვიძლის ფუნქციის მაჩვენებლების განსაზღვრა მკურნალობის დაწყებამდე და დაწყებიდან 3 თვის შემდეგ. თუ სისხლის შრატში “ღვიძლის” ტრანსამინაზების აქტივობა 3 ჯერ აღემატება ნორმის ზედა ზღვარს, საჭიროა პრეპარატ მერტენილის® მიღების შეწყვეტა, ან დოზის შემცირება (იხ. ნაწილი “მიღების წესი და დოზები”). ღვიძლის ფუნქციების გამოხატული დარღვევების სიხშირე (რომელიც დაკავშირებულია ძირითადად “ღვიძლის” ტრანსამინაზების აქტივობის მომატებასთან) იზრდება პრეპარატის 40 მგ მიღებისას.
პაციენტებში ჰიპოთირეოზის, ან ნეფროზული სინდრომის შედეგად მეორადი ჰიპერქოლესტერინემიით, ძირითადი დაავადების თერაპია უნდა ჩატარდეს პრეპარატ მერტენილით® მკურნალობის დაწყებამდე.
რასობრივიკუთვნილება
ფარმაკოკინეტიკური კვლევების მიმდინარეობისას, გამოვლინდა როზუვასტატინის სისტემური კონცენტრაციის მომატება მონღოლოიდური რასის პაციენტებში ევროპეიდული რასის წარმომადგენლების მონაცემებთან შედარებით (იხ. ნაწილი “მიღების წესი და დოზები”, “უკუჩვენებები” და "ფარმაკოკინეტიკა”).
აივ-პროტეაზებისინჰიბიტორები
როზუვასტატინის და აივ-პროტეაზების სხვადასხვა ინჰიბიტორების და რიტონავირთან კომბინაციის ერთდროული გამოყენებისას, აღინიშნება როზუვასტატინის სისტემური ექსპოზიციის მომატება. საჭიროა გულმოდგინედ შეფასდეს როგორც ლიპიდების კონცენტრაციის დაქვეითების სარგებელი როზუვასტატინის მიღების ფონზე, ასევე გათვალისწინებული იყოს სისხლის პლაზმაში როზუვასტატინის კონცენტრაციის შესაძლო მომატება მკურნალობის დასაწყისში და პრეპარატის დოზის მომატებისას პაციენტებში აივ-ით, რომლებიც იღებენ აივ-პროტეაზების ინჰიბიტორებს. აივ-პროტეაზებთან ერთად გამოყენება როზუვასტატინის დოზის კორექციის გარეშე რეკომენდებული არ არის (იხ. ნაწილი “მიღების წესი და დოზები და "ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან”).
ლაქტოზას აუტანლობა
პრეპარატი შეიცავს ლაქტოზას, ამიტომ ის არ უნდა გამოიყენოთ პაციენტებში ისეთი იშვიათი მემკვიდრული დაავადებებით, როგორიცაა გალაქტოზის აუტანლობა, ლაპპას ლაქტაზური უკმარისობა ან გლუკოზო-გალაქტოზური მალაბსორბციის სინდრომი.
ფილტვებისინტერსტიციულიდაავადება
ზოგიერთი სტატინის გამოყენებისას, განსაკუთრებით ხანგრძლივი დროის განმავლობაში, იყო ცნობები ფილტვების ინტერსტიციული დაავადებების ერთეული შემთხვევების შესახებ (იხ. ნაწილი “გვერდითი მოვლენები”). დაავადების გამოვლინებები შესაძლოა იყოს ქოშინი, არაპროდუქტიული ხველა და ზოგადი თვითგრძნობის გაუარესება (სისუსტე, სხეულის მასის დაქვეითება და ცხელება). ფილტვების ინტერსტიციულ დაავადებაზე ეჭვის შემთხვევაში, საჭიროა სტატინებით თერაპიის შეწყვეტა.
