ექსოპინი 6000სე/0.6მლ#2შპრ
გააზიარე:
პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამება
ეს სამკურნალო პროდუქტი ექვემდებარება დამატებით მონიტორინგს. ეს საშუალებას მოგცემთ სწრაფად ამოიცნოთ ახალი უსაფრთხოების ინფორმაცია. ჯანდაცვის სპეციალისტებს სთხოვენ შეატყობინონ TÜFAM-ს ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ. იხილეთ ნაწილი 4.8, თუ როგორ უნდა შეატყობინოთ გვერდითი რეაქციების შესახებ.
1. სამედიცინო პროდუქტის დასახელება
ექსოპინი 6000 ანტი-Xa სე/ 0.6 მლ საინექციო ხსნარი წინასწარ შევსებულ შპრიცებში
სტერილური
2. ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება:
ენოქსაპარინის ნატრიუმი: 60 მგ (ექვივალენტურია 6000 ანტი-Xa სე)
ენოქსაპარინის ნატრიუმი არის ბიოლოგიური ნივთიერება, რომელიც მიიღება ღორის ნაწლავის ლორწოვანიდან მიღებული ჰეპარინის ბენზილ ესტერის ტუტე დეპოლიმერიზაციით.
დამხმარე ნივთიერებ ა( ები ) :
იხილეთ ნაწილი 6.1 დამხმარე ნივთიერებებისთვის.
3. ფარმაცევტული ფორმა
საინექციო ხსნარი წინასწარ შევსებულ შპრიცებში
გამჭვირვალე, უფერო ან ღია ყვითელი ხსნარი
4 . კლინიკური მახასიათებლები
4.1. თერაპიული ჩვენებები
ექსოპინი ნაჩვენებია შემდეგი ჩვენებების სამკურნალოდ:
‒ ვენური თრომბოემბოლიური დაავადების პროფილაქტიკა საშუალო და მაღალი რისკის მქონე ქირურგიულ პაციენტებში, განსაკუთრებით მათ, ვინც გადის ორთოპედიულ ან ზოგად ქირურგიულ ოპერაციას, კიბოს ქირურგიის ჩათვლით.
- ვენური თრომბოემბოლიური დაავადების პროფილაქტიკა სამედიცინო პაციენტებში მწვავე დაავადებით (როგორიცაა გულის მწვავე უკმარისობა, რესპირატორული უკმარისობა, მძიმე ინფექციები ან რევმატული დაავადებები) და მობილობის დაქვეითება ვენური თრომბოემბოლიის გაზრდილი რისკის დროს.
‒ ღრმა ვენების თრომბოზის (DVT) და ფილტვის ემბოლიის (PE) მკურნალობა, PE-ს გამოკლებით, რომელიც სავარაუდოდ საჭიროებს თრომბოლიზურ თერაპიას ან ოპერაციას.
‒ ჰემოდიალიზის დროს ექსტრაკორპორალურ მიმოქცევაში თრომბის წარმოქმნის პრევენცია.
- მწვავე კორონარული სინდრომი:
o არასტაბილური სტენოკარდიისა და მიოკარდიუმის ინფარქტის (NSTEMI) არასტაბილური სტენოკარდიის მკურნალობა აცეტილსალიცილის მჟავასთან ერთად.
o მიოკარდიუმის მწვავე ST სეგმენტის ამაღლების ინფარქტის (STEMI) მკურნალობა იმ პაციენტების ჩათვლით, რომლებსაც უნდა მართოთ სამედიცინო გზით ან შემდგომი პერკუტანული კორონარული ჩარევით (PCI).
4.2. დოზირება და მიღების მეთოდი
დოზირება/შეყვანის სიხშირე და ხანგრძლივობა :
ვენური თრომბოემბოლიური დაავადების პროფილაქტიკა საშუალო და მაღალი რისკის ქირურგიულ პაციენტებში:
თრომბოემბოლიის ზომიერი რისკის მქონე პაციენტებში ნატრიუმის ენოქსაპარინის რეკომენდებული დოზაა 2000 სე (20 მგ) დღეში ერთხელ კანქვეშა (SC) ინექციით. 2000 სე (20 მგ) ენოქსაპარინის ნატრიუმის პრეოპერაციული დაწყება (ოპერაციამდე 2 საათით ადრე) დადასტურდა ეფექტური და უსაფრთხო ზომიერი რისკის ქირურგიაში.
საშუალო რისკის მქონე პაციენტებში ენოქსაპარინის ნატრიუმით მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს მინიმალური პერიოდის განმავლობაში 7-10 დღის განმავლობაში, მიუხედავად აღდგენის სტატუსისა (მაგ. მობილურობა). პროფილაქტიკა უნდა გაგრძელდეს მანამ, სანამ პაციენტს აღარ ექნება მნიშვნელოვნად შემცირებული მობილურობა.
თრომბოემბოლიის მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში, ნატრიუმის ენოქსაპარინის რეკომენდებული დოზაა 4000 სე (40 მგ) დღეში ერთხელ, მიცემული SC ინექციით, სასურველია დაიწყოს ოპერაციამდე 12 საათით ადრე. თუ საჭიროა 12 საათზე ადრე ენოქსაპარინის ნატრიუმის პროფილაქტიკური დაწყება (მაგ. მაღალი რისკის მქონე პაციენტი ელოდება გადადებულ ორთოპედიულ ოპერაციას), ბოლო ინექცია უნდა ჩატარდეს ოპერაციამდე არაუგვიანეს 12 საათისა და განახლდეს ოპერაციიდან 12 საათის შემდეგ.
o პაციენტებისთვის, რომლებსაც უტარდებათ ძირითადი ორთოპედიული ოპერაცია, რეკომენდებულია 5 კვირამდე გახანგრძლივებული თრომბოპროფილაქტიკა.
o პაციენტებისთვის მაღალი ვენური თრომბოემბოლიის (VTE) რისკის მქონე პაციენტებისთვის, რომლებიც გაივლიან მუცლის ან მენჯის ქირურგიას კიბოს გამო, რეკომენდებულია გახანგრძლივებული თრომბოპროფილაქტიკა 4 კვირამდე.
ვენური თრომბოემბოლიის პროფილაქტიკა სამედიცინო პაციენტებში:
ენოქსაპარინის ნატრიუმის რეკომენდებული დოზაა 4000 სე (40 მგ) დღეში ერთხელ SC ინექციით.
ენოქსაპარინის ნატრიუმით მკურნალობა ინიშნება მინიმუმ 6-დან 14 დღემდე, მიუხედავად აღდგენის სტატუსისა (მაგ. მობილურობა). სარგებელი არ არის დადგენილი 14 დღეზე მეტი ხნის მკურნალობისთვის.
ღრმა ვენური თრომბოზის მკურნალობა ფილტვის ემბოლიით ან მის გარეშე:
ენოქსაპარინის ნატრიუმი შეიძლება დაინიშნოს SC ან დღეში ერთხელ ინექციის სახით 150 სე/კგ (1.5 მგ/კგ) ან დღეში ორჯერ 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) ინექციების სახით.
რეჟიმი უნდა შეირჩეს ექიმმა ინდივიდუალური შეფასების საფუძველზე, თრომბოემბოლიური რისკისა და სისხლდენის რისკის შეფასების ჩათვლით. დოზის რეჟიმი 150 სე/კგ (1.5 მგ/კგ) დღეში ერთხელ უნდა იქნას გამოყენებული გაურთულებელ პაციენტებში VTE-ის რეციდივის დაბალი რისკით. დოზის რეჟიმი 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) ორჯერ დღეში უნდა იქნას გამოყენებული ყველა სხვა პაციენტში, როგორიცაა სიმსუქნე, სიმპტომური PE, კიბო, მორეციდივე VTE ან პროქსიმალური (ვენა iliaca) თრომბოზი.
ენოქსაპარინის ნატრიუმის მკურნალობა ინიშნება საშუალოდ 10 დღის განმავლობაში. საჭიროების შემთხვევაში უნდა დაიწყოს პერორალური ანტიკოაგულანტული თერაპია (იხ. ნაწილი 4.2).
ჰემოდიალიზის დროს ექსტრაკორპორალურ მიმოქცევაში თრომბის წარმოქმნის პრევენცია:
რეკომენდებული დოზაა ენოქსაპარინის ნატრიუმის 100 სე/კგ (1 მგ/კგ).
სისხლდენის მაღალი რისკის მქონე პაციენტებისთვის დოზა უნდა შემცირდეს 50 სე/კგ-მდე (0.5 მგ/კგ) ორმაგი სისხლძარღვოვანი წვდომისთვის ან 75 სე/კგ (0.75 მგ/კგ) ერთჯერადი სისხლძარღვებისთვის.
ჰემოდიალიზის დროს ენოქსაპარინის ნატრიუმი უნდა შეიყვანოთ წრედის არტერიულ ხაზში დიალიზის სესიის დასაწყისში. ამ დოზის ეფექტი ჩვეულებრივ საკმარისია 4-საათიანი სესიისთვის; თუმცა, თუ ფიბრინის რგოლები აღმოჩენილია, მაგალითად, ჩვეულებრივზე ხანგრძლივი სესიის შემდეგ, შეიძლება მიღებულ იქნას შემდგომი დოზა 50 სე-დან 100 სე/კგ-მდე (0,5-დან 1 მგ/კგ-მდე).
არ არსებობს მონაცემები პაციენტებში, რომლებიც იყენებდნენ ენოქსაპარინის ნატრიუმს პროფილაქტიკისთვის ან მკურნალობისთვის და ჰემოდიალიზის სესიების დროს.
მწვავე კორონარული სინდრომი: არასტაბილური სტენოკარდიის და NSTEMI-ის მკურნალობა და მწვავე STEMI-ის მკურნალობა
არასტაბილური სტენოკარდიის და NSTEMI-ის სამკურნალოდ, ნატრიუმის ენოქსაპარინის რეკომენდებული დოზაა 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) ყოველ 12 საათში SC ინექციით ანტითრომბოციტულ თერაპიასთან ერთად.
მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს მინიმუმ 2 დღის განმავლობაში და გაგრძელდეს კლინიკურ სტაბილიზაციამდე. მკურნალობის ჩვეულებრივი ხანგრძლივობაა 2-დან 8 დღემდე.
აცეტილსალიცილის მჟავა რეკომენდირებულია ყველა პაციენტისთვის უკუჩვენებების გარეშე 150-300 მგ საწყისი პერორალური დატვირთვის დოზით (აცეტილსალიცილის მჟავას ადრეულ პაციენტებში) და შემანარჩუნებელი დოზით 75-325 მგ/დღეში ხანგრძლივი მკურნალობის სტრატეგიის მიუხედავად.
მწვავე STEMI-ის სამკურნალოდ, ნატრიუმის ენოქსაპარინის რეკომენდებული დოზა არის ერთჯერადი ინტრავენური (IV) ბოლუსი 3000 სე (30 მგ) პლუს 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) SC დოზა, რასაც მოჰყვება 100 სე/კგ (1 მგ). / კგ) შეყვანილი SC ყოველ 12 საათში (მაქსიმუმ 10,000 სე (100 მგ) ყოველი პირველი ორი SC დოზისთვის). შესაბამისი ანტითრომბოციტული თერაპია, როგორიცაა აცეტილსალიცილის მჟავა პერორალური (75 მგ-დან 325 მგ-მდე დღეში ერთხელ) უნდა ჩატარდეს ერთდროულად, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ეს უკუჩვენება არ არის. მკურნალობის რეკომენდირებული ხანგრძლივობაა 8 დღე ან საავადმყოფოდან გაწერამდე, რაც არ უნდა მოხდეს პირველი. თრომბოლიზურ საშუალებებთან ერთად (ფიბრინის სპეციფიკური ან არაფიბრინის სპეციფიკური) მიღებისას ენოქსაპარინის ნატრიუმი უნდა დაინიშნოს ფიბრინოლიზური თერაპიის დაწყებამდე 15 წუთით ადრე და 30 წუთის შემდეგ.
o დოზირების შესახებ ≥ 75 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში იხილეთ პუნქტი „ხანდაზმულები“.
o PCI-ით მართული პაციენტებისთვის, თუ ენოქსაპარინის ნატრიუმის SC-ის ბოლო დოზა მიცემული იყო ბალონის გაბერვამდე 8 საათით ადრე, დამატებითი დოზირება საჭირო არ არის. თუ ბოლო SC შეყვანა მიცემული იყო ბალონის გაბერვამდე 8 საათით ადრე, უნდა დაინიშნოს IV ბოლუსი 30 სე/კგ (0.3 მგ/კგ) ენოქსაპარინის ნატრიუმის.
ადმინისტრირების მეთოდი:
ექსოპინი არ უნდა შეიყვანოთ ინტრამუსკულარულად.
ენოქსაპარინის ნატრიუმი უნდა იქნას შეყვანილი SC ინექციით ვენური თრომბოემბოლიური დაავადების პოსტოპერაციული პროფილაქტიკისთვის, DVT და PE მკურნალობისთვის, არასტაბილური სტენოკარდიისა და NSTEMI.
მწვავე STEMI მკურნალობა იწყება ერთჯერადი IV. ბოლუსური ინექცია და დაუყოვნებლივ მოჰყვება SC ინექცია.
იგი შეჰყავთ დიალიზის წრედის არტერიული ხაზით, რათა თავიდან აიცილოს თრომბის წარმოქმნა გარე სხეულებრივ მიმოქცევაში ჰემოდიალიზის დროს.
წინასწარ შევსებული ერთჯერადი შპრიცი მზად არის დაუყოვნებლივ გამოყენებისთვის.
