სამკურნალო საშუალების მახასიათებლების შეჯამება

1. სამკურნალო საშუალების დასახელება

თეზოლი P 40 მგ ფხვნილი ინტრავენური საინექციო/საინფუზიო ხსნარისთვის

სტერილური

2. თვისებრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

მოქმედი ნივთიერება:

თითოეული ფლაკონი შეიცავს 42.5 მგ ეზომეპრაზოლის ნატრიუმს, რაც 40 მგ ეზომეპრაზოლის ექვივალენტურია.

დამხმარე ნივთიერებები:

დინატრიუმის ედეტატის დიჰიდრატი 1.5 მგ

ნატრიუმის ჰიდროქსიდი q.s. (საკმარისი რაოდენობით) pH 9.0–11.0

დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალი იხ. 6.1 პარაგრაფში.

3. ფარმაცევტული ფორმა

ფხვნილი საინექციო და საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად.

თეთრი ან ღია ყვითელი ფერის ლიოფილიზებული ფხვნილი.

4. კლინიკური მახასიათებლები

4.1 თერაპიული ჩვენებები

• • თეზოლი P-ს ინექცია და ინფუზია ნაჩვენებია შემდეგი მდგომარეობების მქონე პაციენტებში, როგორც პერორალური თერაპიის ალტერნატივა, როდესაც პერორალური მკურნალობა არ არის მიზანშეწონილი:

მოზრდილები:

− გასტროეზოფაგური რეფლუქსური დაავადება ეზოფაგიტის და/ან რეფლუქსის მძიმე სიმპტომების მქონე პაციენტებში;

− არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო თერაპიასთან დაკავშირებული კუჭის წყლულების მკურნალობა;

− არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების გამოყენებასთან დაკავშირებული კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულის პრევენცია რისკ-ჯგუფში მყოფ პაციენტებში.

• • ნაჩვენებია ჰემოსტაზის ხანმოკლე შენარჩუნებისა და კუჭის ან თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულიდან მწვავე სისხლდენის დროს თერაპიული ენდოსკოპიის შემდეგ ხელახალი სისხლდენის პროფილაქტიკისთვის.
• • ის გამოიყენება კუჭის ანტისეკრეტორული მკურნალობისთვის, როდესაც პერორალური მკურნალობა არ არის შესაფერისი, მაგალითად:

1-დან 18 წლამდეასაკის ბავშვები და მოზარდები

− იგი გამოიყენება გასტროეზოფაგური რეფლუქსური დაავადების (GERD) და/ან რეფლუქსის მძიმე სიმპტომების დროს ეროზიული რეფლუქსური ეზოფაგიტის მქონე პაციენტებში.

4.2 დოზირება და მიღების წესი

დოზირება / მიღების სიხშირე და ხანგრძლივობა

მოზრდილები:

კუჭის ანტისეკრეტორული მკურნალობა, როდესაც პერორალურად მიღება შეუძლებელია.

პაციენტებს, რომლებსაც არ შეუძლიათ პერორალური მედიკამენტების მიღება, შეიძლება პარენტერალურად უმკურნალონ თ ეზოლი P-ს 20-40 მგ-ით დღეში ერთხელ. რეფლუქსური ეზოფაგიტის მქონე პაციენტებს უნდა უმკურნალონ 40 მგ დოზით დღეში ერთხელ. პაციენტებს, რომლებიც სიმპტომურად მკურნალობენ რეფლუქსური დაავადების გამო, უნდა უმკურნალონ 20 მგ დოზით დღეში ერთხელ. არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან დაკავშირებული კუჭის წყლულის სამკურნალოდ ჩვეულებრივი დოზაა 20 მგ დღეში ერთხელ. არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო თერაპიასთან დაკავშირებული კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულის პროფილაქტიკისთვის, რისკ-ჯგუფის პაციენტებს უნდა უმკურნალონ 20 მგ დოზით დღეში ერთხელ.

როგორც წესი, ინტრავენური მკურნალობის ხანგრძლივობა ხანმოკლეა და პერორალურ მკურნალობაზე გადასვლა რაც შეიძლება მალე უნდა მოხდეს.

ჰემოსტაზის უზრუნველყოფა და ხელახალი სისხლდენის პრევენცია კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულის დროს

თერაპიული ენდოსკოპიის შემდეგ, კუჭის ან თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულიდან მწვავე სისხლდენის დროს ინიშნება 80 მგ ბოლუსური ინფუზიის სახით 30 წუთის განმავლობაში, ხოლო 3 დღის (72 საათის) შემდეგ უნდა დაინიშნოს უწყვეტი ინტრავენური ინფუზია 8 მგ/სთ სიჩქარით.

პარენტერალურ მკურნალობას უნდა მოჰყვეს პერორალური მჟავიანობის დამთრგუნველი თერაპია 40 მგ ეზომეპრაზოლის ტაბლეტით დღეში ერთხელ 4 კვირის განმავლობაში.

შეყვანის წესი:

გახსნილი ხსნარის მოსამზადებლად იხ. 6.6 პარაგრაფი.

ინექცია

40 მგ დოზა

გახსნილი ხსნარის 5 მლ (8 მგ/მლ) შეიყვანება ინტრავენური ინექციის სახით მინიმუმ 3 წუთის განმავლობაში.

20 მგ დოზა

20 მგ დოზის შეყვანისას, გახსნილი ხსნარის 2.5 მლ (8 მგ/მლ) უნდა დაინიშნოს ინტრავენური ინექციის სახით მინიმუმ 3 წუთის განმავლობაში. გამოუყენებელი ხსნარი უნდა გადაიღვაროს.

ინფუზია

40 მგ დოზა

გახსნილი ხსნარი შეიყვანება ინტრავენური ინფუზიის სახით 10-დან 30 წუთის განმავლობაში.

20 მგ დოზა

გახსნილი ხსნარის ნახევარი ინიშნება ინტრავენური ინფუზიის სახით 10-დან 30 წუთის განმავლობაში. გამოუყენებელი ხსნარი უნდა გადაიღვაროს.

80 მგ ბოლუსური დოზა

გახსნილი ხსნარი შეიყვანება უწყვეტი ინტრავენური ინფუზიის სახით 30 წუთის განმავლობაში.

8 მგ/სთ დოზა

გახსნილი ხსნარი შეიყვანება უწყვეტი ინტრავენური ინფუზიის სახით 71.5 საათის განმავლობაში (ინფუზიის გამოთვლილი სიჩქარე 8 მგ/სთ).

დამატებითი ინფორმაცია განსაკუთრებული პოპულაციების შესახებ

თირკმლის ფუნქციის დარღვევა:

თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის. თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში შეზღუდული გამოცდილების გამო, ასეთი პაციენტების მკურნალობა უნდა მოხდეს სიფრთხილით. (იხ. პარაგრაფი 5.2.).

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა:

გასტროეზოფაგური რეფლუქსური დაავადება: ღვიძლის მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის. ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის მაქსიმალური დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 20 მგ-ს.

სისხლმდენი წყლულები: დოზის კორექცია საჭირო არ არის ღვიძლის მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის უკმარისობის მქონე პაციენტებში. ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის, 80 მგ თეზოლი P-ს ბოლუსური ინფუზიის შემდეგ, შეიძლება საკმარისი იყოს უწყვეტი ინტრავენური ინფუზია 4 მგ/სთ დოზა 71.5 საათის განმავლობაში (იხ. პარაგრაფი 5.2).

პედიატრიული პოპულაცია:

დოზირება/სიხშირე და მიღების ხანგრძლივობა:

1-დან 18 წლამდე ასაკის ბავშვები და მოზარდები:

კუჭის ანტისეკრეტორული მკურნალობა, როდესაც პერორალური მკურნალობა შეუძლებელია.

პაციენტებს, რომლებსაც არ შეუძლიათ პერორალური მედიკამენტების მიღება, შეიძლება უმკურნალონ პარენტერალურად დღეში ერთხელ, როგორც გასტროეზოფაგური რეფლუქსური დაავადების სრული მკურნალობის ნაწილი (დოზები იხ. ქვემოთ მოცემულ ცხრილში).

როგორც წესი, ინტრავენური მკურნალობის ხანგრძლივობა უნდა იყოს ხანმოკლე და პერორალურ მკურნალობაზე გადასვლა უნდა მოხდეს რაც შეიძლება მალე.

ეზომეპრაზოლის რეკომენდებული ინტრავენური დოზები

შეყვანის წესი:

გახსნილი ხსნარის მოსამზადებლად იხ. 6.6 პარაგრაფი.

ინექცია

40 მგ დოზა

გახსნილი ხსნარის 5 მლ (8 მგ/მლ) შეიყვანება ინტრავენური ინექციის სახით მინიმუმ 3 წუთის განმავლობაში.

20 მგ დოზა

გახსნილი ხსნარის 2.5 მლ ან ნახევარი (8 მგ/მლ) შეიყვანება ინტრავენური ინექციის სახით მინიმუმ 3 წუთის განმავლობაში. გამოუყენებელი ხსნარი უნდა გადაიღვაროს.

10 მგ დოზა

გახსნილი ხსნარის 1.25 მლ (8 მგ/მლ) შეიყვანება ინტრავენური ინექციის სახით მინიმუმ 3 წუთის განმავლობაში. გამოუყენებელი ხსნარი უნდა გადაიღვაროს.

ინფუზია

40 მგ დოზა

გახსნილი ხსნარი შეიყვანება ინტრავენური ინფუზიის სახით 10-დან 30 წუთის განმავლობაში.

20 მგ დოზა

გახსნილი ხსნარის ნახევარი ინიშნება ინტრავენური ინფუზიის სახით 10-დან 30 წუთის განმავლობაში. გამოუყენებელი ხსნარი უნდა გადაიღვაროს.

10 მგ დოზა

გახსნილი ხსნარის მეოთხედი შეიყვანება ინტრავენური ინფუზიის სახით 10-დან 30 წუთის განმავლობაში. გამოუყენებელი ხსნარი უნდა გადაიღვაროს.

გერიატრიული პოპულაცია:

ხანდაზმულ პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

4.3 უკუჩვენებები

ჰიპერმგრძნობელობა მოქმედი ნივთიერების - ეზომეპრაზოლის, სხვა ჩანაცვლებული ბენზიმიდაზოლების ან პრეპარატში გამოყენებული რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ.

ეზომეპრაზოლი არ უნდა იქნას მიღებული ისეთ პრეპარატებთან ერთად, როგორიცაა ატაზანავირი და ნელფინავირი (იხ. პარაგრაფი 4.5).

4.4 განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

ნებისმიერი საგანგაშო სიმპტომის არსებობისას (მაგ., მნიშვნელოვანი არასასურველი წონის დაკლება, მორეციდივე ღებინება, დისფაგია, ჰემატემეზისი ან მელენა) და კუჭის წყლულზე ეჭვის არსებობის ან კუჭის წყლულის შემთხვევაში, უნდა გამოირიცხოს ავთვისებიანი სიმსივნის შესაძლებლობა. თეზოლი P-თი მკურნალობამ შეიძლება შეამსუბუქოს სიმპტომები და გადაავადოს დიაგნოზი.

პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს კუჭ-ნაწლავის ინფექციების, როგორიცაა სალმონელა და კამპილობაქტერი, განვითარების რისკის უმნიშვნელო ზრდა(იხ. პარაგრაფი 5.1).

ეზომეპრაზოლის ატაზანავირთან ერთად მიღება რეკომენდებული არ არის (იხ. პარაგრაფი 4.5). თუ ატაზანავირის და პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორის კომბინაცია გარდაუვალია, ატაზანავირის დოზის უნდა გაიზარდოს 400 მგ-მდე 100 მგ რიტონავირთან ერთად; ეზომეპრაზოლის დოზა არ უნდა აჭარბებდეს 20 მგ-ს და რეკომენდებულია საგულდაგულო კლინიკური მონიტორინგი.

ეზომეპრაზოლმა, ისევე როგორც ყველა მჟავა-ბლოკატორმა პრეპარატმა, შეიძლება შეამციროს ვიტამინი B12-ის (ციანოკობალამინის) შეწოვა ჰიპო- ან საჭმლის მომნელებელ წვენში მჟავას დეფიციტის გამო. აღნიშნული გასათვალისწინებელია ხანგრძლივი თერაპიის დროს, პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ორგანიზმში შემცირებული მარაგი ან ვიტამინ B12-ის შეწოვის შემცირების რისკ-ფაქტორები.

ეზომეპრაზოლი არის CYP2C19-ის ინჰიბიტორი. ეზომეპრაზოლით მკურნალობის დაწყების ან დასრულებისას უნდა იქნას გათვალისწინებული CYP2C19-ის მეშვეობით მეტაბოლიზებულ პრეპარატებთან ურთიერთქმედების პოტენციალი. კლოპიდოგრელსა და ეზომეპრაზოლს შორის შეინიშნება ურთიერთქმედება (იხ. პარაგრაფი 4.5). ამ ურთიერთქმედების კლინიკური მნიშვნელობა გაურკვეველია. სიფრთხილის მიზნით, ეზომეპრაზოლისა და კლოპიდოგრელის ერთდროული გამოყენება თავიდან უნდა იქნას აცილებული.

ძვლის მოტეხილობა:

რამდენიმე გამოქვეყნებული დაკვირვებითი კვლევა მიუთითებს, რომ პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებით (PPI) თერაპია შეიძლება დაკავშირებული იყოს ბარძაყის ძვლის, მაჯის ან ხერხემლის ოსტეოპოროზთან დაკავშირებული მოტეხილობების გაზრდილ რისკთან. მოტეხილობის რისკი გაიზარდა იმ პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს მაღალი დოზა, რომელიც განისაზღვრება, როგორც მრავალჯერადი დღიური დოზა, და ხანგრძლივი PPI თერაპია (ერთი წელი ან მეტი). პაციენტებმა უნდა გამოიყენონ PPI თერაპიის ყველაზე დაბალი დოზა და უმოკლესი ხანგრძლივობით, რომელიც შეესაბამება სამკურნალო მდგომარეობას.

ჰიპომაგნიემია:

სიმპტომური და უსიმპტომო ჰიპომაგნიემია იშვიათად აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებით მინიმუმ სამი თვის განმავლობაში, უმეტეს შემთხვევაში ერთწლიანი თერაპიის შემდეგ. სერიოზული გვერდითი მოვლენები მოიცავს: ტეტანიას, არითმიებს და კრუნჩხვებს. პაციენტების უმეტესობაში ჰიპომაგნიემიის მკურნალობა მოითხოვდა მაგნიუმის ჩანაცვლებას და პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორის გამოყენების შეწყვეტას. პაციენტებში, რომლებიც სავარაუდოდ ხანგრძლივ მკურნალობას გადიან ან რომლებიც იღებენ პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებს ისეთ მედიკამენტებთან ერთად, როგორიცაა დიგოქსინი ან ჰიპომაგნიემიის გამომწვევი პრეპარატები (მაგ., დიურეზული საშუალებები), ჯანდაცვის მუშაკებმა შეიძლება განიხილონ მაგნიუმის დონის მონიტორინგი პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორით მკურნალობის დაწყებამდე და პერიოდულად მკურნალობის დროს.

ნეიროენდოკრინული სიმსივნეების დიაგნოსტიკურ კვლევებთან ურთიერთქმედება

შრატისმიერი ქრომოგრანინი A-ის (CgA) დონე იზრდება წამლით გამოწვეული კუჭის მჟავიანობის შემცირების მეორადი მიზეზით. CgA-ის მომატებულმა დონემ შეიძლება გამოიწვიოს ცრუ დადებითი შედეგები ნეიროენდოკრინული სიმსივნეების დიაგნოსტიკურ კვლევებში. ეზომეპრაზოლით მკურნალობა დროებით უნდა შეწყდეს CgA-ის დონის შეფასებამდე სულ მცირე 5 დღით ადრე და საჭიროა ტესტის გამეორება, თუ საწყისი CgA-ის დონე მაღალია. თუ ტარდება სერიული ტესტები (მაგ. მონიტორინგისთვის), ტესტირებისთვის უნდა იქნას გამოყენებული იგივე კომერციული ლაბორატორია, რადგან ტესტებს შორის რეფერენტული დიაპაზონები შეიძლება განსხვავდებოდეს.

ჯანმრთელი მოხალისეების მონაწილეობით ჩატარებულ კვლევებში, კლოპიდოგრელს (300 მგ დამრტყმელი დოზა / 75 მგ შემანარჩუნებელი დოზა) და ეზომეპრაზოლს (პერორალურად 40 მგ დღეში) შორის დაფიქსირდა ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება. ამან გამოიწვია კლოპიდოგრელის აქტიური მეტაბოლიტის ექსპოზიციის შემცირება საშუალოდ 40%-ით და თრომბოციტების აგრეგაციის მაქსიმალური ინჰიბირება (მათ შორის ადფ), საშუალოდ 14%-იანი შემცირებით. ამ მონაცემების საფუძველზე, თავიდან უნდა იქნას აცილებული ეზომეპრაზოლისა და კლოპიდოგრელის ერთდროული გამოყენება (იხ. პარაგრაფი 4.5).

ქვემწვავე კანის წითელი მგლურა

პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორები ძალიან იშვიათად უკავშირდება ქვემწვავე კანის წითელი მგლურას შემთხვევებს. დაზიანების შემთხვევაში, განსაკუთრებით თუ კანზე ხდება მზის სხივების ზემოქმედება და თან ახლავს ართრალგია, პაციენტმა დაუყოვნებლივ უნდა მიმართოს სამედიცინო დახმარებას და ჯანდაცვის მუშაკმა უნდა განიხილოს თ ეზოლი P-თ ი თერაპიის შეწყვეტა. ქვემწვავე კანის წითელი მგლურას განვითარება წინა პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებით მკურნალობის შემდეგ ზრდის იგივე მდგომარეობის რისკს სხვა პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორების გამოყენებისას.

ეს სამკურნალო საშუალება შეიცავს 1 მმოლზე (23 მგ) ნაკლებ ნატრიუმს თითოეულ მლ-ში, იგი ფაქტობრივად „არ შეიცავს ნატრიუმს“.

4.5 ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

წამლისმიერი ურთიერთქმედების კვლევები ჩატარდა მხოლოდ მოზრდილებში.

ეზომეპრაზოლის გავლენა სხვა სამკურნალო საშუალებები ფარმაკოკინეტიკაზე:

კუჭის მჟავიანობის დათრგუნვამ ეზომეპრაზოლით და სხვა პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებით მკურნალობის დროს შეიძლება შეამციროს ან გაზარდოს კუჭის pH-დამოკიდებული შეწოვის მქონე სამკურნალო საშუალებების შეწოვა. ისევე როგორც სხვა სამკურნალო საშუალებების შემთხვევაში, რომლებიც ამცირებენ კუჭის მჟავიანობას, ეზომეპრაზოლით მკურნალობის დროს შეიძლება შემცირდეს ისეთი სამკურნალო საშუალებების შეწოვა, როგორიცაა კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი და ერლოტინიბი, ხოლო დიგოქსინის შეწოვა გაიზარდოს. ჯანმრთელ მოხალისეებში ომეპრაზოლით (20 მგ დღეში) და დიგოქსინით ერთდროულმა მკურნალობამ დიგოქსინის ბიოშეღწევადობა 10%-ით გაზარდა (ათიდან ორ სუბიექტში 30%-მდე).

ეზომეპრაზოლი აინჰიბირებს ძირითად მეტაბოლიზურ ფერმენტს, CYP2C19-ს. ეზომეპრაზოლის 30 მგ და დიაზეპამის - CYP2C19-ის სუბსტრატის ერთდროულმა მიღებამ გამოიწვია დიაზეპამის კლირენსის შემცირება 45%-ით. ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ამ ურთიერთქმედებას ჰქონდეს კლინიკური მნიშვნელობა. 40 მგ ეზომეპრაზოლისა და ფენიტოინის ერთდროულმა პერორალურმა მიღებამ ეპილეფსიით დაავადებულ პაციენტებში გამოიწვია ფენიტოინის მინიმალური პლაზმური დონის 13%-ით მომატება, ამ კვლევაში დოზის კორექცია საჭირო არ იყო.

კლინიკურ კვლევაში ვარფარინით ნამკურნალებ პაციენტებში 40 მგ ეზომეპრაზოლის ერთდროული პერორალური მიღებისას გამოვლინდა, რომ კოაგულაციის დრო დასაშვებ დიაპაზონში იყო, ვარფარინის ნაკლებად ძლიერი R-იზომერის პლაზმური კონცენტრაციის უმნიშვნელო ზრდის მიუხედავად. თუმცა, პერორალურად მისაღები ეზომეპრაზოლის პოსტმარკეტინგული კვლევების პერიოდში, თანმხლები მკურნალობის დროს კლინიკურად მნიშვნელოვანი INR-ის მომატების რამდენიმე იზოლირებული შემთხვევა დაფიქსირდა. ვარფარინით ან კუმარინის სხვა წარმოებულებით მკურნალობის დროს ეზომეპრაზოლით თანმხლები მკურნალობის დაწყებისა და დასრულებისას რეკომენდებულია ვარფარინის პლაზმური კონცენტრაციების მონიტორინგი.

ჯანმრთელი მოხალისეების მონაწილეობით ჩატარებულ კვლევებში დაფიქსირდა ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება კლოპიდოგრელს (300 მგ დამრტყმელი დოზა / 75 მგ შემანარჩუნებელი დოზა) და ეზომეპრაზოლს (პერორალურად 40 მგ დღეში) შორის. ამან გამოიწვია კლოპიდოგრელის აქტიური მეტაბოლიტის ზემოქმედების შემცირება საშუალოდ 40%-ით და თრომბოციტების აგრეგაციის მაქსიმალური ინჰიბირება (მათ შორის ადფ-ის), საშუალოდ 14%-იანი შემცირებით.

რამდენიმე ობზერვაციული კვლევის შედეგები შეუსაბამოა გაზრდილი რისკის მხრივ, ან არ აღინიშნება გულ-სისხლძარღვთა თრომბოემბოლიური მოვლენების რისკის ზრდა კლოპიდოგრელისა და პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორების (PPI) ერთდროული გამოყენებისას.

როდესაც კლოპიდოგრელი გამოიყენებოდა ეზომეპრაზოლის 20 მგ + 81 მგ აცეტილსალიცილის ფიქსირებული დოზის კომბინაციასთან ერთად, კლოპიდოგრელის აქტიური მეტაბოლიტების ექსპოზიცია თითქმის 40%-ით შემცირდა, კლოპიდოგრელის მონოთერაპიასთან შედარებით. თუმცა, ამ სუბიექტებში (ადფ-ით ინდუცირებული) თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბირების მაქსიმალური დონეები მსგავის იყო კლოპიდოგრელის ჯგუფის და კლოპიდოგრელს + კომბინირებული (ეზომეპრაზოლი + აცეტილსალიცილის მჟავის) პროდუქტის ჯგუფის პაციენტებში.

როგორც ომეპრაზოლი, ასევე ეზომეპრაზოლი მოქმედებს როგორც CYP 2C19-ის ინჰიბიტორი. ჯვარედინი კვლევის ფარგლებში, 20 ჯანმრთელ სუბიექტში ომეპრაზოლის 40 მგ დოზით დღეში, ერთი კვირის განმავლობაში მიღებამ გაზარდა ცილოსტაზოლის C_max და AUC შესაბამისად, 18%-ით და 26%-ით, ხოლო მისი ერთ-ერთი აქტიური მეტაბოლიტის - 29%-ით და 69%-ით.

ჯანმრთელ მოხალისეებში 40 მგ ეზომეპრაზოლისა და ცისაპრიდის ერთდროულმა პერორალურმა მიღებამ გამოიწვია პლაზმური კონცენტრაცია-დროის მრუდის ქვეშ ფართობის (AUC) 32%-ით გაზრდა და ელიმინაციის ნახევარგამოყოფის პერიოდის (t_1/2) 31%-ით გახანგრძლივება, თუმცა ცისაპრიდის პლაზმური პიკური დონის მნიშვნელოვანი ზრდა არ დაფიქსირებულა. ცისაპრიდის მონოთერაპიული მიღების შემდეგ დაფიქსირებული QTc ინტერვალის ოდნავ გახანგრძლივება, არ გამოვლენილა და არ გახანგრძლივებულა, როდესაც ცისაპრიდი მიიღებოდა ეზომეპრაზოლთან ერთად.

პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებთან ერთად მიღებისას, ზოგიერთ პაციენტში აღინიშნა მეტოტრექსატის დონის მომატება. მეტოტრექსატის მაღალი დოზებით მიღებისას შესაძლოა საჭირო გახდეს ეზომეპრაზოლის დროებითი შეწყვეტის განხილვა.

დაფიქსირდა ომეპრაზოლის ურთიერთქმედება ზოგიერთ პროტეაზას ინჰიბიტორთან. ამ ურთიერთქმედებების კლინიკური მნიშვნელობა და მექანიზმები ყოველთვის არ არის ცნობილი. ომეპრაზოლით მკურნალობის დროს კუჭის pH-ის მომატებამ შეიძლება შეცვალოს პროტეაზას ინჰიბიტორების შეწოვა. სხვა შესაძლო ურთიერთქმედების მექანიზმებია CYP 2C19-ის ინჰიბირება. ზოგიერთი ანტირეტროვირუსული პრეპარატისთვის, როგორიცაა ატაზანავირი და ნელფინავირი, ომეპრაზოლთან ერთად მიღებისას აღინიშნა შრატისმიერი დონის შემცირება და ამიტომ ერთდროული მიღება არ არის რეკომენდებული. ჯანმრთელ მოხალისეებში ომეპრაზოლის (40 მგ დღეში ერთხელ) და ატაზანავირი 300 მგ/რიტონავირი 100 მგ-ის ერთად მიღებამ გამოიწვია ატაზანავირის ექსპოზიციის მნიშვნელოვანი შემცირება (AUC, C_max და C_min-ისშემცირება დაახლოებით 75%-ით). ატაზანავირის დოზის 400 მგ-მდე გაზრდამ არ დააკომპენსირა ომეპრაზოლის გავლენა ატაზანავირის ექსპოზიციაზე. ჯანმრთელ მოხალისეებში ომეპრაზოლის (20 მგ დღეში ერთხელ) და ატაზანავირი 400 მგ/რიტონავირი 100 მგ-ის ერთდროული მიღებისას, ატაზანავირის ექსპოზიცია დაახლოებით 30%-ით შემცირდა, ატაზანავირი 300 მგ/რიტონავირი 100 მგ დღეში ერთხელ მიღებისას დაფიქსირებულ ექსპოზიციასთან შედარებით, ომეპრაზოლის 20 მგ დღეში ერთხელ მიღების გარეშე. ომეპრაზოლის (40 მგ დღეში ერთხელ) თანმხლები მიღებისას შემცირდა ნელფინავირის საშუალო AUC, C_max და C_min, ხოლო ფარმაკოლოგიურად აქტიური მეტაბოლიტის M8-ის საშუალო AUC, C_max და C_min შემცირდა 75-92%-ით.

საკვინავირის (რიტონავირთან ერთად მიღებისას) შემთხვევაში, ომეპრაზოლით (40 მგ დღეში ერთხელ) თანმხლები მკურნალობისას, აღინიშნა სისხლის შრატში მისი დონის მომატება (80-100%). 20 მგ ომეპრაზოლით დღეში ერთხელ მკურნალობას გავლენა არ მოუხდენია დარუნავირის (რიტონავირთან ერთად მიღებისას) და ამპრენავირის (რიტონავირთან ერთად მიღებისას) ექსპოზიციაზე. ასევე არსებობს ზოგიერთი ანტირეტროვირუსული პრეპარატი, რომელთა შრატისმიერი დონეები უცვლელია ომეპრაზოლთან ერთად მიღებისას. ეზომეპრაზოლის და ისეთ პრეპარატების, როგორიცაა ატაზანავირი და ნელფინავირი, ერთდროული მიღება არ არის რეკომენდებული, ომეპრაზოლისა და ეზომეპრაზოლის მსგავსი ფარმაკოკინეტიკური ეფექტებისა და ფარმაკოდინამიკური თვისებების გამო.

ეზომეპრაზოლს არ აქვს კლინიკურად მნიშვნელოვანი გავლენა ამოქსიცილინის ან ქინიდინის ფარმაკოკინეტიკაზე.

სხვა სამკურნალო საშუალებების გავლენა ეზომეპრაზოლის ფარმაკოკინეტიკაზე

ეზომეპრაზოლი მეტაბოლიზდება CYP2C19-ით და CYP3A4-ით. ეზომეპრაზოლისა და CYP3A4-ის ინჰიბიტორის, კლარითრომიცინის (500 მგ ორჯერ დღეში) ერთდროული პერორალური მიღებისას შეინიშნებოდა ეზომეპრაზოლის AUC-ის გაორმაგება. ეზომეპრაზოლისა და CYP2C19-ის და CYP 3A4-ის კომბინირებული ინჰიბიტორის, როგორიცაა ვორიკონაზოლი, ერთდროული მიღებისას, შესაძლოა ეზომეპრაზოლის ეფექტის გაორმაგება. თუმცა, ორივე შემთხვევაში ეზომეპრაზოლის დოზის კორექტირება საჭირო არ არის.

პრეპარატებმა, რომლებიც აინდუცირებენ CYP2C19-ს ან CYP3A4-ს, ან ორივეს (მაგალითად, რიფამპიცინი და კრაზანა), შეიძლება გამოიწვიონ ეზომეპრაზოლის შრატისმიერი დონის შემცირება, ეზომეპრაზოლის მეტაბოლიზმის გაძლიერების გზით.

4.6 ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია

ზოგადი რეკომენდაცია

ორსულობის კატეგორია: B

რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალები / კონტრაცეფცია

კონტრაცეპტივებთან ურთიერთქმედება მოსალოდნელი არ არის.

ორსულობა

ორსულობის დროს, ადამიანებში ეზომეპრაზოლის გამოყენების შესახებ არსებობს შეზღუდული კლინიკური მონაცემები. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა ეზომეპრაზოლის გამოყენებით, არ აჩვენა პირდაპირი ან ირიბი მავნე ზემოქმედება ემბრიონის/ნაყოფის განვითარებაზე. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა რაცემიული ნარევით არ აჩვენა პირდაპირი ან ირიბი მავნე ზემოქმედება ორსულობაზე, მშობიარობაზე ან პოსტნატალურ განვითარებაზე. თუმცა, საჭიროების შემთხვევაში, სიფრთხილეა საჭირო ამ პრეპარატის ორსული ქალებისთვის დანიშვნისას.

ლაქტაცია

უცნობია, გამოიყოფა თუ არა ეზომეპრაზოლი ადამიანის რძეში. მეძუძურ ქალებში კვლევები არ ჩატარებულა. ამიტომ, თეზოლი P არ უნდა იქნას გამოყენებული აქტიური ლაქტაციის პერიოდში.

ფერტილობა

არ არსებობს ინფორმაცია ეზომეპრაზოლის ფერტილობაზე ზეგავლენის შესახებ.

4.7 გავლენა სატრანსპორტო საშუალებების მართვისა და მექანიზმების გამოყენების უნარზე

ზეგავლენა სატრანსპორტო საშუალებების მართვასა და მექანიზმებთან მუშაობაზე ცნობილი არ არის.

4.8 გვერდითი მოვლენები

ეზომეპრაზოლის პერორალურად მიღების ან ინტრავენურად შეყვანის კლინიკურ კვლევებში და პერორალურად მიღების პოსტმარკეტინგულ კვლევებში გამოვლინდა ან სავარაუდო იყო შემდეგი გვერდითი მოვლენები.

რეაქციები კლასიფიცირდება შემდეგი სიხშირეების მიხედვით:

ძალიან ხშირი (≥ 1/10); ხშირი (≥ 1/100-დან < 1/10-მდე); არახშირი (≥ 1/1.000-დან < 1/100-მდე); იშვიათი (≥ 1/10.000-დან < 1/1.000-მდე); ძალიან იშვიათი (< 1/10.000); უცნობი (არსებული მონაცემებით შეფასება შეუძლებელია).

დარღვევები სისხლისა და ლიმფური სისტემის მხრივ

იშვიათი: ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია;

ძალიან იშვიათი: აგრანულოციტოზი, პანციტოპენია;

დარღვევები იმუნური სისტემის მხრივ

იშვიათი: ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, მაგ. ანგიონევროზული შეშუპება და ანაფილაქსიური რეაქცია/შოკი.

დარღვევები მეტაბოლიზმისა და კვების მხრივ

არახშირი: პერიფერიული შეშუპება;

იშვიათი: ჰიპონატრიემია;

ძალიან იშვიათი: ჰიპომაგნიემია.

ფსიქიატრიული დარღვევები

არახშირი: უძილობა;

იშვიათი: გაღიზიანება, დაბნეულობა, დეპრესია;

ძალიან იშვიათი: აგრესია, ჰალუცინაციები.

დარღვევები ნერვული სისტემის მხრივ

ხშირი: თავის ტკივილი;

არახშირი: თავბრუსხვევა, პარესთეზია, ძილიანობა.

იშვიათი: გემოს დარღვევა.

დარღვევები მხედველობის ორგანოების მხრივ

იშვიათი: მხედველობის დაბინდვა.

დარღვევების სმენის ორგანოების მხრივ და ენტოზური დარღვევები

არახშირი: ვერტიგო.

დარღვევები სასუნთქი გზების, გულმკერდის ორგანოების და შუასაყრის მხრივ

იშვიათი: ბრონქოსპაზმი.

დარღვევები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ

ხშირი: ტკივილი მუცლის არეში, ყაბზობა, დიარეა, მეტეორიზმი, გულისრევა/ღებინება, ფუნდუსის ჯირკვლის პოლიპები (კეთილთვისებიანი);

არახშირი: პირის სიმშრალე;

იშვიათი: სტომატიტი, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის კანდიდოზი;

ძალიან იშვიათი: მიკროსკოპული კოლიტი.

დარღვევები ღვიძლისა და ნაღვლის გამომყოფი გზების მხრივ

არახშირი: ღვიძლისმიერი ფერმენტების მომატება;

იშვიათი: ჰეპატიტი სიყვითლით ან მის გარეშე;

ძალიან იშვიათი: ღვიძლის უკმარისობა, ენცეფალოპათია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ღვიძლის დაავადება.

დარღვევები კანისა და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ

ხშირი: რეაქციები შეყვანის ადგილას*;

*რეაქციები შეყვანის ადგილას ძირითადად დაფიქსირდა კვლევაში, სადაც მაღალი დოზები გამოიყენებოდა 3 დღის (72 საათის) განმავლობაში. ეზომეპრაზოლის ინტრავენური ფორმის არაკლინიკურმა პროგრამამ არ აჩვენა სისხლძარღვების გაღიზიანების ინდიკატორი, თუმცა კანქვეშა (პარავენური) ინექციის შემდეგ, ინექციის ადგილას აღინიშნა ქსოვილების მსუბუქი ანთებითი რეაქცია. არაკლინიკური მონაცემები მიუთითებს, რომ კლინიკური ქსოვილების გაღიზიანება გარკვეულწილად დაკავშირებულია კონცენტრაციასთან.

არახშირი: დერმატიტი, ქავილი, გამონაყარი, ჭინჭრის ციება;

იშვიათი: ალოპეცია, ფოტომგრძნობელობა;

ძალიან იშვიათი: მულტიფორმული ერითემა, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (TEN);

უცნობი: ქვემწვავე კანის წითელი მგლურა (იხ. პარაგრაფი 4.4).

დარღვევები ძვალ-კუნთოვანი სისტემის, შემაერთებელი ქსოვილის და ძვლების მხრივ

არახშირი: ბარძაყის ძვლის, მაჯის ან ხერხემლის მოტეხილობა (იხ. პარაგრაფი 4.4);

იშვიათი: ართრალგია, მიალგია;

ძალიან იშვიათი: კუნთების სისუსტე.

დარღვევები თირკმლის და საშარდე სისტემის მხრივ

ძალიან იშვიათი: ინტერსტიციული ნეფრიტი.

დარღვევები რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლ ების მხრივ

ძალიან იშვიათი: გინეკომასტია.

ზოგადი დარღვევები და დარღვევები შეყვანის ადგილას

იშვიათი: სისუსტე, მომატებული ოფლიანობა.

სხვა განსაკუთრებული პოპულაციები

პედიატრიული პოპულაცია

ეზომეპრაზოლის დღეში ერთხელ განმეორებითი ინტრავენური შეყვანის ფარმაკოკინეტიკის შესაფასებლად ჩატარებულ რანდომიზებულ, ღია-ეტიკეტურ, მრავალეროვნულ კვლევაში, ეზომეპრაზოლი კარგად გადაიტანებოდა 0-18 წლის ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში (იხ. პარაგრაფი 5.2). უსაფრთხოების შედეგები თავსებადია ეზომეპრაზოლის ცნობილ უსაფრთხოების პროფილთან და უსაფრთხოების ახალი გამაფრთხილებელი ნიშნები არ გამოვლენილა.

4.9 დოზის გადაჭარბება

დღეისათვის დოზის გადაჭარბების შესახებ ძალიან შეზღუდული გამოცდილება არსებობს. 280 მგ პერორალური დოზის მიღებისას აღნიშნული სიმპტომებია: სიმპტომები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ და სისუსტე. 80 მგ ეზომეპრაზოლის ერთჯერადი პერორალური და 308 მგ ეზომეპრაზოლის ინტრავენური დოზების 24 საათის განმავლობაში მიღებისას დოზის გადაჭარბების შემთხვევები არ დაფიქსირებულა. სპეციფიკური ანტიდოტი ცნობილი არ არის. ეზომეპრაზოლი ფართოდ უკავშირდება ცილებს და შესაბამისად, არ ექვემდებარება დიალიზს. როგორც დოზის გადაჭარბების ნებისმიერი შემთხვევის დროს, მკურნალობა უნდა იყოს სიმპტომური და უნდა იქნას მიღებული ზოგადი დამხმარე ზომები.

5. ფარმაკოლოგიური თვისებები

5.1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორები

ათქ კოდი: A02BC05

ეზომეპრაზოლი ომეპრაზოლის S-იზომერია და ამცირებს კუჭის მჟავას სეკრეციას მოქმედების სპეციფიკური, მიზნობრივი მექანიზმის მეშვეობით. ის პარიეტალურ უჯრედებში მჟავა ტუმბოს სპეციფიკური ინჰიბიტორია. ომეპრაზოლის როგორც R-, ასევე S-იზომერს მსგავსი ფარმაკოდინამიკური აქტივობა აქვს.

მოქმედების მექანიზმი:

ეზომეპრაზოლი სუსტი ფუძეა. ეზომეპრაზოლი აქტიურდება პარიეტალური უჯრედების სეკრეტორული არხების მჟავა გარემოში კონდენსაციით და ინჰიბირდება H+K+-ატფ-აზას ფერმენტით (მჟავა ტუმბო) და ამგვარად ინჰიბირდება როგორც ბაზალური, ასევე სტიმულირებული მჟავას სეკრეცია.

ფარმაკოდინამიკური ეფექტები

გავლენა კუჭის მჟავას სეკრეციაზე

გასტროეზოფაგური რეფლუქსური დაავადების სიმპტომების მქონე პაციენტებში, ეზომეპრაზოლის 20 მგ და 40 მგ 5-დღიანი პერორალური მიღების შემდეგ, კუჭშიდა pH შენარჩუნებული იყო 4-ზე ზემოთ, საშუალოდ 13 და 17 საათის განმავლობაში, შესაბამისად. ეფექტი მსგავსია ეზომეპრაზოლის პერორალური მიღების ან ინტრავენური შეყვანის მიუხედავად.

პლაზმური კონცენტრაციის ცვლადი პარამეტრის, AUC-ის გამოყენებით, ნაჩვენებია კავშირი მჟავას სეკრეციის ინჰიბირებასა და ეზომეპრაზოლის პერორალური მიღების შემდეგ მჟავას ზემოქმედებას შორის.

ჯანმრთელ მოხალისეებში 80 მგ ეზომეპრაზოლის ბოლუსური ინფუზიის სახით მიღებისას 30 წუთის განმავლობაში, რასაც მოჰყვებოდა 8 მგ/სთ უწყვეტი ინტრავენური ინფუზია 23.5 საათის განმავლობაში, კუჭის pH 4-ზე მეტი და pH 6-ზე მეტი შენარჩუნდა საშუალოდ 21 საათის განმავლობაში და 11-13 საათის განმავლობაში, შესაბამისად, 24 საათის განმავლობაში.

მჟავიანობის ინჰიბირების თერაპიული ეფექტები:

რეფლუქსური ეზოფაგიტის მქონე პაციენტების განკურნების მაჩვენებელი 4 კვირის შემდეგ 40 მგ ეზომეპრაზოლის მიღებისას 78%-ია, ხოლო 8 კვირის ბოლოს - 93%.

რანდომიზებულ, ორმაგ-ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევაში, ენდოსკოპიურად დადასტურებული პეპტიური წყლულიდან სისხლდენის მქონე პაციენტები რანდომიზირდენ ეზომეპრაზოლის საინფუზიო ხსნარის (n=375) ან პლაცებოს (n=389) მიმღებ ჯგუფებში. ენდოსკოპიური ჰემოსტაზის შემდეგ, პაციენტებმა მიიღეს ან 80 მგ ეზომეპრაზოლი ინტრავენური ინფუზიის სახით 30 წუთის განმავლობაში, რასაც მოჰყვა უწყვეტი ინფუზია 8 მგ საათში, ან პლაცებო 72 საათის განმავლობაში. საწყისი 72-საათიანი პერიოდის შემდეგ, ყველა პაციენტმა მიიღო 40 მგ პერორალური ეზომეპრაზოლი 27 დღის განმავლობაში მჟავას დათრგუნვის მიზნით. 3 დღის განმავლობაში ხელახალი სისხლდენის შემთხვევები ეზომეპრაზოლის ინტრავენურად მიმღებ ჯგუფში იყო 5.9%, ხოლო პლაცებოს ჯგუფში 10.3% (p=0.0256). მკურნალობიდან 7 და 30 დღის შემდეგ, ეზომეპრაზოლით ნამკურნალებ ჯგუფში ხელახალი სისხლდენის შემთხვევები პლაცებოთი ნამკურნალებ ჯგუფთან შედარებით შესაბამისად 7.2% იყო 12.9%-ის წინააღმდეგ (p=0.0096) და 7.7%, 13.6%-ის წინააღმდეგ (p=0.0092).

მჟავას სეკრეციასთან დაკავშირებული სხვა ეფექტები:

მჟავას სეკრეციის დამთრგუნველი პრეპარატებით მკურნალობის დროს, შრატის გასტრინი იზრდებოდა მჟავას სეკრეციის შემცირების საპასუხოდ. ქრომოგრანინი A-ის ( CgA ) დონე ასევე იზრდება კუჭის მჟავიანობის შემცირების გამო. CgA-ის დონის მომატებამ შეიძლება დაბლოკოს ნეიროენდოკრინული სიმსივნეების გამოკვლევა. ამ დაბლოკვის თავიდან ასაცილებლად, ეზომეპრაზოლით მკურნალობა უნდა შეწყდეს CgA-ის გაზომვამდე სულ მცირე 5 დღით ადრე.

ზოგიერთ პაციენტში პერორალური ეზომეპრაზოლით ხანგრძლივი მკურნალობის დროს დაფიქსირდა ენტეროქრომაფინის მსგავსი უჯრედების (ECL) რაოდენობის მომატება, რაც შესაძლოა დაკავშირებული იყოს შრატში გასტრინის დონის მატებასთან.

კუჭის ჯირკვლოვანი კისტების წარმოქმნის შემთხვევები დაფიქსირდა მჟავას სეკრეციის დამთრგუნველი პრეპარატებით ხანგრძლივი პერორალური მკურნალობის დროს, რაც გარკვეულწილად მომატებული სიხშირით გამოვლინდა. ეს კეთილთვისებიანი და შექცევადი ცვლილებები ასოცირდება მჟავას სეკრეციის ინჰიბირებასთან.

კუჭის მჟავიანობის შემცირება, რომელიც გამოწვეულია ნებისმიერი საშუალებით, მათ შორის პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებით, ზრდის კუჭის ბაქტერიების რაოდენობას, რომლებიც ჩვეულებრივ კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში არსებობენ. პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს კუჭ-ნაწლავის ინფექციების, როგორიცაა სალმონელა და კამპილობაქტერია, ხოლო ჰოსპიტალიზებული პაციენტებში, ასევე შესაძლოა Clostridium difficile-ის განვითარების რისკის უმნიშვნელო ზრდა.

შედარებითი კლინიკური კვლევები

5-ჯგუფიან ჯვარედინ კვლევაში, დღეში ერთხელ მიიღებოდა პერორალური ეზომეპრაზოლი 40 მგ, ლანსოპრაზოლი 30 მგ, ომეპრაზოლი 20 მგ, პანტოპრაზოლი 40 მგ და რაბეპრაზოლი 20 მგ და შეფასდა 24-საათიანი კუჭშიდა pH პროფილი 24 სიმპტომური გასტროეზოფაგური რეფლუქსური დაავადების მქონე პაციენტში. მე-5 დღეს, კუჭის pH 4.0-ზე დაბალი დარჩა ეზომეპრაზოლის მიღების შემთხვევაში 15.3 საათის განმავლობაში, რაბეპრაზოლის შემთხვევაში 13.3 საათის განმავლობაში, ომეპრაზოლის შემთხვევაში 12.9 საათის განმავლობაში, ლანსოპრაზოლის შემთხვევაში 12.7 საათის განმავლობაში და პანტოპრაზოლის შემთხვევაში 11.2 საათის განმავლობაში (p ≤ 0.001 ეზომეპრაზოლსა და ყველა სხვა შედარების ჯგუფს შორის განსხვავებებისთვის). ეზომეპრაზოლმა ასევე შეინარჩუნა 4.0-ზე მეტი pH პაციენტების მნიშვნელოვნად მაღალ პროცენტულ მაჩვენებელში, ვიდრე სხვა პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებმა (p < 0.05).

პედიატრიული პოპულაცია

1 თვეზე ნაკლები ასაკის ახალშობილებში და 1-დან 11 თვემდე ასაკის ბავშვებში ეზომეპრაზოლის 0.5 მგ/კგ და 1.0 მგ/კგ დოზების განმეორებითი პერორალური მიღების შემდეგ კუჭის pH-ზე ზემოქმედება, რაც აიხსნება პროცენტული ცვლილებით საბაზისოდან კუჭშიდა pH-ის > 4, მსგავსია 20 მგ ეზომეპრაზოლის მიღების შემდეგ დაფიქსირებული ეფექტისა.

გარდა ამისა, 0.5 მგ/კგ და 1.0 მგ/კგ ეზომეპრაზოლმა გამოიწვია საყლაპავის მჟავას ზემოქმედების მნიშვნელოვანი შემცირება 1 თვეზე ნაკლები ასაკის ახალშობილებში და 1-დან 11 თვემდე ასაკის ჩვილებში.

უსაფრთხოების პროფილი, როგორც ჩანს, მსგავსი იყო მოზრდილებში დაფიქსირებული პროფილისა.

კვლევაში, რომელშიც მონაწილეობდნენ გასტროეზოფაგური რეფლუქსური დაავადების მქონე პედიატრიული პაციენტები (

5.2 ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

შეწოვა:

ინტრავენური ინექციის/ინფუზიის შემდეგ შეწოვა 100%-ია.

განაწილება:

ჯანმრთელ პირებში წონასწორობის მდგომარეობაში განაწილების მოცულობა დაახლოებით 0.22 ლ/კგ-ია. ეზომეპრაზოლი პლაზმის ცილებს 97%-ით უკავშირდება.

ბიოტრანსფორმაცია:

ეზომეპრაზოლი სრულად მეტაბოლიზდება ციტოქრომ P450-ის სისტემის (CYP) მეშვეობით. ეზომეპრაზოლის მეტაბოლიზმის ძირითადი ნაწილი დამოკიდებულია პოლიმორფულ CYP2C19-ზე, რომელიც პასუხისმგებელია ეზომეპრაზოლის ჰიდროქსი- და დესმეთილ მეტაბოლიტების წარმოქმნაზე. დარჩენილი ნაწილი დამოკიდებულია სხვა სპეციფიკურ იზოფორმზე, CYP3A4-ზე, რომელიც პასუხისმგებელია ეზომეპრაზოლის სულფონის, მთავარი პლაზმური მეტაბოლიტის წარმოქმნაზე.

შემდეგი პარამეტრები ასახავს ფარმაკოკინეტიკას იმ სუბიექტებში, რომლებშიც CYP2C19 ფერმენტი ფუნქციონირებს (ინტენსიური მეტაბოლიზატორები).

ეზომეპრაზოლის ძირითადი მეტაბოლიტები გავლენას არ ახდენენ კუჭის მჟავას სეკრეციაზე.

პლაზმური კონცენტრაცია-დროის მრუდის ქვეშ არსებული ფართობი იზრდება ეზომეპრაზოლის განმეორებითი გამოყენებისას. ეს ზრდა დოზადამოკიდებულია და დოზა-AUC-ის დამოკიდებულება განმეორებითი დოზების მიღების შემდეგ წრფივი არ არის. დრო და დოზაზე დამოკიდებულება შეიძლება გამოწვეული იყოს პირველი გავლის მეტაბოლიზმის და სისტემური კლირენსის შემცირებით, რაც გამოწვეულია CYP2C19 ფერმენტის ეზომეპრაზოლით და/ან მისი სულფონური მეტაბოლიტის მიერ ინჰიბირებით.

გამოყოფა:

ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ პლაზმური კლირენსი დაახლოებით 17 ლ/სთ-ია, ხოლო განმეორებითი მიღების შემდეგ დაახლოებით 9 ლ/სთ. დღეში ერთხელ განმეორებითი დოზის მიღების შემდეგ პლაზმური ნახევარგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით 1.3 საათს შეადგენს.

ეზომეპრაზოლი მთლიანად გამოიყოფა პლაზმიდან დოზებს შორის, დღეში ერთხელ მიღებისას დაგროვების ტენდენცია არ შეინიშნება.

ეზომეპრაზოლის პერორალური დოზის თითქმის 80% გამოიყოფა მეტაბოლიტების სახით შარდში, დანარჩენი კი განავლით. შარდში გვხვდება საწყისი პრეპარატის 1%-ზე ნაკლები.

პაციენტების დამახასიათებელი თვისებები

ადამიანების პოპულაციის დაახლოებით 3%-ში CYP2C19-ის ფერმენტი არ ფუნქციონირებს და მათ „სუსტი მეტაბოლიზატორები“ ეწოდებათ. ამ პირებში ეზომეპრაზოლის მეტაბოლიზმი, სავარაუდოდ, ძირითადად CYP3A4-ით კატალიზდება. 40 მგ ეზომეპრაზოლის დღეში ერთხელ განმეორებითი მიღების შემდეგ, საშუალო საერთო ექსპოზიცია დაახლოებით 100%-ით მაღალი იყო სუსტ მეტაბოლიზატორებში, ვიდრე ფუნქციური CYP2C19-ის ფერმენტის მქონე სუბიექტებში (სწრაფი მეტაბოლიზატორები). საშუალო პიკური პლაზმური კონცენტრაციები დაახლოებით 60%-ით გაიზარდა. მსგავსი განსხვავებები დაფიქსირდა ეზომეპრაზოლის ინტრავენური მიღების შემდეგ. ამ მონაცემებს არანაირი გავლენა არ აქვს ეზომეპრაზოლის დოზირებაზე.

ეზომეპრაზოლის მეტაბოლიზმი ხანდაზმულებში (71-80 წლის) მნიშვნელოვნად არ იცვლება.

40 მგ ეზომეპრაზოლის ერთჯერადი პერორალური დოზის შემდეგ, საშუალო საერთო ექსპოზიცია ქალებში დაახლოებით 30%-ით მეტია, ვიდრე მამაკაცებში. დღეში ერთხელ განმეორებითი მიღების შემდეგ სქესთა შორის განსხვავება არ შეინიშნება. მსგავსი განსხვავებები დაფიქსირდა ეზომეპრაზოლის ინტრავენური მიღების დროსაც. ამ მონაცემებს გავლენა არ აქვს ეზომეპრაზოლის დოზირებაზე.

თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში კვლევები არ ჩატარებულა. ვინაიდან თირკმელი პასუხისმგებელია ეზომეპრაზოლის მეტაბოლიტების, მაგრამ არა საწყისი ნაერთის გამოყოფაზე, ეზომეპრაზოლის მეტაბოლიზმის ცვლილება თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში მოსალოდნელი არ არის.

ღვიძლის მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის დაავადების მქონე პაციენტებში ეზომეპრაზოლის მეტაბოლიზმი შეიძლება დაქვეითებული იყოს. ღვიძლის მძიმე დაავადების მქონე პაციენტებში მეტაბოლური სიჩქარე შემცირებულია, რაც იწვევს ეზომეპრაზოლის საერთო ექსპოზიციის გაორმაგებას. ამიტომ, გასტროეზოფაგური რეფლუქსური დაავადების მქონე პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ღვიძლის მძიმე დაავადება მაქსიმალურმა დოზამ არ უნდა გადააჭარბოს 20 მგ-ის. სისხლდენის მქონე წყლულების და ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის, 80 მგ საწყისი ბოლუსური დოზის შემდეგ, შეიძლება საკმარისი იყოს 4 მგ/სთ მაქსიმალური უწყვეტი ინტრავენური ინფუზია 71.5 საათის განმავლობაში. ეზომეპრაზოლი ან მისი ძირითადი მეტაბოლიტები არ ავლენენ დაგროვების ტენდენციას დღეში ერთხელ გამოყენებისას.

პედიატრიული პოპულაცია

რანდომიზებულ, ღია-ეტიკეტურ, მრავალეროვნულ, განმეორებითი დოზის კვლევაში, ეზომეპრაზოლი დაინიშნა დღეში ერთხელ, 3-წუთიანი ინექციის სახით 0-დან 18 წლამდე ასაკის 50 პედიატრიულ პაციენტში, ეზომეპრაზოლის ფარმაკოკინეტიკის შესაფასებლად.

0-დან 1 თვემდე* ასაკის პაციენტებში ეზომეპრაზოლის 0.5 მგ/კგ ინტრავენური შეყვანის შემდეგ დაფიქსირებული ეზომეპრაზოლის ექსპოზიცია უფრო დაბალია, ვიდრე 1-დან 11 თვემდე ასაკის პაციენტებში 1.0 მგ/კგ-ის მიღებისას დაფიქსირებული, მაგრამ შედარებადია 1 და 5 წლის ბავშვებში 10 მგ-ის, 6 და 11 წლის ბავშვებში 10 მგ-ის და 12 და 18 წლის ბავშვებში 20 მგ-ის მიღებისას დაფიქსირებული მაჩვენებლების. ამ დოზებით ექსპოზიციის დონეები უფრო მაღალია, ვიდრე მოზრდილებში 20 მგ-ის მიღებისას დაფიქსირებული, მაგრამ უფრო დაბალია, ვიდრე 40 მგ ეზომეპრაზოლის ინტრავენური შეყვანისას დაფიქსირებული. ეზომეპრაზოლის ექსპოზიცია ინტრავენური შეყვანის შემდეგ 1.0 მგ/კგ დოზით 1-დან 11 თვემდე ასაკის ბავშვებში, 20 მგ დოზით 6-დან 11 წლამდე ასაკის ბავშვებში და 40 მგ დოზით 12-დან 18 წლამდე ასაკის მოზარდებში მსგავსი იყო მოზრდილებში 40 მგ ეზომეპრაზოლის ინტრავენური შეყვანის შემდეგ დაფიქსირებული მაჩვენებლებისა.

მოდელზე დაფუძნებული პროგნოზები მიუთითებს, რომ C_ss,max ეზომეპრაზოლის 10-წუთიანი, 20-წუთიანი და 30-წუთიანი ინფუზიების ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, ყველა ასაკობრივ და დოზირების ჯგუფში, საშუალოდ, 37%-დან 49%-მდე, 54%-დან 66%-მდე და 61%-დან 72%-მდე შემცირდება შესაბამისად, 3-წუთიან ინექციასთან შედარებით.

* 0-დან 1 თვემდე ასაკობრივი ჯგუფის პაციენტი განისაზღვრა, როგორც პაციენტი, რომელთა კორექტირებული ასაკი იყო > 32 სრული კვირა და 44 სრული კვირა.

5.3 უსაფრთხოების პრეკლინიკური მონაცემები

პრეკლინიკური კვლევები არ ავლენს განსაკუთრებულ საფრთხეს ადამიანისთვის, ერთჯერადი და განმეორებითი დოზის ტოქსიკურობის, ემბრიონულ-ნაყოფის ტოქსიკურობისა და მუტაგენურობის ტრადიციულ კვლევებზე დაყრდნობით.

რაცემიული ნარევის პერორალური მიღების კანცეროგენულობის კვლევებმა ვირთაგვებში აჩვენა კუჭის ECL-უჯრედების ჰიპერპლაზია და კარცინოიდები. ვირთაგვების ეს კუჭისმიერი ეფექტები გამოწვეულია უწყვეტი, მნიშვნელოვანი ჰიპერგასტრინემიით, რომელიც დაკავშირებულია კუჭის მჟავას წარმოების შემცირებასთან და შეინიშნება კუჭის მჟავას სეკრეციის ინჰიბიტორებით ხანგრძლივი მკურნალობის შემდეგ. ეზომეპრაზოლის ინტრავენური ფორმების არაკლინიკურმა პროგრამამ არ აჩვენა ვაზო -გაღიზიანების ნიშნები, მაგრამ კანქვეშა (პარავენური) შეყვანის შემდეგ ინექციის ადგილას აღინიშნა ქსოვილების მსუბუქი ანთებითი რეაქცია (იხ. პარაგრაფი 4.8).

6. ფარმაცევტული მახასიათებლები

6.1 დამხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი

დინატრიუმის ედეტატი,

ნატრიუმის ჰიდროქსიდი,

საინექციო წყალი.

6.2 შეუთავსებლობ ები

გახსნილი ხსნარის დაშლა დიდწილად დამოკიდებულია pH-ზე და შესაბამისად, პროდუქტი უნდა მომზადდეს მხოლოდ 0.9%-იანი ნატრიუმის ქლორიდით, როგორც ეს მითითებულია ინტრავენური გამოყენებისთვის 4.2 პარაგრაფში. გახსნილი ხსნარი არ უნდა შეერიოს სხვა პრეპარატს და არ უნდა მოხდეს მისი შეყვანა სხვა პრეპარატთან ერთად იმავე საინფუზიო კომპლექტში.

6.3 ვარგისიანობის ვადა

24 თვე

შენახვის ვადა გახსნის შემდეგ

გახსნილი ხსნარის ქიმიური და ფიზიკური სტაბილურობა დადასტურებულია 12 საათის განმავლობაში 25°C ტემპერატურაზე. მიკრობიოლოგიური თვალსაზრისით, გახსნილი ხსნარი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული.

6.4 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

შეინახეთ თ ეზოლი P-ს ფლაკონი გარე კოლოფში, სინათლისგან დასაცავად.

ფლაკონების შენახვა შესაძლებელია 24 საათამდე, ყუთის გარეთ, ნორმალური განათების პირობებში.

ინახება 25^°C-ზე დაბალ ოთახის ტემპერატურაზე.

მიკრობიოლოგიური თვალსაზრისით, პროდუქტი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული. თუ დაუყოვნებლივ არ გამოიყენება, შენახვის ვადა და პირობები იქნება მომხმარებლის პასუხისმგებლობა და ჩვეულებრივ, 25°C ტემპერატურაზე შენახვის ვადა არ უნდა აღემატებოდეს 12 საათს.

6.5 შეფუთვის ტიპი და შიგთავსი

1 ცალი 6 მლ-იან I ტიპის უფერო შუშის ფლაკონში, ბრომბუტილის რეზინის საცობით და გამჭვირვალე ფლიპ-ოფ თავსახურით, მოთავსებულია კოლოფში.

6.6 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები უტილიზაციისას და სხვაგვარი დამუშავების დროს

გამოყენებამდე გახსნილი ხსნარი უნდა შემოწმდეს ვიზუალურად ნაწილაკების არსებობაზე და შეფერილობაზე. გამოიყენება მხოლოდ სუფთა ხსნარი. მხოლოდ ერთჯერადი გამოყენებისთვის. გახსნილი ხსნარის ნახევარი გამოიყენეთ 20 მგ დოზის მისაღებად. გამოუყენებელი ხსნარი უნდა გადაიღვაროს.

არ გადაყროთ მედიკამენტები, რომელსაც გაუვიდა ვადა ან აღარ იყენებთ! ჩააბარეთ შემგროვებელ სისტემაში, რომელიც განსაზღვრულია გარემოსა და ურბანიზაციის სამინისტროს მიერ.

ინექცია 40 მგ

საინექციო ხსნარი (8 მგ/მლ) მზადდება 5 მლ 0.9%-იანი ნატრიუმის ქლორიდის დამატებით ინტრავენური გამოყენებისთვის განკუთვნილ ეზომეპრაზოლის 40 მგ ფლაკონში.

განზავებული ხსნარი არის სუფთა და უფერო ან ძალიან ღია ყვითელი ფერის.

ინფუზია 40 მგ

საინფუზიო ხსნარი მზადდება 40 მგ ეზომეპრაზოლის ფლაკონის შიგთავსის გახსნით 100 მლ-მდე 0.9%-იან ნატრიუმის ქლორიდში ინტრავენური გამოყენებისთვის.

განზავებული ხსნარი არის სუფთა და უფერო ან ძალიან ღია ყვითელი ფერის.

გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს „სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის რეგულაციის“ და „შეფუთვისა და შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის რეგულაციების“ შესაბამისად.

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

7. სავაჭრო ნებართვის მფლობელი

POLİFARMA İLAÇ SAN. VE TİC. A.Ş.

Vakıflar OSB Mahallesi, Sanayi Caddesi

No:22/1 Ergene/TEKİRDAĞ/TURKEY

ტელ: +90 282 675 14 04

ფაქსი: +90 282 675 14 05

ელ. ფოსტა: [email protected]

8. სავაჭრო ნებართვის ნომერი

2018/283

9. პირველი ლიცენზიის/ლიცენზიის განახლების თარიღი

პირველი ლიცენზიის თარიღი: 23.05.2018

ლიცენზიის განახლების თარიღი: -

10. ტექსტის გადახედვის თარიღი