სამკურნალო პრეპარატის სამედიცინო

გამოყენების ინსტრუქცია

კლოდიფენი

სამკურნალო პრეპარატის დასახელება

კლოდიფენი, Clodifen

საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება

დიკლოფენაკი, Diclofenac

შემადგენლობა

რექტალური სუპოზიტორია შეიცავს

აქტიური ნივთიერება: ნატრიუმის დიკლოფენაკი 100 მგ.

დამხმარე ნივთიერება: მყარი ცხიმი (ვიტეპსოლი H5).

წამლისფორმა

რექტალური სუპოზიტორიები.

აღწერილობა: ტორპედოსებური თეთრი ან მოყვითალო ელფერის მქონე თეთრი სუპოზიტორიები გლუვი ზეთოვანი ზედაპირით.

გამოყენების ჩვენებები

დიკლოფენაკის ანთების საწინააღმდეგო ეფექტის, მისი გამოყენებისას განვითარებული არასასურველი რეაქციების სიმძიმის, აგრეთვე მისი ადგილის მიხედვით ამჟამად ხელმისაწვდომი ანთების საწინააღმდეგო სამკურნალო საშუალებების არსენალში, პრეპარატი გამოიყენება 15 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში და ზრდასრულებში:

- ხანგრძლივი სიმპტომური თერაპიის სახით ქრონიკული ანთებითი რევმატული დაავადებებისა, რევმატოიდული ართრიტის, მაანკილოზებელი სპონდილიტის ან სხვა მსგავსი სინდრომების, როგორიცაა ფისინგერ-ლერუა-რეიტერის სინდრომი და ფსორიაზული ართრიტი, ჩათვლით; ასევე ზოგიერთი მაინვალიდებელი  ართროზების დროს, რომლებსაც თან ახლავს ტკივილის სინდრომი;

- მოკლევადიანი სიმპტომური თერაპიის სახით სახსარგარე დაზიანებებით მიმდინარე (ყრუ ტკივილი მხრის არეში, ტენდინიტი, ბურსიტი) რევმატიზმის გამწვავებისას, მიკროკრისტალური ართრიტის, ართროზის, აგრეთვე ლუმბალგიის და მძიმე რადიკულონევრალგიის დროს.

გამოყენების წესიდა დოზები

დოზირება

არასასურველი რეაქციების წარმოქმნის რისკის მინიმუმამდე დაყვანა შესაძლებელია კლოდიფენის გამოყენებისასმინიმალური ეფექტური დოზით დროის უმოკლესი პერიოდის განმავლობაში, რომელიც აუცილებელია სიმპტომების კონტროლისთვის.

როგორც წესი, პრეპარატის დოზა შეირჩევა ინდივიდუალურად.

ზრდასრულები

მწვავე შეტევების მკურნალობა: 150 მგ დიკლოფენაკი გაყოფილი 2 მიღებაზე, ე.ი. 1 სუპოზიტორია (100 მგ) და დამატებით დიკლოფენაკის პერორალური სამკურნალო ფორმები.

შემანარჩუნებელი მკურნალობა (ან ზოგიერთი პაციენტისათვის ასევე საწყისი თერაპია): 1 სუპოზიტორია (100 მგ) ერთხელ დღე-ღამეში ძილის წინ.

მაქსიმალური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 150 მგ-ს დღე-ღამეში.

პაციენტთაგანსაკუთრებული ჯგუფები

ბავშვები

კლოდიფენი არ უნდა იქნას გამოყენებული ბავშვებში და 15 წლამდე ასაკის მოზარდებში.

ხანდაზმული ასაკის პაციენტები (65 წლის და უფროსი ასაკის)

ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში საწყისი დოზის კორექცია საჭირო არ არის. კლოდიფენის გამოყენება რეკომენდებულია მინიმალური ეფექტური დოზით დასუსტებულ პაციენტებში და პაციენტებში სხეულის მცირე მასით.

პაციენტები თირკმლის ფუნქციის დარღვევით

კლოდიფენის გამოყენება უკუნაჩვენებია თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში. დიკლოფენაკის გამოყენების შესახებ კვლევები თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში არ ჩატარებულა, ამიტომ არ არსებობს კონკრეტული რეკომენდაციები პრეპარატის დოზირების შესახებ მოცემული კატეგორიის პაციენტებში.  რეკომენდებულია სიფრთხილის დაცვა კლოდიფენის გამოყენებისას პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის უმნიშვნელოდ ან ზომიერად გამოხატული დარღვევებით.

პაციენტები ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით

კლოდიფენის გამოყენება უკუნაჩვენებია პაციენტებში ღვიძლის მძიმე უკმარისობით.                      ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში დიკლოფენაკის გამოყენების შესახებ კვლევები არ ჩატარებულა, ამიტომ არ არსებობს კონკრეტული რეკომენდაციები პრეპარატის დოზირების შესახებ მოცემული კატეგორიის პაციენტებისათვის. რეკომენდებულია სიფრთხილის დაცვა კლოდიფენის გამოყენებისას პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქად ან ზომიერად გამოხატული დარღვევებით.

გამოყენებისწესი

სუპოზიტორიები გამოიყენება რექტალურად (სუპოზიტარიის შეყვანა სწორ ნაწლავში რეკომენდებულია დეფეკაციის აქტის შემდეგ).

რექტალური გზით შეყვანის არჩევა გამომდინარეობს მხოლოდ პრეპარატის გამოყენების მოხერხებულობიდან.                                                                                                                                      თერაპიის ხანგრძლივობა

პრეპარატი უნდა იქნას გამოყენებული დროის მინიმალური პერიოდის განმავლობაში, ადგილობრივი არასასურველი რეაქციების რისკის გამო, რაც ემატება დიკლოფენაკის პერორალური მიღებისთვის დამახასიათებელი არასასურველი რეაქციების რისკს.

უკუჩვენებები

- ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან პრეპარატის ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერების მიმართ;

- ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები ანამნეზში (მაგალითად, ანგიონევროზული შეშუპება, ჭინჭრის ციება, მწვავე რინიტი) ან ბრონქული ასთმა, რომელიც დაკავშირებულია დიკლოფენაკის ან ანალოგიური აქტივობის მქონე სხვა ნივთიერებების გამოყენებასთან, ისეთების, როგორიცაა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (აასს) ან აცეტილსალიცილის მჟავა (ასმ) (ჯვარედინი ალერგიული რეაქციები აასს-ის მიმართ);

- ორსულობის პერიოდი, დაწყებული ორსულობის მე-6 თვიდან (ორსულობის 24-ე კვირის შემდეგ);

- მიფამურტიდის ერთდროული გამოყენება (მიფამურტიდის ეფექტურობის შემცირების რისკი აასს-თან ერთად მაღალი დოზებით გამოყენებისას);

- კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა ან პერფორაცია;

- კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა ან პერფორაცია ანამნეზში, რომელიც დაკავშირებულია აასს-ბით წინმდევ თერაპიასთან;

- მწვავე პეპტიური წყლული, პეპტიური წყლული ან კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა ანამნეზში (წყლულის წარმოქმნის ან სისხლდენის განვითარების ორი ან მეტი დადასტურებული ეპიზოდი);

- კუჭის ან თორმეტგოჯა ნაწლავის ან ნაწლავის განვითარებადი წყლული;

- ღვიძლის მძიმე უკმარისობა;

- თირკმლის მძიმე უკმარისობა;

- გულის დადგენილი შეგუბებითი უკმარისობა (II-IV კლასები ნიუ-იორკის გულის ასოციაციის New York Heart Association (NYHA) კლასიფიკაციის მიხედვით), გულის იშემიური დაავადება, პერიფერიული არტერიების დაავადებები და/ან ცერებროვასკულური დაავადებები;

- ახლახანს გადატანილი პროქტიტი და რექტალური სისხლდენა ანამნეზში (დაკავშირებულია პრეპარატის შეყვანის გზასთან);

- ბავშვთა ასაკი 15 წლამდე (პრეპარატის არასათანადო დოზირება).

განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენების დროს

ზოგადი მითითებები

არასასურველი რეაქციების წარმოქმნის რისკის მინიმუმამდე დაყვანა შესაძლებელია კლოდიფენის გამოყენებისასმინიმალური ეფექტური დოზით დროის უმოკლესი პერიოდის განმავლობაში, რომელიც აუცილებელია სიმპტომების კონტროლისთვის.

მანამდე დიაგნოსტირებული ბრონქული ასთმა

პაციენტებში ბრონქული ასთმით, სეზონური ალერგიული რინიტით, ცხვირის ლორწოვანი გარსის შეშუპებით (ანუ ცხვირის პოლიპებით), ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადებებით ან სასუნთქი გზების ქრონიკული ინფექციებით (განსაკუთრებით, რომლებსაც თან ახლავს ისეთი სიმპტომების გამოვლენა, რომლებიც ალერგიული რინიტის მსგავსია) ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები აასს-ზე, ისეთები, როგორიცაა ბრონქული ასთმის გამწვავება (ეგრეთ წოდებული ანალგეტიკების აუტანლობა/ბრონქული ასთმა, რომელიც გამოწვეულია ანალგეტიკების მიღებით), ანგიონევროზული შეშუპება ან ჭინჭრის ციება ვითარდება უფრო ხშირად, ვიდრე სხვა პაციენტებში. ამასთან დაკავშირებით ასეთ პაციენტებში კლოდიფენის გამოყენების დროს რეკომენდებულია სიფრთხილის განსაკუთრებული ზომების დაცვა (მზადყოფნა ისეთი  სიტუაციის წარმოქმნისათვის, რომელიც საჭიროებს გადაუდებელ სამედიცინო დახმარებას), რაც ასევე ეხება სხვა ნივთიერებების მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის (მაგალითად, კანისმიერი რეაქციები, ქავილი ან ჭინჭრის ციება) მქონე პაციენტებს.

ხანდაზმული ასაკისპაციენტები

უნდა იქნას დაცული სიფრთხილე კლოდიფენის გამოყენებისას ხანდაზმული ასაკის  პაციენტებში, განსაკუთრებით დასუსტებულ ხანდაზმულ პაციენტებში ან ხანდაზმულ პაციენტებში სხეულის მცირე მასით, ვინაიდან ასეთ პაციენტებში მატულობს აასს-ზე არასასურველი რეაქციების განვითარების რისკი, კერძოდ, კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენების და პერფორაციების, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ლეტალური შედეგი.

რეაქციები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ (კნტ)

კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენების განვითარების შემთხვევები (სისხლიანი ღებინება, მელენა), წყლულებისა და პერფორაციების განვითარება, ზოგჯერ ლეტალური შედეგით, იყო აღნიშნული აასს-ების ჯგუფის სამკურნალო საშუალებებით, დიკლოფენაკის ჩათვლით, მკურნალობის სხვადასხვა ეტაპზე, ახლო წარსულში კნტ-ის მხრივ სიმპტომების არსებობისა ან მძიმე დაავადების არსებობის მიუხედავად. ამავდროულად, როგორც წესი, უფრო მძიმე შედეგები დამახასიათებელია ხანდაზმული ასაკის პაციენტებისთვის. თუ კლოდიფენის გამოყენებისას პაციენტს განუვითარდა კუჭ-ნაწლავის მხრივ სისხლდენა ან  წყლული, პრეპარატის გამოყენება უნდა შეწყდეს.

აასს-ების, დიკლოფენაკის ჩათვლით, გამოყენების დროს პაციენტებში სიმპტომებით, რომლებიც მიუთითებენ კუჭ-ნაწლავის მხრივ დარღვევების არსებობაზე, ან ანამნეზში კუჭის ან ნაწლავის წყლულების, კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენის ან პერფორაციის არსებობისას, უნდა იქნას დაცული განსაკუთრებული სიფრთხილე,  ასევე აუცილებელია ასეთი პაციენტების გულდასმითი სამედიცინო მეთვალყურეობის უზრუნველყოფა. კუჭ-ნაწლავის მხრივ სისხლდენის, წყლულის ან პერფორაციის წარმოქმნის რისკი იზრდება დოზის მატებასთან ერთად, ის ასევე გაზრდილია ანამნეზში წყლულის მქონე პაციენტებში, განსაკუთრებით სისხლდენით ან პერფორაციით გართულების შემთხვევაში, დასუსტებულ ან სხეულის მცირე მასის მქონე ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში. ასეთ პაციენტებში, კნტ-ის მხრივ არასასურველი რეაქციების წარმოქმნის რისკის შემცირების მიზნით, საწყისი და შემანარჩუნებელი თერაპია უნდა ჩატარდეს კლოდიფენის გამოყენებითმინიმალური ეფექტური დოზით.

ასეთ პაციენტებში, აგრეთვე პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ასმ-ს დაბალი დოზებით ან სხვა სამკურნალო საშუალებებს, რომლებიც ზრდიან კნტ-ის მხრივ არასასურველი რეაქციების განვითარების რისკს, უნდა იქნას განხილული გასტროპროტექტორული თერაპიის (მაგალითად, მიზოპროსტოლი ან პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორები (პტი)) გამოყენების საკითხი.

კლოდიფენის გამოყენების დროსპაციენტებმა, განსაკუთრებით ხანდაზმულებმა, რომლებსაც ანამნეზში ჰქონდათ კნტ-ის მხრივ არასასურველი რეაქციები, უნდა აცნობონ ექიმს ნებისმიერი უჩვეულო აბდომინალური სიმპტომის (კერძოდ, კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენის) შესახებ.

უნდა იქნას დაცული სიფრთხილეკლოდიფენის გამოყენებისას პაციენტებში იმ  სამკურნალო საშუალებების მიღების ფონზე, რომლებმაც შეიძლება გაზარდონ წყლულების წარმოქმნის ან სისხლდენის განვითარების რისკი, ისეთების, როგორიცაა სისტემური გლუკოკორტიკოსტეროიდები (გკს), ანტიკოაგულანტები, მაგალითად ვარფარინი, სეროტონინის უკუმიტაცების შერჩევითი ინჰიბიტორები (სუში) ან ანტიაგრეგანტები, მაგალითად ასმ.

კუჭ-ნაწლავის მხრივ სისხლდენის ან წყლულის წარმოქმნის შემთხვევაში, პრეპარატით მკურნალობა უნდა შეწყდეს.

დიკლოფენაკი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებულიპაციენტებში, რომლებსაც აქვთ კუჭ-ნაწლავის დაავადებები (წყლულოვანი კოლიტი, კრონის დაავადება) ანამნეზში, ასევე აუცილებელია ასეთი პაციენტების გულდასმითი სამედიცინო მეთვალყურეობა, ვინაიდან სამკურნალო საშუალებამ შეიძლება გამოიწვიოს ზემოაღნიშნული დაავადებების გამწვავება.

აასს-ების გამოყენება, დიკლოფენაკის ჩათვლით,  შეიძლება დაკავშირებული იყოს კუჭ-ნაწლავის ანასტომოზის უკმარისობის განვითარების გაზრდილ რისკთან. კლოდიფენი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში კნტ-ის ორგანოებზე ქირურგიული ჩარევის შემდეგ, ამასთან, უნდა დაწესდეს მათზე გულდასმითი მეთვალყურეობა.

გულ-სისხლძარღვთა და ცერებროვასკულური ეფექტები

გულის შეგუბებითი უკმარისობის (NYHA კლასი I) ან გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების განვითარების მნიშვნელოვანი რისკ-ფაქტორების მქონე პაციენტებში (მაგალითად, არტერიული ჰიპერტენზია, ჰიპერლიპიდემია, შაქრიანი დიაბეტი, თამბაქოს მოხმარება) კლოდიფენი უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ სარგებელი/რისკის თანაფარდობის საფუძვლიანი შეფასების შემდეგ.

ვინაიდან გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების განვითარების რისკი შეიძლება გაიზარდოს დიკლოფენაკით მკურნალობის ხანგრძლივობისა და დოზის გაზრდასთან ერთად, პრეპარატი უნდა იქნას გამოყენებული მინიმალური ეფექტური დოზით დროის უმოკლესი პერიოდის განმავლობაში. რეკომენდებულია პერიოდულად მოხდეს დიკლოფენაკით სიმპტომური თერაპიის აუცილებლობისა და პაციენტის  მკურნალობაზე პასუხის შეფასება.

ვინაიდან აასს-ების, მათ შორის დიკლოფენაკის, გამოყენება დაკავშირებულია ორგანიზმში სითხის შეკავებასთან და შეშუპების განვითარებასთან, კლოდიფენის გამოყენებისას უნდა ტარდებოდეს შესაბამისი მონიტორინგი და მიეცეს საჭირო რეკომენდაციები პაციენტებს გულის შეგუბებითი უკმარისობით (NYHA კლასი I), და ასევე პაციენტებს, რომლებსაც ანამნეზში აქვთ არტერიული ჰიპერტენზია.

როგორც კლინიკური, ასევე ეპიდემიოლოგიური კვლევების შედეგები მოწმობენ, რომ დიკლოფენაკით თერაპიის დროს, განსაკუთრებით სამკურნალო საშუალების მაღალი დოზებით (150 მგ დღეში) და დროის ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში გამოყენებისას, იზრდება არტერიული თრომბოზის განვითარების რისკი (მაგალითად, მიოკარდიუმის ინფარქტი ან ინსულტი).

პაციენტებმა ყურადღება უნდა გამოიჩინონ მძიმე ფორმის არტერიული თრომბოზის ნიშნებისა და სიმპტომების განვითარების მიმართ (მაგალითად, ტკივილი გულმკერდში, ქოშინი, სისუსტე, მეტყველების დარღვევა), რომლებიც შეიძლება მოულოდნელად გამოვლინდეს. მსგავსი სიმპტომების აღმოცენების შემთხვევაში პაციენტმა დაუყოვნებლივ უნდა მიმართოს ექიმს.

ჰემატოლოგიური ეფექტები

დიკლოფენაკით გახანგრძლივებული თერაპიის დროს, ისევე როგორც სხვა აასს-ის შემთხვევაში, პაციენტებს ურჩევენ სისხლის ანალიზის კონტროლს.

დიკლოფენაკს შეუძლია შექცევადად დათრგუნოს თრომბოციტების აგრეგაცია. კლოდიფენით თერაპიის დროს აუცილებელად უნდა ტარდებოდეს ჰემოსტაზის სისტემის დარღვევების მქონე პაციენტების გულდასმითი მონიტორინგი.

კანისმიერირეაქციები

ძალიან იშვიათ შემთხვევებში, აასს-ების, მათ შორის დიკლოფენაკის, გამოყენების დროს, პაციენტებს აღენიშნებათ მძიმე კანისმიერი რეაქციები, ისეთები, როგორიცაა ექსფოლიაციური დერმატიტი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი და ლაიელის სინდრომი, მათ შორის ლეტალური გამოსავლით. მსგავსი რეაქციების განვითარების ყველაზე დიდი რისკი დამახასიათებელია თერაპიის საწყისი ეტაპისთვის - ისინი უპირატესად ფიქსირდებოდა აასს-ით მკურნალობის პირველ თვეს. კლოდიფენის გამოყენება უნდაშეწყდეს კანზე გამონაყარის, ლორწოვანი გარსის დაზიანების ნიშნების ან ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციებთან დაკავშირებული სხვა სიმპტომების პირველივე გამოჩენის შემთხვევაში.

ისევე როგორც სხვა აასს-ების გამოყენებისას, დიკლოფენაკის გამოყენების დროს შეიძლება განვითარდეს ალერგიული რეაქციები, მათ შორის ანაფილაქსიური/ანაფილაქტოიდური. ისინი ასევე შეიძლება გამოვლინდეს სამკურნალო საშუალების პირველად გამოყენების შემთხვევაში. ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების პროგრესირებასთან ერთად შეიძლება განვითარდეს კოუნისის სინდრომი, მძიმე ალერგიული რეაქცია, რომელმაც შეიძლება გამოიწვიოს მიოკარდიუმის ინფარქტი. მსგავსი რეაქციების სიმპტომები შეიძლება მოიცავდეს ტკივილს გულმკერდის არეში, რომელიც დაკავშირებულია დიკლოფენაკზე ალერგიულ რეაქციასთან.

რეაქციები თირკმელების  მხრივ

თირკმლის ფუნქციური უკმარისობა და სითხის შეკავება

აასს-ების, მათ შორის დიკლოფენაკის, გამოყენების დროს თირკმელებში პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბირების და მათი სისხლძარღვთა გამაფართოებელი მოქმედების შემცირების ხარჯზე, შეიძლება განვითარდეს თირკმლის ფუნქციური უკმარისობა (დოზადამოკიდებული არასასურველი რეაქცია) გორგლოვანი ფილტრაციის შემცირების გამო.

არსებობს შეტყობინებები, რომ აასს-ებით, დიკლოფენაკის ჩათვლით, თერაპიის დროს, ორგანიზმში ხდება სითხის შეკავება და ვითარდება შეშუპება, ვითარდება არტერიული ჰიპერტენზია, უკვე არსებული არტერიული ჰიპერტენზიის ან გულის უკმარისობის სიმძიმე ღრმავდება. აასს-ით თერაპიის შემთხვევაში საჭიროა უზრუნველყოფილი იქნას არტერიული ჰიპერტენზიის ან გულის უკმარისობის მქონე პაციენტების კლინიკური მონიტორინგი. ჰიპოტენზიული საშუალებების ეფექტურობა აასს-ის მიღების ფონზე შეიძლება შემცირდეს.

რეკომენდებულია დიურეზის და თირკმელების ფუნქციის კონტროლი, განსაკუთრებით თერაპიის დასაწყისში და აგრეთვე, აასს-ის დოზის გაზრდის შემდგომ, პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ შემდეგი რისკ-ფაქტორები:

- ხანდაზმული ასაკი;

-ანგიოტენზინ-გარდამქმნელი ფერმენტის (აგფ) ინჰიბიტორების, ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორების (არბ), დიურეზულების და სხვა სამკურნალო საშუალებების ერთდროული გამოყენება, რომლებმაც შეიძლება გავლენა მოახდინონ თირკმელების ფუნქციაზე;

- ჰიპოვოლემია, მიუხედავად მისი განვითარების მიზეზებისა, მაგალითად, მძიმე ქირურგიული ჩარევის წინ ან შემდეგ;

- გულის უკმარისობა;

- თირკმელების ქრონიკული უკმარისობა;

- ნეფროზული სინდრომი;

- ნეფროპათია, რომელიც დაკავშირებულია სისტემურ წითელ მგლურასთან;

- ღვიძლის დეკომპენსირებული ციროზი;

- არტერიული ჰიპერტენზია ანამნეზში.

აასს-ის მიღების შეწყვეტისას თირკმელების ფუნქცია აღდგება მკურნალობის დაწყებამდე არსებულ დონემდე.

ჰიპერკალიემია

აასს-ების გამოყენებისას შაქრიანი დიაბეტის ფონზე ან ისეთი პრეპარატებით თანმხლები თერაპიისას, რომლებიც ზრდიან კალიუმის დონეს სისხლის პლაზმაში, პაციენტებს შეიძლება განუვითარდეთ ჰიპერკალიემია. მსგავს სიტუაციებში აუცილებელია სისხლის შრატში კალიუმის კონცენტრაციის რეგულარული კონტროლი.

კლოდიფენი არ უნდა იქნას გამოყენებულიერთდროულად სხვა აასს-თან, პერორალურ ანტიკოაგულანტებთან, ლითიუმის შემცველ პრეპარატებთან, ასმ-ს ისეთ დოზებთან, რომლებსაც აქვს ანალგეზიური, სიცხის დამწევი და ანთების საწინააღმდეგო მოქმედება, მეთოტრექსატის დოზასთან 20 მგ-ზე მეტი კვირაში, დაბალმოლეკულურ და არაფრაქციულ ჰეპარინებთან (თერაპიულ დოზებში და/ან ხანდაზმულ პაციენტებში გამოყენების დროს), პემეტრექსედთან პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ თირკმლის ფუნქციის უმნიშვნელო  ან ზომიერად გამოხატული დარღვევები.

რეაქციები ღვიძლის მხრივ

დიკლოფენაკის გამოყენების დროს აუცილებელია ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებისათვის გულდასმითი სამედიცინო მეთვალყურეობის უზრუნველყოფა, რადგან მათი მდგომარეობა შეიძლება გაუარესდეს.

ისევე როგორც სხვა აასს-ების გამოყენებისას, დიკლოფენაკის გამოყენების დროს შეიძლება გაიზარდოს ღვიძლის ერთი ან მეტი ფერმენტის დონე სისხლის პლაზმაში. დიკლოფენაკით ხანგრძლივი მკურნალობისას სიფრთხილის ღონისძიების სახით უნდა ტარდებოდეს ღვიძლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი.

იმ შემთხვევაში, თუ კლოდიფენით თერაპიის დროს ღვიძლის ფუნქციური პარამეტრების მაჩვენებლების მხრიდან დარღვევები ატარებენ მუდმივ ხასიათს ან უარესდებიან, ვითარდება კლინიკური სიმპტომები ან ნიშნები, რომლებიც მიუთითებენ ღვიძლის ფუნქციის დარღვევაზე, ან აღმოცენდება სხვა გამოვლინებები (ეოზინოფილია, გამონაყარი), პრეპარატის გამოყენება უნდა შეწყდეს.

დიკლოფენაკის გამოყენებისას ჰეპატიტი შეიძლება განვითარდეს პროდრომული სიმპტომების გარეშეც.

დიკლოფენაკი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ღვიძლის პორფირიის მქონე პაციენტებში, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს ზემოაღნიშნული დაავადების გამწვავება.

ურთიერთქმედება სხვა აასს-ებთან

კლოდიფენი არ უნდა იქნას გამოყენებული სისტემურ აასს-თან ერთდროულად,  ციკლოოქსიგენაზა ტიპი 2-ის (ცოგ-2) სელექციური ინჰიბიტორების ჩათვლით, სინერგიული თერაპიული ეფექტის მტკიცებულებათა არარსებობის გამო და ადიტიური არასასურველი რეაქციების განვითარების რისკთან დაკავშირებით.

ინფექციური დაავადებების ნიშნების შენიღბვა

ისევე, როგორც სხვა აასს-ებმა, დიკლოფენაკმა შეიძლება შენიღბოს ინფექციური დაავადებების ნიშნები და სიმპტომები, რაც  განპირობებულია მისი ფარმაკოდინამიკური თვისებებით.

სიფრთხილის სხვაზომები

კლოდიფენის ხანგრძლივი გამოყენებისას პაციენტებისათვის რეკომენდებულია სისხლის ანალიზის, ღვიძლისა და თირკმელების ფუნქციის მაჩვენებლების კონტროლი.

არსებობს დიკლოფენაკის სამკურნალო ფორმები, მათ შორის ამ სამკურნალო საშუალების სხვა დოზების შემცველები, რომლებიც შეიძლება უფრო მისაღები იყოს გამოსაყენებლად.

შეუთავსებლობა

არ მიესადაგება.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

ჰიპერკალიემიასთან დაკავშირებული რისკი

სამკურნალო საშუალებების გამოყენებამ, რომლებიც მიეკუთვნება გარკვეულ კლასებს, აგრეთვე ცალკეული პრეპარატების გამოყენებამ შეიძლება ხელი შეუწყოს ჰიპერკალიემიის განვითარებას: კალიუმის შემცველი პრეპარატები, კალიუმის შემნახველი დიურეზულები, აგფ ინჰიბიტორები, არბ, აასს-ები, ჰეპარინები (დაბალმოლეკულური ან არაფრაქციული), იმუნოსუპრესანტები, ისეთები, როგორიცაა ციკლოსპორინი ან ტაკროლიმუსი, ტრიმეტოპრიმი.

ზემოაღნიშნული სამკურნალო საშუალებების ერთობლივი გამოყენების შემთხვევაში იზრდება ჰიპერკალიემიის რისკი. ჰიპერკალიემიის განვითარების რისკი, კერძოდ, აქტუალურია კალიუმის შემნახველი დიურეზულების თერაპიის დროს, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ისინი გამოიყენება კომბინაციაში ან გამოიყენება ერთდროულად კალიუმის შემცველ პრეპარატებთან ერთად. ამავდროულად, მაგალითად, აგფ ინჰიბიტორების და აასს-ის კომბინირებული გამოყენებისას, ჰიპერკალიემიის განვითარების რისკი არ არის ისეთი მაღალი, თუ მიღებულია შესაბამისი რეკომენდებული სიფრთხილის ზომები.

იმისათვის, რომ შეფასდეს პოტენციური რისკები და სიფრთხილის ზომების დაცვის საჭიროება იმ პრეპარატების მიღებისას, რომლებიც ხელს უწყობენ ჰიპერკალიემიის წარმოქმნას, უნდა იქნას შესწავლილი ინფორმაცია თითოეული მათგანისთვის დამახასიათებელი წამლისმიერი ურთიერთქმედებების შესახებ (იხ. შესაბამისი ინსტრუქციები სამკურნალო საშუალებების სამედიცინო გამოყენების შესახებ).

ზოგიერთი ისეთი სამკურნალო საშუალებისათვის, როგორიცაა ტრიმეტოპრიმი, მსგავს რისკთან დაკავშირებული სპეციფიკური ურთიერთქმედება არ არის გამოვლენილი. თუმცა, მათმა გამოყენებამ შეიძლება ითამაშოს მიდრეკილების წარმომშობი ფაქტორის როლი ზემოთ აღნიშნულ სხვა პრეპარატებთან ერთად გამოყენების დროს.

ანტიკოაგულანტები და ანტიაგრეგანტები

ანტიკოაგულანტებთან და ანტიაგრეგანტებთან დიკლოფენაკის ერთდროული გამოყენებისას რეკომენდებულია სიფრთხილის დაცვა, ვინაიდან ასეთი კომბინაციების გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს სისხლდენის განვითარების რისკი. იმისდა მიუხედავად, რომ კლინიკურ კვლევებში არ არსებობს ისეთი მონაცემები, რომლებიც ადასტურებენ დიკლოფენაკის გავლენას ანტიკოაგულანტების მოქმედებაზე, არსებობს შეტყობინებები იმის თაობაზე, რომ სისხლდენის  რისკი  პაციენტებში, რომლებიც იღებენ დიკლოფენაკს ანტიკოაგულანტებთან ერთად, იზრდება. ამიტომ, უზრუნველყოფილი უნდა იყოს შესაბამისი ლაბორატორიული მაჩვენებლების მონიტორინგი და  გულდასმითი მეთვალყურეობა პაციენტებზე, რომლებიც სარგებლობენ ასეთი კომბინაციებით.

დიკლოფენაკის ერთდროული გამოყენება ქვემოთ ჩამოთვლილ პრეპარატებთან მოითხოვს ლაბორატორიული მაჩვენებლების და პაციენტის კლინიკური სტატუსის გულდასმით მონიტორინგს.

სამკურნალო პრეპარატები, კომბინაციაში რომლებთანაცკლოდიფენის გამოყენებაუკუნაჩვენებია

მიფამურტიდი

აასს-ების მაღალი დოზებით გამოყენების დროს მიფამურტიდთან ერთად ამ უკანასკნელის ეფექტურობა შეიძლება შემცირდეს.

მედიკამენტები, რომლებთან ერთადაც კლოდიფენის გამოყენებაარ არის რეკომენდებული

ასმ(დოზებში, რომლებსაც აქვს ანთების საწინააღმდეგო (≥ 1 გ ერთ მიღებაზე და/ან ≥ 3 გ დღეში) ან ტკივილგამაყუჩებელი და სიცხის დამწევი მოქმედება (≥ 500 მგ ერთ მიღებაზე და/ან < 3 გ დღეში))

კუჭ-ნაწლავის მხრივ სისხლდენის და წყლულის განვითარების გაზრდილი რისკი. პერორალური ანტიკოაგულანტები

სისხლდენის გაზრდილი რისკი (აასს აზიანებს კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის ლორწოვან გარსს); უზრუნველყოფილი უნდა იყოს შესაბამისი ლაბორატორიული მაჩვენებლების მონიტორინგი და გულდასმითი  დაკვირვება იმ პაციენტებზე, რომლებიც  იყენებენ მსგავს კომბინაციებს.

აასს

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ არასასურველი რეაქციების განვითარების გაზრდილი რისკი, განსაკუთრებით სისხლდენის და წყლულის წარმოქმნის.

არაფრაქციული და დაბალმოლეკულური ჰეპარინები (თერაპიულ დოზებში და/ან ხანდაზმული ასაკის  პაციენტებში გამოყენებისას)

სისხლდენის წარმოქმნის გაზრდილი რისკი (აასს აზიანებენ კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის ლორწოვან გარსს); უზრუნველყოფილი უნდა იყოს გულდასმითი დაკვირვება იმ პაციენტებზე, რომლებიც იყენებენ მსგავს კომბინაციებს.

ლითიუმის შემცველი პრეპარატები

აასს-ებს შეუძლიათ შეამცირონ ლითიუმის თირკმლისმიერი კლირენსი და, შესაბამისად, გაზარდონ მისი კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში, მათ შორის ტოქსიკურ დონემდე. ამიტომ, მსგავსი კომბინაციების გამოყენებისას აუცილებელია სისხლის პლაზმაში ლითიუმის დონის გულდასმითი შემოწმება და აუცილებლობის შემთხვევაში, ლითიუმის შემცველი პრეპარატების დოზის კორექტირება, როგორც აასს-ით  თერაპიის  დროს, ასევე მისი შეწყვეტის შემდეგ.

მეთოტრექსატი (20 მგ-ზე მეტი დოზა კვირაში)

მეთოტრექსატისტოქსიკური, განსაკუთრებით ჰემატოტოქსიკური მოქმედების გაზრდილი რისკი (კომბინირებული გამოყენებისას აასს-ები ამცირებენ მეთოტრექსატის თირკმლისმიერ კლირენსს, რითაც იზრდება ამ უკანასკნელის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში). რეკომენდებულია სიფრთხილის დაცვა აასს-ების, მათ შორის დიკლოფენაკის, გამოყენებისას 24 საათზე უფრო ნაკლები დროის გასვლის შემთხვევაში მეთოტრექსატის მიღებამდე ან მისი მიღების შემდეგ.

ნიკორანდილი                                                                                                                                                               კუჭ-ნაწლავის მხრივ სისხლდენის და წყლულის განვითარების გაზრდილი რისკი.

პემეტრექსედი (თირკმლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობის დროს)                                                                პემეტრექსედისტოქსიკური ეფექტების გაზრდილი რისკი (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები ამცირებენ პემეტრექსედის თირკმლისმიერ კლირენსს).                            სამკურნალო  პრეპარატები, რომლებთან ერთადაც კლოდიფენის გამოყენებისასუნდა იქნას მიღებული სიფრთხილის ზომები

ანტიკოაგულანტები (პერორალური ანტიკოაგულანტების, არაფრაქციული და დაბალმოლეკულური ჰეპარინების გარდა) და ანტიაგრეგანტები

სისხლდენის წარმოქმნის გაზრდილი რისკი (აასს-ები აზიანებს კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის ლორწოვან გარსს). იმისდა მიუხედავად, რომ კლინიკურ კვლევებში არ არსებობს მონაცემები, რომლებიც ადასტურებენ დიკლოფენაკის გავლენას ანტიკოაგულანტების მოქმედებაზე, არსებობს შეტყობინებები იმის შესახებ, რომ სისხლდენის რისკი იზრდება პაციენტებში, რომლებიც იღებენ დიკლოფენაკს ანტიკოაგულანტებთან კომბინაციაში. ამიტომ, უზრუნველყოფილი უნდა იქნას  შესაბამისი ლაბორატორიული მაჩვენებლების მონიტორინგი და გულდასმითი დაკვირვება პაციენტებზე, რომლებიც იყენებენ მსგავს კომბინაციებს.

ციკლოსპორინი

ნეფროტოქსიკური მოქმედების გაზრდილი რისკი, განსაკუთრებით ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში. დიკლოფენაკს, ისევე, როგორც სხვა აასს-ებს, თირკმელებში პროსტაგლანდინების სინთეზზე გავლენის გამო, ციკლოსპორინთან ერთად გამოყენებისას შეუძლია გააძლიეროს ამ უკანასკნელის ნეფროტოქსიკური მოქმედება. ამიტომ, პაციენტებში, რომლებიც  ერთდროულად მკურნალობენ ციკლოსპორინითა და დიკლოფენაკით, ეს უკანასკნელი უნდა იქნას გამოყენებული უფრო დაბალი დოზებით, ვიდრე იმ პაციენტებში, რომლებიც ციკლოსპორინით  მკურნალობას არ იღებენ.

აასს-თან კომბინირებული თერაპიის დასაწყისში პაციენტებში უნდა იქნას გაკონტროლებული თირკმლის ფუნქცია.

კობიმეტინიბი

სისხლდენის წარმოქმნის გაზრდილი რისკი; უზრუნველყოფილი უნდა იყოს გულდასმითი დაკვირვება პაციენტებზე, რომლებიც იყენებენ ამ კომბინაციას.

დიურეზულები, აგფ ინჰიბიტორები, არბ

რისკის ჯგუფის პაციენტებში (ხანდაზმული ასაკის, გაუწყლოებით, რომლებიც ღებულობენ დიურეზულებს, თირკმელების ფუნქციის დარღვევებით) გორგლოვანი ფილტრაციის სიჩქარის შემცირების გამო (აასს აინჰიბირებს პროსტაგლანდინების სინთეზს, რომლებსაც გააჩნია ვაზოდილატაციური თვისებები), მსგავსი კომბინაციების გამოყენების შემთხვევაში შეიძლება განვითარდეს თირკმლის მწვავე უკმარისობა, რომელსაც, ჩვეულებრივ,  შექცევადი ხასიათი აქვს.

სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მსგავსად, დიკლოფენაკმა ისეთ ანტიჰიპერტენზიულ საშუალებებთან ერთდროული გამოყენების დროს, როგორიცაა β-ადრენობლოკატორები და აგფ ინჰიბიტორები, შეიძლება შეამციროს მათი ჰიპოტენზიური ეფექტი. მსგავსი კომბინაციების გამოყენებისას პაციენტებში, განსაკუთრებით ხანდაზმული ასაკისა, აუცილებელია არტერიული წნევის პერიოდული კონტროლი. კომბინირებული თერაპიის დროს პაციენტებმა უნდა მიიღონ საკმარისი რაოდენობის სითხე, გარდა ამისა, მისი დაწყების შემდეგ და პერიოდულად თერაპიის მთელი ხანგრძლივობის განმავლობაში რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი, განსაკუთრებით აგფ ინჰიბიტორების გამოყენების შემთხვევაში, რაც დაკავშირებულია ნეფროტოქსიკური მოქმედების  რისკის ზრდასთან.

მეთოტრექსატი (20 მგ კვირაში ან ნაკლები)

ტოქსიკური, განსაკუთრებით ჰემატოტოქსიკური მოქმედების გაზრდილი რისკი  (კომბინირებული გამოყენებისას აასს-ები ამცირებენ მეთოტრექსატის თირკმლისმიერ კლირენსს, რითაც ზრდიან ამ უკანასკნელის კონცენტრაციას სისხლის პლაზმაში).                           კომბინირებული თერაპიის პირველი კვირების განმავლობაში სისხლის ანალიზის კონტროლი უნდა ჩატარდეს ყოველკვირეულად.

თირკმელების ფუნქციის მონიტორინგი რეკომენდებულია პაციენტებში თირკმელების ფუნქციის უკვე არსებული დარღვევით (თუნდაც მსუბუქი), ასევე ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში.                                                                                                                                                          რეკომენდებულია სიფრთხილის დაცვა აასს-ების, მათ შორის დიკლოფენაკის, გამოყენებისას 24 საათზე მცირე დროის მონაკვეთში მეთოტრექსატის მიღებამდე ან მის შემდეგ.  

პემეტრექსედი (თირკმელების ფუნქცია არ არის დარღვეული)

პემეტრექსედის ტოქსიკური მოქმედების გაზრდილი რისკი (აასს-ები ამცირებენ პემეტრექსედის თირკმლისმიერ კლირენსს); საჭიროა თირკმლის ფუნქციის შესაბამისი ლაბორატორიული პარამეტრების კონტროლი.

ტაკროლიმუსი

ნეფროტოქსიკური მოქმედების გაზრდილი რისკი, განსაკუთრებით ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში. კომბინირებული თერაპიის დასაწყისში საჭიროა თირკმლის ფუნქციის კონტროლი.

ტენოფოვირისდიზოპროქსილი

ტენოფოვირის ნეფროტოქსიკური მოქმედების გაზრდილი რისკი, განსაკუთრებით აასს-ების მაღალი დოზებით გამოყენებისას ან თირკმლის უკმარისობის განვითარების რისკის ფაქტორების არსებობისას; კომბინირებული თერაპიის შემთხვევაში საჭიროა თირკმლის ფუნქციის კონტროლი.

სამკურნალო საშუალებები, რომლებისკლოდიფენთან ერთად გამოყენების საკითხი მოითხოვს ყურადღებით განხილვას     

ასმ(დოზებში, რომლებსაც აქვს ანტიაგრეგანტული მოქმედება (50 მგ-დან 375 მგ-მდე დღე-ღამეში ერთ ან რამდენიმე მიღებაზე))

კუჭ-ნაწლავის მხრივ სისხლდენის და წყლულის წარმოქმნის გაზრდილი რისკი.                         ანტიაგრეგანტები

სისხლდენის წარმოქმნის გაზრდილი რისკი, განსაკუთრებით კუჭ-ნაწლავიდან.

ჰიპოგლიკემიური საშუალებები

კლინიკური კვლევების მონაცემები მიუთითებენ, რომ დიკლოფენაკი არ ახდენს გავლენას პერორალური ჰიპოგლიკემიური საშუალებების კლინიკურ ეფექტურობაზე. თუმცა, არსებობს ცალკეული ცნობები როგორც ჰიპოგლიკემიის, ასევე ჰიპერგლიკემიის განვითარების შემთხვევების შესახებ დიკლოფენაკითა და ჰიპოგლიკემიური საშუალებებით კომბინირებული თერაპიისას, როდესაც საჭირო ხდებოდა ამ უკანასკნელების დოზის კორექტირება. ამასთან დაკავშირებით, როგორც პრევენციული ღონისძიება, ასეთი კომბინაციების გამოყენებისას პაციენტებში რეკომენდებულია სისხლის პლაზმაში გლუკოზის კონცენტრაციის კონტროლი.

β-ბლოკატორები (ესმოლოლის გარდა)

ჰიპოტენზიური ეფექტის შემცირება (აასს-ები აინჰიბირებს პროსტაგლანდინების სინთეზს, რომლებსაც აქვს ვაზოდილატაციური თვისებები).

დეფერაზიროქსი

კუჭ-ნაწლავის მხრივ სისხლდენის და წყლულის განვითარების გაზრდილი რისკი.

დიგოქსინი

დიკლოფენაკის დიგოქსინთან კომბინირებული გამოყენებისას შესაძლებელია ამ უკანასკნელის კონცენტრაციის მომატება სისხლის პლაზმაში, ამიტომ ასეთი კომბინაციის გამოყენებისას რეკომენდებულია დიგოქსინის დონის კონტროლი სისხლის შრატში.

გკს(ჰიდროკორტიზონის გარდა)

კნტ-ის მხრივ არასასურველი რეაქციების განვითარების გაზრდილი რისკი, განსაკუთრებით სისხლდენისა და წყლულის.

არაფრაქციული და დაბალმოლეკულური ჰეპარინები (პროფილაქტიკური დოზებით გამოყენებისას)

სისხლდენის წარმოქმნის გაზრდილი რისკი.

პრეპარატები, რომლების გამოყენების დროსაც ვითარდება ჰიპერკალიემია (ტრიმეტოპრიმის ჩათვლით)

ჰიპერკალიემიის განვითარების გაზრდილი რისკი, შესაძლოა ლეტალური გამოსავლით; მსგავსი კომბინაციების გამოყენების შემთხვევაში აუცილებელია სისხლის შრატში კალიუმის დონის რეგულარული კონტროლი.

CYP2C9 ინჰიბიტორები

CYP2C9 ინჰიბიტორებთან (როგორიცაა ვორიკონაზოლი) ერთდროული გამოყენებისას  რეკომენდებულია სიფრთხილის დაცვა, რადგან დიკლოფენაკის კონცენტრაცია  სისხლის პლაზმაში შეიძლება მნიშვნელოვნად გაიზარდოს.

სუში 

სისხლდენის წარმოქმნის გაზრდილი რისკი.

ადრენერგული და სეროტონინერგული აქტივობის მქონე პრეპარატები

სისხლდენის წარმოქმნის გაზრდილი რისკი.

პენტოქსიფილინი                                                                                                                                               სისხლდენის წარმოქმნის გაზრდილი რისკი.

ფენიტოინი                                                                                                                                          დიკლოფენაკის ფენიტოინთან კომბინირებული გამოყენების შემთხვევაში შესაძლებელია ამ უკანასკნელის კონცენტრაციის მომატება სისხლის პლაზმაში, ამიტომ ასეთი კომბინაციის გამოყენებისას რეკომენდებულია ფენიტოინის დონის კონტროლი სისხლის პლაზმაში.    

ქინოლონები                                                                                                                                                               არის შეტყობინებები ცალკეული შემთხვევების შესახებ, როდესაც პაციენტებს განუვითარდათ კრუნჩხვები, რაც შეიძლება დაკავშირებული იყოს აასს-ებით და ქინოლონებით კომბინირებულ თერაპიასთან.

ფერტილობაბა, ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბირებამ შეიძლება უარყოფითად იმოქმედოს ორსულობაზე და/ან ემბრიონის/ნაყოფის განვითარებაზე.

რისკები, რომლებიც დაკავშირებულია პრეპარატის გამოყენებასთან ორსულობის პირველ ტრიმესტრში

ეპიდემიოლოგიური კვლევების მონაცემები მოწმობენ, რომ ორსულობის ადრეულ ვადებში პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბიტორების გამოყენება დაკავშირებულია სპონტანური აბორტის, გულის მანკების და გასტროშიზისის განვითარების გაზრდილ რისკთან. გულ-სისხლძარღვთა სისტემის თანდაყოლილი მანკების განვითარების აბსოლუტური რისკი გაიზარდა 1%-ზე ნაკლებიდან დაახლოებით 1,5%-მდე; სავარაუდოა, რომ რისკი იზრდება დოზის გაზრდასთან და თერაპიის ხანგრძლივობასთან ერთად.

ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში დადგენილია, რომ პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბიტორების გამოყენების დროს იზრდება ემბრიოფეტალური სიკვდილიანობა პრე- და პოსტიმპლანტაციურ პერიოდში. გარდა ამისა, პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბიტორების შეყვანისას ცხოველებისათვის გესტაციის პერიოდში (ნაყოფის ორგანოგენეზის პერიოდი), აღინიშნებოდა განვითარების სხვადასხვა მანკების წარმოქმნის სიხშირის ზრდა, მათ შორის გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მანკებისა.

ორსულობის მე-20 კვირიდან დაწყებული დიკლოფენაკის გამოყენება შეიძლება იყოს დაკავშირებული  ნაყოფში თირკმელების ფუნქციის დარღვევის შედეგად განვითარებულ ოლიგოჰიდრამნიონთან. მოცემული ცვლილებები შეიძლება აღინიშნებოდეს მკურნალობის დაწყებიდან დროის მოკლე პერიოდის განმავლობაში, როგორც წესი, თერაპიის შეწყვეტის შემდეგ ისინი შექცევადი ხასიათისაა. გარდა ამისა, არსებობს შეტყობინებები ორსულობის მეორე ტრიმესტრში პრეპარატის გამოყენებისას არტერიული სადინრის შევიწროების შესახებ, რომელიც, როგორც წესი, შექცევადია მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ. ამიტომ ორსულობის I ან II ტრიმესტრში მყოფ ქალებში კლოდიფენი უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ იმ შემთხვევებში, როდესაც ეს უკიდურესად აუცილებელია. ქალებში, რომლებიც გეგმავენ ორსულობას, ასევე ორსულობის I ან II ტრიმესტრში, კლოდიფენი უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ მინიმალური ეფექტური დოზით დროის მაქსიმალურად მოკლე პერიოდში. ორსულობის მე-20 კვირიდან დაწყებული დიკლოფენაკის რამდენიმე დღის განმავლობაში გამოყენების დროს უნდა იქნას ჩატარებული ნაყოფის მონიტორინგი  ოლიგოჰიდრამნიონის განვითარებისა და აორტის სადინრის შევიწროების საკითხთან დაკავშირებით. კლოდიფენით თერაპია უნდა შეწყდეს ოლიგოჰიდრამნიონის ან აორტის სადინრის შევიწროების შემთხვევაში.

პრეპარატის გამოყენება ქალებში ორსულობის III ტრიმესტრში (ორსულობის მე-6 თვიდან დაწყებული ან ორსულობის 24-ე კვირის შემდეგ), ერთჯერადი დოზის ჩათვლით, უკუნაჩვენებია. ამ პერიოდის განმავლობაში პრეპარატის უნებლიე გამოყენების შემთხვევაში, მიზანშეწონილია ნაყოფის და/ან ახალშობილის გულის და თირკმელების ფუნქციების მონიტორინგის ჩატარება ზემოქმედების დროის გათვალისწინებით (მონიტორინგის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია დიკლოფენაკის ნახევარგამოყოფის პერიოდზე).

რისკები, რომლებიც დაკავშირებულია პრეპარატის გამოყენებასთანორსულობის მე-12 კვირიდან (ბავშვის დაბადებამდე):

- აასს-ების გამოყენებისას ორსულობის მე-12 კვირიდან პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბირების გამო  ნაყოფს შეიძლება განუვითარდეს თირკმლის უკმარისობა:

• საშვილოსნოსშიდა(in utero),დაწყებულიორსულობის მე-12 კვირიდან (ნაყოფში შარდის წარმოქმნის პროცესის დასაწყისი): ოლიგოჰიდრამნიონი (როგორც წესი, თერაპიის შეწყვეტის შემდეგ ატარებს შექცევად ხასიათს) ან სანაყოფე წყლების არარსებობა (განსაკუთრებით აასს-ის ხანგრძლივი ზემოქმედებისას) (იხ. ზემოთ);
• ბავშვის დაბადებისას: თირკმელების შექცევადი ან შეუქცევადი უკმარისობა, რომელიც დაკავშირებულია მძიმე ჰიპერკალიემიის განვითარების რისკთან ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში (განსაკუთრებით ორსულობის გვიან ვადებში აასს-ის ხანგრძლივი ზემოქმედებისას).

რისკები, რომლებიც დაკავშირებულია პრეპარატის გამოყენებასთან ორსულობის 24-ე კვირიდან (ბავშვის დაბადებამდე):

- ორსულობის 24-ე კვირის შემდგომ პერიოდში აასს-ის გამოყენებისას ნაყოფს შეიძლება დაურეგისტრირდეს ტოქსიკურობის ნიშნები ფილტვ-გულთან მიმართებაში (არტერიული სადინრის ნაადრევი შევიწროება/დახურვა და ფილტვისმიერი ჰიპერტენზია), რაც შეიძლება იყოს მარჯვენა პარკუჭის უკმარისობის განვითარების ან საშვილოსნოსშიდა სიკვდილის მიზეზი (რისკი იზრდება ორსულობის გვიან ვადებში აასს-ის ზემოქმედების შემთხვევაში (ცვლილებების შეუქცევადობის მაღალი ალბათობა)); მსგავსი ცვლილებები შეიძლება აღინიშნებოდეს აასს-ის ერთჯერადი გამოყენების დროსაც.

ორსულობის გვიან ვადებში აასს-ის გამოყენებისას ქალს და ახალშობილს შეიძლება აღენიშნებოდეს შემდეგი არასასურველი რეაქციები:

• სისხლდენის დროის მაჩვენებლის მომატება (ანტიაგრეგანტული ეფექტი შეიძლება განვითარდეს ძალიან დაბალი დოზების გამოყენებისასაც კი);
• საშვილოსნოს კუმშვადობის უნარის შემცირება (რასაც შეიძლება თან ახლდეს მშობიარობის  შეფერხება და მისი ხანგრძლივობის გაზრდა).

ლაქტაცია

აასს-ები გამოიყოფა დედის რძესთან ერთად, ამიტომ ქალებში ძუძუთი კვების პერიოდში არ არის რეკომენდებული კლოდიფენის გამოყენება.

ფერტილობა

ისევე, როგორც სხვა აასს-ებს, კლოდიფენს შეუძლია მოახდინოს დროებითი უარყოფითი გავლენა ფერტილობაზე ქალებში (ოვულაციის პროცესზე ზემოქმედება), ამიტომ პრეპარატის გამოყენება არ არის რეკომენდებული ქალებში, რომლებიც გეგმავენ ორსულობას. ქალებში, რომლებიც ვერ ახერხებენ დაორსულებას ან უტარდებათ გამოკვლევები უნაყოფობის გამო, უნდა იქნას განხილული საკითხი პრეპარატის მიღების შეწყვეტის შესახებ.

ზეგავლენა ავტოტრანსპორტის ტარებისა და მექანიზმების მართვის უნარზე

პრეპარატი ახდენს უმნიშვნელო გავლენას ავტოტრანსპორტის ტარებისა  და მექანიზმების მართვის უნარზე.

პაციენტებმა, რომლებსაც პრეპარატის გამოყენებისას უვითარდებათ ისეთი არასასურველი რეაქციები, როგორიცაა მხედველობის დარღვევები, ძილიანობა, თავბრუსხვევა და სხვა დარღვევები ცენტრალური ნერვული სისტემის მხრიდან, თავი უნდა შეიკავონ ავტოტრანსპორტის ტარების ან მექანიზმების მართვისგან.

არასასურველი რეაქციები

როგორც კლინიკური, ასევე ეპიდემიოლოგიური კვლევების შედეგები მოწმობენ, რომ დიკლოფენაკით თერაპიის დროს, განსაკუთრებით სამკურნალო საშუალების მაღალი დოზებით (150 მგ დღეში) და ხანგრძლივი დროის განმავლობაში გამოყენებისას, მატულობს არტერიული თრომბოზების წარმოქმნის რისკი (მაგალითად, მიოკარდიუმის ინფარქტი ან ინსულტი).

ყველაზე ხშირად დიკლოფენაკის გამოყენების დროს აღინიშნა არასასურველი რეაქციები კნტ-ის მხრივ; შეიძლება წარმოიქმნას კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა, განვითარდეს წყლულები და პერფორაციები, ზოგჯერ ლეტალური გამოსავლით, განსაკუთრებით ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში.

აასს-ების გამოყენებისას იქნა აღნიშნული ისეთი არასასურველი რეაქციები, როგორიცაა გულისრევა, ღებინება, დიარეა, მეტეორიზმი, კონსტიპაცია, დისპეფსია, წყლულოვანი სტომატიტი, ტკივილი მუცელში, მელენა, სისხლიანი ღებინება, წყლულოვანი კოლიტის ან კრონის დაავადების გამწვავება, ნაკლებად ხშირად - გასტრიტი.

არასასურველი რეაქციები ჩამოთვლილია ქვემოთ MedDRA-ის სისტემურ-ორგანული კლასების მიხედვით. არასასურველი რეაქციების სიხშირის პარამეტრები განისაზღვრება შემდეგნაირად: ძალიან ხშირად (≥ 1/10); ხშირად (≥ 1/100, მაგრამ < 1/10); არახშირად (≥ 1/1000, მაგრამ < 1/100); იშვიათად (≥ 1/10000 მაგრამ < 1/1000); ძალიან იშვიათად (< 1/10000); სიხშირე უცნობია (შეუძლებელია შეფასდეს არსებული მონაცემების მიხედვით).

სისხლისა და ლიმფური სისტემის მხრივ: ძალიან იშვიათად - თრომბოციტოპენია პურპურით ან მის გარეშე, ლეიკოპენია, ანემია (ჰემოლიზური და აპლასტიური ანემიის ჩათვლით), აგრანულოციტოზი, ძვლის ტვინის აპლაზია.

იმუნური სისტემის მხრივ: იშვიათად - ჰიპერმგრძნობელობა, ანაფილაქსიური და ანაფილაქტოიდური რეაქციები, განსაკუთრებით პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ჰიპერმგრძნობელობა ასმ-ს მიმართ (არტერიული ჰიპოტენზიისა და შოკის ჩათვლით); ძალიან იშვიათად - ანგიონევროზული შეშუპება (სახის შეშუპების ჩათვლით); სიხშირე უცნობია - ალერგიული პურპურა.

ფსიქიკის დარღვევები: ძალიან იშვიათად - დეზორიენტაცია, დეპრესია, უძილობა, ღამის კოშმარები, გაღიზიანებადობა, ფსიქოზური აშლილობა.

ნერვული სისტემის მხრივ: ხშირად - თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა; იშვიათად - ძილიანობა; ძალიან იშვიათად - პარესთეზია, მეხსიერების დაქვეითება, კრუნჩხვები, შფოთვა, ტრემორი, ასეპტიური მენინგიტი, გემოს დარღვევა, თავის ტვინში სისხლის მიმოქცევის დარღვევა; სიხშირე უცნობია - ასთენია.

მხედველობის ორგანოს მხრივ: ძალიან იშვიათად - მხედველობის დარღვევა, მხედველობის სიმკვეთრის დარღვევა, დიპლოპია.

დარღვევები სმენის ორგანოსა და ლაბირინთის მხრივ: ხშირად - ვერტიგო; ძალიან იშვიათად - ხმაური  ყურებში, სმენის დარღვევა.

გულის მხრივ: არახშირად - მიოკარდიუმის ინფარქტი, გულის უკმარისობა, პალპიტაცია, ტკივილი გულმკერდის არეში; სიხშირე უცნობია - კოუნისის სინდრომი.

სისხლძარღვების მხრივ: ძალიან იშვიათად - არტერიული ჰიპერტენზია, ვასკულიტი; სიხშირე უცნობია - შეშუპებები, არტერიული ჰიპოტენზია.

სასუნთქი სისტემის, გულმკერდის ორგანოებისა და შუასაყრის მხრივ: იშვიათად - ბრონქული ასთმა (ქოშინის ჩათვლით); ძალიან იშვიათად - პნევმონიტი; სიხშირე უცნობია - ბრონქოსპაზმი.

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: ხშირად - გულისრევა, ღებინება, დიარეა, დისპეფსია, მუცლის ტკივილი, მეტეორიზმი, ანორექსია; არახშირად - სპაზმები მუცელში, ტკივილი ეპიგასტრიუმის არეში, ბოყინი; იშვიათად - გასტრიტი, კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა, სისხლიანი ღებინება, სისხლიანი დიარეა, მელენა, კუჭის ან ნაწლავის წყლული სისხლდენით ან პერფორაციით  ან  მათ გარეშე, კუჭის/თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლული, საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის პერფორაცია ან სისხლდენა (სიხშირე მატულობს დოზის გაზრდასთან ერთად); ძალიან იშვიათად - საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის ქვედა ნაწილის დარღვევები (ჰემორაგიული კოლიტისა და წყლულოვანი კოლიტის ან კრონის დაავადების გამწვავების ჩათვლით), კონსტიპაცია, სტომატიტი (წყლულოვანი სტომატიტის ჩათვლით), გლოსიტი, საყლაპავის დარღვევები, ნაწლავის დიაფრაგმის მსგავსი სტრიქტურები, პანკრეატიტი, ბუასილი; სიხშირე უცნობია - იშემიური კოლიტი.

ღვიძლისა და სანაღვლე გზების მხრივ: ხშირად - ტრანსამინაზების დონის მომატება სისხლის პლაზმაში; იშვიათად - ჰეპატიტი სიყვითლით ან მის გარეშე, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა; ძალიან იშვიათად - ფულმინანტური ჰეპატიტი, ღვიძლის ნეკროზი, ღვიძლის უკმარისობა.

კანისა და კანქვეშა ქსოვილების მხრივ: ხშირად - გამონაყარი; იშვიათად - ჭინჭრის ციება; ძალიან იშვიათად - ბულოზური დერმატიტი, ეგზემა, ერითემა, მულტიფორმული ერითემა, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ლაიელის სინდრომი, ექსფოლიაციური დერმატიტი, თმის ცვენა, ფოტოსენსიბილიზაციის რეაქციები, პურპურა, რევმატოიდული პურპურა (შენლეინ-გენოხის პურპურა), ქავილი.

თირკმელებისა და შარდგამომყოფი გზების მხრივ: ძალიან იშვიათად - თირკმლის მწვავე უკმარისობა (თირკმელების მწვავე ფუნქციური უკმარისობა რისკ-ფაქტორების მქონე პაციენტებში), ჰემატურია, პროტეინურია, თირკმელების ორგანული დაზიანება, რასაც შეიძლება ახლდეს თირკმლის მწვავე უკმარისობის განვითარება (მათ შორის ნეფროზული სინდრომი, ინტერსტიციული ნეფრიტი, თირკმლის პაპილარული ნეკროზი, მწვავე ტუბულარული ნეკროზი); სიხშირე უცნობია - ორგანიზმში სითხის შეკავება შეშუპების, ჰიპერკალიემიის შესაძლო განვითარებით.

ზოგადი დარღვევები და დარღვევები შეყვანის ადგილზე: ხშირად - გაღიზიანება შეყვანის ადგილზე; იშვიათად - პროქტიტი; სიხშირე უცნობია - ადგილობრივი გაღიზიანება, ანუსის ანთება.

შეტყობინებები საეჭვო არასასურველი რეაქციების შესახებ

სამკურნალო საშუალების რეგისტრაციის შემდგომ მნიშვნელოვანია შეტყობინებები საეჭვო არასასურველი რეაქციების თაობაზე. თუ პაციენტს გამოუვლინდა სერიოზული არასასურველი რეაქცია სამკურნალო საშუალებაზე ან ახალი არასასურველი რეაქციის აღნიშვნის შემთხვევაში, რომელიც ამ ნაწილში აღწერილი არ არის, გთხოვთ ინფორმირება მოახდინოთ ფარმაკოზედამხედველობის ეროვნული სისტემის შესაბამისად.

ჭარბი დოზირება

სიმპტომები

დიკლოფენაკის დოზის გადაჭარბებას არ აქვს დამახასიათებელი კლინიკური სურათი. დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში შეიძლება განვითარდეს ისეთი სიმპტომები, როგორიცაა თავის ტკივილი, ხმაური ყურებში, თავბრუსხვევა, შფოთვა, კუნთების კრთომა, მომატებული გაღიზიანებადობა, ატაქსია, თავბრუსხვევა, კრუნჩხვები, განსაკუთრებით მცირეწლოვან ბავშვებში, ტკივილი ეპიგასტრიუმში, გულისრევა, ღებინება, სისხლით ღებინება, კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა, დიარეა, საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის წყლული, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევები, ოლიგურია. მძიმე შემთხვევებში შეიძლება განვითარდეს თირკმლის მწვავე უკმარისობა და ღვიძლის დაზიანება.

მკურნალობა

პაციენტი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გადაყვანილი სტაციონარის სპეციალიზებულ განყოფილებაში. აასს-ების, მათ შორის დიკლოფენაკის, დოზის მწვავე გადაჭარბებისას, უნდა ჩატარდეს ისეთი გართულებების სიმპტომური მკურნალობა, როგორიცაა არტერიული ჰიპოტენზია, თირკმლის უკმარისობა, კრუნჩხვები, კუჭ-ნაწლავის დარღვევები და სუნთქვის დათრგუნვა. კრუნჩხვების დროს უნდა იქნას გამოყენებული დიაზეპამი ან ფენობარბიტალი. სპეციალური ზომები, მაგალითად ფორსირებული დიურეზი, დიალიზი ან ერითროციტური მასის გადასხმა, შეიძლება არ იყოს ეფექტური, პლაზმის ცილებთან აასს-ების შეკავშირების მაღალი ხარისხისა და მათი მნიშვნელოვანი მეტაბოლიზმის გათვალისწინებით.

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო და ანტირევმატული საშუალებები. ძმარმჟავას და მისი მონათესავე ნაერთების წარმოებულები. ათქ კოდი: M01AB05.

მოქმედების მექანიზმი

ნატრიუმის დიკლოფენაკი არის არასტეროიდული სამკურნალო საშუალება ანტირევმატული, ანთების საწინააღმდეგო, ტკივილგამაყუჩებელი და სიცხის დამწევი თვისებებით. ექსპერიმენტულად დადასტურებულია, რომ მისი მოქმედების მექანიზმი დაკავშირებულია პროსტაგლანდინების ბიოსინთეზის ინჰიბირებასთან, რომლებიც მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ ანთებითი პროცესის განვითარებაში, ტკივილის სინდრომის განვითარებასა  და სხეულის ტემპერატურის მატებაში.

ნატრიუმის დიკლოფენაკი in vitro ისეთი კონცენტრაციებით, როგორიც ადამიანის პლაზმაშია, არ აფერხებს პროტეოგლიკანების ბიოსინთეზს ხრტილოვან ქსოვილში.

ფარმაკოდინამიკური ეფექტები

დიკლოფენაკის ანთების საწინააღმდეგო და ტკივილგამაყუჩებელი მოქმედება  რევმატული დაავადებებისას კლინიკურად ვლინდება ისეთი ნიშნებისა და სიმპტომების გამოხატულობის მნიშვნელოვან დაქვეითებაში, როგორიცაა ტკივილის სინდრომი  მოსვენებულ მდგომარეობაში და მოძრაობისას, დილის შებოჭილობა, სახსრების შეშუპება, აგრეთვე დაზიანებული სახსრების ფუნქციის გაუმჯობესებაში.

პოსტტრავმული და პოსტოპერაციული ანთებითი მდგომარეობების დროს გამოყენების შემთხვევაში სამკურნალო საშუალება სწრაფად ამცირებს როგორც სპონტანური,  ასევე მოძრაობასთან დაკავშირებული ტკივილის სინდრომის გამოხატულებას და ამცირებს ანთებითი და ტრავმული გენეზის შეშუპებას.

დიკლოფენაკის ანალგეზური ეფექტი ნაჩვენები იყო კლინიკურ კვლევებში ზომიერად და მნიშვნელოვნად გამოხატული არარევმატული ტკივილის სინდრომისას.

სამკურნალო საშუალებას ასეთივე დადებითი მოქმედება გააჩნია შაკიკის შეტევებისას.

ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

შეწოვა

რექტალური სუპოზიტორიების ფორმით გამოყენების დროს დიკლოფენაკი სწრაფად აბსორბირდება საჭმლის მომნელებელ ტრაქტში (შეწოვის სიჩქარე უფრო მაღალია, ვიდრე ტაბლეტების სახით შიგნით მიღებისას), ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 50%. ამავდროულად, დიკლოფენაკის შეწოვის ხარისხი რექტალური შეყვანისას ნაკლებია, ვიდრე ტაბლეტების სახით პერორალური მიღებისას. დიკლოფენაკის სუპოზიტორების სახით გამოყენების შემდეგ (დოზა 50 მგ), სამკურნალო საშუალების მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში (C_max) მიიღწევა 1 საათის განმავლობაში და შეადგენს დაახლოებით 2 მკგ/მლ. ამ შემთხვევაში მაქსიმალური კონცენტრაცია, რომელიც გამოითვლება დოზირების ერთეულზე, შეადგენს დაახლოებით მის 2/3-ს დიკლოფენაკის ტაბლეტების სახით პერორალური მიღების შემდეგ. სამკურნალო საშუალების რაოდენობა, რომელიც ხვდება სისხლის მიმოქცევის სისტემაში,  შეყვანილი დოზის პირდაპირპროპორციულია.

ღვიძლში პირველი გავლისას (პირველი გავლის ეფექტი) მეტაბოლიზდება დიკლოფენაკის შეყვანილი დოზის 50%. ისევე როგორც შიგნით მისაღები წამლის ფორმიების გამოყენების შემთხვევაში, დიკლოფენაკის  რექტალური სუპოზიტორიების სახით გამოყენებისას, პრეპარატის კონცენტრაცია-დროის მრუდის (AUC) ქვეშ არსებული ფართობი დაახლოებით ორჯერ ნაკლებია, ვიდრე ინტრავენური ან ინტრამუსკულარული შეყვანის შემდეგ. განმეორებითი გამოყენებისას პრეპარატის ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები არ იცვლება. რეკომენდებული დოზებით გამოყენებისას ორგანიზმში დიკლოფენაკის დაგროვება მოსალოდნელი არ არის.

განაწილება

დიკლოფენაკი 99,7% უკავშირდება პლაზმის ცილებს, ძირითადად ალბუმინს (99,4%). განაწილების სავარაუდო მოჩვენებითი მოცულობაა 0,12-0,17 ლ/კგ.

დიკლოფენაკი აღწევს სინოვიალურსითხეში, სადაც მაქსიმალური კონცენტრაცია აღინიშნება C_max-ის მიღწევიდან 2-4 საათის შემდეგ. სინოვიალური სითხიდან პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 3-6 საათს. დიკლოფენაკის კონცენტრაცია სინოვიალურ სითხეში C_max-ის მიღწევიდან ორი საათის შემდეგაღემატება ამ უკანასკნელს; ეს შესაძლებელია აღინიშნებოდეს 12 საათამდე ხანგრძლივობის დროის მანძილზე.

დიკლოფენაკი დაბალი კონცენტრაციით (100 ნგ/მლ) ერთხელ აღმოჩენილ იქნა ქალის დედის რძეში ლაქტაციის პერიოდში. პრეპარატის გაანგარიშებითი რაოდენობა, რომელსაც ბავშვი იღებდა დედის რძესთან ერთად, ეკვივალენტური იყო 0,03 მგ/კგ/დღე-ღამეში.

მეტაბოლიზმი

დიკლოფენაკი ინტენსიურად და თითქმის მთლიანად მეტაბოლიზდება, ძირითადად ღვიძლში. ბიოტრანსფორმაციის პროცესში დიკლოფენაკი ნაწილობრივ უკავშირდება გლუკურონის მჟავას, მაგრამ უპირატესად პრეპარატი განიცდის ერთჯერად და მრავალჯერად ჰიდროქსილირებას და მეტოქსილირებას, რის შედეგადაც წარმოიქმნება რამდენიმე ფენოლური მეტაბოლიტი (3'-ჰიდროქსი-, 4'-ჰიდროქსი-, 5-ჰიდროქსი-, 4',5-დიჰიდროქსი და 3'-ჰიდროქსი-4'-მეტოქსი-დიკლოფენაკი), რომელთა უმეტესობა შემდგომ გამოიყოფა ორგანიზმიდან გლუკურონის მჟავასთან კონიუგირებული სახით. ორი ფენოლური მეტაბოლიტი ბიოლოგიურად აქტიური ნაერთებია, მაგრამ გაცილებით ნაკლები რაოდენობით, ვიდრე დიკლოფენაკი.

გამოყოფა

დიკლოფენაკის პლაზმური ნახევარგამოყოფის საბოლოო პერიოდი შეადგენს 1-2 საათს. დიკლოფენაკის საერთო სისტემური პლაზმური კლირენსი არის 263 ± 56 მლ/წთ. ოთხ მეტაბოლიტს, მათ შორის ორ აქტიურ მეტაბოლიტს, ასევე აქვს სისხლის პლაზმიდან ნახევარგამოყოფის ხანმოკლე პერიოდი 1-3 საათის განმავლობაში; 3'-ჰიდროქსი-4'-მეტოქსი-დიკლოფენაკს აქვს მნიშვნელოვნად უფრო გრძელი ნახევარგამოყოფის პერიოდი, მაგრამ ის პრაქტიკულად არააქტიურია. პრეპარატი გამოიყოფა ორგანიზმიდან შარდთან ერთად და საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის მეშვეობით.

პრეპარატის შეყვანილი დოზის დაახლოებით 60% გამოიყოფა შარდში გლუკურონის მჟავასთან კონიუგირებული დიკლოფენაკის და მისი მეტაბოლიტების სახით, რომელთა უმეტესობა ასევე გლუკურონის მჟავასთან კონიუგატებია, 1%-ზე ნაკლები - უცვლელი სახით. პრეპარატის დარჩენილი რაოდენობა გამოიყოფა მეტაბოლიტების სახით ნაღველთან ერთად კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მეშვეობით.

ურთიერთკავშირი ფარმაკოკინეტიკა/ფარმაკოდინამიკა

დიკლოფენაკს აქვს ხაზოვანი ფარმაკოკინეტიკა დოზის დიაპაზონში 25 მგ-დან 150 მგ-მდე.

პაციენტთა განსაკუთრებული ჯგუფები

ხანდაზმული ასაკის პაციენტები

არ იყო ასაკთან დაკავშირებული განსხვავებები პრეპარატის აბსორბციაში, მეტაბოლიზმში ან ელიმინაციაში.

პაციენტები თირკმლის ფუნქციის დარღვევებით

პაციენტებში ჩვეული დოზებით ერთჯერადი გამოყენებისას პრეპარატის კინეტიკურ მონაცემებზე დაყრდნობით, ორგანიზმში დიკლოფენაკის დაგროვება მოსალოდნელი არ არის. პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ კრეატინინის კლირენსი 10 მლ/წთ-ზე ნაკლები, წონასწორულ მდგომარეობაში ჰიდროქსილირებული მეტაბოლიტების გამოთვლითი პლაზმური კონცენტრაციები იქნება დაახლოებით 4-ჯერ მეტი ვიდრე ჯანმრთელ სუბიექტებში, თუმცა, ეს მეტაბოლიტები საბოლოოდ გამოიყოფა ნაღველის მეშვეობით.

ღვიძლის დაავადების მქონე პაციენტები

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევების მქონე პაციენტებში (ქრონიკული ჰეპატიტი ან ღვიძლის კომპენსირებული ციროზი), დიკლოფენაკის კინეტიკა და მეტაბოლიზმი მსგავსია ასეთებისა პაციენტებში, რომლებსაც არ აქვთ ღვიძლის დაავადება.

ვარგისიანობის ვადა

3 წელი წარმოების თარიღიდან.

არ გამოიყენება ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

განსაკუთრებული მითითებები შენახვისას

ინახება არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.

ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას!

შეფუთვის ტიპი და შიგთავსი

რექტალური სუპოზიტორიები.

6 სუპოზიტორია სტრიპში. 1 სტრიპი სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მუყაოს კოლოფში.

5 სუპოზიტორია სტრიპში. 2 სტრიპი სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მუყაოს კოლოფში.

განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები უტილიზაციისას და სხვა სამუშაოების შესრულებისას

განსაკუთრებული მოთხოვნები არ არსებობს.

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - III , გაიცემა რეცეპტის გარეშე

წარმოებულია

„ვორლდ მედიცინ ილაჩ სან. ვე ტიჯ. ა.შ.“-ს მიერ, თურქეთი

(15 თემუზ მაჰ. ჯამი იოლუ ჯად. # 50 გიუნეშლი ბაგჩილარ/სტამბული)

"WORLD MEDICINE İLAÇ SAN. VE TİC. A.Ş.", TURKEY

(15 Temmuz Mah. Cami Yolu Cad. No: 50 Güneşli Bağcılar / İstanbul).