ნიუვასტი პლიუსი 10მგ/10მგ #30ტ

პროდუქტის მახასიათებლების შემაჯამებელი ანგარიში

1. სამკურნალო საშუალების დასახელება:

ნიუვასტი პლიუსი (NEWVAST PLUS) 5მგ+10მგ შემოგარსული ტაბლეტები

ნიუვასტი პლიუსი (NEWVAST PLUS) 10მგ+10მგ შემოგარსული ტაბლეტები

ნიუვასტი პლიუსი (NEWVAST PLUS) 20მგ+10მგ შემოგარსული ტაბლეტები

ნიუვასტი პლიუსი (NEWVAST PLUS) 40მგ+10მგ შემოგარსული ტაბლეტები

2. ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

ნიუვასტი პლიუსი 5მგ+10მგ: თითო შემოგარსული ტაბლეტის შემადგენლობაში შედის 5.20მგ როზუვასტატინის კალციუმი (5მგ როზუვასტატინის ექვივალენტი) და 10 მგ ეზეტიმიბი.

ნიუვასტი პლიუსი 10მგ+10მგ: თითო შემოგარსული ტაბლეტის შემადგენლობაში შედის 10.40მგ როზუვასტატინის კალციუმი (10მგ როზუვასტატინის ექვივალენტი) და 10მგ ეზეტიმიბი.

ნიუვასტი პლიუსი 20მგ+10მგ: თითო შემოგარსული ტაბლეტის შემადგენლობაში შედის 20.80 მგ როზუვასტატინის კალციუმი (20მგ როზუვასტატინის ექვივალენტი) და 10 მგ ეზეტიმიბი.

ნიუვასტი პლიუსი 40მგ+10მგ: თითო შემოგარსული ტაბლეტის შემადგენლობაში შედის 41.60მგ როზუვასტატინის კალციუმი (40მგ როზუვასტატინის ექვივალენტი) და 10 მგ ეზეტიმიბი.

შემავსებელი ცნობილი მოქმედებით:

ნიუვასტი პლიუსი 5მგ+10მგ: თითო შემოგარსული ტაბლეტის შემადგენლობაში შედის 200.50მგ ლაქტოზის მონოჰიდრატი.

ნიუვასტი პლიუსი 10მგ+10მგ: თითო შემოგარსული ტაბლეტის შემადგენლობაში შედის 200.50მგ ლაქტოზის მონოჰიდრატი.

ნიუვასტი პლიუსი 20მგ+10მგ: თითო შემოგარსული ტაბლეტის შემადგენლობაში შედის 200.50მგ ლაქტოზის მონოჰიდრატი.

ნიუვასტი პლიუსი 40მგ+10მგ: თითო შემოგარსული ტაბლეტის შემადგენლობაში შედის 205.54მგ ლაქტოზის მონოჰიდრატი.

შემავსებლების სრული ჩამონათვალი იხილეთ პუნქტ 6.1-ში.

3. წამლის ფორმა

შემოგარსული ტაბლეტები.

5მგ+10მგ: ღია ყვითელი ფერის, მრგვალი, ორმხრივ ამოზნექილი, შემოგარსული ტაბლეტები, დაახლოებით 10მმ დიამეტრის, ერთ მხარეს დატანილი წარწერით „EL 5“.

10მგ+10მგ: ბეჟი ფერის, მრგვალი, ორმხრივ ამოზნექილი, შემოგარსული ტაბლეტები, დაახლოებით 10მმ დიამეტრის, ერთ მხარეს დატანილი წარწერით „EL 4“.

20მგ+10მგ: ყვითელი ფერის, მრგვალი, ორმხრივ ამოზნექილი, შემოგარსული ტაბლეტები, დაახლოებით 10მმ დიამეტრის, ერთ მხარეს დატანილი წარწერით „EL 3“.

40მგ+10მგ: თეთრი ფერის, მრგვალი, ორმხრივ ამოზნექილი, შემოგარსული ტაბლეტები, დაახლოებით 10მმ დიამეტრის, ერთ მხარეს დატანილი წარწერით „EL 2“.

4. კლინიკური მონაცემები

4.1. თერაპიული ჩვენებები

პირველადი ჰიპერქოლესტერინემია:

ნიუვასტი პლიუსი ინიშნება დიეტასთან ერთად დამატებით, ჩანაცვლებითი თერაპიის სახით ზრდასრულ პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ პირველადი ჰიპერქოლესტერინემია, რომელიც ადექვატურად კონტროლდება ცალკეული ნივთიერებების ერთდროული მიღების ფონზე, კომბინირებული პრეპარატის დოზებით, თუმცა ცალკეული მედიკამენტების სახით.

გულ-სისხლძარღვთა გართულებების პრევენცია

ნიუვასტი პლიუსი ინიშნება ჩანაცვლებითი თერაპიის სახით ზრდასრულ პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ გულის კორონარული დაავადება (CHD) და მწვავე კორონარული სინდრომი (ACS), რომელიც ადექვატურად კონტროლდება ცალკეული ნივთიერებების ერთდროული მიღების ფონზე, კომბინირებული პრეპარატის დოზებით, თუმცა ცალკეული მედიკამენტების სახით.

4.2. დოზირება და მიღების წესი:

დოზირება

ნიუვასტი პლიუსი ინიშნება ზრდასრულ პაციენტებში, როცა ჰიპერქოლესტერინემია ადექვატურად კონტროლდება მონოკომპონენტური პრეპარატების ცალ-ცალკე მიღებით რეკომენდებული კომბინაციის დოზებით.

მკურნალობის დაწყებამდე პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს ქოლესტერინის დონის შემამცირებელ სტანდარტულ დიეტაზე, რომელიც უნდა გაგრძელდეს ნიუვასტი პლიუსით მკურნალობის დროსაც.

რეკომენდებული დოზა შეადგენს დღეში ერთ ტაბლეტს, საკვებთან ერთად ან მის გარეშე.

ნიუვასტი პლიუსის გამოყენება არ არის რეკომენდებული საწყისი მკურნალობისათვის. მკურნალობა უნდა დაიწყოს ან აუცილებლობის შემთხვევაში დოზის კორექცია უნდა მოხდეს მხოლოდ მონოკომპონენტებით, ხოლო შესაბამისი დოზების შერჩევის შემდეგ შეგიძლიათ გადახვიდეთ შესაბამისი კონცენტრაციის ფიქსირებული დოზების კომბინაციაზე.

ნიუვასტი პლიუსი 5 მგ+10 მგ, 10 მგ+10 მგ და 20 მგ+10 მგ შემოგარსული ტაბლეტები არ არის რეკომენდებული იმ პაციენტების სამკურნალოდ, რომლებსაც ესაჭიროებათ როზუვასტატინი 40მგ დოზით.

ნიუვასტი პლიუსის მიღება რეკომენდებულია ნაღვლის მჟავათა სეკვესტრანტების მიღებამდე ≥2 საათით ადრე ან მიღებიდან ≥4 საათის შემდეგ.

პედიატრიული პოპულაცია

18 წლამდე ასაკის ბავშვებში ნიუვასტი პლიუსის გამოყენების უსაფრთხოება და ეფექტურობა ჯერჯერობით დადგენილი არ არის. ხელმისაწვდომი მონაცემები მოცემულია 4.8, 5.1 და 5.2 პუნქტებში, თუმცა დოზირების რეკომენდაციის გაცემა შეუძლებელია.

ხანდაზმულები

>70 წლის პაციენტებში რეკომენდებული საწყისი დოზაა 5მგ როზუვასტატინი (იხ. პუნქტი 4.4). კომბინაციის გამოყენება არ არის რეკომენდებული საწყისი მკურნალობისათვის. მკურნალობა უნდა დაიწყოს ან აუცილებლობის შემთხვევაში დოზის კორექცია უნდა მოხდეს მხოლოდ მონოკომპონენტებით, ხოლო შესაბამისი დოზების შერჩევის შემდეგ შეგიძლიათ გადახვიდეთ შესაბამისი კონცენტრაციის ფიქსირებული დოზების კომბინაციაზე.

თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტები

თირკმლის ფუნქციის მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის დარღვევის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია არ არის საჭირო. თირკმლის საშუალო სიმძიმის დარღვევის მქონე პაციენტებისთვის (კრეატინინის კლირენსი <60 მლ/წთ) რეკომენდებული საწყისი დოზაა 5მგ როზუვასტატინი. ფიქსირებული დოზების კომბინაციის გამოყენება არ არის რეკომენდებული საწყისი მკურნალობისათვის. მკურნალობის დასაწყებად ან დოზის შესაცვლელად უნდა იქნას გამოყენებული მონოკომპონენტური პრეპარატები.

ნიუვასტი პლიუსი 40 მგ+10 მგ შემოგარსული ტაბლეტები უკუნაჩვენებია თირკმლის საშუალო სიმძიმის დარღვევის მქონე პაციენტებში. როზუვასტატინის გამოყენება ნებისმიერი დოზით უკუნაჩვენებია თირკმლის მძიმე დარღვევის დროს (იხ. პუნქტები 4.3 და 5.2).

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტები

ღვიძლის ფუნქციის მსუბუქი სიმძიმის დარღვევის (5-6 ქულა Child-Pugh-ის შკალის მიხედვით) მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია არ არის საჭირო. ნიუვასტი პლიუსის გამოყენება არ არის რეკომენდებული ღვიძლის ფუნქციის საშუალო სიმძიმის (7-9 ქულა Child-Pugh-ის შკალის მიხედვით) ან მძიმე დარღვევის(>9 ქულა Child-Pugh-ის შკალის მიხედვით) მქონე პაციენტებში (იხ. პუნქტები 4.4 და 5.2). ნიუვასტი პლიუსის გამოყენება უკუნაჩვენებია პაციენტებში ღვიძლის დაავადებებით აქტიურ ფაზაში (იხ. პუნქტი 4.3).

რასა

გაზრდილი სისტემური ექსპოზიცია აღინიშნა აზიური წარმოშობის პირებში (იხ. პუნქტი 4.4 და პუნქტი 5.2). აზიური წარმოშობის პაციენტებისთვის რეკომენდებული საწყისი დოზაა 5 მგ როზუვასტატინი. ფიქსირებული დოზების კომბინაციის გამოყენება არ არის რეკომენდებული საწყისი მკურნალობისათვის. მკურნალობის დასაწყებად ან დოზის შესაცვლელად უნდა იქნას გამოყენებული მონოკომპონენტური პრეპარატები.

ნიუვასტი პლიუსი 40 მგ+10 მგ შემოგარსული ტაბლეტები უკუნაჩვენებია აღნიშნულ პაციენტებში (იხ. პუნქტი 4.3 და პუნქტი 5.2).

გენეტიკური პოლიმორფიზმი

ცნობილია გენეტიკური პოლიმორფიზმის სპეციფიკური ტიპები, რომლებიც ზრდის როზუვასტატინის ექსპოზიციას (იხ. პუნქტი 5.2). ასეთ შემთხვევაში რეკომენდებულია ნიუვასტი პლიუსის უფრო დაბალი სადღეღამისო დოზა.

მიოპათიისადმი მიდრეკილი პაციენტები

რეკომენდებული საწყისი დოზა არის 5 მგ როზუვასტატინი (იხ. პუნქტი 4.4). ფიქსირებული დოზების კომბინაციის გამოყენება არ არის რეკომენდებული საწყისი მკურნალობისათვის. მკურნალობის დასაწყებად ან დოზის შესაცვლელად უნდა იქნას გამოყენებული მონოკომპონენტური პრეპარატები. ნიუვასტი პლიუსი 40 მგ+10 მგ შემოგარსული ტაბლეტები უკუნაჩვენებია ზოგიერთ ასეთ პაციენტში (იხ. პუნქტი 4.3).

სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ერთად გამოყენება

როზუვასტატინი წარმოადგენს სხვადასხვა გადამტანი ცილების (მაგალითად, OATP1B1 და BCRP) სუბსტრატს. მიოპათიის (მათ შორის რაბდომიოლიზის) განვითარების რისკი იზრდება, NEWVAST FORTE-ს გარკვეულ სამკურნალო საშუალებებთან ერთად გამოყენების დროს, რის შედეგადაც შეიძლება გაზარდოს როზუვასტატინის პლაზმური კონცენტრაცია ამ გადამტან ცილებთან ურთიერთქმედების შედეგად (მაგ., ციკლოსპორინი და პროტეაზას ზოგიერთი ინჰიბიტორი, მათ შორის რიტონავირის კომბინაციები ატაზანავირთან, ლოპინავირთან და/ან ტიპრანავირთან; იხილეთ 4.4 და 4.5 პუნქტები).

თუ შესაძლებელია, უნდა განიხილებოდეს ალტერნატიული მედიკამენტების გამოყენება, ხოლო, საჭიროების შემთხვევაში, ნიუვასტი პლიუსით მკურნალობის დროებითი შეწყვეტა. იმ შემთხვევაში, თუ გარდაუვალია ამ პრეპარატების ნიუვასტ პლიუსთან ერთად გამოყენება, კომბინირებულ მკურნალობასთან და როზუვასტატინის დოზის კორექციასთან დაკავშირებული სარგებელი და რისკი გულდასმით უნდა იქნას განხილული (იხილეთ პუნქტი 4.5).

მიღების წესი

განკუთვნილია პერორალური გამოყენებისთვის.

ნიუვასტი პლიუსის მიღება შესაძლებელია დღის ნებისმიერ დროს, საკვებთან ერთად ან მის გარეშე. გადაყლაპეთ ტაბლეტი მთლიანად, წყლის მიყოლებით.

4.3. უკუჩვენებები

ნიუვასტი პლიუსი უკუნაჩვენებია:

- პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ მომატებული მგრძნობელობა აქტიური ნივთიერებების (როზუვასტატინი, ეზეტიმიბი) ან 6.1. პუნქტში მითითებული რომელიმე შემავსებლის მიმართ.

- პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ ღვიძლის აქტიური დაავადება, მათ შორის, სისხლის პლაზმაში ტრანსამინაზების აუხსნელი მუდმივი მომატება და ტრანსამინაზების ნებისმიერი მომატება, რომელიც 3-ჯერ აღემატება ნორმის ზედა ზღვარს (ULN).

- ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში, ასევე რეპროდუქციული ასაკის ქალებში, რომლებიც არ იყენებენ შესაბამის კონტრაცეფციას.

- თირკმლის ფუნქციის მძიმე დარღვევის (კრეატინინის კლირენსი <30 მლ/წთ) დროს.

- მიოპათიის დროს.

- პაციენტებში, რომლებიც ღებულობენ ციკლოსპორინს.

ნიუვასტი პლიუსი 40მგ+10მგ შემოგარსული ტაბლეტები უკუნაჩვენებია პაციენტებში მიოპათიის/რაბდომიოლიზის განვითარების წინასწარგანწყობის არსებობისას. ასეთი ფაქტორებია:

- თირკმლის ფუნქციის საშუალო სიმძიმის დარღვევა (კრეატინინის კლირენსი <60 მლ/წთ).

- ჰიპოთირეოზი

- პირად ან ოჯახური ანამნეზში მემკვიდრეობითი კუნთოვანი დაავადებების არსებობა

- ანამნეზში მიოტოქსიკურობის არსებობა HMG-CoA-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების ან ფიბრატების გამოყენების ფონზე

- ალკოჰოლის მავნედ მოხმარება

- სიტუაციები, რომლებიც იწვევს პრეპარატის კონცენტრაციის მომატებას სისხლის პლაზმაში

- აზიური წარმოშობის პაციენტები

- ფიბრატების გამოყენება (იხ.4.4, 4.5 და 5.2 პუნქტები)

4.4. განსაკუთრებული მითითებები და უსაფრთხოების ზომები

მძიმე კანისმხრივი გვერდითი რეაქციები

როზუვასტატინის გამოყენებისას დაფიქსირდა მძიმე კანისმხრივი გვერდითი რეაქციები, მათ შორის სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (SJS) და წამლისმიერი გამონაყარი ეოზინოფილიითა და სისტემური სიმპტომებით (DRESS), რომელიც შეიძლება იყოს სიცოცხლისათვის საშიში ან ფატალური. პრეპარატის დანიშვნისას პაციენტები უნდა იყვნენ ინფორმირებულნი კანის მძიმე რეაქციების ნიშნებისა და სიმპტომების შესახებ და მათზე უნდა განხორციელდეს ინტენსიური მონიტორინგი. აღნიშნული რეაქციისთვის დამახასიათებელი ნიშნებისა და სიმპტომების გამოვლენის შემთხვევაში დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს ნიუვასტი პლიუსის მიღება და დაიწყოს ალტერნატიული მკურნალობა.

ნიუვასტი პლიუსის მიღებისას ისეთი სერიოზული რეაქციის განვითარების შემთხვევაში, როგორიცაა SJS ან DRESS, ნიუვასტი პლიუსის გამოყენება აღნიშნულ პაციენტში მომავალშიც დაუშვებელია.

გავლენა ჩონჩხის კუნთებზე

ჩონჩხის კუნთების დაზიანებები, როგორიცაა მიალგია, მიოპათია და, იშვიათ შემთხვევებში, რაბდომიოლიზი, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს ნებისმიერი და განსაკუთრებით > 20მგ დოზით. ეზეტიმიბის პოსტმარკეტინგული კვლევების დროს დაფიქსირდა მიოპათიისა და რაბდომიოლიზის შემთხვევები. თუმცა, რაბდომიოლიზის ძალიან იშვიათი შემთხვევები დაფიქსირდა ეზეტიმიბის მონოთერაპიის დროს, აგრეთვე ეზეტიმიბის ისეთ სხვა საშუალებებთან კომბინაციაში გამოყენებისას, რომლებიც ზრდის რაბდომიოლიზის განვითარების რისკს. მიოპათიაზე ეჭვის ან მისი დადასტურების შემთხვევაში, ეზეტიმიბის, სტატინებისა და ნებისმიერი სხვა პრეპარატის მიღება, რომელიც ზრდის რაბდომიოლიზის განვითარების რისკს, დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს. პაციენტები უნდა იყვნენ ინფორმირებულნი, რომ დაუყოვნებლივ მიმართონ სამედიცინო დახმარებას კუნთების სისუსტის, ტკივილის ან მგრძნობელობის ნებისმიერი სიმპტომის გამოვლენის შემთხვევაში (იხ. პუნქტი 4.8).

როგორც HMG-CoA რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების შემთხვევაში, რაბდომიოლიზის შემთხვევების სიხშირე როზუვასტატინის გამოყენებისას უფრო მაღალია პრეპარატის 40მგ დოზით მიღებისას.

ზოგიერთ შემთხვევაში, სტატინები იწვევს დე ნოვოს ან ამწვავებს უკვე არსებული მიასთენია გრავისის ან თვალის მიასთენიის სიმპტომებს (იხ. პუნქტი 4.8). ნიუვასტი პლიუსის მიღება უნდა შეწყდეს სიმპტომების გამწვავების შემთხვევაში. დაფიქსირდა რეციდივის შემთხვევები იმავე ან სხვა სტატინის (ხელახალი) მიღებისას.

გავლენა ღვიძლზე

კონტროლირებადი კვლევების თანახმად, პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ეზეტიმიბს სტატინებთან ერთად, დაფიქსირდა ტრანსამინაზების თანმიმდევრული მატება (ნორმის ზედა ზღვარზე [ULN] ≥3-ჯერ მეტი).

პოსტმარკეტინგული დაკვირვებით, ღვიძლის ტრანსამინაზების მნიშვნელოვანი მატების შემთხვევათა სიხშირე უფრო მაღალია 40 მგ დოზის გამოყენებისას.

რეკომენდებულია ღვიძლის ფუნქციის მაჩვენებლების განსაზღვრა როზუვასტატინით მკურნალობის დაწყებიდან 3 თვის შემდეგ. თუ შრატში ტრანსამინაზების კონცენტრაცია 3-ჯერ აღემატება ნორმის ზედა ზღვარს, საჭიროა როზუვასტატინის მიღების შეწყვეტა ან დოზის შემცირება.

ჰიპოთირეოზით ან ნეფროზული სინდრომით გამოწვეული მეორეული ჰიპერქოლესტერინემიის დროს ნიუვასტი პლიუსით მკურნალობის დაწყებამდე საჭიროა ძირითადი დაავადების მკურნალობა.

ნიუვასტი პლიუსის გამოყენება არ არის რეკომენდებული ღვიძლის საშუალო სიმძიმის ან მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში, ვინაიდან ეზეტიმიბის გაზრდილი ზემოქმედების ეფექტი ცნობილი არ არის (იხ. პუნქტი 5.2).

გავლენა თირკმლებზე

ტესტ-ჩხირების მეშვეობით გამოვლენილი და უპირატესად ტუბულარული წარმოშობის პროტეინურია დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინის დიდ დოზებს, კერძოდ 40 მგ-ს, და უმეტეს შემთხვევაში იყო დროებითი ან წყვეტილი ხასიათის. პროტეინურია არ წარმოადგენდა თირკმლის მწვავე ან პროგრესირებადი დაავადების წინაბორბედ ფაქტორს (იხ. 4.8 პუნქტი).

პოსტმარკეტინგული დაკვირვებით, სერიოზული თირკმლისმიერი მოვლენების შემთხვევათა სიხშირე უფრო მაღალია 40 მგ დოზის გამოყენებისას. პაციენტებში 40 მგ დოზით მკურნალობისას რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის რეგულარული შეფასება (მინიმუმ ყოველ 3 თვეში).

კრეატინკინაზას განსაზღვრა

არ შეიძლება კრეატინკინაზას (CK) მაჩვენებლის განსაზღვრა ინტენსიური ვარჯიშის ან კრეატინკინაზას მაჩვენებლის მომატების სხვა შესაძლო მიზეზის არსებობისას, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს შედეგის შეცვლა.

იმ შემთხვევაში, თუ კრეატინკინაზას მაჩვენებელი მნიშვნელოვნად მომატებულია საწყის მაჩვენებელთან შედარებით (>5xULN), საჭიროა დამადასტურებელი ანალიზის ჩატარება 5-7 დღის განმავლობაში. არ შეიძლება მკურნალობის დაწყება, თუ განმეორებითი ტესტი დაადასტურებს კრეატინინკინაზას ნორმის ზედა ზღვარზე 5 ჯერ მეტ მატებას საწყის მაჩვენებელთან შედარებით.

მკურნალობის დაწყებამდე

ნიუვასტი პლიუსი, ისევე როგორც HMG-CoA რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორები, სიფრთხილით უნდა დაინიშნოს მიოპათიის/რაბდომიოლიზის მიმართ მიდრეკილების მქონე პაციენტებში. ასეთი რისკ-ფაქტორებს მიეკუთვნება:

- თირკმლის ფუნქციის დარღვევა

- ჰიპოთირეოზი

- პირად ან ოჯახური ანამნეზში მემკვიდრეობითი კუნთოვანი დაავადებების არსებობა

- ანამნეზში მიოტოქსიკურობის არსებობა HMG-CoA-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების ან ფიბრატების გამოყენების ფონზე

- ალკოჰოლის მავნედ მოხმარება

- ასაკი >70 წელი

- სიტუაციები, რომლებიც იწვევს პრეპარატის კონცენტრაციის მომატებას სისხლის პლაზმაში (იხ.5.2 პუნქტი)

- ფიბრატების ერთდროული გამოყენება

ასეთ პაციენტებში მკურნალობასთან დაკავშირებული რისკი უნდა შეფასდეს მოსალოდნელ სარგებელთან მიმართებით; ასევე, რეკომენდებულია კლინიკური მონიტორინგი. კრეტინკინაზას კონცენტრაციის საწყის მაჩვენებელთან შედარებით მნიშვნელოვნად მომატების შემთხვევაში (>5xULN), მკურნალობა არ უნდა დაიწყოს.

მკურნალობის პერიოდში

რეკომენდებულია პაციენტის ინფორმირება, რომ დაუყოვნებლივ აცნობოს ექიმს კუნთების ტკივილის, კუნთების სისუსტის ან სპაზმების მოულოდნელი განვითარების შესახებ, განსაკუთრებით საერთო სისუსტესთან ან ცხელებასთან ერთად. ასეთ პაციენტებში აუცილებელია კრეატინკინაზას დონის კონტროლი. მკურნალობა უნდა შეწყდეს კრეატინკინაზას დონის მნიშვნელოვანი მომატებისას (>5xULN) ან კუნთების მხრივ მძიმე სიმპტომების არსებობისას, რაც იწვევს ყოველდღიურ დისკომფორტს (იმ შემთხვევაშიც, თუ კრეატინკინაზას დონე ნორმის ზედა ზღვარს 5-ჯერ აღემატება). კრეატინკინაზას დონის რეგულარული კონტროლი ასიმპტომურ პაციენტებში არამიზანშეწონილია.

აღინიშნა იმუნოგანპირობებული ნეკროზული მიოპათიის (IMNM) ძალიან იშვიათი შემთხვევები სტატინებით, მათ შორის როზუვასტატინით, მკურნალობის პერიოდში ან მკურნალობის დასრულების შემდეგ. IMNM კლინიკურად ვლინდება პროქსიმალურკუნთოვანი სისუსტითა და სისხლის შრატში კრეატინკინაზას მომატებით, რაც ნარჩუნდება სტატინით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ.

კლინიკური კვლევებით არ გამოვლინდა ჩონჩხის კუნთების მხრივ ეფექტების სიხშირის მომატების მტკიცებულება მცირე რაოდენობის პაციენტებში როზუვასტატინისა და თანმხლები თერაპიის მიღების შემთხვევაში. თუმცა, მიოზიტისა და მიოპათიის სიხშირის ზრდა დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ სხვა HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორებს ფიბრომჟავას წარმოებულებთან, მათ შორის გემფიბროზილთან, ციკლოსპორინთან, ნიკოტინის მჟავასთან, აზოლის ჯგუფის სოკოს საწინააღმდეგო პრეპარატებთან, პროტეაზას ინჰიბიტორებთან და მაკროლიდებთან ერთად. გემფიბროზილი ზრდის მიოპათიის განვითარების რისკს HMG-CoA რედუქტაზას გარკვეულ ინჰიბიტორებთან ერთად გამოყენებისას. ამიტომ, ნიუვასტი პლიუსისა და გემფიბროზილის კომბინაცია რეკომენდებული არ არის. გულმოდგინედ უნდა შეფასდეს ფიბრატებთან ან ნიაცინთან ერთად ნიუვასტი პლიუსის კომბინირებული გამოყენებისას ლიპიდების კონცენტრაციის ცვალებადობის სარგებელი ამ კომბინაციის პოტენციურ რისკთან მიმართებით.

ნიუვასტი პლიუსი არ უნდა დაინიშნოს პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ მწვავე, მძიმე დაავადებები, რაც მიოპათიის განვთარების, ან რაბდომიოლიზის ფონზე თირკმელების მეორადი უკმარისობის შესაძლო განვითარების ვარაუდის საშუალებას იძლევა (მაგალითად, სეფსისი, ჰიპოტენზია, მნიშვნელოვანი ქირურგიული ჩარევა, ტრავმა, მძიმე მეტაბოლური, ენდოკრინული და ელექტროლიტური დარღვევები; ან არაკონტროლირებადი კრუნჩხვა).

ფუზიდის მჟავა

ნიუვასტი პლიუსი არ უნდა დაინიშნოს ფუზიდის მჟავას სისტემურ პრეპარატებთან ერთად ან ფუზიდის მჟავათი მკურნალობის შეწყვეტიდან 7 დღის განმავლობაში. სისტემური ფუზიდის მჟავას მიღების აუცილებლობის შემთხვევაში, სტატინებით მკურნალობა უნდა შეწყდეს ფუზიდის მჟავით მკურნალობის მთელი პერიოდის განმავლობაში. დაფიქსირდა რაბდომიოლიზის შემთხვევები (მათ შორის, რამდენიმე ლეტალური შედეგით) პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ფუზიდის მჟავას და სტატინებს კომბინაციაში (იხ. პუნქტი 4.5). პაციენტები უნდა იყვნენ ინფორმირებულნი, რომ დაუყოვნებლივ მიმართონ სამედიცინო დახმარებას კუნთების სისუსტის, ტკივილის ან მგრძნობელობის ნებისმიერი სიმპტომის გამოვლენის შემთხვევაში.

სტატინებით თერაპია შეიძლება განახლდეს ფუზიდის მჟავას ბოლო დოზის მიღებიდან შვიდ დღის შემდეგ. გამონაკლის შემთხვევებში, როდესაც საჭიროა ფუზიდის მჟავას ხანგრძლივი სისტემური გამოყენება, მაგალითად მძიმე ინფექციების სამკურნალოდ, NEUVAST FORTE-ს ტაბლეტებისა და ფუზიდის მჟავას ერთობლივი გამოყენების საჭიროება განხილული უნდა იყოს მხოლოდ ინდივიდუალურად და მკაცრი სამედიცინო მეთვალყურეობით.

რასა

ფარმაკოკინეტიკურმა კვლევებმა აჩვენა ექსპოციზიის მომატება აზიური წარმოშობის სუბიექტებში კავკასიელებთან შედარებით (იხ. 4.2 და 5.2 პუნქტები).

პროტეაზას ინჰიბიტორები

როზუვასტატინის მომატებული სისტემური ექსპოზიცია გამოვლინდა სუბიექტებში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს პროტეაზას სხვადასხვა ინჰიბიტორებთან და რიტონავირთან ერთად. საჭიროა გულდასმით შეფასდეს როგორც ლიპიდების კონცენტრაციის დაქვეითების სარგებელი ნიუვასტი პლიუსის მიღების ფონზე, ასევე გათვალისწინებული იყოს სისხლის პლაზმაში როზუვასტატინის კონცენტრაციის შესაძლო მომატება მკურნალობის დასაწყისში და პრეპარატის დოზის ტიტრაციისას აივ-ინფიცირებულ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ აივ-პროტეაზას ინჰიბიტორებს. პროტეაზას ზოგიერთ ინჰიბიტორთან ერთად გამოყენება არ არის რეკომენდებული, თუ ნიუვასტი პლიუსის დოზა არ არის დაკორექტირებული (იხ. 4.2 და 4.5 პუნქტები).

ფილტვების ინტერსტიციული დაავადება

ზოგიერთი სტატინის გამოყენებისას, განსაკუთრებით, ხანგრძლივი მკურნალობის დროს, აღინიშნა ფილტვის ინტერსტიციული დაავადების ერთეული შემთხვევები (იხ.4.8 პუნქტი). დაავადების გამოვლინებები შესაძლოა იყოს ქოშინი, მშრალი ხველა და ზოგადი მდგომარეობის გაუარესება (სისუსტე, წონის დაკლება და ცხელება). ფილტვის ინტერსტიციულ დაავადებაზე ეჭვის შემთხვევაში სტატინების მიღება უნდა შეწყდეს.

შაქრიანი დიაბეტი

არსებობს იმის მტკიცებულება, რომ სტატინები, როგორც სამკურნალო საშუალებების კლასი, იწვევს სისხლში გლუკოზის კონცენტრაციის მომატებას, ხოლო შაქრიანი დიაბეტის განვითარების მაღალი რისკის მქონე ზოგიერთ პაციენტში შეიძლება მოახდინოს დიაბეტის ისეთი დონის პროვოცირება, რომლის დროსაც ნაჩვენებია დიაბეტის სტანდარტული მკურნალობა. თუმცა, ამ საფრთხეს აღემატება სისხლძარღვოვანი დარღვევების რისკის შემცირება სტატინების გამოყენებისას, ამიტომ შაქრიანი დიაბეტის საფრთხე არ უნდა გახდეს სტატინებით თერაპიის შეწყვეტის საფუძველი. რისკის ქვეშ მყოფ პაციენტებში (უზმოზე სისხლში შაქრის დონე 5,6- 6,9 მმოლ/ლ, BMI >30კგ/მ2, ტრიგლიცერიდების მომატებული დონე, ჰიპერტენზია) აუცილებელია კლინიკური და ბიოქიმიური მონიტორინგი ეროვნული გაიდლაინების შესაბამისად.

JUPITER კვლევის ფარგლებში, შაქრიანი დიაბეტის საერთო სიხშირე შეადგენდა 2,8%-ს როზუვასტატინის გამოყენებისას და 2,3%-ს პლაცებოს გამოყენების შემთხვევაში, ძირითადად პაციენტებში, რომლებსაც უზმოზე სისხლში შაქრის დონე აქვთ 5,6- 5,9 მმოლ/ლ.

ფიბრატები

ფიბრატებთან ერთად ეზეტიმიბის გამოყენების უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის. ნიუვასტი პლიუსისა და ფენოფიბრატის მიღების ფონზე ქოლელითიაზზე ეჭვის შემთხვევაში, უნდა შეწყდეს მკურნალობა და ჩატარდეს ნაღვლის ბუშტის გამოკვლევა (იხ. პუნქტები 4.5 და 4.8).

ანტიკოაგულანტები

ვარფარინთან, სხვა კუმარინული რიგის ანტიკოაგულანტებთან, ან ფლუინდიოთან ერთად ნიუვასტი პლიუსის გამოყენებისას რეკომენდებულია საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის (INR) მონიტორინგი (იხ. პუნქტი 4.5).

ციკლოსპორინი: იხილეთ პუნქტები 4.3 და 4.5.

ბავშვები

18 წლამდე ასაკის ბავშვებში ნიუვასტი პლიუსის გამოყენების უსაფრთხოება და ეფექტურობა ჯერჯერობით დადგენილი არ არის, შესაბამისად, ამ ასაკობრივ ჯგუფში მისი გამოყენება არ არის რეკომენდებული.

ღვიძლის დაავადება და ალკოჰოლი

ნიუვასტი პლიუსი სიფრთხილით უნდა დაინიშნოს პაციენტებში, რომლებიც მოიხმარენ ალკოჰოლს დიდი რაოდენობით და/ან რომლებსაც ანამნეზში აქვთ ღვიძლის დაავადება.

ლაქტოზა

ნიუვასტი პლიუსის ტაბლეტების შემადგენლობაში შედის ლაქტოზა. გალაქტოზის აუტანლობის იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემების, ლაქტაზას სრული დეფიციტის ან გლუკოზა-გალაქტოზის მალაბსორბციის შემთხვევაში არ არის რეკომენდებული ამ პრეპარატის მიღება.

ნატრიუმი

პრეპარატი შეიცავს 1 მმოლ-ზე (23 მგ) ნაკლებ ნატრიუმს თითო ტაბლეტზე, რაც იმას ნიშნავს, რომ ის ფაქტობრივად „ნატრიუმის გარეშეა“.

4.5. ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

უკუჩვენებები

ციკლოსპორინი: როზუვასტატინისა და ციკლოსპორინის ერთად გამოყენებისას, როზუვასტატინის AUC მნიშვნელობები საშუალოდ 7 ჯერ უფრო მაღალი იყო ჯანმრთელ მოხალისეებში მიღებულ მაჩვენებელთან შედარებით (იხ. პუნქტი 4.3). ერთდროულმა მიღებამ არ იმოქმედა ციკლოსპორინის პლაზმურ კონცენტრაციაზე. ნიუვასტი პლიუსი უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ციკლოსპორინს (იხ. პუნქტი 4.3).

კვლევის თანახმად, თირკმლის ტრანსპლანტაციის შემდეგ რვა პაციენტში (კრეატინინის კლირენსი >50 მლ/წთ), რომლებიც იღებდნენ ციკლოსპორინის სტაბილურ დოზას, ეზეტიმიბის ერთჯერადი 10 მგ დოზის მიღებამ გამოიწვია მთლიანი ეზეტიმიბის საშუალო AUC-ს 3.4-ჯერ (დიაპაზონი 2.3- 7.9-ჯერ) ზრდა, ჯანმრთელ საკონტროლო ჯგუფთან შედარებით, რომელიც სხვა კვლევებში იღებდა მარტო ეზეტიმიბს (n=17). სხვა კვლევის მიხედვით, თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტში, რომელსაც ჩაუტარდა თირკმლის ტრანსპლანტაცია და რომელიც იღებდა ციკლოსპორინსა და რამდენიმე სხვა პრეპარატს, ეზეტიმიბის საერთო ექსპოზიცია იყო 12-ჯერ მეტი, ვიდრე საკონტროლო ჯგუფში, რომელიც ასევე იღებდა მარტო ეზეტიმიბს. ორფაზიან, ჯვარედინ კვლევაში, რომელშიც მონაწილეობდა თორმეტი ჯანმრთელი მოხალისე, დღეში 20 მგ ეზეტიმიბის 8 დღის განმავლობაში და 100 მგ ციკლოსპორინის ერთჯერადი დოზის მიღებამ მე-7 დღეს გამოიწვია ციკლოსპორინის AUC-ს საშუალო 15%-იანი ზრდა (დიაპაზონი 10%-იანი კლება - 51%-იანი ზრდა), მხოლოდ ციკლოსპორინის 100 მგ ერთჯერად დოზასთან შედარებით. არ ჩატარებულა კონტროლირებადი კვლევები თირკმელების ტრანსპლანტაციის მქონე პაციენტებში ციკლოსპორინის ექსპოზიციაზე ეზეტიმიბის ერთობლივი გამოყენების შესასწავლად.

გემფიბროზილი და ლიპიდების დონის დამაქვეითებელი სხვა საშუალებები: 40მგ როზუვასტატინი უკუნაჩვენებია ფიბრატებთან ერთად მიღებისას (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.4).

არარეკომენდებული კომბინაციები

პროტეაზას ინჰიბიტორები: მიუხედავად იმისა, რომ ურთიერთქმედების ზუსტი მექანიზმი უცნობია, პროტეაზას ინჰიბიტორებთან ერთად გამოყენებისას შეიძლება მნიშვნელოვნად გაიზარდოს როზუვასტატინის ექსპოზიცია (იხ. პუნქტი 4.5 ცხრილი). მაგალითად, ფარმაკოკინეტიკურ კვლევაში, 10მგ როზუვასტატინისა და პროტეაზას ორი ინჰიბიტორის (ატაზანავირი 300მგ/რიტონავირი 100მგ) ერთად მიღება ჯანმრთელ მოხალისეებში ასოცირებული იყო როზუვასტატინის AUC-ის და Cmax-ის, შესაბამისად, დაახლოებით სამჯერ და შვიდჯერ ზრდასთან. როზუვასტატინისა და პროტეაზას ინჰიბიტორების გარკვეული კომბინაციების ერთად გამოყენება შესაძლებელია როზუვასტატინის დოზის კორექციის გულდასმითი შეფასების შემდეგ, როზუვასტატინის ექსპოზიციის მოსალოდნელი ზრდიდან გამომდინარე (იხ. პუნქტები 4.2, 4.4 და 4.5, ცხრილი). კომბინაციის გამოყენება არ არის რეკომენდებული საწყისი მკურნალობისათვის. მკურნალობა უნდა დაიწყოს ან აუცილებლობის შემთხვევაში დოზის კორექცია უნდა მოხდეს მხოლოდ მონოკომპონენტებით და შესაბამისი დოზების შერჩევის შემდეგ შესაძლებელია გადასვლა შესაბამისი კონცენტრაციის ფიქსირებული დოზების კომბინაციაზე.

გადამტანი ცილის ინჰიბიტორები: როზუვასტატინი წარმოადგენს ზოგიერთი გადამტანი ცილის, მათ შორის ღვიძლისმიერი მიტაცების OAТP1B1 გადამტანისა და BCRP ეფლუქსიური გადამტანის სუბსტრატს. ნიუვასტი პლიუსის გამოყენებამ იმ სამკურნალო საშუალებებთან ერთად, რომლებიც წარმოადგენს ამ გადამტანი ცილების ინჰიბიტორებს, შეიძლება გაზარდოს როზუვასტატინის პლაზმური კონცენტრაცია და მიოპათიის განვითარების რისკი (იხ. პუნქტები 4.2, 4.4 და 4.5 ცხრილი).

გემფიბროზილი და ლიპიდების დონის დამაქვეითებელი სხვა საშუალებები: როზუვასტატინისა და გემფიბროზილის ერთად გამოყენებამ გამოიწვია როზუვასტატინის Cmax-ისა და AUC-ის 2-ჯერ მომატება (იხ. პუნქტი 4.4). კონკრეტული ურთიერთქმედების კვლევების მონაცემებზე დაყრდნობით, მოსალოდნელი არ არის ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება ფენოფიბრატთან, თუმცა შესაძლებელია ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება. გემფიბროზილი, ფენოფიბრატი, სხვა ფიბრატები და ნიაცინი (ნიკოტინის მჟავა) ლიპიდების დონის დამაქვეითებელი დოზებით (≥ 1 გ/დღეში) ზრდის მიოპათიის განვითარების რისკს HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორებთან ერთად გამოყენებისას, იმის გამო, რომ მათ შესაძლოა გამოიწვიონ მიოპათია მონოთერაპიის სახით მიღების დროსაც.

პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ფენოფიბრატს და ეზეტიმიბს, არსებობს ქოლელითიაზისა და ნაღვლის ბუშტის დაავადების განვითარების შესაძლო რისკი (იხ. პუნქტები 4.4 და 4.8). ეზეტიმიბისა და ფენოფიბრატის მიღების ფონზე ქოლელითიაზზე ეჭვის შემთხვევაში, უნდა შეწყდეს მკურნალობა და ჩატარდეს ნაღვლის ბუშტის გამოკვლევა (იხ. პუნქტი 4.8). ფენოფიბრატთან ან გემფიბროზილთან ერთად გამოყენებისას ოდნავ გაიზარდა ეზეტიმიბის მთლიანი კონცენტრაცია (დაახლოებით 1.5 და 1.7-ჯერ, შესაბამისად). ეზეტიმიბის გამოყენება სხვა ფიბრატებთან ერთად შესწავლილი არ არის. ფიბრატებს შეუძლიათ გაზარდონ ქოლესტერინის გამოყოფა ნაღველში, რაც იწვევს ნაღვლის ბუშტში კენჭებს. ცხოველებზე ჩატარებული კვლევების მიხედვით, ეზეტიმიბმა ზოგიერთ შემთხვევაში გამოიწვია ქოლესტერინის დონის ზრდა ნაღვლის ბუშტში, თუმცა არა ყველა სახეობაში (იხ. პუნქტი 5.3). ეზეტიმიბის თერაპიულ გამოყენებასთან დაკავშირებული ლითოგენური რისკი არ შეიძლება გამოირიცხოს.

ფუზიდის მჟავა: მიოპათიის, მათ შორის რაბდომიოლიზის, განვითარების რისკი შეიძლება გაიზარდოს სტატინებთან ერთად სისტემური ფუზიდის მჟავის გამოყენებისას. ამ ურთიერთქმედების მექანიზმი (ფარმაკოდინამიკური თუ ფარმაკოკინეტიკური, ან ორივე ერთად) ჯერჯერობით უცნობია. დაფიქსირდა რაბდომიოლიზის შემთხვევები (მათ შორის, რამდენიმე ლეტალური შედეგით) პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ამ კომბინაციას.

სისტემური ფუზიდის მჟავას მიღების აუცილებლობის შემთხვევაში, როზუვასტატინით მკურნალობა უნდა შეწყდეს ფუზიდის მჟავით მკურნალობის მთელი პერიოდის განმავლობაში. იხილეთ ასევე პუნქტი 4.4.

სხვა ურთიერთქმედება

ანტაციდი: როზუვასტატინის გამოყენებამ ალუმინის ან მაგნიუმის ჰიდროქსიდის შემცველ ანტაციდურ სუსპენზიასთან ერთად შეიძლება გამოიწვიოს სისხლის პლაზმაში როზუვასტატინის კონცენტრაციის დახლოებით 50%-ით დაქვეითება. ეს მოქმედება გამოხატულია უფრო სუსტად, თუ ანტაციდი გამოიყენება როზუვასტატინის მიღებიდან 2 საათის შემდეგ. აღნიშნული ურთიერთქმედების კლინიკური მნიშვნელობა შესწავლილი არ არის.

ანტაციდებთან ერთად მიღებისას შემცირდა ეზეტიმიბის შეწოვის სიჩქარე, თუმცა გავლენა არ იქონია ეზეტიმიბის ბიოშეღწევადობაზე. შეწოვის სიჩქარის აღნიშნული დაქვეითება არ განიხილება როგორც კლინიკურად მნიშვნელოვანი.

ერითრომიცინი: როზუვასტატინისა და ერითრომიცინის ერთად გამოყენებამ გამოიწვია როზუვასტატინის AUC-ის 20%-ით შემცირება და როზუვასტატინის Cmax-ის 30%-ით შემცირება. აღნიშნული ურთიერთქმედება შეიძლება გამოწვეული იყოს ნაწლავის მოტორიკის გაძლიერებით, რაც განპირობებულია ერითრომიცინის მიღებით.

ციტოქრომ P450 ფერმენტები: in vitro და in vivo კვლევების შედეგები მიუთითებს, რომ როზუვასტატინი არ წარმოადგენს ციტოქრომ P450 იზოფერმენტების არც ინჰიბიტორს და არც ინდუქტორს. გარდა ამისა, როზუვასტატინი წარმოადგენს სუსტ სუბსტრატს ამ იზოფერმენტებისთვის. ამრიგად, ციტოქრომ P450-ით განპირობებულ მეტაბოლიზმთან დაკავშირებული რაიმე მედიკამენტური ურთიერთქმედება მოსალოდნელი არ არის. კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედება როზუვასტატინსა და ფლუკონაზოლს (СYP2С9 და СYP3A4 ინჰიბიტორი) ან კეტოკონაზოლს (СYP2A6 და СYP3A4 ინჰიბიტორი) შორის გამოვლენილი არ არის.

პრეკლინიკურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ეზეტიმიბი არ მოქმედებს იმ პრეპარატების ცვლაზე, რომელთა მეტაბოლიზმი დამოკიდებულია ციტოქრომ P450 ჯგუფის ფერმენტებზე. არ დაფიქსირებულა კლინიკურად მნიშვნელოვანი ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება ეზეტიმიბსა და პრეპარატებს შორის, რომლებიც მეტაბოლიზდება ციტოქრომების P450 1A2, 2D6, 2C8, 2C9 და 3A4 ან N-აცეტილტრანსფერაზას მიერ.

K ვიტამინის ანტაგონისტები: როგორც HMG-CoA რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების შემთხვევაში, როზუვასტატინით მკურნალობის დაწყებამ ან როზუვასტატინის დოზის გაზრდამ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ K ვიტამინის ანტაგონისტებს (მაგ. ვარფარინს ან სხვა კუმარინული რიგის ანტიკოაგულანტებს) შეიძლება გამოიწვიოს საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის (INR) ზრდა. როზუვასტატინის მოხსნამ ან დოზის შემცირებამ შეიძლება გამოიწვიოს INR-ის შემცირება. ასეთ შემთხვევებში მიზანშეწონილია INR-ის სათანადო მონიტორინგი.

თორმეტ ჯანმრთელ ზრდასრულ მამაკაცში ჩატარებული კვლევის ფარგლებში ეზეტიმიბის (10მგ ერთხელ დღეში) გამოყენებამ არ იქონია გავლენა ვარფარინის ბიოშეღწევადობაზე ან პროთრომბინის დროზე. თუმცა, პოსტმარკეტინგული კვლევების მიხედვით, საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის (INR) მატება დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ეზეტიმიბს ვარფარინთან ან ფლუინდიონთან ერთად. ვარფარინთან, სხვა კუმარინული რიგის ანტიკოაგულანტებთან, ან ფლუინდიონთან ერთად ნიუვასტი პლიუსის გამოყენებისას რეკომენდებულია საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის (INR) მონიტორინგი (იხ. პუნქტი 4.4).

პერორალური კონტრაცეპტივები/ჰორმონჩანაცვლებითი თერაპია (HRT): როზუვასტატინისა და პერორალური კონტრაცეპტივების ერთად გამოყენებამ გამოიწვია ეთინილესტრადიოლისა და ნორგესტრელის AUC-ის მატება, შესაბამისად, 26%-ით და 34%-ით. პერორალური კონტრაცეპტივების დოზის შერჩევისას, საჭიროა პლაზმური კონცენტრაციის ამგვარი მატების გათვალისწინება. ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები როზუვასტატინისა და ჰორმონჩანაცვლებითი თერაპიის გამოყენების შესახებ არ არსებობს, ამიტომ არ შეიძლება ამგვარი კომბინაციის დროს ანალოგიური მოქმედების გამორიცხვა. თუმცა, კლინიკური კვლევების ჩატარებისას ამგვარი კომბინაცია საკმარისად ფართოდ გამოიყენებოდა ქალებში და კარგად გადაიტანებოდა.

კლინიკური ურთიერთქმედების კვლევებში ეზეტიმიბს არ ჰქონდა გავლენა ორალური კონტრაცეპტივების (ეთინილესტრადიოლი და ლევონორგესტრელი) ფარმაკოკინეტიკაზე.

ქოლესტირამინი: ქოლესტირამინთან ერთად გამოყენებისას შეამცირდა მთლიანი ეზეტიმიბის (ეზეტიმიბი + ეზეტიმიბ-გლუკურონიდი) მრუდის ქვეშ საშუალო ფართობი (AUC) დაახლოებით 55%-ით. ეზეტიმიბის ქოლესტირამინთან დამატებისას შეიძლება შემცირდეს დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის (LDL-C) თანდათანობითი დაქვეითება (იხ. პუნქტი 4.2).

ეზეტიმიბი: 10მგ როზუვასტატინისა და 10მგ ეზეტიმიბის ერთად გამოყენებისას როზუვასტატინის AUC 1.2-ჯერ გაიზარდა ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე პაციენტებში (იხ. ცხრილი). არ შეიძლება გვერდითი ეფექტების განვითარების რისკის ზრდის გამორიცხვა როზუვასტატინისა და ეზეტიმიბის ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედების გამო (იხ. პუნქტი 4.4).

ტიკაგრელორი: ტიკაგრელორმა შეიძლება ხელი შეუშალოს როზუვასტატინის თირკმელებით ექსკრეციას, რაც ზრდის როზუვასტატინის დაგროვების რისკს. მიუხედავად იმისა, რომ პრეპარატის მოქმედების ზუსტი მექანიზმი უცნობია, ზოგიერთ შემთხვევაში, ტიკაგრელორის და როზუვასტატინის კომბინირებულმა გამოყენებამ გამოიწვია თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება, CPK დონის მატება და რაბდომიოლიზი.

სხვა სამკურნალო საშუალებები: სპეციფიური ურთიერთქმედების კვლევების მონაცემების საფუძველზე, დიგოქსინთან ერთად გამოყენებისას კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედება მოსალოდნელი არ არის.

კლინიკური ურთიერთქმედების კვლევების მიხედვით, ეზეტიმიბი, კომბინირებული გამოყენებისას, არ მოქმედებს დაფსონის, დექსტრომეტორფანის, დიგოქსინის, გლიპიზიდის, ტოლბუტამიდის ან მიდაზოლამის ფარმაკოკინეტიკაზე.

ციმეტიდინი, ეზეტიმიბთან ერთად მიღებისას, არ ახდენს გავლენას ეზეტიმიბის ბიოშეღწევადობაზე.

ურთიერთქმედება სამკურნალო საშუალებებთან, რაც საჭიროებს როზუვასტატინის დოზის კორექციას (იხ. ცხრილი ქვემოთ): როზუვასტატინის დოზის კორექცია საჭიროა მისი იმ სამკურნალო საშუალებებთან ერთად გამოყენებისას, რომლებიც ზრდის როზუვასტატინის ექსპოზიციას. თუ მოსალოდნელია ექსპოზიციის (AUC) გაზრდა 2-ჯერ და მეტად, როზუვასტატინის საწყისი დოზა უნდა შეადგენდეს 5 მგ-ს ერთხელ დღე-ღამეში. საჭიროა მაქსიმალური სადღეღამისო დოზის კორექცია ისე, რომ როზუვასტატინის მოსალოდნელი ექსპოზიცია არ აღემატებოდეს როზუვასტატინის 40მგ სადღეღამისო დოზის შესაბამის მაჩვენებელს, რომელიც მიიღება როზუვასტატინთან ურთიერთმოქმედი სამკურნალო საშუალებების მიღების გარეშე, მაგალითად, 20მგ როზუვასტატინი გემფიბროზილთან ერთად (ექსპოზიციის მატება 1,9 ჯერ), და 10მგ როზუვასტატინი რიტონავირთან/ატაზანავირთან კომბინაციაში (ექსპოზიციის მატება 3,1 ჯერ).

სხვა სამკურნალო საშუალებების გამოყენების გავლენა როზუვასტატინის ექსპოზიციაზე (AUС; კლებადობის მიხედვით) გამოქვეყნებული კლინიკური კვლევების მიხედვით

კომბინაციის გამოყენება არ არის რეკომენდებული საწყისი მკურნალობისათვის. მკურნალობა უნდა დაიწყოს ან აუცილებლობის შემთხვევაში დოზის კორექცია უნდა მოხდეს მხოლოდ მონოკომპონენტებით და შესაბამისი დოზების შერჩევის შემდეგ შესაძლებელია გადასვლა შესაბამისი კონცენტრაციის ფიქსირებული დოზების კომბინაციაზე.

ბავშვები

ურთიერთქმედების კვლევები ჩატარდა მხოლოდ მოზრდილებში.

4.6. ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია

NEWVAST FORTE უკუნაჩვენებია ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში.

რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა უნდა გამოიყენონ შესაბამისი კონტრაცეფცია.

ორსულობა

როზუვასტატინი:

ვინაიდან, ქოლესტერინი და ქოლესტერინის ბიოსინთეზის სხვა პროდუქტები აუცილებელია ნაყოფის განვითარებისთვის, HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბირებასთან დაკავშირებული პოტენციური რისკები აღემატება ორსულობის დროს მკურნალობის სარგებელს. ცხოველებზე ჩატარებული კვლევებით მიღებულია შეზღუდული მონაცემები რეპროდუქციულ ტოქსიკურობასთან დაკავშირებით (იხ. პუნქტი 5.3). ნიუვასტი პლიუსის მიღების პერიოდში ორსულობის დადგომის შემთხვევაში, მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს.

ეზეტიმიბი:

არ არსებობს კლინიკური მონაცემები ორსულობის დროს ეზეტიმიბის გამოყენების შესახებ.

ეზეტიმიბის მონოთერაპიის სახით გამოყენებასთან დაკავშირებით ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ გამოავლინა პირდაპირი ან არაპირდაპირი მავნე ზემოქმედება ორსულობაზე, ემბრიონულ განვითარებაზე, მშობიარობაზე ან პოსტნატალურ განვითარებაზე (იხ. პუნქტი 5.3).

ლაქტაცია

როზუვასტატინი:

როზუვასტატინი გამოიყოფა ვირთხის რძეში. არ არსებობს მონაცემები დედის რძეში პრეპარატის გამოყოფასთან დაკავშირებით (იხ. პუნქტი 4.3).

ეზეტიმიბი:

ვირთხებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ეზეტიმიბი გამოიყოფა რძეში. უცნობია გამოიყოფა თუ არა ეზეტიმიბი დედის რძეში.

ფერტილობა

არ არსებობს კლინიკური კვლევების მონაცემები ეზეტიმიბის ზემოქმედების შესახებ ადამიანის ნაყოფიერებაზე. ეზეტიმიბს არ ჰქონდა გავლენა ნაყოფიერებაზე მამალ ან დედალ ვირთაგვებში (იხ. პუნქტი 5.3).

4.7. ზეგავლენა სატრანსპორტო საშუალებების მართვისა და მექანიზმების გამოყენების უნარზე

ნიუვასტი პლიუსი არ ახდენს ან უმნიშვნელო გავლენას ახდენს ავტომანქანის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. ავტომანქანის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე როზუვასტატინის და/ან ეზეტიმიბის გავლენის დასადგენად კვლევები არ ჩატარებულა. თუმცა, სატრანსპორტო საშუალებების მართვისას ან მექანიზმებთან მუშაობისას გასათვალისწინებელია, რომ მკურნალობის პერიოდში შეიძლება განვითარდეს თავბრუსხვევა.

4.8. არასასურველი გვერდითი ეფექტები

უსაფრთხოების პროფილის მოკლე აღწერა

როზუვასტატინის მიღებისას გამოვლენილი გვერდითი მოვლენები, ჩვეულებრივ, მსუბუქი და დროებითი ხასიათისაა. კონტროლირებად კლინიკური კვლევების ფარგლებში პაციენტების 4%-ზე ნაკლები, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს, მოიხსნა კვლევიდან გვერდითი რეაქციების განვითარების გამო.

112 კვირამდე ხანგრძლივობის კლინიკურ კვლევებში 2396 პაციენტში გამოიყენებოდა ეზეტიმიბი 10მგ დღე-ღამეში მონოთერაპიის სახით, 11308-ში - სტატინებთან კომბინაციით და 185-ში - ფენოფიბრატთან კომბინაციით. გვერდითი რეაქციები, ჩვეულებრივ, მსუბუქი და დროებითი ხასიათის იყო. გვერდითი მოვლენების საერთო სიხშირე მსგავსი იყო ეზეტიმიბისა და პლაცებოს ჯგუფებში. ასევე, გვერდითი მოვლენების განვითარების გამო კვლევიდან მოხსნის მაჩვენებელი მსგავსი იყო ეზეტიმიბსა და პლაცებოს ჯგუფებში.

არსებული მონაცემებით, კლინიკურ კვლევებში 1200 პაციენტი იღებდა როზუვასტატინისა და ეზეტიმიბის კომბინაციას. გამოქვეყნებული მონაცემების მიხედვით, არასასურველ მოვლენებს, რომელიც უკავშირდებოდა მოცემული კომბინაციის გამოყენებას ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე პაციენტებში, განეკუთვნება: ღვიძლის ტრანსამინაზების მომატება, საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის დარღვევები და კუნთების ტკივილი. აღნიშნული მოვლენები არის აქტიური ნივთიერებების ცნობილი გვერდითი მოვლენები. თუმცა, არ შეიძლება გამოირიცხოს ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება როზუვასტატინსა და ეზეტიმიბს შორის გვერდითი ეფექტების მხრივ (იხ. პუნქტი 5.2).

გვერდითი რეაქციების ჩამონათვალი მოცემულია ცხრილში.

გვერდითი რეაქციების სიხშირე განისაზღვრა შემდეგნაირად:

ხშირი (≥1/100 - <1/10);

არახშირი (≥1/1,000 - <1/100);

იშვიათი (≥1/10,000 - <1/1,000);

ძალიან იშვიათი (<1/10,000);

უცნობი სიხშირის (მათი გამოვლენის ზუსტი სიხშირე ვერ დგინდება არსებული მონაცემებით).

როგორც HMG-CoA რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების შემთხვევაში, გვერდითი რეაქციების გამოვლენის სიხშირე ძირითადად დოზადამოკიდებულია.

გავლენა თირკმლებზე: ტესტ-ჩხირების მეშვეობით გამოვლენილი და უპირატესად ტუბულარული წარმოშობის პროტეინურია აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს. შარდში ცილის დონის ცვლილებები (არარსებობიდან ან მინიმალური რაოდენობიდან (კვალი) “++”-მდე ან მეტი) დაფიქსირდა პაციენტთა <1%-ში გარკვეული პერიოდის განმავლობაში 10 და 20მგ-ით მკურნალობის დროს და პაციენტების დაახლოებით 3%-ში, რომლებიც იღებდნენ 40მგ-ს. 20მგ დოზის მიღებისას დაფიქსირდა უმნიშვნელო მატება არარსებობიდან ან მინიმალური რაოდენობიდან (კვალი) “+”-მდე. უმეტეს შემთხვევაში, პროტეინურია მცირდება ან ქრება სპონტანურად თერაპიის პროცესში. კლინიკური კვლევების მონაცემებისა და პოსტმარკეტინგული დაკვირვების ანალიზმა ვერ გამოავლინა მიზეზობრივი კავშირი პროტეინურიასა და თირკმლის მწვავე ან პროგრესირებად დაავადებას შორის.

ჰემატურია დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს, თუმცა კლინიკური კვლევების მონაცემები მიუთითებს, რომ მისი სიხშირე დაბალია.

გავლენა ჩონჩხის კუნთებზე: ჩონჩხის კუნთების დაზიანებები, როგორიცაა მიალგია, მიოპათია (მათ შორის მიოზიტი) და, იშვიათ შემთხვევებში, რაბდომიოლიზი თირკმლის მწვავე უკმარისობით ან მის გარეშე, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს ნებისმიერი და განსაკუთრებით > 20 მგ დოზით.

პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს, დაფიქსირდა კრეატინკინაზას დონის დოზადამოკიდებული ზრდა; შემთხვევების უმრავლესობა იყო მსუბუქი, ასიმპტომური და გარდამავალი. კრეატინკინაზას მომატების (>5xULN) შემთხვევაში, მკურნალობა უნდა შეწყდეს (იხ. პუნქტი 4.4).

გავლენა ღვიძლზე: როგორც სხვა HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორების შემთხვევაში, ტრანსამინაზების აქტივობის დოზადამოკიდებული ზრდა დაფიქსირდა პაციენტთა მცირე რაოდენობაში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს; შემთხვევების უმრავლესობა იყო მსუბუქი, ასიმპტომური და გარდამავალი.

ზოგიერთი სტატინის გამოყენებისას დაფიქსირდა შემდეგი გვერდითი მოვლენები:

• · სექსუალური დისფუნქცია.
• · ფილტვის ინტერსტიციული დაავადების გამონაკლისი შემთხვევები, განსაკუთრებით ხანგრძლივი თერაპიის დროს (იხ. პუნქტი 4.4).

რაბდომიოლიზის, თირკმლისა და ღვიძლის ფუნქციის სერიოზული დარღვევების (ძირითადად ღვიძლის ტრანსამინაზების მომატება) სიხშირე უფრო მაღალია როზუვასტატინის 40მგ დოზით მიღებისას.

ლაბორატორიული მაჩვენებლები

მონოთერაპიის კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში, შრატში ტრანსამინაზების კლინიკურად მნიშვნელოვანი მატების სიხშირე (ALT და/ან AST ≥3X ULN, თანმიმდევრული) მსგავსი იყო ეზეტიმიბსა (0.5%) და პლაცებოს (0.3%) ჯგუფებში. კომბინაციის კვლევებში მომატების სიხშირე შეადგენდა 1,3%-ს პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ეზეტიმიბს+სტატინი, ხოლო 0,4%-ს პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ მხოლოდ სტატინებს. მომატების აღნიშნული ეპიზოდები ძირითადად უსიმპტომო იყო, არ უკავშირდებოდა ქოლესტაზს და მნიშვნელობები დაუბრუნდა საწყის დონეს მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ ან მკურნალობის გაგრძელების ფონზე (იხილეთ პუნქტი 4.4).

კლინიკურ კვლევებში CPK >10X ULN დაფიქსირდა 1674-დან 4 პაციენტში (0.2%), რომლებიც იღებდნენ მხოლოდ ეზეტიმიბს, 786-დან 1 პაციენტში (0,1%), რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს, 917-დან 1 პაციენტში (0,1%), რომლებიც იღებდნენ ეზეტიმიბს+სტატინს და 929-დან 4 პაციენტში (0,4%), რომლებიც იღებდნენ მხოლოდ სტატინს. შესაბამის საკონტროლო ჯგუფთან შედარებით (პლაცებო ან სტატინის მონოთერაპია) ეზეტიმიბის მიღება არ უკავშირდებოდა მიოპათიის ან რაბდომიოლიზის მომატებულ სიხშირეს (იხ. პუნქტი 4.4).

პედიატრიული პოპულაცია

18 წლამდე ასაკის ბავშვებში ნიუვასტი პლიუსის გამოყენების უსაფრთხოება და ეფექტურობა ჯერჯერობით დადგენილი არ არის (იხ. პუნქტი 5.1).

როზუვასტატინი: როზუვასტატინის 52-კვირიან კლინიკურ კვლევაში კრეატინკინაზას მომატების ეპიზდოები >10 ნორმის ზედა ზღვარზე (>10xULN) და სიმპტომები კუნთების ქსოვილების მხრივ ფიზიკური დატვირთვის ან მომატებული ფიზიკური აქტივობის შემდეგ, უფრო ხშირად აღინიშნებოდა ბავშვებსა და მოზარდებში, ვიდრე მოზრდილებში. სხვა მხრივ, ბავშვებსა და მოზარდებში როზუვასტატინის უსაფრთხოების პროფილი მოზრდილებში გამოვლენილი მაჩვენებლების მსგავსი იყო.

ეზეტიმიბი: კვლევაში, რომელშიც მონაწილეობდნენ ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიის (n = 248) მქონე მოზარდები (10-დან 17 წლამდე), დაფიქსირდა ALT და/ან AST-ის მომატება (≥3X ULN, თანმიმდევრული) პაციენტების 3%-ში (4 პაციენტი), რომლებიც იღებდნენ ეზეტიმიბს/სიმვასტატინს, ხოლო პაციენტების 2%-ში (2 პაციენტი), რომლებიც იყვნენ სიმვასტატინის ჯგუფში; რაც შეეხება CPK-ის მომატებას (≥ 10X ULN), მოცემული მნიშვნელობები შეადგენდა 2%-ს (2 პაციენტი) და 0%-ს, შესაბამისად. მიოპათიის შემთხვევები არ დაფიქსირებულა. აღნიშნული კვლევა არ გამოდგებოდა იშვიათი წამლისმიერი არასასურველი რეაქციების შესადარებლად.

პედიატრიული პაციენტები (6-დან 17 წლამდე)

კვლევაში, რომელშიც მონაწილეობდნენ ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ან არაოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიის (n = 138) მქონე ბავშვები (6-დან 10 წლამდე), დაფიქსირდა ALT და/ან AST-ის მომატება (≥3X ULN, თანმიმდევრული) პაციენტების 1.1%-ში (1 პაციენტი), რომლებიც იღებდნენ ეზეტიმიბს, ხოლო პაციენტების 0%-ში პლაცებოს ჯგუფში. CPK-ის მატება (≥ 10X ULN) არ აღინიშნა. მიოპათიის შემთხვევები არ დაფიქსირებულა.

შეტყობინება საეჭვო გვერდითი მოვლენების შესახებ

სამედიცინო პროდუქტის ავტორიზაციის შემდეგ შეტყობინებას საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ დიდი მნიშვნელობა ენიჭება. მისი მეშვეობით შესაძლებელია სამედიცინო პროდუქტის სარგებლის/რისკის ბალანსის უწყვეტი მონიტორინგი. ჯანდაცვის სპეციალისტებს ვთხოვთ, მოგვაწოდონ ინფორმაცია საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ V დანართში მითითებული შეტყობინების ეროვნული სისტემის მეშვეობით.

4.9. დოზის გადაჭარბება

არ არსებობს მონაცემები როზუვასტატინის დოზის გადაჭარბების შესახებ.

როზუვასტატინის დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში სპეციფიკური მკურნალობა არ არსებობს.

კლინიკურ კვლევებში ეზეტიმიბის მიღება 50 მგ/დღე-ღამეში დოზით 15 ჯანმრთელ მონაწილეში 14 დღის განმავლობაში ან 40 მგ/დღე-ღამეში დოზით პირველადი ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე 18 პაციენტში 56 დღემდე, როგორც წესი, კარგად გადაიტანებოდა. ცხოველებში არ შეინიშნებოდა ტოქსიკურობა ეზეტიმიბის ერთჯერადი პერორალური მიღების შემდეგ (5,000 მგ/კგ ვირთაგვებში და თაგვებში და 3,000 მგ/კგ ძაღლებში).

დაფიქსირდა ეზეტიმიბის დოზის გადაჭარბების ცალკეული შემთხვევები: ისინი, როგორც წესი, არ უკავშირდებოდა არასასურველი მოვლენების განვითარებას. დაფიქსირებული გვერდითი მოვლენები არ იყო სერიოზული.

დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში რეკომენდებულია სიმპტომური და მხარდამჭერი მკურნალობა. აუცილებელია ღვიძლის ფუნქციისა და კრეატინკინაზას მონიტორინგი. ჰემოდიალიზი სავარაუდოდ ნაკლებეფექტურია.

5. ფარმაკოლოგიური თვისებები

5.1. ფარმაკოდინამიური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ლიპიდური ცვლის მარეგულირებელი საშუალებები; HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორები სხვა ლიპიდური ცვლის მარეგულირებელ საშუალებებთან კომბინაციაში;

ათქ კოდი: C10BA06

მოქმედების მექანიზმი

როზუვასტატინი

როზუვასტატინი წარმოადგენს HMG-CoA რედუქტაზას შერჩევით და კონკურენტულ ინჰიბიტორს, რომელიც გარდაქმნის 3-ჰიდროქსი-3-მეთილგლუტარილკოენზიმ A-ს ქოლესტერინის პრეკურსორ მევალონატად. როზუვასტატინის მოქმედება ძირითადად ვლინდება ღვიძლში.

როზუვასტატინი უჯრედების ზედაპირზე ზრდის ღვიძლის დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების (დსლპ) რეცეპტორების რიცხვს, აძლიერებს დსლპ-ის მიტაცებასა და კატაბოლიზმს, რაც თავის მხრივ ხელს უწყობს ძალიან დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების (ძდსლპ) სინთეზის ინჰიბირებას და შესაბამისად, დსლპ და ძდსლპ-ის საერთო რაოდენობის შემცირებას.

ეზეტიმიბი

ეზეტიმიბი განეკუთვნება ჰიპოლიპიდემიური საშუალებების ახალ კლასს, რომელიც სელექტიურად ამცირებს ქოლესტერინის და მასთან დაკავშირებული მცენარეული სტეროლების ნაწლავებში შეწოვას. ეზეტიმიბი პერორალურად აქტიურია და აქვს ქოლესტერინის მარეგულირებელი ნაერთების სხვა კლასებისგან (მაგ., სტატინები, ნაღვლის მჟავათა სეკვესტრანტები [ფისები], ფიბრომჟავას წარმოებულები და მცენარეული სტანოლები) განსხვავებული მოქმედების მექანიზმი. ეზეტიმიბის მოლეკულური სამიზნე არის სტეროლის გადამტანი Niemann-Pick C1-Like 1 (NPC1L1), რომელიც პასუხისმგებელია ნაწლავში ქოლესტერინისა და ფიტოსტეროლების შეწოვაზე.

ფარმაკოდინამიკური მოქმედება

როზუვასტატინი

როზუვასტატინი ამცირებს დსლპ -ქოლესტერინის, საერთო ქოლესტერინისა და ტრიგლიცერიდების მომატებულ კონცენტრაციებს და ზრდის მაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების (მსლპ) - ქოლესტერინის კონცენტრაციას. ასევე ამცირებს აპოლიპოპროტეინ B-ს, არამსლპ-ქოლესტერინის, ძდსლპ- ქოლესტერინის, ძდსლპ- ტრიგლიცერიდების კონცენტრაციას და ზრდის აპოლიპოპროტეინი A1-ის კონცენტრაციას (იხ. ცხრილი #1). როზუვასტატინი ასევე ამცირებს დსლპ- ქოლესტერინის/მსლპ -ქოლესტერინის, საერთო ქოლესტერინის/მსლპ- ქოლესტერინის და არამსლპ-ქოლესტერინის/მსლპ -ქოლესტერინისა და აპოლიპოპროტეინ B/აპოლიპოპროტეინი A1-ის წილებს.

ცხრილი #1: დოზა-დამოკიდებული ეფექტი პირველადი ჰიპერქოლესტერინემიის (ტიპები IIა და ტიპი IIბ) მქონე პაციენტებში (საშუალო კორექტირებული პროცენტული ცვლილება საწყის მნიშვნელობასთან შედარებით)

თერაპიული ეფექტი მიიღწევა მკურნალობის დაწყებიდან 1 კვირაში, ხოლო მაქსიმალური ეფექტის 90% მიიღწევა 2 კვირის შემდეგ. მაქსიმალური ეფექტი, როგორც წესი, მიიღწევა 4 კვირაში და ეს ეფექტი ნარჩუნდება.

ეზეტიმიბი

ეზეტიმიბი ლოკალიზდება წვრილი ნაწლავის ხაოზე და ამცირებს ქოლესტერინის აბსორბციას, რაც იწვევს ქოლესტერინის მიწოდების შემცირებას წვრილი ნაწლავიდან ღვიძლში; სტატინები ამცირებენ ქოლესტერინის სინთეზს ღვიძლში და ეს სხვადასხვა მექანიზმი ერთად უზრუნველყოფს ქოლესტერინის დამატებით შემცირებას. ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე 18 პაციენტის მონაწილეობით ჩატარებულ ორკვირიან კლინიკურ კვლევაში გამოვლინდა, რომ ეზეტიმიბმა, პლაცებოსთან შედარებით, ნაწლავებში ქოლესტერინის აბსორბცია 54%-ით შეაფერხა.

ეზეტიმიბის მიერ ქოლესტერინის შეწოვის შეფერხების სელექციურობის განსასაზღვრად ჩატარდა პრეკლინიკური კვლევების სერია. ეზეტიმიბი აფერხებდა [¹⁴C]-ქოლესტერინის შეწოვას, მაგრამ არ მოქმედებდა ტრიგლიცერიდების, ცხიმოვანი მჟავების, ნაღვლის მჟავების, პროგესტერონის, ეთინილესტრადიოლის ან ცხიმგამხსნელი A და D ვიტამინების შეწოვაზე.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება

6-კვირიან რანდომიზებულ, ორმაგ-ბრმა კლინიკურ კვლევაში მონაწილე პარალელურ ჯგუფებში შეფასდა ეზეტიმიბის (10მგ) უსაფრთხოება და ეფექტურობა, რაც დამატებული იყო როზუვასტატინის მუდმივი დოზის თერაპიაზე, როზუვასტატინის დოზის მომატებასთან შედარებით (10-დან 20 მგ-მდე ან 5-დან 10 მგ-მდე) (N=440). მიღებული მონაცემების მიხედვით ეზეტიმიბის დამატება 5 ან 10მგ როზუვასტატინის თერაპიაზე ამცირებდა დსლპ ქოლესტერინის დონეს 21%-ით. ამის საპირისპიროდ, როზუვასტატინის დოზების გაორმაგებამ 10-დან 20 მგ-მდე გამოიწვია დსლპ ქოლესტერინის შემცირება 5,7%-ით (ჯგუფებს შორის სხვაობა15,2% , P<0,001). ცალკეული ანალიზების მიხედვით, ეზეტიმიბი პლუს როზუვასტატინი 5 მგ უფრო მეტად ამიცრებდა დსლპ ქოლესტერინის დონეს 10მგ როზუვასტატინის მიღებასთან შედარებით (12,3% სხვაობა, P<0.001), ხოლო ეზეტიმიბი+როზუვასტატინი 10 მგ უფრო მნიშვნელოვნად ამცირებდა დსლპ ქოლესტერინის დონეს 20მგ როზუვასტატინის მიღებასთან შედარებით (17,5% სხვაობა, P<0,001).

ჩატარდა 6-კვირიანი რანდომიზებული კვლევა 40მგ როზუვასტატინის (მონოთერაპიის სახით ან 10მგ ეზეტიმიბთან კომბინაციით) ეფექტურობისა და უსაფრთხოების შესაფასებლად გულის კორონარული დაავადების მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში (n=469). დსლპ-ქოლესტერინის სამიზნე დონეების მიღწევა ATP III–ის პირობებში (<100 მგ/დლ) მნიშვნელოვნად უფრო ხშირი იყო პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინსა და ეზეტიმიბს, როზუვასტატინის მონოთერაპიასთან შედარებით (94,0% და 79,1%, შესაბამისად, p<0,001). როზუვასტატინი 40 მგ დოზით ეფექტურად აუმჯობესებდა ათეროგენულ ლიპიდურ პროფილს ამ მაღალი რისკის მქონე პაციენტებთა პოპულაციებში.

ღია რანდომიზებულ 12-კვირიან კვლევაში აფასებდნენ დსლპ-ის შემცირების დონეს თითოეულ ჯგუფში (როზუვასტატინი 10მგ + ეზეტიმიბი 10მგ, როზუვასტატინი 20მგ/ეზეტიმიბი 10მგ, სიმვასტატინი 40მგ/ეზეტიმიბი 10მგ, სიმვასტატინი 80მგ/ეზეტიმიბი 10მგ). ქოლესტერინის შემცირება საწყის დონესთან შედარებით, შეადგენდა 59,7%-ს როზუვასტატინის დაბალი დოზის კომბინაციის მიღებისას, რაც მნიშვნელოვნად მეტია, ვიდრე სიმვასტატინის დაბალი დოზის კომბინაციის გამოყენებისას: 55,2% (p <0,05). როზუვასტატინის დიდი დოზის კომბინაციის გამოყენება ამცირებდა ქოლესტერინის დონეს 63,5-ით, სიმვასტატინის დიდი დოზის კომბინაციის გამოყენებასთან შედარებით (p <0,001), სადაც შემცირება შეადგენდა 57,4%-ს.

ბავშვები

„ევროპის წამლის სააგენტომ“ უარი განაცხადა მაღალი ქოლესტერინის მკურნალობასთან დაკავშირებით პედიატრიული პაციენტების ყველა ქვეჯგუფში ჩატარებული ნიუვასტი პლიუსის კვლევის შედეგების წარდგენის ვალდებულებაზე (ბავშვებში გამოყენებასთან დაკავშირებით იხილეთ პუნქტი 4.2).

5.2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

კომბინირებული თერაპია როზუვასტატინით და ეზეტიმიბით

10 მგ როზუვასტატინისა და 10 მგ ეზეტიმიბის ერთად გამოყენებამ გამოიწვია როზუვასტატინის AUC-ის 1,2-ჯერ მომატება ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე პაციენტებში. როზუვასტატინისა და ეზეტიმიბის შორის ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება გვერდითი ეფექტების თვალსაზრისით არ შეიძლება გამოირიცხოს.

როზუვასტატინი

აბსორბცია: როზუვასტატინის მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში მიიღწევა პერორალური მიღებიდან დაახლოებით 5 საათში. აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა დაახლოებით 20%-ს შეადგენს.

განაწილება: როზუვასტატინი მეტაბოლიზდება ძირითადად ღვიძლში, რომელიც წარმოადგენს ქოლესტერინის სინთეზისა და დსლპ- ქოლესტერინის კლირენსის ძირითად ადგილს. როზუვასტატინის განაწილების მოცულობა დაახლოებით 134 ლიტრია. როზუვასტატინის დაახლოებით 90% უკავშირდება პლაზმის ცილებს, ძირითადად ალბუმინს.

ბიოტრანსფორმაცია: როზუვასტატინი განიცდის შეზღუდულ მეტაბოლიზმს (დაახლოებით 10%). In vitro პირობებში ადამიანის ჰეპატოციტების გამოყენებით ჩატარებული მეტაბოლიზმის კვლევები მიუთითებს, რომ როზუვასტატინი არის ციტოქრომ Р450 სისტემის სუსტი სუბსტრატი. CYP2C9 არის ძირითადი იზოფერმენტი, რომელიც მის მეტაბოლიზმში მონაწილეობს, 2С19, 3А4 და 2D6 ჩართულია მეტაბოლიზმში ნაკლები ხარისხით. ძირითადი გამოვლენილი მეტაბოლიტებია N-დესმეთილი და ლაქტონური მეტაბოლიტები. მეტაბოლიტი N-დესმეთილი დაახლოებით 50%-ით ნაკლებ აქტიურია, ვიდრე როზუვასტატინი, ხოლო ლაქტონური მეტაბოლიტები კლინიკურად არააქტიურია. მოცირკულირე HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბირების 90%-ზე მეტი ხორციელდება როზუვასტატინის მიერ.

ელიმინაცია: როზუვასტატინის დოზის დაახლოებით 90% გამოიყოფა უცვლელი სახით ნაწლავებიდან (აბსორბირებული და არააბსორბირებული მოქმედი ნივთიერების ჩათვლით), ხოლო დარჩენილი ნაწილი გამოიყოფა თირკმელებით. დოზის დაახლოებით 5% გამოიყოფა უცვლელი სახით თირკმელებით. პლაზმური ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 19 საათს. ნახევარგამოყოფის პერიოდი არ იზრდება დიდი დოზების მიღების შემთხვევაში. საშუალო გეომეტრიული პლაზმური კლირენსი დაახლოებით 50 ლ/სთ-ია (ვარიაციის კოეფიციენტი 21.7%). როგორც HMG-CoA რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების შემთხვევაში, როზუვასტატინის ღვიძლისმიერი მიტაცების პროცესში ჩართულია OATP-ქოლესტერინის მემბრანული გადამტანი, რომელიც მნიშვნელოვან როლს თამაშობს როზუვასტატინის ღვიძლისმიერ ელიმინაციაში.

ხაზოვნება: როზუვასტატინის სისტემური ზემოქმედება იზრდება დოზის პროპორციულად. ყოველდღიური მიღებისას ფარმაკოკინეტიკური მაჩვენებლები არ იცვლება.

პაციენტთა განსაკუთრებული ჯგუფები:

ასაკი და სქესი: მოზრდილებში ასაკი და სქესი როზუვასტატინის ფარმაკოკინეტიკაზე კლინიკურად მნიშვნელოვან გავლენას არ ახდენს. ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე ბავშვებსა და მოზარდებში როზუვასტატინის ფარმაკოკინეტიკა იყო მოზრდილ მოხალისეებში დაფიქსირებული მაჩვენებლების მსგავსი (იხილეთ ქვემოთ „პედიატრიული პოპულაცია“ ).

რასა: ფარმაკოკინეტიკურმა კვლევებმა აჩვენა აზიური წარმოშობის პირებში (იაპონელები, ჩინელები, ფილიპინელები, ვიეტნამელები და კორეელები) როზუვასტატინის AUC მედიანასა და მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაციის (Cmax) დაახლოებით ორჯერ ზრდა კავკასიელებთან შედარებით; აზიელ -ინდოელებში საშუალო AUC-სა და Cmax-ის დაახლოებით 1.3-ჯერ მომატება. პოპულაციის ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის მიხედვით, კავკასიელებსა და ნეგროიდებს შორის კლინიკურად მნიშვნელოვანი სხვაობა არ გამოვლენილა.

თირკმლის უკმარისობა: თირკმლის სხვადასხვა ხარისხის უკმარისობის მქონე პაციენტების კვლევის მიხედვით, თირკმლის მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის დაავადებების შემთხვევაში არ იცვლება როზუვასტატინის ან მეტაბოლიტ N-დესმეთილის პლაზმური კონცენტრაცია. მძიმე დარღვევების მქონე პაციენტებში (CrCl <30 მლ/წთ), როზუვასტატინის პლაზმური კონცენტრაცია 3-ჯერ, ხოლო მეტაბოლიტ N-დესმეთილის – 9-ჯერ მეტია ჯანმრთელ მოხალისეებთან შედარებით. ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში როზუვასტატინის პლაზმური კონცენტრაცია წონასწორულ მდგომარეობაში იყო დაახლოებით 50%-ით მაღალი ჯანმრთელ მოხალისეებთან შედარებით.

ღვიძლის უკმარისობა: ღვიძლის სხვადასხვა ხარისხის უკმარისობის მქონე პაციენტებში ჩატარებული კვლევის მიხედვით, პაციენტებში, Child-Pugh შკალის მიხედვით 7 და ნაკლები ქულით, როზუვასტატინის ექსპოზიციის ზრდა არ გამოვლენილა. თუმცა, ორ პაციენტში, Child-Pugh შკალის მიხედვით 8 და 9 ქულით, აღინიშნა სისტემური ექსპოზიციის 2-ჯერ ზრდა, Child-Pugh შკალის მიხედვით ნაკლები ქულის მქონე პაციენტებთან შედარებით. Child-Pugh შკალის მიხედვით 9-ზე მეტი ქულის მქონე პაციენტებში როზუვასტატინის გამოყენების პრაქტიკა არ არსებობს.

გენეტიკური პოლიმორფიზმი: HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორები, მათ შორის როზუვასტატინი, უკავშირდება გადამტან ცილებს OATP1B1 და BCRP. გენეტიკური პოლიმორფიზმის SLCO1B1 (OATP1B1) ან/და ABCG2 (BCRP)-ის მტარებელ პაციენტებში არსებობს როზუვასტატინის ექსპოზიციის გაზრდის რისკი. SLCO1B1 c.521CC და ABCG2 c.421AA-ის ინდივიდუალური პოლიმორფიზმი დაკავშირებულია როზუვასტატინის უფრო მაღალ ექსპოზიციასთან (AUC), შესაბამისად, SLCO1B1 c.521TT ან ABCG2 c.421CC-ის გენოტიპის მტარებლებთან შედარებით. აღნიშნული სპეციფიკური გენოტიპები არ არის შესწავლილი კლინიკურ პრაქტიკაში, თუმცა თუ ცნობილია აღნიშნული ტიპის პოლიმორფიზმის შესახებ, პაციენტებისთვის რეკომენდებულია ნიუვასტი პლიუსის სადღეღამისო დოზის შემცირება.

პედიატრიული პოპულაცია: ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე 10-17 წლის ან 6-17 წლის ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში (საერთო ჯამში 214 პაციენტი) ჩატარებული როზუვასტატინის ფარმაკოკინეტიკის შემსწავლელი ორი კვლევით (წარმოდგენილია ცხრილების სახით) ნაჩვენებია, რომ პედიატრიულ პაციენტებში როზუვასტატინის ექსპოზიცია მსგავსია ან უფრო დაბალია, ვიდრე მოზრდილ პაციენტებში. გარდა ამისა, 2-წლიანი კვლევის შედეგებმა აჩვენა, რომ როზუვასტატინის ზემოქმედება დამოკიდებულია დოზაზე და მკურნალობის ხანგრძლივობაზე.

ეზეტიმიბი

აბსორბცია: პერორალურად მიღების შემდეგ ეზეტიმიბი სწრაფად შეიწოვება, მნიშვნელოვანი ხარისხით კონიუგირდება და ქმნის ფარმაკოლოგიურად აქტიურ ფენოლურ გლუკურონიდს (ეზეტიმიბის გლუკურონიდი). ეზეტიმიბის მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში (Cmax) მიიღწევა მიღებიდან 1-2საათში და 4-12 საათში, შესაბამისად, ეზეტიმიბის გლუკურონიდისთვის და ეზეტიმიბისთვის. ეზეტიმიბის აბსოლუტური ბიოშეღწევადობის განსაზღვრა შეუძლებელია, ვინაიდან მოცემული ნივთიერება პრაქტიკულად არ იხსნება ინექციისთვის შესაფერის წყალში. საკვებთან ერთად მიღებამ (ცხიმების მაღალი და დაბალი შემცველობით) არ იმოქმედა ეზეტიმიბის პერორალურ ბიოშეღწევადობაზე. ეზეტიმიბი შეიძლება დაინიშნოს საკვებთან ერთად ან მის გარეშე.

განაწილება: ეზეტიმიბის და მისი გლუკურონიდის შეკავშირება ადამიანის პლაზმურ ცილებთან

შეადგენს 99,7%-ს და 88-92%-ს, შესაბამისად.

ბიოტრანსფორმაცია: ეზეტიმიბი ძირითადად მეტაბოლიზდება წვრილ ნაწლავსა და ღვიძლში გლუკურონირების გზით (II ფაზის რეაქცია) და გამოიყოფა ნაღველით. ყველა გამოკვლეულ სახეობაში აღინიშნა მინიმალურად გამოხატული ეზეტიმიბის ჟანგვითი მეტაბოლიზმი (I ფაზის რეაქცია). ეზეტიმიბი და მისი გლუკურონიდი არის სამკურნალო საშუალების ძირითადი წარმოებულები, რომლებიც ვლინდება პლაზმაში. შესაბამისად, ისინი შეადგენენ პლაზმაში პრეპარატის საერთო შემცველობის 10-20%-ს და 80-90%-ს. როგორც ეზეტიმიბი, ასევე მისი გლუკურონიდი ნელა გამოიყოფა პლაზმადან; არსებობს მოცემული ნაერთების არსებითი ენტეროჰეპატური ცირკულაციის ნიშნები. ეზეტიმიბისა და მისი გლუკურონიდის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 22საათს.

ელიმინაცია: ადამიანებში ¹⁴C-ეზეტიმიბის (20მგ) პერორალური მიღების შემდეგ, მთლიანი ეზეტიმიბი შეადგენდა პლაზმაში მთლიანი რადიოაქტიურობის დაახლოებით 93%-ს. მიღებული დოზის დაახლოებით 78% და 11% გამოიყოფოდა ნაწლავებისა და თირკმელების მეშვეობით 10 დღის განმავლობაში, შესაბამისად. 48 საათის შემდეგ, პლაზმაში პრეპარატის რადიოაქტიური კვალი არ გამოვლენილა.

პაციენტთა განსაკუთრებული ჯგუფები:

ასაკი და სქესი: საერთო ეზეტიმიბის პლაზმური კონცენტრაციები დაახლოებით 2-ჯერ მაღალია ხანდაზმულებში (≥65 წლის), ვიდრე ახალგაზრდა (18-45 წლის) პირებში. დსლპ-ქოლესტერინის შემცირება და ეზეტიმიბის უსაფრთხოების პროფილი მსგავსია საშუალო და ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში. ამიტომ, ხანდაზმულებში დოზების კორექცია არ არის საჭირო. საერთო ეზეტიმიბის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში ოდნავ მაღალია (დაახლოებით 20%-ით) ქალებში, ვიდრე მამაკაცებში. დსლპ-ქოლესტერინის შემცირება და ეზეტიმიბის თერაპიის უსაფრთხოების პროფილი მსგავსია ქალებსა და მამაკაცებში. ამიტომ დოზის კორექცია პაციენტის სქესის მიხედვით საჭირო არ არის.

თირკმლის უკმარისობა: ეზეტიმიბის ერთჯერადი 10 მგ დოზის მიღების შემდეგ თირკმლის მძიმე დაავადების მქონე პაციენტებში (n=8; mean CrCl ≤30 ml/min/1.73m2), საერთო ეზეტიმიბის საშუალო AUC გაიზარდა დაახლოებით 1.5-ჯერ, ჯანმრთელ სუბიექტებთან შედარებით (n=9). აღნიშნული შედეგი არ განიხილება კლინიკურად მნიშვნელოვნად. თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებისთვის დოზის კორექცია საჭირო არ არის. მოცემული კვლევის ფარგლებში კიდევ ერთ პაციენტში (გადაიტანა თირკმლის ტრანსპლანტაცია, იღებდა სხვადასხვა პრეპარატს, მათ შორის ციკლოსპორინს) ეზეტიმიბის საერთო ზემოქმედება მომატებული იყო 12-ჯერ.

ღვიძლის უკმარისობა: 10მგ ეზეტიმიბის ერთჯერადი მიღების შემდეგ, ეზეტიმიბის საშუალო AUC გაიზარდა დაახლოებით 1,7-ჯერ ღვიძლის ფუნქციის მსუბუქი სიმძიმის დარღვევის (5-6 ქულა Child-Pugh-ის შკალის მიხედვით) მქონე პაციენტებში, ჯანმრთელ პირებთან შედარებით. 14-დღიან კვლევაში, დღე-ღამეში 10მგ ეზეტიმიბის ყოველდღიური მიღებისას, ეზეტიმიბის საშუალო AUC გაიზარდა დაახლოებით 4-ჯერ ღვიძლის ფუნქციის საშუალო სიმძიმის დარღვევის (7-9 ქულა Child-Pugh-ის შკალის მიხედვით) მქონე პაციენტებში, ჯანმრთელ პირებთან შედარებით (კვლევის პირველ და მე-14 დღეს). ღვიძლის ფუნქციის საშუალო სიმძიმის დარღვევის შემთხვევაში დოზის კორექცია საჭირო არ არის. ვინაიდან, უცნობია ეზეტიმიბის გაზრდილი ექსპოზიციის ეფექტები, ნიუვასტი პლიუსის გამოყენება არ არის რეკომენდებული ღვიძლის ფუნქციის საშუალო სიმძიმის ან მძიმე დარღვევის (>9 ქულა Child-Pugh-ის შკალის მიხედვით) მქონე პაციენტებში (იხ. პუნქტი 4.4).

პედიატრიული პოპულაცია: ეზეტიმიბის ფარმაკოკინეტიკა 6 წლის და უფროსი ასაკის ბავშვებსა და მოზრდილებში მსგავსია. არ არსებობს ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში. ბავშვებსა და მოზარდებში პრეპარატის გამოყენების კლინიკური გამოცდილება მოიცავს პაციენტებს ჰომო- ან ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით ან სიტოსტროლემიით.

5.3. პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები

ეზეტიმიბის და სტატინების ერთად გამოყენების კვლევებში დაფიქსირდა ტოქსიური ეფექტები, ძირითადად სტატინებისთვის დამახასიათებელი. ზოგიერთი ტოქსიური ეფექტი უფრო მეტად გამოხატული იყო, ვიდრე მხოლოდ სტატინების გამოყენებისას, რაც უკავშირდება ორივე პრეპარატის ფარმაკოკინეტიკურ და ფარმაკოდინამიკურ ურთიერთქმედებას. კლინიკური კვლევების დროს ასეთი ურთიერთქმედება არ დაფიქსირებულა. მიოპათია ვირთხებში განვითარდა მხოლოდ ადამიანის თერაპიულ დოზაზე რამდენჯერმე დიდ დოზების გამოყენების შემდეგ (დაახლოებით 20-ჯერ მაღალი AUC სტატინებისთვის და 500-2000-ჯერ მაღალი AUC აქტიური მეტაბოლიტებისთვის).

in vivo და in vitro კვლევებში ეზეტიმიბმა (მონოთერაპიის სახით ან სტატინებთან ერთად) არ გამოავლინა გენოტოქსიური თვისებები. ეზეტიმიბმა არ გამოავლინა კანცეროგენული მოქმედება გრძელვადიან კვლევებში.

ვირთაგვებში ეზეტიმიბისა და სტატინების ერთად გამოყენებისას არ დაფიქსირებულა ტერატოგენული ეფექტი. მაკე ბოცვერებში დაფიქსირდა ჩონჩხის დეფორმაციების მცირე შემთხვევები (გულმკერდისა და კუდის მალების შეერთება, კუდის მალების რაოდენობის შემცირება).

როზუვასტატინი: უსაფრთხოების, გენოტოქსიურობისა და კანცეროგენული პოტენციალის სტანდარტული კვლევების დროს მიღებულმა არაკლინიკურმა მონაცემებმა არ გამოავლინა რაიმე განსაკუთრებული საფრთხე ადამიანისთვის. სპეციალიზებული კვლევები hERG-ზე ზემოქმედების შესახებ არ ჩატარებულა. ქვემოთ მოცემულია გვერდითი რეაქციები, რომლებიც არ გამოვლინდა კლინიკურ კვლევებში, თუმცა დაფიქსირდა ცხოველებში კლინიკური ექსპოზიციის დონის ანალოგიური ექსპოზიციის დონეზე: განმეორებითი დოზის ტოქსიკურობის კვლევებში, ღვიძლის ჰისტოპათოლოგიური ცვლილებები, სავარაუდოდ როზუვასტატინის ფარმაკოლოგიური მოქმედების გამო, დაფიქსირდა თაგვებში, ვირთხებში და, ნაკლებად, ძაღლებში, ნაღვლის ბუშტზე ზემოქმედებით, თუმცა არა მაიმუნებში. გარდა ამისა, ტესტიკულური ტოქსიკურობა დაფიქსირდა მაიმუნებსა და ძაღლებში დიდი დოზებით გამოყენებისას. რეპროდუქციული ტოქსიკურობა გამოვლინდა ვირთხებში, ნაშიერების ზომის, წონისა და სიცოცხლისუნარიანობის დაქვეითება დაფიქსირდა დედა ცხოველისთვის ტოქსიკური დოზების გამოყენების შემთხვევაში, როცა სისტემური ექსპოზიცია რამდენჯერმე აღემატებოდა თერაპიულ დონეს.

ეზეტიმიბი: ცხოველებში ეზეტიმიბის ქრონიკული ტოქსიკურობის კვლევებმა არ გამოავლინა რაიმე სამიზნე ორგანოს სპეციფიკური ტოქსიკურობა. ძაღლებში ეზეტიმიბის გამოყენებისას ოთხი კვირის განმავლობაში (≥0,03 მგ/კგ/დღეში), ნაღვლის ბუშტში ქოლესტერინის კონცენტრაცია გაიზარდა 2,5-3,5-ჯერ. თუმცა, ძაღლებზე ჩატარებულ კვლევებში, სადაც 1 წლის განმავლობაში ძაღლები იღებდნენ ეზეტიმიბის დოზებს 300მგ/კგ-მდე დღე-ღამეში, ქოლელითიაზის ან სხვა ჰეპატობილიარული ცვლილებების შემთხვევების ზრდა არ დაფიქსირებულა. ამ მონაცემების მნიშვნელობა ადამიანებისთვის უცნობია. ეზეტიმიბის თერაპიულ გამოყენებასთან დაკავშირებით ლითოგენური რისკი არ შეიძლება გამოირიცხოს.

ეზეტიმიბი არ მოქმედებდა მამალი ან დედალი ვირთხების ნაყოფიერებაზე; არ გამოავლინა ტერატოგენული თვისებები ვირთხებში ან კურდღლებში, აგრეთვე არ მოქმედებდა პრენატალურ ან პოსტნატალურ განვითარებაზე. ეზეტიმიბი კვეთდა პლაცენტარულ ბარიერს მაკე ვირთხებსა და კურდღლებში 1000 მგ/კგ/დღეში დოზის მრავალჯერადი გამოყენებისას. ეზეტიმიბის ლოვასტატინთან ერთად გამოყენებამ გამოიწვია ემბრიოლეტალური ეფექტი.

6. ფარმაცევტული მონაცემები

6.1. შემავსებლების ჩამონათვალი

ტაბლეტის ბირთვი (ყველა კონცენტრაციისთვის):

მიკროკრისტალური ცელულოზა (E460), უწყლო კოლოიდური სილიციუმის დიოქსიდი (E551), მაგნიუმის სტეარატი (E572), პოვიდონი (E1201), ნატრიუმის კროსკარმელოზა (E468), ნატრიუმის ლაურილსულფატი (E487), ლაქტოზას მონოჰიდრატი, ჰიპრომელოზა (E464).

გარსი:

Opadry Yellow (5მგ/10მგ), ჰიპრომელოზა (E464), ტიტანის დიოქსიდი (E171), მაკროგოლი (E1521), რკინის ოქსიდი ყვითელი (E172), ტალკი (E553b), რკინის ოქსიდი წითელი (E171).

Opadry Beige (10 მგ/10 მგ), ჰიპრომელოზა (E464), ტიტანის დიოქსიდი (E171), მაკროგოლი (E1521), რკინის ოქსიდი ყვითელი (E172), ტალკი (E553b).

Vivacoat Yellow (20 მგ/10 მგ), ჰიპრომელოზა (E464), ტიტანის დიოქსიდი (E171), მაკროგოლი (E1521), რკინის ოქსიდი ყვითელი (E172), ტალკი (E553b).

Opadry White (40 მგ/10 მგ), ლაქტოზას მონოჰიდრატი, ჰიპრომელოზა (E464), ტიტანის დიოქსიდი (E171), მაკროგოლი (E1521).

6.2. შეუთავსებლობა

არ გამოიყენება

6.3. ვარგისიანობის ვადა

2 წელი

6.4. შენახვის განსაკუთრებული პირობები

არ საჭიროებს შენახვის განსაკუთრებულ ტემპერატურულ პირობებს. შეინახეთ თავდაპირველ შეფუთვაში ტენისა და სინათლისგან დასაცავად.

6.5. შეფუთვა

შეფუთვაში შედის 30 შემოგარსული ტაბლეტი ბლისტერზე (OPA/Alu/PVC/Alu).

ყველა ზომის შეფუთვა შეიძლება არ იყოს ხელმისაწვდომი ბაზარზე.

6.6. ნარჩენების განკარგვა

ნებისმიერი გამოუყენებელი სამკურნალო პროდუქტი ან ნარჩენი მასალა უნდა განადგურდეს ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად.

გაცემის წესი: ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.

7. სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი

შპს „ნიუ ფარმა“

საქართველო, თბილისი, 0154, ი. ევდოშვილის ქ.# 18

8. სავაჭრო ლიცენზიის ნომერი:

9. პირველი ავტორიზაციის/ავტორიზაციის განახლების თარიღი:

10. ტექსტის გადახედვის თარიღი: