ვერა-დენკი 240მგ რეტარდი #50ტ

ვერა-დენკ 240 რეტარდი

1.სამკურნალოსაშუალებისდასახელება

ვერა-დენკ 240 რეტარდი.

2. თვისობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება: ვერაპამილის ჰიდროქლორიდი.

თითოეული შენელებული-გამოთავისუფლების ტაბლეტი შეიცავს 240 მგ ვერაპამილის ჰიდროქლორიდს.

დამხმარე ნივთიერებები: თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 25 მგ ლაქტოზას მონოჰიდრატს.

დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალი იხილეთ პუნქტში 6.1.

3. ფარმაცევტული ფორმა

შენელებული-გამოთავისუფლების ტაბლეტი.

თეთრი ფერის, წაგრძელებული ფორმის, აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები, გამყოფი ხაზით ორივე მხარეს.

ტაბლეტის გაყოფა შესაძლებელია თანაბარ ნაწილებად.

4. კლინიკური მახასიათებლები

4.1 თერაპიული ჩვენება

1. გულის კორონარული დაავადების სამკურნალოდ (ისეთი მდგომარეობები, როდესაც ირღვევა ჟანგბადის მიწოდება გულის კუნთში) შემდეგ შემთხვევებში

-                     ქრონიკული სტაბილური სტენოკარდია (დაძაბვის სტენოკარდია),

-                     არასტაბილური სტენოკარდია (კრეშენდო სტენოკარდია, მოსვენების სტენოკარდია),

-                     ვაზოსპასტიური სტენოკარდია (პრინცმეტალის სტენოკარდია, ვარიაბელური სტენოკარდია).

2. გულის რითმის გარკვეული ტიპის დარღვევების მკურნალობა, მაგალითად:

-                     პაროქსიზმული სუპრავენტრიკულური ტაქიკარდია  აჩქარებული გულისცემა აჩქარებულ AV   გამტარობასთან ერთად (გარდა WPW სინდრომისა; იხ. პუნქტი 4.3).

3. მაღალი არტერიული წნევის (ჰიპერტენზიის) მკურნალობა.

4.2 დოზირება და მიღების წესი

ვერაპამილის, ვერა-დენკ 240 რეტარდის აქტიური ნივთიერების, დოზა უნდა დარეგულირდეს ინდივიდუალურად დაავადების სიმძიმის მიხედვით. ხანგრძლივი დროის განმავლობაში ჩატარებული კლინიკური კვლევებიდან დგინდება, რომ საერთო სადღეღამისო დოზა ყველა ჩვენებისთვის შეადგენს დაახლოებით 240-360 მგ-ს.

ხანგრძლივი მკურნალობის დროს არ შეიძლება სადღეღამისო დოზა აჭარბებდეს 480-მგ-ს; შესაძლებელია დროებითი მატება.

დოზირება

ჰიპერტენზია

ვერაპამილის ჰიდროქლორიდის დღიური დოზა შეადგენს 240-480 მგ-ს, გაყოფილს 1-2 მიღებაზე.

240 მგ ვერაპამილის ჰიდროქლორიდი მიიღება დილით; საჭიროების შემთხვევაში, დამატებით 120-240 მგ საღამოს.

გულის კორონარული დაავადება

მიიღება 240-480 მგ ვერაპამილის ჰიდროქლორიდი ყოველდღიურად, გაყოფილი  1-2 მიღებაზე.

პაროქსიზმული სუპრავენტრიკულური ტაქიკარდია, გახშირებული გულისცემა

მიიღება 240-480 მგ ვერაპამილის ჰიდროქლორიდი ყოველდღიურად, გააყოფილი  2 მიღებაზე.

პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა

ბავშვებში და მოზარდებში ვერაპამილის შენელებული-გამოთავისუფლების ტაბლეტების უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის. მონაცემები არ მოიპოვება.

მიღების წესი

მედიკამენტი მიიღება სითხის მიყოლებით (მაგალითად ჭიქა წყლის დაყოლებით, არ შეიძლება გრეიფრუტის წვენის მიღება), კვების დროს ან მის შემდეგ, დაუღეჭავად ან ტაბლეტის წუწვნის გარეშე.

სტენოკარდიის და  გულის ინფარქტის მქონე პაციენტებში, ვერაპამილის ჰიდროქლორიდის გამოიყენება შესაძლებელია ინფარქტიდან 7 დღის შემდეგ.

მკურნალობის ხანგრძლივობა არ არის შეზღუდული.

ხანგრძლივი დროით მკურნალობის შემდეგ არ შეიძლება ვერა-დენკ 240 რეტარდის უცბად შეწყვეტა, ეს უნდა მოხდეს თანდათანობით.

4.3 უკუჩვენებები

• თუ პაციენტი ალერგიულია აქტიური ნივთიერების  ან ამ მედიკამენტის სხვა რომელიმე ნივთიერების მიმართ (ჩამოთვლილია პუნქტში 6.1).
• მეორე და მესამე ხარისხის ატრიოვენტრიკულური ბლოკადა კარდიოსტიმულატორის გარეშე.
• კარდიოგენური შოკი, გულის უკონტროლო უკმარისობა, გართულებებით გამოვლენილი მიოკარდიუმის ინფარქტი (ბრადიკარდია, არტერიული წნევა და/ან მარცხენა-პარკუჭის უკმარისობა).
• არტერიული ჰიპოტენზია (სისტოლური წნევა 90 მმ Hg– ზე ნაკლები).
• სინუსური კვანძის დისფუნქცია.
• წინაგულების ფიბრილაცია/ფლატერი, რომელიც ასოცირდება ვოლფ-პარკინსონ-თეთრ სინდრომთან.
• დანტროლენის (ინფუზიის სახით), ალისკირენის, კრაზანას, სერტიდოლის მიღებისას (იხ. პუქტი 4.5).
• ბავშვებსა და მოზარდებში, ამ კატეგორიაში კლინიკური კვლევების არარსებობის გამო.

4.4 განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

გულის უკმარისობა:

უნდა გაკონტროლდეს მკურნალობის დაწყებამდე. თუ ნაჩვენებია დიგიტალისი:

-                     ატრიოვენტრიკულური გამტარობა ყურადღებით უნდა იქნას შემოწმებული (ადიტიური ეფექტები).

-                     საჭიროა დიგოქსინის კონცენტრაციების მონიტორინგი და დოზის კორექტირება (რადგან ვერაპამილმა შეიძლება მნიშვნელოვნად გაზარდოს პლაზმაში დიგოქსინის კონცენტრაცია).

1 ხარისხის ატრიოვენტრიკულური ბლოკი:

აღნიშნულმა შესაძლოა გაზარდოს და გამოიწვიოს სრული ბლოკირება (განსაკუთრებით პიკურ კონცენტრაციაში).

ბრადიკარდია:

ბრადიკარდიის დროს ეს სამკურნალო პრეპარატი გამოიყენება სიფრთხილით.

ღვიძლის უკმარისობა:

ასეთ დროს, მეტაბოლიზმი მნიშვნელოვნად შენელებულია; აშკარა ელიმინაციის ნახევარგამოყოფის პერიოდი გახანგრძლივებული. დოზა მნიშვნელოვნად უნდა შემცირდეს, მაგალითად, მე- 5-ის ფაქტორის მიხედვით.

ხანდაზმულ სუბიექტებში:

მნიშვნელოვნად შემცირებულია განაწილების მოცულობა და საერთო კლირენსი; უფრო მეტიც, ვერაპამილის ბიოშეღწევადობა უფრო მაღალია ასეთ სუბიექტებში, ვიდრე მოზრდილებში. ამიტომ დოზის  შემცირება და გაზრდა ხდება  მხოლოდ თანდათანობით.

ღვიძლის დაავადება:

იმუნოალერგიული წარმოშობის ციტოლიზური და ქოლესტაზური დაავადებები, რომელსაც თან ახლავს ან არ ახლავს ისეთი კლინიკური სიმპტომები, როგორიცაა სისუსტე, ცხელება, სიყვითლე და/ან ტკივილი მუცლის ზედა მარჯვენა კვადრატში, იშვიათად ვლინდება პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ვერაპამილს. მსგავსი სიმპტომების გამოვლენისას უნდა ჩატარდეს ღვიძლის ფერმენტის გამოკვლევა. ღვიძლის ფერმენტის მომატებული დონის და განსაკუთრებით სიყვითლის შემთხვევებში, მკურნალობა სრულად უნდა შეწყდეს.

ნერვ-კუნთოვანი დაავადებები:

ვერაპამილი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული იმ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ დაავადება, რომელიც გავლენას ახდენს ნერვ-კუნთოვან გადაცემაზე (მიასთენია გრავისი, ლამბერტ-ეტონის სინდრომი) ან პროგრესირებადი დიუშენის კუნთოვანი დისტროფია.

თირკმლის დაავადება:

თირკმელების დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტებში ვერაპამილი გამოიყენება სიფრთხილით და საჭიროა მჭიდრო მონიტორინგი.

ვერაპამილი არ გამოიდევნება ჰემოდიალიზით.

ამ სამკურნალო საშუალებების მიღება არ არის სასურველი ბეტა-ბლოკატორებთან, კოლხიცინთან, ესმოლოლთან, ტრიაზოლამთან, ამიოდარონთან (ინექციური ვერაპამილით), ივაბრადინთან, ქინიდინებთან (იხ. პუნქტი 4.5).

ლაქტოზა

იმის გამო, რომ ტაბლეტები შეიცავს ლაქტოზას, ვერა-დენკ 240 რეტარდი არ არის რეკომენდებული იშვიათ მემკვიდრეობითი დაავადების მქონე პაციენტებში, როგორიცაა გალაქტოზას აუტანლობა, ლაქტაზას დეფიციტი ან გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციის სინდრომი.

4.5 სხვა მედიკამნტებთან ურთიერთქმედება და ზემოქმედების სხვა ფორმები

ანტიარითმული სამკურნალო საშუალებები

მრავალი ანტიარითმული საშუალებები თრგუნავს გულის ავტომატიზაციას, გამტარობას და კუმშვადობას. ანტიარითმული საშუალებების სხვადასხვა კლასების ერთობლიობამ შეიძლება გამოიწვიოს სასარგებლო თერაპიული ეფექტი, მაგრამ უმეტეს შემთხვევაში ბალანსი ძალიან დელიკატურია, რაც მოითხოვს  მჭიდრო კლინიკურ ზედამხედველობას და ეკგ–ს მონიტორინგს. ანტიარითმიული საშუალებების ერთდროულად მიღება, რომლებიც იწვევენ torsades de pointes, უკუნაჩვენებია (ამიოდარონი, იზოპირამიდი, ქინიდინი, სოტალოლი და სხვა).

მომატებული არასასურველი კარდიალური ეფექტების გამო ერთიდაიგივე კლასის ანტიარითმიული  საშუალებების ერთდროული მიღება არ არის რეკომენდებული, გარდა გამონაკლისი შემთხვევებისა.

სამკურნალო საშუალებების ისეთი კომბინაცია, რომელსაც აქვს უარყოფითი ინოტროპული ან ბრადიკარდიული თვისებები ან ატრიოვენტრიკულური გამტარობის შენელება, არის მგრძნობიარე ბალანსი და მოითხოვს კლინიკურ  და ეკგ–ს მონიტორინგს.

ბრადიკარდიული სამკურნალო საშუალებები

ბევრ სამკურნალო საშუალებას შეუძლია ბრადიკარდიის გამოწვევა. ეს განსაკუთრებით ეხება Ia კლასის ანტიარითმიულ საშუალებებს, ბეტაბლოკერებს, ზოგიერთ  III კლასის ანტიარითმიულ საშუალებებს, კალციუმის ზოგიერთ ანტაგონისტებს, დიგიტალისის საშუალებებს, პილოკარპინს, ანტიქოლინესთერაზას და ა.შ.

უკუნაჩვენები კომბინაციები

-                     დანტროლენი (ინფუზია) (სიფრთხილის ზომა)

პარკუჭის ფატალური ფიბრილაციის შემთხვევები მუდმივად აღინიშნება ცხოველებში ვერაპამილისა და ინტრავენური დანტროლენის გამოყენების დროს.

შესაბამისად, ვერაპამილისა და დანტროლენის კომბინაცია, პოტენციურად საშიშია.

თუმცა, ზოგიერთმა პაციენტებმა უპრობლემოდ მიიღო ნიფედიპინი და დანტროლენი   ერთდროულად.

-                     ალისკირენი

პლაზმაში ალისკირინის კონცენტრაციის მომატება და არასასურველი ეფექტების რისკის ზრდა.

-                     კრაზანა

ვერაპამილის კონცენტრაციების მნიშვნელოვანი შემცირება, მისი თერაპიული ეფექტის დაკარგვის რისკის გამო.

-                     სერტინდოლი

პარკუჭოვანი რითმის დარღვევების რისკი, განსაკუთრებით torsades de pointes.

არარეკომენდებული კომბინაციები

-                              ბეტა ბლოკერები  (ესმოლოლის გარდა)

• როდესაც მიიღება გულის უკმარისობის სამკურნალოდ (ეხება ბისოპროლოლს, კარვედიოლს, მეტოპროლოლს და ნებივოლოლს): უარყოფითი ინოტროპული ეფექტი გულის დეკომპენსაციისა და უკმარისობის რისკის გათვალისწინებით, ავტომატიზმის დარღვევები (ბრადიკარდია, სინუსური გაჩერება) აგრეთვე სინოატრიული და ატრიოვენტრიკულური გამტარობის დარღვევები (სინერგიული ეფექტები).
• სხვა ჩვენებების დროს: ავტომატიზმის დარღვევები (გადაჭარბებული ბრადიკარდია, სინუსური გაჩერება), სინოატრიული და ატრიოვენტრიკულური გამტარობის დარღვევები და გულის უკმარისობა. ასეთი კომბინაციით მკურნალობა უნდა მიმდინარეობდეს მხოლოდ კლინიკური და ეკგ-ს მონიტორინგის ქვეშ, განსაკუთრებით ხანდაზმული ასაკის სუბიექტებში და მკურნალობის დაწყებისას.

-                              ესმოლოლი, მარცხენა-პარკუჭის დისფუნქციის შემთხვევებში.

ავტომატიზმის დარღვევები (გადაჭარბებული ბრადიკარდია, სინუსური გაჩერება), სინოატრიული და ატრიოვენტრიკულური გამტარობის დარღვევები (სინერგიული ეფექტები).

-                              კოლხიცინი

              კოლხიცინის არასასურველი ეფექტების მომატებული  რისკი, ვერაპამილის მიერ პლაზმური კონცენტრაციების გაზრდის გამო.

-                     ტრიაზოლამი

პლაზმური ტრიაზოლამის კონცენტრაციის მატება (ღვიძლის მეტაბოლიზმის დაქვეითება გაზრდილი სედაციით).

-                     ამიოდარონი

ინექციური ვერაპამილის შემთხვევაში, ბრადიკარდიის ან ატრიოვენტრიკულური ბლოკის განვითარების რისკი, განსაკუთრებით ხანდაზმულებში. თუ ამ კომბინაციის თავიდან აცილება შეუძლებელია, საჭიროა მიმდინარე კლინიკური და ეკგ-ს მონიტორინგი.

-                     ივარაბადინი

ივარაბადინის პლაზმური კონცენტრაციის გაზრდა და მისი არასასურველი მოქმედებები, განსაკუთრებით გულის (ვერაპამილის მიერ მისი ღვიძლისმიერი მეტაბოლიზმის ინჰიბირება), ამ ნივთიერებების ბრადიკარდიულ ეფექტს ემატება. თუ ამ კომბინაციის თავიდან აცილება შეუძლებელია, საჭიროა გულისცემის ხშირი მონიტორინგი.

-                     ქინიდინი

ვერაპამილის ჰემოდინამიკური ეფექტების რისკის მნიშვნელოვანი  ზრდა, მძიმე ჰიპოტენზიის და ბრადიკარდიის დროს.

კომბინაციები, რომლებიც გამოიყენება სიფრთხილით

-                     ბაკლოფენი

ჰიპოტენზიის რისკის ზრდა, განსაკუთრებით ორთოსტატული.

საჭიროების შემთხვევაში არტერიული წნევის მონიტორინგი და ანტიჰიპერტენზიული საშუალებების დოზის კორექტირება.

-                     ფერმენტინდუცირებული ანტიკონვულანტები: კარბამაზეპინი, ფენობარბიტალი, ფენიტოინი, პრიმიდონი, მომატებული ღვიძლის მეტაბოლიზმის გამო კალციუმის ანტაგონისტის პლაზმური კონცენტრაციების დაქვეითება.

აუცილებლობის შემთხვევაში, კალციუმის ანტაგონისტის დოზის კლინიკური მონიტორინგი და კორექტირება ინდუქტორთან მკურნალობის დროს და მისი შეწყვეტის შემდეგ.

-                     კარბამაზეპინი (იხილეთ აგრეთვე ფერმენტებით გამოწვეული ანტიკონვულსანტები)

პლაზმური კარბამაზეპინის კონცენტრაციის ზრდა დოზის გადაჭარბების ნიშნებით (ღვიძლის მეტაბოლიზმის ინჰიბიცია).

აუცილებლობის შემთხვევაში, კარბამაზეპინის დოზის კლინიკური მონიტორინგი და შემცირება.

-                     რიფამპიცინი

მომატებული ღვიძლის მეტაბოლიზმის გამო კალციუმის ანტაგონისტის პლაზმური კონცენტრაციების დაქვეითება.

აუცილებლობის შემთხვევაში, კალციუმის ანტაგონისტის დოზის კლინიკური მონიტორინგი რიფამპიცინით მკურნალობის დროს და მისი შეწყვეტის შემდეგ.

-                     ატორვასტატინი

(დოზა-დამოკიდებული) არასასურველი ეფექტების მომატებული რისკის გაზრდა, როგორიცაა რაბდომიოლიზი (ჰიპოქოლესტეროლემიური საშუალების  ღვიძლისმიერი მეტაბოლიზმის შემცირება). უნდა მოხდეს ჰიპოქოლესტეროლემიური საშუალების დაბალი დოზებით გამოყენება ან სხვა სტატინი, რომელიც არ შედის ამ ტიპის ურთიერთქმედებაში.

-                     სიმვასტატინი

(დოზა-დამოკიდებული) არასასურველი ეფექტების მომატებული რისკის გაზრდა, როგორიცაა რაბდომიოლიზი (ჰიპოქოლესტეროლემიური საშუალების  ღვიძლისმიერი მეტაბოლიზმის შემცირება).  არ უნდა მოხდეს დღეში 20 მგ-ზე მეტი  სიმვასტატინის მიღება, წინააღმდეგ შემთხვევაში, მოხდეს სხვა სტატინის გამოყენება, რომელიც არ შედის ამ ტიპის ურთიერთქმედებაში.

-                     ბუსპირონი

ბუსპირონის პლაზმური კონცენტრაციების ზრდა (ღვიძლისმიერი მეტაბოლიზმის დაქვეითება) მისი არასასურველი ეფექტების გაზრდით.

აუცილებლობის შემთხვევაში, ბუსპირონის დოზის კლინიკური მონიტორინგი და კორექტირება.

-                     იმუნოსუპრესორები (ციკლოსპორინი, ტაკროლიმუსი, სიროლიმუსი, ევეროლიმუსი)

იმუნოსუპრესორების შრატში კონცენტრაციის მომატება (მისი ღვიძლის მეტაბოლიზმის შემცირება) და ღრძილების დაავადების რისკის ზრდა.

იმუნოსუპრესორების შრატში კონცენტრაციის შეფასება,  თირკმელების ფუნქციის მონიტორინგი და დოზის კორექცია ერთდროული  გამოყენების დროს და მისი შეწყვეტის შემდეგ.

-                     ესმოლოლი, თუ მარცხენა-პარკუჭის ფუნქცია ნორმალურია

ავტომატიზმის დარღვევები (გადაჭარბებული ბრადიკარდია, სინუსური გაჩერება), სინოტრიალური და ატრიოვენტრიკულური გამტარობის დარღვევები და გულის უკმარისობა (სინერგიული ეფექტი).

კლინიკური და ელექტროკარდიოგრაფიული ეკგ-მონიტორინგი.

-                     სამკურნალო საშუალებები, რომლებიც იწვევენ   torsades de pointes: ამიოდარონი, ამისულპრიდი, დარიშხანის შემცველები, ბეპრიდილი, ცისაპრიდი, ციამემაზინი, დიფემანილი, დისპოირამიდი, დოფეტილიდი, ინტრავენური  დოლასტრონი, დროპერიდოლი, ინტრავენური  ერითრომიცინი, ფლუფენაზინი, ჰალოოფანტრინი, ჰალოპერიდოლი, ჰიდროქინიდინინი, იბუტილიდი, ლევომპრომაზინი, ლუმეფანტრინი, მექიტაზინი, მეტადონი, მიზოლასტინი, მოქსიფლოქსაცინი, პენტამიდინი, პიმოზიდი, პიპამპერონი, პიპოტიაზინი, ქინიდინი, სერტინდოლი, სოტალოლი, ინტრავენური სპირამიცინი, სულპირიდი, სულტოპრიდი, ტიაფრიდი, ტორომიფენი, ინტრავენური ვინკამინი, ზუკლოპენტიქსოლი) (ამიოდარონის, ქინიდინისა და სოტალოლისთვის, იხილეთ აგრეთვე კომბინაციები, რომლებიც არ არის რეკომენდებული)

პარკუჭოვანი არითმიის, განსაკუთრებით torsades de pointes მომატებული რისკი. კლინიკური და ელექტროკარდიოგრაფიული ეკგ-მონიტორინგი.

-                     მიდაზოლამი

პლაზმაში მიდაზოლამის კონცენტრაციის მატება (მისი ღვიძლისმიერი მეტაბოლიზმის შემცირება სედაციის მატებით).

ვერაპამილის მკურნალობის დროს  კლინიკური მონიტორინგი და დოზის შემცირება.

-                     დიგოქსინი

ბრადიკარდიის მომატება და ატრიოვენტრიკულური ბლოკადა, ავტომატიზმზე დიგოქსინის მომატებული მოქმედების  და გამტარობის გამო და თირკმელებით და ექსტრარენულად დიგოქსინის გამოყოფის შემცირების გამო.

საჭიროების შემთხვევაში კლინიკური მონიტორინგი და ელექტროკარდიოგრაფიული მონიტორინგი, აგრეთვე შრატში დიგოქსინის მონიტორინგი. საჭიროების შემთხვევაში, ვერაპამილის მკურნალობის დროს  უნდა მოხდეს დიგოქსინის დოზის დარეგულირება და მისი შეწყვეტის შემდეგაც.

-                     ამიოდარონი

პერორალურად მიღებული ვერაპამილის დროს, შესაძლებელია ბრადიკარდიის ან ატრიოვენტრიკულური ბლოკის განვითარების რისკი, განსაკუთრებით ხანდაზმულებში. კლინიკური და ელექტროკარდიოგრაფიული ეკგ-მონიტორინგი.

-                     დაბიგატრანი

ვერაპამილის და დაბიგატრანის ერთდროული მიღებისას შესაძლოა მოხდეს დაბიგატრანის პლაზმური კონცენტრაციის მომატება. სისხლდენის განვითარების რისკის გამო გამოყენების დროს საჭიროა სიფრთხილე. როცა დაბიგატრან ეტექსილატი (150 მგ)  და მიიღებოდა პერორალურად მისაღებ ვერაპამილთან  ერთად, იზრდებოდა დაბიგატრანის   C_max  and AUC, მაგრამ ამ ცვლილების მასშტაბები განსხვავდებოდა გამოყენების დროისა და ვერაპამილის ფორმულირების მიხედვით.

დაბიგატრანის ექსპოზიცის გაზრდა მოხდა გახანგრძლივებული- გამოთავისუფლების  240 მგ -იანი ვერაპამილის მიღებით (გაიზარდა Cmax დაახლოებით 90%-ით  და AUC დაახლოებით 70%-ით).

რეკომენდებულია ხშირი კლინიკური დაკვირვება, როდესაც ვერაპამილი მიიღება დაბიგატრან ეტექსილატთან ერთად და განსაკუთრებით სისხლდენის განვითარებისას და მსუბუქი ან საშუალო ხარისხის უკმარისობის მქონე პაციენტებში.

-                     დრონედარონი

ბრადიკარდიის ან ატრიოვენტრიკულური ბლოკის განვითარების რისკი, განსაკუთრებით ხანდაზმულ სუბიექტებში. გარდა ამისა, ოდნავ მატულობს დრონედარონის კონცენტრაცა ვერაპამილის მიერ მისი მეტაბოლიზმის შემცირების გამო. უნდა მოხდეს ვერაპამილით მკურნალობის დაწყება მინიმალური რეკომენდებული დოზებით და დოზების რეგულირება  ეკგ-ს შედეგების შესაბამისად.

-                     ძლიერი CYP3A4 ინჰიბიტორები (კლარითრომიცინი, ერითრომიცინი, იტრაკონაზოლი, კეტოკონაზოლი, ნელფინავირი, პოზაკონაზოლი, რიტონავირი, ტელიტრომიცინი, ვორიკონაზოლი)

ბრადიკარდია და/ან ატრიოვენტრიკულური გამტარობის დარღვევები ვერაპამილის ინჰიბიტორის ღვიძლისმიერი მეტაბოლიზმის დაქვეითების გამო. კლინიკური და ელექტროკარდიოგრაფიული ECG-მონიტორინგი. საჭიროების შემთხვევაში, ვერაპამილის დოზა უნდა დარეგულირდეს  ინჰიბიტორით მკურნალობის დროს და მისი შეწყვეტის შემდეგ, საჭიროებისამებრ.

-                     ტამსულოზინი

ტამსულოზინის არასასურველი ეფექტების გაზრდილი რისკი   ღვიძლის მეტაბოლიზმის ინჰიბიციის გამო. საჭიროა ტამსულოზინის დოზის კლინიკური მონიტორინგი და რეგულირება ფერმენტ ინჰიბიტორთან მკურნალობის დროს და მისი შეწყვეტის შემდეგ, საჭიროებისამებრ.

კომბინაციების განხილვა

-                     ალფა-ბლოკატორები უროლოგიური პრობლემების დროს მისაღებად (ალფუზოსინი, დოქსაზოსინი, პრაზოსინი, ტამსულოზინი, ტერაზოსინი)

გაზრდილი ჰიპოტენზიური ეფექტი.ორთოსტატული ჰიპოტენზიის რისკის გაზრდა

-                     ალფა-ბლოკატორების  ანტიჰიპერტენზიული საშუალებები (პრაზოსინი, ტრიმაზოსინი, ურაფიდილი)

მომატებული ჰიპოტენზიური ეფექტი. ორთოსტატული ჰიპოტენზიის რისკის გაზრდა.

-                     ამიფოსტინი

ჰიპოტენზიური რისკის გაზრდა, განსაკუთრებით ორთოსტატული.

-                     იმიპრამინის ანტიდეპრესანტები

ჰიპოტენზიური რისკის გაზრდა, განსაკუთრებით ორთოსტატული.

-                     ნეიროლეპტიკები

ჰიპოტენზიური რისკის გაზრდა, განსაკუთრებით ორთოსტატული.

-                     კლონიდინი, გუანფაცინი

ავტომატიზმის დარღვევები და/ან ატრიოვენტრიკულური გამტარობის დარღვევები არასასურველი ადიტიური  ეფექტების გამო.

-                     ნიტრატი წარმოებულები და მათთან დაკავშირებული ნივთიერებები

ჰიპოტენზიური რისკის გაზრდა, განსაკუთრებით ორთოსტატული.

-                     გრეიფრუტის წვენი

პლაზმური ვერაპამილის კონცენტრაციის მომატება, არასასურველი ეფექტების რისკთან ერთად.

-                     დოქსორუბიცინი

დოქსორუბიცინის ტოქსიკურობის  რისკის მომატება მისი პლაზმური კონცენტრაციების ზრდის გამო.

-                     პილოკარპინი

მომატებული ბრადიკარდიის რისკი (ადიტიური ეფექტები).

4.6 ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

ცხოველებში ჩატარებული კვლევებიდან არ დგინდება ტერატოგენული მოქმედება. ცხოველებში ტერატოგენული ეფექტის არარსებობის შემთხვევაში, ადამიანებში მალფორმაციული ეფექტი არ არის მოსალოდნელი.

სინამდვილეში, დღემდე, ადამიანებში მალფორმაციებზე პასუხისმგებელი ნივთიერებები ცხადყოფს, რომ  ორივე სახეობაში ვლინდება ტერატოგენულობა ცხოველებში  კარგად ჩატარებული კვლევების დროს.

ორსულობის პირველი და მეორე ტრიმესტრის განმავლობაში არასაკმარისი მონაცემებიდან  განომდინარე ვერ ფასდება ვერაპამილის ნებისმიერი მალფორმაციული ან ფეტოტოქსიური მოქმედება.

სიფრთხილის ზომების დასაცავად სასურველია ორსულობის პირველ და მეორე ტრიმესტრში არ მოხდეს ვერაპამილის მიღება.

ორსულობის მესამე ტრიმესტრის განმავლობაში, ორსულების შეზღუდული მონაცემები არ მიუთითებს ვერაპამილის განსაკუთრებულ ფეტოტოქსიკური ეფექტის შესახებ. შესაბამისად, ორსულობის მესამე ტრიმესტრში ვერაპამილის გამოყენება უნდა განიხილებოდეს მხოლოდ აუცილებლობის შემთხვევაში.

ლაქტაცია

რძეში ვერაპამილის კონცენტრაცია მცირეა.  ჩვილებში მიიღება დღეში ერთ მილიგრამზე ნაკლები ვერაპამილი. ჩვილებში პერორალური მკურნალობის შემდეგ აღწერილი რამდენიმე შემთხვევაში  არ ვლინდება რომელიმე გვერდითი ეფექტი. გარდა ამისა,  ჩვილების სისხლში პლაზმური კონცენტრაცია პრაქტიკულად ამოუცნობია.

შესაბამისად, თუ ვერაპამილი განსაზღვრულად დანიშნულია დედისათვის, ძუძუთი კვება დასაშვებია, ჩვილზე რეგულარული კლინიკური ზედამხედველობის გათვალისწინებით.

4.7 გავლენა ავტომობილის და სხვა მექანიზმების მართვის უნარზე.

არ არის ცნობილი

4.8 არასასურველი ეფექტები

ძირითადი არასასურველი ეფექტები, რომელსაც განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს, არის: გულის უკმარისობის გამწვავების, ჰიპოტენზიის და გულის გამტარობის დარღვევების რისკი.

-                     გულ-სისხლძარღვთა დარღვევები: ჰიპოტენზია, პერიფერული შეშუპება, ბრადიკარდია, ატრიოვენტრიკულური ბლოკადა, გულის შეგუბებითი უკმარისობა, კარდიოგენული შოკი, სინუსური გაჩერება, გაწითლება.

-                     გასტროინტესინალური ტრაქტის დაავადებები: ძირითადად ყაბზობა.

-                     გამოვლინდა  შემდეგი შემთხვევები: იშვიათად, ღრძილების მდგომარეობა, როგორიცაა ღრძილების მსუბუქი შეშუპება, გინგივიტი ან ღრძილების ჰიპერპლაზია. უმეტეს შემთხვევაში, ეს პირობები მოიცავს მკურნალობის შეწყვეტას  და მოითხოვს პირის ღრუს/სტომატოლოგიურ ჰიგიენას.

-                     ასევე დაფიქსირდა შემდეგი: გულისრევა, პირღებინება, ყაბზობა, რომელიც ზოგჯერ მიმდინარეობდა მძიმედ  და საჭირო გახდა მკურნალობის შეწყვეტა.

-                     ჰეპატობილიარული დაავადებები: იმუნო-ალერგიული წარმოშობის ღვიძლის ციტოლიზური და/ან ქოლესტაზური მდგომარეობა აღინიშნა კლინიკური გამოვლინებით (სიყვითლე და/ან მუცლის ტკივილი, სისუსტე, სიცხე) ან აშკარაა მხოლოდ ლაბორატორიული ტესტის შედეგებიდან  (ტრანსამინაზა და/ან ტუტე ფოსფატაზის დონის მომატება), რაც შექცევადი იყო მკურნალობის შეწყვეტისთანავე.

-                     დარღვევები ნერვული სისტემის მხრივ: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, პარესთეზია, ტრემორი, უძილობა.

-                     დარღვევები ყურის და ლაბილინთის მხრივ: ვერტიგოს შეგრძნება.

-                     დარღვევები კანის და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ: სტივენ-ჯონსონის სინდრომი, ურტიკარია, ქავილი, მულტიფორმული ერითემა.

-                     დარღვევები ჩონჩხ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილების მხრივ: კუნთების სისუსტე, კუნთების ან სახსრების ტკივილი.

-                     რეპროდუქციული სისტემის და მკერდის მხრივ დარღვევები: იმპოტენცია, გინეკომასტია, გალაქტორეა, პროლაქტინის დონის მომატება.

-                     დაფიქსირდა ექსტრაპირამიდული სინდრომის იზოლირებული შემთხვევები.

-                     დაფიქსირდა  ბრონქოსპაზმი ჰიპერმგრძნობელობის იშვიათ შემთხვევებში.

ინფორმაცია საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ

მნიშვნელოვანია შესაძლო გვერდითი რეაქციების გამოვლენა სამკურნალო საშუალების დაშვების შემდეგ. ეს საშუალებას იძლევა განხორციელდეს სამკურნალო საშუალების სარგებელი/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგი. ჯანდაცვის პროფესიონალებს მოეთხოვებათ აღრიცხონ ყველა საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ ინფორმაცია ეროვნული საანგარიშგებო სისტემის საშუალებით.

4.9 დოზის გადაჭარბება

დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში დაფიქსირდა გამტარობის სერიოზული დარღვევები: მაღალი-ხარისხის  ატრიოვენტრიკულური ბლოკადა, სინუსური გაჩერება და თუნდაც კარდიოგენული შოკი, აგრეთვე მძიმე ჰიპოტენზია და კრუნჩხვები.

ასევე აღინიშნა ჰიპერგლიკემია და მეტაბოლური აციდოზი.  ზოგიერთ შემთხვევაში, შედეგი იყო ფატალური.

წარმომადგენელი  ანტიდოტია იზოფრენალინი (ინტრავენური გამოყენება).

გამტარობის დარღვევებმა შეიძლება ისარგებლოს ელექროსისტოლური სტიმულაციის გამო; გლუკაგონის და კალციუმის მარილების გამოყენება შესაძლებელია კარდიოგენური შოკის დროს.

ვერაპამილის  გამოყოფა შეუძლებელია ჰემოდიალიზის გზით.

შენელებული-გამოთავისუფლების პროდუქტის შესაძლო დაგვიანებული შეწოვის გამო, უნდა მოხდეს პაციენტების კლინიკური სიმპტომების გაკონტროლება გარკვეული პერიოდის განმავლობაში.

5. ფარმაკოლოგიური მახასიათებლები

5.1 ფარმაკოდინამიკა

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: კალციუმის სელექციური ინჰიბიტორი პირდაპირი კარდიალური მოქმედებით.

ათქ კოდი: C08DA01

ვერაპამილი არის კალციუმის სელექციური ანტაგონისტი, კერძოდ, იგი ამცირებს კალციუმის ტრანსმემბრანულ გადაადგილებას კონცენტრაციებში, რომელიც წარმოადგენს თერაპიულ კონცენტრაციებს სხვა იონების გადაადგილების ცვლილებით.

კარდიალურ დონეზე

-                     შესუსტებული სინუსური კვანძის მოქმედება.

-                     გამტარობის სიჩქარის შენელება და ატრიოვენტრიკულური კვანძის რეფრაქტორული პერიოდების გახანგრძლივება კონცენტრაციების პროპორციულად.  ეს ეფექტები ხსნის, თუ რატომ არის ვერაპამილი IV კლასის ანტიარითმული პროტოტიპი და რატომ არის ეფექტური რითმის დარღვევების დროს, რომელიც მოიცავს ატრიოვენტრიკულურ შეერთებას.

-                     ვერაპამილი არ ცვლის გამტარობის სიჩქარეს ან   რეფრაქტორულ პერიოდებს წინაგულების, His-Purkinje სისტემის, პარკუჭების, დამატებითი გამტარობის გზის.

-                     ვერაპამილი თრგუნავს მიოკარდიუმის კუმშვადობას (უარყოფითი ინოტროპული ეფექტი).

არტერიული დონის მხრივ

-                     ვერაპამილი ახდენს არტერიული გლუვი კუნთების ქსოვილების მოდუნებას და საპირისპიროდ შეკუმშვას. რეზისტენტობის დაქვეითება შეინიშნება ყველა ადგილზე  და იწვევს არტერიული წნევის შემცირებას.

ბრადიკარდია (ჩვეულებრივ ზომიერი), კუმშვადობის დაქვეითება და დატვირთვის შემდგომი შემცირება ერთად ამცირებს გულის დატვირთვას და, შესაბამისად, მიოკარდიუმის ჟანგბადის მოხმარების დაქვეითებას იწვევს. კორონარული ვაზოდილაცია ‘მოპარული ეფექტის’ გარეშე იწვევს კორონარული გამოდევნის ზრდას.

-                     მატულობს თირკმელების სისხლის ნაკადის გადინება.

-                     პაციენტთა უმრავლესობაში, მიოკარდიუმზე დეპრესიული მოქმედება საწინააღმდეგოა დატვირთვის შემდგომი შემცირებით და რეფლექსური სიმპათიკური ნერვული სისტემის აქტივობით, რაც გამოხატულია გულის ინდექსის შემცირების არარსებობით. ამასთან, პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ დარღვეული გულის ფუნქცია, პარკუჭოვანი ფუნქციის დაქვეითება შეიძლება მოხდეს პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ბეტა ბლოკატორებს ან  გულის სხვა დეპრესანტებს.

5.2 ფარმაკოკინეტიკა

ვერაპამილი მიიღება პერორალურად:

-                     90%-ზე მეტი შეიწოვება.

-                     ღვიძლში განიცდის   ღვიძლში პირველადი გავლის ინტენსიურ ეფექტს, რაც მისი დაბალი აბსოლუტური ბიოშეღწევადობით აიხსნება (20%-დან 35%-მდე).

-                     პიკური კონცენტრაცია მიიღწევა 1-დან 2 საათის შემდეგ.

-                     აშკარა ელიმინაციის ნახევარგამოყოფის პერიოდი, ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ, 3 – დან 7 საათამდე მერყეობს; განმეორებითი მიღების შემდეგ (ყოველ 6 საათში),  არის 4.5-დან 12 საათამდე.

-                     პლაზმის ცილის შემცველობა: 90%.

-                     ღვიძლისმიერი საკმაოდ ვრცელი მეტაბოლიზმი წარმოქმნის უამრავ მეტაბოლიტს (12-ზე მეტი), რომელთაგან მთავარია ნორ-ვერაპამილი, რომელსაც შეუძლია მიაღწიოს სტაბილური მდგომარეობის კონცენტრაციებს, რომელიც მსგავსია მშობლის ნივთიერებების მიმართ. ეს არის აქტიური მეტაბოლიტი (ძაღლში ჩატარებულ კვლევაში, ნორ-ვერაპამელის ფარმაკოლოგიური ეფექტურობა შეაფასეს, როგორც ვერაპამილის დაახლოებით 20%).

-                     ექსკრეცია, რომელიც თითქმის ექსკლუზიურად გვხვდება მეტაბოლიტების სახით, არის თირკმლის მიერი 70% და საჭმლის მომნელებელი სისტემის 20% -დან 25%-მდე.

5.3 უსაფრთხოების პრეკლინიკური მონაცემები

არ არის ცნობილი

6. ფარმაცევტული მონაცემები

6.1 დამხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი

ბირთვი:

ნატრიუმის ალგინატი

პოვიდონი

ლაქტოზას მონოჰიდრატტი

მაგნიუმის სტეარატი

აპკიანი გარსი:

პოლივინილის სპირტი

ტალკი

ლეციტინი

ქსანტანის გუმფისი

ტიტანის დიოქსიდი

6.2 შეუთავსებლობები

არ არის ცნობილი

6.3 შენახვის ვადა

48 თვე

6.4 შენახვის სპეციალური ზომები

ინახება 25°C- ზე დაბალ ტემპერატურაზე

6.5 შეფუთვის აღწერა და შემადგენლობა

აღწერილობა: 50 შენელებული-გამოთავისუფლების ტაბლეტები

PVC/PVDC/Al ბლისტერებზე

6.6 უტილიზაციის სპეციალური მოთხოვნები

ნებისმიერი გამოუყენებელი პროდუქტი ან ნარჩენების მასალა უნდა იქნას განლაგებული ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად.

7. მარკეტინგული ავტორიზაციის მფლობელი

დენკ ფარმა გმბჰ &  კო. კგ

პრინცრეგენტენშტრასე. 79

81675 მიუნხენი

გერმანია

8. მიწოდების ზოგადი კლასიფიკაცია

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.