ფემექსი 25მგ #30ტ
გააზიარე:
ფემექსი 25 მგ აპკიანი ტაბლეტი
მოდული 1.3.1 პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამება EastPharma
გამოყენების ინსტრუქცია
პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამება
1. სამკურნალო საშუალების დასახელება
ფემექსი 25 მგ აპკიანი ტაბლეტი
2. თვისობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა
თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 25 მგ ექსემესტანს. დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალი იხილეთ ნაწილში 6.1.
3. ფარმაცევტული ფორმა
აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი
მრგვალი, ორმხრივ ამოზნექილი, თეთრიდან მოთეთრო, აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი თლილი კიდებით, ერთ მხარეს „E” ნიშნით.
4. კლინიკური მახასიათებლები
4.1 თერაპიული ჩვენებები
ესტროგენ-რეცეპტორ დადებითი სარძევე ჯირკვლის კიბოს მქონე პოსტმენოპაუზური ქალების ადიუვანტური მკურნალობა ადრეულ სტადიაზე ტამოქსიფენით 2-3 წლიანი საწყისი ადიუვანტური თერაპიის შემდეგ.
სარძევე ჯირკვლის შორსწასული კიბოს მკურნალობა ქალებში ბუნებრივი ან ინდუცირებული პოსტმენოპაუზის სტატუსით, რომელთა დაავადება პროგრესირებს ანტი-ესტროგენული თერაპიის შემდეგ.
ეფექტურობა არ გამოვლენილა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ესტროგენ-რეცეპტორ უარყოფითი სტატუსი.
4.2 დოზირება და მიღების წესი
დოზირება
მოზრდილებიდახანდაზმულიპაციენტები
ექსემესტანის რეკომენდებული დოზა არის ერთი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი (25 მგ) პერორალურად დღეში ერთხელ ჭამის შემდეგ.
ადრეულ სტადიაზე სარძევე ჯირკვლის კიბოს მქონე პაციენტებში ექსემესტანით მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს კომბინირებული თანმიმდევრული ადიუვანტური ჰორმონული თერაპიის ხუთ წლიანი პერიოდის დასრულებამდე (ტამოქსიფენი, შემდეგ ექსემესტანი), ან უფრო ადრე, სიმსივნის რეციდივის შემთხვევაში.
პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ სარძევე ჯირკვლის შორსწასული კიბო, ექსემესტანით მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს მანამ, სანამ სიმსივნის პროგრესირება არ გამოვლინდება.
დოზის კორექცია საჭირო არ არის ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის (იხ. პუნქტი 5.2).
პედიატრიულიმოსახლეობა
რეკომენდებული არ არის ბავშვებში და მოზარდებში გამოყენება.
4.3 უკუჩვენებები
- ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ, რომლებიც ჩამოთვლილია 6.1 პუნქტში.
- პრემენოპაუზური ქალები, ორსული ან მეძუძური ქალები.
4.4 სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას
ექსემესტანი არ უნდა დაინიშნოს პრემენოპაუზური ენდოკრინული სტატუსის მქონე ქალებში. ამიტომ, როდესაც კლინიკურად მიზანშეწონილია, პოსტმენოპაუზის სტატუსი უნდა დადგინდეს LH, FSH და ესტრადიოლის დონეების შეფასებით.
ექსემესტანი სიფრთხილით გამოიყენება ღვიძლის ან თირკმელების ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში.
ექსემესტანი არის ესტროგენის შემამცირებელი ძლიერი აგენტი და შეყვანის შემდეგ აღინიშნა ძვლის მინერალური სიმკვრივის (BMD) დაქვეითება და მოტეხილობების გაზრდილი სიხშირე (იხ. პუნქტი 5.1). ექსემესტანით დამხმარე მკურნალობის დაწყებისას ქალებს ოსტეოპოროზით ან ოსტეოპოროზის რისკით უნდა ჩაუტარდეთ მკურნალობა ძვლის მინერალური სიჯანსაღის საწყისი შეფასების შემდეგ, მიმდინარე კლინიკური გაიდლაინებისა და პრაქტიკის მიხედვით. შორსწასული დაავადების მქონე პაციენტებში უნდა შეფასდეს მათი ძვლის მინერალური სიმკვრივე ყოველ ცალკეულ შემთხვევაში. მიუხედავად იმისა, რომ ხელმისაწვდომი არ არის საკმარისი მონაცემები თერაპიის ეფექტების საჩვენებლად ექსემესტანით გამოწვეული ძვლის მინერალური სიმკვრივის დაკარგვის მკურნალობაში, პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ექსემესტანით, უნდა ჩატარდეს ფრთხილი მონიტორინგი და რისკის მქონე პაციენტებში უნდა დაიწყოს ოსტეოპოროზის მკურნალობა ან პროფილაქტიკა.
განხილული უნდა იყოს 25 ჰიდროქსი D ვიტამინის დონის რუტინული შეფასება არომატაზას ინჰიბიტორებით მკურნალობის დაწყებამდე, ვინაიდან ადრეული სარძევე ჯირკვლის კიბოს მქონე ქალებში მაღალია მძიმე დეფიციტის მაჩვენებელი. D ვიტამინის დეფიციტის მქონე ქალებმა უნდა მიიღონ D ვიტამინის დანამატები.
ეს პრეპარატი შეიცავს 1 მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ) ყოველ აპკიანი გარსით დაფარულ ტაბლეტში, ანუ ის პრაქტიკულად "ნატრიუმისგან თავისუფალი".
4.5 ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
ინ ვიტრო მტკიცებულებამ აჩვენა, რომ პრეპარატი მეტაბოლიზდება P450 (CYP) 3A4 ციტოქრომით და ალდოკეტორექტაზების მეშვეობით (იხ. პუნქტი 5.2) და არ თრგუნავს არცერთ ძირითად CYP იზოფერმენტს. კლინიკურ ფარმაკოკინეტიკურ კვლევაში, კეტოკონაზოლის მიერ CYP 3A4-ის სპეციფიკურმა ინჰიბირებამ არ გამოავლინა მნიშვნელოვანი გავლენა ექსემესტანის ფარმაკოკინეტიკაზე.