IV (ბოლუსური) ინექცია (მხოლოდ მწვავე STEMI მითითებისთვის):
მწვავე STEMI-სთვის, მკურნალობა უნდა დაიწყოს ერთი IV ბოლუსური ინექციით დაუყოვნებლივ, რასაც მოჰყვება SC ინექცია.
ენოქსაპარინის ნატრიუმი უნდა დაინიშნოს IV ხაზით. არ უნდა იყოს შერეული სხვა მედიკამტს ან უნდა მიიღოთ სხვა მედიკამენტებთან ერთად მიღება. ნატრიუმის ენოქსაპარინის სხვა პრეპარატებთან შესაძლო შერევის თავიდან ასაცილებლად IV სთვის შერჩეული ადგილი უნდა ჩამოიბანოთ საკმარისი რაოდენობით ფიზიოლოგიური ხსნარით ან დექსტროზის ხსნარით ენოქსაპარინის ნატრიუმის IV ბოლუს შეყვანამდე და შემდგომ, წამლის პორტის გასასუფთავებლად. ენოქსაპარინის ნატრიუმის უსაფრთხოდ შეყვანა შესაძლებელია ნორმალური ფიზიოლოგიური ხსნარით (0.9%) ან 5% დექსტროზის წყალით.
o საწყისი 3000 სე (30 მგ) ბოლუსი
საწყისი 3000 სე (30 მგ) ბოლუსისთვის, ენოქსაპარინის ნატრიუმის გრადირებული წინასწარ შევსებული შპრიცის გამოყენებით, გამოდევნეთ ზედმეტი მოცულობა შპრიცში მხოლოდ 3000 სე (30 მგ) შესანარჩუნებლად. შემდეგ 3000 სე (30 მგ) დოზა შეიძლება პირდაპირ შეიყვანოთ IV ხაზში.
o დამატებითი ბოლუსი PCI-სთვის, როდესაც ბოლო SC გამოყენებას ადგილი ჰქონდა ბალონის გაბერვამდე 8 საათით ადრე
პაციენტებისთვის, რომლებსაც მკურნალობენ PCI-ით, დამატებითი IV ბოლუსი 30 სე/კგ (0.3 მგ/კგ) უნდა შეიყვანონ, თუ ბოლო SC შეყვანა მიცემული იყო ბალონის გაბერვამდე 8 საათით ადრე.
მცირე მოცულობის საინექციო სიზუსტის უზრუნველსაყოფად, რეკომენდებულია პრეპარატის განზავება 300 სე/მლ-მდე (3 მგ/მლ).
300 სე/მლ (3 მგ/მლ) ხსნარის მისაღებად, 6000 სე (60 მგ) ენოქსაპარინის ნატრიუმის წინასწარ შევსებული შპრიცის გამოყენებით, რეკომენდირებულია გამოიყენოთ 50 მლ საინფუზიო ტომარა (ანუ ჩვეულებრივი მარილიანი ხსნარის გამოყენებით (0,9%). ) ან 5% დექსტროზა წყალში) შემდეგნაირად:
ამოიღეთ 30 მლ საინფუზიო ჩანთიდან შპრიცით და გადაღვარეთ სითხე. შეიყვანეთ 6000 სე (60 მგ) ენოქსაპარინის ნატრიუმის წინასწარ შევსებული შპრიცის სრული შიგთავსი ტომარაში დარჩენილ 20 მლ-ში. ნაზად აურიეთ ჩანთის შიგთავსი. შპრიცით ამოიღეთ განზავებული ხსნარის საჭირო მოცულობა IV ხაზში.
განზავების დასრულების შემდეგ, საინექციო მოცულობა შეიძლება გამოითვალოს შემდეგი ფორმულის გამოყენებით [განზავებული ხსნარის მოცულობა (მლ) = პაციენტის წონა (კგ) x 0.1] ან ქვემოთ მოცემული ცხრილის გამოყენებით. რეკომენდებულია განზავების მომზადება უშუალოდ გამოყენებამდე.
IV ხაზით შესაყვანი მოცულობა განზავების შემდეგ სრულდება კონცენტრაციით 300 სე (3 მგ)/მლ.
|
წონა [კგ] |
საჭირო დოზა 30 სე/კგ (0.3 მგ/კგ) |
საინექციო მოცულობა, როდესაც განზავდება საბოლოო კონცენტრაციამდე 300 სე (3 მგ)/მლ. |
|
|
სე |
[მგ] |
||
|
45 |
1350 |
13.5 |
4.5 |
|
50 |
1500 |
15 |
5 |
|
55 |
1650 |
16.5 |
5.5 |
|
60 |
1800 |
18 |
6 |
|
65 |
1950 |
19.5 |
6.5 |
|
70 |
2100 |
21 |
7 |
|
75 |
2250 |
22.5 |
7.5 |
|
80 |
2400 |
24 |
8 |
|
85 |
2550 |
25.5 |
8.5 |
|
90 |
2700 |
27 |
9 |
|
95 |
2850 |
28.5 |
9.5 |
|
100 |
3000 |
30 |
10 |
|
105 |
3150 |
31.5 |
10.5 |
|
110 |
3300 |
33 |
11 |
|
115 |
3450 |
34.5 |
11.5 |
|
120 |
3600 |
36 |
12 |
|
125 |
3750 |
37.5 |
12.5 |
|
130 |
3900 |
39 |
13 |
|
135 |
4050 |
40.5 |
13.5 |
|
140 |
4200 |
42 |
14 |
|
145 |
4350 |
43.5 |
14.5 |
|
150 |
4500 |
45 |
15 |
არტერიული ხაზის ინექცია: იგი შეჰყავთ დიალიზის წრედის არტერიული ხაზით ჰემოდიალიზის დროს ექსტრაკორპორალურ მიმოქცევაში თრომბის წარმოქმნის პრევენციისთვის.
კავშირი ენოქსაპარინის ნატრიუმსა და ორალურ ანტიკოაგულანტებს შორის
‒ ენოქსაპარინის ნატრიუმის და K ვიტამინის ანტაგონისტებს შორის კავშირი (VKA)
კლინიკური მონიტორინგი და ლაბორატორიული ტესტები [პროთრომბინის დრო გამოხატული საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობით (INR)] უნდა გაძლიერდეს VKA-ს ეფექტის მონიტორინგისთვის.
ვინაიდან VKA-ს მაქსიმალური ეფექტის მიღწევამდე გარკვეული ინტერვალია, ენოქსაპარინის ნატრიუმით თერაპია უნდა გაგრძელდეს მუდმივი დოზით მანამ, სანამ ეს აუცილებელია, რათა შენარჩუნდეს INR სასურველ თერაპიულ დიაპაზონში, ჩვენებისთვის ორ თანმიმდევრულ ტესტში.
პაციენტებმა, რომლებიც ამჟამად იღებენ VKA-ს, უნდა შეწყვიტონ VKA-ს მიღება და მიიღონ ენოქსაპარინის ნატრიუმის პირველი დოზა, როდესაც INR ჩამოვა თერაპიულ დიაპაზონზე ქვემოთ.
‒ კავშირი ენოქსაპარინის ნატრიუმ ს ა და პირდაპირ ორალურ ანტიკოაგულანტებს შორის (DOAC)
იმ პაციენტებისთვის, რომლებიც ამჟამად იღებენ ნატრიუმის ენოქსაპარინს, შეწყვიტეთ ენოქსაპარინის ნატრიუმის მიღება და დაიწყეთ DOAC 0-დან 2 საათით ადრე იმ დრომდე, როდესაც ენოქსაპარინის ნატრიუმის შემდეგი დაგეგმილი მიღება უნდა მოხდეს DOAC ეტიკეტის მიხედვით.
იმ პაციენტებისთვის, რომლებიც ამჟამად იღებენ DOAC-ს, ენოქსაპარინის ნატრიუმის პირველი დოზა უნდა მიეცეს შემდეგი DOAC დოზის მიღების დროს.
შეყვანა სპინალურ/ეპიდურული ანესთეზიის ან წელის პუნქციის დროს
თუ ექიმი გადაწყვეტს ანტიკოაგულაციის დანიშვნას ეპიდურული ან სპინალური ანესთეზიის/ანალგეზიის ან წელის პუნქციის კონტექსტში, რეკომენდირებულია ფრთხილად ნევროლოგიური მონიტორინგი ნევრაქსიალური ჰემატომების რისკის გამო (იხ. ნაწილი 4.4).
- პროფილაქტიკისთვის გამოყენებული დოზებით
პროფილაქტიკური დოზებით ენოქსაპარინის ნატრიუმის ბოლო ინექციასა და ნემსის ან კათეტერის მოთავსებას შორის უნდა იყოს მინიმუმ 12 საათის ინტერვალი ფუნქციის გარეშე.
უწყვეტი ტექნიკისთვის, მსგავსი შეფერხება მინიმუმ 12 საათის განმავლობაში უნდა დაფიქსირდეს კათეტერის ამოღებამდე.
კრეატინინის კლირენსის მქონე პაციენტებისთვის [15-30] მლ/წთ, გაითვალისწინეთ პუნქციის/კათეტერის განთავსების ან ამოღების დროის გაორმაგება მინიმუმ 24 საათამდე.
ენოქსაპარინის ნატრიუმის 2000 სე (20 მგ) 2 საათის წინასაოპერაციო დაწყება არ არის თავსებადი ნეირაქსიალურ ანესთეზიასთან.
- სამკურნალოდ გამოყენებული დოზებით
ნატრიუმის ენოქსაპარინის ბოლო ინექციასა და ნემსის ან კათეტერის განთავსებას შორის უნდა იყოს მინიმუმ 24 საათის ინტერვალი პუნქციის გარეშე.
უწყვეტი ტექნიკისთვის, კათეტერის ამოღებამდე უნდა დაფიქსირდეს მსგავსი 24 საათის შეფერხება.
კრეატინინის კლირენსის მქონე პაციენტებისთვის [15-30] მლ/წთ, გაითვალისწინეთ პუნქციის/კათეტერის განთავსების ან ამოღების დროის გაორმაგება მინიმუმ 48 საათამდე.
პაციენტებმა, რომლებიც იღებენ დღეში ორჯერ დოზებს (ანუ 75 სე/კგ (0.75 მგ/კგ) ორჯერ დღეში ან 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) ორჯერ დღეში) უნდა გამოტოვონ ნატრიუმის ენოქსაპარინის მეორე დოზა, რათა საკმარისი დაყოვნება მოხდეს კათეტერის მოთავსებამდე ან მოხსნამდე.
ანტი-Xa დონეები კვლავ შესამჩნევია ამ დროის მომენტებში და ეს შეფერხებები არ არის გარანტია იმისა, რომ ნეირაქსიალური ჰემატომა იქნება აცილებული.
ანალოგიურად, არ გამოიყენოთ ენოქსაპარინის ნატრიუმი ზურგის/ეპიდურული პუნქციის შემდეგ მინიმუმ 4 საათის შემდეგ ან კათეტერის ამოღების შემდეგ. შეყოვნება უნდა ეფუძნებოდეს სარგებელს-რისკის შეფასებას, როგორც თრომბოზის, ასევე სისხლდენის რისკის გათვალისწინებით პროცედურის კონტექსტში და პაციენტის რისკ-ფაქტორების გათვალისწინებით.
კანქვეშა ინექციის ტექნიკა:
ინექცია სასურველია მოხდეს, როდესაც პაციენტი წევს. ენოქსაპარინის ნატრიუმი შეჰყავთ ღრმა SC ინექციით.
წინასწარ შევსებული 20 მგ და 40 მგ შპრიცების გამოყენებისას, არ გამოდევნოთ ჰაერის ბუშტი შპრიციდან ინექციის წინ, რათა თავიდან აიცილოთ პრეპარატის დაკარგვა. როდესაც საინექციო წამლის რაოდენობა მოითხოვს პაციენტის სხეულის წონის კორექტირებას, გამოიყენეთ წინასწარ შევსებული შპრიცები, რათა მიაღწიოთ საჭირო მოცულობას ინექციის წინ ჭარბი გადაყრით. გთხოვთ გაითვალისწინოთ, რომ ზოგიერთ შემთხვევაში შეუძლებელია ზუსტი დოზის მიღწევა შპრიცზე გრადუირების გამო და ასეთ შემთხვევაში მოცულობა უნდა დამრგვალდეს უახლოეს გრადუირებამდე.
შეყვანა უნდა მოხდეს მონაცვლეობით მარცხენა და მარჯვენა წინა ან უკანა მხარეს მუცლის კედელს შორის.
ნემსის მთლიანი სიგრძე უნდა შეიყვანოთ ვერტიკალურად კანის ნაკეცში, რომელიც ნაზად არის მოთავსებული ცერა თითსა და საჩვენებელ თითს შორის. ინექციის დასრულებამდე კანის ნაოჭი არ უნდა გაიხსნას. არ შეიზილოთ ინექციის ადგილი შეყვანის შემდეგ.
თვითგამოყენების შემთხვევაში, პაციენტს უნდა მიეცეს რჩევა, დაიცვას ინსტრუქციები, რომლებიც მითითებულია პაციენტის საინფორმაციო ფურცელში, რომელიც შედის ამ პრეპარატის შეფუთვაში.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ:
თ ირკმლის უკმარისობა:
(იხ. განყოფილება 4.4 და 5.2)
თირკმლის მძიმე უკმარისობა:
ენოქსაპარინის ნატრიუმი არ არის რეკომენდებული თირკმელების დაავადების ბოლო სტადიის მქონე პაციენტებისთვის (კრეატინინის კლირენსი <15 მლ/წთ) ამ პოპულაციაში მონაცემების ნაკლებობის გამო ჰემოდიალიზის დროს ექსტრაკორპორალურ ცირკულაციაში თრომბის წარმოქმნის პრევენციის მიღმა.