შაქრიანიდიაბეტიტიპი 2
არსებობს იმის მტკიცებულება, რომ სტატინები, როგორც სამკურნალო საშუალებების კლასი, იწვევენ სისხლში გლუკოზის კონცენტრაციის მომატებას და ზოგიერთ პაციენტში შაქრიანი დიაბეტის განვითარების მაღალი რისკით მომავალში შეიძლება მოახდინონ გლიკემიის ისეთი დონის პროვოცირება, რომლის დროსაც ნაჩვენებია შაქრიანი დიაბეტის სტანდარტული მკურნალობა. თუმცა ეს რისკი გადაიწონება სისხლძარღვოვანი გართულებების განვითარების რისკის შემცირებით, ამიტომ სტატინებით მკურნალობის შეწყვეტის მიზეზი არ არსებობს. პაციენტებში, რომლებიც არიან ჰიპერგლიკემიის რისკ-ჯგუფში (უზმოზე გლუკოზის კონცენტრაცია 5,6-დან 6,9 მმოლ/ლ, სმი>30 კგ/მ2, ტრიგლიცერიდების მომატებული კონცენტრაცია, არტერიული ჰიპერტენზია), საჭიროა კლინიკური და ბიოქიმიური მაჩვენებლების მონიტორინგი ნაციონალური რეკომენდაციების შესაბამისად.
JUPITER კვლევაში შაქრიანი დიაბეტის განვითარების ზოგადმა სიხშირემ შეადგინა 2,8% როზუვასტატინის გამოყენების ჯგუფში და 2,3% პლაცებოს ჯგუფში, უპირატესად პაციენტებში უზმოზე სისხლში გლუკოზის კონცენტრაციით 5,6-6,9 მმოლ/ლ.
ბავშვებიდამოზარდები6-დან 17 წლამდე
ზრდის, სხეულის მასის, სხეულის მასის ინდექსის (სმი) და სქესობრივი მომწიფების (ტანერის სკალით) მეორეული ნიშნების განვითარების შეფასება 6-დან 17 წლამდე ასაკის პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს, ტარდებოდა ორწლიანი პერიოდის განმავლობაში. როზუვასტატინით თერაპიის ზეგავლენა ზრდაზე, სხეულის მასაზე, სმი-ზე ან სქესობრივ მომწიფებაზე ორწლიანი შესწავლის შემდეგ არ დაფიქსირებულა (იხ. თავი "ფარმაკოდინამიკა").
ერთ-ერთ კლინიკურ კვლევაში ბავშვები და მოზარდები როზუვასტატინს იღებდნენ 52 კვირის განმავლობაში, ამ დროს ნორმის ზედა ზღვართან მიმართებაში 10-ჯერ უფრო მეტად კფკ აქტივობის გაზრდა და კუნთების სიმპტომები ვარჯიშების ან გაძლიერებული ფიზიკური აქტივობის შემდეგ გამოვლინდა უფრო ხშირად ანალოგიურ მაჩვენებლებთან შედარებით კლინიკურ კვლევებში მოზრდილების მონაწილეობით (იხ. თავი "გვერდითი მოქმედება").
ზეგავლენასატრანსორტოსაშუალებებისმართვისადამექანიზმებთან მუშაობისუნარზე
კვლევები პრეპარატ მერტენილის®® ზეგავლენის შესასწავლად სატრანპორტო საშუალებების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე არ ჩატარებულა. როზუვასტატინის ფარმაკოკინეტიკური თვისებებიდან გამომდინარე, პრეპარატის ზეგავლენა ამ უნარზე ნაკლებად სავარაუდოა. ამასთანავე სატრანსპორტო საშუალებების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის დროს გასათვალისწინებელია, რომ მკურნალობის დროს შეიძლება განვითარდეს თავბრუსხვევა.
გამოშვებისფორმა
აპკიანი გარსით დაფარული 10 ტაბლეტი პა/ალ/პვქ ფირფიტის და ალუმინის ფოლგის ბლისტერზე.
3 ბლისტერი გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მუყაოს კოლოფში.
შენახვისპირობები
ინახება არა უმეტეს30°C ტემპერატურაზე, ორიგინალ შეფუთვაში სინათლის ზემოქმედებისგან დასაცავად. შეინახეთ ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას!
ვარგისობისვადა
3 წელი.
არ გამოიყენოთ შეფუთვაზე მითითებული ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ.
გაცემის რეჟიმი:
ფარმაცევტულიპროდუქტისჯგუფი -II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
მწარმოებელი
ღსს “გედეონ რიხტერი”
1103 ბუდაპეშტი, დემრეის ქ., 19-21, უნგრეთი
ცხელი ხაზის ტელეფონი (ზარი უფასოა!): 7-800-555-00777
ელექტრონული მისამართი: [email protected]
