სარტონი 8მგ #28ტ

პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამება

1. სამკურნალო საშუალების დასახელება

სარტონი 8 მგ ტაბლეტი

2. ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება:

კანდესარტანის ცილექსეტილი 8 მგ

დამხმარე ნივთიერებები

ლაქტოზას მონოჰიდრატი 86.70 მგ

დამხმარე ნივთიერებებისთვის იხილე ნაწილი 6.1.

3. ფარმაცევტული ფორმა

ტაბლეტი

ღია ვარდისფერი, ერთ მხარეს ჭდით, ორმხრივამობურცული, მრგვალი ტაბლეტები.

4. კლინიკური მახასიათებლები

4.1. თერაპიული ჩვენებები

ესენციური ჰიპერტენზია. (იხ. ნაწილები 4.3, 4.4, 4.5. და 5.1).

გულის უკმარისობისა და მარცხენა პარკუჭის სისტოლური დისფუნქციის მქონე ზრდასრული პაციენტების მკურნალობა (მარცხენა პარკუჭის განდევნის ფრაქცია ≤40%), როდესაც ანგიოტენზინ-გარდამქმნელი ფერმენტის (ACE) ინჰიბიტორები ვერ აიტანა პაციენტმა, ან აგფ-ინჰიბიტორების დამხმარე თერაპიის სახით გულის სიმპტომური უკმარისობის მქონე პაციენტებში, მიუხედავად ოპტიმალური თერაპიისა, როცა მინერალოკორტიკოიდული რეცეპტორების ანტაგონისტები ვერ აიტანა პაციენტმა (იხ. ნაწილები 4.2, 4.4, 4.5 და 5.1).

4.2. დოზირება და მირების წესი

დოზირება / შეყვანის სიხშირე და ხანგრძლივობა :

ჰიპერტენზია:

სარტონის რეკომენდებული საწყისი დოზა და ჩვეულებრივი შემანარჩუნებელი დოზაა 8 მგ დღეში ერთხელ. ანტიჰიპერტენზიული ეფექტის უმეტესი ნაწილი მიიღწევა მკურნალობის დაწყებიდან 4 კვირის განმავლობაში.

ზოგიერთ პაციენტში, რომელთა არტერიული წნევა ადეკვატურად არ კონტროლდება, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 16 მგ-მდე დღეში ერთხელ და მაქსიმუმ 32 მგ-მდე დღეში ერთხელ. მკურნალობა უნდა იყოს მორგებული არტერიული წნევის სასურველი რეაქციის მიხედვით. სარტონ ასევე შეიძლება დაინიშნოს სხვა ანტიჰიპერტენზიულ საშუალებებთან ერთად (იხ. ნაწილები 4.3, 4.4, 4.5 და 5.1). ჰიდროქლორთიაზიდის დამატება ავლენს ადიტიურ ანტიჰიპერტენზიულ ეფექტს სარტონის სხვადასხვა დოზებით.

დამატებითი ინფორმაცია განსაკუთრებული პოპულაციების შესახებ :

 

თირკმლის უკმარისობა:

თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, მათ შორის ჰემოდიალიზზე პაციენტებში, რეკომენდებული საწყისი დოზაა 4 მგ. დოზა უნდა დარეგულირდეს პაციენტის პასუხის მიხედვით. არსებობს შეზღუდული კლინიკური გამოცდილება პრეპარატის გამოყენების შესახებ პაციენტებში თირკმელების ძალიან მძიმე ან ბოლო სტადიის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი <15 მლ/წთ) (იხ. ნაწილი 4.4).

ღვიძლის უკმარისობა:

ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში რეკომენდებული საწყისი დოზაა 4 მგ დღეში ერთხელ. დოზა შეიძლება დარეგულირდეს პაციენტის შედეგის მიხედვით. სარტონი უკუნაჩვენებია პაციენტებში ღვიძლის მძიმე უკმარისობით და/ან ქოლესტაზით (იხ. ნაწილები 4.3 და 5.2).

გერიატრიული პოპულაცია:

ხანდაზმულ პაციენტებში საწყისი დოზირების ცვლილება აუცილებელი არ არის.

პედიატრიული პოპულაცია

სარტონის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ბავშვებში და მოზარდებში (18 წლამდე) დადგენილი არ არის.

გამოყენება ინტრავასკულარული სითხის დაკარგვის მქონე პაციენტებში

საწყისი დოზა 4 მგ რეკომენდებულია ჰიპოტენზიის რისკის მქონე პაციენტებში, როგორიცაა პაციენტებში ინტრავასკულარული სითხის შესაძლო დაქვეითებით (იხ. ნაწილი 4.4).

გამოყენება შავკანიან პაციენტებში

კანდესარტანის ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი შავკანიან პაციენტებში ნაკლებია, ვიდრე არაშავკანიან პაციენტებში. შესაბამისად, შავკანიან პაციენტებს შეიძლება დასჭირდეთ სარტონის უფრო ხშირი ტიტრაცია და კომბინირებული თერაპია, ვიდრე არაშავკანიან პაციენტებს (იხ. ნაწილი 5.1).

გამოყენება გულის უკმარისობის დროს

სარტონის ჩვეული რეკომენდებული დოზაა 4 მგ დღე-ღამეში ერთხელ. სამიზნე დოზამდე დღე-ღამეში 32 მგ-მდე ან უმაღლეს ასატან დოზამდე გაზრდა ხდება დოზის გაორმაგებით მინიმუმ 2 კვირაში ერთხელ (იხ. ნაწილი 4.4). გულის უკმარისობის მქონე პაციენტების შეფასება ასევე უნდა მოიცავდეს თირკმლის ფუნქციის შეფასებას, როგორიცაა შრატში კრეატინინის და კალიუმის დონის მონიტორინგი. სარტონი შეიძლება დაინიშნოს გულის უკმარისობის სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ერთად, რომლებიც მოიცავს ADE-ინჰიბიტორებს, ბეტა-ბლოკატორებს, დიურეტიკებს და დიგიტალისს ან ამ პრეპარატების კომბინაციას. აგფ ინჰიბიტორის, კალიუმის შემნახველი დიურეზულის (მაგ., სპირონოლაქტონი) და სარტონის კომბინაცია არ არის რეკომენდებული, ეს კომბინაცია უნდა განიხილებოდეს მხოლოდ პოტენციური სარგებლისა და რისკების გულდასმით განხილვის შემდეგ (იხ. ნაწილი 4.4, 4.8 და 5.1).

დამატებითი ინფორმაცია განსაკუთრებული პოპულაციების შესახებ:

არ არის საჭირო საწყისი დოზის კორექცია ხანდაზმულ პაციენტებში ან პაციენტებში ინტრავასკულარული სითხის მოცულობის დაქვეითებით, თირკმლის უკმარისობით ან ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობით.

პედიატრიული პოპულაცია:

18 წლამდე ასაკის ბავშვებში ჰიპერტენზიის და გულის უკმარისობის სამკურნალოდ სარტონის ეფექტურობა და უსაფრთხოება დადგენილი არ არის. მონაცემები ხელმისაწვდომი არაა.

გამოყენების წესი:

სარტონი მიიღება დღეში ერთხელ. მისი მიღება შესაძლებელია საკვებთან ერთად ან მის გარეშე. საკვები არ მოქმედებს კანდესარტანის ბიოშეღწევადობაზე.

4.3. უკუჩვენებები

პრეპარატი უკუნაჩვენებია:

- სარტონის რომელიმე ინგრედიენტის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის მქონე პაციენტებისთვის.

- ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში (იხ. ნაწილი 4.6).

- ღვიძლის მძიმე უკმარისობის და/ან ქოლესტაზის დროს,

- სარტონის გამოყენება ალისკირენის შემცველ პროდუქტებთან ერთად უკუნაჩვენებია შაქრიანი დიაბეტით ან თირკმლის უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში (გფს<60მლ/წთ/1.73მ²).

4.4. განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის

 

რენინ - ანგიოტენზინ - ალდოსტერონის სისტემის ორმაგი ბლოკადა (RAAS)

არსებობს ჰიპოტენზიის, სინკოპეს, ჰიპერკალემიის და თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების (თირკმლის მწვავე უკმარისობის ჩათვლით) გაზრდილი რისკის მტკიცებულება აგფ-ინჰიბიტორების, ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორების ან ალისკირენის ერთდროულად გამოყენებისას. აგფ-ინჰიბიტორების, ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორების ან ალისკირენის ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული, რადგან ის იწვევს RAAS-ის ორმაგ ბლოკადას (იხ. ნაწილები 4.5 და 5.1).

თუ ორმხრივი ბლოკადის თერაპია მიჩნეულია აბსოლუტურად აუცილებელად, ის უნდა ჩატარდეს მხოლოდ სპეციალისტის მეთვალყურეობის ქვეშ და უნდა მოხდეს თირკმელების ფუნქციის, ელექტროლიტების და არტერიული წნევის ახლო მონიტორინგი.

ACE ინჰიბიტორები და ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორები არ უნდა იქნას გამოყენებული ერთდროულად დიაბეტური ნეფროპათიის მქონე პაციენტებში .

 

თირკმლის უკმარისობა:

ისევე როგორც სხვა პრეპარატების შემთხვევაში, რომლებიც აინჰიბირებენ რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემას, თირკმლის ფუნქციის ცვლილებები მოსალოდნელია ჰიპერმგრძნობიარე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ სარტონით.

როდესაც სარტონი გამოიყენება ჰიპერტენზიულ პაციენტებში თირკმლის უკმარისობით, შრატში კალიუმის და კრეატინინის დონე რეგულარულად უნდა გაიზომოს. არსებობს მისი გამოყენების შეზღუდული გამოცდილება თირკმლის ძალიან მძიმე ან ბოლო სტადიის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი <15 მლ/წთ). ამ პაციენტებში სარტონის დოზის ტიტრირება უნდა მოხდეს არტერიული წნევის მჭიდრო მონიტორინგით.

განსაკუთრებით 75 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში და თირკმლის უკმარისობით, თირკმლის ფუნქციები რეგულარულად უნდა შემოწმდეს გულის უკმარისობის შესაფასებლად. რეკომენდირებულია შრატში კრეატინინისა და კალიუმის დონის მონიტორინგი სარტონის დოზის ტიტრებისას. გულის უკმარისობის კლინიკური კვლევები არ მოიცავდა პაციენტებს შრატის კრეატინინის >265 მიკრომოლ/ლ (>3 მგ/დლ).

გულისუკმარისობისდროს აგფინჰიბიტორებისერთდროულიგამოყენება:

გვერდითი რეაქციების რისკი, განსაკუთრებით ჰიპოტენზია, ჰიპერკალიემია და თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება (თირკმლის მწვავე უკმარისობის ჩათვლით), შეიძლება გაიზარდოს, თუ სარტონის გამოიყენება აგფ ინჰიბიტორთან ერთად. აგფ-ინჰიბიტორის, მინერალოკორტიკოიდული რეცეპტორების ანტაგონისტისა და კანდესარტანის სამმაგი კომბინაცია არ არის რეკომენდებული. ეს კომბინაციები უნდა იქნას გამოყენებული სპეციალისტის მეთვალყურეობის ქვეშ და თირკმელების ფუნქციის, ელექტროლიტების და არტერიული წნევის ახლო და ხშირ მონიტორინგთან ერთად.

ACE ინჰიბიტორები და ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორები არ უნდა იქნას გამოყენებული დიაბეტური ნეფროპათიის მქონე პაციენტებში.

ჰემოდიალიზი:

დიალიზის დროს არტერიული წნევა შეიძლება იყოს განსაკუთრებით მგრძნობიარე AT₁-რეცეპტორის ბლოკადის მიმართ პლაზმის მოცულობის შემცირებისა და რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემის გააქტიურების შედეგად. ამიტომ, ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში არტერიული წნევის მჭიდრო მონიტორინგით სარტონის დოზის ფრთხილად ტიტრირება უნდა მოხდეს.

თირკმლის არტერიის სტენოზი:

სხვა პრეპარატებმა, რომლებიც მოქმედებენ რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემაზე, როგორიცაა ანგიოტენზინის რეცეპტორების ბლოკატორები და აგფ ინჰიბიტორები, შეიძლება გაზარდონ სისხლში შარდოვანა და შრატში კრეატინინის დონე პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ თირკმლის არტერიის ორმხრივი ან ცალმხრივი სტენოზი. იგივე ეფექტი შეიძლება გამოვლინდეს ანგიოტენზინ II რეცეპტორის ანტაგონისტებთან.

თირკმლისტრანსპლანტაცია:

თირკმლის ტრანსპლანტაციის მქონე პაციენტებში სარტონის გამოყენების კლინიკური მტკიცებულება შეზღუდულია.

ჰიპოტენზია:

არტერიული ჰიპოტენზია შეიძლება განვითარდეს, როდესაც გულის უკმარისობის მქონე პაციენტები მკურნალობენ სარტონით. როგორც სხვა პრეპარატების შემთხვევაში, რომლებიც მოქმედებენ რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემაზე, ჰიპოტენზია შეიძლება განვითარდეს ჰიპერტენზიულ პაციენტებში ინტრავასკულარული სითხის დაქვეითებით მაღალი დოზებით დიურეზულების გამოყენებით. მკურნალობის დაწყებისას სიფრთხილეა საჭირო და ჰიპოვოლემია უნდა გამოსწორდეს.

ანესთეზია და ქირურგია:

რენინ-ანგიოტენზინის სისტემის ბლოკადის გამო, ანგიოტენზინ II-ის ანტაგონისტებით მკურნალობის დროს შეიძლება განვითარდეს ჰიპოტენზია ოპერაციისა და ანესთეზიის დროს. ძალიან იშვიათად, ჰიპოტენზია შეიძლება იყოს იმდენად მძიმე, რომ მოითხოვოს ინტრავენური სითხეები და/ან ვაზოპრესორული პრეპარატები.

აორტის და მიტრალური სარქვლის სტენოზი ან ობსტრუქციული ჰიპერტროფიული კარდიომიოპათია:

ისევე როგორც სხვა ვაზოდილატატორების შემთხვევაში, სარტონი უნდა იქნას გამოყენებული უკიდურესი სიფრთხილით პაციენტებში აორტის ან მიტრალური სარქვლის ჰემოდინამიკური სტენოზის ან ობსტრუქციული ჰიპერტროფიული კარდიომიოპათიის მქონე პაციენტებში

პირველადი ჰიპერალდოსტერონიზმი:

პირველადი ჰიპერალდოსტერონიზმის მქონე პაციენტები ჩვეულებრივ არ რეაგირებენ ანტიჰიპერტენზიულ საშუალებებზე, რომლებიც მოქმედებენ რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემის მეშვეობით.

აქედან გამომდინარე, სარტონის გამოყენება არ არის რეკომენდებული ამ პაციენტებში.

ჰიპერკალიემია:

რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემაზე მოქმედი სხვა პრეპარატების გამოცდილებიდან გამომდინარე, სარტონის ერთდროული გამოყენება კალიუმის შემნახველ დიურეტიკებთან, კალიუმის დანამატებთან, კალიუმის შემცველი მარილის შემცვლელებთან ან სხვა პრეპარატებთან, რომლებიც ზრდიან კალიუმის დონეს (მაგ. ჰეპარინი და ტრიმეტოპრიმ-სულფომეტოქსაზოლის კომბინაცია) არ არის რეკომენდებული ჰიპერტენზიულ პაციენტებში. შეიძლება გაზარდოს შრატში კალიუმის დონე.

ჰიპერკალემია შეიძლება მოხდეს გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ სარტონით.

რეკომენდირებულია შრატში კალიუმის პერიოდული მონიტორინგი გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ სარტონით, განსაკუთრებით ACE ინჰიბიტორებთან და კალიუმის შემნახველ დიურეტიკებთან ერთად მიღებისას, როგორიცაა სპირონოლაქტონი.

აგფ ინჰიბიტორის, კალიუმის შემნახველი დიურეზულის (მაგ. სპირონოლაქტონი) და სარტონის კომბინაცია არ არის რეკომენდებული და გასათვალისწინებელია მხოლოდ პოტენციური სარგებლისა და რისკის ფრთხილად შეფასების შემდეგ.

ზოგადი:

პაციენტებში, რომელთა თირკმლის ფუნქცია და სისხლძარღვთა ტონუსი დამოკიდებულია რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემის აქტივობაზე (მაგ. გულის მძიმე შეგუბებითი უკმარისობა ან თირკმლის დაავადება, თირკმლის არტერიის სტენოზის ჩათვლით), ამ სისტემაზე მოქმედი სხვა პრეპარატებით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს მწვავე ჰიპოტენზია, აზოტემია, ოლიგურია ან, იშვიათად, მწვავე დაკავშირებული თირკმლის უკმარისობასთან. არ არის გამორიცხული ანგიოტენზინ II რეცეპტორის ანტაგონისტების მსგავსი ეფექტები. ნებისმიერი ანტიჰიპერტენზიული საშუალების მსგავსად, არტერიული წნევის გადაჭარბებულმა დაცემამ შეიძლება გამოიწვიოს მიოკარდიუმის ინფარქტი ან ინსულტი გულის იშემიური დაავადების ან ათეროსკლეროზული ცერებროვასკულური დაავადების მქონე პაციენტებში.

კანდესარტანის ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი შეიძლება გაძლიერდეს ანტიჰიპერტენზიული საშუალების სახით გამოყენებისას ან არტერიული წნევის დამწევი თვისებების მქონე სხვა სამკურნალო საშუალებებთან კომბინაციაში, რომლებიც ინიშნება სხვა მითითებისთვის.

სარტონი შეიცავს ლაქტოზას. პაციენტებმა იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემებით გალაქტოზას შეუწყნარებლობით, ლაპ ლაქტაზას დეფიციტით ან გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციით არ უნდა მიიღონ ეს წამალი.

 

ის სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, რომლებსაც ჰქონდათ ინსულტი.

ორსულობა:

ანგიოტენზინ II რეცეპტორის ანტაგონისტებით (AIIRAs) მკურნალობა არ უნდა დაიწყოს ორსულობის დროს. თუ არ არის საჭირო ანგიოტენზინ II რეცეპტორის ანტაგონისტებით თერაპიის გაგრძელება, პაციენტები, რომლებიც გეგმავენ დაორსულებას, უნდა გადავიდნენ სხვა ანტიჰიპერტენზიულ თერაპიაზე ორსულობისას დადასტურებული უსაფრთხოებით. ორსულობის გამოვლენისას, ანგიოტენზინ II რეცეპტორის ანტაგონისტებით მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და საჭიროების შემთხვევაში უნდა დაინიშნოს ალტერნატიული თერაპია (იხ. ნაწილები 4.3 და 4.6)

4.5. ურთიერთქმედებები სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და სხვა სახის ურთიერთქმედებები

მედიკამენტები, რომლებზეც ჩატარებული კლინიკური ფარმაკოკინეტიკური კვლევები არის ჰიდროქლორთიაზიდი, ვარფარინი, დიგოქსინი, ორალური კონტრაცეპტივები (მაგ. ეთინილ ესტრადიოლი/ლევონორგესტრელი), გლიბენკლამიდი, ნიფედიპინი და ენალაპრილი. ამ პრეპარატებთან გამოყენებისას კლინიკურად მნიშვნელოვანი წამლის ურთიერთქმედება არ გამოვლენილა.

სარტონის ერთდროულმა გამოყენებამ კალიუმის შემნახველ დიურეტიკებთან, კალიუმის დანამატებთან, კალიუმის შემცველ ხელოვნურ მარილებთან ან სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც ზრდის კალიუმის დონეს (მაგ. ჰეპარინი) შეიძლება გაზარდოს შრატში კალიუმის დონე. კალიუმის დონე რეგულარულად უნდა კონტროლდებოდეს (იხ. ნაწილი 4.4).

აღინიშნა შრატში ლითიუმის კონცენტრაციისა და ტოქსიკურობის შექცევადი მატება აგფ ინჰიბიტორებისა და ლითიუმის ერთდროული გამოყენებისას. მსგავსი ეფექტი შეიძლება შეინიშნოს ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ანტაგონისტებთან (AIIRAs) ერთად. არ არის რეკომენდებული კანდესარტანის ერთდროული გამოყენება ლითიუმთან. თუ კომბინაცია აუცილებელია, რეკომენდებულია შრატში ლითიუმის დონის ფრთხილად მონიტორინგი.

ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ანტაგონისტების ერთდროულმა გამოყენებამ არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან (მაგ. შერჩევითი COX-2 ინჰიბიტორები, აცეტილსალიცილის მჟავა (>3 გ/დღეში) და არასელექციური არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები) შეიძლება შეამციროს ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი, ამიტომ უნდა იქნას გამოყენებული სიფრთხილით.

აგფ ინჰიბიტორების მსგავსად, ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ანტაგონისტები და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს თირკმელების ფუნქციის გაუარესება, მათ შორის თირკმელების შესაძლო მწვავე უკმარისობა და შრატში კალიუმის მატება (განსაკუთრებით პაციენტებში, რომლებსაც ადრე არსებული თირკმლის ფუნქცია აქვთ). განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს ხანდაზმულ პაციენტებში კომბინირებული თერაპიის გამოყენებას. პაციენტები უნდა იყვნენ ადეკვატურად ჰიდრატირებული და ყურადღება უნდა მიექცეს თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგს კომბინირებული თერაპიის დაწყების შემდეგ და შემდგომ პერიოდულად.

გამოყენება ალკოჰოლთან ერთად

ზოგიერთ ადამიანს, რომელიც სვამს ალკოჰოლს სარტონის გამოყენებისას შეიძლება განიცადოს სისუსტე ან თავბრუსხვევა. ამიტომ არ არის რეკომენდებული ალკოჰოლის გამოყენება სარტონის გამოყენებისას.

კლინიკური კვლევების მონაცემები აჩვენებს, რომ რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემის (RAAS) ორმაგი ბლოკადა აგფ-ინჰიბიტორების, ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორების ან ალისკირენის კომბინირებული გამოყენებით, აქვს ჰიპოტენზიის, ჰიპერკალემიის და თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების უფრო მაღალი სიხშირე (თირკმელების მწვავე უკმარისობის ჩათვლით) ერთი RAAS-მოქმედი აგენტის გამოყენებასთან შედარებით. ნაჩვენებია, რომ დაკავშირებულია არასასურველ მოვლენებთან, როგორიცაა (იხ. ნაწილები 4.3, 4.4. და 5.1).

დამატებითი ინფორმაცია განსაკუთრებული პოპულაციების შესახებ

ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა.

პედიატრიული პოპულაცია

18 წლამდე ბავშვებში ჰიპერტენზიის და გულის უკმარისობის სამკურნალოდ სარტონის ეფექტურობა და უსაფრთხოება დადგენილი არ არის.

4.6. ორსულობა და ლაქტაცია

ზოგადი რეკომენდაცია

ორსულობის კატეგორია: D

 

 

ქალები რეპროდუქციის ასაკში/კონტრაცეპტივები

პაციენტებმა, რომლებიც გეგმავენ დაორსულებას ან ეჭვობენ, რომ ორსულად არიან, უნდა შეწყვიტონ სარტონის გამოყენება რაც შეიძლება მალე.

ორსულობის პერიოდი

სარტონი გამოყენება ორსულობის დროს უკუნაჩვენებია (იხ. ნაწილი 4.3). პაციენტებს, რომლებიც იყენებენ სარტონს, წინასწარ უნდა შეახსენონ დაორსულების შესაძლებლობა, რათა მათ მკურნალ ექიმთან ერთად აირჩიონ შესაბამისი ვარიანტი. ორსულობის გამოვლენისას, სარტონით თერაპია უნდა შეწყდეს და, საჭიროების შემთხვევაში, დაიწყოს ალტერნატიული თერაპია.

მედიკამენტებმა, რომლებიც უშუალოდ მოქმედებენ რენინ-ანგიოტენზინის სისტემაზე, შეიძლება გამოიწვიოს ნაყოფისა და ახალშობილის დაზიანება და სიკვდილიც კი ორსულობის დროს გამოყენებისას. ცნობილია, რომ ანგიოტენზინ II რეცეპტორის ანტაგონისტით მკურნალობა იწვევს ფეტოტოქსიკურობას (თირკმელების ფუნქციის დაქვეითება, ოლიგოჰიდრამნიოზი, თავის ქალას ოსიფიკაციის შეფერხება) და ახალშობილთა ტოქსიკურობას (თირკმლის უკმარისობა, ჰიპოტენზია, ჰიპერკალიემია) (იხ. ნაწილი 5.3).

ლაქტაციის პერიოდი

უცნობია გადადის თუ არა კანდესარტანი დედის რძეში. კანდესარტანის ექსკრეცია დაფიქსირდა მეძუძურ ვირთაგვებში. ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს, როდესაც სარტონის გამოყენება აუცილებელია ძუძუთი კვებაზე მყოფ ჩვილებში გვერდითი ეფექტების პოტენციალის გამო (იხ. ნაწილი 4.3).

ფერტილობა

მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი.

4.7. ზეგავლენა ავტომობილის და მექანიზმების მართვის უნარზე

არ არის ჩატარებული კვლევები სარტონის გავლენის შესახებ ავტომობილის მართვაზე. უნდა გვახსოვდეს, რომ თავბრუსხვევა ან დაღლილობა შეიძლება განვითარდეს მართვის დროს ან მექანიზმებთან მუშაობის დროს.

4.8. არასასურველი ეფექტები

ჰიპერტენზიის მკუნალობა

კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში არასასურველი ეფექტები იყო მსუბუქი და გარდამავალი პლაცებოს მსგავსად. გვერდითი ეფექტების სიხშირე არ არის დაკავშირებული დოზასთან და ასაკთან. კანდესარტან ცილექსეტილის გვერდითი ეფექტების გამო, შეწყვეტის სიხშირე (3.1%) იყო პლაცებოს მსგავსი (3.2%).

კლინიკური კვლევების საერთო მონაცემების ანალიზისას, კანდესარტანის საერთო გვერდითი მოვლენები ნაჩვენებია ქვემოთ. ეს გვერდითი მოვლენები ჩამოთვლილია იმის საფუძველზე, რომ ისინი გვხვდება მინიმუმ 1%-ით უფრო ხშირად, ვიდრე პლაცებო. შესაბამისად, ყველაზე ხშირად მოხსენებული გვერდითი რეაქციები იყო თავბრუსხვევა/ვერტიგო, თავის ტკივილი და სასუნთქი გზების ინფექცია.

ცხრილებში გამოყენებული სიხშირეები ამ განყოფილებაში:

ძალიან ხშირი (≥1/10),

ხშირი (≥1/100-დან <1/10-მდე),

არახშირი (≥1/1000-დან <1/100-მდე),

იშვიათი (≥1/10000-დან <1/1000-მდე)

ძალიან იშვიათი (<1/10000):

ინფექციები და ინფესტაციები

ხშირი: სასუნთქი გზების ინფექცია

სისხლისა და ლიმფური სისტემის მხრივ დარღვევები

ძალიან იშვიათად: ლეიკოპენია, ნეიტროპენია და აგრონულოციტოზი.

მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები

ძალიან იშვიათად: ჰიპერკალიემია, ჰიპონატრიემია

ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები

ხშირი: თავბრუსხვევა/ვერტიგო, თავის ტკივილი

სუნთქვის , გულმკერდის და შუასაყარის ორგანოების მხრივ დარღვევები

ძალიან იშვიათად: ხველა

კუჭ - ნაწლავის მხრივ დარღვევები

ძალიან იშვიათად: გულისრევა

ჰეპატო - ბილიარული დარღვევები

ძალიან იშვიათად: ღვიძლის ფერმენტების მომატება, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა ან ჰეპატიტი.

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ დარღვევები

ძალიან იშვიათად: ანგიონევროზული შეშუპება, გამონაყარი, ჭინჭრის ციება, ქავილი

ძვალ - კუნთოვანი , შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის მხრივ დარღვევები

ძალიან იშვიათად: ზურგის ტკივილი, ართრალგია, მიალგია

თირკმელებისა და საშარდე გზების მხრივ დარღვევები

ძალიან იშვიათი: თირკმლის უკმარისობა, მათ შორის თირკმლის უკმარისობა მიდრეკილ პაციენტებში (იხ. ნაწილი 4.4).

ლაბორატორიულიშედეგები:

ზოგადად, სარტონი არ ახდენს კლინიკურად მნიშვნელოვან გავლენას რუტინულ ლაბორატორიულ შედეგებზე. რენინ-ანგიოტენზინალდოსტერონის სისტემის სხვა ინჰიბიტორების მსგავსად, დაფიქსირდა ჰემოგლობინის უმნიშვნელო შემცირება. პაციენტებში, რომლებიც იყენებენ სარტონს, არ არის საჭირო ლაბორატორიული ცვლილებების რუტინული მონიტორინგი. თუმცა, თირკმელების უკმარისობის მქონე პაციენტებში შრატში კალიუმის და კრეატინინის დონეები რეგულარულად უნდა შემოწმდეს.

გულის უკმარისობის მკურნალობაში:

სარტონის გვერდითი ეფექტების პროფილი გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში შეესაბამება პრეპარატის ფარმაკოლოგიურ ეფექტს და პაციენტების ჯანმრთელობის მდგომარეობას. CHARM კლინიკურ კვლევაში, რომელიც ადარებდა სარტონის 32 მგ დოზას (n=3.803) პლაცებოსთან (n=3.796), კანდესარტანის ცილექსეტილის ჯგუფში მყოფი პაციენტების 21%-მა და პლაცებოს ჯგუფში 16.1%-მა შეწყვიტა მკურნალობა გვერდითი ეფექტების გამო.

ყველაზე ხშირად მოხსენებული გვერდითი მოვლენები იყო ჰიპერკალიემია, ჰიპოტენზია და თირკმლის უკმარისობა. ეს ეფექტები უფრო ხშირად გამოვლინდა 70 წელზე უფროსი ასაკის ადამიანებში, დიაბეტით ან სხვა სამკურნალო საშუალებების გამოყენებით, რომლებიც გავლენას ახდენენ რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემაზე (განსაკუთრებით აგფ ინჰიბიტორები და/ან სპირონოლაქტონი).

გვერდითი მოვლენები კლინიკური კვლევებიდან და პოსტმარკეტინგული გამოცდილებიდან მოცემულია ქვემოთ:

სისხლისა და ლიმფური სისტემის მხრივ დარღვევები

ძალიან იშვიათად: ლეიკოპენია, ნეიტროპენია და აგრონულოციტოზი.

მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები

ხშირი: ჰიპერკალიემია

ძალიან იშვიათად: ჰიპონატრიემია

ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები

ძალიან იშვიათად: თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი

სისხლძარღვების მხრივ დარღვევები

ხშირი: ჰიპოტენზია

სუნთქვის , გულმკერდის და შუასაყარის ორგანოების მხრივ დარღვევები

ძალიან იშვიათად: ხველა

კუჭ - ნაწლავის მხრივ დარღვევები

ძალიან იშვიათად: გულისრევა

ჰეპატო - ბილიარული დარღვევები

ძალიან იშვიათად: ღვიძლის ფერმენტების მომატება, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა ან ჰეპატიტი.

კანისა და კანქვეშა ქსოვილების მხრივ დარღვევები

ძალიან იშვიათად: ანგიონევროზული შეშუპება, გამონაყარი, ჭინჭრის ციება, ქავილი

ძვალ - კუნთოვანი , შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლების მხრივ დარღვევები

ძალიან იშვიათად: ზურგის ტკივილი, ართრალგია, მიალგია

თირკმელებისა და საშარდე გზების მხრივ დარღვევები

ხშირი: თირკმლის უკმარისობა, მათ შორის თირკმლის უკმარისობა მიდრეკილ პაციენტებში (იხ. ნაწილი 4.4)

ლაბორატორიულიშედეგები:

ჰიპერკალემია და თირკმლის უკმარისობა ხშირია სარტონით გულის უკმარისობის მკურნალობისას. რეკომენდებულია შრატში კრეატინინის და კალიუმის დონის რეგულარული მონიტორინგი (იხ. ნაწილი 4.4).

4.9. დოზის გადაჭარბება და მკურნალობა

 

სიმპტომები:

ფარმაკოლოგიური თვისებების გათვალისწინებით, დოზის გადაჭარბების ძირითადი გამოვლინება შეიძლება იყოს სიმპტომური ჰიპოტენზია და თავბრუსხვევა. დოზის გადაჭარბების ცალკეულ შემთხვევებში (672 მგ-მდე კანდესარტან ცილექსეტილი) პაციენტის მდგომარეობის გაუმჯობესება უშედეგო იყო.

მკურნალობა:

როდესაც ვითარდება სიმპტომური ჰიპოტენზია, უნდა ჩატარდეს სიმპტომური მკურნალობა და პაციენტის სასიცოცხლო ნიშნების მონიტორინგი. პაციენტი უნდა დაწვეს ფეხებით მაღლა. თუ ეს საკმარისი არ არის, პლაზმის მოცულობა უნდა გაიზარდოს ისეთი ხსნარის ინფუზიით, როგორიცაა ფიზიოლოგიური ხსნარი. იმ შემთხვევებში, როდესაც ეს ზომები ასევე არასაკმარისია, შეიძლება გამოყენებულ იქნას სიმპათომიმეტური საშუალებები. კანდესარტანი არ შეიძლება მოიხსნას ჰემოდიალიზით.

5. ფარმაკოლოგიური თვისებები

5.1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოტერაპიული ჯგუფი: ანგიოტენზინ II-ის ანტაგონისტები (კანდესარტანი)

ათქ კოდი: C09CA06.

ანგიოტენზინ II არის რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემის მთავარი ვაზოაქტიური ჰორმონი, რომელიც თამაშობს როლს ჰიპერტენზიის, გულის უკმარისობის და სხვა გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების განვითარების პათოფიზიოლოგიურ მექანიზმში. ის ასევე თამაშობს როლს ორგანოების საბოლოო ჰიპერტროფიისა და დაზიანების პათოგენეზში.

ანგიოტენზინ II-ის ძირითადი ფიზიოლოგიური ეფექტები ისეთები, როგორიცაა ვაზოკონსტრიქცია, ალდოსტერონის სეკრეციის სტიმულირება, მარილოვანი და წყლოვანი ჰომეოსტაზის რეგულირება და უჯრედების ზრდის სტიმულირება მიმდინარეობს I ტიპის რეცეპტორების (AT₁) მონაწილეობით.

კანდესარტანის ცილექსეტილი წარმოადგენს წინამორბედ-პრეპარატს, რომელიც ვარგისია შინაგანი მიღებისათვის. ის მალევე გარდაიქმნება აქტიურ ნივთიერებად, კანდესარტანად, ეთერული ჰიდროლიზის გზით კუჭ-ნაჭლავის ტრაქტიდან შეწოვის დროს. კანდესარტანი არის ანგიოტენზინ II რეცეპტორის ანტაგონისტი, სელექტიურია AT₁ რეცეპტორების მიმართ, ძლიერი შეკავშირებით და რეცეპტორისაგან ნელი გამოცალკევებით. მას არ გააჩნია აგონისტის აქტივობა.

კანდესარტანი არ აინჰიბირებს ანგიოტენზინ გარდამქმნელ ფერმენტს (აგფ-ს), რომელიც ანგიოტენზინ I-ს გარდაქმნის ანგიოტენზინ II-ად და არღვევს ბრადიკინინს. ბრადიკინინი არ ახდენს გავლენას ნივთიერება P ან აგფ-ზე. კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში, რომლებიც ადარებდნენ აგფ ინჰიბიტორებს კანდესარტანთან, ხველა ნაკლებად ხშირი იყო პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ კანდესარტან ცილექსეტილს. კანდესარტანი არ აკავშირებს და არ ბლოკავს სხვა ჰორმონის რეცეპტორებს ან იონურ არხებს, რომლებიც ცნობილია გულ-სისხლძარღვთა რეგულირებისთვის. ანგიოტენზინ II (AT₁) რეცეპტორების ანტაგონიზმი იწვევს პლაზმაში რენინის, ანგიოტენზინ I და ანგიოტენზინ II დონის დოზადამოკიდებულ ზრდას და პლაზმაში ალდოსტერონის კონცენტრაციის შემცირებას.

ჰიპერტენზია

კანდესარტანი მოქმედებს ჰიპერტენზიის მკურნალობაში არტერიული წნევის ხანგრძლივ მოქმედებით და დოზაზე დამოკიდებული შემცირებით. მისი ანტიჰიპერტენზიული მოქმედება განპირობებულია სისტემური პერიფერიული წინააღმდეგობის შემცირებით, გულისცემის რეფლექსური მატების გარეშე. არ არსებობს მტკიცებულება მძიმე საწყისი დოზასთან დაკავშირებული ჰიპოტენზიის ან მობრუნების ეფექტის შესახებ თერაპიის შეწყვეტის შემდეგ.

კანდესარტან ცილექსეტილის ერთჯერადი დოზის შემდეგ, ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი ჩვეულებრივ იწყება 2 საათის განმავლობაში. როდესაც პრეპარატი გამოიყენება უწყვეტად ნებისმიერი დოზით, არტერიული წნევის დაქვეითების უმეტესი ნაწილი ჩვეულებრივ მიიღწევა 4 კვირის განმავლობაში და ეს დონე შენარჩუნებულია ხანგრძლივი თერაპიით. მეტაანალიზების მიხედვით, დღეში ერთხელ დოზის გაზრდის საშუალო ადიტიური ეფექტი 16 მგ-დან 32 მგ-მდე მცირეა. ინდივიდუალური ვარიაციის გათვალისწინებით, ზოგიერთ პაციენტში მოსალოდნელია საშუალოზე მაღალი ეფექტი.

კანდესარტან ცილექსეტილის ერთჯერადი დოზირება იწვევს არტერიული წნევის ეფექტურ და გლუვ შემცირებას 24 საათის განმავლობაში, მცირე განსხვავებებით მინუს და პიკურ ეფექტებს შორის დოზის ინტერვალებში. კანდესარტანისა და ლოზარტანის ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი და ატანა შედარებული იყო ორ რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა კვლევაში, რომელშიც მონაწილეობდნენ პაციენტები მსუბუქი და ზომიერი ჰიპერტენზიით. არტერიული წნევის დაქვეითება (სისტოლური/დიასტოლური) კანდესარტან ცილექსეტილით 32 მგ დღეში ერთხელ არის 13.1/10.5 მმ.ვწყ.სვ, ლოზარტან კალიუმით 100 მგ დღეში ერთხელ 10.0/8.7 მმ.ვწყ.სვ (არტერიული წნევის შემცირების სხვაობა 3.1/1.8 მმ Hg, p<0.001) <0.001. კანდესარტან ცილექსეტილის ჰიდროქლორთიაზიდთან ერთად გამოყენებისას ვლინდება ადიტიური ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი. კანდესარტანი კარგად გადაიტანება ჰიდროქლორთიაზიდთან ან ამლოდიპინთან ერთად მიღებისას.

იმ წამლების გამოხატული ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი, რომლებიც ბლოკავს რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემას, ნაკლებია შავკანიან პაციენტებში (ჩვეულებრივ, დაბალი რენინის პოპულაციაში), ვიდრე არაშავკანიან პაციენტებში. ეს ასევე ეხება კანდესარტანს. ღია კლინიკურ კვლევაში 5156 პაციენტზე დიასტოლური ჰიპერტენზიით, არტერიული წნევის დაქვეითება კანდესარტანით მკურნალობის დროს მნიშვნელოვნად ნაკლები იყო შავკანიან პაციენტებში, ვიდრე არაშავკანიან პაციენტებში (14.4/10.3 მმ.ვცხ/19.0/12.7 მმ.ვცხ.სვ, p<0.0001/p< 0.0001).

კანდესარტანი ზრდის თირკმელებში სისხლის ნაკადს, ზრდის გლომერულური ფილტრაციის სიჩქარეს ან არ ახდენს გავლენას, ხოლო ამცირებს თირკმლის სისხლძარღვთა წინააღმდეგობას და ფილტრაციის ფრაქციას. 3-თვიან კლინიკურ კვლევაში ჰიპერტენზიულ პაციენტებში II ტიპის შაქრიანი დიაბეტით და მიკროალბუმინურიით, კანდესარტან ცილექსეტილმა შეამცირა შარდში ალბუმინის გამოყოფა (ალბუმინი/კრეატინინის თანაფარდობა საშუალოდ 30%, 95% სანდო ინტერვალი 15-42%). ამჟამად არ არსებობს მონაცემები კანდესარტანის გავლენის შესახებ დიაბეტური ნეფროპათიის პროგრესირებაზე.

კანდესარტან ცილექსეტილის 8-16 მგ (საშუალოდ 12 მგ) დღეში ერთხელ ეფექტი გულ-სისხლძარღვთა ავადობაზე და სიკვდილიანობაზე 4937 ხანდაზმულ პაციენტში (70-89 წელი; 21% 80 წელზე უფროსი ასაკის) მსუბუქი და ზომიერი ჰიპერტენზიით, რანდომიზებული კლინიკური კვლევა. შეფასდა კვლევის მიერ (SCOPE-Study on Cognition and Prognosis in Elderly) და მოჰყვა საშუალოდ 3.7 წლის განმავლობაში.

სხვა ანტიჰიპერტენზიული მკურნალობა დაემატა კანდესარტან ცილექსეტილის ან პლაცებო ჯგუფებს საჭიროებისამებრ. არტერიული წნევა შემცირდა 166/90 მმ Hg-დან 145/80 მმ Hg-მდე კანდესარტანის ჯგუფში და 167/90 მმ Hg-დან 149/82 მმ Hg-მდე საკონტროლო ჯგუფში. არ იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება ძირითადი გულ-სისხლძარღვთა მოვლენების პირველად საბოლოო წერტილში (გულ-სისხლძარღვთა სიკვდილიანობა, არალეტალური ინსულტი და არალეტალური მიოკარდიუმის ინფარქტი). იყო 30 მოვლენა 1000 პაციენტ-წელზე საკონტროლო ჯგუფში, 26.7-თან შედარებით კანდესარტანის ჯგუფში. დაფიქსირდა მოვლენები (ფარდობითი რისკი 0.89, 95% ნდობის ინტერვალი 0.75-1.06, p=0.19).

ორმა დიდმა რანდომიზებულმა, კონტროლირებადმა კვლევამ (ONTARGET (მიმდინარე ტელმისარტანი მარტო და რამიპრილის გლობალური საბოლოო წერტილის კვლევასთან ერთად) და VA NEPHRON-D (ვეტერანთა საქმეების ნეფროპათია დიაბეტში)) შეისწავლა აგფ-ინჰიბიტორის გამოყენება AIIRA-სთან ერთად.

ONTARGET კვლევა ჩატარდა პაციენტებში მე-2 ტიპის შაქრიანი დიაბეტით, გულ-სისხლძარღვთა ან ცერებროვასკულური დაავადების ისტორიაში ან ბოლო ორგანოების დაზიანებით. VA NEPHRON-D ჩატარდა პაციენტებში ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტით და დიაბეტური ნეფროპათიით.

ამ კვლევებმა არ აჩვენა მნიშვნელოვანი სარგებელი თირკმლის და/ან კარდიოვასკულარულ შედეგებზე და სიკვდილიანობაზე, ჰიპერკალიემიის, თირკმელების მწვავე დაზიანების და/ან ჰიპოტენზიის გაზრდილი რისკი მონოთერაპიასთან შედარებით. მათი მსგავსი ფარმაკოდინამიკური თვისებების გათვალისწინებით, ეს შედეგები ასევე რელევანტურია სხვა აგფ-ინჰიბიტორებისთვის და AIIRA-სთვის. ამიტომ, აგფ-ინჰიბიტორები და ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორები არ უნდა იქნას გამოყენებული ერთდროულად დიაბეტური ნეფროპათიის მქონე პაციენტებში.

ALTITUDE (ალისკირენის საცდელი ტიპი 2 დიაბეტის გამოყენებით გულ-სისხლძარღვთა და თირკმელების დაავადების საბოლოო წერტილების გამოყენებით) არის კვლევა, რომელიც შექმნილია ალისკირენის დამატების სარგებლობის შესამოწმებლად სტანდარტულ აგფ ინჰიბიტორზე ან AIIRA თერაპიაზე 2 ტიპის შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტებში თირკმელების ქრონიკული დაავადებით, გულ-სისხლძარღვთა დაავადებებით, ან ორივე, მუშაობდა. კვლევა ნაადრევად შეწყდა არასასურველი შედეგების გაზრდილი რისკის გამო. გულ-სისხლძარღვთა სიკვდილი და ინსულტი რიცხობრივად უფრო ხშირი იყო ალისკირენის ჯგუფში პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით და დაკავშირებული გვერდითი მოვლენები და სერიოზული გვერდითი მოვლენები (ჰიპერკალემია, ჰიპოტენზია და თირკმლის დისფუნქცია) უფრო ხშირად დაფიქსირდა ალისკირენის ჯგუფში, ვიდრე პლაცებოს ჯგუფში.

გულის უკმარისობა

კანდესარტანის ცილექსეტილით მკურნალობა ამცირებს ლეტალობას, გულის უკმარისობის გამო ჰოსპიტალიზაციის სიხშირეს და სიმპტომების გამოხატულობას მარცხენა პარკუჭის სისტოლური დისფუნქციის მქონე პაციენტებში, როგორც ეს ნაჩვენებია გულის ქრონიკული უკმარისობის მქონე პაციენტებში სიკვდილიანობასა და ავადობაზე კანდესარტანის გავლენის პროგრამით (CHARM).

CHARM-ალტერნატივაში (n=2.028) ჩართული იყო პაციენტები LVEF ≤ 40%-ით, რომლებსაც არ შეეძლოთ აგფ ინჰიბიტორების გამოყენება აუტანლობის გამო (განსაკუთრებით ხველის გამო, 72%) CHARM-დამატებულში (n=2.548) - პაციენტები LVEF ≤ 40%-ით, რომლებიც მკურნალობდნენ აგფ ინჰიბიტორებით, და CHARM-შენახულში (n=3.023) - პაციენტები LVEF >40%-ით.

პაციენტები გულის უკმარისობის ოპტიმალური თერაპიით იყვნენ რანდომიზირებულნი პლაცებოს ან კანდესარტანის ცილექსეტილის მისაღებად (ტიტრირებით 4მგ-დან ან 8 მგ-დან დღე-ღამეში ერთხელ 32 მგ-მდე ერთხელ დღე-ღამეში ან მაქსიმალურად ასატან დოზამდე, საშუალო დოზა -24 მგ-ა), ხოლო შემდგომ იყვნენ მეთვალყურეობის ქვეშ საშუალო დროის მანძილზე 37,7 თვე. 6 თვის მკურნალობის შემდეგ პაციენტების 63 %-მა, რომლებმაც გააგრძელეს კლანდესარტალის ცილექსეტილის მიღება (89 %), მიაღწიეს მიზნობრივ დოზას 32 მგ.

CHARM – Alternative-ში გულ-სისხლძარღვთა სიკვდილიანობის ან გულის უკმარისობის გამო პირველი ჰოსპიტალიზაციის კომბინირებული წერტილი კანდესარტინის მიღების შემთხვევაში პლაცებოსთან შედარებით იყო მნიშვნელოვნად დაწეული, რისკის კოეფიციენტი (HR) 0,77 ( 95% CI 0,67-დან 0,89-მდე, p <0,001). ეს შეესაბამება რისკის შედარებით დაწევას 23 %. კანდესარტანის ჯგუფიდან 23,0 %. თოთხმეტი ნამკურნალები პაციენტიდან მთელი კვლევის განმავლობაში მოხერხდა ერთის გადარჩენა გულ-სისხლძარღვთა მოვლენების გამო სიკვდილისაგან ან გულის უკმარისობის სამკურნალოდ ჰოსპიტალიზაციისაგან.

ეფექტურობის კომბინირებული ცვლადი, რომელიც ახასიათებს სიკვდილიანობას ნებისმიერი მიზეზით ან პირველ ჰოსპიტალიზაციას გულის უკმარისობის გამო, ასევე იყო მნიშვნელოვნად შემცირებული კანდესარტანის მიღების დროს, HR 0,80 (95% CI 0,70 - 0,92, p=0,001). როგორც სიკვდილიანობა, ასევე ავადობა ( ჰოსპიტალიზაცია გულის უკმარისობის გამო) ამ რთულ საბოლოო წერტილებში ადასტურებენ კანდესარტანის დადებით ეფექტს. კანდესარტანის ცილექსეტილით მკურნალობა გამოიწვია NYHA ( p=0,008 )-ს შესაბამისი ფუნქციური კლასის გაუმჯობესება.

CHARM-Added-ში გულ-სისხლძარღვთა სიკვდილიანობის ან გულის უკმარისობის გამო პირველი ჰოსპიტალიზაციის კომბინირებული წერტილი კანდესარტანის მიღების შემთხვევაში პლაცებოსთან შედარებით იყო მნიშვნელოვნად დაწეული, HR 0,85 (95% CI 0,75-0,96, p=0,011). ეს შეესაბამება რისკის შედარებით დაწევას 15%-ით. ოცდასამი ნამკურნალები პაციენტიდან მთელი გამოკვლევის მანძილზე მოხერხდა ერთის გადარჩენა გულ-სისხლძარღვთა მოვლენების გამო სიკვდილისაგან ან გულის უკმარისობის სამკურნალოდ ჰოსპიტალიზაციისაგან.

ეფექტურობის კომბინირებული ცვლადი, რომელიც ახასიათებს სიკვდილიანობას ნებისმიერი მიზეზით ან პირველ ჰოსპიტალიზაციას გულის უკმარისობის გამო, ასევე იყო მნიშვნელოვნად შემცირებული კანდესარტანის მიღებისას, HR 0,87 (95% CI 0,78-0,98, p=0,021). როგორც სიკვილიანობამ, ასევე ავადობამ ეფექტურობის ამ შემადგენელი მაჩვენებლებით გვიჩვენეს კანდესარტანის დადებითი ეფექტი.კანდესარტანის ცილექსეტილით მკურნალობამ გამოიწვია NYHA (p=0,020)-ს შესაბამისი ფუნქციური კლასის გაუმჯობესება.

CHARM-Preserved-ში არ ყოფილა გულ-სისხლძარღვთა სიკვდილიანობის ან გულის უკმარისობის გამო ეფექტურობის კომბინირებული ცვლადის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება, HR 0,89 (95% CI 0,77-1,03, p=0,118).

საერთო სიკვდილიანობა არ იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი ცალ-ცალკე შეფასებისას CHARM-ის სამ კვლევაში. ამისდამიუხედავად, საერთო სიკვდილიანობას მიეცა შეფასება CHARM-Alternative-სა და CHARM-Added-ის გაერთიანებულ პოპულაციებში, HR 0,88 (95% CI 0,79-0,98, p=0,018 ), ისევე, როგორც სამივე გამოკვლევაში, HR 0,91 (95% CI 0,83-1,00, p=0,055).

ცნობილია, რომ კანდესარტანის დადებითი ეფექტი მყარია, ასაკის, სქესის და თანმხლები მედიკამენტოზური მკურნალობის მიუხედავად. კანდესარტანი ასევე ეფექტურია პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებენ ბეტა- ბლოკატორებს და აგფ ინჰიბიტორებს; ამავე დროს დადებითი ეფექტი ნარჩუნდება მიუხედავად იმისა, იღებს თუ არა პაციენტი აგფ ინჰიბიტორებს მიზნობრივი დოზით, რომელიც რეკომენდებულია სამკურნალო სახელმძღვანელოების მიერ.

პაციენტებში გულის ქრონიკული უკმარისობით და მარცხენა პარკუჭის სისტოლური ფუნქციის დარღვევით (მარცხენა პარკუჭის განდევნის ფრაქცია, LVEF ≤ 40%), კანდესარტანი ამცირებს სისტემურ სისხლძარღვთა წინააღმდეგობას და ფილტვის კაპილარულ ტერმინალურ წნევას, ზრდის პლაზმაში რენინის აქტივობას და ანგიოტენზინ II-ის კონცენტრაციას და ამცირებს ალდოსტერონის დონეს.

5.2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

შეწოვა:

კანდესარტანის ცილექსეტილის პერორალურად მიღების შემდეგ სწრაფად გარდაიქმნება აქტიურ ნივთიერება კანდესარტანად. კანდესარტანის აბსოლუტური ბიოხელმისაწვდონობა კანდესარტან ცილექსეტილის ხსნარის პერორალური მიღების შემდეგ შეადგენს დაახლოებით 40 %. ტაბლეტების სამკურნალო ფორმის შედარებითი ბიოხელმისაწვდომობა შინაგანად მისაღებ იგივე ხსნართან შედარებით არის 34% ძალიან უმნიშვნელო ცვალებადობით. ამრიგად, ტაბლეტის ფორმის გამოთვლილი აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა შეადგენს 14%. სისხლის შრატში საშუალო მაქსიმალური კონცენტრაცია (C_max) მიიღწევა ტაბლეტის მიღებიდან 3-4 საათის შემდეგ. კანდესარტანის შრატში კონცენტრაცია იზრდება წრფივად დოზების გაზრდის შესაბამისად დოზირების თერაპიული დიაპაზონის ფარგლებში. კანდესარტანის ფარმაკოკინეტიკაში სქესთან დაკავშირებული განსხვავება არ არის გამოვლენილი..

კანდესარტანის შრატში კონცენტრაცია-დრო მრუდის (AUC) ქვეშ არსებულ ფართობზე საკვების მიღება მნიშვნელოვნად არ მოქმედებს.

კანდესარტანის ბიოშეღწევადობაზე გავლენას არ ახდენს კვება.

 

განაწილება

კანდესარტანი ძლიერ უკავშირდება პლაზმის ცილებს (99%-ზე მეტი). კანდესარტანის განაწილების პლაზმური მოცულობა შეადგენს 0,1 ლ/კგ.

 

ბიოტრანსფორმაცია

ურთიერთქმედების ხელმისაწვდომმა კვლევებმა აჩვენა, რომ კანდესარტანი არ ახდენს გავლენას CYP2C9-სა და CYP3A4-ზე. In vitro მონაცემებზე დაყრდნობით, მოსალოდნელი არ არის კანდესარტანის in vivo ურთიერთქმედება იმ სამკურნალო საშუალებებთან, რომელთა მეტაბოლიზმი დამოკიდებულია ციტოქრომ P450 იზოფერმენტებზე CYP1A2, CYP2A6, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 ან CYP. კანდესარტანის საბოლოო ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 9 საათს. განმეორებითი დოზების შემდეგ არ ავლენს დაგროვებას.

გამოყოფა

კანდესარტანის საბოლოო ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 9 საათს. განმეორებითი დოზების შემდეგ არ ავლენს დაგროვებას.

კანდესარტანის მთლიანი პლაზმური კლირენსი არის დაახლოებით 0,37 მლ/წთ/კგ, ხოლო თირკმლის კლირენსი არის დაახლოებით 0,19 მლ/წთ/კგ. კანდესარტანის თირკმელებით ელიმინაცია ხდება როგორც გლომერულური ფილტრაციით, ასევე აქტიური მილაკოვანი სეკრეციით. 14C-ზე მარკირებული კანდესარტან ცილექსეტილის პერორალური მიღების შემდეგ, დოზის დაახლოებით 26% გამოიყოფა შარდში კანდესარტანის სახით, 7% არააქტიური მეტაბოლიტის სახით, დაახლოებით 56% განავალში კანდესარტანის სახით და 10% არააქტიური მეტაბოლიტის სახით.

მახასიათებლები პაციენტებში

ფარმაკოკინეტიკა სპეციალურ პოპულაციებში

ხანდაზმულებში (65 წელზე მეტი) კანდესარტანის Cmax და AUC იყო 50%-ით და 80%-ით მეტი, შესაბამისად, ახალგაზრდებთან შედარებით. თუმცა, ეფექტი და არასასურველი ზემოქმედება არტერიულ წნევაზე ხანდაზმულებში და ახალგაზრდებში იგივეა სარტონის გამოყენების შემდეგ (იხ. პუნქტი 4.2).

პაციენტებში თირკმელების მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობით, კანდესარტანის C და AUC-ის დაახლოებით 50% და 70%-ით მომატება დაფიქსირდა, შესაბამისად, max-ის განმეორებით მიღებისას, მაგრამ არ იყო ცვლილება t½ მნიშვნელობებში თირკმელების ნორმალური ფუნქციის მქონე პირებთან შედარებით. მსგავსი ცვლილებები თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში არის დაახლოებით 50% და 110%, შესაბამისად. თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში კანდესარტანის ნახევარგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით გაორმაგებულია. ჰემოდიალიზზე მყოფი პაციენტების ფარმაკოკინეტიკა მსგავსია თირკმელების მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებთან.

ორ კლინიკურ კვლევაში, რომლებშიც მონაწილეობდნენ პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობით, კანდესარტანის საშუალო AUC-ის ზრდა იყო დაახლოებით 20% ერთში და 80% მეორეში (იხ. ნაწილი 4.2). არ არსებობს გამოცდილება ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში.

5.3. პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები

კლინიკურად შესაბამისი დოზების მიღებისას არ გამოვლენილა პათოლოგიური სისტემური ან სამიზნე ორგანოების ტოქსიკურობა. პრეკლინიკურ უსაფრთხოების კვლევებში აჩვენა, რომ მაღალი დოზების კანდესარტანი ახდენს გავლენას თირკმელებისა და სისხლის წითელი უჯრედების პარამეტრებზე თაგვებში, ვირთხებში, ძაღლებში და მაიმუნებში. კანდესარტანმა გამოიწვია სისხლის წითელი უჯრედების (ერითროციტები, ჰემოგლობინი, ჰემატოკრიტი) მნიშვნელობის დაქვეითება. ცხოველებზე ცატარებულმა კვლევებმა გამოავლინა ემბრიონის და ახალშობილის თირკმელების გვიანი დაზიანება. მექანიზმი სავარაუდოდ განპირობებულია რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემაზე ფარმაკოლოგიური მოქმედებით.

 

თირკმელებზე ზემოქმედება (ინტერსტიციული ნეფრიტი, მილაკოვანი შებერილობა, ბაზოფილური მილაკები; შარდოვანას და კრეატინინის პლაზმური კონცენტრაციის მომატება) განპირობებული იყო კანდესარტანით და შეიძლება იყოს მეორეხარისხოვანი ჰიპოტენზიური ეფექტის მიმართ, რომელიც იწვევს თირკმლის პერფუზიის ცვლილებას. გარდა ამისა, კანდესარტანმა გამოიწვია ჰიპერპლაზიის/ჰიპერტროფიის განვითარება იუქსტაგლომერულ უჯრედებში. ითვლება, რომ ეს ცვლილებები გამოწვეულია კანდესარტანის ფარმაკოლოგიური მოქმედებით. ადამიანებში თერაპიული დოზებით კანდესარტანთან არანაირი კავშირი არ დაფიქსირებულა თირკმლის ჯუქსტაგლომერულური უჯრედების ჰიპერპლაზიასთან/ჰიპერტროფიასთან.

ნორმატიული და არასრულწლოვანი ვირთხების პრეკლინიკურ კვლევებში კანდესარტანმა გამოიწვია სხეულის წონის და გულის წონის შემცირება. მოზრდილ ცხოველებში ეს ეფექტები განპირობებულია კანდესარტანის ფარმაკოლოგიური მოქმედებით. კანდესარტანის ზემოქმედება ყველაზე დაბალი დოზით 10 მგ/კგ არის 12-დან 78-ჯერ აღემატება 1-დან 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში, რომლებმაც მიიღეს 0.2 მგ/კგ კანდესარტან ცილექსეტილი და 6-დან 17 წლამდე ასაკის ბავშვებში, რომლებმაც მიიღეს კანდესარტანი ცილექსეტილი 16 მგ იყო 7-დან 54-ჯერ აღემატებოდა გამოვლენილ დონეს. გულის წონაზე ზემოქმედების უსაფრთხოების ზღვარი და აღმოჩენის კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია, რადგან ამ კვლევებში არ იყო გამოვლენილი უეფექტო დონე.

 

ფეტოტოქსიურობა დაფიქსირდა ორსულობის გვიან პერიოდში (იხ. ნაწილი 4.6).

მუტაგენურობის in vitro და in vivo ტესტებმა აჩვენა, რომ კანდესარტანს არ გააჩნია მუტაგენური ან კლასტოგენური ეფექტი კლინიკური გამოყენებისას.

არ არსებობს მტკიცებულება კანცეროგენურობის შესახებ.

რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემას აქვს გადამწყვეტი როლი საშვილოსნოში თირკმელების განვითარებაში. ნაჩვენებია, რომ რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემის ბლოკადა იწვევს თირკმელების პათოლოგიურ განვითარებას ძალიან ახალგაზრდა თაგვებში. მედიკამენტების მიღებამ, რომლებიც უშუალოდ მოქმედებენ რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემაზე, შეიძლება შეცვალოს თირკმლის ნორმალური განვითარება. ამიტომ, 1 წლამდე ასაკის ბავშვებს არ უნდა მიეცეს კანდესარტანის ცილექსეტილი (იხ. ნაწილი 4.3).

6. ფარმაცევტული მახასიათებლები

6.1 დამხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი

ლაქტოზას მონოჰიდრატი (მიიღება ძროხის რძისგან),

სიმინდის სახამებელი

მაკროგოლ (PEG) 6000

კალციუმის კარბოქსიმეთილ ცელულოზა

ჰიდროქსიპროპილცელულოზა (Klucel EF)

მაგნიუმის სტეარატი

რკინის წითელი ოქსიდი

6.2. შეუთავსებლობა

არ განიხილება.

6.3. ვარგისობის ვადა

24 თვე

6.4. შენახვის პირობები

ინახება ოთახის 25°C-ზე ნაკლებ ტემპერატურაზე

6.5. გარეგნული სახე და შეფუთვის შემადგენლობა

პვქ/პე/პვდქ /ალუმინის ფოლგა (28 ტაბლეტი)

6.6. წამლის ნარჩენების უტილიზაცია და სხვა განსაკუთრებული ზომები

ნებისმიერი გამოუყენებელი პროდუქტი ან მასალა უნდა განადგურდეს.

7. სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი

Abdi İbrahim İlaç San. ve Tic. A.Ş.

ReşitPaşa Mah. Eski Büyükdere Cad. No:4 34467 Maslak /Sarıyer/İstanbul/თურქეთი

8. სავაჭრო ლიცენზიის ნომერი

-

9. პირველადი ავტორიზაციის თარიღი/ავტორიზაციის განახლების თარიღი

პირველადი ავტორიზაციის თარიღი: -

ავტორიზაციის განახლების თარიღი: -

10. პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამების გადახედვის თარიღი

 

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.