მედროლგინი 30მგ/მლ 1მლ #5ა

გამოყენების ინსტრუქცია

მედროლგინი

სავაჭრო დასახელება
მედროლგინი, Mედროლგინ

საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება
კეტოროლაკი, Kეტოროლაც

წამლის ფორმა
საინექციო ხსნარი.
აღწერილობა: გამჭვირვალე უფერო ან მქრქალი ყვითელი ფერის ხსნარი.

შემადგენლობა
პრეპარატის 1 ამპულა შეიცავს
აქტიური ნივთიერება: კეტოროლაკის ტრომეტამოლი 30 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები: დინატრიუმის ედეტატი, ეთილის სპირტი, ნატრიუმის ქლორიდი, ნატრიუმის ჰიდროქსიდი, ქლორწყალბადმჟავა ან ნატრიუმის ჰიდროქსიდი, საინექციო წყალი.

პრეპარატის ათქ კოდი M01AB15

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო ან ანტირევმატული საშუალებები. ძმარმჟავას წარმოებულები და მონათესავე ნაერთები.

ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკა
კეტოროლაკის ტრომეტამოლი ძლიერი ანალგეზიური საშუალებაა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების (აასს) ჯგუფიდან. კეტოროლაკის ტრომეტამოლი არ მიეკუთვნება ოპიოიდების კლასს და არ უკავშირდება ოპიოიდურ რეცეპტორებს. მისი მოქმედების მექანიზმი მდგომარეობს ფერმენტის ციკლოოქსიგენაზა (ცოგ) ინჰიბირებაში, რაც იწვევს პროსტაგლანდინების სინთეზის დაქვეითებას. კეტოროლაკის ტრომეტამოლს აქვს მინიმალური ანთების საწინააღმდეგო მოქმედება იმ დოზებით გამოყენებისას, რომლებიც იწვევენ ტკივილგამაყუჩებელ ეფექტს.
ფარმაკოკინეტიკა
ინტრამუსკულარული შეყვანა
კეტოროლაკის ტრომეტამოლის დოზით 30 მგ ერთჯერადი ინტრამუსკულარული (ი/მ) შეყვანიდან დაახლებით 50 წუთის შემდეგ სამკურნალწამლო საშუალების მაქსიმალური კონცენტრაციის მნიშვნელობა სისხლის პლაზმაში (ჩმახ) საშუალოდ შეადგენს 2,2 მკგ/მლ. ასაკის, თირკმელებისა და ღვიძლის ფუნქციური მდგომარეობის ზეგავლენა ნახევარგამოყოფის საბოლოო პერიოდზე და კეტოროლაკის ტრომეტამოლის საერთო კლირენსზე მისი ერთჯერადად ი/მ შეყვანისას დოზით 30 მგ წარმოდგენილია ცხრილში.

ცხრილი. ასაკის, თირკმელებისა და ღვიძლის ფუნქციური მდგომარეობის ზეგავლენა კეტოროლაკის ტრომეტამოლის ფარმაკოკინეტიკურ პარამეტრებზე მისი ერთჯერადად ი/მ შეყვანისას დოზით 30 მგ
სუბიექტების ჯგუფი საერთო კლირენსის საშუალო მნიშვნელობა (დიაპაზონი), ლ/სთ/კგ ნახევარგამოყოფის პერიოდის საშუალო მნიშვნელობა (დიაპაზონი), სთ
ნორმალური სუბიექტები (ნ=54) 0,023 (0,010-0,046) 5,3 (3,5-9,2)
პაციენტები ღვიძლის ფუნქციის დარღვევებით (ნ=7) 0,029 (0,013-0,066) 5,4 (2,2-6,9)
პაციენტები თირკმელების ფუნქციის დარღვევებით (ნ=25)
(კრეატინინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში 160-430 მკმოლი/ლ) 0,016 (0,005-0,043) 10,3 (5,9-19,2)
დიალიზზე მყოფი პაციენტები (ნ=9) 0,016 (0,003-0,036) 13,6 (8,0-39,1)
ხანდაზმული ასაკის ჯანმრთელი მოხალისეები (ნ=13) (საშუალო ასაკი 72 წელი) 0,019 (0,013-0,034) 7,0 (4,7-8,6)

ინტრავენური შეყვანა
კეტოროლაკის ტრომეტამოლის დოზით 30 მგ ერთჯერადი ინტრავენური (ი/ვ) შეყვანიდან ჩმახ მიიღწევა საშუალოდ 5,4 წუთის შემდეგ და შეადგენს 2,4 მკგ/მლ; საბოლოო ნახევარგამოყოფის პერიოდი - 5,1 სთ, განაწილების მოცულობა - 0,15 ლ/კგ, საერთო კლირენსი – 0,35 მლ/წთ/კგ.
ადამიანებში, როგორც ერთჯერადი, ისე მრავალჯერადი გამოყენების შემდეგ, კეტოროლაკის ტრომეტამოლის ფარმაკოკინეტიკა წრფივია. სისხლის პლაზმაში წონასწორული კონცენტრაცია დგება დღე-ღამის განმავლობაში სამკურნალწამლო საშუალების 6 საათიანი ინტერვალებით შეყვანის შემდეგ. მრავალჯერადი შეყვანისას კეტოროლაკის ტრომეტამოლის კლირენსი არ იცვლება. კეტოროლაკის ტრომეტამოლი და მისი მეტაბოლიტები გამოიყოფა ძირითადად თირკმელებით (შეყვანილი დოზის საშუალოდ 91,4%) და კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის საშუალებით (შეყვანილი დოზის საშუალოდ 6,1%).
კონცენტრაციის ფართო დიაპაზონში კეტოროლაკის ტრომეტამოლი სისხლის პლაზმაში 99%-ზე მეტად უკავშირდება ცილებს.

გამოყენების ჩვენებები
ზომიერი ან მნიშვნელოვნად გამოხატული პოსტოპერაციული ტკივილის მოკლევადიანი თერაპია.
მედროლგინით თერაპია უნდა ჩატარდეს მხოლოდ სტაციონარის პირობებში.
მკურნალობის მაქსიმალური ხანგრძლივობა უნდა შეადგენდეს არაუმეტეს ორი დღე-ღამისა.
კეტოროლაკის ტრომეტამოლის პარენტერალური შეყვანა რეკომენდებულია ოპერაციიდან უახლოეს პერიოდში. შემდგომში პაციენტები უნდა გადავიდნენ სამკურნალო საშუალების პერორალურ მიღებაზე (ანალგეზიური საშუალებების გამოყენების მოთხოვნილებიდან გამომდინარე). კეტოროლაკის ტრომეტამოლით თერაპიის საერთო ხანგრძლივობა (პერორალური მიღება და/ან პარენტერალური შეყვანა) 5 დღე-ღამეს არ უნდა აღემატებოდეს.
კეტოროლაკის ტრომეტამოლის გამოყენება რეკომენდებული არ არის ანალგეზიური საშუალების სახით სამეანო პრაქტიკაში პრეოპერაციულ პერიოდში და მშობიარობის დროს, ვინაიდან ზემოთაღნიშნულ პირობებში პრეპარატის გამოყენების სათანადო კვლევები არ ჩატარებულა; გარდა ამისა, ცნობილია პროსტაგლანდინების ბიოსინთეზის მაინჰიბირებელი სამკურნალო საშუალებების ეფექტები საშვილოსნოს შეკუმშვასა და ნაყოფის სისხლისმიმოქცევაზე.
არ არსებობს მონაცემები, რომლებიც მოწმობენ პრეპარატის გამოყენების ეფექტურობას ტკივილის სინდრომით მიმდინარე ქრონიკული ანთებითი დაავადებების გამწვავებისას (მაგალითად, რევმატოიდული ართრიტი ან ოსტეოართრითი).

გამოყენების წესი და დოზირება
მედროლგინი განკუთვნილია ინტრამუსკულარული ან ბოლუსური ინტრავენური შეყვანისათვის. ბოლუსური ინტრავენური შეყვანის ხანგრძლივობა უნდა შეადგენდეს არანაკლებ 15 წამს. მედროლგინი არ არის განკუთვნილი ეპიდურული და ინტრასპინალური შეყვანისთვის.
პრეპარატის ტკივილგამაყუჩებელი ეფექტი ინტრავენური და ინტრამუსკულარული შეყვანის შემდეგ ვითარდება დაახლოებით 30 წუთში, აღწევს რა თავის მაქსიმუმს 1-2 საათის შემდეგ, მისი ხანგრძლივობა შეადგენს საშუალოდ 4-6 საათს.
მედროლგინის დოზა შეიძლება დაკორექტირდეს ტკივილის სინდრომის სიმძიმისა და მკურნალობაზე პაციენტის პასუხის მიხედვით.
კეტოროლაკის ტრომეტამოლის გამოყენების ხანგრძლივობა მრავალჯერადი ყოველდღიური ი/მ და ი/ვ შეყვანისას არ უნდა აღემატებოდეს 2 დღე-ღამეს, რადგანაც უფრო ხანგრძლივი გამოყენებისას არასასურველი რეაქციების რაოდენობა და მათი სიმძიმე შეიძლება გაიზარდოს.
არსებობს სამკურნალო საშუალების გამოყენების შეზღუდული გამოცდილება დროის უფრო ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში, რადგანაც პაციენტთა უმრავლესობა გადადის პერორალური პრეპარატების გამოყენებაზე ან აღარ ესაჭიროება ტკივილგამაყუჩებელი თერაპია.
არასასურველი რეაქციების გამოვლენის რისკის მინიმუმამდე დაყვანის მიზნით რეკომენდებულია მედროლგინის გამოყენება მინიმალური ეფექტური დოზით მაქსიმალურად მოკლე პერიოდის განმავლობაში, რომელიც საჭიროა ტკივილის სინდრომის კონტროლისთვის.
პაციენტებში პრეპარატის გამოყენებამდე, ჰიპოვოლემიის არსებობისას, საჭიროა მისი სათანადო კორექტირება.
კეტოროლაკის ტრომეტამოლით მკურნალობის საერთი ხანგრძლივობა (პერორალური მიღება და/ან პარენტერალური შეყვანა) 5 დღე-ღამეს არ უნდა აღემატებოდეს.
ზრდასრული პაციენტები
რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 10 მგ-ს, შემდგომში, აუცილებლობის შემთხვევაში, სამკურნალო საშუალების მიღება რეკომენდებულია 10-30 მგ დოზებით 4-6 საათიანი ინტერვალით. ადრეულ პოსტოპერაციულ პერიოდში, საჭიროების შემთხვევაში, პრეპარატის შეყვანა შეიძლება ყოველ 2 საათში. მედროლგინი გამოყენებული უნდა იქნას მინიმალური ეფექტური დოზით. კეტოროლაკის ტრომეტამოლის საერთო დღიური დიზა მოზრდილებში არ უნდა აღემატებოდეს 90 მგ-ს, ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში, პაციენტებში თირკმელების ფუნქციის დარღვევებით ან 50 კგ-ზე ნაკლები სხეულის მასით დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 60 მგ-ს. მედროლგინით თერაპიის მაქსიმალური ხანგრძლივობა არ უნდა შეადგენდეს 2 დღე-ღამეზე მეტ ხანს. პაციენტებში 50 კგ-ზე ნაკლები სხეულის მასით აუცილებელია პრეპარატის დოზის შემცირება.
მედროლგინთან ერთად შეიძლება ოპიოიდური ანალგეზიურების გამოყენება (მაგალითად, მორფინი, პეტიდინი); მსგავსი კომბინაციების გამოყენების აუცილებლობა სათანადო ტკივილგამაყუჩებელი ეფექტის მიღწევის მიზნით შეიძლება გაჩნდეს ადრეულ პოსტოპერაციულ პერიოდში, როდესაც ტკივილის სინდრომი უფრო მკვეთრადაა გამოხატული. კეტოროლაკის ტრომეტამოლი არ უკავშირდება ოპიოიდურ რეცეპტორებს და არ აძლიერებს ოპიოიდური ანალგეზიურების სუნთქვის დამთრგუნველ ან სედატიურ მოქმედებას. მედროლგინთან კომბინირებისას, ოპიოიდური ანალგეზიურები, როგორც წესი, გამოყენებული უნდა იქნას მონოთერაპიის დროს რეკომენდებულზე ნაკლები დოზებით. მიუხედავად ამისა, გათვალისწინებული უნდა იქნას ოპიოიდური ანალგეზიურების არასასურველი რეაქციების გამოვლენის რისკი, განსაკუთრებით მათი გამოყენებისას ამბულატორიული ქირურგიული ჩარევების დროს.
პაციენტების გადაყვანისას, კეტოროლაკის ტრომეტამოლის პარენტერალური თერაპიიდან პერორალურ თერაპიაზე, სამკურნალო საშუალების სადღეღამისო საერთო კომბინირებულმა დოზამ არ უნდა გადააჭარბოს 90 მგ-ს (60 მგ ხანდაზმული ასაკის პაციენტებისთვის, თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაცეინტებისთვის და 50 კგ-ზე ნაკლების სხეული მასის მქონე პაციენტებისთვის), ამასთან პერორალური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 40 მგ-ს თერაპიის ცვლილების დღეს. პაციენტები, რაც შეიძლება მალე უნდა იქნან გადაყვანილი კეტოროლაკის ტრომეტემოლით პერორალურ თერაპიაზე.
ხანდაზმული ასაკის პაციენტები
ხანდაზმულ პაციენტებში იზრდება მძიმე გართულებების რისკი, რომლებიც შეიძლება განვითარდეს კეტოროლაკის ტრომეტამოლის გამოყენებით გამოწვეული არასასურველი რეაქციების შედეგად. სამკურნალო საშუალების გამოყენების აუცილებლობის შემთხვევაში, ის გამოყენებული უნდა იქნას მინიმალური ეფექტური დოზით მაქსიმალურად მოკლე პერიოდის განმავლობაში. მედროლგინით თერაპიის დროს აუცილებელია პაციენტთა რეგულარული მონიტორინგის ჩატარება კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენის განვითარების საგანზე. კეტოროლაკის ტრომეტამოლის საერთო დღიური დოზა პაციენტთა ამ კატეგორიაში არ უნდა აღემატებოდეს 60 მგ-ს დღე-ღამეში.
ბავშვები
ბავშვებში კეტოროლაკის ტრომეტამოლის გამოყენების ეფექტურობა და უსაფრთხოება არ არის დადგენილი, ამიტომ არ არის რეკომენდებული მედროლგინის გამოყენება 16 წლამდე ასაკის პაციენტებში.
ორსულობის პერიოდში მყოფი ქალები
იხ. ინფორმაცია განყოფილებებში «უკუჩვენებები» და «ფერტილობა, გამოყენება ორსულობის და ლაქტაციის დროს».
პაციენტები თირკმელების ფუნქციის დარღვევებით
მედროლგინის გამოყენება უკუნაჩვენებია პაციენტებში თირკმელების ფუნქციის ზომიერი ან მძიმე დარღვევებით; პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის უმნიშვნელოდ გამოხატული დარღვევებით (სისხლის შრატში კრეატინინის დონე შეადგენს 130-160 მკმოლ/ლ (კაცებში) ან 120-160 მკმოლ/ლ (ქალებში) საჭიროა პრეპარატის მინიმალური დოზით გამოყენება (საერთო სადღეღამისო დოზა არუნდა აღემატებოდეს 60 მგ-ს).

უკუჩვენებები
- ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების, სხვა აასს-ების ან ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერების მიმართ;
- ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, როგორიცაა ბრონქული ასთმა, რინიტი, ანგიონევროზული შეშუპება, ჭინჭრის ციება ან ალერგიული რეაქციების სხვა ტიპები, მათ შორის მძიმე ანაფილაქსიური რეაქციები, რეაქციები აცეტილსალიცილის მჟავაზე და აასს-ებზე ანამნეზში;
- ბრონქული ასთმა;
- ბავშვთა ასაკი (16 წელზე უმცროსი ასაკი);
- აასს-ების წინა გამოყენებასთან დაკავშირებული წყლულის ან პერფორაციის შემთხვევები ანამნეზში;
- მწვავე პეპტიური წყლული ან კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა, მორეციდივე წყლული ან კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა, მათ შორის ანამნეზში (წყლულების წარმოქმნის ან სისხლდენების განვითარების ორი ან მეტი ეპიზოდი)
- გულის მძიმე უკმარისობა;
- ღვიძლის მძიმე უკმარისობა;
- თირკმლის მძიმე უკმარისობა;
- თირკმელების ფუნქციის ზომიერი ან მძიმე დარღვევები (კრეატინინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში >160 მკმოლი/ლ);
- მდგომარეობები, რომელთა ფონზე შეიძლება შემცირეს მოცირკულირე სისხლის მოცულობა ან განვითარდეს გაუწყლოება, რაც დაკავშირებულია თირკმლის უკმარისობის განვითარების რისკთან;
- ორსულობის, მშობიარობის და ძუძუთი კვების პერიოდი;
- ცერებროვასკულური სისხლდენა (აქტიური ან შესაძლო);
- ჰემორაგიული დიათეზი და სისხლის შედედების სხვა დარღვევები;
- პერიოდი გადატანილი ქირურგიული ჩარევების შემდეგ, როდესაც არსებობს სისხლდენების ან ჰემოსტაზის სისტემაში დარღვევების განვითარების მაღალი რისკი;
- ანტიკოაგულანტებით თერაპია, მათ შორის ვარფარინის ან ჰეპარინის დაბალი დოზებით (2500-5000 ერთეული ყოველ 12 საათში) ;
- თერაპია აცეტილსალიცილის მჟავათი ან სხვა აასს-ებით, ცოგ-2-ის სელექციური ინჰიბიტორების ჩათვლით;
- ოქსპენტიფილინის ერთდროული გამოყენება;
- პრობენეციდის ან ლითიუმის შემცველი პრეპარატების ერთდროულად გამოყენება;
- სრული ან ნაწილობრივი სინდრომოკომპლექსი, რომელიც მოიცავს ცხვირის პოლიპებს, ანგიონევროზულ შეშუპებას ან ბრონქოსპაზმს.
მედროლგინი არ არის განკუთვნილი ეპიდურული ან ინტრათეკალური შეყვანისათვის.
არ არის რეკომენდებული მედროლგინის გამოყენება ქირურგიულ ჩარევამდე ან ქირურგიული ჩარევის დროს ტკივილის სინდრომის პროფილაქტიკის მიზნით.

არასასურველი რეაქციები
კეტოროლაკის ტრომეტამოლის პარენტერალურად მიღებისას მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული არასასურველი მოვლენების განვითარების რისკი, რომლებიც ჩვეულებრივ ვითარდება არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენებისას.
არასასურველი მოვლენები აღწერილია ქვემოთ MედDღA სისტემის ორგანოთა კლასების მიხედვით.
კლინიკურ კვლევებში მიღებული მონაცემები
არასასურველი მოვლენები, რომლებიც სავარაუდოდ, დაკავშირებული იყო კეტოროლაკ ტრომეტამოლის გამოყენებასთან კლინიკურ კვლევებში (პაციენტები იღებდნენ პრეპარატის 20 დოზამდე 5 დღის განმავლობაში პოსტოპერაციულ პერიოდში (დოზა 30 მგ, კუნთში) და 8 დოზამდე 2 დღის განმავლობაში პოსტოპერაციულ პერიოდში (დოზა 30 მგ, ინტრავენური).
არასასურველი მოვლენები, რომლებიც დაფიქსირდა პაციენტების 3-9%-ში
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: გულისრევა, დისპეფსია, მუცლის ტკივილი.
ნერვული სისტემის მხრივ: თავბრუსხვევა.
არასასურველი მოვლენები, რომლებიც დაფიქსირდა პაციენტების 1-3%-ში
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: ფაღარათი.
ზოგადი დარღვევები და დარღვევები ინექციის ადგილზე: შეშუპება, ტკივილი ინექციის ადგილზე (პაციენტთა 2%-ში განმეორებითი შეყვანისას (შედარებით პაციენტთა 5%-თან, რომლებიც იყენებენ მორფინს)).
ნერვული სისტემის მხრივ: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა.
კანისა და კანქვეშა ქსოვილების მხრივ: ოფლიანობა.
არასასურველი მოვლენები, რომლებიც გამოვლინდა პაციენტების <1%-ში
სმენის ორგანოს და ლაბირინთის დარღვევების მხრივ: თავბრუსხვევა.
მხედველობის ორგანოს მხრივ: მხედველობის დაბინდვა.
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: ყაბზობა, მეტეორიზმი, მუცლის არეში სიმძიმის შეგრძნება, ღვიძლის ფუნქციური პარამეტრების დარღვევა, მელენა, პეპტიური წყლული, სისხლდენა სწორი ნაწლავიდან, სტომატიტი, ღებინება.
ზოგადი დარღვევები და დარღვევები ინექციის ადგილზე: ასთენია, წყურვილი.
კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ: მიალგია.
ნერვული სისტემის მხრივ: პირის სიმშრალე, პარესთეზია, აგზნება, გემოს დარღვევა.
ფსიქიკური დარღვევები: აზროვნების დაქვეითება, დეპრესია, უძილობა, ნერვიულობა, ეიფორია, კონცენტრაციის უნარის დაქვეითება.
თირკმელებისა და საშარდე გზების მხრივ: გახშირებული შარდვა, ოლიგურია.
სასუნთქი სისტემის, გულმკერდის ორგანოებისა და შუასაყარის მხრივ: ბრონქული ასთმა, ქოშინი.
კანისა და კანქვეშა ქსოვილების მხრივ: ქავილი, ჭინჭრის ციება, პურპურა.
სისხლძარღვების მხრივ: ვაზოდილაცია, კანის საფარის სიფერმკრთალე.
პოსტმარკეტინგულ პერიოდში მიღებული მონაცემები
არასასურველი მოვლენები, რომლებიც შეიძლება განვითარდეს კეტოროლაკის ტრომეტამოლის შეყვანისას. არასასურველი რეაქციების გამოვლენის სიხშირე უცნობია, რადგან მათ შესახებ ინფორმაცია მოპოვებული იყო პაციენტების ჯგუფის ნებაყოფლობითი შეტყობინებებიდან, რომელთა ზომა უცნობია. ყველაზე ხშირად გამოვლენილი არასასურველი მოვლენები იყო კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ.
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: პეპტიური წყლული, წყლული, პერფორაცია ან კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა, ზოგჯერ ფატალური, განსაკუთრებით ხანდაზმულ პაციენტებში, გულისრევა, ღებინება, დიარეა, ყაბზობა, დისპეფსია, აბდომინალური ტკივილი/დისკომფორტი, მელენა, სისხლიანი ღებინება, სტომატიტი, წყლულოვანი სტომატიტი, ბოყინი, მეტეორიზმი, ეზოფაგიტი, კუჭ-ნაწლავის წყლული, სისხლდენა სწორი ნაწლავიდან, პანკრეატიტი, პირის სიმშრალე, კუჭში სიმძიმის შეგრძნება, კოლიტისა და კრონის დაავადებების გამწვავება, გასტრიტი.
ინფექციური და პარაზიტული დაავადებები: ასეპტიკური მენინგიტი (განსაკუთრებით თანმდევი აუტოიმუნური დაავადებების მქონე პაციენტებში, მაგალითად, სისტემური წითელი მგლურა, შემაერთებელი ქსოვილის შერეული დაავადება) ისეთი სიმპტომებით, როგორიცაა კეფის კუნთების რიგიდულობა, თავის ტკივილი, გულისრევა, ღებინება, ცხელება ან დეზორიენტაცია.
სისხლისა და ლიმფური სისტემის მხრივ: თრომბოციტოპენია, პურპურა, ნეიტროპენია, აგრანულოციტოზი, აპლასტიკური ანემია და ჰემოლიზური ანემია.
იმუნური სისტემის მხრივ: ანაფილაქსიური შოკი, ანაფილაქტოიდური რეაქციები, მათ შორის ფატალური შედეგით, ჰიპერმგრძნობელობის ისეთი რეაქციები, როგორიცაა ბრონქოსპაზმი, წამოხურება, გამონაყარი, არტერიული ჰიპოტენზია, ხორხის შეშუპება.
ზემოაღნიშნული რეაქციები შეიძლება ასევე გამვლინდეს იმ პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ ანგიონევროზული შეშუპების და ბრონქოსპასტიკური სინდრომის განვითარების შემთხვევები (მაგალითად, ბრონქული ასთმა და ცხვირის პოლიპები).
ნივთიერებათა ცვლის და კვების მხრივ: ანორექსია, ჰიპერკალემია, ჰიპონატრემია.
ფსიქიკის დარღვევები: აზროვნების დარღვევები, დეპრესია, უძილობა, შფოთვა, ნერვოზულობა, ფსიქოზური რეაქციები, ანომალური სიზმრები, ჰალუცინაციები, ეიფორია, ყურადღების კონცენტრაციის უნარის დარღვევა, ძილიანობა, ცნობიერების არევა, აგზნება.
ნერვული სისტემის მხრივ: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, კრუნჩხვები, პარესთეზია, ჰიპერკინეზები, გემოს შეგრძნების დარღვევა.
მხედველობის ორგანოს მხრივ: ანომალური მხედველობა, მხედველობის დარღვევა, მხედველობის ნერვის ნევრიტი.
სმენის ორგანოს მხრივ და ლაბირინთული დარღვევები: ხმაური ყურებში, სმენის დაკარგვა, ვერტიგო.
თირკმელებისა და საშარდე გზების მხრივ: თირკმლის მწვავე უკმარისობა, ხშირი შარდვა, ინტერსტიციული ნეფრიტი, ნეფროზული სინდრომი, შარდის შეკავება, ოლიგურია, ჰემოლიზურ-ურემიული სინდრომი, ზურგის ტკივილი (ჰემატურიით ან მის გარეშე +- აზოტემია). როგორც სხვა სამკურნალო საშუალებების გამოყენებისას, რომლებიც აინჰიბირებენ თირკმლის პროსტაგლანდინების სინთეზს, კეტოროლაკის ტრომეტამოლის გამოყენებისას (ი/ვ შეყვანა), თუნდაც ერთჯერადად, შეიძლება აღინიშნოს თირკმლის ფუნქციის დარღვევის ნიშნები, მათ შორის კრეატინინისა და კალიუმის დონეების მომატება სისხლის პლაზმაში.
გულის მხრივ: პალპიტაცია, ბრადიკარდია, გულის უკმარისობა.
სისხლძარღვთა მხრივ: არტერიული ჰიპერ- და ჰიპოტენზია, ჰემატომა, წამოხურება, კანის საფარის სიფერმკრთალე, ოპერაციის შემდგომი სისხლდენა ჭრილობიდან.
კლინიკური და ეპიდემიოლოგიური კვლევების შედეგები მოწმობენ, რომ კოქსიბებით და ზოგიერთი აასს-ით თერაპიის დროს (განსაკუთრებით მაღალი დოზების გამოყენებისას) შეიძლება უმნიშვნელოდ გაიზარდოს არტერიული თრომბოზების რისკი (მაგალითად, მიოკარდიუმის ინფარქტი ან ინსულტი). იმისდა მიუხედავად, რომ კეტოროლაკის ტრომეტამოლის გამოყენებისას თრომბოზული გართულებების, მაგალითად მიოკარდიუმის ინფარქტი, განვითარების სიხშირე არ იზრდება, არ არის საკმარისი მონაცემები, რომ მთლიანად გამორიცხული იქნას ასეთი რისკი სამკურნალო საშუალებისათვის.
სასქესო ორგანოების და სარძევე ჯირკვლების მხრივ: უნაყოფობა ქალებში.
სასუნთქი სისტემის, გულმკერდის ორგანოებისა და შუასაყრის მხრივ: ბრონქული ასთმა, ქოშინი, ფილტვის შეშუპება, ცხვირიდან სისხლდენა.
ღვიძლისა და სანაღვლე გზების მხრივ: ჰეპატიტი, ქოლესტაზური სიყვითლე, ღვიძლის უკმარისობა.
კანისა და კანქვეშა ქსოვილების მხრივ: ექსფოლიატიური დერმატიტი, მაკულოპაპულოზური გამონაყარი, ქავილი, ჭინჭრის ციება, პურპურა, ანგიონევროზული შეშუპება, ოფლიანობა, ბულოზური რეაქციები, მათ შორის სტივენს-ჯონსონის სინდრომი და ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, მულტიფორმული ერითემა და ფოტოსენსიბილიზაცია.
ჩონჩხ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ: მიალგია, ფუნქციური დარღვევები.
ზოგადი დარღვევები და დარღვევები შეყვანის ადგილას: ძლიერად გამოხატული წყურვილის გრძნობა, ასთენია, შეშუპება, რეაქციები შეყვანის ადგილას და ტკივილი, ცხელება, ტკივილი გულმკერდის არეში, შეუძლოდ ყოფნა, დაღლილობა და წონის მომატება.
ლაბორატორიული და ინსტრუმენტული კვლევების შედეგები: სისხლდენის დროის გაზრდა, სისხლის პლაზმაში შარდოვანას და კრეატინინის დონის მომატება, ღვიძლის ფუნქციური მაჩვენებლების დარღვევები.
პერორალური მიღება
არასასურველი მოვლენები, რომლებიც დაფიქსირდა პაციენტებში (დაახლოებით 600), რომლებმაც ჩაიტარეს მოკლევადიანი თერაპია (2 კვირაზე ნაკლები) კეტოროლაკ ტრომეტამოლით (10 მგ ტაბლეტები).
არასასურველი მოვლენები, რომლებიც დაფიქსირდა პაციენტების 1-2%-ში
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: გულისრევა, დისპეფსია, მუცლის ტკივილი.
ნერვული სისტემის მხრივ: თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი.
სისხლძარღვების მხრიდან: არტერიული ჰიპერტენზია.
არასასურველი მოვლენები, რომლებიც გამოვლინდა პაციენტების <1%-ში
კუჭ-ნაწლავის მხრივ: მეტეორიზმი, გასტრიტი.
ზოგადი დარღვევები და დარღვევები ინექციის ადგილზე: ასთენია, შეშუპება.
ჩონჩ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ: მიალგია.
სასუნთქი სისტემის, გულმკერდის ორგანოებისა და შუასაყარის მხრივ: ქოშინი.
კანისა და კანქვეშა ქსოვილების მხრივ: გამონაყარი, ქავილი, ჭინჭრის ციება, პურპურა.
შეტყობინებები საეჭვო არასასურველი რეაქციების შესახებ
მნიშვნელოვანია შეტყობინებები საეჭვო არასასურველი რეაქციების შესახებ სამკურნალო საშუალების რეგისტრაციის შემდეგ. თუ პაციენტს გამოუვლინდა სერიოზული არასასურველი რეაქცია სამკურნალო საშუალებაზე ან ახალი არასასურველი რეაქციის აღნიშვნის შემთხვევაში, რომელიც არ არის აღწერილი ამ ნაწილში, გთხოვთ, მოახდინეთ ინფორმირება ფარმაკოზედამხედველობის ეროვნული სისტემის შესაბამისად.

განსაკუთრებული მითითებები
კეტოროლაკის ტრომეტამოლი არის ძლიერი არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალება გამოხატული ტკივილგამაყუჩებელი ეფექტით, რომლის გამოყენება შეიძლება დაკავშირებული იყოს არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო ჯგუფის პრეპარატებისთვის დამახასიათებელ მძიმე გვერდით მოვლენებთან, როგორიცაა კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა, პოსტოპერაციული სისხლდენა და თირკმლის უკმარისობა.
რეკომენდებულ დოზებზე უფრო მაღალი დოზებით გამოყენებისას პრეპარატის ეფექტურობა არ იზრდება, მაგრამ ეს ზრდის მძიმე არასასურველი მოვლენების განვითარების რისკს.
ეპიდემიოლოგიური კვლევების მონაცემები მიუთითებს, რომ კეტოროლაკ ტრომეტამოლის გამოყენება დაკავშირებულია კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ მძიმე არასასურველი მოვლენები მაღალ რისკთან ზოგიერთ სხვა არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან შედარებით, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც გამოიყენება ამ დოკუმენტში მოცემული ჩვენებების მიღმა და/ან ხანგრძლივი დროის განმავლობაში.
ზოგიერთ პაციენტში ტკივილგამაყუჩებელი ეფექტი შეიძლება გამოვლინდეს კეტოროლაკის ტრომეტამოლის ინტრამუსკულარული ან ინტრავენური შეყვანიდან არა უადრეს 30 წუთისა. არ გამოიყენოთ პრეპარატი სხვა არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან ერთად, მათ შორის სელექტიურ ჩOX-2 ინჰიბიტორებთან.
არასასურველი მოვლენების რისკის მინიმუმამდე შემცირება შესაძლებელია კეტოროლაკის ტრომეტამოლის გამოყენებით ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზით ტკივილის სინდრომის კონტროლისთვის საჭირო ხანმოკლე ვადით.
კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა, წყლულები და პერფორაცია
კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის, წყლულების და პერფორაციის შემთხვევები, ზოგჯერ ფატალური, აღინიშნა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო ჯგუფის წამლებით მკურნალობის სხვადასხვა ეტაპზე, მიუხედავად წინა სიმპტომების არსებობისა ან ისტორიაში კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მძიმე დაავადებების არსებობისა.
კუჭ-ნაწლავის მასიური სისხლდენა, ზედა კუჭ-ნაწლავის წყლულები და პერფორაციები, რომლებიც დაკავშირებულია არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენებასთან, გვხვდება პაციენტების დაახლოებით 1%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ 3-6 თვის განმავლობაში და პაციენტების დაახლოებით 2-4%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ 1 წლის განმავლობაში. ეს ტენდენცია გრძელდება არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მკურნალობის ხანგრძლივობის გაზრდით, ხოლო კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან მძიმე არასასურველი მოვლენების განვითარების რისკი იზრდება თერაპიის მსვლელობისას დროის გარკვეულ მომენტში. არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით მოკლევადიანი თერაპია ასევე ასოცირდება ზემოაღნიშნულ რისკთან.
არარანდომიზებულ ჰოსპიტალში პოსტმარკეტინგულ კვლევებში აღმოჩნდა, რომ 90 მგ-ზე მეტი დოზით დღეში კეტოროლაკ ტრომეტამოლის ინტრამუსკულური შეყვანისას, 65 წლამდე ასაკის პაციენტებში მძიმე კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის სიხშირე მნიშვნელოვნად მაღალი იყო. ვიდრე იმავე ასაკის პაციენტებში, რომლებსაც პარენტერალურად იღებდნენ ოპიოიდურ ანალგეტიკებს.
ხანდაზმულ პაციენტებში იზრდება არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენებასთან დაკავშირებული არასასურველი მოვლენების სიხშირე, განსაკუთრებით კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა და პერფორაცია, რომელიც შეიძლება ფატალური იყოს.
დასუსტებული პაციენტები ნაკლებად იტანენ არასასურველ რეაქციებს, როგორიცაა წყლულები და სისხლდენა. არასასურველი რეაქციები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ ფატალური შედეგით, რომელიც დაკავშირებულია არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენებასთან, ძირითადად აღინიშნება ხანდაზმულ პაციენტებში და/ან დასუსტებულ პაციენტებში.
პაციენტებში პეპტიური წყლულოვანი დაავადების ანამნეზით, განსაკუთრებით გართულებული სისხლდენით ან პერფორაციით, ხანდაზმულ პაციენტებში, ასევე პაციენტებში, რომლებიც ეწევიან ან სვამენ ალკოჰოლს, კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის, წყლულის ან პერფორაციის რისკი იზრდება არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების დოზისა და ხანგრძლივობის გაზრდით, მათ შორის კეტოროლაკი ტრომეტამოლი ინტრავენური შეყვანისას; კლინიკურად მნიშვნელოვანი კუჭ-ნაწლავის მძიმე სისხლდენის განვითარების რისკი დამოკიდებულია დოზაზე. ასეთ სიტუაციებში მკურნალობა უნდა დაიწყოს კეტოროლაკის ტრომეტამოლის მინიმალური დოზებით. ზემოაღნიშნულ პაციენტებში, ისევე როგორც პაციენტებში, რომლებიც იღებენ დაბალი დოზით AშA ან სხვა პრეპარატებს, რომლებმაც შეიძლება გაზარდონ კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან არასასურველი რეაქციების რისკი, უნდა გამოიყენონ გასტროპროტექტორული თერაპია (მაგალითად, მიზოპროსტოლი ან პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორები (PPI)). ნებისმიერი არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით თერაპიისთვის დამახასიათებელია, რომ კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის განვითარების რისკი დამოკიდებულია ასაკზე. ხანდაზმულ პაციენტებში, ახალგაზრდა პაციენტებთან შედარებით, კეტოროლაკ ტრომეტამოლის პლაზმური კლირენსი მცირდება და მისი ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება. ამიტომ ხანდაზმულ პაციენტებში რეკომენდებულია პრეპარატის ინექციებს შორის ინტერვალის გაზრდა.
არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში ანამნეზში ნაწლავის ანთებითი დაავადების (წყლულოვანი კოლიტი, კრონის დაავადება), რადგან მათ შეუძლიათ გააძლიერონ ზემოთ ჩამოთვლილი პირობები.
პაციენტებმა, განსაკუთრებით ხანდაზმულებმა, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებოდათ კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ არასასურველი მოვლენები, უნდა აცნობონ ექიმს მუცლის ღრუს ნებისმიერი უჩვეულო სიმპტომის შესახებ (კერძოდ, კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა), განსაკუთრებით მედროლგინით მკურნალობის დასაწყისში. თუ პრეპარატის გამოყენებისას პაციენტს განუვითარდა კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა ან წყლული, მისი გამოყენება უნდა შეწყდეს.
სიფრთხილე უნდა იქნას გამოყენებული მედროლგინის გამოყენებისას პაციენტებში, რომლებიც იღებენ წამლებს, რომლებმაც შეიძლება გაზარდონ წყლულის ან სისხლდენის რისკი, როგორიცაა პერორალური გლუკოკორტიკოსტეროიდები (Gჩშ), სეროტონინის უკუმიტაცების შერჩევითი ინჰიბიტორები (შშღIს) ან მედიკამენტები, რომლებიც ამცირებენ სისხლის შედედებას, როგორიცაა Aშჩ.
მედროლგინის გამოყენება უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ანტიკოაგულანტებს, როგორიცაა ვარფარინი.
კეტოროლაკის ტრომეტამოლის შეყვანისას, ისევე როგორც სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენებისას, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ არასასურველი რეაქციების სიხშირე და სიმძიმე შეიძლება გაიზარდოს დოზისა და მკურნალობის ხანგრძლივობის მატებასთან ერთად. კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან მძიმე სისხლდენის რისკი დამოკიდებულია დოზაზე; ეს განსაკუთრებით ეხება ხანდაზმულ პაციენტებს, რომლებშიც კეტოროლაკ ტრომეტამოლის დღიური დოზა ინტრავენურად შეყვანისას არის 60 მგ-ზე მეტი. კეტოროლაკ ტრომეტამოლის გამოყენებისას პაციენტებში პეპტიური წყლულის ანამნეზით იზრდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან მძიმე არასასურველი მოვლენების განვითარების რისკი.
არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები, მათ შორის კეტოროლაკი, შეიძლება დაკავშირებული იყოს კუჭ-ნაწლავის ანასტომოზური გაჟონვის გაზრდილ რისკთან. კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ოპერაციის შემდეგ კეტოროლაკის გამოყენებისას რეკომენდებულია გულდასმითი სამედიცინო მეთვალყურეობა და სიფრთხილე.
ჰემატოლოგიური ეფექტები
მედროლგინის გამოყენება არ შეიძლებ სისხლდენის დარღვევების მქონე პაციენტებში. როდესაც მედროლგინი გამოიყენება პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებენ ანტიკოაგულანტულ თერაპიას, იზრდება სისხლდენის რისკი. კეტოროლაკ ტრომეტამოლის კომბინირებული გამოყენება ჰეპარინის დაბალ დოზებთან (2500-5000 ერთეული ყოველ 12 საათში) და დექსტრანებთან საკმარისად შესწავლილი არ არის, თუმცა ასეთი კომბინაციების გამოყენებისას შეიძლება გაიზარდოს სისხლდენის რისკი. მედროლგინი არ უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ანტიკოაგულანტებს ან ჰეპარინს დაბალი დოზებით. პაციენტები, რომლებიც ერთდროულად იყენებენ წამლებს, რომლებიც გავლენას ახდენენ ჰემოსტაზზე მედროლგინით, უნდა იმყოფებოდნენ მკაცრი სამედიცინო ზედამხედველობის ქვეშ. კონტროლირებად კვლევებში კლინიკურად მნიშვნელოვანი პოსტოპერაციული სისხლდენის სიხშირე იყო 1%-ზე ნაკლები (0.4% (5/1170) კეტოროლაკ ტრომეტამოლთან შედარებით 0.2% (1/570) ოპიოიდური ანალგეტიკებით).
კეტოროლაკი ტრომეტამოლი თრგუნავს თრომბოციტების აგრეგაციას და ზრდის სისხლდენის დროს. ამრიგად, პაციენტებში, რომლებსაც არ ჰქონდათ დარღვევები ჰემოსტაზის სისტემაში, სისხლდენის დროის მაჩვენებლები გაიზარდა, მაგრამ არ გასცდა ნორმალური მნიშვნელობების დიაპაზონს (2-დან 11 წუთამდე). AშA-სგან განსხვავებით, რომლის მოქმედება უფრო დიდხანს გრძელდება, კეტოროლაკ ტრომეტამოლის გამოყენების შეწყვეტის შემთხვევაში თრომბოციტების ფუნქცია აღდგება 24-48 საათის განმავლობაში.
პოსტმარკეტინგულ კვლევებში დაფიქსირდა პოსტოპერაციული ჭრილობებიდან სისხლდენის შემთხვევები, რომლებიც დაკავშირებულია კეტოროლაკ ტრომეტამოლის გამოყენებასთან პერიოპერაციულ პერიოდში (პრეპარატის ინტრავენური და ინტრამუსკულარული შეყვანისას). ამიტომ მედროლგინი არ უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში ოპერაციის შემდეგ, როდესაც არსებობს სისხლდენის ან ჰემოსტაზის სისტემაში დარღვევების განვითარების მაღალი რისკი. მედროლგინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული იმ შემთხვევებში, როდესაც აუცილებელია ჰემოსტაზის სისტემაში სრული დარღვევები არ იყოს, მაგალითად, კოსმეტიკური ან ამბულატორიული ქირურგიული ჩარევების, პროსტატის რეზექციის ან ტონზილექტომიის დროს. კეტოროლაკ ტრომეტამოლის გამოყენებისას დაფიქსირდა ცხვირიდან სისხლდენის შემთხვევები, ჰემატომები და ჭრილობებიდან სისხლდენის სხვა ნიშნები. კეტოროლაკის ტრომეტამოლის გამოყენება, რომლის ფარმაკოლოგიური ეფექტები მსგავსია ჩOX-ის ინჰიბიტორების სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების, დაკავშირებულია სისხლდენის რისკთან, განსაკუთრებით ხანდაზმულ პაციენტებში.
კანის რეაქციები
ძალიან იშვიათ შემთხვევებში, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენებისას განვითარდა კანის მძიმე რეაქციები, როგორიცაა ექსფოლიაციური დერმატიტი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, წამლის რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DღEშშ) და ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, მათ შორის ფატალური. წინა სიმპტომების განვითარება. ასეთი რეაქციების ყველაზე დიდი რისკი დამახასიათებელია თერაპიის საწყის ეტაპზე - ისინი ძირითადად დაფიქსირდა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მკურნალობის პირველ თვეში. მედროლგინის გამოყენება უნდა შეწყდეს კანზე გამონაყარის, ლორწოვანი გარსის დაზიანების ნიშნების ან ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციებთან დაკავშირებული სხვა სიმპტომების გამოჩენისთანავე.
DღEშშ დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო თერაპიას. ზოგიერთ შემთხვევაში, არასასურველი რეაქცია საფრთხეს უქმნიდა პაციენტის სიცოცხლეს ან ფატალური იყო. DღEშშ ჩვეულებრივ, მაგრამ არა ყოველთვის, ხასიათდება ცხელებით, გამონაყარით, ლიმფადენოპათია და/ან სახის შეშუპება. სხვა კლინიკური გამოვლინებები შეიძლება იყოს ჰეპატიტი, ნეფრიტი, ჰემატოლოგიური დარღვევები, მიოკარდიტი ან მიოზიტი. ზოგჯერ DღEშშ-ის სიმპტომები შეიძლება იყოს მწვავე ვირუსული ინფექციის სიმპტომების მსგავსი. ხშირად ვითარდება ეოზინოფილია. ვინაიდან DღEშშ-ის კლინიკური გამოვლინებები განსხვავებულია, შეიძლება არსებობდეს დარღვევები სხვა ორგანოებისა და სისტემებისგან, რომლებიც ზემოთ არ არის ჩამოთვლილი. გასათვალისწინებელია, რომ ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციის განვითარების ადრეულ ეტაპებზე გამონაყარის არარსებობის შემთხვევაში შეიძლება გამოვლინდეს ისეთი სიმპტომები, როგორიცაა ცხელება ან ლიმფადენოპათია. ზემოაღნიშნული ნიშნების ან სიმპტომების არსებობის შემთხვევაში, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და პაციენტი უნდა შეფასდეს შესაბამისად.
სისტემური წითელი მგლურა და შემაერთებელი ქსოვილის შერეული დაავადება
პაციენტებში სისტემური წითელი მგლურა ან შემაერთებელი ქსოვილის შერეული დაავადებით, კეტოროლაკ ტრომეტამოლის გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს ასეპტიკური მენინგიტის რისკი.
ნატრიუმის/სითხის შეკავება ორგანიზმში გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების და პერიფერიული შეშუპების დროს
არსებობს ცნობები, რომ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების თერაპიის დროს ორგანიზმში ხდება სითხის შეკავება და ვითარდება შეშუპება, ამიტომ მედროლგინის გამოყენებისას პაციენტებში არტერიული ჰიპერტენზიით ან/და გულის უკმარისობით ანამნეზში სიფრთხილეა საჭირო.
ზოგიერთ პაციენტში, რომლებიც იღებდნენ არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებს, მათ შორის კეტოროლაკ ტრომეტამოლს, აღინიშნა ორგანიზმში სითხის შეკავება და განვითარდა პერიფერიული შეშუპება, ამიტომ მედროლგინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული გულის უკმარისობის, არტერიული ჰიპერტენზიის და სხვა მსგავსი დაავადებების მქონე პაციენტებში.
გულ-სისხლძარღვთა და ცერებროვასკულარული ეფექტები
ვინაიდან არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენება დაკავშირებულია ორგანიზმში სითხის შეკავებასთან და შეშუპების განვითარებასთან, მედროლგინის გამოყენებისას უნდა ჩატარდეს შესაბამისი მონიტორინგი და საჭირო რეკომენდაციები მიეცეს პაციენტებს არტერიული ჰიპერტენზიით და/ან გულის შეგუბებითი უკმარისობით მსუბუქიდან ზომიერი სიმძიმის.
კლინიკური და ეპიდემიოლოგიური კვლევების შედეგები მიუთითებს, რომ კოქსიბებით და ზოგიერთი არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით თერაპიის დროს (განსაკუთრებით მაღალი დოზების გამოყენებისას), არტერიული თრომბოზის რისკი (მაგალითად, მიოკარდიუმის ინფარქტი ან ინსულტი) შეიძლება ოდნავ გაიზარდოს. იმისდა მიუხედავად, რომ თრომბოზული გართულებების სიხშირე, როგორიცაა მიოკარდიუმის ინფარქტი, არ იზრდება კეტოროლაკ ტრომეტამოლის გამოყენებისას, არ არის საკმარისი მონაცემები პრეპარატის ასეთი რისკის სრულად გამოსარიცხად.
უკონტროლო არტერიული ჰიპერტენზიის, გულის შეგუბებითი უკმარისობის, დიაგნოზირებული გულის კორონარული დაავადების, პერიფერიული არტერიული დაავადების და/ან ცერებროვასკულური დაავადების მქონე პაციენტებში მედროლგინი უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ სარგებელი/რისკის თანაფარდობის საფუძვლიანი შეფასების შემდეგ. ასევე აუცილებელია მედროლგინით თერაპიის დაწყებამდე სარგებლის/რისკის თანაფარდობის შეფასება გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების რისკის ფაქტორების მქონე პაციენტებში (მაგალითად, არტერიული ჰიპერტენზია, ჰიპერლიპიდემია, შაქრიანი დიაბეტი და მოწევა).
გულის, თირკმელების და ღვიძლის დისფუნქცია
არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები ამცირებენ პროსტაგლანდინების წარმოქმნას, რომლებიც დამხმარე როლს ასრულებენ თირკმლის პერფუზიის შენარჩუნებაში, ამიტომ ისინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, რომლებიც იმყოფებიან იმ პირობებში, რომლებიც იწვევს Bჩჩ და/ან თირკმლის სისხლის ნაკადის შემცირებას. ასეთ პაციენტებში არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების თერაპიას შეიძლება ახლდეს თირკმელებში პროსტაგლანდინების წარმოქმნის დოზადამოკიდებული შემცირება და თირკმლის უკმარისობის განვითარება. ასეთი არასასურველი მოვლენების ყველაზე დიდი რისკია პაციენტები, რომლებსაც აქვთ Bჩჩ შემცირებული სისხლის დაკარგვის ან ძლიერი დეჰიდრატაციის გამო, პაციენტები თირკმლის ფუნქციის დარღვევით, ღვიძლისა და გულის უკმარისობით, ხანდაზმული პაციენტები ან იღებენ დიურეტიკებს. ასეთ პაციენტებში საჭიროა თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი. არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების თერაპიის შეწყვეტის შემდეგ, როგორც წესი, თირკმლის ფუნქცია აღდგება მკურნალობის დაწყებამდე დონეზე. ქირურგიული ჩარევის დროს სითხის/სისხლის მოცულობის არაადეკვატური შევსებით, რასაც თან ახლავს ჰიპოვოლემია, შეიძლება დაირღვეს თირკმლის ფუნქცია, ხოლო ეს დარღვევები შეიძლება გამწვავდეს მედროლგინის გამოყენებისას. ამიტომ ასეთ სიტუაციებში საჭიროა სითხის მოცულობის შეცვლა და სისხლის პლაზმაში შარდოვანას და კრეატინინის დონის და დიურეზის ფრთხილად კონტროლი, სანამ პაციენტი არ მიაღწევს ნორმოვოლემიის მდგომარეობას. დიალიზზე მყოფ პაციენტებში კეტოროლაკ ტრომეტამოლის კლირენსი შემცირდა დაახლოებით ნახევარით, ხოლო ტერმინალური ნახევარგამოყოფის პერიოდი გაიზარდა დაახლოებით 3-ჯერ ნორმალურ მნიშვნელობებთან შედარებით.
ისევე როგორც სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენებისას, კეტოროლაკ ტრომეტამოლის გამოყენებისას, ღვიძლის ფუნქციის ერთი ან მეტი პარამეტრის დარღვევა შეიძლება განვითარდეს პაციენტების 15%-ში.
თირკმლის ეფექტები
კეტოროლაკი ტრომეტამოლი, ისევე როგორც სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები, სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის დარღვევით ან თირკმელების დაავადების ანამნეზში, რადგან ის მნიშვნელოვნად აფერხებს პროსტაგლანდინების სინთეზს, რომლებიც დამხმარე როლს ასრულებენ თირკმლის პერფუზიის შენარჩუნებაში. კეტოროლაკ ტრომეტამოლისა და სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენებისას პაციენტებში, რომლებიც იმყოფებიან იმ პირობებში, რომლებიც იწვევს Bჩჩ და/ან თირკმლის სისხლის ნაკადის დაქვეითებას, აღინიშნა თირკმელებიდან არასასურველი რეაქციები, ამიტომ ასეთ სიტუაციებში სიფრთხილეა საჭირო მედროლგინით თერაპიის დროს.
ზემოაღნიშნულ პაციენტებში, კეტოროლაკ ტრომეტამოლის და სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენებისას, თირკმელებში პროსტაგლანდინების წარმოქმნა შეიძლება შემცირდეს დოზადამოკიდებული გზით და განვითარდეს თირკმელების ფუნქციის დეკომპენსაცია ან თირკმლის უკმარისობა, ხოლო ყველაზე დიდი რისკი დამახასიათებელია თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებისთვის. ღვიძლი, ჰიპოვოლემია, გულის უკმარისობა, პაციენტები, რომლებიც იღებენ დიურეტიკებს და ხანდაზმული პაციენტები. კეტოროლაკ ტრომეტამოლის ან სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გაუქმებით, თირკმლის ფუნქცია აღდგება მკურნალობის დაწყებამდე.
ისევე როგორც სხვა პრეპარატების გამოყენებისას, რომლებიც აფერხებენ პროსტაგლანდინების სინთეზს, კეტოროლაკის ტრომეტამოლის გამოყენებისას, თუნდაც ერთჯერადი დოზით, აღინიშნა სისხლის პლაზმაში შარდოვანას, კრეატინინის და კალიუმის დონის მომატების შემთხვევები.
პაციენტები თირკმლის ფუნქციის დარღვევით
ვინაიდან კეტოროლაკი ტრომეტამოლი და მისი მეტაბოლიტები გამოიყოფა ძირითადად თირკმელებით, მედროლგინი არ უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში თირკმლის ზომიერი და მძიმე უკმარისობით (პლაზმაში კრეატინინის კონცენტრაცია 160 მკმოლ/ლ-ზე მეტი). თირკმელების მსუბუქი უკმარისობის მქონე პაციენტებში კეტოროლაკის ტრომეტამოლის დოზა უნდა შემცირდეს (არაუმეტეს 60 მგ დღეში ინტრამუსკულარულად ან ინტრამუსკულარულად მიღებისას), ასევე უნდა მოხდეს თირკმელების ფუნქციური მდგომარეობის ფრთხილად მონიტორინგი.
პაციენტები ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით
პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით და ციროზით, არ იყო კლინიკურად მნიშვნელოვანი ცვლილებები კეტოროლაკის ტრომეტამოლის კლირენსში ან ტერმინალურ ნახევარგამოყოფის პერიოდში.
ტრომეტამოლით კეტოროლაკის მკურნალობისას შეიძლება აღინიშნოს ღვიძლის ფუნქციური ტესტების პათოლოგიური შედეგები, ეს დარღვევები შეიძლება იყოს დროებითი ან მუდმივი და ასევე შეიძლება პროგრესირებდეს თერაპიის გაგრძელების შემთხვევაში. კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში, პაციენტების 1%-ზე ნაკლებს აღენიშნებოდა მნიშვნელოვანი ზრდა (3-ჯერ აღემატება ნორმალურ მნიშვნელობებს) პლაზმაში ალანინ ამინოტრანსფერაზას (ALთ) ან ასპარტატ ამინოტრანსფერაზას (Aშთ) დონეებში. კლინიკური სიმპტომების ან ნიშნების განვითარების შემთხვევაში, რომლებიც მიუთითებს ღვიძლის ფუნქციის დარღვევაზე, ან სისტემური დარღვევების გამოვლენისას, მედროლგინით თერაპია უნდა შეწყდეს.
პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ სიმპტომები და/ან ნიშნები, რომლებიც მიუთითებენ ღვიძლის ფუნქციის დარღვევაზე (მაგ., გულისრევა, დაღლილობა, ლეთარგია, ქავილი, სიყვითლე, მარჯვენა ჰიპოქონდრიის მუცლის ტკივილი და გრიპის მსგავსი სიმპტომები) ან ღვიძლის ფუნქციის არანორმალური ტესტები, გაზრდილი სიმძიმის რისკი ზემოაღნიშნული ცვლილებები ღვიძლში კეტოროლაკ ტრომეტამოლით თერაპიის დროს.
ანაფილაქსიური (ანაფილაქტოიდური) რეაქციები
კეტოროლაკ ტრომეტამოლის მკურნალობისას ანაფილაქსიური (ანაფილაქტოიდური) რეაქციები (ანაფილაქსიური შოკის, ბრონქოსპაზმის, ცხელი ციმციმის, გამონაყარის, არტერიული ჰიპოტენზიის, ხორხის შეშუპებისა და ანგიონევროზის ჩათვლით) შეიძლება განვითარდეს, როგორც პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ანამნეზში ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები AშA-ზე, სხვა არასტეროიდულ საშუალებებზე ან კეტოროლაკი ტრომეტამოლი ინტრავენური შეყვანით და პაციენტებში, რომლებსაც არ ჰქონდათ მსგავსი რეაქციები ისტორიაში. ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები შეიძლება ასევე მოხდეს პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ანგიონევროზული შეშუპების, ბრონქოსპასტიური სინდრომის (მაგალითად, ბრონქული ასთმის) და ცხვირის პოლიპების ისტორია. ანაფილაქტოიდური რეაქციები, როგორიცაა ანაფილაქსიური შოკი, შეიძლება ფატალური იყოს. ამიტომ, მედროლგინი არ უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში ბრონქული ასთმის ანამნეზში, ასევე პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ სინდრომის კომპლექსი (სრული ან ნაწილობრივი), მათ შორის ცხვირის პოლიპები, ანგიონევრომა და ბრონქოსპაზმი.
გავლენა ფერტილობაზე
კეტოროლაკ ტრომეტამოლს, ისევე როგორც ჩOX/პროსტაგლანდინების სინთეზის ნებისმიერ სხვა ინჰიბიტორს, შეუძლია უარყოფითი გავლენა მოახდინოს ფერტილობაზე, ამიტომ მედროლგინი არ არის რეკომენდებული ქალებისთვის, რომლებიც გეგმავენ ორსულობას. ქალებში, რომლებიც ვერ დაორსულდებიან, უნდა განიხილონ პრეპარატის შეწყვეტა.
სითხის შეკავება და შეშუპება
სითხის შეკავება, ჰიპერტენზია და შეშუპება დაფიქსირდა კეტოროლაკ ტრომეტამოლთან ერთად და ამიტომ სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში დეკომპენსირებული გულის უკმარისობით, ჰიპერტენზიით ან მსგავსი პირობებით. რეკომენდებულია სიფრთხილე მეტოტრექსატის ერთდროული გამოყენებისას, რადგან პროსტაგლანდინების სინთეზის ზოგიერთმა ინჰიბიტორმა გამოიწვია მეტოტრექსატის კლირენსის დაქვეითება და, შესაბამისად, შეიძლება გაზარდოს მისი ტოქსიკურობა.
არასასურველი რეაქციები გრძნობებისგან
არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენებისას აღინიშნა არასასურველი მოვლენები მხედველობის ორგანოს მხრივ, ამიტომ პაციენტებს, რომლებსაც უვითარდებათ მხედველობის დარღვევა კეტოროლაკ ტრომეტამოლთან თერაპიის დროს, უნდა გაიარონ ოფთალმოლოგიური გამოკვლევა.
ნარკომანია და დამოკიდებულება
კეტოროლაკი ტრომეტამოლი არ არის ნარკოტიკული ანალგეტიკების აგონისტი ან ანტაგონისტი. კეტოროლაკი ტრომეტამოლი არ იწვევს დამოკიდებულებას. კეტოროლაკ ტრომეტამოლის თერაპიის უეცარი შეწყვეტის შემდეგ (ი.ვ. და ი.მ. შეყვანა), არ აღინიშნებოდა პრეპარატის შეწყვეტის სუბიექტური სიმპტომები ან ობიექტური ნიშნები. ინ ვიტრო, კეტოროლაკი ტრომეტამოლი არ უკავშირდება ოპიატურ რეცეპტორებს.
არასასურველი მოვლენები ინექციის ადგილზე
კეტოროლაკ ტრომეტამოლის ინტრამუსკულური შეყვანისას ტკივილი ინექციის ადგილზე აღინიშნა პაციენტების 2-4%-ში. იშვიათად აღინიშნა ექიმოზი, სისხლჩაქცევები, სისხლჩაქცევები და ჩხვლეტის შეგრძნება ინექციის ადგილზე. ინექციის ადგილზე არასასურველი რეაქციების რისკი შეიძლება მინიმუმამდე შემცირდეს ინექციის ადგილზე ზეწოლის გამოყენებით პრეპარატის მიღებიდან 15-30 წამის განმავლობაში. არ არსებობს მონაცემები, რომლებიც მიუთითებს კეტოროლაკ ტრომეტამოლის მნიშვნელოვან უარყოფით ზემოქმედებაზე კუნთოვან ქსოვილზე (მაგალითად, კრეატინკინაზას ან კრეატინ ფოსფოკინაზას დონის ცვლილება სისხლის შრატში) ერთჯერადი ან მრავალჯერადი ინტრამუსკულური ინექციით.
დამხმარე ნივთიერებები
პრეპარატი შეიცავს 10 მოც. % ეთანოლი, ე.ი. 100 მგ-მდე დოზაზე (1 მლ), ამიტომ მას შეუძლია უარყოფითი გავლენა მოახდინოს ალკოჰოლიზმით დაავადებულ პაციენტებზე. ეს ასევე გასათვალისწინებელია მედროლგინის გამოყენებისას ქალებში ორსულობის ან ლაქტაციის პერიოდში, ბავშვებში და მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში, როგორიცაა ღვიძლის დაავადების მქონე ან ეპილეფსიით დაავადებული პაციენტები.
მედროლგინი შეიცავს 1 მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ) თითო ამპულაში, ე.ი. პრაქტიკულად "ნატრიუმისგან თავისუფალი". შეუთავსებლობა
კეტოროლაკი ტრომეტამოლი არ უნდა იყოს შერეული მცირე მოცულობით (მაგალითად, ერთ შპრიცში) მორფინის სულფატთან, პრომეთაზინის ჰიდროქლორიდთან და ჰიდროქსიზინის ჰიდროქლორიდთან ნალექის გამო.
კეტოროლაკი ტრომეტამოლი თავსებადია ფიზიოლოგიურ ხსნართან, 5% დექსტროზასთან, რინგერის ხსნართან და რინგერის ლაქტატთან.

ზემოქმედება ავტოტრანსპორტის ტარების და მექანიზმების მართვის უნარზე
სამკურნალო პრეპარატის გამოყენებისას შესაძლებელია ისეთი სიმპტომების განვითარება, როგორიცაა მხედველობის დარღვევა, ძილიანობა, თავბრუსხვევა, დაღლილობა, თავის ტკივილი, ვერტიგო, უძილობა ან დეპრესია, ზემოაღნიშნული ან მსგავსი არასასურველი რეაქციების აღნიშვნის შემთხვევაში აუცილებელია თავის შეკავება ავტოტრანსპორტის ტარებისა და მექანიზმების მართვისაგან.

ფერტილობა, გამოყენება ორსულობის და ლაქტაციის დროს
ორსულობა
აასს-ების ცნობილ ზემოქმედებასთან დაკავშირებით ნაყოფის გულ-სისხლძარღვთა სისტემაზე (არტერიული სადინრის ნაადრევი დახურვის რისკი), მედროლგინის გამოყენება უკუნაჩვენებია ორსულობისა და მშობიარობის დროს.
ორსულობის დროს მედროლგინის გამოყენების უსაფრთხოება დადგენილი არ არის. ვირთაგვებსა და ბოცვრებზე ჩატარებულ კვლევებში კეტოროლაკის ტრომეტამოლის, რომელიც შეყავდათ დედის ორგანიზმისთვის ტოქსიკური დოზებით, ტერატოგენური ეფექტი არ გამოვლენილა. ვირთაგვებზე ჩატარებულ ექსპერიმენტებში დადგინდა, რომ კეტოროლაკის ტრომეტამოლის შეყვანა განაპირობებს გესტაციური ვადის ზრდას და/ან მშობიარობის შეფერხებას. ადამიანებში რეგისტრირებული იყო ნაყოფის განვითარების თანდაყოლილი ანომალიები, დაკავშირებული არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენებასთან. მიუხედავად ამისა, მათი აღნიშვნის სიხშირე დაბალია, ხოლო მათ განვითარებას არ აქვს რაიმე მკაფიო კანონზომიერება.
პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბირებამ შეიძლება უარყოფითი გავლენა მოახდინოს ორსულობასა და/ან ემბრიონის/ნაყოფის განვითარებაზე. (არტერიული სადინრის ნაადრევი დახურვა, ნაყოფის თირკმლების ფუნქციის დარღვევა ოლიგოჰიდრამნიონიის განვითარებით და თირკმლების ფუნქციის დარღვევა ნეონატალურ პერიოდში) ეპიდემიოლოგიური კვლევების მონაცემები მოწმობენ, რომ პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბიტორების გამოყენება ორსულობის ადრეულ ვადებში დაკაშირებულია თვითნებური აბორტის, გულის მანკების და გასტროშიზისის განვითარების მომატებულ რისკთან. გულ-სისხლძარღვთა სისტემის თანდაყოლილი მანკების განვითარების აბსოლუტური რისკი იზრდებოდა 1%-ზე ნაკლებიდან დაახლოებით 1,5%-მდე; ითვლება, რომ რისკი იზრდება დოზისა და თერაპიის ხანგრძლივობის გაზრდით.
ცხოველებზე ჩატარებული კვლევებით დადგინდა, რომ პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბიტორების გამოყენებისას იზრდება ემბრიო-ფეტალური ლეტალობა პრე- და პოსტიმპლანტაციის პერიოდში. გარდა ამისა, გესტაციის პერიოდში (ნაყოფის ორგანოგენეზის პერიოდი) ცხოველებში პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბიტორების შეყვანისას აღინიშნებოდა სხვადასხვა მანკების განვითარების სიხშირის ზრდა, მათ შორის გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მანკებისა.
პროსტაგლანდინების სინთეზის ყველა ინჰიბიტორს ორსულობის პერიოდში გამოყენებისას შეუძლია ნეგატიური გავლენის მოხდენა:
- ნაყოფზე - გულ-ფილტვის ტოქსიკურობა (მათ შორის, არტერიის სადინრის ნაადრევი დახურვა და ფილტვისმიერი ჰიპერტენზიის განვითარება); თირკმელების ფუნქციის დარღვევები, ზოგჯერ თირკმლის უკმარისობისა და ოლიგოჰიდრამნიონის განვითარებით;
- დედასა და ნაყოფზე (ორსულობის დასასრულს) - შესაძლებელია სისხლდენის დროის მომატება (ანტიაგრეგანტული ეფექტი შეიძლება გამოვლინდეს ძალიან დაბალი დოზების გამოყენების დროსაც კი); საშვილოსნოს კუმშვადობის დაქვეითება, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს მშობიარობის შეფერხება და ხანგრძლივობის ზრდა.
არტერიის სადინრის ნაადრევის დახურვა
ორსულ ქალებში აასს-ების გამოყენებისას შეიძლება აღინიშნოს ნაყოფის არტერიის სადინრის ნაადრევი დახურვა. ქალებში ორსულობის პერიოდში, დაწყებული დაახლოებით 30-ე კვირიდან (III ტრიმესტრი) და მოგვიანებით აასს-ები არ უნდა გამოვიყენოთ (აასს-ების გამოყენებისას გესტაციის ამ პერიოდში იმატებს ნაყოფის არტერიის სადინრის ნაადრევი დახურვის რისკი).
ოლიგოჰიდრამნიონია და თირკმლების ფუნქციის დარღვევები ნეონატალურ პერიოდში
ქალებში ორსულობის პერიოდში აასს-ების გამოყენებისას (დაწყებული ორსულობის 20-ე კვირიდან და გვიან) შეიძლება აღინიშნოს ნაყოფის თირკმლების ფუნქციის დარღვევები ოლიგოჰიდრამნიონიის განვითარებით და ზოგიერთ შემთხვევებში, თირკმლების ფუნქციის დარღვევა ნეონატალურ პერიოდში. ზემოთაღნიშნული ცვლილებები, როგორც წესი, რეგისტრირდება მკურნალობის დაწყებიდან რამდენიმე დღის ან კვირის შემდეგ, თუმცაღა იშვიათ შემთხვევებში არის შეტყობინებები ოლიგოჰიდრამნიონიის განვითარების შესახებ აასს-ებით მკურნალობის დაწყებიდან 48 საათის შემდეგ. ოლიგოჰიდრამნიონიას ხშირად, მაგრამ არა ყოველთვის, მკურნალობის შეწყვეტისას გააჩნია შექცევადი ხასიათი. ხანგრძლივი ოლიგოჰიდრამნიონიის გართულებები შეიძლება მოიცავდეს მაგალითად კიდურების კონტრაქტურას და ფილტვების დაგვიანებულ მომწიფებას. პოსტმარკეტინგულ პერიოდში დაფიქსირდა ნეონატალურ პერიოდში თირკმლების ფუნქციის დარღვევები, რა დროსაც საჭირო იყო ინვაზიური პროცედურების ჩატარების აუცილებლობა, როგორებიცაა სისხლის გადასხმა ან დიალიზი. იმ შემთხვევებში, როდესაც ქალებში ორსულობის პერიოდში (დაახლოებით ორსულობის 20-ე კვირიდან) ტკივილის მკურნალობის ალტერნატიული ვარიანტების გულდასმითი შეფასების შემდეგ, აასს-ების გამოყენების აუცილებლობა არსებობს, აასს-ების გამოყენება უნდა მოხდეს მინიმალური ეფექტური დოზით დროის მაქსიმალურად ხანმოკლე პერიოდში. აასს-ების 48 საათზე მეტხანს გამოყენებისას, უნდა ჩატარდეს ნაყოფის ულტრაბგერითი გამოკვლევა ამნიონური სითხის რაოდენობის მონიტორინგის მიზნით. ოლიგოჰიდრამნიონიის განვითარებისას აასს-ების გამოყენება უნდა შეწყდეს და ორსულობა წარიმართოს კლინიკური რეკომენდაციების შესაბამისად.
კეტოროლაკის ტრომეტამოლი აღწევს ჰემატოპლაცენტარულ ბარიერში (შეყვანილი დოზის დაახლოებით 10%).
კეტოროლაკის ტრომეტამოლს შეუძლია უარყოფითი გავლენა მოახდინოს ნაყოფის სისხლის მიმოქცევაზე და შეამციროს საშვილოსნოს კუმშვადობა, რითაც იზრდება საშვილოსნოდან სისხლდენის განვითარების რისკი.
კეტოროლაკის ტრომეტამოლის გამოყენებისას ეზრდება სისხლდენის განვითარების რისკი როგორც დედას, ასევე ნაყოფს.
ლაქტაცია
ცხოველებზე კვლევებში დადგინდა, რომ კეტოროლაკის ტრომეტამოლი და მისი მეტაბოლიტები აღწევენ დედის რძეში და მათი აღმოჩენა შესაძლებელია შთამომავლების ორგანიზმში.
ადამიანებში ჩატარებული გამოკვლევებით დადგინდა, რომ კეტოროლაკის ტრომეტამოლი წარმოდგენილია დედის რძეში დაბალი კონცენტრაციით, ამასთან დაკავშირებით მედროლგინის გამოყენება უკუნაჩვენებია ძუძუთი კვების დროს.
ფერტილობა
იხილეთ ნაწილი «განსაკუთრებული მითითებები».

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან
კეტოროლაკის ტრომეტამოლს გააჩნია შეკავშირების მაღალი ხარისხი სისხლის პლაზმის ცილებთან (საშუალო მნიშვნელობა შეადგენს 99,2%); ამასთან, სისხლის პლაზმის ცილებთან შეკავშირების ხარისხი არ არის დამოკიდებული სამკურნალო საშუალების პლაზმურ კონცენტრაციაზე.
სამკურნალო პრეპარატები, რომელთა გამოყენება მედროლგინთან კომბინაციაში რეკომენდებული არ არის
არ არის რეკომენდებული მედროლგინის კომბინირებული გამოყენება აცეტილსალიცილის მჟავასთან ან სხვა აასს-ებთან, ცოგ-2-ის ინჰიბიტორების ჩათვლით, ვინაიდან ამასთან იზრდება აასს-განპირობებული მძიმე არასასურველი რეაქციების რისკი.
კეტოროლაკის ტრომეტამოლი აინჰიბირებს თრომბოციტების აგრეგაციას, ამცირებს თრომბოქსანის კონცენტრაციას და ზრდის სისხლდენის ხანგრძლივობას. კეტოროლაკის ტრომეტამოლის გამოყენების შეწყვეტისას, ასმ-სგან განსხვავებით, რომელსაც გააჩნია უფრო ხანგრძლივი ეფექტი, თრომბოციტების ფუნქცია აღდგება 24-48 საათში.
მედროლგინის კომბინირებული გამოყენება ანტიკოაგულანტებთან, როგორიცაა ვარფარინი, უკუნაჩვენებია, რადგანაც ასეთი კომბინაციების გამოყენებისას შეიძლება გაძლიერდეს ანტიკოაგულაციური მოქმედება.
იმ შემთხვევებში, როდესაც პრეპარატის ვარფარინტან კომბინაციაში გამოყენების აბსოლუტური აუცილებლობაა, პციენტები უნდა იმყოფებოდნენ გულდასმითი მონიტორინგის ქვეშ.
მიუხედავად იმისა, რომ არ ყოფილა აღმოჩენილი მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები კეტოროლაკის ტრომეტამოლსა და ვარფარინს ან ჰეპარინს შორის, კეტოროლაკის ტრომეტამოლის და ჰემოსტაზზე მოქმედი პრეპარატების ერთდროულად გამოყენებისას, ანტიკოაგულანტების თერაპიული დოზების (ვარფარინი), ჰეპარინის დაბალი პროფილაქტიკური დოზების (2500-5000 ერთეული ყოველ 12 საათში) და დექსტრანების ჩათვლით, სისხლდენის განვითარების რისკი შეიძლება გაიზარდოს.
ზოგიერთი სამკურნალო საშუალების გამოყენებისას, რომელიც აინჰიბირებს პროსტაგლანდინების სინთეზს, მათ შორის კეტოროლაკის ტრომეტამოლის გამოყენებისას, ლითიუმის შემცველ პრეპარატებთან ერთად, აღინიშნებოდა სისხლის პლაზმაში ლითიუმის კონცენტრაციის მომატების შემთხვევები, რაც განპირობებული იყო მისი თირკმლისმიერი კლირენსის შემცირებით.
არ არის რეკომენდებული პრობენეციდის ერთდროულად გამოყენება კეტოროლაკის ტრომეტამოლთან, ვინაიდან ამ უკანასკნელის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში და ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება.
არ არის რეკომენდებული არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენება მიფეპრისტონის გამოყენებიდან 8-12 დღის განმავლობაში, რადგან ამ უკანასკნელის ეფექტურობა შეიძლება შემცირდეს.
სამკურნალო პრეპარატები, რომლებთანაც კომბინაციაში მედროლგინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული
სხვა აასს-ების მსგავსად, კეტოროლაკის ტრომეტამოლი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული გლუკოკორტიკოიდებთან ერთად, იმის გამო, რომ ამგვარი კომბინაციების გამოყენებისას იზრდება კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენის განვითარების და წყლულის წარმოქმნის რისკი.
კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენის განვითარების რისკი იზრდება არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების ერთდროული გამოყენებისას ანტიაგრეგანტებთან და სეროტონინის უკუმიტაცების სელექტიურ ინჰიბიტორებთან ერთად.
კეტოროლაკის ტრომეტამოლის და ოქსპენტიფილინის კომბინირებული გამოყენებისას სისხლდენის განვითარების რისკი იზრდება.
დადგენილია, რომ ზოგიერთი სამკურნალო საშუალება, რომელიც აინჰიბირებს პროსტაგლანდინების სინთეზს, ამცირებენ მეტოტრექსატის კლირენსს, ამასთან მისი ტოქსიკური მოქმედება შეიძლება გაიზარდოს.
კეტოროლაკის ტრომეტამოლი არ მოქმედებს დიგოქსინის სისხლის პლაზმის ცილებთან შეკავშირების ხარისხზე. კეტოროლაკის ტრომეტამოლის (კონცენტრაცია 5-10 მკგ/მლ) Iნ ვიტრო კვლევებში ვარფარინის სისხლის პლაზმის ცილებთან შეკავშირების ხარისხი შემცირდა უმნიშვნელოდ (99,5%-დან 99,3%-მდე).
Iნ ვიტრო გამოკვლევებმა დაადგინეს, რომ თერაპიულ კონცენტრაციებში (300 მკგ/მლ) აცეტილსალიცილის მჟავა ამცირებს კეტოროლაკის ტრომეტამოლის შეკავშირების ხარისხს პლაზმის ცილებთან 99,2%-დან 97,5%-მდე; ანალოგიურ სიტუაციაში ინ ვივო სისხლის პლაზმაში შეუკავშირებელი სამკურნალო საშუალების კონცენტრაცია შესაძლოა ორჯერ გაიზარდოს. თერაპიულ კონცენტრაციებში დიგოქსინი, ვარფარინი, იბუპროფენი, ნაპროქსენი, პიროქსიკამი, აცეტამინოფენი, ფენიტოინი და ტოლბუტამიდი არ მოქმედებდნენ კეტოროლაკის ტრომეტამოლის შეკავშირების ხარისხზე სისხლის პლაზმის ცილებთან.
ჯანმრთელ მოხალისეებში ნორმოვოლემიის მდგომარეობაში კეტოროლაკის ტრომეტამოლის პარენტერალურად შეყვანისას ფუროსემიდის დიურეზული ეფექტი მცირდებოდა დაახლოებით 20%-ით, ამიტომ ასეთი კომბინაციის გამოყენებისას პაციენტებში გულის ფუნქციის დეკომპენსაციით საჭიროა განსაკუთრებული სიფრთხილის დაცვა.
დიურეზულების ეფექტურობა შეიძლება შემცირდეს აასს-ის კომბინირებული გამოყენებისას, ამასთან აასს-ის ნეფროტოქსიკური მოქმედების რისკი იზრდება.
ისევე, როგორც სხვა აასს-ების გამოყენებისას, ციკლოსპორინთან კეტოროლაკის ტრომეტამოლის ერთდროული გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილის დაცვა, ვინაიდან იზრდება ნეფროტოქსიკური მოქმედების რისკი.
აასს-ის კომბინირებული გამოყენებისას ტაკროლიმუსთან არსებობს ნეფროტოქსიკური მოქმედების განვითარების პოტენციური რისკი.
არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებმა შეიძლება შეამცირონ დიურეზულების და ანტიჰიპერტენზიული საშუალებების ეფექტურობა. აასს-ის ერთობლივი განოყენებისას ანგიოტენზინ-გარდამქმნელი ფერმენტის (აგფ) ინჰიბიტორებთან და/ან ანგიოტენზინ II-ის რეცეპტორების ბლოკატორებთან ზოგიერთ პაციენტში თირკმელების ფუნქციის დარღვევებით (მაგალითად, ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში ან პაციენტებში გაუწყლოებით) თირკმლის მწვავე უკმარისობის განვითარების რისკი, რომელსაც, როგორც წესი, გააჩნია შექცევადი ხასიათი, შეიძლება გაიზარდოს. ამიტომ, ზემოთ მითითებული კომბინაციები სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული, განსაკუთრებით ხანდაზმულ პაციენტებში. სამკურნალო საშუალებების დოზები კომბინირებული თერაპიის დროს სათანადოდ უნდა იქნას შერჩეული, გარდა ამისა, პაციენტებში აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი, როგორც მკურნალობის დაწყების მერე, ასევე შემდგომში პერიოდულად.
სამკურნალო საშუალებების სამი კლასის: აგფ ან ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორების ინჰიბიტორების, აასს-ების (მათ შორის ცოგ-2-ის ინჰიბიტორები) და თიაზიდური დიურეზულების ერთდროული გამოყენებისას თირკმლის ფუნქციის დარღვევების რისკი იზრდება.
აასს საგულე გლიკოზიდებთან ერთდროულად გამოყენებისას შეუძლიათ გულის უკმარისობის სიმპტომების გაძლიერება, გორგლოვანი ფილტრაციის სიჩქარის შემცირება და უკანასკნელთა კონცენტრაციის ზრდა სისხლის პლაზმაში.
დადგენილი იქნა, რომ კეტოროლაკის ტრომეტამოლი, როდესაც ის გამოიყენება პოსტოპერაციული ტკივილის სინდრომის სამკურნალოდ, ამცირებს ოპიოიდური ანალგეტიკების დამატებითი გამოყენების აუცილებლობას.
ცხოველებზე ჩატარებული კვლევებით დადგინდა, რომ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებმა შეიძლება გაზარდონ კრუნჩხვების განვითარების რისკი, განპირობებული ქინოლონური რიგის ანტიბიოტიკების გამოყენებით. ამასთან დაკავშირებით, იმ პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებენ აასს-ს და ქინოლონებს, კრუნჩხვების განვითარების რისკი შეიძლება გაიზარდოს.
აასს-ების ზიდოვუდინთან კომბინირებული გამოყენებისას, ჰემატოტოქსიკური მოქმედების რისკი იზრდება. არსებობს ცნობები იმის შესახებ, რომ აივ-ინფიცირებულ პაციენტებში ჰემოფილიით, რომლებიც იღებდნენ თერაპიას ზიდოვუდინით და იბუპროფენით, ჰემართროზისა და ჰემატომების განვითარების რისკი იზრდებოდა.
ცხოველებზე და ადამიანებში ჩატარებულ კვლევებში არ არის მიღებული მტკიცებულება იმისა, რომ კეტოროლაკის ტრომეტამოლი აინდუცირებს ან აინჰიბირებს ღვიძლისმიერ ფერმენტებს, რომლებიც პასუხისმგებელნი არიან თავად სამკურნალო საშუალების და სხვა პრეპარატების მეტაბოლიზმზე.
ამიტომ, არ არის მოსალოდნელი, რომ მედროლგინი გავლენას მოახდენს სხვა სამკურნალო საშუალებების ფარმაკოკინეტიკაზე, განპირობებულს ღვიძლისმიერი ფერმენტების ინდუქციის ან ინჰიბირების მექანიზმებით.

ჭარბი დოზირება
სიმპტომები
კეტოროლაკის ტრომეტამოლის ჭარბი დოზირებისას აღინიშნა ისეთი სიმპტომები, როგორიცაა მუცლის ტკივილი, გულისრევა, ღებინება, ჰიპერვენტილაცია, პეპტიური წყლულები და/ან ეროზიული გასტრიტი და თირკმლის ფუნქციის დარღვევები; მათ ჰქონდათ შექცევადი ხასიათი სამკურნალო საშუალების გამოყენების შეწყვეტის შემდეგ.
შეიძლება აღინიშნოს კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა. აასს-ის მიღების შემდეგ იშვიათ შემთხვევებში შეიძლება განვითარდეს არტერიული ჰიპერტენზია, თირკმლის მწვავე უკმარისობა, სუნთქვის დათრგუნვა და კომა.
ასევე აღნიშნული იყო შემდეგი სიმპტომები: თავის ტკივილი, ტკივილი ეპიგასტრალურ არეში, დეზორიენტაცია, აჟიტირება, ძილიანობა, თავბრუსხვევა, ყურებში ხმაური და გულის წასვლა; იყო შეტყობინებები დიარეის და ეპიზოდური კრუნჩხვების განვითარების იშვიათი შემთხვევების შესახებ.
აასს-ების მიღებისას თერაპიულ დოზებში აღინიშნა ანაფილაქტოიდური რეაქციების განვითარების შემთხვევები; ისინი შეიძლება აღინიშნოს აასს-ების ჭარბი დოზირების დროსაც.
მკურნალობა
აასს-ის ჭარბი დოზირების შემთხვევაში, აუცილებელია სიმპტომური და დამხმარე მკურნალობის ჩატარება. არ არსებობს სპეციფიკური ანტიდოტი. დიალიზის დროს კეტოროლაკის ტრომეტამოლის პლაზმური კლირენსი მნიშვნელოვნად არ იცვლება.
აქტივირებული ნახშირი შეიძლება მიღებულ იქნას პოტენციურად ტოქსიკური რაოდენობის გადაყლაპვიდან ერთი საათის განმავლობაში. ალტერნატიული ზომის სახით მოზრდილებში შეიძლება განხილული იქნას კუჭის ამორეცხვა სიცოცხლისთვის პოტენციურად საშიში პერორალური ჭარბი დოზირებიდან ერთი საათის განმავლობაში.
აუცილებელია სათანადო დიურეზის უზრუნველყოფა და თირკმელებისა და ღვიძლის ფუნქციის საგულდაგულო მონიტორინგი. პაციენტებზე დაკვირვება უნდა განხორციელდეს არანაკლებ ოთხი საათის განმავლობაში პრეპარატის მიღებიდან პოტენციურად საშიში ტოქსიკური დოზით. ხშირი ან გახანგრძლივებული კრუნჩხვების დროს გამოყენებული უნდა იქნას დიაზეპამი (ი/ვ შეყვანა). პაციენტის მდგომარეობიდან გამომდინარე, შეიძლება საჭირო გახდეს სხვა ტიპის თერაპიის გამოყენება.

გამოშვების ფორმა
1 მლ საინექციო ხსნარი ყვითელი შუშის ამპულებში.
5 ამპულა კონტურულ უჯრედოვან შეფუთვაში სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები
ინახება სინათლისაგან დაცულ ადგილას, არაუმეტეს 25°ჩ ტემპერატურაზე, ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას!

ვარგისობის ვადა
5 წელი წარმოების თარიღიდან.
არ გამოიყენოთ ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.

მწარმოებელი
სავაჭრო ნიშნის და რეგისტრაციის სერთიფიკატის მფლობელია კომპანია

“vorld medicin ilaC san. ve tij. a.S.”, TurqeTi
(“WORLD MEDICINE İLAҪ SAN. VE TİC. A.Ş.”, TURKEY).
წარმოებულია
“farmaviJn sanaii ve tijaret a.S."-s mier, TurqeTi
(davutfaSa jadesi #145, tipkapi/stamboli)
“PharmaVision Sanayi ve Ticaret A.Ş.”, Turkey
(Davutpaşa Caddesi No.145, Topkapı / İstanbul).