რიფამპიცინთან, CYP450 ძლიერ ინდუქტორთან ურთიერთქმედების კვლევაში, დღეში 600 მგ დოზით და ექსმესტანის ერთჯერადი დოზით 25 მგ, ექსემესტანის AUC შემცირდა 54%-ით და Cmax - 41%-ით. ვინაიდან ამ ურთიერთქმედების კლინიკური მნიშვნელობა არ არის შეფასებული, სამკურნალო პროდუქტების, როგორიცაა რიფამპიცინი, ანტიკონვულსანტები (მაგ. ფენიტოინი და კარბამაზეპინი) და Hypericum perforatum-ს (კრაზანა) შემცველი მცენარეული პრეპარატების ერთდროულმა გამოყენებამ, რომლებიც აინდუცირებენ CYP3A4-ს, შეიძლება დააქვეითონ ექსემესტანის ეფექტიანობა.
ექსემესტანი სიფრთხილით გამოიყენება იმ სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც მეტაბოლიზდება CYP3A4-ით და აქვთ ვიწრო თერაპიული ფანჯარა. არ არსებობს სხვა კიბოს საწინააღმდეგო პრეპარატებთან ერთად ექსემესტანის ერთდროული გამოყენების კლინიკური გამოცდილება.
ექსემესტანის მიღება არ შეიძლება ესტროგენის შემცველ მედიკამენტებთან ერთად, რადგან ეს ეწინააღმდეგება მის ფარმაკოლოგიურ მოქმედებას.
4.6 ნაყოფიერება , ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობა
არ არსებობს კლინიკური მონაცემები ექსემესტანით ექსპოზიციური ორსულობის შესახებ. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (იხ. პუნქტი 5.3). ამიტომ ექსემესტანი უკუნაჩვენებია ორსულ ქალებში.
ძუძუთიკვება
უცნობია გამოიყოფა თუ არა ექსემესტანი დედის რძეში. ექსემესტანი არ უნდა დაინიშნოს მეძუძურ ქალებში.
პერიმენოპაუზურისტატუსისანრეპროდუქციულიპოტენციალის მქონე ქალები
ექიმმა უნდა განიხილოს ადეკვატური კონტრაცეფციის აუცილებლობა ქალებთან, რომლებსაც აქვთ დაორსულების პოტენციალი, მათ შორის ქალებთან, რომლებიც არიან პერიმენოპაუზური ან ცოტა ხნის წინ გახდნენ პოსტმენოპაუზური, სანამ მათი პოსტმენოპაუზური სტატუსი სრულად არ ჩამოყალიბდება (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.4).
4.7 ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე
ექსემესტანი ახდენს ზომიერ გავლენას ავტომობილის და მექანიზმების მართვის უნარზე.
ექსემესტანის გამოყენებისას აღინიშნა ძილიანობა, ასთენია და თავბრუსხვევა. პაციენტებს უნდა აცნობონ, რომ თუ ეს მოვლენები განვითარდება, მათი ფიზიკური და/ან გონებრივი შესაძლებლობები, რომლებიც საჭიროა მექანიზმებთან მუშაობისთვის ან ავტომობილის მართვისთვის, შეიძლება დაქვეითდეს.
4.8 არასასურველი ეფექტები
ექსემესტანი ზოგადად კარგად გადაიტანებოდა ყველა კლინიკურ კვლევაში, რომელიც ჩატარდა ექსემესტანით სტანდარტული დოზით 25 მგ/დღეში, და არასასურველი ეფექტები, როგორც წესი, მსუბუქი და ზომიერი იყო.
გვერდითი მოვლენების გამო მოხსნის სიხშირე იყო 7.4% ადრეული სარძევე ჯირკვლის კიბოს მქონე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ექსემესტანით ადიუვანტურ მკურნალობას ტამოქსიფენით თავდაპირველი დამხმარე თერაპიის შემდეგ. ყველაზე ხშირად მოხსენებული არასასურველი რეაქციები იყო სიცხის მოწოლა (22%), ართრალგია (18%) და დაღლილობა (16%).
გვერდითი მოვლენების გამო მოხსნის სიხშირე იყო 2.8% პაციენტების საერთო პოპულაციაში სარძევე ჯირკვლის შორსწასული კიბოთი. ყველაზე ხშირად მოხსენებული გვერდითი რეაქციები იყო სიცხის შეგრძნება (14%) და გულისრევა (12%).
გვერდითი რეაქციების უმეტესობა შეიძლება მიეკუთვნებოდეს ესტროგენის დეპრივაციის ჩვეულ ფარმაკოლოგიურ შედეგებს (მაგ. სიცხის შეგრძნება).
მოხსენებული გვერდითი რეაქციები კლინიკური კვლევებიდან და პოსტმარკეტინგული გამოცდილებიდან ჩამოთვლილია ქვემოთ სისტემური ორგანოთა კლასისა და სიხშირის მიხედვით.
სიხშირეები განისაზღვრება, როგორც: ძალიან ხშირი (>1/10)
ხშირი (>1/100-დან <1/10-მდე)
არახშირი (>1/1,000-დან <1/100-მდე)
იშვიათი (>1/10,000-დან <1/1,000-მდე)
ძალიან იშვიათი (<1/10,000),
უცნობია (არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით)
დარღვევებისისხლისადალიმფურისისტემისმხრივ:
ძალიან ხშირი: ლეიკოპენია (**)
ხშირი: თრომბოციტოპენია (**)
უცნობია: ლიმფოციტების რაოდენობის შემცირება (**)
იმუნურისისტემის მხრივ დარღვევები:
არახშირი: ჰიპერმგრძნობელობა
მეტაბოლიზმისდაკვებისდარღვევები:
ხშირი: ანორექსია
ფსიქიკურიდარღვევები:
ძალიან ხშირი: დეპრესია, უძილობა
ნერვულისისტემის მხრივ დარღვევები:
ძალიან ხშირი: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა
ხშირი: მაჯის გვირაბის სინდრომი, პარესთეზია
იშვიათი: ძილიანობა
სისხლძარღვთადარღვევები:
ძალიან ხშირი: სიცხის შეგრძნება (ალები)
კუჭ-ნაწლავის მხრივ დარღვევები:
ძალიან ხშირი: მუცლის ტკივილი, გულისრევა
ხშირი: ღებინება, დიარეა, ყაბზობა, დისპეფსია
ჰეპატობილიარულიდარღვევები:
ძალიან ხშირი: ღვიძლის ფერმენტის მომატება, სისხლში ბილირუბინის მომატება, სისხლში ტუტე ფოსფატაზას მომატება
იშვიათი: ჰეპატიტი(†), ქოლესტაზური ჰეპატიტი (†)
კანისადაკანქვეშაქსოვილის მხრივ დარღვევები:
ძალიან ხშირი: მომატებული ოფლიანობა
ხშირი: ალოპეცია, გამონაყარი, ჭინჭრის ციება, ქავილი
იშვიათი: მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემატოზური პუსტულოზი (†)
ჩონჩხ-კუნთოვანიდაშემაერთებელიქსოვილის მხრივდარღვევები:
ძალიან ხშირი: სახსრებისა და კუნთების ტკივილი (*)
ხშირი: მოტეხილობა, ოსტეოპოროზი
ზოგადიდარღვევებიდამდგომარეობებიშეყვანისადგილზე:
ძალიან ხშირი: ტკივილი, დაღლილობა
ხშირი: პერიფერიული შეშუპება, ასთენია
* მოიცავს: ართრალგიას, და ნაკლებად ხშირად, კიდურებში ტკივილს, ოსტეოართრიტს, ზურგის ტკივილს, ართრიტს, მიალგიას და სახსრების რიგიდობას.
** პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ სარძევე ჯირკვლის კიბო, იშვიათად აღინიშნა თრომბოციტოპენია და ლეიკოპენია. ლიმფოციტების დროდადრო შემცირება დაფიქსირდა პაციენტთა დაახლოებით 20%-ში, რომლებიც იღებდნენ ექსემესტანს, განსაკუთრებით მანამდე არსებული ლიმფოპენიის მქონე პაციენტებში; თუმცა, ამ პაციენტებში ლიმფოციტების საშუალო მნიშვნელობები დროთა განმავლობაში მნიშვნელოვნად არ შეცვლილა და ვირუსული ინფექციების შესაბამისი ზრდა არ დაფიქსირებულა. ეს ეფექტები არ გამოვლენილა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ადრეული სარძევე ჯირკვლის კიბოს კვლევებში.
(†) სიხშირე გამოითვლება 3/X წესით
ქვემოთ მოცემულ ცხრილში წარმოდგენილია წინასწარ განსაზღვრული გვერდითი მოვლენებისა და დაავადებების სიხშირე ადრეული სარძვე ჯირკვლის კიბოს კვლევაში, ექსემესტანის ჯგუფთაშორის კვლევაში (JES), მიზეზობრიობის მიუხედავად, რომლებიც დაფიქსირდა იმ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ საცდელ თერაპიას და საცდელი თერაპიის შეწყვეტიდან 30 დღემდე.
|
გვერდითი მოვლენები და დაავადებები |
ექსემესტანი (N = 2249) |
ტამოქსიფენი (N = 2279) |
|
სიცხის შეგრძნება (ალები) |
491 (21.8%) |
457 (20.1%) |
|
დაღლილობა |
367 (16.3%) |
344 (15.1 %) |
|
თავის ტკივილი |
305 (13.6%) |
255 (11.2%) |
|
უძილობა |
290 (12.9%) |
204 (9.0%) |
|
მომატებული ოფლიანობა |
270 (12.0%) |
242 (10.6%) |
|
გინეკოლოგიური |
235 (10.5%) |
340 (14.9%) |
|
თავბრუსხვევა |
224 (10.0%) |
200 (8.8%) |
|
გულისრევა |
200 (8.9%) |
208 (9.1%) |
|
ოსტეოპოროზი |
116 (5.2%) |
66 (2.9%) |
|
ვაგინალური სისხლდენა |
90 (4.0%) |
121 (5.3%) |
|
სხვა პირველადი კიბო |
84 (3.6%) |
125 (5.3%) |
|
ღებინება |
50 (2.2%) |
54 (2.4%) |
|
მხედველობის დარღვევა |
45 (2.0%) |
53 (2.3%) |
|
თრომბოემბოლია |
16(0.7%) |
42 (1.8%) |
|
ოსტეოპოროზული მოტეხილობა |
14 (0.6%) |
12 (0.5%) |
|
მიოკარდიუმის ინფარქტი |
13 (0.6%) |
4 (0.2%) |
IES კვლევაში, გულის იშემიური მოვლენების სიხშირე ექსემესტანით და ტამოქსიფენით მკურნალობის ჯგუფში იყო 4.5% 4.2%-ის წინააღმდეგ, შესაბამისად. არ აღინიშნა მნიშვნელოვანი განსხვავება რომელიმე ინდივიდუალურ გულ-სისხლძარღვთა მოვლენის მხრივ, მათ შორისაა ჰიპერტენზია (9.9% 8.4%-ის წინააღმდეგ), მიოკარდიუმის ინფარქტი (0.6% 0.2%-ის წინააღმდეგ) და გულის უკმარისობა (1.1% 0.7%-ის წინააღმდეგ).
IES კვლევაში ექსემესტანი ასოცირებული იყო ჰიპერქოლესტერინემიის უფრო დიდ სიხშირესთან ტამოქსიფენთან შედარებით (3.7% 2.1%-ის წინააღმდეგ).
ცალკე ორმაგად ბრმა, რანდომიზებულ კვლევაში ადრეული სარძვე ჯირკვლის კიბოს მქონე დაბალი რისკის მქონე პოსტმენოპაუზური ქალების მონაწილეობით, რომლებიც მკურნალობდნენ ექსემესტანით (N=73) ან პლაცებოთი (N=73) 24 თვის განმავლობაში, ექსემესტანი ასოცირებული იყო პლაზმაში HDL-ქოლესტერინის საშუალოდ 7-9%-ით შემცირებასთან, პლაცებოს შემთხვევაში კი აღინიშნა 1%-იანი ზრდა. ასევე დაფიქსირდა აპოლიპოპროტეინ A 1-ის 5-6%-ით შემცირება ექსემესტანის ჯგუფში, ხოლო პლაცებოს ჯგუფში ეს მაჩვენებელი იყო 0-2%. გაანალიზებულ სხვა ლიპიდურ პარამეტრებზე (საერთო ქოლესტერი LDL ქოლესტერინი, ტრიგლიცერიდები, აპოლიპოპროტეინი-B და ლიპოპროტეინი-A) ზემოქმედება ძალიან მსგავსი იყო მკურნალობის ორ ჯგუფში. ამ შედეგების კლინიკური მნიშვნელობა გაურკვეველია.
IES კვლევაში, კუჭის წყლული დაფიქსირდა უფრო მაღალი სიხშირით ექსემესტანის ჯგუფში ტამოქსიფენთან შედარებით (0.7% <0.1%-ის წინააღმდეგ). ექსემესტანზე მყოფ კუჭის წყლულის მქონე პაციენტების უმრავლესობას უტარდებოდა თანმხლები მკურნალობა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით და/ან ჰქონდათ წინა ისტორია.
საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება
საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება მნიშვნელოვანია პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ. ის სამკურნალო პროდუქტის სარგებელი/რისკის ბალანსზე მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას იძლევა. ჯანდაცვის პროფესიონალებს სთხოვენ შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქცია ეროვნული შეტყობინების სისტემის მეშვეობით.
4.9 დოზის გადაჭარბება
კლინიკური კვლევები ჩატარდა ექსემესტანით, რომელსაც იღებდნენ ჯანმრთელი ქალი მოხალისეები 800 მგ-მდე დოზით ერთჯერადად, და სარძევე ჯირკვლის შორსწასული კიბოს მქონე პოსტმენოპაუზური ქალები იღებდნენ დოზნით 600 მგ-მდე დღეში; ეს დოზები კარგად გადაიტანებოდა. ექსემესტანის ერთჯერადი დოზა, რომელმაც შეიძლება გამოიწვიოს სიცოცხლისთვის საშიში სიმპტომები, ცნობილი არ არის. ვირთაგვებსა და ძაღლებში, ლეთალობა დაფიქსირდა ერთჯერადი პერორალური დოზების შემდეგ, რომლებიც იმ დოზების ექვივალენტური იყო, რომლებიც შესაბამისად, 2000-ჯერ და 4000-ჯერ აღემატებოდა ადამიანისთვის რეკომენდებულ დოზას მგ/მ2 საფუძველზე. დოზის გადაჭარბებისას სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს და მკურნალობა უნდა იყოს სიმპტომური. ნაჩვენებია ზოგადი დამხმარე თერაპია, მათ შორის სასიცოცხლო ნიშნების ხშირი მონიტორინგი და პაციენტზე დაკვირვება.
5. ფარმაკოლოგიური თვისებები
5.1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ჰორმონის ანტაგონისტები და მასთან დაკავშირებული საშუალებები; არომატაზას ინჰიბიტორები, ათქ კოდი: L02BG06
მოქმედების მექანიზმი
ექსემესტანი არის შეუქცევადი, სტეროიდული არომატაზას ინჰიბიტორი, სტრუქტურულად დაკავშირებული ბუნებრივ სუბსტრატთან ანდროსტენდიონთან. პოსტმენოპაუზურ ქალებში ესტროგენები წარმოიქმნება ძირითადად ანდროგენების ესტროგენებად გარდაქმნის შედეგად პერიფერიულ ქსოვილებში არომატაზას ფერმენტის მეშვეობით. ესტროგენის დეპრივაცია არომატაზას ინჰიბირებით არის ჰორმონ-დამოკიდებული სარძევე ჯირკვლის კიბოს ეფექტური და შერჩევითი მკურნალობა პოსტმენოპაუზურ ქალებში. პოსტმენოპაუზურ ქალებში პერორალური ექსემესტანი მნიშვნელოვნად აქვეითებდა შრატში ესტროგენის კონცენტრაციას დაწყებული 5 მგ დოზით და აღწევდა მაქსიმალურ დათრგუნვას (>90%) 10-25 მგ დოზით. სარძევე ჯირკვლის კიბოს მქონე პოსტმენოპაუზურ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ 25 მგ დღიური დოზით, მთელი ორგანიზმის არომატიზაცია შემცირდა 98%-ით.
ექსემესტანს არ გააჩნია რაიმე პროგესტოგენური ან ესტროგენული მოქმედება. უმნიშვნელო ანდროგენული აქტივობა, სავარაუდოდ 17-ჰიდრო წარმოებულით განპირობებული, აღინიშნა ძირითადად მაღალი დოზების გამოყენებისას. მრავალჯერადი სადღეღამისო დოზების ცდებში, ექსემესტანს არ ჰქონდა შესამჩნევი ეფექტი კორტიზოლის ან ალდოსტერონის თირკმელზედა ჯირკვლის ბიოსინთეზზე, რომელიც იზომება ACTH გამოწვევამდე ან მის შემდეგ, რაც აჩვენებს მის სელექციურობას სტეროიდოგენურ გზაში ჩართულ სხვა ფერმენტებთან მიმარებით.
აქედან გამომდინარე, საჭირო არ არის გლუკოკორტიკოიდების ან მინერალოკორტიკოიდების ჩანაცვლება. შრატში LH და FSH დონეების არადოზდამოკიდებული უმნიშვნელო მატება აღინიშნა დაბალ დოზებზეც კი: თუმცა, ეს მოსალოდნელია ფარმაკოლოგიური კლასისთვის და სავარაუდოდ არის ჰიპოფიზის დონეზე უკუკავშირის შედეგი ესტროგენის დონის შემცირების გამო, რაც ასტიმულირებს ჰიპოფიზის მიერ გონადოტროპინების სეკრეციას, ასევე პოსტმენოპაუზურ ქალებში.
კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება
ადრეული სარძვე ჯირკვლის კიბოს ადიუვანტური მკურნალობა
მულტიცენტრულ, რანდომიზირებულ, ორმაგად ბრმა კვლევაში (IES), რომელიც ჩატარდა ესტროგენ-რეცეპტორებზე დადებითი ან უცნობი პირველადი სარძევე ჯირკვლის კიბოს მქონე 4724 პოსტმენოპაუზურ პაციენტში, პაციენტები, რომლებიც რჩებოდნენ დაავადების გარეშე ტამოქსიფენით ადიუვანტური თერაპიის მიღების შემდეგ 2-3 წლის განმავლობაში, შემთხვევითობის პრინციპით 3-2 წელი იღებდნენ ექსემესტანს (25 მგ/დღეში) ან ტამოქსიფენს (20 ან 30 მგ/დღეში) 5 წლიანი ჰორმონალური თერაპიის დასრულებისთვის.
IES 52-თვიანი მედიანური დაკვირვება
დაახლოებით 30-თვიანი საშუალო ხანგრძლივობის თერაპიის და დაახლოებით 52 თვიანი შემდგომი დაკვირვების შემდეგ შედეგებმა აჩვენა, რომ ექსემესტანით თანმიმდევრული მკურნალობა ტამოქსიფენით 2-3-წლიანი ადიუვანტური თერაპიის შემდეგ დაკავშირებული იყო დაავადების გარეშე გადარჩენის კლინიკურად და სტატისტიკურად მნიშვნელოვან გაუმჯობესებასთან ტამოქსიფენით თერაპიის გაგრძელებასთან შედარებით. ანალიზმა აჩვენა, რომ დაკვირვებულ კვლევის პერიოდში ექსემესტანი ამცირებდა სარძევე ჯირკვლის კიბოს რეციდივის რისკს 24%-ით ტამოქსიფენთან შედარებით (საფრთხის კოეფიციენტი 0.76, p = 0.00015). ექსემესტანის სასარგებლო ეფექტი ტამოქსიფენზე DFS-თან მიმართებაში აშკარა იყო კვანძოვანი სტატუსის ან წინა ქიმიოთერაპიის მიუხედავად.
ექსემესტანმა ასევე მნიშვნელოვნად შეამცირა კონტრალატერალური სარძევე ჯირკვლის კიბოს რისკი (საფრთხის კოეფიციენტი 0.57, p =0.04158).
მთელ საკვლევ პოპულაციაში, ექსემესტანისთვის დაფიქსირდა საერთო გადარჩენის გაუმჯობესების ტენდენცია (222 სიკვდილი) ტამოქსიფენთან შედარებით (262 სიკვდილი) საფრთხის კოეფიციენტით 0.85 (ლოგ-რანგის ტესტი: p =0.07362), რაც წარმოადგენს სიკვდილის რისკის 15%-ით შემცირებას ექსემესტანის სასარგებლოდ. სიკვდილის რისკის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი 23%-იანი შემცირება (საფრთხის კოეფიციენტი საერთო გადარჩენისთვის 0,77; ვალდის ხი-კვადრატის ტესტი: p = 0,0069) დაფიქსირდა ექსემესტანის ჯგუფში ტამოქსიფენთან შედარებით, წინასწარ განსაზღვრული პროგნოზული ფაქტორების კორექტირებისას (მაგ., ER სტატუსი, კვანძის სტატუსი, ჰორმონჩანაცვლებითი თერაპიის გამოყენება და ბისფოსფონატების გამოყენება).
52-თვიანი ძირითადი ეფექტურობის შედეგები ყველა პაციენტში (პოპულაციის მკურნალობის განზრახვა) და ესტროგენ-რეცეპტორ დადებით პაციენტებში
|
საბოლოო წერტილი |
ექსემესტანი მოვლენები/ N (%) |
ტამოქსიფენი მოვლენები/ N (%) |
საფრთხის კოეფიციენტი (95% ნდობის ინტერვალი) |
p- მნიშვნელობა* |
|
დაავადების გარეშე გადარჩენაა |
||||
|
ყველა პაციენტი |
354 /2352 (15.1%) |
453 /2372 (19.1 %) |
0.76 (0.67-0.88) |
0.00015 |
|
ER+ პაციენტები |
289/2023 (14.3%) |
370 /2021 (18.3%) |
0.75 (0.65-0.88) |
0.00030 |
|
კონტრალატერალური სარძევე ჯირკვლის კიბო |
||||
|
ყველა პაციენტი |
20 /2352 (0.9%) |
35 /2372 (1.5%) |
0.57 (0.33-0.99) |
0.04158 |
|
ER+ პაციენტები |
18 /2023 (0.9%) |
33 /2021 (1.6%) |
0.54 (0.30-0.95) |
0.03048 |
|
სარძევე ჯირკვლის კიბოს გარეშე გადარჩენაბ |
||||
|
ყველა პაციენტი |
289 /2352 (12.3%) |
373 /2372 (15.7%) |
0.76 (0.65-0.89) |
0.00041 |
|
ER+ პაციენტები |
232 /2023 (11.5%) |
305 /2021 (15.1 %) |
0.73 (0.62-0.87) |
0.00038 |
|
შორეული რეციდივის გარეშე გადარჩენაგ |
||||
|
ყველა პაციენტი |
248 /2352 (10.5%) |
297 /2372 (12.5%) |
0.83 (0.70-0.98) |
0.02621 I |
|
ER+ პაციენტები |
194 /2023 (9.6%) |
242 /2021 (12.0%) |
0.78 (0.65-0.95) |
0.01123 |
|
საერთო გადარჩენად |
||||
|
ყველა პაციენტი |
222 /2352 (9.4%) |
262 /2372 (11.0%) |
0.85 (0.71-1.02) |
0.07362 |
|
ER+ პაციენტები |
178/2023 (8.8%) |
211 /2021 (10.4%) |
0.84 (0.68-1.02) |
0.07569 |
* ლოგ-რანგის ტესტი; ER+ პაციენტები = ესტროგენ-რეცეპტორ დადებითი პაციენტები.