დოზირების ცხრილი თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის (კრეატინინის კლირენსი [15-30] მლ/წთ):
|
ჩვენება |
დოზირების რეჟიმი |
|
ვენური თრომბოემბოლიური დაავადების პროფილაქტიკა |
2000 სე (20 მგ) SC ერთხელ დღეში |
|
DVT და PE-ს მკურნალობა |
100 სე/კგ (1 მგ/კგ) სხეულის წონის SC დღეში ერთხელ |
|
არასტაბილური სტენოკარდიის და NSTEMI-ის მკურნალობა |
100 სე/კგ (1 მგ/კგ) სხეულის წონის SC დღეში ერთხელ |
|
მწვავე STEMI-ის მკურნალობა (75 წლამდე პაციენტები) |
1 x 3.000 სე (30 მგ) IV ბოლუსი პლუს 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) სხეულის წონა SC და შემდეგ 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) სხეულის წონა SC ყოველ 24 საათში |
|
მწვავე STEMI-ის მკურნალობა (75 წელზე მეტი ასაკის პაციენტები) |
არ არის IV საწყისი ბოლუსი. 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) სხეულის წონის SC და შემდეგ 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) სხეულის წონის SC ყოველ 24 საათში |
რეკომენდებული დოზის კორექტირება არ ვრცელდება ჰემოდიალიზის ჩვენებაზე.
თირკმლის ზომიერი და მსუბუქი უკმარისობა:
მიუხედავად იმისა, რომ დოზის კორექცია არ არის რეკომენდებული პაციენტებში ზომიერი (კრეატინინის კლირენსი 30-50 მლ/წთ) და მსუბუქი (კრეატინინის კლირენსი 50-80 მლ/წთ) თირკმლის უკმარისობით, რეკომენდებულია ფრთხილად კლინიკური მონიტორინგი.
ღვიძლის უკმარისობა
შეზღუდული მონაცემები ხელმისაწვდომია ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (იხ. განყოფილებები 5.1 და 5.2). ამიტომ ამ პაციენტებში სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული.
პედიატრიული მოსახლეობა:
ენოქსაპარინის ნატრიუმის უსაფრთხოება და ეფექტურობა პედიატრიულ პოპულაციაში დადგენილი არ არის.
გერიატრიული მოსახლეობა:
ყველა ჩვენებისთვის STEMI-ს გარდა, დოზის შემცირება საჭირო არ არის ხანდაზმულ პაციენტებში, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც თირკმელების ფუნქციის დარღვევაა (იხ. ქვემოთ „თირკმლის უკმარისობა“ და ნაწილი 4.4).
მწვავე STEMI-ის სამკურნალოდ ხანდაზმულ პაციენტებში ≥75 წელზე უფროსი IV ბოლუსი არ უნდა იქნას გამოყენებული. დოზირების დაწყება 75 სე/კგ (0,75 მგ/კგ) SC ყოველ 12 საათში (მაქსიმუმ 7,500 სე (75 მგ) მხოლოდ პირველი ორი SC დოზისთვის, რასაც მოჰყვება 75 სე/კგ (0,75 მგ/კგ) SC დოზირება დარჩენილი დოზები).
თირკმელების ფუნქციის დარღვევის მქონე ხანდაზმულ პაციენტებში დოზირების შესახებ იხილეთ ქვემოთ „თირკმლის უკმარისობა“ და ნაწილი 4.4.
4.3. უკუჩვენებები
ენოქსაპარინის ნატრიუმი უკუნაჩვენებია პაციენტებში:
- ჰიპერმგრძნობელობა ენოქსაპარინის ნატრიუმის, ჰეპარინის ან მისი წარმოებულების, მათ შორის სხვა დაბალი მოლეკულური წონის ჰეპარინების (LMWH) ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ, რომლებიც ჩამოთვლილია 6.1 ნაწილში;
- იმუნური სისტემის შუამავლობით გამოწვეული ჰეპარინით გამოწვეული თრომბოციტოპენია (HIT) ბოლო 100 დღის განმავლობაში ან მოცირკულირე ანტისხეულების არსებობისას (იხ. ასევე განყოფილება 4.4);
‒ აქტიური კლინიკურად მნიშვნელოვანი სისხლდენა და სისხლდენის მაღალი რისკის მქონე პირობები, მათ შორის ბოლო ჰემორაგიული ინსულტი, კუჭ-ნაწლავის წყლული, ავთვისებიანი ნეოპლაზმის არსებობა სისხლდენის მაღალი რისკის ქვეშ, ბოლოდროინდელი ტვინის, ზურგის ან ოფთალმოლოგიური ქირურგია, საყლაპავის ცნობილი ან საეჭვო ვარიკოზები, არტერიოვენოზური მალფორმაციები. ანევრიზმა ან ძირითადი ინტრასპინალური ან ინტრაცერებრალური სისხლძარღვთა დარღვევები;
‒ სპინალური ან ეპიდურული ანესთეზია ან ლოკო-რეგიონული ანესთეზია, როდესაც ენოქსაპარინის ნატრიუმი გამოიყენება სამკურნალოდ წინა 24 საათის განმავლობაში (იხ. ნაწილი 4.4).
4.4. სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას
ისევე როგორც ყველა სხვა თერაპიული ცილის მსგავსად, იმუნოგენურობის პოტენციური რისკი კითხვის ნიშნის ქვეშ დგას ექსოპინისთვისაც.
ზოგადი:
ენოქსაპარინის ნატრიუმის გამოყენება შეუძლებელია (ერთეული ერთეულისთვის) სხვა LMWH-ებთან. ეს სამკურნალო პროდუქტები განსხვავდება მათი წარმოების პროცესით, მოლეკულური წონით, სპეციფიური ანტი-Xa და ანტი-IIa მოქმედებით, ერთეულებით, დოზირებით და კლინიკური ეფექტურობითა და უსაფრთხოებით. ეს იწვევს განსხვავებებს ფარმაკოკინეტიკასა და მასთან დაკავშირებულ ბიოლოგიურ აქტივობაში (მაგ. ანტითრომბინის აქტივობა და თრომბოციტების ურთიერთქმედება). ამიტომ საჭიროა განსაკუთრებული ყურადღება და შესაბამისობა გამოყენების ინსტრუქციასთან, რომელიც სპეციფიკურია თითოეული საკუთრების სამკურნალო პროდუქტისთვის.
ჰეპარინით გამოწვეული (HIT) თრომბოციტოპენიის ისტორია (>100 დღე)
ენოქსაპარინის ნატრიუმის გამოყენება პაციენტებში იმუნური შუამავლობით გამოწვეული HIT-ის ანამნეზში ბოლო 100 დღის განმავლობაში ან მოცირკულირე ანტისხეულების არსებობისას უკუნაჩვენებია (იხ. ნაწილი 4.3). მოცირკულირე ანტისხეულები შეიძლება გაგრძელდეს რამდენიმე წლის განმავლობაში.
ენოქსაპარინის ნატრიუმი უნდა იქნას გამოყენებული უკიდურესი სიფრთხილით პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ჰეპარინით გამოწვეული თრომბოციტოპენია ანამნეზში (>100 დღე), ანტისხეულების ცირკულირების გარეშე. გადაწყვეტილება ენოქსაპარინის ნატრიუმის გამოყენებაზე ასეთ შემთხვევაში უნდა იქნას მიღებული მხოლოდ სარგებლის რისკის ფრთხილად შეფასების და არაჰეპარინის ალტერნატიული მკურნალობის განხილვის შემდეგ (მაგ. დანაპაროიდი ნატრიუმი ან ლეპირუდინი).
თრომბოციტების რაოდენობის მონიტორინგი
ანტისხეულების შუამავლობით გამოწვეული HIT-ის რისკი ასევე არსებობს LMWH-ებთან ერთად. თუ თრომბოციტოპენია ვითარდება, ის ჩვეულებრივ ვლინდება ენოქსაპარინის ნატრიუმის მკურნალობის დაწყებიდან მე-5-დან 21-ე დღეს შორის.
HIT-ის რისკი უფრო მაღალია პოსტოპერაციულ პაციენტებში და ძირითადად გულის ოპერაციის შემდეგ და კიბოს მქონე პაციენტებში.
ამიტომ, რეკომენდებულია თრომბოციტების რაოდენობის გაზომვა ენოქსაპარინ ნატრიუმით თერაპიის დაწყებამდე და შემდეგ რეგულარულად მკურნალობის დროს.
თუ არსებობს კლინიკური სიმპტომები, რომლებიც მიუთითებენ HIT-ზე (არტერიული და/ან ვენური თრომბოემბოლიის ნებისმიერი ახალი ეპიზოდი, კანის რაიმე მტკივნეული დაზიანება ინექციის ადგილზე, ნებისმიერი ალერგიული ან ანაფილაქტოიდური რეაქცია მკურნალობისას), უნდა გაიზომოს თრომბოციტების რაოდენობა. პაციენტებმა უნდა იცოდნენ, რომ ეს სიმპტომები შეიძლება მოხდეს და თუ ასეა, უნდა აცნობონ პირად ექიმს.
პრაქტიკაში, თუ შეინიშნება თრომბოციტების რაოდენობის დადასტურებული მნიშვნელოვანი შემცირება (საწყისი მნიშვნელობის 30-დან 50%-მდე), ენოქსაპარინით მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და პაციენტი გადავიდეს სხვა არაჰეპარინულ ანტიკოაგულანტულ ალტერნატიულ მკურნალობაზე.
ჰემორაგია
სხვა ანტიკოაგულანტების მსგავსად, სისხლდენა შეიძლება მოხდეს ნებისმიერ ადგილას. თუ სისხლდენა მოხდა, უნდა გამოიკვლიოს სისხლდენის წარმოშობა და დაინიშნოს შესაბამისი მკურნალობა.
ენოქსაპარინის ნატრიუმი, ისევე როგორც ნებისმიერი სხვა ანტიკოაგულანტული თერაპიის დროს, სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული სისხლდენის გაზრდილი პოტენციალის პირობებში, როგორიცაა:
o ჰემოსტაზის დარღვევა,
o პეპტიური წყლულის ისტორია,
o ბოლოდროინდელი იშემიური ინსულტი,
o მძიმე არტერიული ჰიპერტენზია,
o ბოლოდროინდელი დიაბეტური რეტინოპათია,
o ნეირო ან ოფთალმოლოგიური ქირურგია,
o ჰემოსტაზზე მოქმედი მედიკამენტების ერთდროული გამოყენება (იხ. ნაწილი 4.5).
ზურგის/ეპიდურული ანესთეზია ან წელის პუნქცია
პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ ზურგის წელის პუნქცია, სპინალური ანესთეზია ან ეპიდურული ანესთეზია, მინიმუმ 12 საათი პროფილაქტიკური დოზისთვის და 24 საათი სამკურნალო დოზა უნდა დარჩეს დაბალი მოლეკულური წონის ჰეპარინის ინექციასა და სპინალური/ეპიდურული კათეტერის ან ნემსის ჩადგმას ან მოხსნას შორის. თირკმელების უკმარისობის მქონე პაციენტებში შეიძლება განიხილებოდეს უფრო ხანგრძლივი პერიოდი.
პაციენტებს ხშირად უნდა აკონტროლონ ნევროლოგიური აშლილობის ნიშნები და სიმპტომები. ნევროლოგიური საშიშროების არსებობის შემთხვევაში საჭიროა სასწრაფო მკურნალობა.
სპინალური/ეპიდურული ანესთეზია ან წელის პუნქცია არ უნდა ჩატარდეს ენოქსაპარინის ნატრიუმის თერაპიული დოზების მიღებიდან 24 საათის განმავლობაში (იხ. აგრეთვე პუნქტი 4.3).
აღინიშნა ნეირაქსიალური ჰემატომის შემთხვევები ნატრიუმის ენოქსაპარინისა და სპინალური/ეპიდურული ანესთეზიის ან ზურგის პუნქციის პროცედურების ერთდროული გამოყენებისას, რამაც გამოიწვია ხანგრძლივი ან მუდმივი დამბლა. ეს მოვლენები იშვიათია ენოქსაპარინის ნატრიუმის დოზირების რეჟიმით 4000 სე (40 მგ) დღეში ერთხელ ან უფრო დაბალი. ამ მოვლენების რისკი უფრო მაღალია პოსტოპერაციული მუდმივი ეპიდურული კათეტერების გამოყენებისას, ჰემოსტაზზე მოქმედი დამატებითი მედიკამენტების ერთდროული გამოყენებისას, როგორიცაა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები), ტრავმული ან განმეორებითი ეპიდურული ან ზურგის პუნქცია, ან პაციენტებში ანამნეზში ზურგის ოპერაცია ან ხერხემლის დეფორმაცია.
ენოქსაპარინის ნატრიუმის და ეპიდურული ან სპინალური ანესთეზიის/ანალგეზიის ან ზურგის პუნქციის ერთდროულ გამოყენებასთან დაკავშირებული სისხლდენის პოტენციური რისკის შესამცირებლად, გაითვალისწინეთ ენოქსაპარინის ნატრიუმის ფარმაკოკინეტიკური პროფილი (იხ. ნაწილი 5.2). ეპიდურული კათეტერის ან წელის პუნქციის მოთავსება ან მოხსნა საუკეთესოა, როდესაც ნატრიუმის ენოქსაპარინის ანტიკოაგულანტული ეფექტი დაბალია; თუმცა, თითოეულ პაციენტში საკმარისად დაბალი ანტიკოაგულანტული ეფექტის მიღწევის ზუსტი დრო ცნობილი არ არის. კრეატინინის კლირენსის მქონე პაციენტებისთვის [15-30 მლ/წთ], საჭიროა დამატებითი მოსაზრებები, რადგან ენოქსაპარინის ნატრიუმის ელიმინაცია უფრო ხანგრძლივია (იხ. პუნქტი 4.2).
თუ ექიმი გადაწყვეტს ანტიკოაგულაციის გამოყენებას ეპიდურული ან სპინალური ანესთეზიის/ანალგეზიის ან წელის პუნქციის კონტექსტში, უნდა განხორციელდეს ხშირი მონიტორინგი ნევროლოგიური დარღვევის ნიშნებისა და სიმპტომების გამოსავლენად, როგორიცაა შუა ხაზის ტკივილი, სენსორული და საავტომობილო დეფიციტი (დაბუჟება ან სისუსტე ქვედა კიდურები), ნაწლავის და/ან ბუშტის დისფუნქცია. აცნობეთ პაციენტებს დაუყოვნებლივ შეატყობინონ, თუ აღენიშნებათ რომელიმე ზემოთ ჩამოთვლილი ნიშანი ან სიმპტომი. თუ ხერხემლის ჰემატომის ნიშნები ან სიმპტომებია საეჭვო, დაიწყეთ სასწრაფო დიაგნოსტიკა და მკურნალობა ზურგის ტვინის დეკომპრესიის განხილვის ჩათვლით, მიუხედავად იმისა, რომ ასეთმა მკურნალობამ შეიძლება არ შეაფერხოს ან შეცვალოს ნევროლოგიური შემდგომი.
კანის ნეკროზი/კანის ვასკულიტი
კანის ნეკროზი და კანის ვასკულიტი დაფიქსირდა დაბალი მოლეკულური წონის ჰეპარინებით და მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს ამ პირობებში.
პერკუტანული კორონარული რევასკულარიზაციის პროცედურები
არასტაბილური სტენოკარდიის, არა Q ტალღის მიოკარდიუმის ინფარქტის და ST სეგმენტის ამაღლების მწვავე ინფარქტის მკურნალობის დროს სისხლძარღვთა ინსტრუმენტების შემდეგ სისხლდენის რისკის შესამცირებლად, ექსოპინის საინექციო დოზებს შორის რეკომენდებული ინტერვალები ზუსტად უნდა იყოს დაცული. მნიშვნელოვანია ჰემოსტაზის მიღწევა პუნქციის ადგილზე პერკუტანული კორონარული ჩარევის შემდეგ. დახურული მოწყობილობის გამოყენების შემთხვევაში, გარსი შეიძლება დაუყოვნებლივ მოიხსნას. თუ გამოიყენება ხელით შეკუმშვის მეთოდი, გარსი უნდა მოიხსნას ენოქსაპარინის ნატრიუმის ბოლო IV/SC ინექციიდან 6 საათის შემდეგ. თუ ენოქსაპარინის ნატრიუმით მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს, შემდეგი დაგეგმილი დოზა უნდა მიეცეს გარსის მოცილებიდან არა უადრეს 6-8 საათისა. პროცედურის ადგილის დაკვირვება უნდა მოხდეს სისხლდენის ან ჰემატომის წარმოქმნის ნიშნებზე.
მწვავე ინფექციური ენდოკარდიტი
ჰეპარინის გამოყენება ჩვეულებრივ არ არის რეკომენდებული მწვავე ინფექციური ენდოკარდიტის მქონე პაციენტებში ცერებრალური სისხლდენის რისკის გამო. თუ ასეთი გამოყენება ჩაითვლება აბსოლუტურად აუცილებელად, გადაწყვეტილება უნდა იქნას მიღებული მხოლოდ ინდივიდუალური სარგებელი რისკის ფრთხილად შეფასების შემდეგ.
ორსული ქალები გულის მექანიკური პროთეზით
ენოქსაპარინის ნატრიუმის გამოყენება თრომბოპროფილაქტიკისთვის ორსულ ქალებში, რომლებსაც აქვთ გულის მექანიკური პროთეზირება, ადეკვატურად არ არის შესწავლილი. თრომბოემბოლიის რისკის შესამცირებლად ორსულ ქალებზე მექანიკური პროთეზირებული გულის სარქველების მქონე ორსულ ქალებზე ჩატარებულ კლინიკურ კვლევაში, რომლებსაც ენოქსაპარინის ნატრიუმი მიიღეს (100 სე/კგ (1 მგ/კგ) ორჯერ დღეში) თრომბოემბოლიის რისკის შესამცირებლად, 8 ქალიდან 2-ს განუვითარდა თრომბები, რამაც გამოიწვია სარქვლის ბლოკირება. დედისა და ნაყოფის სიკვდილამდე. იყო ცალკეული პოსტმარკეტინგული შეტყობინებები სარქვლის თრომბოზის შესახებ ორსულ ქალებში, რომლებსაც აქვთ გულის მექანიკური პროთეზი, თრომბოპროფილაქტიკის მიზნით ნატრიუმის ენოქსაპარინის მიღებისას. თრომბოემბოლიის მაღალი რისკის ქვეშ იმყოფებიან ორსული ქალები, რომლებსაც აქვთ გულის მექანიკური პროთეზირება.
ლაბორატორიული ტესტები
ვენური თრომბოემბოლიის პროფილაქტიკისთვის გამოყენებული დოზებით, ნატრიუმის ენოქსპარინი არ ახდენს არსებით გავლენას სისხლდენის დროზე და სისხლის კოაგულაციის გლობალურ ტესტებზე, არც თრომბოციტების აგრეგაციაზე ან ფიბრინოგენის თრომბოციტებთან შეკავშირებაზე.
უფრო მაღალი დოზებით, შეიძლება მოხდეს გააქტიურებული ნაწილობრივი თრომბოპლასტინის დროის (aPTT) და გააქტიურებული შედედების დროის (ACT) გაზრდა. aPTT და ACT-ის მატება არ არის წრფივი კორელაციაში ენოქსაპარინის ნატრიუმის ანტითრომბოზული აქტივობის გაზრდასთან და, შესაბამისად, შეუსაბამო და არასანდოა ენოქსაპარინის ნატრიუმის აქტივობის მონიტორინგისთვის.
მექანიკური პროთეზირება გულის სარქველები
ენოქსაპარინის ნატრიუმის გამოყენება ადეკვატურად არ არის შესწავლილი თრომბოპროფილაქტიკისთვის პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ გულის მექანიკური პროთეზირება. გულის სარქვლის პროთეზური თრომბოზის ცალკეული შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ მექანიკური პროთეზირებული გულის სარქველები, რომლებმაც მიიღეს ნატრიუმის ენოქსაპარინი თრომბოპროფილაქტიკის მიზნით. დამაბნეველი ფაქტორები, მათ შორის ძირითადი დაავადება და არასაკმარისი კლინიკური მონაცემები, ზღუდავს ამ შემთხვევების შეფასებას. ამ შემთხვევებიდან ზოგიერთი იყო ორსული ქალები, რომლებშიც თრომბოზმა დედისა და ნაყოფის სიკვდილი გამოიწვია.
სისხლდენა ხანდაზმულებში
პროფილაქტიკური დოზირების დიაპაზონში ხანდაზმულებში სისხლდენის მომატებული ტენდენცია არ შეინიშნება. ხანდაზმულ პაციენტებს (განსაკუთრებით ოთხმოცი წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებს) შეიძლება ჰქონდეთ სისხლდენის გართულებების გაზრდილი რისკი თერაპიული დოზების დიაპაზონში. რეკომენდებულია ფრთხილად კლინიკური მონიტორინგი 75 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ მიოკარდიუმის მწვავე ST სეგმენტის ამაღლების ინფარქტით (STEMI) და შეიძლება განიხილებოდეს დოზის შემცირება (იხ. პუნქტები 4.2 და 5.2).
თირკმლის უკმარისობა
თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში აღინიშნება ენოქსაპარინის ნატრიუმის ექსპოზიციის ზრდა, რაც ზრდის სისხლდენის რისკს. ამ პაციენტებში რეკომენდირებულია ფრთხილად კლინიკური მონიტორინგი და შეიძლება ჩაითვალოს ბიოლოგიური მონიტორინგი ანტი-Xa აქტივობის გაზომვით (იხ. განყოფილებები 4.2 და 5.2).
ენოქსაპარინის ნატრიუმი არ არის რეკომენდებული თირკმელების დაავადების ბოლო სტადიის მქონე პაციენტებისთვის (კრეატინინის კლირენსი <15 მლ/წთ) ამ პოპულაციაში მონაცემების ნაკლებობის გამო ჰემოდიალიზის დროს ექსტრაკორპორალურ ცირკულაციაში თრომბის წარმოქმნის პრევენციის მიღმა.
თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 15-30 მლ/წთ), ვინაიდან ნატრიუმის ენოქსაპარინის ექსპოზიცია მნიშვნელოვნად გაიზარდა, რეკომენდებულია დოზის კორექცია თერაპიული და პროფილაქტიკური დოზირების დიაპაზონისთვის (იხ. პუნქტი 4.2).
არ არის რეკომენდებული დოზის კორექცია პაციენტებში ზომიერი (კრეატინინის კლირენსი 30-50 მლ/წთ) და მსუბუქი (კრეატინინის კლირენსი 50-80 მლ/წთ) თირკმლის უკმარისობით.
ღვიძლის უკმარისობა
ენოქსაპარინის ნატრიუმი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში სისხლდენის გაზრდილი პოტენციალის გამო. დოზის კორექცია ანტი-Xa დონის მონიტორინგზე დაფუძნებული არასანდოა ღვიძლის ციროზის მქონე პაციენტებში და არ არის რეკომენდებული (იხ. ნაწილი 5.2).
დაბალი წონა
ენოქსაპარინის ნატრიუმის ექსპოზიციის გაზრდა პროფილაქტიკური დოზებით (წონის არაკორექტირებულად) დაფიქსირდა დაბალი წონის ქალებში (<45 კგ) და დაბალი წონის მამაკაცებში (<57 კგ), რამაც შეიძლება გამოიწვიოს სისხლდენის მაღალი რისკი. ამიტომ, ამ პაციენტებში რეკომენდებულია ფრთხილად კლინიკური მონიტორინგი (იხ. ნაწილი 5.2).
სიმსუქნე პაციენტები
მსუქანი პაციენტები თრომბოემბოლიის უფრო მაღალი რისკის ქვეშ არიან. პროფილაქტიკური დოზების უსაფრთხოება და ეფექტურობა სიმსუქნე პაციენტებში (BMI >30 კგ/მ2) ბოლომდე არ არის განსაზღვრული და არ არსებობს კონსენსუსი დოზის კორექციასთან დაკავშირებით. ამ პაციენტებში ყურადღებით უნდა მოხდეს დაკვირვება თრომბოემბოლიის ნიშნებისა და სიმპტომებზე.
ჰიპერკალიემია
ჰეპარინებს შეუძლიათ დათრგუნონ ალდოსტერონის თირკმელზედა სეკრეცია, რაც იწვევს ჰიპერკალემიას (იხ. პუნქტი 4.8), განსაკუთრებით პაციენტებში, როგორიცაა შაქრიანი დიაბეტი, თირკმლის ქრონიკული უკმარისობა, ადრე არსებული მეტაბოლური აციდოზი, იღებენ მედიკამენტებს, რომლებიც აძლიერებენ კალიუმს (იხ. ნაწილი 4.5). პლაზმური კალიუმის შემცველობა რეგულარულად უნდა შემოწმდეს, განსაკუთრებით რისკის ქვეშ მყოფ პაციენტებში.
მიკვლევადობა
დაბალი მოლეკულური წონის ჰეპარინები ბიოლოგიური სამკურნალო პროდუქტია.
ბიოლოგიური სამკურნალო საშუალებების მიკვლევადობის უზრუნველსაყოფად, რეკომენდირებულია ჯანდაცვის პროფესიონალებმა ჩაწერონ შეყვანილი პროდუქტის სავაჭრო დასახელება და სერიის ნომერი პაციენტის ფაილში.
4.5 ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
არ არის რეკომენდებული ერთდროული გამოყენება:
‒ სამკურნალო საშუალებები, რომლებიც გავლენას ახდენენ ჰემოსტაზზე (იხ. ნაწილი 4.4)
რეკომენდირებულია, რომ ზოგიერთი აგენტი, რომელიც გავლენას ახდენს ჰემოსტაზზე, უნდა შეწყდეს ენოქსაპარინის ნატრიუმით თერაპიის დაწყებამდე, თუ მკაცრად არ არის მითითებული. თუ მითითებულია კომბინაცია, ენოქსაპარინის ნატრიუმი უნდა იქნას გამოყენებული ფრთხილად კლინიკური და ლაბორატორიული მონიტორინგით, საჭიროების შემთხვევაში. ეს აგენტები მოიცავს სამკურნალო პროდუქტებს, როგორიცაა:
- სისტემური სალიცილატები, აცეტილსალიცილის მჟავა (ანთების საწინააღმდეგო დოზებით) და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები, მათ შორის კეტოროლაკი,
- სხვა თრომბოლიტიკები (მაგ. ალტეპლაზა, რეტეპლაზა, სტრეპტოკინაზა, ტენექტეპლაზა, უროკინაზა) და ანტიკოაგულანტები (იხ. პუნქტი 4.2).
სიფრთხილით ერთდროული გამოყენება:
ენოქსაპარინ ნატრიუმთან ერთად სიფრთხილით შეიძლება დაინიშნოს შემდეგი სამკურნალო საშუალებები:
‒ ჰემოსტაზზე მოქმედი სხვა სამკურნალო საშუალებები, როგორიცაა:
o თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბიტორები, მათ შორის აცეტილსალიცილის მჟავა, რომლებიც გამოიყენება ანტიაგრეგანტულ დოზებში (კარდიოპროტექცია), კლოპიდოგრელი, ტიკლოპიდინი და გლიკოპროტეინ IIb/IIIa ანტაგონისტები, რომლებიც ნაჩვენებია მწვავე კორონარული სინდრომის დროს სისხლდენის რისკის გამო,
o დექსტრანი 40,
o სისტემური გლუკოკორტიკოიდები.
‒ კალიუმის დონის გამაძლიერებელი მედიკამენტები:
მედიკამენტები, რომლებიც ზრდის შრატში კალიუმის დონეს, შეიძლება დაინიშნოს ენოქსაპარინ ნატრიუმთან ერთად ფრთხილად კლინიკური და ლაბორატორიული მონიტორინგის ქვეშ (იხ. პუნქტები 4.4 და 4.8).
4.6 ორსულობა და ლაქტაცია
ზოგადი რეკომენდაცია
ორსულობის კატეგორია: B
რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალები / ჩასახვის კონტროლი (კონტრაცეფცია)
მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი.
ორსულობა
ადამიანებში არ არსებობს მტკიცებულება იმისა, რომ ენოქსაპარინი კვეთს პლაცენტურ ბარიერს ორსულობის მეორე და მესამე ტრიმესტრში. არ არსებობს ინფორმაცია პირველი ტრიმესტრის შესახებ.
ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ აჩვენა ფეტოტოქსიურობის ან ტერატოგენურობის რაიმე მტკიცებულება (იხ. ნაწილი 5.3). ცხოველთა მონაცემებმა აჩვენა, რომ ენოქსაპარინის გავლა პლაცენტაში მინიმალურია.
ენოქსაპარინის ნატრიუმი ორსულობის დროს უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ექიმმა დაადგინა აშკარა საჭიროება.
ორსული ქალები, რომლებიც იღებენ ნატრიუმს ენოქსაპარინს, ყურადღებით უნდა აკონტროლონ სისხლდენის ან გადაჭარბებული ანტიკოაგულაციის ნიშნები და უნდა გააფრთხილონ ჰემორაგიული რისკის შესახებ. მთლიანობაში, მონაცემები ვარაუდობს, რომ არ არსებობს მტკიცებულება სისხლდენის, თრომბოციტოპენიის ან ოსტეოპოროზის გაზრდილი რისკის შესახებ არაორსულ ქალებში დაფიქსირებულ რისკთან მიმართებაში, გარდა იმისა, რაც დაფიქსირდა ორსულ ქალებში, რომლებსაც აქვთ პროთეზირებული გულის სარქველები (იხ. ნაწილი 4.4).
თუ დაგეგმილია ეპიდურული ანესთეზია, რეკომენდებულია ენოქსაპარინის ნატრიუმის მკურნალობის შეწყვეტა მანამდე (იხ. ნაწილი 4.4).
ლაქტაციის პერიოდი
უცნობია გამოიყოფა თუ არა უცვლელი ენოქსაპარინი დედის რძეში. მეძუძურ ვირთხებში ენოქსაპარინის ან მისი მეტაბოლიტების შეღწევა რძეში ძალიან დაბალია. ნატრიუმის ენოქსაპარინის პერორალური შეწოვა ნაკლებად სავარაუდოა. ექსოპინი შეიძლება გამოყენებულ იქნას ძუძუთი კვების დროს.
რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება
არ არსებობს კლინიკური მონაცემები ენოქსაპარინის ნატრიუმის ნაყოფიერების შესახებ. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ აჩვენა რაიმე გავლენა ნაყოფიერებაზე (იხ. ნაწილი 5.3).
4.7 ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე
არ არის ცნობილი ექსოპინის ეფექტი მანქანის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე.
4.8 არასასურველი ეფექტები
უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება
ენოქსაპარინის ნატრიუმი შეფასებული იქნა 15000-ზე მეტ პაციენტში, რომლებმაც მიიღეს ენოქსაპარინის ნატრიუმი კლინიკურ კვლევებში. ეს მოიცავდა 1,776 ღრმა ვენების თრომბოზის პროფილაქტიკისთვის ორთოპედიული ან მუცლის ქირურგიის შემდეგ პაციენტებში თრომბოემბოლიური გართულებების რისკის ქვეშ, 1,169 ღრმა ვენების თრომბოზის პროფილაქტიკისთვის მწვავედ დაავადებულ პაციენტებში მძიმე შეზღუდული მობილურობით, 559 1, 578, PEVT მკურნალობისთვის. არასტაბილური სტენოკარდიის და არა Q-ტალღის მიოკარდიუმის ინფარქტის სამკურნალოდ და 10,176 მწვავე STEMI-ს სამკურნალოდ.
ენოქსაპარინის ნატრიუმის რეჟიმი, რომელიც ინიშნება ამ კლინიკური კვლევების დროს, განსხვავდება ჩვენებების მიხედვით. ენოქსაპარინის ნატრიუმის დოზა იყო 4000 სე (40 მგ) SC დღეში ერთხელ ღრმა ვენების თრომბოზის პროფილაქტიკისთვის ოპერაციის შემდეგ ან მწვავედ დაავადებული სამედიცინო პაციენტებისთვის, მძიმედ შეზღუდული მობილურობით. DVT PE-ით ან მის გარეშე, პაციენტები, რომლებიც იღებდნენ ნატრიუმის ენოქსაპარინს, მკურნალობდნენ ან 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) SC დოზით ყოველ 12 საათში ან 150 სე/კგ (1.5 მგ/კგ) SC დოზით დღეში ერთხელ. . არასტაბილური სტენოკარდიის და არა Q-ტალღის მიოკარდიუმის ინფარქტის მკურნალობის კლინიკურ კვლევებში დოზები იყო 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) SC ყოველ 12 საათში, ხოლო კლინიკურ კვლევაში მწვავე STEMI ენოქსაპარინის ნატრიუმის მკურნალობის რეჟიმი იყო 3000 სე (30 მგ) IV ბოლუსი, რასაც მოჰყვება 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) SC ყოველ 12 საათში.
კლინიკურ კვლევებში, სისხლჩაქცევები, თრომბოციტოპენია და თრომბოციტოზი იყო ყველაზე ხშირად მოხსენებული რეაქციები (იხილეთ ნაწილი 4.4 და „შერჩეული გვერდითი რეაქციების აღწერა“ ქვემოთ).
გვერდითი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში და მოხსენებული პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებაში, დეტალურად არის აღწერილი ქვემოთ.
სიხშირეები განისაზღვრება შემდეგნაირად: ძალიან ხშირი (≥ 1/10); ხშირი (≥ 1/100-დან < 1/10-მდე); იშვიათი (≥ 1/1000-დან < 1/100-მდე); იშვიათი (≥ 1/10000-დან <1/1000-მდე); და ძალიან იშვიათი (< 1/10,000) ან უცნობი (არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით). მოხსენებული გვერდითი რეაქციები მარკეტინგის შემდეგ ჩამოთვლილია სათაურით „უცნობი“.
სისხლისა და ლიმფური სისტემის დარღვევები
ხშირი: სისხლდენა, ჰემორაგიული ანემია*, თრომბოციტოპენია, თრომბოციტოზი
იშვიათი: ეოზინოფილია*, იმუნო-ალერგიული თრომბოციტოპენიის შემთხვევები თრომბოზით; ზოგიერთ მათგანს აღენიშნებოდა ორგანოს ინფარქტი ან კიდურების იშემია თრომბოზით. (იხ. ნაწილი 4.4).
იმუნური სისტემის დარღვევები
ხშირი: ალერგიული რეაქცია
იშვიათი: ანაფილაქსიური/ანაფილაქტოიდური რეაქციები შოკის ჩათვლით*
ნერვული სისტემის დარღვევები
ხშირი: თავის ტკივილი*
სისხლძარღვთა დარღვევები
იშვიათი: ზურგის ჰემატომა* (ან ნეირაქსიალური ჰემატომა). ამ რეაქციებმა გამოიწვია სხვადასხვა ხარისხის ნევროლოგიური დაზიანებები, მათ შორის ხანგრძლივი ან მუდმივი დამბლა (იხ. ნაწილი 4.4).
ჰეპატო-ბილიარული დარღვევები
ძალიან ხშირად: ღვიძლის ფერმენტის მატება (ძირითადად ტრანსამინაზები > 3-ჯერ აღემატება ნორმალურობის ზედა ზღვარს)
არახშირი: ღვიძლის ჰეპატოცელულური დაზიანება*
იშვიათად: ღვიძლის ქოლესტაზური დაზიანება*
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები
ხშირი: ურტიკარია, ქავილი, ერითემა
არახშირი: ბულოზური დერმატიტი
იშვიათი: ალოპეცია (თმის ცვენა)*, კანის ვასკულიტი*, კანის ნეკროზი, რომელიც ჩვეულებრივ ვითარდება ინექციის ადგილზე (ამ ფენომენებს, როგორც წესი, წინ უძღვის პურპურა ან ერითემატოზული ნადები, ინფილტრირებული და მტკივნეული). ინექციის ადგილის კვანძები* (ანთებითი კვანძები, რომლებიც არ იყო ენოქსაპარინის კისტოზური გარსი). ისინი ქრება რამდენიმე დღის შემდეგ და არ უნდა გამოიწვიოს მკურნალობის შეწყვეტა.
ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დარღვევები
იშვიათი: ოსტეოპოროზი* ხანგრძლივი თერაპიის შემდეგ (3 თვეზე მეტი)
ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის პირობები
ხშირი: ინექციის ადგილის ჰემატომა, ტკივილი ინექციის ადგილზე, სხვა რეაქცია ინექციის ადგილზე (როგორიცაა შეშუპება, სისხლჩაქცევა, ჰიპერმგრძნობელობა, ანთება, მასა, ტკივილი ან რეაქცია)
არახშირი: ადგილობრივი გაღიზიანება, კანის ნეკროზი ინექციის ადგილზე
გამოკვლევები
იშვიათი: ჰიპერკალიემია* (იხ. განყოფილებები 4.4 და 4.5).
*: გვერდითი ეფექტები მოხსენებული იყო პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებაში
შერჩეული გვერდითი რეაქციების აღწერა
ჰემორაგიები:
ეს მოიცავდა დიდ სისხლჩაქცევებს, რომლებიც დაფიქსირდა პაციენტების უმეტეს 4.2%-ში (ქირურგიული პაციენტები). ზოგიერთი შემთხვევა ფატალური იყო. ქირურგიულ პაციენტებში სისხლდენის გართულებები განიხილებოდა ძირითადი: (1) თუ სისხლდენამ გამოიწვია მნიშვნელოვანი კლინიკური მოვლენა, ან (2) თუ თან ახლავს ჰემოგლობინის შემცირება ≥ 2 გ/დლ ან 2 ან მეტი ერთეული სისხლის პროდუქტების ტრანსფუზია. რეტროპერიტონეალური და ინტრაკრანიალური სისხლდენები ყოველთვის განიხილებოდა ძირითადი.
როგორც სხვა ანტიკოაგულანტების შემთხვევაში, სისხლდენა შეიძლება მოხდეს ასოცირებული რისკ-ფაქტორების არსებობისას, როგორიცაა: ორგანული დაზიანებები, რომლებიც სისხლდენას იწვევს, ინვაზიური პროცედურები ან ჰემოსტაზზე მოქმედი მედიკამენტების ერთდროული გამოყენება (იხ. პუნქტები 4.4 და 4.5).
|
MedDRA სისტემის ორგანოთა კლასი |
პროფილაქტიკა ქირურგიულ პაციენტებში |
პროფილაქტიკა სამედიცინო პაციენტებში |
მკურნალობა DVT-ით დაავადებულ პაციენტებში PE-ით ან მის გარეშე |
მკურნალობა პაციენტებში არასტაბილური სტენოკარდიით და არა Q-ტალღის MI |
მკურნალობა პაციენტებში მწვავე STEMI-ით |
|
|
სისხლძარღვთა დაავადებები |
Ძალიან ხშირი: სისხლდენა * იშვიათი: რეტროპერიტონეალური სისხლდენა |
საერთო: სისხლდენა * |
ძალიან ხშირი: სისხლდენა * იშვიათი: ინტრაკრანიალური სისხლდენა, რეტროპერიტონეალური სისხლდენა |
ხშირი: სისხლდენა * იშვიათი: რეტროპერიტონეალური სისხლდენა |
საერთო: სისხლდენა * იშვიათი: ინტრაკრანიალური სისხლდენა, რეტროპერიტონეალური სისხლდენა |
|
*როგორიცაა ჰემატომა, ექიმოზი, გარდა ინექციის ადგილისა, ჭრილობის ჰემატომა, ჰემატურია, ეპისტაქსია და კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა.
|
MedDRA სისტემის ორგანოთა კლასი |
პროფილაქტიკა ქირურგიულ პაციენტებში |
პროფილაქტიკა სამედიცინო პაციენტებში |
მკურნალობა DVT-ით დაავადებულ პაციენტებში PE-ით ან მის გარეშე |
მკურნალობა პაციენტებში არასტაბილური სტენოკარდიით და არა Q-ტალღის MI |
მკურნალობა პაციენტებში მწვავე STEMI-ით |
|
სისხლისა და ლიმფური სისტემის დარღვევები |
ძალიან საერთო: თრომბოციტოზი* ხშირი: თრომბოციტოპენია |
იშვიათი: თრომბოციტოპენია |
ძალიან ხშირი: თრომბოციტოზი* ხშირი: თრომბოციტოპენია |
იშვიათი: თრომბოციტოპენია |
ხშირი: თრომბოციტოზი* თრომბოციტოპენია ძალიან იშვიათად: იმუნურ-ალერგიული თრომბოციტოპენია |
თრომბოციტოპენია და თრომბოციტოზი
*თრომბოციტები გაიზარდა >400 გ/ლ
პედიატრიული მოსახლეობა
ბავშვებში ენოქსაპარინის ნატრიუმის ეფექტურობა და უსაფრთხოება დადგენილი არ არის (იხ. ნაწილი 4.2).
საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება
საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება მნიშვნელოვანია პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ. ის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას იძლევა სამკურნალო პროდუქტის სარგებელი/რისკის ბალანსზე. ჯანდაცვის სპეციალისტებს სთხოვენ შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოვიგილანციის ცენტრს (TÜFAM). (www.titck.gov.tr; ელ. ფოსტა: [email protected]; ტელეფონი: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).
4.9 დოზის გადაჭარბება და მკურნალობა
ენოქსაპარინის ნატრიუმის შემთხვევითმა გადაჭარბებამ ინტრავენური, ექსტრაკორპორალური ან კანქვეშა შეყვანის შემდეგ შეიძლება გამოიწვიოს ჰემორაგიული გართულებები. თუნდაც დიდი დოზების პერორალური მიღების შემდეგ, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ენოქსაპარინის ნატრიუმი შეიწოვება.
ანტიდოტი და მკურნალობა:
ანტიკოაგულანტული ეფექტები შეიძლება დიდწილად განეიტრალდეს პროტამინის ნელი ინტრავენური ინექციით. პროტამინის დოზა დამოკიდებულია შეყვანილი ენოქსაპარინის ნატრიუმის დოზაზე; 1 მგ პროტამინი ანეიტრალებს 1 მგ ენოქსაპარინის ნატრიუმის ანტიკოაგულანტულ ეფექტს, თუ ენოქსაპარინის ნატრიუმი შეყვანილი იყო წინა 8 საათის განმავლობაში. 0,5 მგ პროტამინის ინფუზია 1 მგ ენოქსაპარინის ნატრიუმზე შეიძლება შეყვანილი იქნას, თუ ენოქსაპარინის ნატრიუმი შეყვანილი იყო პროტამინის მიღებამდე 8 საათით ადრე, ან თუ დადგინდა, რომ საჭიროა პროტამინის მეორე დოზა. ენოქსაპარინის ნატრიუმის ინექციიდან 12 საათის შემდეგ პროტამინის მიღება შეიძლება არ იყოს საჭირო. თუმცა, პროტამინის მაღალი დოზებითაც კი, ენოქსაპარინის ნატრიუმის ანტი-Xa აქტივობა არასოდეს განეიტრალება მთლიანად (მაქსიმუმ დაახლოებით 60%) (იხილეთ პროტამინის მარილების რეცეპტის ინფორმაცია).
5. ფარმაკოლოგიური თვისებები
5.1. ფარმაკოდინამიკური თვისებები
ეს პროდუქტი ბიოიდენტურია.
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანტითრომბოზული საშუალებები, ჰეპარინის ჯგუფი
ათქ კოდი: B01AB05
ფარმაკოდინამიკური ეფექტები
ენოქსაპარინი არის LMWH საშუალო მოლეკულური მასით დაახლოებით 4500 დალტონი, რომელშიც დისოცირებულია სტანდარტული ჰეპარინის ანტითრომბოზული და ანტიკოაგულანტული აქტივობა. წამლის ნივთიერება არის ნატრიუმის მარილი.
ინ ვიტრო გაწმენდილ სისტემაში ენოქსაპარინის ნატრიუმს აქვს მაღალი ანტი-Xa აქტივობა (დაახლოებით 100 სე/მგ) და დაბალი ანტი-IIa ან ანტითრომბინის აქტივობა (დაახლოებით 28 სე/მგ), თანაფარდობით 3.6. ეს ანტიკოაგულანტული აქტივობები განპირობებულია ანტითრომბინ III (ATIII) საშუალებით, რაც იწვევს ადამიანებში ანტითრომბოზულ აქტივობას.
მისი ანტი-Xa/IIa აქტივობის გარდა, ენოქსაპარინის შემდგომი ანტითრომბოზული და ანთების საწინააღმდეგო თვისებები გამოვლენილია ჯანმრთელ სუბიექტებსა და პაციენტებში, ისევე როგორც არაკლინიკურ მოდელებში.
ეს მოიცავს სხვა კოაგულაციის ფაქტორების ATIII-დამოკიდებულ ინჰიბირებას, როგორიცაა ფაქტორი VIIa, ქსოვილოვანი ფაქტორის ენდოგენური გზის ინჰიბიტორის (TFPI) გამოთავისუფლების ინდუქციას, ასევე ფონ ვილბრანდის ფაქტორის (vWF) შემცირებულ გამოყოფას სისხლძარღვთა ენდოთელიუმიდან სისხლის მიმოქცევაში. ცნობილია, რომ ეს ფაქტორები ხელს უწყობენ ენოქსაპარინის ნატრიუმის საერთო ანტითრომბოზულ ეფექტს.
პროფილაქტიკური სამკურნალოდ გამოყენებისას ნატრიუმის ენოქსაპარინი მნიშვნელოვან გავლენას არ ახდენს aPTT-ზე. სამკურნალოდ გამოყენებისას aPTT შეიძლება გახანგრძლივდეს 1,5-2,2-ჯერ მეტი საკონტროლო დროით პიკური აქტივობის დროს.
კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება
ქირურგიასთან დაკავშირებული ვენური თრომბოემბოლიური დაავადების პროფილაქტიკა
‒ VTE-ის გაფართოებული პროფილაქტიკა ორთოპედიული ქირურგიის შემდეგ
გაფართოებული პროფილაქტიკის ორმაგ ბრმა კვლევაში პაციენტებისთვის, რომლებსაც უტარდებათ ბარძაყის ჩანაცვლების ოპერაცია. თავდაპირველად მკურნალობდა 179 პაციენტი ვენური თრომბოემბოლიური დაავადების გარეშე. საავადმყოფოში ყოფნისას. ენოქსაპარინ ნატრიუმთან ერთად 4.000 სე (40 მგ) SC. რანდომიზებული იყვნენ გამოწერის შემდგომ რეჟიმზე ან ენოქსაპარინის ნატრიუმის 4.000 სე (40 მგ) (n=90) დღეში ერთხელ SC ან პლაცებოზე (n=89) 3 კვირის განმავლობაში. გაფართოებული პროფილაქტიკის დროს DVT-ის სიხშირე მნიშვნელოვნად დაბალი იყო ენოქსაპარინის ნატრიუმისთვის პლაცებოსთან შედარებით. არ იყო მოხსენებული PE. დიდი სისხლდენა არ მომხდარა.
ეფექტურობის მონაცემები მოცემულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში.
|
ენოქსაპარინის ნატრიუმი 4000 სე (40 მგ) დღეში ერთხელ SC n (%) |
პლაცებო დღეში ერთხელ SC n (%) |
|
|
ყველა მკურნალი გაფართოებული პროფილაქტიკის მქონე პაციენტი |
90 (100) |
89 (100) |
|
სულ VTE |
6 (6.6) |
18 (20.2) |
|
სულ DVT (%) |
6 (6.6)* |
18 (20.2) |
|
პროქსიმალური DVT (%) |
5 (5.6)# |
7 (8.8) |
|
*p მნიშვნელობა პლაცებოსთან შედარებით =0.008 #p მნიშვნელობა პლაცებოსთან შედარებით =0.537 |
||
მეორე ორმაგად ბრმა კვლევაში, 262 პაციენტზე VTE დაავადების გარეშე ჩაუტარდათ ბარძაყის ჩანაცვლების ოპერაცია, ჰოსპიტალში ყოფნისას, თავდაპირველად მკურნალობისას, ენოქსაპარინის ნატრიუმის 4000 სე (40 მგ) SC იყო რანდომიზებული გამოწერის შემდგომ რეჟიმზე ენოქსაპარინის ნატრიუმის 4000 სე (40). მგ) (n=131) დღეში ერთხელ SC ან პლაცებოში (n=131) 3 კვირის განმავლობაში. პირველი კვლევის მსგავსად, VTE-ის სიხშირე გაფართოებული პროფილაქტიკის დროს მნიშვნელოვნად დაბალი იყო ენოქსაპარინის ნატრიუმისთვის პლაცებოსთან შედარებით, როგორც მთლიანი VTE-სთვის (ენოქსაპარინის ნატრიუმი 21 [16%] პლაცებოსთან შედარებით 45 [34.4%]; p=0.001) და პროქსიმალური DVT (ენოქსაპარინი). ნატრიუმი 8 [6.1%] პლაცებოს წინააღმდეგ 28 [21.4%]; p=<0.001). ენოქსაპარინის ნატრიუმის და პლაცებოს ჯგუფს შორის ძირითადი სისხლდენის განსხვავება არ დაფიქსირებულა.
‒ DVT-ის გაფართოებული პროფილაქტიკა კიბოს ოპერაციის შემდეგორმაგად ბრმა, მულტიცენტრულმა კვლევამ შეადარა ენოქსაპარინის ნატრიუმის პროფილაქტიკის ოთხკვირიანი და ერთკვირიანი რეჟიმი უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის თვალსაზრისით 332 პაციენტში, რომლებიც იტარებდნენ არჩევით ოპერაციას მუცლის ან მენჯის კიბოსთვის. პაციენტები იღებდნენ ენოქსაპარინის ნატრიუმს (4000 სე (40 მგ) SC) ყოველდღიურად 6-დან 10 დღის განმავლობაში და შემდეგ შემთხვევით მიიღეს ნატრიუმის ენოქსაპარინი ან პლაცებო კიდევ 21 დღის განმავლობაში. ორმხრივი ვენოგრაფია ჩატარდა 25-დან 31 დღემდე, ან უფრო ადრე, თუ გამოვლინდა ვენური თრომბოემბოლიის სიმპტომები. პაციენტებს სამი თვის განმავლობაში აკვირდებოდნენ. ენოქსაპარინის ნატრიუმის პროფილაქტიკა მუცლის ან მენჯის კიბოს ოპერაციიდან ოთხი კვირის განმავლობაში მნიშვნელოვნად ამცირებს ვენოგრაფიულად გამოვლენილი თრომბოზის სიხშირეს, ენოქსაპარინის ნატრიუმის პროფილაქტიკასთან შედარებით ერთი კვირის განმავლობაში. ვენური თრომბოემბოლიის სიხშირე ორმაგად ბრმა ფაზის ბოლოს იყო 12.0 % (n=20) პლაცებოს ჯგუფში და 4.8% (n=8) ენოქსაპარინის ნატრიუმის ჯგუფში; p=0.02. ეს განსხვავება შენარჩუნდა სამი თვის განმავლობაში [13.8% 5.5%–ის წინააღმდეგ (n=23 vs 9), p=0.01]. არ იყო განსხვავებები სისხლდენის ან სხვა გართულებების სიხშირეში ორმაგად ბრმა ან შემდგომი დაკვირვების პერიოდებში.
ვენური თრომბოემბოლიური დაავადების პროფილაქტიკა სამედიცინო პაციენტებში მწვავე დაავადებით, რომლებსაც მოსალოდნელია მობილობის შეზღუდვა
ორმაგ ბრმა მულტიცენტრში. პარალელური ჯგუფის შესწავლა. ენოქსაპარინის ნატრიუმი 2.000 სე (20 მგ) ან 4.000 სე (40 მგ) დღეში ერთხელ SC შედარებული იყო პლაცებოსთან DVT-ის პროფილაქტიკაში სამედიცინო პაციენტებში, მძიმედ შეზღუდული მობილურობით მწვავე დაავადების დროს (განსაზღვრულია, როგორც ფეხით დისტანცია <10 მეტრი ≤3-ისთვის. დღეები). ეს კვლევა მოიცავდა პაციენტებს გულის უკმარისობით (NYHA კლასი III ან IV); მწვავე რესპირატორული უკმარისობა ან გართულებული ქრონიკული რესპირატორული უკმარისობა. და მწვავე ინფექცია ან მწვავე რევმატული; თუ ასოცირდება სულ მცირე ერთ VTE რისკ-ფაქტორთან (ასაკი ≥75 წელი. კიბო. წინა VTE. სიმსუქნე. ვარიკოზული ვენები. ჰორმონოთერაპია. და ქრონიკული გულის ან სუნთქვის უკმარისობა).
სულ 1102 პაციენტი იყო ჩართული კვლევაში. და მკურნალობდა 1073 პაციენტი. მკურნალობა გაგრძელდა 6-დან 14 დღემდე (საშუალო ხანგრძლივობა 7 დღე). 4000 სე დოზით (40 მგ) დღეში ერთხელ მიღებისას SC. ენოქსაპარინის ნატრიუმმა მნიშვნელოვნად შეამცირა VTE-ის სიხშირე პლაცებოსთან შედარებით. ეფექტურობის მონაცემები მოცემულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში.
|
ენოქსაპარინის ნატრიუმი 2.000 სე ( 20 მგ) დღეში ერთხელ SC n (%) |
ენოქსაპარინის ნატრიუმი 4000 სე (40 მგ) დღეში ერთხელ SC n (%) |
პლაცებო n (%) |
||
|
ყველა მკურნალი გაფართოებული პროფილაქტიკის მქონე პაციენტი |
287 (100) |
291 (100) |
288 (100) |
|
|
სულ VTE (%) |
43(15.0) |
16 (5.5)* |
43 (14.9) |
|
|
სულ DVT (%) |
43 (15.0) |
16 (5.5) |
40 (13.9) |
|
|
პროქსიმალური DVT (%) |
13 (4.5) |
5 (1.7) |
14 (4.9) |
|
|
VTE = ვენური თრომბოემბოლიური მოვლენები, რომელიც მოიცავდა DVT, PE და სიკვდილს, რომელიც ითვლება თრომბოემბოლიურ წარმოშობად * p მნიშვნელობა პლაცებოსთან შედარებით =0.0002 |
||||
დაახლოებით შემდეგი 3 თვის განმავლობაში VTE-ის სიხშირე მნიშვნელოვნად დაბალი იყო ენოქსაპარინის ნატრიუმის 4000 სე (40 მგ) მკურნალობის ჯგუფში პლაცებოს მკურნალობის ჯგუფთან შედარებით.
მთლიანი და ძირითადი სისხლდენის შემთხვევები იყო შესაბამისად 8.6% და 1.1% პლაცებოს ჯგუფში. 11.7% და 0.3% ენოქსაპარინის ნატრიუმის 2000 სე (20 მგ) ჯგუფში და 12.6% და 1.7% ენოქსაპარინის ნატრიუმის 4000 სე (40 მგ) ჯგუფში.
ღრმა ვენების თრომბოზის მკურნალობა ფილტვის ემბოლიით ან მის გარეშე
მულტიცენტრულ, პარალელურ ჯგუფურ კვლევაში, 900 პაციენტი მწვავე ქვედა კიდურების DVT-ით PE-ით ან მის გარეშე, რანდომიზირებული იყო სტაციონარულ (საავადმყოფო) მკურნალობაზე ან (i) ენოქსაპარინის ნატრიუმის 150 სე/კგ (1.5 მგ/კგ) დღეში ერთხელ SC, (ii) ენოქსაპარინის ნატრიუმი 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) ყოველ 12 საათში SC, ან (iii) ჰეპარინის IV ბოლუსი (5000 სე), რასაც მოჰყვება უწყვეტი ინფუზია (შეყვანილი aPTT 55-დან 85 წამამდე). კვლევაში რანდომიზირებული იყო 900 პაციენტი და ყველა პაციენტი მკურნალობდა. ყველა პაციენტი ასევე იღებდა ვარფარინს ნატრიუმს (დოზა მორგებული პროთრომბინის დროის მიხედვით INR 2.0-დან 3.0-მდე მიღწევისთვის), დაწყებული ენოქსაპარინის ნატრიუმის ან სტანდარტული ჰეპარინით თერაპიის დაწყებიდან 72 საათის განმავლობაში და გაგრძელდა 90 დღის განმავლობაში. ენოქსაპარინის ნატრიუმის ან სტანდარტული ჰეპარინით თერაპია შეყვანილი იყო მინიმუმ 5 დღის განმავლობაში და სანამ მიზანმიმართული ვარფარინის ნატრიუმის INR არ მიიღწევა. ენოქსაპარინის ნატრიუმის ორივე რეჟიმი ექვივალენტური იყო სტანდარტული ჰეპარინით თერაპიისა მორეციდივე ვენური თრომბოემბოლიის (DVT და/ან PE) რისკის შესამცირებლად. ეფექტურობის მონაცემები მოცემულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში.
|
ენოქსაპარინის ნატრიუმი 150 სე/კგ (1.5 მგ/კგ) დღეში ერთხელ SC n (%) |
ენოქსაპარინის ნატრიუმი 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) ორჯერ დღეში SC n (%) |
ჰეპარინით aPTT მორგებული IV თერაპია n (%) |
|
|
ყველა ნამკურნალევი DVT პაციენტი PE-ით ან მის გარეშე |
298 (100) |
312 (100) |
290 (100) |
|
სულ VTE (%) |
13 (4.4)* |
9 (2.9)* |
12 (4.1) |
|
მხოლოდ DVT (%) |
11 (3.7) |
7 (2.2) |
8 (2.8) |
|
პროქსიმალური DVT (%) |
9 (3.0) |
6 (1.9) |
7 (2.4) |
|
PE (%) |
2 (0.7) |
2 (0.6) |
4 (1.4) |
|
VTE = ვენური თრომბოემბოლიური მოვლენა (DVT და/ან PE) * 95% მტკიცე ინტერვალები მკურნალობის განსხვავებების საერთო VTE-სთვის იყო: - ენოქსაპარინის ნატრიუმი დღეში ერთხელ ჰეპარინის წინააღმდეგ (-3.0-დან 3.5-მდე) - ენოქსაპარინის ნატრიუმი ყოველ 12 საათში ჰეპარინის წინააღმდეგ (-4,2-დან 1,7-მდე).- |
|||
ძირითადი სისხლდენა იყო შესაბამისად 1.7% ენოქსაპარინის ნატრიუმის 150 სე/კგ (1.5 მგ/კგ) დღეში ერთხელ ჯგუფში, 1.3% ენოქსაპარინის ნატრიუმის 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) ორჯერ დღეში და 2.1% ჯგუფში. ჰეპარინის ჯგუფი.
არასტაბილური სტენოკარდიისა და მიოკარდიუმის ინფარქტის არასტაბილური სტენოკარდიის მკურნალობა
დიდ მულტიცენტრულ კვლევაში, 3,171 პაციენტი, ჩაერთო არასტაბილური სტენოკარდიის მწვავე ფაზით ან არა Q-ტალღის მიოკარდიუმის ინფარქტით რანდომიზირებული იყო აცეტილსალიცილის მჟავასთან (100-დან 325 მგ-მდე დღეში ერთხელ), ან SC ენოქსაპარინის ნატრიუმის 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) ყოველ 12 საათში ან IV არაფრაქციული ჰეპარინი მორგებული aPTT-ის საფუძველზე. პაციენტები გადიოდნენ მკურნალობას საავადმყოფოში მინიმუმ 2 დღის განმავლობაში და მაქსიმუმ 8 დღის განმავლობაში, კლინიკურ სტაბილიზაციამდე, რევასკულარიზაციის პროცედურებამდე ან საავადმყოფოდან გაწერამდე. პაციენტებს 30 დღემდე დასჭირდათ მეთვალყურეობა. ჰეპარინთან შედარებით, ენოქსპარინის ნატრიუმმა მნიშვნელოვნად შეამცირა სტენოკარდიის, მიოკარდიუმის ინფარქტის და სიკვდილის ერთობლივი სიხშირე, 19.8-დან 16.6%-მდე შემცირებით (ფარდობითი რისკის შემცირება 16.2%) მე-14 დღეს. კომბინირებული სიხშირის ეს შემცირება შენარჩუნდა შემდეგი 30 დღე (23.3-დან 19.8%-მდე; ფარდობითი რისკის შემცირება 15%).
არ იყო მნიშვნელოვანი განსხვავებები დიდ სისხლდენებში, თუმცა სისხლდენა სკ ინექციის ადგილზე უფრო ხშირი იყო.
მიოკარდიუმის მწვავე ST სეგმენტის ელევაციის ინფარქტის მკურნალობა:
დიდ მულტიცენტრულ კვლევაში, 20,479 პაციენტი STEMI-ით, რომლებიც უფლებას იღებდნენ ფიბრინოლიზური თერაპიისთვის, რანდომიზებული იყო ენოქსაპარინის ნატრიუმის მიღებაზე ერთ 3000 სე (30 მგ) IV ბოლუსში პლუს 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) SC დოზით. SC ინექცია 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) ყოველ 12 საათში ან IV არაფრაქციული ჰეპარინი მორგებული aPTT-ის საფუძველზე 48 საათის განმავლობაში. ყველა პაციენტი ასევე მკურნალობდა აცეტილსალიცილის მჟავით მინიმუმ 30 დღის განმავლობაში. ენოქსაპარინის ნატრიუმის დოზირების სტრატეგია მორგებული იყო თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის და მინიმუმ 75 წლის ასაკის მოხუცებისთვის. ენოქსაპარინის ნატრიუმის SC ინექციები გაკეთდა საავადმყოფოდან გაწერამდე ან მაქსიმუმ რვა დღის განმავლობაში( დამოკიდებულია იმაზე, რა უძღოდა წინ)
4,716 პაციენტს ჩაუტარდა პერკუტანული კორონარული ჩარევა, რომლებიც იღებდნენ ანტითრომბოზულ მხარდაჭერას დაბრმავებული საკვლევი წამლით. ამიტომ, პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებენ ნატრიუმს ენოქსაპარინს, PCI უნდა განხორციელებულიყო ენოქსაპარინის ნატრიუმზე (გადამრთველის გარეშე) წინა კვლევებში დადგენილი რეჟიმის გამოყენებით, ანუ დამატებითი დოზირების გარეშე, თუ ბოლო SC შეყვანა მიცემული იყო ბალონის გაბერვამდე 8 საათით ადრე, IV ბოლუსი 30 სე/კგ (0.3 მგ/კგ) ენოქსაპარინის ნატრიუმი, თუ ბოლო SC შეყვანა მიცემულია ბალონის გაბერვამდე 8 საათით ადრე.
ენოქსაპარინის ნატრიუმმა არაფრაქციულ ჰეპარინთან შედარებით მნიშვნელოვნად შეამცირა პირველადი საბოლოო წერტილის სიხშირე, სიკვდილის კომპოზიტი ნებისმიერი მიზეზით ან მიოკარდიუმის განმეორებითი ინფარქტი რანდომიზაციის შემდეგ პირველი 30 დღის განმავლობაში [9.9 პროცენტი ენოქსაპარინის ნატრიუმის ჯგუფში, 12.0 პროცენტთან შედარებით არაფრაქციული ჰეპარინის ჯგუფი] 17 პროცენტიანი ფარდობითი რისკის შემცირებით (p<0.001).
ნატრიუმის ენოქსაპარინის სამკურნალო სარგებელი, რომელიც აშკარა იყო ეფექტურობის მთელი რიგი შედეგებისთვის, გამოვლინდა 48 საათში, ამ დროს დაფიქსირდა მიოკარდიუმის განმეორებითი ინფარქტის შედარებითი რისკის 35 პროცენტით შემცირება, არაფრაქციული ჰეპარინით მკურნალობასთან შედარებით (p<0.001). ).
ნატრიუმის ენოქსაპარინის სასარგებლო ეფექტი პირველად საბოლოო წერტილზე თანმიმდევრული იყო საკვანძო ქვეჯგუფებში, მათ შორის ასაკი, სქესი, ინფარქტის მდებარეობა, დიაბეტის ისტორია, წინა მიოკარდიუმის ინფარქტის ისტორია, შეყვანილი ფიბრინოლიზური საშუალების ტიპი და საკვლევი წამლით მკურნალობის დრო.
იყო ენოქსაპარინის ნატრიუმის მნიშვნელოვანი სამკურნალო სარგებელი, არაფრაქციულ ჰეპარინთან შედარებით, პაციენტებში, რომლებსაც ჩაუტარდათ პერკუტანული კორონარული ჩარევა რანდომიზაციიდან 30 დღის განმავლობაში (23 პროცენტი შემცირების ფარდობითი რისკი) ან რომლებიც მკურნალობდნენ სამედიცინო გზით (15 პროცენტი შემცირების ფარდობითი რისკი, p. =0.27 ურთიერთქმედებისთვის).
სიკვდილის 30 დღის კომპოზიციური საბოლოო წერტილის სიხშირე, მიოკარდიუმის განმეორებითი ინფარქტი ან ინტრაკრანიალური სისხლდენა (წმინდა კლინიკური სარგებლის საზომი) იყო მნიშვნელოვნად დაბალი (p<0.0001) ენოქსაპარინის ნატრიუმის ჯგუფში (10.1%) ჰეპარინის ჯგუფთან შედარებით ( 12.2%), რაც წარმოადგენს 17%-ით ფარდობითი რისკის შემცირებას ენოქსაპარინის ნატრიუმით მკურნალობის სასარგებლოდ.
ძირითადი სისხლდენის სიხშირე 30 დღეში იყო მნიშვნელოვნად მაღალი (p<0.0001) ენოქსაპარინის ნატრიუმის ჯგუფში (2.1%) ჰეპარინის ჯგუფთან შედარებით (1.4%). დაფიქსირდა კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის უფრო მაღალი სიხშირე ენოქსაპარინის ნატრიუმის ჯგუფში (0.5%) ჰეპარინის ჯგუფთან შედარებით (0.1%), ხოლო ინტრაკრანიალური სისხლდენის სიხშირე მსგავსი იყო ორივე ჯგუფში (0.8% ენოქსაპარინის ნატრიუმთან შედარებით 0.7% ჰეპარინთან).
ენოქსაპარინის ნატრიუმის სასარგებლო ეფექტი პირველ 30 დღის განმავლობაში დაფიქსირებულ პირველ საბოლოო წერტილზე შენარჩუნდა 12 თვის შემდგომი პერიოდის განმავლობაში.
ღვიძლის უკმარისობა
ლიტერატურულ მონაცემებზე დაყრდნობით, ენოქსაპარინის ნატრიუმის 4000 სე (40 მგ) გამოყენება ციროზულ პაციენტებში (Child-Pugh კლასი B-C) უსაფრთხო და ეფექტური ჩანს პორტალური ვენის თრომბოზის პროფილაქტიკაში. Ეს უნდა უნდა აღინიშნოს, რომ ლიტერატურის კვლევებს შეიძლება ჰქონდეს შეზღუდვები. სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, რადგან ამ პაციენტებს აქვთ სისხლდენის გაზრდილი პოტენციალი (იხ. პუნქტი 4.4) და არ ჩატარებულა ოფიციალური დოზის გამოკვლევები ციროზულ პაციენტებში (Child Pugh კლასი A, B და C).
5.2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
ზოგადი მახასიათებლები
ნატრიუმის ენოქსაპარინის ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები შესწავლილია ძირითადად პლაზმაში ანტი-Xa აქტივობის დროის კურსის და ასევე ანტი-IIa აქტივობის მიხედვით, რეკომენდებული დოზების დიაპაზონში ერთჯერადი და განმეორებითი SC მიღების შემდეგ და ერთჯერადი IV მიღების შემდეგ.
ანტი-Xa და ანტი-IIa ფარმაკოკინეტიკური აქტივობის რაოდენობრივი განსაზღვრა ჩატარდა ვალიდირებული ამიდოლიზური მეთოდებით.
აბსორბცია
ენოქსაპარინის ნატრიუმის აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა SC ინექციის შემდეგ, ანტი-Xa აქტივობის საფუძველზე, უახლოვდება 100%-ს. შეიძლება გამოყენებულ იქნას სხვადასხვა დოზები და ფორმულირებები და დოზირების რეჟიმი.
პლაზმური ანტი-Xa აქტივობის საშუალო მაქსიმალური დონე აღინიშნება SC ინექციიდან 3-5 საათის შემდეგ და აღწევს დაახლოებით 0.2, 0.4, 1.0 და 1.3 ანტი-Xa სე/მლ SC ერთჯერადი მიღების შემდეგ 2000 სე, 4000 სე, 100 სე/კგ და 150 სე/კგ (20 მგ, 40 მგ, 1 მგ/კგ და 1,5 მგ/კგ) დოზა, შესაბამისად.
3000 სე (30 მგ) IV ბოლუსი დაუყოვნებლივ მოჰყვა 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) SC ყოველ 12 საათში, უზრუნველყოფდა საწყისი მაქსიმალური ანტი-Xa აქტივობის დონეს 1.16 სე/მლ (n=16) და საშუალო ექსპოზიციას, რომელიც შეესაბამება სტაბილური დონის 88%. სტაბილური მდგომარეობა მიიღწევა მკურნალობის მეორე დღეს.
ჯანმრთელ მოხალისეებში 4000 სე (40 მგ) დღეში ერთხელ და 150 სე/კგ (1.5 მგ/კგ) ერთხელ დღეში ერთხელ მიღების შემდეგ, წონასწორული მდგომარეობა მიიღწევა მე-2 დღეს საშუალო ექსპოზიციის კოეფიციენტით დაახლოებით 15%-ით მეტი ერთჯერადი დოზის შემდეგ. 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) ორჯერ დღეში რეჟიმის განმეორებითი SC შეყვანის შემდეგ, წონასწორული მდგომარეობა მიიღწევა მე-3-დან მე-4 დღიდან საშუალო ექსპოზიციით დაახლოებით 65%-ით მეტი, ვიდრე ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ და საშუალო მაქსიმუმი და მიღწეული ანტი- Xa აქტივობის დონეები დაახლოებით 1.2 და 0.52 სე/მლ, შესაბამისად.
ინექციის მოცულობა და დოზის კონცენტრაცია 100-200 მგ/მლ დიაპაზონში არ მოქმედებს ჯანმრთელ მოხალისეებში ფარმაკოკინეტიკურ პარამეტრებზე.
ენოქსაპარინის ნატრიუმის ფარმაკოკინეტიკა, როგორც ჩანს, ხაზოვანია რეკომენდებული დოზირების დიაპაზონში.
პაციენტთა და პაციენტთაშორისი ცვალებადობა დაბალია. SC განმეორებითი მიღების შემდეგ არ ხდება დაგროვება.
პლაზმის ანტი-IIa აქტივობა SC შეყვანის შემდეგ დაახლოებით ათჯერ დაბალია, ვიდრე ანტი-Xa აქტივობა. საშუალო მაქსიმალური ანტი-IIa აქტივობის დონე შეინიშნება SC ინექციიდან დაახლოებით 3-4 საათის შემდეგ და აღწევს 0,13 სე/მლ და 0,19 სე/მლ 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) ორჯერ დღეში და 150 სე/კგ განმეორებითი მიღების შემდეგ. (1.5 მგ/კგ) დღეში ერთხელ, შესაბამისად.
დისტრიბუცია
ენოქსაპარინის ნატრიუმის ანტი-Xa აქტივობის განაწილების მოცულობა შეადგენს დაახლოებით 4,3 ლიტრს და ახლოსაა სისხლის მოცულობასთან.
ბიოტრანსფორმაცია
ენოქსაპარინის ნატრიუმი ძირითადად მეტაბოლიზდება ღვიძლში დესულფაციით და/ან დეპოლიმერიზაციით დაბალი მოლეკულური წონის სახეობებამდე გაცილებით შემცირებული ბიოლოგიური პოტენციალით.
აღმოფხვრა
ენოქსაპარინის ნატრიუმი არის დაბალი კლირენსის პრეპარატი, რომლის საშუალო ანტი-Xa პლაზმური კლირენსია 0,74 ლ/სთ 150 სე/კგ (1,5 მგ/კგ) 6-საათიანი IV ინფუზიის შემდეგ.
ელიმინაცია ვლინდება მონოფაზურად, ნახევარგამოყოფის პერიოდით დაახლოებით 5 საათის განმავლობაში ერთჯერადი SC დოზის მიღებიდან დაახლოებით 7 საათამდე განმეორებითი დოზირების შემდეგ.
აქტიური ფრაგმენტების თირკმლის კლირენსი წარმოადგენს შეყვანილი დოზის დაახლოებით 10%-ს, ხოლო აქტიური და არააქტიური ფრაგმენტების მთლიანი თირკმლის ექსკრეცია დოზის 40%-ს.
სპეციალური პოპულაციები
მოხუცები
პოპულაციის ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის შედეგებზე დაყრდნობით, ენოქსაპარინის ნატრიუმის კინეტიკური პროფილი არ განსხვავდება ხანდაზმულ სუბიექტებში ახალგაზრდა სუბიექტებთან შედარებით, როდესაც თირკმლის ფუნქცია ნორმალურია. თუმცა, ვინაიდან ცნობილია, რომ თირკმელების ფუნქციის დაქვეითება ასაკთან ერთად, ხანდაზმულ პაციენტებში შეიძლება აჩვენონ ენოქსაპარინის ნატრიუმის შემცირებული ელიმინაცია (იხ. განყოფილებები 4.2 და 4.4).
ღვიძლის უკმარისობა
შორსწასული ციროზის მქონე პაციენტებში ჩატარებულ კვლევაში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენოქსაპარინის ნატრიუმის 4000 სე (40 მგ) დღეში ერთხელ, ანტი-Xa მაქსიმალური აქტივობის დაქვეითება დაკავშირებული იყო ღვიძლის უკმარისობის სიმძიმის მატებასთან (შეფასებული Child-Pugh კატეგორიების მიხედვით). ეს შემცირება ძირითადად გამოწვეული იყო ATIII დონის დაქვეითებით, ATIII-ის შემცირებული სინთეზის გამო ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში.
თირკმლის უკმარისობა
დაფიქსირდა წრფივი კავშირი ანტი-Xa პლაზმურ კლირენსსა და კრეატინინის კლირენსს შორის წონასწორულ მდგომარეობაში, რაც მიუთითებს ენოქსაპარინის ნატრიუმის დაქვეითებულ კლირენსზე პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებით. ანტი-Xa ექსპოზიცია წარმოდგენილი AUC-ით, წონასწორულ მდგომარეობაში, ზღვრულად იზრდება მსუბუქი (კრეატინინის კლირენსი 50-80 მლ/წთ) და ზომიერი (კრეატინინის კლირენსი 30-50 მლ/წთ) თირკმლის უკმარისობის განმეორებითი SC 4000 სე (40 მგ) შემდეგ. ) დღეში ერთხელ დოზებით. პაციენტებში თირკმელების მძიმე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი <30 მლ/წთ), AUC წონასწორულ მდგომარეობაში მნიშვნელოვნად იზრდება საშუალოდ 65%-ით SC 4000 სე (40 მგ) დღეში ერთხელ განმეორებითი დოზების შემდეგ (იხ. განყოფილებები 4.2 და 4.4).
წონა
განმეორებითი SC 150 სე/კგ (1.5 მგ/კგ) დღეში ერთხელ დოზის მიღების შემდეგ, ანტი-Xa აქტივობის საშუალო AUC არის უმნიშვნელოდ მაღალი წონასწორობის დროს სიმსუქნე ჯანმრთელ მოხალისეებში (BMI 30-48 კგ/მ2) არა სიმსუქნის საკონტროლო სუბიექტებთან შედარებით. პლაზმაში ანტი-Xa აქტივობის მაქსიმალური დონე არ არის გაზრდილი. სიმსუქნე სუბიექტებში SC დოზირებით არის უფრო დაბალი წონაზე მორგებული კლირენსი.
წონის არაკორექტირებული დოზის მიღებისას, აღმოჩნდა, რომ ერთჯერადი SC 4000 სე (40 მგ) დოზის შემდეგ, ანტი-Xa ექსპოზიცია 52%-ით მაღალია დაბალწონიან ქალებში (<45 კგ) და 27%-ით მაღალი დაბალი წონის ქალებში. -წონიანი მამაკაცები (<57 კგ) ნორმალური წონის კონტროლის სუბიექტებთან შედარებით (იხ. ნაწილი 4.4).
ჰემოდიალიზი
ენოქსაპარინის ნატრიუმის ფარმაკოკინეტიკა მსგავსი იყო საკონტროლო პოპულაციასთან შედარებით, ერთჯერადი 25 სე, 50 სე ან 100 სე/კგ (0.25, 0.50 ან 1.0 მგ/კგ) ინტრავენური დოზის შემდეგ, თუმცა, AUC იყო ორჯერ უფრო მაღალი ვიდრე კონტროლი.
ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება
არ დაფიქსირებულა ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება ნატრიუმის ენოქსაპარინსა და თრომბოლიზურ საშუალებებს შორის ერთდროული გამოყენებისას.
5.3 პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები
ენოქსაპარინ ნატრიუმმა არ აჩვენა მუტაგენური აქტივობა in vitro ტესტებზე, მათ შორის ეიმსის ტესტზე, თაგვის ლიმფომის უჯრედის წინა მუტაციის ტესტზე და არ აჩვენა კლასტოგენური აქტივობა ადამიანის ლიმფოციტების ქრომოსომული აბერაციის ტესტზე და in vivo ვირთხების ძვლის ტვინის ქრომოსომული აბერაციის საფუძველზე.
ორსულ ვირთხებსა და კურდღლებზე ჩატარებულმა კვლევებმა ენოქსაპარინის ნატრიუმის SC დოზებით 30 მგ/კგ/დღეში არ გამოავლინა ტერატოგენული ეფექტების ან ფეტოტოქსიურობის რაიმე მტკიცებულება. აღმოჩნდა, რომ ენოქსაპარინის ნატრიუმს არ აქვს გავლენა მამრობითი და მდედრობითი სქესის ვირთხების ნაყოფიერებაზე ან რეპროდუქციულ ფუნქციონირებაზე SC დოზებით 20 მგ/კგ/დღეში.
ენოქსაპარინის ნატრიუმის ანტიკოაგულანტული ეფექტების გარდა, არ იყო გვერდითი ეფექტების მტკიცებულება 15 მგ/კგ/დღეში SC ტოქსიკურობის 13-კვირიან კვლევებში როგორც ვირთხებში, ასევე ძაღლებში და 10 მგ/კგ/დღეში 26-კვირიან SC და IV ტოქსიკურობის კვლევები როგორც ვირთხებში, ასევე მაიმუნებში.
6 . ფარმაცევტული დეტალები
6.1 დამხმარე ნივთიერებების სია
საინექციო წყალი
6.2 შეუთავსებლობა
კანქვეშა ინექცია:
არ უნდა იყოს შერეული სხვა პროდუქტებთან.
ინტრავენური (ბოლუსური) ინექცია (მხოლოდ STEMI მწვავე ჩვენებისთვის):
ენოქსაპარინის ნატრიუმის უსაფრთხოდ შეყვანა შესაძლებელია ნორმალური ფიზიოლოგიური ხსნარით (0.9%) ან 5% დექსტროზის წყალში.
6.3 შენახვის ვადა
24 თვე
6.4 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას
ინახება 25ºC-ზე დაბალ ტემპერატურაზე. არ გაყინოთ.
განზავებული საინფუზიო ხსნარი უნდა იქნას გამოყენებული დაუყოვნებლივ.
6.5. კონტეინერის ბუნება და შიგთავსი
2 შპრიცი, რომელიც შეიცავს 0,6 მლ ხსნარს
6.6. განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები განადგურებისა და სხვა დამუშავებისას
გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს „სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის“ და „შეფუთვისა და შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის წესების“ შესაბამისად.
7. მარკეტინგული ნებართვის მფლობელი
VEM İlaç San. ve Tic A.Ş.
Maslak Mahallesi AOS 55. სოკაკი
42 Maslak A Blok Sit. No: 2/134
სარიერი/სტამბოლი/თურქეთი
8. მარკეტინგის ავტორიზაციის ნომერი(ები)
2018/478
9. ავტორიზაციის პირველი ავტორიზაციის/განახლების თარიღი
პირველი ავტორიზაციის თარიღი TR-ში: 10.09.2018წ
ლიცენზიის განახლების თარიღი:
10. ტექსტის გადახედვის თარიღი
28/04/2021
გაცემის წესი:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით










