კადმირონი 0.4მგ+0.5მგ #30კაფს

პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამება

1. სამკურნალო საშუალების დასახელება

კადმირონი 0,5 მგ/0,4 მგ მყარი კაფსულები

2. თვისობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

თითოეული მყარი კაფსულა შეიცავს 0,5 მგ დუტასტერიდს და 0,4 მგ ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდს (0,367 მგ ტამსულოზინის ექვივალენტი).

ცნობილი ეფექტის მქონე დამხმარე ნივთიერებები

თითოეული კაფსულა შეიცავს სოიოს ლეციტინს და პროპილენ გლიკოლს

ეს პრეპარატი შეიცავს 299,46 მგ პროპილენ გლიკოლს თითოეულ მყარ კაფსულაში, რაც 4,27 მგ/კგ-ს ექვივალენტია.

დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალი იხილეთ ნაწილში 6.1.

3. ფარმაცევტული ფორმა

მყარი კაფსულა

კადმირონი არის მოგრძო ფორმის, მყარი ჟელატინის კაფსულები, დაახლოებით 24,2 მმ x 7,7 მმ, ყავისფერი კორპუსით და კრემისფერი თავსახურით, რომელზეც დაბეჭდილია C001 შავი მელნით.

თითოეული მყარი კაფსულა შეიცავს ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის მოდიფიცირებული გამოთავისუფლების პელეტებს და ერთ დუტასტერიდის რბილ ჟელატინის კაფსულას.

4. კლინიკური მახასიათებლები

4.1 თერაპიული ჩვენებები

პროსტატის კეთილთვისებიანი ჰიპერპლაზიის ზომიერი და მძიმე სიმპტომების მკურნალობა.

შარდის მწვავე შეკავების და ქირურგიული ჩარევის რისკის შემცირება პროსტატის კეთილთვისებიანი ჰიპერპლაზიის საშუალო და მძიმე სიმპტომების მქონე პაციენტებში.

კლინიკურ კვლევებში შესწავლილი მკურნალობის ეფექტებისა და პაციენტების პოპულაციების შესახებ ინფორმაციისთვის იხილეთ პუნქტი 5.1.

4.2 დოზირება და მიღების წესი

დოზირება

მოზრდილები (ხანდაზმულების ჩათვლით)

კადმიირონის რეკომენდებული დოზა არის ერთი კაფსულა (0,5 მგ/0,4 მგ) დღეში.

საჭიროების შემთხვევაში, კადმირონი შეიძლება გამოყენებულ იქნას დუტასტერიდისა და ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის ჩანაცვლებისთვის არსებულ ორმაგ თერაპიაში მკურნალობის გამარტივების მიზნით.

სადაც კლინიკურად მიზანშეწონილია, შეიძლება დუტასტერიდით ან ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდით მონოთერაპიიდან პირდაპირ გადასვლა კადმირონზე.

თირკმლის უკმარისობა

თირკმლის უკმარისობის ეფექტი დუტასტერიდის/ტამსულოზინის ფარმაკოკინეტიკაზე არ არის შესწავლილი. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის დოზის კორექცია მოსალოდნელი არ არის (იხ. პუნქტები 4.4 და 5.2).

ღვიძლის უკმარისობა

ღვიძლის უკმარისობის ზემოქმედება დუტასტერიდის/ტამსულოზინის ფარმაკოკინეტიკაზე შესწავლილი არ არის, ამიტომ სიფრთხილეა საჭირო პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობით (იხ. პუნქტი 4.4 და პუნქტი 5.2). ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში კადმირონის გამოყენება უკუნაჩვენებია (იხ. პუნქტი 4.3).

პედიატრიული მოსახლეობა

დუტასტერიდი/ტამსულოზინი უკუნაჩვენებია პედიატრიულ პოპულაციაში (18 წლამდე) (იხ. პუნქტი 4.3).

გამოყენების წესი

პერორალური გამოყენებისთვის.

პაციენტებს უნდა მიეცეთ მითითება, რომ გადაყლაპონ კაფსულები მთლიანად, ყოველდღე ერთიდაიგივე კვებიდან დაახლოებით 30 წუთის შემდეგ. არ შეიძლება კაფსულების დაღეჭვა ან გახსნა. დუტასტერიდის კაფსულის შიგთავსთან კონტაქტმა, რომელიც შეიცავს მყარი გარსის კაფსულას, შეიძლება გამოიწვიოს ოროფარინგეალური ლორწოვანი გარსის გაღიზიანება.

4.3 უკუჩვენებები

კადმირონი უკუნაჩვენებია შემდეგ შემთხვევებში:

- ქალები და ბავშვები და მოზარდები (იხ. პუნქტი 4.6).

- პაციენტები, რომლებსაც აქვთ ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერებების, სხვა 5-ალფა რედუქტაზას ინჰიბიტორების, სოიოს, არაქისის ან 6.1 პუნქტში ჩამოთვლილი ნებისმიერი სხვა დამხმარე ნივთიერების მიმართ.

- პაციენტები ორთოსტატული ჰიპოტენზიით ანამნეზში.

- პაციენტები ღვიძლის მძიმე უკმარისობით.

4.4 სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

კომბინირებული თერაპია უნდა დაინიშნოს სარგებლის და რისკის ფრთხილად შეფასების შემდეგ გვერდითი მოვლენების პოტენციური გაზრდილი რისკის გამო (გულის უკმარისობის ჩათვლით) და მკურნალობის ალტერნატიული ვარიანტების, მათ შორის მონოთერაპიის განხილვის შემდეგ.

პროსტატის კიბო და მაღალი ხარისხის სიმსივნეები

REDUCE კვლევისას, რომელიც არის 4-წლიანი, მულტიცენტრული, რანდომიზირებული, ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებადი კვლევა, შესწავლილ იქნა დღეში 0.5 მგ დუტასტერიდის ეფექტი პროსტატის კიბოს მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში (მათ შორის 50-დან 75 წლამდე მამაკაცებში „პსა“-ს დონეებით 2.5-დან 10 ნგ/მლ-მდე და პროსტატის უარყოფითი ბიოფსიით კვლევაში ჩარიცხვამდე 6 თვით ადრე) პლაცებოსთან შედარებით. ამ კვლევის შედეგებმა გამოავლინა გლისონ 8 - 10 პროსტატის კიბოს უფრო მაღალი სიხშირე დუტასტერიდით ნამკურნალებ მამაკაცებში (n=29, 0.9%) პლაცებოსთან შედარებით (n=19, 0.6%). კავშირი დუტასტერიდსა და გლისონ 8-10 პროსტატის კიბოს შორის არ არის ნათელი. ამრიგად, მამაკაცებში, რომლებიც იღებენ კადმირონს, რეგულარულად უნდა ჩატარდეს შემოწმება პროსტატის კიბოზე (იხ. პუნქტი 5.1).

პროსტატის სპეციფიკური ანტიგენი („პსა“)

შრატში პროსტატის სპეციფიკური ანტიგენის („პსა“) კონცენტრაცია მნიშვნელოვანი კომპონენტია პროსტატის კიბოს გამოსავლენად. კადმირონი იწვევს შრატში „პსა“-ს საშუალო დონის შემცირებას დაახლოებით 50%-ით მკურნალობიდან 6 თვის შემდეგ.

პაციენტებში, რომლებიც იღებენ კადმირონს, უნდა დადგინდეს „პსა“-ს ახალი საბაზისო დონე კადმირონით მკურნალობის 6 თვის შემდეგ. ამის შემდეგ რეკომენდებულია „პსა“-ს მნიშვნელობების რეგულარულად მონიტორინგი. „პსა“-ს ნებისმიერი დადასტურებული ზრდა დაბალი დონიდან კადმირონით თერაპიისას შეიძლება მიუთითებდეს პროსტატის კიბოს არსებობაზე ან კადმირონით თერაპიის შეუსაბამობაზე და უნდა იყოს ყურადღებით შეფასებული, მაშინაც კი, თუ ეს მნიშვნელობები კვლავ ნორმის ფარგლებშია მამაკაცებისთვის, რომლებიც არ იღებენ 5-ალფა რედუქტაზას ინჰიბიტორს (იხილეთ პუნქტი 5.1). „პსა“-ს მნიშვნელობის ინტერპრეტაციისას პაციენტისთვის, რომელიც იღებს დუტასტერიდს, უნდა მოხდეს შედარება „პსა“-ს წინა მნიშვნელობებთან.

კადმირონით მკურნალობა ხელს არ უშლის „პსა“-ს გამოყენებას, როგორც პროსტატის კიბოს დიაგნოზში დამხმარე ინსტრუმენტს, ახალი საბაზისო დონის დადგენის შემდეგ.

შრატში „პსა“-ს საერთო დონე უბრუნდება საწყის დონეს მკურნალობის შეწყვეტიდან 6 თვის განმავლობაში. თავისუფალი და საერთო „პსა“-ს თანაფარდობა მუდმივი რჩება კადმირონის ზემოქმედების შემთხვევაშიც კი. თუ ექიმები ირჩევენ პროცენტული თავისუფალი „პსა“-ს გამოყენებას, როგორც დამხმარე საშუალებას პროსტატის კიბოს გამოვლენაში მამაკაცებში, რომლებიც გადიან კადმირონით თერაპიას, მისი მნიშვნელობის კორექტირება საჭირო არ იქნება.

რექტალური ციფრული გამოკვლევა, ისევე როგორც სხვა შეფასებები პროსტატის კიბოს ან სხვა მდგომარებებისთვის, რომლებმაც შეიძლება გამოიწვიონ იგივე სიმპტომები, როგორც პროსტატის კეთილთვისებიანმა ჰიპერპლაზიამ, უნდა ჩატარდეს პაციენტებში კადმირონით თერაპიის დაწყებამდე და შემდგომ პერიოდულად.

გულ-სისხლძარღვთა სისტემის გვერდითი მოვლენები

ორ 4-წლიან კლინიკურ კვლევაში, გულის უკმარისობის სიხშირე (მოხსენებული მოვლენების კომპოზიტური ტერმინი, ძირითადად, გულის უკმარისობა და გულის შეგუბებითი უკმარისობა) იყო უმნიშვნელოდ უფრო მაღალი იმ სუბიექტებში, რომლებიც იღებდნენ დუტასტერიდის და ალფა1-ადრენორეცეპტორების ანტაგონისტის, ძირითადად ტამსულოზინის კომბინაციას, ვიდრე იმ სუბიექტებში, რომლებიც არ იღებდნენ კომბინაციას. თუმცა, ამ კვლევებში გულის უკმარისობის სიხშირე უფრო დაბალი იყო ყველა აქტიური მკურნალობის ჯგუფში პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით და დუტასტერიდის ან ალფა1-ადრენორეცეპტორების ანტაგონისტებისთვის ხელმისაწვდომი სხვა მონაცემები არ ადასტურებს დასკვნას გაზრდილი გულ-სისხლძარღვთა რისკების შესახებ (იხ. პუნქტი 5.1).

სარძევე ჯირკვლის ნეოპლაზია

დაფიქსირდა იშვიათი შეტყობინებები მამაკაცებში ძუძუს კიბოს შესახებ იმ პირებში, რომლებიც იღებდნენ დუტასტერიდს კლინიკურ კვლევებში და პოსტმარკეტინგულ პერიოდში. თუმცა, ეპიდემიოლოგიურმა კვლევებმა არ აჩვენა მამაკაცის სარძევე ჯირკვლის კიბოს განვითარების რისკი 5-ალფა რედუქტაზას ინჰიბიტორების გამოყენებისას (იხ. პუნქტი 5.1). ექიმებმა უნდა მისცენ მითითება თავიანთ პაციენტებს, რომ დაუყოვნებლივ შეატყობინონ მკერდის ქსოვილში რაიმე ცვლილების შესახებ, როგორიცაა სიმაგრეები ან ძუძუდან გამონადენი.

თირკმლის უკმარისობა

თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტების მკურნალობისას (კრეატინინის კლირენსი 10 მლ/წთ-ზე ნაკლები) სიფრთხილეა აუცილებელი, რადგან ამ პაციენტებში კვლვები არ არის ჩატარებული.

ჰიპოტენზია

ორთოსტატული: ისევე როგორც სხვა ალფა 1-ადრენორეცეპტორების ანტაგონისტების შემთხვევაში, ტამსულოზინით მკურნალობისას შეიძლება განვითარდეს არტერიული წნევის დაქვეითება, რის შედეგადაც, იშვიათად, შეიძლება განვითარდეს სინკოპე. პაციენტები, რომლებიც იწყებენ კადმირონით მკურნალობას, უნდა იყვნენ გაფრთხილებული, რომ ორთოსტატული ჰიპოტენზიის პირველი ნიშნების გამოვლენისას (თავბრუსხვევა, სისუსტე) უნდა დაჯდნენ ან დაწვნენ სიმპტომების გაქრობამდე.

პოსტურალური ჰიპოტენზიის განვითარების პოტენციალის შესამცირებლად, პაციენტი უნდა იყოს ჰემოდინამიურად სტაბილური ალფა1-ადრენორეცეპტორების ანტაგონისტზე PDE5 ინჰიბიტორების გამოყენების დაწყებამდე.

სიმპტომატური: სიფრთხილეა რეკომენდებული, როდესაც ალფა-ადრენერგული მაბლოკირებელი საშუალებები ტამსულოზინის ჩათვლით გამოიყენება PDE5 ინჰიბიტორებთან ერთად (მაგ. სილდენაფილი, ტადალაფილი, ვარდენაფილი). ალფა1-ადრენორეცეპტორების ანტაგონისტები და PDE5 ინჰიბიტორები ორივე ვაზოდილატორია, რომლებსაც შეუძლიათ არტერიული წნევის დაქვეითება. ამ ორი კლასის პრეპარატების ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს სიმპტომური ჰიპოტენზია (იხ. პუნქტი 4.5).

ინტრაოპერაციული ფლოპი ირისის სინდრომი

ინტრაოპერაციული ფლოპი ირისის სინდრომი (IFIS, პატარა გუგის სინდრომის ვარიანტი) დაფიქსირდა კატარაქტის ოპერაციის დროს ზოგიერთ პაციენტში, რომლებიც იღებდნენ ან ადრე მკურნალობდნენ ტამსულოზინით. ინტრაოპერაციული ფლოპი ირისის სინდრომმა შეიძლება გაზარდოს თვალის გართულებების რისკი ოპერაციის დროს და შემდეგ. ამიტომ რეკომენდებული არ არის კადმირონით თერაპიის დაწყება პაციენტებში, რომლებისთვისაც დაგეგმილია კატარაქტის ოპერაცია.

პრეოპერაციული შეფასებისას, კატარაქტის ქირურგებმა და ოფთალმოლოგიურმა გუნდებმა უნდა განიხილონ, მკურნალობდნენ თუ არა კადმირონით პაციენტები, რომლებშიც კატარაქტის ოპერაცია არის დაგეგმილი, რათა დარწმუნდნენ, რომ ხელმისაწვდომი იქნება შესაბამისი ზომები ოპერაციის დროს ინტრაოპერაციული ფლოპი ირისის სინდრომის მართვისთვის.

ტამსულოზინის შეწყვეტა კატარაქტის ოპერაციამდე 1-2 კვირით ადრე მიჩნეულია სასარგებლოდ, მაგრამ კატარაქტის ოპერაციამდე თერაპიის შეწყვეტის სარგებელი და ხანგრძლივობა ჯერ დადგენილი არ არის.

კაფსულების გაჟონვა

დუტასტერიდი შეიწოვება კანში, ამიტომ ქალები, ბავშვები და მოზარდები უნდა მოერიდონ კონტაქტს გაჟონილ კაფსულებთან (იხ. პუნქტი 4.6). გაჟონილ კაფსულებთან შეხებისას, აუცილებელია შეხების ადგილის დაუყოვნებლივ დაბანა საპნით და წყლით.

CYP3A4 და CYP2D6 ინჰიბიტორები

ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის ერთდროულმა გამოყენებამ CYP3A4-ის ძლიერ ინჰიბიტორებთან (მაგ. კეტოკონაზოლი) ან ნაკლები ხარისხით, CYP2D6-ის ძლიერ ინჰიბიტორებთან (მაგ. პაროქსეტინი) შეიძლება გაზარდოს ტამსულოზინის ექსპოზიცია (იხ. პუნქტი 4.5). ამიტომ ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდი არ არის რეკომენდებული პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ძლიერ CYP3A4 ინჰიბიტორს და სიფრთხილით უნდა იყოს გამოყენებული პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ზომიერ CYP3A4 ინჰიბიტორს, ძლიერ ან ზომიერ CYP2D6 ინჰიბიტორს, ორივე CYP3A4 და CYP2D6 ინჰიბიტორების კომბინაციას ან პაციენტებში, რომლებიც არიან CYP2D6-ის ცნობილი მეტაბოლიზატორები.

ღვიძლის უკმარისობა

დუტასტერიდი/ტამსულოზინი შესწავლილი არ არის ღვიძლის დაავადების მქონე პაციენტებში. სიფრთხილეა აუცილებელია კადმირონის მიღებისას მსუბუქი და ზომიერი სიმძიმის ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (იხ. პუნქტი 4.2, პუნქტი 4.3 და პუნქტი 5.2).

ნატრიუმი

ეს პრეპარატი შეიცავს 1 მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ) თითო კაფსულაში, ანუ არსებითად „არ შეიცავს ნატრიუმს“.

4.5 ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

დუტასტერიდის/ტამსულოზინის სხვა პრეპარატებთან ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა. შემდეგი განცხადებები ასახავს ცალკეულ კომპონენტებზე არსებულ ინფორმაციას.

დუტასტერიდი

დუტასტერიდით მკურნალობის დროს შრატში „პსა“-ს დონის შემცირების შესახებ ინფორმაციისთვის და პროსტატის კიბოს გამოვლენის შესახებ ინსტრუქციებისთვის იხილეთ პუნქტი 4.4.

სხვა პრეპარატების ზემოქმედება დუტასტერიდის ფარმაკოკინეტიკაზე

დუტასტერიდი ძირითადად გამოიყოფა მეტაბოლიზმის გზით. ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ ეს მეტაბოლიზმი კატალიზებულია CYP3A4 და CYP3A5 მიერ. არ ჩატარებულა ფორმალური ურთიერთქმედების კვლევები ძლიერ CYP3A4 ინჰიბიტორებთან. თუმცა, პოპულაციის ფარმაკოკინეტიკურ კვლევაში, დუტასტერიდის კონცენტრაცია შრატში იყო საშუალოდ 1,6-დან 1,8-ჯერ უფრო მეტი, შესაბამისად, პაციენტების მცირე რაოდენობაში, რომლებიც ერთდროულად მკურნალობდნენ ვერაპამილით ან დილთიაზემით (CYP3A4-ის ზომიერი ინჰიბიტორები და P-გლიკოპროტეინის ინჰიბიტორები), ვიდრე სხვა პაციენტებში.

დუტასტერიდის ხანგრძლივმა კომბინაციამ პრეპარატებთან, რომლებიც წარმოადგენენ CYP3A4 ფერმენტის ძლიერ ინჰიბიტორებს (მაგ.: რიტონავირი, ინდინავირი, ნეფაზოდონი, იტრაკონაზოლი, კეტოკონაზოლი პერორალურად მიღებისას) შეიძლება გაზარდოს დუტასტერიდის კონცენტრაცია შრატში. 5-ალფა რედუქტაზას შემდგომი დათრგუნვა დუტასტერიდის გაზრდილი ექსპოზიციის დროს მოსალოდნელი არ არის. თუმცა, შესაძლებელია დუტასტერიდის დოზირების სიხშირის შემცირების განხილვა, თუ აღინიშნება გვერდითი ეფექტები. უნდა აღინიშნოს, რომ ფერმენტის დათრგუნვის შემთხვევაში, ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეიძლება კიდევ უფრო გახანგრძლივდეს და 6 თვეზე მეტი დრო დასჭირდეს ერთდროულ თერაპიას ახალი წონასწორული მდგომარეობის მიღწევამდე.

12 გ ქოლესტირამინის შეყვანა დუტასტერიდის 5 მგ ერთჯერადი დოზის მიღებიდან ერთი საათის შემდეგ არ ახდენდა გავლენას დუტასტერიდის ფარმაკოკინეტიკაზე.

დუტასტერიდის ზემოქმედება სხვა პრეპარატების ფარმაკოკინეტიკაზე

ორკვირიანი ხანგრძლივობის მცირე კვლევაში (n=24) ჯანმრთელ მამაკაცებში, დუტასტერიდს (0.5 მგ დღეში) არ ჰქონდა რაიმე გავლენა ტამსულოზინის ან ტერაზოსინის ფარმაკოკინეტიკაზე. ამ კვლევაში ასევე არ აღინიშნა ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება.

დუტასტერიდი არ მოქმედებს ვარფარინის ან დიგოქსინის ფარმაკოკინეტიკაზე. ეს მიუთითებს იმაზე, რომ დუტასტერიდი არ აინჰიბირებს/აინდუცირებს CYP2C9 ან გადამტან P-გლიკოპროტეინს. ინ ვიტრო ურთიერთქმედების კვლევები აჩვენებს, რომ დუტასტერიდი არ აინჰიბირებს ფერმენტებს CYP1A2, CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19 ან CYP3A4.

ტამსულოზინი

ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის ერთდროულმა გამოყენებამ მედიკამენტებთან, რომლებსაც შეუძლიათ შეამცირონ არტერიული წნევა, მათ შორისაა საანესთეზიო საშუალებები, PDE5 ინჰიბიტორები და ალფა1-ადრენორეცეპტორების სხვა ანტაგონისტები, შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპოტენზიური ეფექტის გაძლიერება. დუტასტერიდი/ტამსულოზინი არ გამოიყენება ალფა1-ადრენორეცეპტორების სხვა ანტაგონისტებთან ერთად.

ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის და კეტოკონაზოლის (CYP3A4 ძლიერი ინჰიბიტორი) ერთდროულმა გამოყენებამ გამოიწვია ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის Cmax და AUC-ის მატება შესაბამისად 2.2 და 2.8 კოეფიციენტით. ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის და პაროქსეტინის (ძლიერი CYP2D6 ინჰიბიტორი) ერთდროულმა გამოყენებამ გამოიწვია ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის Cmax და AUC-ის მატება შესაბამისად 1,3 და 1,6 კოეფიციენტით. ექსპოზიციის მსგავსი მატება უფრო მოსალოდნელია CYP2D6 სუსტი მეტაბოლიზატორების შემთხვევაში, ვიდრე ფართო მეტაბოლიზატორებში, როდესაც ისინი ერთდროულად იყენებენ CYP3A4 ძლიერ ინჰიბიტორს. ორივე CYP3A4 და CYP2D6 ინჰიბიტორის ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდთან ერთად მიღების ეფექტები კლინიკურად არ არის შეფასებული, თუმცა არსებობს ტამსულოზინის ექსპოზიციის მნიშვნელოვანი გაზრდის პოტენციალი (იხ. პუნქტი 4.4).

ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის (0,4 მგ) და ციმეტიდინის (400 მგ ყოველ ექვს საათში ექვსი დღის განმავლობაში) ერთდროულმა გამოყენებამ გამოიწვია ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის კლირენსის დაქვეითება (26%) და AUC-ის (44%) ზრდა. აუცილებელია სიფრთხილე დუტასტერიდი/ტამსულოზინის ციმეტიდინთან ერთად გამოყენებისას.

ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდსა და ვარფარინს შორის წამალთშორისი ურთიერთქმედების საბოლოო კვლევა არ ჩატარებულა. შეზღუდული in vitro და in vivo კვლევების შედეგები არ არის საბოლოო. თუმცა, დიკლოფენაკმა და ვარფარინმა შეიძლება გაზარდონ ტამსულოზინის ელიმინაციის სიჩქარე. სიფრთხილეა საჭირო ვარფარინისა და ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის ერთდროული მიღებისას.

არ გამოვლენილა ურთიერთქმედება ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის ატენოლოლთან, ენალაპრილთან, ნიფედიპინთან ან თეოფილინთან ერთად მიღებისას. ფუროსემიდის ერთდროული გამოყენება იწვევს პლაზმაში ტამსულოზინის დონის დაქვეითებას, მაგრამ რადგან დონე რჩება ნორმალურ დიაპაზონში, დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

In vitro არც დიაზეპამი და არც პროპრანოლოლი, ტრიქლორმეთიაზიდი, ქლორმადინონი, ამიტრიპტილინი, დიკლოფენაკი, გლიბენკლამიდი და სიმვასტატინი არ ცვლის ტამსულოზინის თავისუფალ ფრაქციას ადამიანის პლაზმაში. არც ტამსულოზინი ცვლის დიაზეპამის, პროპრანოლოლის, ტრიქლორმეთიაზიდის და ქლორმადინონის თავისუფალ ფრაქციებს.

4.6 ნაყოფიერება, ორსულობა და ლაქტაცია

კადმირონი უკუნაჩვენებია ქალებში გამოსაყენებლად. არ ჩატარებულა კვლევები ორსულობაზე, ლაქტაციაზე და ნაყოფიერებაზე დუტასტერიდის/ტამსულოზინის ზემოქმედების შესასწავლად. შემდეგი განცხადებები ასახავს ცალკეულ კომპონენტებით ჩატარებული კვლევებიდან ხელმისაწვდომ ინფორმაციას (იხ. პუნქტი 5.3).

ორსულობა

ისევე როგორც სხვა 5 ალფა რედუქტაზას ინჰიბიტორების შემთხვევაში, დუტასტერიდი აფერხებს ტესტოსტერონის დიჰიდროტესტოსტერონად გარდაქმნას და შესაძლოა, მამრობითი სქესის ნაყოფის მატარებელ ქალში შეყვანის შემთხვევაში, დათრგუნოს ნაყოფის გარე სასქესო ორგანოების განვითარება (იხ. პუნქტი 4.4). დუტასტერიდის მცირე რაოდენობა გადადის სპერმაში. უცნობია, უარყოფით გავლენას მოახდენს თუ არა მამრობითი სქესის ნაყოფზე, თუ დედამისი ექვემდებარება დუტასტერიდით მკურნალი პაციენტის სპერმას (რომლის რისკი ყველაზე დიდია ორსულობის პირველი 16 კვირის განმავლობაში).

როგორც ყველა 5 ალფა რედუქტაზას ინჰიბიტორის შემთხვევაში, როდესაც პაციენტის პარტნიორი არის ან შესაძლოა იყოს ორსულად, რეკომენდებულია, რომ პაციენტი პრეზერვატივის გამოყენებით მოერიდოს პარტნიორის სპერმის ზემოქმედებას.

ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის შეყვანამ ორსულ მდედრ ვირთხებსა და კურდღლებში არ აჩვენა ნაყოფის დაზიანების მტკიცებულება.

პრეკლინიკური მონაცემების შესახებ ინფორმაციისთვის იხილეთ ნაწილი 5.3.

ძუძუთი კვება

უცნობია გამოიყოფა თუ არა დუტასტერიდი ან ტამსულოზინი დედის რძეში.

ნაყოფიერება

ცნობილია, რომ დუტასტერიდი გავლენას ახდენს სპერმის მახასიათებლებზე (სპერმის რაოდენობის, სპერმის მოცულობის და სპერმის მოძრაობის შემცირება) ჯანმრთელ მამაკაცებში (იხ. პუნქტი 5.1). გამორიცხული არ არის მამაკაცის ნაყოფიერების დაქვეითების შესაძლებლობა.

ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის ზემოქმედება სპერმის რაოდენობაზე ან სპერმის ფუნქციაზე არ არის შეფასებული.

4.7 ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე

არ ჩატარებულა კვლევები ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე დუტასტერიდის/ტამსულოზინის ზემოქმედების შესახებ. თუმცა, პაციენტები უნდა იყვნენ ინფორმირებული კადმირონის მიღებისას ორთოსტატიურ ჰიპოტენზიასთან დაკავშირებული სიმპტომების შესაძლო განვითარების შესახებ, როგორიცაა თავბრუსხვევა.

4.8 არასასურველი ეფექტები

აქ წარმოდგენილი მონაცემები ეხება დუტასტერიდისა და ტამსულოზინის ერთდროულ მიღებას CombAT (ავოდარტისა და ტამსულოზინის კომბინაცია) კვლევის 4 წლიანი ანალიზიდან, დუტასტერიდის 0.5მგ და ტამსულოზინის 0.4მგ დღეში ერთხელ ოთხი წლის განმავლობაში ერთდროული მიღების შედარებისას ან მონოთერაპიის სახით. ნაჩვენებია კადმირონის დუტასტერიდის/ტამსულოზინის ბიოექვივალენტობა დუტასტერიდთან და ტამსულოზინთან ერთად (იხ. პუნქტი 5.2) მიღებასთან. ასევე მოწოდებულია ინფორმაცია ცალკეული კომპონენტების (დუტასტერიდი და ტამსულოზინი) გვერდითი ეფექტების პროფილების შესახებ. გაითვალისწინეთ, რომ ცალკეულ კომპონენტებთან დაკავშირებული ყველა უარყოფითი მოვლენა არ იყო მოხსენებული დუტასტერიდის/ტამსულოზინის გამოყენებისას და ისინი მოყვანილია ექიმის ინფორმირებისთვის.

4 წლიანი CombAT კვლევის მონაცემებმა აჩვენა, რომ მკვლევარის მიერ შეფასებულ პრეპარატთან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენების სიხშირე მკურნალობის პირველი, მეორე, მესამე და მეოთხე წლის განმავლობაში, შესაბამისად, იყო 22%, 6%, 4% და 2% დუტასტერიდით + ტამსულოზინით ერთდროული თერაპიისას, 15%, 6%, 3% და 2% დუტასტერიდით მონოთერაპიისას და 13%, 5%, 2% და 2% ტამსულოზინით მონოთერაპიისას. გვერდითი მოვლენების უფრო მაღალი სიხშირე ერთდროული მიღების თერაპიის ჯგუფში მკურნალობის პირველ წელს განპირობებული იყო ამ ჯგუფში დაფიქსირებული რეპროდუქციული დარღვევების, კონკრეტულად ეაკულაციის დარღვევების უფრო მაღალი სიხშირით.

მკვლევარის მიერ შეფასებულ პრეპარატთან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენები, რომლებიც მოხსენებული იყო 1% ან უფრო მეტი სიხშირით მკურნალობის პირველი წლის განმავლობაში CombAT კვლევაში, პროსტატის კეთილთვისებიანი ჰიპერპლაზიის მონოთერაპიის კლინიკურ კვლევებში და REDUCE კვლევაში, ნაჩვენებია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში.

გარდა ამისა, ტამსულოზინის ქვემოთ წარმოდგენილი არასასურველი ეფექტები ეფუძნება საჯარო დომენში არსებულ ინფორმაციას. გვერდითი მოვლენების სიხშირე შეიძლება გაიზარდოს კომბინირებული თერაპიის გამოყენებისას.

კლინიკური კვლევებიდან გამოვლენილი გვერდითი რეაქციების სიხშირე:

ხშირი ≥1/100-დან <1/10-მდე, არახშირი; ≥1/1000-დან <1/100-მდე, იშვიათი; ≥1/10000-დან <1/1000-მდე, ძალიან იშვიათი; <1/10000. სისტემურ ორგანოთა კლასის თითოეულ ჯგუფში არასასურველი ეფექტები წარმოდგენილია კლებადობის მიხედვით.

ა. დუტასტერიდი + ტამსულოზინი: CombAT კვლევიდან - ამ გვერდითი მოვლენების სიხშირე მცირდება მკურნალობის დროს, 1 წლიდან 4 წლამდე.

ბ. დუტასტერიდი: პროსტატის კეთილთვისებიანი ჰიპერპლაზიის მონოთერაპიის კლინიკური კვლევებიდან.

გ. ტამსულოზინი: ევროკავშირის ძირითადი უსაფრთხოების პროფილიდან ტამსულოზინისთვის.

დ. REDUCE შემცირება (იხ. პუნქტი 5.1).

¹. გულის უკმარისობის კომპოზიტური ტერმინი მოიცავს გულის შეგუბებით უკმარისობას, გულის უკმარისობას, მარცხენა პარკუჭის უკმარისობას, გულის მწვავე უკმარისობას, კარდიოგენური შოკს, მარცხენა პარკუჭის მწვავე უკმარისობას, მარჯვენა პარკუჭის უკმარისობას, მარჯვენა პარკუჭის მწვავე უკმარისობას, პარკუჭის უკმარისობას, კარდიოფილტვის უკმარისობას, შეგუბებით კარდიომიოპათიას.

². მოიცავს მკერდის მგრძნობელობას და მკერდის გადიდებას.

³. ეს სქესობრივი ხასიათის გვერდითი მოვლენები დაკავშირებულია დუტასტერიდით მკურნალობასთან (მათ შორის მონოთერაპიაში და ტამსულოზინთან კომბინაციაში). ეს გვერდითი მოვლენები შეიძლება გაგრძელდეს მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ. დუტასტერიდის როლი ამ მხრივ ცნობილი არ არის.

^. მოიცავს სპერმის მოცულობის შემცირებას.

სხვა მონაცემები

REDUCE კვლევამ გამოავლინა Gleason 8-10 პროსტატის კიბოს უფრო მაღალი სიხშირე დუტასტერიდით ნამკურნალებ მამაკაცებში პლაცებოსთან შედარებით (იხ. პუნქტები 4.4 და 5.1). დუტასტერიდის ეფექტი პროსტატის მოცულობის შემცირებაზე, ან კვლევასთან დაკავშირებული ფაქტორების გავლენა ამ კვლევის შედეგებზე დადგენილი არ არის.

კლინიკურ კვლევებში და პოსტმარკეტინგული გამოყენებისას დაფიქსირდა შემდეგი: მამაკაცის სარძევე ჯირკვლის კიბო (იხ. პუნქტი 4.4).

პოსტ მარკეტინგული მონაცემები

გვერდითი მოვლენები მსოფლიო მასშტაბის პოსტმარკეტინგული გამოცდილებიდან მიღებულია სპონტანური პოსტმარკეტინგული ცნობებიდან; ამიტომ რეალური სიხშირე ცნობილი არ არის.

დუტასტერიდი

იმუნური სისტემის დარღვევები

უცნობია: ალერგიული რეაქციები, მათ შორის გამონაყარი, ქავილი, ჭინჭრის ციება, ლოკალიზებული შეშუპება და ანგიონევროზული შეშუპება.

ფსიქიატრიული დარღვევები

უცნობია: დეპრესია

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

არახშირი: ალოპეცია (ძირითადად სხეულზე თმის ცვენა), ჰიპერტრიქოზი.

რეპროდუქციული სისტემის და მკერდის დარღვევები

უცნობია: სათესლე ჯირკვლის ტკივილი და სათესლე ჯირკვლის შეშუპება

ტამსულოზინი

პოსტმარკეტინგული მეთვალყურეობის დროს, ინტრაოპერაციული ფლოპი ირისის სინდრომის (IFIS) შემთხვევების შესახებ ცნობები, რაც არის მცირე გუგის სინდრომი ვარიანტი, კატარაქტის ოპერაციის დროს, ასოცირებული იყო ალფა1-ადრენორეცეპტორების ანტაგონისტებთან, მათ შორის ტამსულოზინთან (იხ. პუნქტი 4.4).

გარდა ამისა, წინაგულების ფიბრილაცია, არითმია, ტაქიკარდია, ქოშინი, ეპისტაქსია, მხედველობის დაბინდვა, მხედველობის დაქვეითება, მულტიფორმული ერითემა, ექსფოლიაციური დერმატიტი, ეაკულაციის დარღვევა, რეტროგრადული ეაკულაცია, ეაკულაციის უკმარისობა და პირის სიმშრალე დაფიქსირდა ტამსულოზინის გამოყენებასთან დაკავშირებით. მოვლენების სიხშირე და ტამსულოზინის როლი მათ გამომწვევ მიზეზებში არ შეიძლება საიმედოდ დადგინდეს.

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება მნიშვნელოვანია პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ. ეს სამკურნალო პროდუქტის სარგებელი/რისკის ბალანსზე მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას იძლევა. ჯანდაცვის პროფესიონალებს სთხოვენ შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქცია ეროვნული შეტყობინების სისტემის მეშვეობით, რომელიც ჩამოთვლილია დანართში V.

4.9 დოზის გადაჭარბება

არ არსებობს მონაცემები დუტასტერიდის/ტამსულოზინის დოზის გადაჭარბების შესახებ. შემდეგი განცხადებები ასახავს ინფორმაციას ცალკეულ კომპონენტებზე.

დუტასტერიდი

მოხალისეებში ჩატარებულ კვლევებში, დუტასტერიდის ერთჯერადი დღიური დოზა 40 მგ/დღეში (თერაპიულ დოზაზე 80-ჯერ მეტი) შეყვანილი იყო 7 დღის განმავლობაში უსაფრთხოების მხრივ მნიშვნელოვანი პრობლემის გარეშე. კლინიკურ კვლევებში, 5 მგ დოზები დღეში შეყვანილი იყო სუბიექტებში 6 თვის განმავლობაში, დამატებითი გვერდითი ეფექტების გარეშე, რაც აღინიშნება 0,5 მგ თერაპიული დოზებზე. დუტასტერიდის სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს, ამიტომ ჭარბი დოზირების საეჭვო შემთხვევაში უნდა ჩატარდეს შესაბამისი სიმპტომური და შემანარჩუნებელი მკურნალობა.

ტამსულოზინი

დაფიქსირდა 5 მგ ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდით დოზის მწვავე გადაჭარბება. დაფიქსირდა მწვავე ჰიპოტენზია (სისტოლური არტერიული წნევა 70 მმ ვცხ.წყ.), ღებინება და დიარეა, რისთვისაც ჩატარდა სითხის ჩანაცვლება და პაციენტის გაწერა შესაძლებელი იყო იმავე დღეს. მწვავე ჰიპოტენზიის შემთხვევაში, რომელიც ვითარდება დოზის გადაჭარბების შემდეგ, საჭიროა გულ-სისხლძარღვთა მხარდაჭერა. არტერიული წნევის აღდგენა და გულისცემის ნორმალიზება შესაძლებელია პაციენტის მწოლიარე მდგომარეობაში მოთავსებით. თუ ეს არ იქნება საკმარისი, მაშინ შეიძლება მოცულობის გამაფართოებელის და საჭიროების შემთხვევაში, ვაზოპრესორების გამოყენება. საჭიროა თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი და ზოგადი დამხმარე ზომების გამოყენება. ნაკლებად სავარაუდოა, რომ დიალიზი ეფექტიანი იყოს, რადგან ტამსულოზინი ძალიან ძლიერად უკავშირდება პლაზმის ცილებს.

შეწოვის შეფერხების მიზნით შეიძლება ისეთი ზომების მიღება, როგორიცაა ღებინება. დიდი რაოდენობის შემთხვევაში, შეიძლება ჩატარდეს კუჭის ამორეცხვა და გამოყენებული იყოს გააქტიურებული ნახშირი და ოსმოსური საფაღარათო საშუალება, როგორიცაა ნატრიუმის სულფატი.

5. ფარმა კოლოგიური თვისებები

5.1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: უროლოგიური საშუალებები, ალფა-ადრენორეცეპტორების ანტაგონისტები, ათქ კოდი: G04CA52

დუტასტერიდი/ტამსულოზინი არის ორი პრეპარატის კომბინაცია: დუტასტერიდი, ორმაგი 5 α-რედუქტაზას ინჰიბიტორი (5 ARI) და ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდი, α1a და α1d ადრენორეცეპტორების ანტაგონისტი. ამ პრეპარატებს აქვთ მოქმედების დამატებითი მექანიზმები, რომლებიც სწრაფად აუმჯობესებენ სიმპტომებს, შარდის ნაკადს და ამცირებენ შარდის მწვავე შეკავების რისკს და პროსტატის კეთილთვისებიან ჰიპერპლაზიასთან დაკავშირებული ქირურგიის საჭიროებას.

დუტასტერიდი აინჰიბირებს როგორც 1, ასევე 2 ტიპის 5 ალფა-რედუქტაზას იზოფერმენტებს, რომლებიც პასუხისმგებელნი არიან ტესტოსტერონის დიჰიდროტესტოსტერონად (DHT) გარდაქმნაზე. დიჰიდროტესტოსტერონი არის ანდროგენი, რომელიც ძირითადად პასუხისმგებელია პროსტატის ზრდასა და პროსტატის კეთილთვისებიანი ჰიპერპლაზიის განვითარებაზე. ტამსულოზინი აინჰიბირებს α1a და α1d ადრენერგულ რეცეპტორებს პროსტატის გლუვ კუნთში და შარდის ბუშტის კისერში. პროსტატის α1 რეცეპტორების დაახლოებით 75% არის α1a ქვეტიპის.

დუტასტერიდის ტამსულოზინთან ერთად მიღება

შემდეგი განცხადებები ასახავს ხელმისაწვდომ ინფორმაციას დუტასტერიდის და ტამსულოზინის ერთდროული გამოყენების შესახებ.

დუტასტერიდი 0,5 მგ/დღეში (n = 1,623), ტამსულოზინი 0,4 მგ/დღეში (n = 1,611) ან დუტასტერიდი 0,5 მგ პლუს ტამსულოზინი 0,4 მგ (n = 1,610) ერთდროული მიღებისას შეფასებული იყო მამაკაცებში პროსტატის კეთილთვისებიანი ჰიპერპლაზიის ზომიერი და მძიმე სიმპტომებით, რომლებსაც ჰქონდათ პროსტატის ≥30მლ და პროსტატის სპეციფიკური ანტიგენის მნიშვნელობა 1,5 - 10 ნგ/მლ დიაპაზონში, 4 წლიან მულტიცენტრულ, მრავალეროვნულ, რანდომიზებულ ორმაგად ბრმა, პარალელური ჯგუფის კვლევაში. სუბიექტების დაახლოებით 53%-ში აღინიშნებოდა წინა ექსპოზიცია 5-ალფა რედუქტაზას ინჰიბიტორით ან ალფა1-ადრენორეცეპტორების ანტაგონისტით. პირველადი ეფექტურობის საბოლოო წერტილი მკურნალობის პირველი 2 წლის განმავლობაში იყო პროსტატის სიმპტომების საერთაშორისო ქულის (IPSS) ცვლილება, რომელიც არის 8-პუნქტიანი ინსტრუმენტი, რომელიც დაფუძნებულია AUA-SI-ზე, დამატებით კითხვით ცხოვრების ხარისხზე.

მეორადი ეფექტურობის საბოლოო წერტილები 2 წლის განმავლობაში მოიცავდა შარდის მაქსიმალურ ნაკადის სიჩქარეს (Qmax) და პროსტატის მოცულობას. კომბინაციამ მიაღწია მნიშვნელობას პროსტატის სიმპტომების საერთაშორისო ქულისთვის მე-3 თვიდან დუტასტერიდთან შედარებით და 9 თვიდან ტამსულოზინთან შედარებით. Qmax-ისთვის კომბინაციამ მიაღწია მნიშვნელობას მე-6 თვიდან როგორც დუტასტერიდთან, ასევე ტამსულოზინთან შედარებით.

დუტასტერიდის და ტამსულოზინის კომბინაცია უზრუნველყოფს სიმპტომების უფრო მეტად გაუმჯობესებას, ვიდრე რომელიმე კომპონენტი ცალკე. 2 წლის მკურნალობის შემდეგ, ერთდროულმა თერაპიამ აჩვენა სიმპტომების ქულების სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შესწორებული საშუალო გაუმჯობესება საწყისი -6.2 ერთეულიდან.

ნაკადის სიჩქარის კორექტირებული საშუალო გაუმჯობესება საწყისიდან იყო 2.4 მლ/წმ ერთდროული მიღებისას, 1.9 მლ/წმ დუტასტერიდისთვის და 0.9 მლ/წმ ტამსულოზინისთვის. პროსტატის კეთილთვისებიანი ჰიპერპლაზიის ზემოქმედების ინდექსის (BII) კორექტირებული საშუალო გაუმჯობესება საწყისიდან იყო -2.1 ერთეული ერთად მიღების თერაპიისთვის, -1.7 დუტასტერიდისთვის და -1.5 ტამსულოზინისთვის. ნაკადის სიჩქარისა და პროსტატის კეთილთვისებიანი ჰიპერპლაზიის ზემოქმედების ინდექსის ეს გაუმჯობესება სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი იყო ერთობლივი მიღების თერაპიისთვის ორივე მონოთერაპიასთან შედარებით.

პროსტატის მთლიანი მოცულობის და გარდამავალი ზონის მოცულობის შემცირება მკურნალობის 2 წლის შემდეგ სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი იყო ერთობლივი თერაპიისთვის მხოლოდ ტამსულოზინით მონოთერაპიასთან შედარებით.

პირველადი ეფექტურობის საბოლოო წერტილი მკურნალობის 4 წლის განმავლობაში იყო დრო შარდის მწავე შეკავების ან პროსტატის კეთილთვისებიან ჰიპერპლაზიასთან დაკავშირებული ოპერაციის პირველ მოვლენამდე. 4 წლის მკურნალობის შემდეგ კომბინირებულმა თერაპიამ სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად შეამცირა შარდის მწავე შეკავების ან პროსტატის კეთილთვისებიან ჰიპერპლაზიასთან დაკავშირებული ოპერაციის რისკი (65.8% რისკის შემცირება p<0.001 [95% CI 54.7% - 74.1%]) ტამსულოზინის მონოთერაპიასთან შედარებით. შარდის მწავე შეკავებასთან ან პროსტატის კეთილთვისებიან ჰიპერპლაზიასთან დაკავშირებული ოპერაციის სიხშირე მე-4 წლისთვის იყო 4.2% კომბინირებული თერაპიისთვის და 11.9% ტამსულოზინისთვის (p<0.001). დუტასტერიდის მონოთერაპიასთან შედარებით, კომბინირებულმა თერაპიამ შეამცირა შარდის მწავე შეკავებასთან ან პროსტატის კეთილთვისებიან ჰიპერპლაზიასთან დაკავშირებული ოპერაციის რისკი 19.6%-ით (p=0.18 [95% CI -10.9% - 41.7%]). შარდის მწავე შეკავებასთან ან პროსტატის კეთილთვისებიან ჰიპერპლაზიასთან დაკავშირებული ოპერაციის სიხშირე მე-4 წლისთვის იყო 5.2% დუტასტერიდისთვის.

მეორადი ეფექტურობის საბოლოო წერტილები 4 წლის მკურნალობის შემდეგ მოიცავდა დროს კლინიკურ პროგრესირებამდე (განისაზღვრება, როგორც კომპოზიტი: პროსტატის სიმპტომების საერთაშორისო ქულის გაუარესება ≥4 ქულით, პროსტატის კეთილთვისებიან ჰიპერპლაზიასთან დაკავშირებული მოვლენები, შარდის მწავე შეკავება, შეუკავებლობა, საშარდე გზების ინფექცია და თირკმლის უკმარისობა) ცვლილებას პროსტატის სიმპტომების საერთაშორისოში ქულაში, შარდის მაქსიმალურ სიჩქარეს (Qmax) და პროსტატის მოცულობას. პროსტატის სიმპტომების საერთაშორისოში ქულა არის 8 პუნქტიანი ინსტრუმენტი, რომელიც დაფუძნებულია AUA-SI-ზე, დამატებითი კითხვით ცხოვრების ხარისხზე. 4 წლის მკურნალობის შედეგები წარმოდგენილია ქვემოთ:

საწყისი მნიშვნელობები არის საშუალო მნიშვნელობები და ცვლილებები საწყისიდან არის მორგებული საშუალო ცვლილებები.

* კლინიკური პროგრესირება განისაზღვრა, როგორც კომპოზიტი: პროსტატის სიმპტომების საერთაშორისო ქულის გაუარესება ≥ 4 ქულით, პროსტატის კეთილთისებიან ჰიპერპლაზიასთან დაკავშირებული მოვლენები, შარდის მწვავე შეკავება, შეუკავებლობა, საშარდე ტრაქტის ინფექციები და თირკმლის უკმარისობა.

# გაზომილი შერჩეულ ადგილებში (რანდომიზებული პაციენტების 13%)

ა. კომბინაციის მიღწეული მნიშვნელობა (p<0.001) vs ტამსულოზინი 48 თვეში

ბ. კომბინაციის მიღწეული მნიშვნელობა (p<0.001) vs დუტასტერიდი 48 თვეში

დუტასტერიდი

დუტასტერიდი 0.5 მგ/დღეში ან პლაცებო შეფასდა 4325 მამრობითი სქესის სუბიექტში პროსტატის კეთილთვისებიანი ჰიპერპლაზიის ზომიერი და მძიმე სიმპტომებით, რომლებსაც ჰქონდათ პროსტატის ≥30მლ და პროსტატის სპეციფიკური ანტიგენის მნიშვნელობები 1.5 - 10 ნგ/მლ ფარგლებში სამ ძირითადი ეფექტურობის 2-წლიან მულტიცენტრულ, მრავალეროვნულ, პლაცებო-კონტროლირებად, ორმაგად ბრმა კვლევაში. შემდეგ კვლევები გაგრძელდა ღია ეტიკეტირებით 4 წლამდე ყველა პაციენტით, რომლებიც დარჩნენ კვლევაში და იღებდნენ დუტასტერიდს იმავე 0.5 მგ დოზით. თავდაპირველად პლაცებოთი რანდომიზირებული პაციენტების 37% და დუტასტერიდით რანდომიზებული პაციენტების 40% დარჩა კვლევაში 4 წლის განმავლობაში. 2,340 სუბიექტის უმრავლესობამ (71%) ღია ეტიკეტირების გაფართოებებში დაასრულა ღია ეტიკეტირების მკურნალობის 2 დამატებითი წელი.

ყველაზე მნიშვნელოვანი კლინიკური ეფექტურობის პარამეტრები იყო ამერიკის უროლოგიური ასოციაციის სიმპტომების ინდექსი (AUA-SI), შარდის მაქსიმალური ნაკადი (Qmax) და შარდის მწვავე შეკავების სიხშირე და პროსტატის კეთილთვისებიან ჰიპერპლაზიასთან დაკავშირებული ოპერაცია.

AUA-SI არის შვიდ პუნქტიანი კითხვარი პროსტატის კეთილთვისებიან ჰიპერპლაზიასთან დაკავშირებული სიმპტომების შესახებ მაქსიმალური ქულით 35. საწყის ეტაპზე საშუალო ქულა იყო დაახლ. 17. ექვსი თვის, ერთი და ორწლიანი მკურნალობის შემდეგ პლაცებო ჯგუფში დაფიქსირდა საშუალო გაუმჯობესება 2.5, 2.5 და 2.3 ქულით, ხოლო დუტასტერიდის ჯგუფში აღინიშნა გაუმჯობესება შესაბამისად 3.2, 3.8 და 4.5 ქულით. განსხვავებები ჯგუფებს შორის იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი. ორმაგად ბრმა მკურნალობის პირველი 2 წლის განმავლობაში დაფიქსირებული AUA-SI-ის გაუმჯობესება შენარჩუნებული იყო დამატებითი 2 წლის ღია გაფართოებული კვლევების დროს.

Qmax (შარდის მაქსიმალური ნაკადი)

საშუალო საწყისი Qmax კვლევებისთვის იყო დაახლოებით 10 მლ/წმ (ნორმალური Qmax ≥ 15 მლ/წმ). ერთი და ორი წლის მკურნალობის შემდეგ პლაცებოს ჯგუფში ნაკადი გაუმჯობესდა 0.8 და 0.9 მლ/წმ-ით შესაბამისად და 1.7 და 2.0 მლ/წმ-ით შესაბამისად დუტასტერიდის ჯგუფში. ჯგუფებს შორის სხვაობა სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი იყო 1 თვიდან 24 თვემდე. შარდის მაქსიმალური ნაკადის სიჩქარის ზრდა, რომელიც დაფიქსირდა ორმაგად ბრმა მკურნალობის პირველი 2 წლის განმავლობაში, შენარჩუნებული იყო დამატებითი 2 წლის ღია ეტიკეტირების კვლევების დროს.

შარდის მწვავე შეკავება და ქირურგიული ჩარევა

ორი წლის მკურნალობის შემდეგ, შარდის მწავე შეკავების სიხშირე იყო 4.2% პლაცებოს ჯგუფში 1.8%-ის წინააღმდეგ დუტასტერიდის ჯგუფში (57% რისკის შემცირება). ეს განსხვავება სტატისტიკურად მნიშვნელოვანია და ნიშნავს, რომ 42 პაციენტს (95% CI 30-73) სჭირდება მკურნალობა ორი წლის განმავლობაში შარდის მწავე შეკავების ერთი შემთხვევის თავიდან ასაცილებლად.

პროსტატის კეთილთვისებიან ჰიპერპლაზიასთან დაკავშირებული ოპერაციის სიხშირე ორი წლის შემდეგ იყო 4.1% პლაცებოს ჯგუფში და 2.2% დუტასტერიდის ჯგუფში (48% რისკის შემცირება). ეს განსხვავება სტატისტიკურად მნიშვნელოვანია და ნიშნავს, რომ 51 პაციენტს (95% CI 33-109) სჭირდება მკურნალობა ორი წლის განმავლობაში, რათა თავიდან იქნას აცილებული ერთი ქირურგიული ჩარევა.

თმის განაწილება

დუტასტერიდის ეფექტი თმის განაწილებაზე ფორმალურად არ იყო შესწავლილი III ფაზის პროგრამის განმავლობაში, თუმცა, 5 ალფა-რედუქტაზას ინჰიბიტორს შეუძლია შეამციროს თმის ცვენა და შეიძლება გამოიწვიოს თმის ზრდა თმის ცვენის მოდელის მქონე მამაკაცებში (მამაკაცის ანდროგენული ალოპეცია).

ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქცია

ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქცია შეფასდა ერთწლიან კვლევაში ჯანმრთელ მამაკაცებში. თავისუფალი თიროქსინის დონეები სტაბილური იყო დუტასტერიდით მკურნალობისას, მაგრამ TSH დონე მსუბუქად გაიზარდა (0.4 MCIU/ml) პლაცებოსთან შედარებით ერთი წლის მკურნალობის ბოლოს. თუმცა, რადგან TSH დონე ცვალებადი იყო, TSH-ის მედიანური დიაპაზონი (1.4 - 1.9 MCIU/ml) რჩებოდა ნორმალურ ფარგლებში (0.5 - 5/6 MCIU/ml), თავისუფალი თიროქსინის დონეები იყო სტაბილური ნორმალურ დიაპაზონში და მსგავსი იყო როგორც პლაცებოსთვის, ასევე დუტასტერიდისთვის. მკურნალობის დროს, TSH-ის ცვლილებები არ განიხილებოდა კლინიკურად მნიშვნელოვანად. არც ერთ კლინიკურ კვლევაში არ ყოფილა მტკიცებულება იმისა, რომ დუტასტერიდი უარყოფითად მოქმედებს ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციაზე.

სარძევე ჯირკვლის ნეოპლაზია

2-წლიან კლინიკურ კვლევებში, 3374 პაციენტით წელიწადში დუტასტერიდის მიღებით და რეგისტრაციის დროს 2 წლიან ღია ეტიკეტით გაფართოებაში, დაფიქსირდა მამაკაცის სარძევე ჯირკვლის კიბოს 2 შემთხვევა დუტასტერიდით ნამკურნალებ პაციენტებში და 1 შემთხვევა პაციენტში, რომელმაც მიიღო პლაცებო. 4 წლიან CombAT და REDUCE კლინიკურ კვლევებში, 17489 პაციენტით წელიწადში დუტასტერიდის მიღებით და 5027 პაციენტით წელიწადში დუტასტერიდისა და ტამსულოზინის კომბინაციით, არ დაფიქსირებულა ძუძუს კიბოს შემთხვევები არცერთ სამკურნალო ჯგუფში.

ორი შემთხვევის კონტროლის ეპიდემიოლოგიური კვლევისას, რომელთაგან ერთი ჩატარდა აშშ-ში (n=339 ძუძუს კიბოს შემთხვევა და n=6,780 კონტროლი) და მეორე დიდ ბრიტანეთში (n=398 ძუძუს კიბოს შემთხვევა და n=3,930 კონტროლი), ჯანდაცვის მონაცემთა ბაზის მიხედვით, არ გამოვლენილა მამაკაცის სარძევე ჯირკვლის კიბოს განვითარების რისკი 5 α-რედუქტაზას ინჰიბიტორის გამოყენებით (იხ. პუნქტი 4.4).

პირველი კვლევის შედეგებმა არ გამოავლინა დადებითი ასოციაცია მამაკაცებშუ სარძევე ჯირკვლის კიბოსთანს (ფარდობითი რისკი ≥ 1 წლის განმავლობაში გამოყენებისას სარძევე ჯირკვლის კიბოს დიაგნოზამდე, < 1 წლის განმავლობაში გამოყენებასთან შედარებით: 0.70: 95% CI 0.34, 1.45). მეორე კვლევაში, სავარაუდო შანსების თანაფარდობა სარძევე ჯირკვლის კიბოსთვის, 5 -ალფა რედუქტაზას ინჰიბიტორების გამოყენებისას გამოუყენებლობასთან შედარებით, იყო 1.08: 95% CI 0.62, 1.87).

მიზეზობრივი კავშირი მამაკაცის სარძევე ჯირკვლის კიბოს განვითარებასა და დუტასტერიდის ხანგრძლივ გამოყენებას შორის არ არის დადგენილი.

ზემოქმედება მამაკაცის ნაყოფიერებაზე:

0.5 მგ/დღეში დუტასტერიდის ეფექტი სპერმის მახასიათებლებზე შეფასდა 18-დან 52 წლამდე ასაკის ჯანმრთელ მოხალისეებში (n=27 დუტასტერიდი, n=23 პლაცებო) მკურნალობის 52 კვირის განმავლობაში და მკურნალობის შემდგომ 24 კვირის განმავლობაში. 52 კვირაზე, სპერმის მთლიანი რაოდენობის, სპერმის მოცულობის და სპერმის მოძრაობის საშუალო პროცენტული შემცირება საწყისიდან იყო 23%, 26% და 18%, შესაბამისად, დუტასტერიდის ჯგუფში, პლაცებოს ჯგუფში საწყისიდან ცვლილებების კორექტირებისას. სპერმის კონცენტრაცია და სპერმის მორფოლოგია უცვლელი იყო. შემდგომი 24 კვირიანი დაკვირვების პერიოდის შემდეგ, დუტასტერიდის ჯგუფში სპერმის საერთო რაოდენობის საშუალო პროცენტული ცვლილება იყო 23%-ით დაბალი საწყის დონესთან შედარებით. მიუხედავად იმისა, რომ ყველა პარამეტრის საშუალო მნიშვნელობები დროის ყველა მომენტში რჩებოდა ნორმალურ დიაპაზონში და არ აკმაყოფილებდა წინასწარ განსაზღვრულ კრიტერიუმებს კლინიკურად მნიშვნელოვანი ცვლილებისთვის (30%), დუტასტერიდის ჯგუფში ორ სუბიექტში აღინიშნა სპერმის რაოდენობის შემცირება საწყისიდან 90%-ზე მეტით 52 კვირაში, ნაწილობრივი გამოჯანმრთელებით 24 კვირის შემდგომი დაკვირვებით. არ არის გამორიცხული მამაკაცის ნაყოფიერების დაქვეითების შესაძლებლობა.

გულ-სისხლძარღვთა სისტემის გვერდითი მოვლენები

პროსტატის კეთილთვისებიანი ჰიპერპლაზიისთვის 4 წლიან კვლევაში დუტასტერიდისა და ტამსულოზინის კომბინაციით 4844 მამაკაცში (CombAT კვლევა) კომპოზიციური ტერმინით გულის უკმარისობის სიხშირე კომბინირებულ ჯგუფში (14/1610, 0.9%) უფრო მაღალი იყო, ვიდრე მონოთერაპიის რომელიმე ჯგუფში: დუტასტერიდი, (4/1623, 0,2%) და ტამსულოზინი, (10/1611, 0,6%).

ცალკე 4-წლიან კვლევაში, რომელიც ჩატარდა 50-დან 75 წლამდე ასაკის 8231 მამაკაცში, პროსტატის კიბოს წინა უარყოფითი ბიოფსიით და საწყისი პროსტატის სპეციფიკური ანტიგენით 2,5 ნგ/მლ-დან 10,0 ნგ/მლ-მდ 50-დან 60 წლამდე მამაკაცების შემთხვევაში, ან 3 ნგ/მლ და 10,0 ნგ/მლ 60 წელზე უფროსი ასაკის მამაკაცების შემთხვევაში) (REDUCE კვლევა), კომპოზიტური ტერმინის გულის უკმარისობის უფრო მაღალი სიხშირე დაფიქსირდა სუბიექტებში, რომლებიც იღებდნენ დუტასტერიდს 0,5 მგ დღეში ერთხელ (30/4105, 0.7%) იმ სუბიექტებთან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს (16/4126, 0.4%). ამ კვლევის პოსტ-ჰოკ ანალიზმა აჩვენა კომპოზიტური ტერმინის გულის უკმარისობის უფრო მაღალი სიხშირე სუბიექტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებდნენ დუტასტერიდს და ალფა1-ადრენორეცეპტორების ანტაგონისტს ერთდროულად (12/1152, 1.0%) იმ სუბიექტებთან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ დუტასტერიდს და არა ალფა1-ადრენორეცეპტორების ანტაგონისტს (18/2953, 0.6%), პლაცებოს და ალფა1-ადრენორეცეპტორების ანტაგონისტს (1/1399, <0.1%), ან პლაცებოს და არა ალფა1-ადრენორეცეპტორების ანტაგონისტს (15/2727, 0.6%).

12-რანდომიზირებული, პლაცებო- ან კომპარატორით კონტროლირებადი კლინიკური კვლევების მეტა-ანალიზში (n=18802), რომლის დროსაც შეფასდა გულ-სისხლძარღვთა გვერდითი მოვლენების განვითარების რისკი დუტასტერიდის გამოყენებისას (კონტროლებთან შედარებით), არ დაფიქსირდა გულის უკმარისობის (RR 1.05; CI 95% 0.71, 1.57), მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტის (RR 1.00; CI 95% 0.77, 1.30) ან ინსულტის (RR 1.20; CI 95% 0.88, 1.64) რისკის თანმიმდევრულად სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი ზრდა.

პროსტატის კიბო და მაღალი ხარისხის სიმსივნეები

პლაცებოსა და დუტასტერიდის 4-წლიანი შედარებისას 50-დან 75 წლამდე ასაკის 8231 მამაკაცში, პროსტატის კიბოს წინა უარყოფითი ბიოფსიით და საწყისი პროსტატის ანტიგენით 2.5 ნგ/მლ-დან 10.0 ნგ/მლ-მდე 50-დან 60 წლამდე მამაკაცებში, ან 3 ნგ/მლ -დან 10.0 ნგ/მლ-მდე 60 წელზე უფროსი ასაკის მამაკაცების შემთხვევაში) (REDUCE კვლევა), 6,706 სუბიექტში მიღებული იყო პროსტატის ნემსით ბიოფსიის მონაცემები (ძირითადად პროტოკოლით სავალდებულო) ანალიზისთვის გლისონის ქულების დასადგენად. კვლევაში 1517 სუბიექტს ჰქონდა პროსტატის კიბოს დიაგნოზი. ბიოფსიით გამოვლენილი პროსტატის კიბოს უმეტესობა ორივე სამკურნალო ჯგუფში განისაზღვრა, როგორც დაბალი ხარისხის (გლისონი 5-6, 70%).

გლისონ 8-10 პროსტატის კიბოს უფრო მაღალი სიხშირე დაფიქსირდა დუტასტერიდის ჯგუფში (n=29, 0.9%) პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით (n=19, 0.6%) (p=0.15). 1-2 წელში გლისონის 8-10 კიბოს მქონე სუბიექტების რაოდენობა მსგავსი იყო დუტასტერიდის ჯგუფში (n=17, 0.5%) და პლაცებოს ჯგუფში (n=18, 0.5%). 3-4 წელში უფრო მეტი გლისონის 8-10 კიბოს დიაგნოზი დაფიქსირდა დუტასტერიდის ჯგუფში (n=12, 0.5%) პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით (n=1, <0.1%) (p=0.0035). არ არსებობს მონაცემები დუტასტერიდის მოქმედების შესახებ 4 წლის შემდეგ მამაკაცებში პროსტატის კიბოს რისკით. გლისონის 8-10 კიბოს დიაგნოზის მქონე სუბიექტების პროცენტი თანმიმდევრული იყო კვლევის დროის პერიოდებში (წლები 1-2 და წლები 3-4) დუტასტერიდის ჯგუფში (0.5% თითოეულ პერიოდში), ხოლო პლაცებოს ჯგუფში, გლისონის 8-10 კიბოს დიაგნოზის მქონე სუბიექტების პროცენტულობა უფრო დაბალი იყო 3-4 წლის განმავლობაში, ვიდრე 1-2 წლებში (<0.1% vs 0.5%-ის შესაბამისად) (იხ. პუნქტი 4.4). არ დაფიქსირდა განსხვავება გლისონის 7-10 კიბოს სიხშირის მხრივ (p=0.81).

REDUCE კვლევის დამატებითი 2-წლიანი შემდგომი კვლევით არ გამოვლენილა გლისონის 8-10 პროსტატის კიბოს ახალი შემთხვევები.

პროსტატის კეთილთვისებიანი ჰიპერპლაზიის 4-წლიან კვლევაში (CombAT), სადაც არ იყო პროტოკოლით სავალდებულო ბიოფსია და პროსტატის კიბოს ყველა დიაგნოზი დაფუძნებული იყო მიზეზობრივ ბიოფსიაზე, გლისონის 8-10 კიბოს სიხშირე იყო (n=8, 0.5%) დუტასტერიდისთვის, (n=11, 0.7%) ტამსულოზინისთვის და (n=5, 0.3%) კომბინირებული თერაპიისთვის.

ოთხი განსხვავებული ეპიდემიოლოგიური, პოპულაციაზე დაფუძნებული კვლევისას (რომელთაგან ორი ეფუძნებოდა 174,895 მთლიან პოპულაციას, ერთი 13,892 პოპულაციას და ერთი 38,058 პოპულაციას) გამოვლინდა, რომ 5-ალფა რედუქტაზას ინჰიბიტორების გამოყენება არ არის დაკავშირებული პროსტატის მაღალი ხარისხის კიბოს განვითარებასთან, არც პროსტატის კიბოსთან, ან საერთო სიკვდილიანობასთან.

კავშირი დუტასტერიდსა და პროსტატის მაღალი ხარისხის კიბოს შორის არ არის ნათელი.

ზემოქმედება სქესობრივ ფუნქციაზე:

დუტასტერიდის/ტამსულოზინის ეფექტი სქესობრივ ფუნქციაზე შეფასდა ორმაგად ბრმა, პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში სქესობრივად აქტიურ მამაკაცებში პროსტატის კეთილთვისებიანი ჰიპერპლაზიით (n=243 დუტასტერიდი/ტამსულოზინი, n=246 პლაცებო). სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი (p<0.001) უფრო დიდი შემცირება (გაუარესება) მამაკაცის სექსუალური ჯანმრთელობის კითხვარის (MSHQ) ქულაში დაფიქსირდა 12 თვეში კომბინირებულ ჯგუფში. შემცირება ძირითადად უფრო დაკავშირებული იყო ეაკულაციისა და საერთო კმაყოფილების გაუარესებასთან, ვიდრე ერექციასთან. ეს ეფექტები გავლენას არ ახდენდა კვლევის მონაწილეთა მიერ დუტასტერიდის/ტამსულოზინის აღქმაზე, რომელიც შეფასდა სტატისტიკურად უფრო დიდი კმაყოფილებით 12 თვის განმავლობაში პლაცებოსთან შედარებით (p<0.05). ამ კვლევაში სქესობრივი გვერდითი მოვლენები განვითარდა მკურნალობის 12 თვის განმავლობაში და მათი დაახლოებით ნახევარი მოგვარდა მკურნალობიდან 6 თვის განმავლობაში.

ცნობილია, რომ დუტასტერიდის/ტამსულოზინის კომბინაცია და დუტასტერიდით მონოთერაპია იწვევს სქესობრივ ფუნქციაზე არასასურველ ეფექტებს (იხ. პუნქტი 4.8).

როგორც დაფიქსირდა სხვა კლინიკურ კვლევებში, მათ შორის CombAT და REDUCE კვლევებში, სქესობრივ ფუნქციასთან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენების სიხშირე დროთა განმავლობაში მცირდება თერაპიის გაგრძელების ფონზე.

ტამსულოზინი

ტამსულოზინი ზრდის შარდის მაქსიმალურ სიჩქარეს. ის ხსნის ობსტრუქციას პროსტატისა და ურეთრის გლუვი კუნთების მოდუნების გზით, რითაც აუმჯობესებს შარდვის სიმპტომებს. ის ასევე აუმჯობესებს შენახვის სიმპტომებს, რომელშიც შარდის ბუშტის არასტაბილურობა მნიშვნელოვან როლს ასრულებს. ეს ეფექტები შენახვაზე და დაცლის სიმპტომებზე შენარჩუნებულია ხანგრძლივი თერაპიის დროს. ოპერაციის ან კათეტერიზაციის საჭიროება მნიშვნელოვნად შეფერხებულია.

α1-ადრენორეცეპტორების ანტაგონისტებს შეუძლიათ შეამცირონ არტერიული წნევა პერიფერიული წინააღმდეგობის შემცირებით. ტამსულოზინით კვლევების დროს არ დაფიქსირებულა რაიმე კლინიკური მნიშვნელობის არტერიული წნევის შემცირება.

5.2 ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

გამოვლინდა ბიოექვივალენტობა დუტასტერიდს/ტამსულოზინს და ცალ-ცალკე დუტასტერიდისა და ტამსულოზინის კაფსულებით ერთდროულ დოზირებას შორის.

ერთჯერადი დოზის ბიოეკვივალენტობის კვლევა ჩატარდა როგორც უზმოზე, ასევე ნაჭამ მდგომარეობაში. Cmax-ის 30%-ით შემცირება დაფიქსირდა დუტასტერიდის/ტამსულოზინის კომბინაციის ტამსულოზინის კომპონენტისთვს ნაჭამზე უზმოზე შედარებით. საკვებს არ ჰქონდა გავლენა ტამსულოზინის AUC-ზე.

აბსორბცია

დუტასტერიდი

0,5 მგ დუტასტერიდის ერთჯერადი დოზის პერორალური მიღების შემდეგ, შრატში დუტასტერიდის მაქსიმალური კონცენტრაციის დრო არის 1-დან 3 საათამდე. აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა არის დაახლოებით 60%. დუტასტერიდის ბიოშეღწევადობაზე გავლენას არ ახდენს საკვები.

ტამსულოზინი

ტამსულოზინი შეიწოვება ნაწლავიდან და თითქმის მთლიანად ბიოშეღწევადია. ტამსულოზინის შეწოვის სიჩქარე და ხარისხი მცირდება ჭამიდან 30 წუთის განმავლობაში მიღებისას. აბსორბციის ერთგვაროვნებას შეიძლება ხელი შეუწყოს პაციენტის მიერ კადმირონის ყოველთვის ერრთსადაიმავე კვების შემდეგ მიღებამ. ტამსულოზინი ავლენს დოზის პროპორციულ პლაზმურ ექსპოზიციას.

საკვების მიღების შემდეგ ტამსულოზინის ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ, პლაზმაში ტამსულოზინის კონცენტრაცია პიკს აღწევს დაახლოებით 6 საათში და, წონასწორულ მდგომარეობაში, რომელიც მიიღწევა მრავალჯერადი დოზის მე-5 დღეს, საშუალო წონასწორული მდგომარეობა Cmax პაციენტებში არის დაახლოებით ორი მესამედით უფრო მეტი, ვიდრე ერთჯერადი დოზის შემდეგ. მიუხედავად იმისა, რომ ეს დაფიქსირდა ხანდაზმულ პაციენტებში, იგივეა მოსალოდნელი ახალგაზრდა პაციენტებშიც.

განაწილება

დუტასტერიდი

დუტასტერიდს აქვს განაწილების დიდი მოცულობა (300-დან 500 ლ-მდე) და პლაზმის ცილებთან მისი შეკავშირება მაღალია (>99,5%). დღიური დოზის შემდეგ, დუტასტერიდის კონცენტრაცია შრატში აღწევს წონასწორული კონცენტრაციის 65%-ს 1 თვის შემდეგ და დაახლოებით 90%-ს 3 თვის შემდეგ.

შრატში წონასწორული კონცენტრაცია (Css) დაახლოებით 40 ნგ/მლ მიიღწევა 0,5 მგ დოზის დღეში ერთხელ მიღების 6 თვის შემდეგ. დუტასტერიდის გამოყოფა შრატიდან სპერმაში შეადგენს საშუალოდ 11,5%.

ტამსულოზინი

ადამიანებში ტამსულოზინი დაახლოებით 99% უკავშირდება პლაზმის ცილებს. განაწილების მოცულობა მცირეა (დაახლოებით 0,2ლ/კგ).

ბიოტრანსფორმაცია

დუტასტერიდი

დუტასტერიდი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება in vivo. In vitro დუტასტერიდი მეტაბოლიზდება ციტოქრომ P450 3A4 და 3A5-ით სამ მონოჰიდროქსილირებულ მეტაბოლიტად და ერთ დიჰიდროქსილირებულ მეტაბოლიტად.

დუტასტერიდის პერორალური მიღების შემდეგ 0,5 მგ/დღეში წონასწორობამდე, შეყვანილი დოზის 1,0-15,4% (საშუალოდ 5,4%) გამოიყოფა უცვლელი დუტასტერიდის სახით განავლით. დარჩენილი ნაწილი გამოიყოფა განავლით 4 ძირითადი მეტაბოლიტის სახით, რომლებიც შეიცავენ პრეპარატთან დაკავშირებული მასალის 39%, 21%, 7% და 7%-ს და 6 უმნიშვნელო მეტაბოლიტს (თითოეული 5%-ზე ნაკლები). ადამიანის შარდში გამოვლენილია უცვლელი დუტასტერიდის მხოლოდ მცირე რაოდენობა (დოზის 0,1%-ზე ნაკლები).

ტამსულოზინი

ადამიანებში არ აღინიშნება ენანტიომერული ბიოკონვერტაცია ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდიდან [R(-) იზომერი] S(+) იზომერად. ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება ღვიძლში ციტოქრომ P450 ფერმენტებით და დოზის 10%-ზე ნაკლები გამოიყოფა შარდში უცვლელი სახით. თუმცა, ადამიანებში მეტაბოლიტების ფარმაკოკინეტიკური პროფილი დადგენილი არ არის. ინ ვიტრო შედეგები მიუთითებს, რომ CYP3A4 და CYP2D6 მონაწილეობენ ტამსულოზინის მეტაბოლიზმში, აგრეთვე სხვა CYP იზოფერმენტები მცირე ხარისხით იღებენ მონაწილეობას. ღვიძლის პრეპარატების მეტაბოლური ფერმენტების დათრგუნვამ შეიძლება გამოიწვიოს ტამსულოზინის ექსპოზიციის გაზრდა (იხ. პუნქტები 4.4 და 4.5). თირკმელებით გამოყოფამდე მიმდინარეობს ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის მეტაბოლიტების ფართო კონიუგაცია გლუკურონიდად ან სულფატად.

ელიმინაცია

დუტასტერიდი

დუტასტერიდის ელიმინაცია დამოკიდებულია დოზაზე და პროცესი, როგორც ჩანს, მოიცავს ელიმინაციის ორ გზას პარალელურად, ერთი, რომელიც გაჯერებულია კლინიკურად რელევანტურ კონცენტრაციებში და მეორე, რომელიც არ არის გაჯერებული. შრატში დაბალი კონცენტრაციებისას (3 ნგ/მლ-ზე ნაკლები), დუტასტერიდი სწრაფად გამოიყოფა როგორც კონცენტრაციაზე დამოკიდებული, ასევე კონცენტრაციაზე დამოუკიდებელი ელიმინაციის გზებით. 5 მგ ან ნაკლები ერთჯერადი დოზა აჩვენებდა სწრაფ კლირენსს და ხანმოკლე ნახევარგამოყოფის პერიოდს 3-დან 9 დღემდე.

თერაპიულ კონცენტრაციებში, 0.5 მგ/დღეში განმეორებითი დოზირების შემდეგ, დომინირებს ნელი, ხაზოვანი ელიმინაციის გზა და ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლ. 3-5 კვირას.

ტამსულოზინი

ტამსულოზინი და მისი მეტაბოლიტები ძირითადად გამოიყოფა შარდით, დოზის დაახლოებით 9% წარმოდგენილია უცვლელი აქტიური ნივთიერების სახით.

დაუყოვნებელი გამოთავისუფლების ფორმის ინტრავენური ან პერორალური მიღების შემდეგ, პლაზმაში ტამსულოზინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი მერყეობს 5-დან 7 საათამდე. ტამსულოზინის მოდიფიცირებული გამოთავისუფლების კაფსულებით აბსორბციის სიჩქარით კონტროლირებადი ფარმაკოკინეტიკის გამო, ტამსულოზინის აშკარა ნახევარგამოყოფის პერიოდი კვების შემდეგ არის დაახლოებით 10 საათი, ხოლო წონასწორულ მდგომარეობაში დაახლოებით 13 საათი.

ხანდაზმულები

დუტასტერიდი

დუტასტერიდის ფარმაკოკინეტიკა შეფასდა 24-დან 87 წლამდე ასაკის 36 ჯანმრთელ მამრობითი სქესის სუბიექტში დუტასტერიდის ერთჯერადი 5 მგ დოზის მიღების შემდეგ. დუტასტერიდის ექსპოზიციაზე ასაკის მნიშვნელოვანი გავლენა არ დაფიქსირებულა, მაგრამ ნახევარგამოყოფის პერიოდი უფრო ხანმოკლე იყო 50 წლამდე ასაკის მამაკაცებში. ნახევარგამოყოფის პერიოდი სტატისტიკურად არ განსხვავდებოდა 50-69 წლის ჯგუფსა და 70 წელზე მეტი ასაკის ჯგუფს შორის.

ტამსულოზინი

ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის საერთო ექსპოზიციის (AUC) და ნახევარგამოყოფის პერიოდის ჯვარედინი კვლევების შედარება მიუთითებს, რომ ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის ფარმაკოკინეტიკური განლაგება შეიძლება ოდნავ გახანგრძლივდეს ხანდაზმულ მამაკაცებში ახალგაზრდა, ჯანმრთელ მოხალისე მამაკაცებთან შედარებით. კლირენსი დამოუკიდებელია ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის შეკავშირებისგან AAG-თან, მაგრამ მცირდება ასაკთან ერთად, რაც იწვევს 40%-ით უფრო მაღალ ექსპოზიციას (AUC) 55-დან 75 წლამდე ასაკის სუბიექტებში 20-დან 32 წლამდე ასაკის სუბიექტებთან შედარებით.

თირკმლის უკმარისობა

დუტასტერიდი

თირკმლის უკმარისობის ეფექტი დუტასტერიდის ფარმაკოკინეტიკაზე არ არის შესწავლილი. თუმცა, დუტასტერიდის 0,5 მგ წონასწორული დოზის 0,1%-ზე ნაკლები აღდგება ადამიანის შარდში, ამიტომ დუტასტერიდის პლაზმური კონცენტრაციის კლინიკურად მნიშვნელოვანი მატება არ არის მოსალოდნელი თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (იხ. პუნქტი 4.2).

ტამსულოზინი

ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის ფარმაკოკინეტიკა შედარებულია 6 სუბიექტში მსუბუქი-ზომიერი (30 ≤ CLcr < 70 მლ/წთ/1,73 მ2) ან საშუალო სიმძიმის (10 ≤ CLcr < 30 მლ/წთ/1,73 მ2) თირკმლის ფუნქციის დარღვევით და 6 სუბიექტში თირკმლის ნორმალური ფუნქციით (CLcr > 90 მლ/წთ/1.73მ2). მიუხედავად იმისა, რომ დაფიქსირდა პლაზმაში ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის საერთო კონცენტრაციის ცვლილება AAG-თან შეცვლილი კავშირის შედეგად, ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის შეუკავშირებელი (აქტიური) კონცენტრაცია, ისევე როგორც კლირენსი, შედარებით მუდმივი რჩებოდა. ამიტომ, თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებს არ ესაჭიროებათ ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის კაფსულების დოზის კორექცია. თუმცა, კვლევა არ არის ჩატარებული პაციენტებში თირკმელების დაავადების ბოლო სტადიით (კრეატინინის კლირენსი < 10 მლ/წთ/1,73 მ2).

ღვიძლის უკმარისობა

დუტასტერიდი

ღვიძლის უკმარისობის დროს დუტასტერიდის ფარმაკოკინეტიკაზე ზემოქმედება არ არის შესწავლილი (იხ. პუნქტი 4.3). იმის გამო, რომ დუტასტერიდი გამოიყოფა ძირითადად მეტაბოლიზმის გზით, მოსალოდნელია დუტასტერიდის პლაზმური დონეების მომატება ამ პაციენტებში და დუტასტერიდის ნახევარგამოყოფის პერიოდის გახანგრძლივება (იხილეთ პუნქტი 4.2 და პუნქტი 4.4).

ტამსულოზინი

შედარებულია ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის ფარმაკოკინეტიკა 8 სუბიექტში ღვიძლის ზომიერი დისფუნქციით (ჩაილდ-პიუს კლასიფიკაცია: A და B ხარისხი) და 8 სუბიექტში ღვიძლის ნორმალური ფუნქციით. მიუხედავად იმისა, რომ ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის მთლიანი პლაზმური კონცენტრაციის ცვლილება დაფიქსირდა AAG-თან შეკავშირების ცვლილების შედეგად, ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის შეუკავშირებელი (აქტიური) კონცენტრაცია მნიშვნელოვნად არ იცვლება, არამედ აღინიშნება შეუკავშირებელი ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის შიდა კლირენსის მხოლოდ მცირე (32%) ცვლილება. ამიტომ, ღვიძლის ზომიერი დისფუნქციის მქონე პაციენტებში საჭირო არ არის ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის დოზის კორექცია. ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდი არ არის შესწავლილი პაციენტებში ღვიძლის მძიმე დისფუნქციით.

5.3 პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები

დუტასტერიდის/ტამსულოზინის არაკლინიკური კვლევები არ ჩატარებულა. დუტასტერიდი და ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდი ინდივიდუალურად ფართოდ იქნა შეფასებული ცხოველებზე ჩატარებულ ტოქსიკურობის ტესტებში და შედეგები შეესაბამებოდა 5 ალფა-რედუქტაზას ინჰიბიტორების და ალფა1-ადრენორეცეპტორების ანტაგონისტების ცნობილ ფარმაკოლოგიურ მოქმედებას. შემდეგი განცხადებები ასახავს ინფორმაციას ცალკეულ კომპონენტებზე.

დუტასტერიდი

ზოგადი ტოქსიკურობის, გენოტოქსიურობის და კანცეროგენურობის მიმდინარე კვლევებმა არ აჩვენა რაიმე განსაკუთრებული რისკი ადამიანებისთვის.

მამრ ვირთხებში რეპროდუქციული ტოქსიკურობის კვლევებმა აჩვენა პროსტატის და სათესლე ჯირკვლების წონის დაქვეითება, დამატებითი სასქესო ჯირკვლების სეკრეციის დაქვეითება და ნაყოფიერების ინდექსების შემცირება (გამოწვეული დუტასტერიდის ფარმაკოლოგიური ეფექტით). ამ აღმოჩენების კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია.

ისევე როგორც სხვა 5 ალფა რედუქტაზას ინჰიბიტორების შემთხვევაში, მამრობითი სქესის ნაყოფის ფემინიზაცია აღინიშნა ვირთხებსა და კურდღლებში, როდესაც დუტასტერიდი შეყვანილი იყო გესტაციის პერიოდში. დუტასტერიდი აღმოჩენილია მდედრი ვირთხების სისხლში დუტასტერიდით ნამკურნალებ მამრებთან შეჯვარების შემდეგ. როდესაც დუტასტერიდი პრიმატებში გესტაციის პერიოდში იყო შეყვანილი, მამრობითი სქესის ნაყოფის ფემინიზაცია არ დაფიქსირებულა სისხლში ისეთ ექსპოზიციებზე, რომლებიც საკმარისად აღემატება ადამიანის სპერმის ექსპოზიციებს. ნაკლებად სავარაუდოა, რომ მამრობითი სქესის ნაყოფზე უარყოფითად იმოქმედოს დუტასტერიდის გადატანამ სათესლე სითხის მეშვეობით.

ტამსულოზინი

ზოგადი ტოქსიკურობისა და გენოტოქსიურობის კვლევებმა არ აჩვენა რაიმე განსაკუთრებული რისკი ადამიანებისთვის, გარდა ტამსულოზინის ფარმაკოლოგიური თვისებებთან დაკავშირებული რისკებისა.

ვირთხებსა და თაგვებზე ჩატარებულ კანცეროგენურობის კვლევებში ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდმა გამოიწვია ქალებში სარძევე ჯირკვლების პროლიფერაციული ცვლილებების გაზრდილი სიხშირე. ეს მოვლენები რომლებიც, სავარაუდოდ, განპირობებულია ჰიპერპროლაქტინემიით და მხოლოდ მაღალი დოზების დროს, განიხილება, როგორც კლინიკურად არარელევანტური.

ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის მაღალმა დოზებმა გამოიწვია მამრ ვირთხებში ნაყოფიერების შექცევადი დაქვეითება, რაც მიიჩნევა, რომ შესაძლოა იყოს სპერმის შემცველობის ცვლილების ან ეაკულაციის დარღვევის შედეგი. ტამსულოზინის ზემოქმედება სპერმის რაოდენობაზე ან სპერმის ფუნქციაზე არ არის შეფასებული.

თერაპიულზე მაღალი დოზით ტამსულოზინის ჰიდროქლორიდის შეყვანამ ორსულ მდედრ ვირთხებსა და კურდღლებში არ აჩვენა ნაყოფისთვის ზიანის მტკიცებულება.

6. ფარმაცევტული მონაცემები

6.1 დამხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი

მყარი კაფსულის გარსი:

შავი რკინის ოქსიდი (E172)

წითელი რკინის ოქსიდი (E172)

ტიტანის დიოქსიდი (E171)

ყვითელი რკინის ოქსიდი (E172)

ჟელატინი

დუტასტერიდის რბილი კაფსულის შემცველობა:

პროპილენ გლიკოლის მონოკაპრილატი, ტიპი II

ბუტილჰიდროქსიტოლუენი (E321)

რბილი კაფსულის გარსი:

ჟელატინი

გლიცერინი

ტიტანის დიოქსიდი (E171)

ტრიგლიცერიდები (საშუალო ჯაჭვი)

ლეციტინი (შეიძლება შეიცავდეს სოიოს ზეთს)

ტამსულოზინის პელეტები:

მეთაკრილის მჟავა - ეთილის აკრილატის კოპოლიმერი (1:1) დისპერსია 30 პროცენტი (შეიცავს ნატრიუმის ლაურილსულფატს, პოლისორბარტს 80)

მიკროკრისტალური ცელულოზა

დიბუტილის სებაკატი

პოლისორბატი 80

კოლოიდური ჰიდრატირებული სილიციუმი

კალციუმის სტეარატი

შავი მელანი:

შელაკი (E904)

შავი რკინის ოქსიდი (E172)

პროპილენ გლიკოლი (E1520)

კონცენტრირებული ამიაკის ხსნარი, (E527)

კალიუმის ჰიდროქსიდი (E525)

6.2 შეუთავსებლობები

არ შეესაბამება.

6.3 შენახვის ვადა

2 წელი

6.4 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

ეს პრეპარატი არ საჭიროებს შენახვის განსაკუთრებულ პირობებს.

6.5 კონტეინერის სახეობა და შიგთავსი

მაღალი სიმკვრივის პოლიეთილენის (HDPE) ბოთლი სილიკა გელის საშრობით პოლიპროპილენის თავსახურში.

7 მყარი კაფსულა 35 მლ ბოთლში

30 მყარი კაფსულა 100 მლ ბოთლში

90 მყარი კაფსულა 250 მლ ბოთლში

შეიძლება ყველა ზომის შეფუთვა არ იყოს გაყიდვაში.

6.6 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები განადგურებისა და სხვა დამუშავებისას

დუტასტერიდი შეიწოვება კანში, ამიტომ კაფსულებთან კონტაქტი თავიდან უნდა იქნას აცილებული. გაჟონილ კაფსულებთან შეხებისას, აუცილებელია შესაბამისი უბნის დაუყოვნებლივ დაბანა საპნით და წყლით (იხ. პუნქტი 4.4).

ნებისმიერი გამოუყენებელი სამკურნალო პროდუქტი ან ნარჩენი მასალა უნდა განადგურდეს ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად.

7. სავაჭრო ნებართვის მფლობელი

D&FISHER CO LTD

Niriidon 5, Strovolos, 2045 ნიქოზია, კვიპროსი

8. სავაჭრო ნებართვის ნომერი(ები)

ა/შ

9. პირველი ნებართვის/ნებართვის განახლების თარიღი

პირველი ნებართვის თარიღი: ა/შ

10. ტექსტის შესწორების თარიღი

20.02.2024

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით