მეტოტრექსატი 2.5მგ #50ტ

გამოყენების ინსტრუქცია 

მეტოტრექსატი 

პრეპარატის სავაჭრო დასახელება: მეტოტრექსატი

საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება: მეტოტრექსატი (Methotrexate)

სამკურნალო ფორმა: ტაბლეტები, გარსით დაფარული

შემადგენლობა:

1 ტაბლეტი, გარსით დაფარული, შეიცავს:

აქტიური ნივთიერება: მეტოტრექსატი (აქტიურ ნივთიერებაზე გადათვლით საქაროზის ხარჯზე) – 2,5 მგ;

დამხმარე ნივთიერებები:

საქაროზა 60,0 მგ, სახამებელი კარტოფილის 6,45 მგ,  კალციუმის სტეარატი 0,7 მგ,   ტალკი 0,35 მგ

გარსის შემადგენლობა - საქაროზა, ტალკი, ტიტანუმის დიოქსიდი, სილიციუმის დიოქსიდი კოლოიდური, ნატრიუმის კროსკარმელოზა, პოვიდონი К30, პოლისორბატ-80, ოპაგლოსი 6000, ჟელატინი, საღებავი აზორუბინი.

აღწერილობა

ტაბლეტები მრგვალი, ორმხრივად ამოზნექილი ფორმის, ვარდისფერიდან მუქ ვარდისფრამდე ფერის გარსით დაფარული, განივ ჭრილზე ჩანს სამი ფენა.

ფარმაკოლოგიური ჯგუფი

სიმსივნის საწინააღმდეგო საშუალება, ანტიმეტაბოლიტი.

ATX კოდი: [L01BA01]

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ფარმაკოდინამიკა

ანტიმეტაბოლიტების-ფოლიუმის მჟავის ანალოგების ჯგუფის სიმსივნის საწინააღმდეგო, ციტოსტატიკური საშუალება. ახდენს დიჰიდროფოლატრედუქტაზის ინჰიბირებას, რომელიც მონაწილეობს დიჰიდროფოლიუმის მჟავის აღდგენაში ტეტრაჰიდროფოლიუმის მჟავად (ნახშირბადის ფრაგმენტების გადამტანი, რომლებიც საჭიროა პურინის ნუკლეიდების და მათი წარმოებულების სინთეზისთვის).

ანელებს დნმ-ის სინთეზს, რეპარაციას და უჯრედოვან მიტოზს (S-ფაზაში). მეტოტრექსატი მოქმედებისადმი განსაკუთრებულად მგრძნობიარეა უჯრედების მაღალი პროლიფერაციის მქონე ქსოვილები: სიმსივნიანი ქსოვილი, ძვლის ტვინი, ლორწოვანი გარსის ეპითელიუმის უჯრედები, ემბრიონალური უჯრედები. სიმსივნის საწინააღმდეგო მოქმედებასთან ერთად გააჩნია იმუნოსუპრესიული მომედება. 

ფარმაკოკინეტიკა

შეწოვა პერორალური მიღებისას დამოკიდებულია დოზაზე: 30 მგ/მ² მიღებისას შეიწოვება კარგად საშუალო ბიომისაწვდომობა – 50 %. შეწოვა მცირდება, თუ მიღების დოზა აღემატება 80 მგ/მ²  (ნავარაუდევია, რომ გაჯერების შედეგად).

ბავშვებში აბსორბცია მერყეობს 23%-დან 95%-მდე.

მაქსიმალური კონცენტრაციის მიღწევის დრო (TC_max) - 1-2 სთ. საკვები ანელებს შეწოვას და ამცირებს (TС_max). სისხლის პლაზმის ცილებთან კავშირი –  დაახლოებით 50%.

თერაპევტულ დოზებში მიღებისას პრაქტიკულად არ აღწევს ჰემატოენცეფალურ ბარიერში. აღწევს დედის რძეში.

პერორალურად შეყვანისას ხშირად მეტაბოლიზირდება ნაწლავების ფლორით, ძირითადი ნაწილი - ღვიძლში ფარმაკოლოგიურად აქტიური პოლიგლუტამინური ფორმის წარმოქმნით, რომელიც ახდენს დიჰიდროფოლატრედუქტაზის ინჰიბირებას და ტიმიდინის სინთეზს.

განმეორებით შეყვანისას გროვდება ქსოვილებში მეტაბოლიტების სახით. ნახევრად გაყვანის პერიოდი (Т1/2) საწყის ფაზაში შეადგენს 2-4 საათს, ხოლო ბოლო ფაზაში 3-10 საათს. თირკმლის ქრონიკული უკმარისობისას პრეპარატის გაყვანის ორივე ფაზა შეიძლება მნიშვნელოვნად პროლონგირებული იყოს. გაყვანა ხდება ძირითადად თირკმელების მეშვეობის შეუცვლელი სახით გორგლოვანი ფილტრაციისა და მილაკოვანი სეკრეციის გზით, ნაღველით გაიყვანება 10%-მდე (შემდგომი რეაბსორბციით ნაწლავებში). თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე ავადმყოფებში, რაც გამოხატება ასციტით ან ტრანსსუდატით, პრეპარატის გაყვანა მნიშვნელოვნად შენელებულია. განმეორებითი შეყვანისას გროვდება ქსოვილებში მეტაბოლიტების სახით.

გამოყენების ჩვენებები

მეტოტრექსატი ტაბლეტებში გამოიყენება დაბალი დოზების გამოყენებისას ტროფობლასტური სიმსივნის, მწვავე ლიმფობლასტური ლეიკოზის, არაჰოჯინსის ლიმფომის და სოკოზებრი მიკოზის შორს შესული სტადიების, ფსორიაზის მძიმე სტადიების, აგრეთვე რევმატოიდული ართრიტის სამკურნალოდ, როდესაც თერაპიის სხვა მეთოდები არაეფექტურია.

უკუჩვენებები

მეტოტრექსატის გამოყენება დაუშვებელია ორსულობისა და ლაქტაციის, თირკმლისა და ღვიძლის ფუნქციის გამოხატული ცვლილებების დროს, ჰემატოლოგიური აშლილობისას, როგორიცაა ძვლის ტვინის ჰიპოპლაზია, ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია, ანემია, ინფექციური დაავადებების მწვავე სტადიის, იმუნოდეფიციტის სინდრომის, მეტოტრექსატისადმი ან ტაბლეტის სხვა შემადგენელი ნაწილებისადმი მომეტებული მგრძნობელობის დროს, 3 წლამდე ბავშვებისთვის.

სიფრთხილით:

ასციტის, პლევრის ღრუში გამონაჟონის, კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების, წყლულოვანი კოლიტის, გაუწყლოვნების, ანამნეზში ნიკრისის ქარის ან ნეფროლითიაზის დროს, ადრე ჩატარებული სხივური თერაპიის ან ქიმიოთერაპიის შემთხვევაში, ვირუსული, სოკოვანი ან ბაქტერიული ბუნების მქონე ინფექციური დაავადებების დროს.

გამოყენების წესი და დოზები

მეტოტრექსატი ტაბლეტებში მიიღება შიგნით. მკურნალობის დოზები და ვადები განისაზღვრება ინდივიდუალურად ქიმიოთერაპიის სქემიდან გამომდინარე.

ტროფობლასტურისიმსივნე:

- 15-30 მგ შიგნით, ყოველდღიურად 5 დღის განმავლობაში, ინტერვალით ერთი ან მეტი კვირა (ტოქსიკურობის ნიშნებიდან გამომდინარე). მკურნალობის კურსს, როგორც წესი, იმეორებენ 3-დან 5-ჯერამდე.

- 50 მგ 5 დღეში ერთხელ ინტერვალით არანაკლებ 1 თვისა. მკურნალობის კურსისთვის საჭიროა 300-400 მგ.

მწვავე ლიმფობლასტური ლეიკოზი (კომპლექსური თერაპიის შემადგენლობაში):

- 3,3 მგ/მ² პრედნიზოლონთან კომბინაციაში რემისიის მიღწევამდე, შემდეგ 15 მგ/მ²

კვირაში 2-ჯერ ან 2,5 მგ/კგ ყოველ 14 დღეში.

არაჰოჯინსის ლიმფომა (კომპლექსური თერაპიის შემადგენლობაში):

- 15-20 მგ/მ² 1 მიღება 2-ჯერ კვირაში;

- 7,5 მგ/მ² ყოველდღიურად 5 დღის განმავლობაში.

რევმატოიდული ართრიტი:

საწყისი დოზა, როგორც წესი, შეადგენს, 7,5 მგ კვირაში ერთხელ, რომელიც მიირება ერთმომენტიანად ან იყოფა სამ მიღებაზე ინტერვალით 12 საათი. ოპტიმალური ეფექტის მისაღწევად კვირის დოზა შეიძლება გაიზარდოს, ასთანავე არ უნდა აღემატებოდეს 20 მგ. როდესაც მიიღწევა ოპტიმალური კლინიკური ეფექტი, უნდა დაიწყოს დოზის შემცირება მაქსიმალურად დაბალი ეფექტური დოზის მისაღწევად. თერაპიის ოპტიმალური ხანგრძლივობა უცნობია. იუვენილური ქრონიკული ართრიტის დროს ბავშვებისთვის ეფექტური დოზებია 10-30 მგ/მ²/კვირაში (0,3-1 მგ/კგ).

ფსორიაზი:

მეტოტრექსატით თერაპია ტარდება დოზებით 10-დან 25 მგ-მდე კვირაში. დოზას, როგორც წესი, ზრდიან თანდათან, ოპტიმალური კლინიკური  ეფექტის მიღწევისას დოზას ამცირებენ მაქსიმალურად დაბალი ეფექტური დოზის მისაღწევად.

სოკოსებრიმიკოზი:

- 25 მგ კვირაში 2-ჯერ. დოზის შემცირება ან პრეპარატის შეყვანის გაუქმება განისაზღვრება ავადმყოფის რეაქციით და ჰემატოლოგიური მაჩვენებლებით.

გვერდითიმოვლენები

სისხლმბადი სისტემის მხრივ: პანციტოპენია, ლეიკოპენია, ნეიტროპენია, ლიმფოპენია (განსაკუთრებით Т-ლიმფოციტები), თრომბოციტოპენია, ანემია, აგრანულოციტოზი, ეოზინოფილია.

გულსისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: პერიკარდიტი, ექსუდატიური პერიკარდიტი, თრომბოემბოლიური მოვლენები (არტერიების თრომბოზის, ცერებრალური თრომბოზის, ღრმა ვენების თრომბოზის, თვალის ბადურის ვენების თრომბოზის, თრომბოფლებიტის, ფილტვის ემბოლიის ჩათვლით).

შარდგამომყოფი სისტემის მხრივ: ცისტიტი, თირკმლის უკმარისობა, ნეფროპატია, აზოთემია, ჰემატურია.

სუნთქვის ორგანოების მხრივ: ქრონიკული ინტერსტიციალური პნევმონიტი, ფილტვების შეშუპება, ფილტვის ფიბროზი, პნევმონიტი, ალვეოლიტი, ბრონქიალური ასთმა, პლევრალური გამონაჟონი

საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: ანორექსია, გულისრევა, ღებინება, სტომატიტი, გინგივიტი, გლოსიტი, ფარინგიტი, იშვიათად - ენტერიტი, დიარეა, ეროზიულ-წყლულოვანი დაზიანებები და სისხლდენა კუჭნაწლავის ტრაქტიდან, ცალკეულ შემთხვევებში (ხანგრძლივი ყოველდღიური გამოყენების დროს) ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, „ღვიძლის“ ტრანსამინაზების აქტიურობის მომატება, პერიპორტალური ფიბოზი და ღვიძლის ციროზი, ღვიძლის ნეკროზი, ღვიძლის ცხიმოვანი დისტროფია, პანკრეატიტი.

ნერვული სისტემის მხრივ: ენცეფალოპათია (ავადმყოფებში, რომლებმაც მიიღეს სხივური თერაპია თავის ქალი არეში), მომეტებული დაღლილობა, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, აფაზია, პარეზი, ჰემიპარეზი, სისუსტე, ცნობიერების დაბნეულობა, ატაქსია, ტრემორი, გაღიზიანება, კრუნჩხვა და კომა.

რეპროდუქციული სისტემის მხრივ: ოოგენეზის პროცესის დარღვევა, სპერმატოგენეზის პროცესის დარღვევა, ლიბიდოს დაქვეითება/იმპოტენცია, ფერტილობის შეცვლა, ტერატოგენული ეფექტები.

კანისა და კანის დანამატების მხრივ: კანის ერითემა და/ან გამონაყარი, კანის ქავილი, ჭინჭრის ციება, ტელეანგიოექტაზიები, ფურუნკულოზი, დეპიგმენტაცია ან ჰიპერპიგმენტაციები, ფერიმჭამელები, კანის აქერცვლა, ფოლიკულიტი, ალოპეცია (იშვიათად), მომატებული ფოტომგრძნობელობა, რადიაციული დერმატიტის გამწვავება.

გრძნობის ორგანოების მხრივ: კონიუნქტივიტი, ჭარბი ცრემლდენა, კატარაქტა, შუქის შიში, ქერქისმიერი სიბრმავე (მაღალი დოზების დროს), მხედველობის დარღვევა.

ალერგიული რეაქციები: ციება, შეციება, გამონაყარი,. ჭინჭრის ციება, ანაფილაქსია, ავთვისებიანი ექსუდატური ერიტემა (სტივენს-ჯონსონის სინდრომი), ტოქსიკური ეპიდერმალური ნეკროლიზი (ლაიელის სინდრომი).

სხვა: იმუნოსუპრესია (ინფექციური დაავადებებისადმი მდგრადობის დაქვეითება), შეუძლოდ ყოფნა, ოსთეოპოროზი, ჰიპერურიკემია, ჰემორაგიული სინდრომი ვასკულიტი, არტრალგია/მიალგია, პერიკარდიული გამონაჟონი.

ჭარბი დოზირება

სპეციფიური სიმპტომები არ არსებობს.

მეტოტრექსატის შემთხვევით ჭარბი დოზით მიღების შემთხვევაში რეკომენდირებულია სპეციალური ანტიდოტის - კალციუმის ფოლინატის გამოყენება. კალციუმის ფოლინატის შეყვანა უნდა დაიწყოს შეძლებისდაგვარად დაუყონებლივ, სასურველია პირველი საათის განმავლობაში, დოზით, რომელიც უდრის ან აღემატება მეტოტრექსატის დოზას; შემდგომი დოზები შეყავთ საჭიროების მიხედვით, სისხლის შრატში მეტოტრექსატის კონცენტრაციიდან გამომდინარე. თირკმლის მილაკებში მეტოტრექსატის და/ან მისი მეტაბოლიტების პრეციპიტაციის არიდების მიზნით ატარებენ ორგანიზმის ჰიდრატაციას და შარდის გატუტოვნება.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო პრეპარატებთან

მეტოტრექსატის მაღალი დოზების ერთდროულმა გამოყენებამ სხვადასხვა არასტერიოდულ ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებთან, აცეტილსალიცილის მჟავის და სხვა სალიცილატების, აზაპროპაზონის, დიკლოფენაკის, ინდომეტაცინის და კეტოპროფენის ჩათვლით, შეიძლება გააძლიეროს მეტოტრექსატის ტოქსიკურობა, და რიგ შემთხვევებში შესაძლებელია მძიმე ტოქსიკური მოქმედება, ზოგჯერ ლეტალური შედეგითაც კი. სიფრთხილის სპეციალური ზომების დაცვისა და შესაბამისი მონიტორინგის ჩატარების შემთხვევაში მეტოტრექსატის გამოყენებას დაბალ დოზებში (7,5-15 მგ კვირაში), კერძოდ რევმატოიდული ართრიტის მკურნალობისას, არასტერიოდულ ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებთან უკუჩვენება არ აქვს.

მეტოტრექსატი ზრდის კუმარინისა ან ინდანდიონის წარმოებულების ანტიკოაგულანტურ აქტივობას და/ან ზრდის სისხლდენის რისკს ღვიძლში პროკოაგულანტური ფაქტორის სინთეზის შემცირებისა და თრომბოციტების წარმოქმნის დარღვევის ხარჯზე.

სულფანილამიდების, სულფონილშარდოვანას წარმოებულების, ფენიტოინის, ფენილბუტაზონის, ამინობენზოინის მჟავის, პირიმეტამინის ამ გრიმეტოპრიმის, რიგი ანტიბიოტიკების (პენიცილინი, ტეტრციკლინი, ქლორანფენიკოლი), არაპირდაპირი ანტიკოაგულანტების და ჰიპოლიპიდემიური პრეპარატების (კოლესტირამინი) ერთდროული გამოყენება აძლიერებს მეტოტრექსატის ალბუმინებთან კავშირიდან განდევნის და/ან მილაკოვანი სეკრეციის დაქვეითების ხარჯზე, რამაც რიგ შემთხვევებში შეიძლება განაპირობოს მძიმე ტოქსიკური მოქმედების განვითარება, ზოგჯერ ლეტალური შედეგითაც კი.

მეტოტრექსატი ზრდის სისხლში შარდმჟავის კონცენტრაციას, ამიტომ ავადმყოფების მკურნალობისას თანმხლები ჰიპერურიკემიით და პოდაგრით შეიძლება საჭირო გახდეს პოდაგრის საწინააღმდეგო სამკურნალო საშუალებების (ალოპურინოლი კოლხიცინი, სულფინპირაზონი) დოზის კორექცია; ურიკოზურიკული პოდაგრის საწინააღმდეგო სამკურნალო საშუალებების გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს ნეფროპათიის განვითარების რისკი, რაც დაკავშირებულია შარდმჟავას მომეტებულ წარმოქმნასთან მეტოტრექსატით მკურნალობის ფონზე (სასურველია ალოპურინოლის გამოყენება).  

ანტიბიოტიკები, რომელთა შეწოვა მცირეა კუჭნაწლავის ტრაქტში (ტეტრაციკლინები, ქლორამფენიკოლი), ამცირებენ მეტოტრექსატის აბსორბციას და არღვევენ მის მეტაბოლიზმს ნაწლავების ნორმალური მიკროფლორის დათრგუნვის შედეგად.

რეტინოიდები, აზატიოპრინი, სულფასალაზინი ზრდიან ჰეპატოტოქსიკურობის  განვითარების რისკს. პოლივიტამინურმა პრეპარატებმა, რომლებიც შეიცავენ ფოლიუმის მჟავას ან მის წარმოებულებს, შეიძლება შეამცირონ მეტოტრექსატით თერაპიის ეფექტურობა.

ციტარაბინის გამოყენებამ 48 საათით ადრე ან 10 წუთის განმავლობაში მეტოტრექსატით თერაპიის დაწყებიდან შეიძლება განაპირობოს სინერგიდული ციტოტოქსიკური ეფექტის განვითარება (დოზირების რეჟიმის კორექცია რეკომენდირებულია ჩატარდეს ჰემატოლოგიური მაჩვენებლების კონტროლის საფუძველზე).

პერორალურად მისაღებმა ნეომიცინმა შეიძლება შეამციროს პერორალურად მისაღები მეტოტრექსატის აბსორბცია.

ჰემატოტოქსიკური სამკურნალიო საშუალებები ზრდიან მეტოტრექსატის ჰემატოტოქსიკურობის განვითარების რისკს.

L-ასპარგინაზა წარმოადგენს მეტოტრექსატის ანტაგონისტს.

ანესთეზიის ჩატარებამ დინიტროგენის ოქსიდის გამოყენებით შეიძლება გამოიწვიოს არაპროგნოზირებადი მძიმე მიელოსუპრესია და სტომატიტი.

ამიოდარონის დანიშვნამ პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებენ მეტოტრექსატით თერაპიას პსორიაზის გამო, შეიძლება გამოიწვიოს  კანის წყლულება.

მეტოტრექსატი ამცირებს თეოფილინის კლირენსს.

ფსორიაზით ან სოკოსებრი მიკოზით დაავადებულ რამდენიმე პაციენტს, რომლებმაც მიიღეს მკურნალობა მეტოტრექსატით PUVA-თერაპიასთან კომბინაციაში (მეტოქსალენი და ულტრაიისფერი დასხივება) დაუდგინდა კანის კიბო.

სიფრთხილით უნდა მოხდეს ერითროციტარული მასისა და მეტოტრექსატის ერთდროული შეყვანა.

რადიოთერაპიასთან ერთად გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს რბილი ქსოვილების ნეკროზის რისკი.  

მეტოტრექსატმა შეიძლება შეამციროს იმუნოლოგიური პასუხი ვაქცინაციაზე. ცოცხალ ვაქცინასთან ერთდროული შეყვანისას შეიძლება განვითარდეს მძიმე ანტიგენური რეაქციები.

განსაკუთრებული მითითებები

მეტოტრექსატი წარმოადგენს ციტოტოქსიკურ პრეპარატს, ამიტომ საჭიროა სიფრთხილის დაცვა მისი მოხმარებისას.

ტოქსიკურობის პროფილაქტიკისთვის მეტოტრექსატით მკურნალობის დროს საჭიროა სისხლის პერიოდული ანალიზი (კვირაში ერთხელ), ლეიკოციტებისა და თრომბოციტების შემცველობის განსაზღვრა, ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქციონალური ტესტების ჩატარება.

დიარეისა და წყლულოვანი სტომატიტის განვითარებისას მეტოტრექსატით მკურნალობა უნდა შეწყდეს, წინააღმდეგ შემთხვევაში ამან შეიძლება გამოიწვიოს ჰემორაგიული ენტერიტის განვითარება და პაციენტის დაღუპვა ნაწლავის გახვრეტის შედეგად.

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში მეტოტრექსატის გაყვანის პერიოდი გაზრდილია, შესაბამისად ასეთ პაციენტებში თერაპია უნდა ჩატარდეს განსაკუთრებული სიფრთხილით შემცირებული დოზების გამოყენებით.

თირკმლის ფუნქციის დარღვევა დამოკიდებულია დოზაზე. დარღვევის რისკი მომეტებულია დაქვეითებული თირკმლის ფუნქციის ან გაუწყლოვნების მქონე პაციენტებში, ასევე პაციენტებში, რომლებიც იღებენ სხვა ნეფროტოქსიკურ პრეპარატებს.

განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს მეტოტრექსატის ტოქსიკური მოქმედების გამოვლენას ღვიძლზე, რომელიც ყოველთვის არ აისახება ფუნქციონალური სინჯების შედეგებში. მკურნალობა არ უნდა დაიწყოს ან დაუყონებლივ უნდა შეწყდეს ღვიძლის ქსოვილის ბიოფსიური გამოკვლევისას ნებისმიერი ფუნქციონალური დარღვევის ან აცდენის აღმოჩენისას, რომლებიც არსებობს ან გაჩნდა თერაპიის დროს. ეს დარღვევები გაიგვლის ორი კვირის განმავლობაში, რის შემდეგ შესაძლებელია თერაპიის განახლება მკურნალი ექიმის შეხედულებისამებრ.

დღეის მდგომარეობით არ არსებობს რეკომენდაციები ღვიძლის ბიოფსიის ჩატარების ვადებთან დაკავშირებით რევმატოიდული ართრიტით დაავადებულებში: არნიშნული დამოკიდებულია მეტოტრექსატის კუმულატიურ დოზაზე ან თერაპიის ხანგრძლივობაზე.

რეპროდუქტიულ ასაკში მყოფმა მამაკაცებმა და ქალებმა მეტოტრექსატით მკურნალობის დროს და მინიმუმ 3 თვის განმავლობაში მკურნალობის დასრულების შემდეგ უნდა გამოიყენონ კონტრაცეფციის საიმედო მეთოდები.

პრეპარატის ზოგიერთმა გვერდითმა მოქმედებამ შეიძლება უარყოფითად იმოქმედოს ავტომობილის მართვისა და საქმიანობის პოტენციურად საშიში სახეობების შესრულების შესაძლებლობაზე, რომლებიც მოითხოვენ ყურადღების მაღალ კონცენტრაციას და ფსიქომოტორული რეაქციების სისწრაფეს.

გამოშვების ფორმა

ტაბლეტები, გარსით დაფარული, 2,5 მგ.

10, 50 ტაბლეტი კონტურულ უჯრედოვან შეფუთვაში პოლივინიქლორიდის აპკისგან და ალუმინის საბეჭდი გალაქული ფოლგის.

10, 20, 30, 40, 50 ან 100 ტაბლეტი სამკურნალო საშუალებებისთვის განკუთვნილ პოლიმერულ ქილაში.

ერთ ქილას ან 1, 2, 3, 4, 5, б, 8 ან 10 კონტურულ უჯრედოვან შეფუთვას ინსტრუქციასთან ერთად ათავსებენ მუყაოს ყუთში (კოლოფში).

შენახვის პირობები

შეინახეთ სინათლისგან დაცულ ადგილას ტემპერატურაზე არაუმეტეს 25ºC.

შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა

3 წელი.

არ გამოიყენოთ ვარგისიანობისვადის გასვლის შემდეგ.

გაცემის პირობები:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.

რეგისტრაციის მოწმობის მფლობელი:

შპს «ოზონ მედიკა»

რუსეთი, 445043, სამარის ოლქი, ქალაქი ტოლიატი, მაგისტრალი-3, (ОЭЗППТ ტერ),

სახ. 11, შენობა 1, კაბინეტი 37.

მწარმოებელი:

შპს «ოზონი»

რუსეთი, სამარის ოლქი, გ.ო. ჟიგულიოვსკი, ქ. ჟიგულიოვსკი,

ჰიდროსტროიტელეის ქ.,სახლი 6.

ორგანიზაცია,  პრეტენზიების მიმღები: შპს «ოზონი»

რუსეთი, 445351, სამარის ოლქი, გ.ო. ჟიგულიოვსკი, ქ. ჟიგულიოვსკი,

ჰიდროსტროიტელეის ქ.,სახლი 6.

ტელ:  +79874599991, +79874599992

ელ.ფოსტა: [email protected]