ა დაავადების გარეშე გადარჩენა განისაზღვრება, როგორც ადგილობრივი ან შორეული რეციდივი, კონტრალატერალური სარძევე ჯირკვლის კიბო, ან ნებისმიერი მიზეზით სიკვდილის პირველი შემთხვევა.
ბ სარძევე ჯირკვლის კიბოს გარეშე გადარჩენა განისაზღვრება, როგორც ადგილობრივი ან შორეული რეციდივის პირველი შემთხვევა, კონტრალატერალური სარძევე ჯირკვლის კიბო, ან სარძევე ჯირკვლის კიბოს გამო სიკვდილი.
გ შორეული რეციდივის გარეშე გადარჩენა განისაზღვრება, როგორც შორეული რეციდივის პირველი შემთხვევა ან სარძევე ჯირკვლის კიბოს გამო სიკვდილი.
დ საერთო გადარჩენა განისაზღვრება, როგორც ნებისმიერი მიზეზით სიკვდილის შემთხვევა.
ესტროგენ-რეცეპტორ დადებითი ან უცნობი სტატუსის მქონე პაციენტების ქვეჯგუფის დამატებით ანალიზში, არაკორექტირებული გადარჩენის საერთო საფრთხის კოეფიციენტი იყო 0.83 (ლოგი-რანგის ტესტი: p = 0.04250), რაც წარმოადგენს სიკვდილის რისკის კლინიკურად და სტატისტიკურად მნიშვნელოვან შემცირებას 17%-ით.
IES ძვლის ქვეკვლევის შედეგებმა აჩვენა, რომ ქალებს, რომლებიც მკურნალობდნენ ექსემესტანით ტამოქსიფენით 2-3-წლიანი მკურნალობის შემდეგ, აღენიშნებოდათ ძვლის მინერალური სიმკვრივის ზომიერი შემცირება. საერთო კვლევაში, მკურნალობისას მოტეხილობების სიხშირე შეფასებულ 30 თვიანი მკურნალობის პერიოდში უფრო მაღალი იყო პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ექსემესტანით ტამოქსიფენთან შედარებით (4.5% და 3.3% შესაბამისად, p = 0.038).
IES ენდომეტრიუმის ქვეკვლევის შედეგები მიუთითებს, რომ მკურნალობის 2 წლის შემდეგ დაფიქსირდა ენდომეტრიუმის სისქის მედიანური შემცირება 33%-ით იმ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ექსემესტანით, ხოლო ტამოქსიფენით ნამკურნალებ პაციენტებში შესამჩნევი ცვლილება არ დაფიქსირდა. ენდომეტრიუმის გასქელება, მოხსენებული საკვლევი მკურნალობის დასაწყისში, დაუბრუნდა ნორმას (<5 მმ) პაციენტების 54%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ ექსემესტანით.
IES 87-თვიანი მედიანური დაკვირვება
დაახლოებით 30 თვიანი საშუალო ხანგრძლივობის თერაპიის და დაახლოებით 87 თვიანი მედიანური შემდგომი დაკვირვების შემდეგ შედეგებმა აჩვენა, რომ თანმიმდევრული მკურნალობა ექსემესტანით ტამოქსიფენით 2-3-წლიანი ადიუვანტური თერაპიის შემდეგ დაკავშირებული იყო DFS-ის კლინიკურად და სტატისტიკურად მნიშვნელოვან გაუმჯობესებასთან ტამოქსიფენით თერაპიის გაგრძელებასთან შედარებით. შედეგებმა აჩვენა, რომ დაკვირვების კვლევის პერიოდში ექსემესტანმა მნიშვნელოვნად შეამცირა სარძევე ჯირკვლის კიბოს რეციდივის რისკი 16%-ით ტამოქსიფენთან შედარებით (საფრთხის კოეფიციენტი 0,84, p = 0,002).
მთლიანობაში, ექსემესტანის სასარგებლო ეფექტი ტამოქსიფენზე DFS-თან მიმართებაში აშკარა იყო კვანძის სტატუსის ან წინა ქიმიოთერაპიის ან ჰორმონალური თერაპიის მიუხედავად. სტატისტიკური მნიშვნელოვნება არ იყო შენარჩუნებული რამდენიმე ქვეჯგუფში მცირე ზომის ნიმუშით. ნაჩვენებია ექსემესტანის სარგებელი 9-ზე მეტი დადებითი კვანძის ან წინა ქიმიოთერაპიის CMF მქონე პაციენტებში. პაციენტებში უცნობი კვანძოვანი სტატუსით, სხვა წინა ქიმიოთერაპიით, ასევე უცნობი/გამოტოვებული წინა ჰორმონალური თერაპიის სტატუსის მქონე პაციენტებში, დაფიქსირდა არასტატისტიკურად მნიშვნელოვანი ტენდენცია ტამოქსიფენის სასარგებლოდ.
გარდა ამისა, ექსემესტანი ასევე მნიშვნელოვნად ახანგრძლივებდა სარძევე ჯირკვლის კიბოს გარეშე გადარჩენას (საფრთხის კოეფიციენტი 0.82, p= 0.00263) და შორეული რეციდივის გარეშე გადარჩენას (საფრთხის კოეფიციენტი 0.85, p = 0.02425).
ექსემესტანმა ასევე შეამცირა კონტრალატერალური სარძევე ჯირკვლის კიბოს განვითარების რისკი, თუმცა ეფექტი აღარ იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი ამ დაკვირვების კვლევის პერიოდში (საფრთხის კოეფიციენტი 0.74, p = 0.12983). მთელ საკვლევ პოპულაციაში, საერთო გადარჩენის გაუმჯობესების ტენდენცია დაფიქსირდა ექსემესტანისთვის (373 სიკვდილი) ტამოქსიფენთან შედარებით (420 სიკვდილი) საფრთის კოეფიციენტით 0.89 (ლოგ რანგის ტესტი: p = 0.08972), რაც წარმოადგენს სიკვდილის რისკის 11%-ით შემცირებას ექსემესტანის სასარგებლოდ. წინასწარ განსაზღვრული პროგნოზული ფაქტორების კორექტირებისას (მაგ., ER სტატუსი, კვანძოვანი სტატუსი, წინა ქიმიოთერაპია, ჰორმონჩანაცვლებითი თერაპიის გამოყენება და ბისფოსფონატების გამოყენება), დაფიქსირდა სიკვდილის რისკის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი 18%-იანი შემცირება (საფრთხის კოეფიციენტი საერთო გადარჩენისთვის 0.82; ვალდის ხი-კვადრატის ტესტი: p = 0.0082) ექსემესტანისთვის, ტამოქსიფენთან შედარებით, მთელ საკვლევ პოპულაციაში.
ესტროგენ-რეცეპტორ-დადებითი ან უცნობი სტატუსის მქონე პაციენტების ქვეჯგუფის დამატებით ანალიზში, გადარჩენის საერთო საფრთხის კოეფიციენტი იყო 0.86 (ლოგ-რანგის ტესტი: p = 0.04262), რაც წარმოადგენს სიკვდილის რისკის კლინიკურად და სტატისტიკურად მნიშვნელოვან შემცირებას 14%-ით.
ძვლის ქვეკვლევის შედეგები მიუთითებს, რომ ექსემესტანით მკურნალობა 2-დან 3 წლამდე ტამოქსიფენის მკურნალობის 3-2 წლის შემდეგ ზრდის ძვლის დაკარგვას მკურნალობის დროს (ძვლის მინერალური სიმკვრივის საშუალო % ცვლილება საწყისიდან 36 თვეზე: -3.37 [ხერხემალი], -2.96 [მენჯი მთლიანად] ექსემესტანისთვის და -1.29 [ხერხემალი], -2.02 [მენჯი მთლიანად], ტამოქსიფენისთვის). თუმცა, მკურნალობის შემდგომი 24 თვის ბოლოს იყო მინიმალური განსხვავებები ძვლის მინერალური სიმკვრივის ცვლილებაში საწყისიდან ორივე მკურნალობის ჯგუფისთვის, ტამოქსიფენის ჯგუფს ჰქონდა ძვლის მინერალური სიმკვრივის ოდნავ უფრო დიდი საბოლოო შემცირება ყველა უბანზე (ძვლის მინერალური სიმკვრივის საშუალო % ცვლილება საწყისიდან მკურნალობიდან 24 თვეში -2.17 [ხერხემალი], -3.06 [მენჯი მთლიანად] ექსემესტანისთვის და -3.44 [ხერხემალი], -4.15 [მენჯი მთლიანად] ტამოქსიფენისთვის).
ყველა მოტეხილობა მოხსენებული მკურნალობის დროს და შემდგომი დაკვირვების დროს იყო მნიშვნელოვნად უფრო მაღალი ექსემესტანის ჯგუფში, ვიდრე ტამოქსიფენის ჯგუფში (169 [7.3%] 122 [5.2%]-ის წინააღმდეგ; p = 0.004), მაგრამ განსხვავება არ დაფიქსირებულა მოტეხილობების რაოდენობაში, რომლებიც მოხსენებული იყო, როგორც ოსტეოპოროზი.
IES 119-თვიანი საბოლოო შემდგომი დაკვირვება
საშუალოდ დაახლოებით 30 თვიანი თერაპიის და დაახლოებით 119 თვიანი მედიანური დაკვირვების შემდეგ შედეგებმა აჩვენა, რომ თანმიმდევრული მკურნალობა ექსემესტანით ადიუვანტური ტამოქსიფენით თერაპიის 2-3 წლის შემდეგ დაკავშირებული იყო DFS-ის კლინიკურად და სტატისტიკურად მნიშვნელოვან გაუმჯობესებასთან ტამოქსიფენით თერაპიის გაგრძელებასთან შედარებით. ანალიზმა აჩვენა, რომ კვლევის პერიოდში ექსემესტანი ამცირებდა სარძევე ჯირკვლის კიბოს რეციდივის რისკს 14%-ით ტამოქსიფენთან შედარებით (საფრთხის კოეფიციენტი 0.86, p = 0.00393). ექსემესტანის სასარგებლო ეფექტი ტამოქსიფენზე DFS-თან მიმართებაში აშკარა იყო კვანძოვანი სტატუსის ან წინა ქიმიოთერაპიის მიუხედავად.
ექსემესტანმა ასევე მნიშვნელოვნად გაახანგრძლივა სარძევე ჯირკვლის კიბოს გარეშე გადარჩენა (საფრთხის კოეფიციენტი 0.83, p<0.00152) და შორეული რეციდივის გარეშე გადარჩენა (საფრთხის კოეფიციენტი 0.86, p = 0.02213). ექსემესტანმა ასევე შეამცირა კონტრალატერალური სარძევე ჯირკვლის კიბოს რისკი; თუმცა, ეფექტი აღარ იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი (საფრთხის კოეფიციენტი 0.75, p = 0.10707).
მთელ საკვლევ პოპულაციაში, საერთო გადარჩენა სტატისტიკურად არ განსხვავდებოდა ორ ჯგუფს შორის, 467 სიკვდილი (19.9%) დაფიქსირდა ექსემესტანის ჯგუფში და 510 სიკვდილი (21.5%) ტამოქსიფენის ჯგუფში (საფრთხის კოეფიციენტი 0.91, p = 0.15737, რაც არ არის მორგებული მრავალჯერადი ტესტირებისთვის). ესტროგენ-რეცეპტორ-დადებითი ან უცნობი სტატუსის მქონე პაციენტების ქვეჯგუფისთვის, გადარჩენის საერთო საფრთხის კოეფიციენტი იყო 0.89 (ლოგ-რანგის ტესტი: p = 0.07881) ექსემესტანის ჯგუფში ტამოქსიფენის ჯგუფთან შედარებით.
მთელ საკვლევ პოპულაციაში, სიკვდილის რისკის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი 14%-იანი შემცირება (საფრთხის კოეფიციენტი საერთო გადარჩენისთვის 0.86; ვალდის ხი-კვადრატის ტესტი: p = 0.0257) დაფიქსირდა ექსემესტანისთვის ტამოქსიფენთან შედარებით, წინასწარ განსაზღვრული პროგნოზული ფაქტორების კორექტირებისას (მაგ., ER სტატუსი, კვანძის სტატუსი, წინა ქიმიოთერაპია და ჰორმონჩანაცვლებითი თერაპიის გამოყენება და ბისფოსფონატების გამოყენება).
დაფიქსირდა სხვა მეორე (არა სარძევე ჯირკვლის) პირველადი კიბოს შემთხვევების დაბალი სიხშირე ექსემესტანით ნამკურნალებ პაციენტებში მხოლოდ ტამოქსიფენით ნამკურნალებ პაციენტებთან შედარებით (9.9% 12.4%-ის წინააღმდეგ).
ძირითად კვლევაში, 119-თვიანი შემდგომი მედიანური დაკვირვებით ყველა მონაწილეში (0 - 163,94) და ექსემესტანით მკურნალობის მედიანური ხანგრძლივობით 30 თვე (0 - 40,41), ძვლის მოტეხილობების სიხშირე მოხსენებული იყო 169 (7,3%) პაციენტში ექსემესტანის ჯგუფში და 122 პაციენტში (5.2%) ტამოქსიფენის ჯგუფში (p=0.004).
ეფექტურობის შედეგები IES-დან პოსტმენოპაუზურ ქალებში ადრეული სარძევე ჯირკვლის კიბოთი (ITT)
|
მოვლენების სიხშირე |
საფრთხის კოეფიციენტი |
|||
|
ექსემესტანი |
ტამოქსიფენი |
საფრთხის კოეფიციენტი |
p- მნიშვნელობა |
|
|
30-თვიანი მედიანური მკურნალობა და 34.5-თვიანი მედიანური შემდგომი დაკვირვების პერიოდი |
||||
|
დაავადების გარეშე გადარჩენაა |
213 |
306 |
0.69 (95% CI: 0.58-0.82) |
0.00003 |
|
სარძევე ჯირკვლის კიბოს გარეშე გადარჩენაბ |
171 |
262 |
0.65 (95% CI: 0.54-0.79) |
<0.00001 |
|
კონტრალატერალური სარძევე ჯირკვლის კიბო |
8 |
25 |
0.32 (95% CI: 0.15-0.72) |
0.00340 |
|
შორეული რეციდივის გარეშე გადარჩენაგ |
142 |
204 |
0.70 (95% CI: 0.56-0.86) |
0.00083 |
|
საერთო გადარჩენად |
116 |
137 |
0.86 (95% CI: 0.67-1.10) |
0.22962 |
|
30-თვიანი მედიანური მკურნალობა და 52-თვიანი მედიანური დაკვირვება |
||||
|
დაავადების გარეშე გადარჩენაა |
354 |
453 |
0.77 (95% CI: 0.67-0.88) |
0.00015 |
|
სარძევე ჯირკვლის კიბოს გარეშე გადარჩენაბ |
289 |
373 |
0.76 (95% CI: 0.65-0.89) |
0.00041 |
|
კონტრალატერალური სარძევე ჯირკვლის კიბო |
20 |
35 |
0.57 (95% CI: 0.33-0.99) |
0.04158 |
|
შორეული რეციდივის გარეშე გადარჩენაგ |
248 |
297 |
0.83 (95% CI: 0.70-0.98) |
0.02621 |
|
საერთო გადარჩენად |
222 |
262 |
0.85 (95% CI: 0.71-1.02) |
0.07362 |
|
30-თვიანი მედიანური მკურნალობა და 87-თვიანი მედიანური დაკვირვება |
||||
|
დაავადების გარეშე გადარჩენაა |
552 |
641 |
0.84 (95% CI: 0.75-0.94) |
0.002 |
|
სარძევე ჯირკვლის კიბოს გარეშე გადარჩენაბ |
434 |
513 |
0.82 (95% CI: 0.72-0.94) |
0.00263 |
|
კონტრალატერალური სარძევე ჯირკვლის კიბო |
43 |
58 |
0.74 (95% CI: 0.50-1.10) |
0.12983 |
|
შორეული რეციდივის გარეშე გადარჩენაგ |
353 |
409 |
0.85 ((95% CI: 0.74-0.98) |
0.02425 |
|
საერთო გადარჩენად |
373 |
420 |
0.89 (95% CI: 0.77-1.02) |
0.08972 |
|
30-თვიანი მედიანური მკურნალობა და 119-თვიანი მედიანური დაკვირვება |
||||
|
დაავადების გარეშე გადარჩენაა |
672 |
761 |
0.86 (95% CI: 0.77-0.95) |
0.00393 |
|
სარძევე ჯირკვლის კიბოს გარეშე გადარჩენაბ |
517 |
608 |
0.83 (95% CI: 0.74-0.93) |
0.00152 |
|
კონტრალატერალური სარძევე ჯირკვლის კიბო |
57 |
75 |
0.75 (95% CI: 0.53-1.06) |
0.10707 |
|
შორეული რეციდივის გარეშე გადარჩენაგ |
411 |
472 |
0.86 (95% CI: 0.75-0.98) |
0.02213 |
|
საერთო გადარჩენად |
467 |
510 |
0.91 (95% CI: 0.81-1.04) |
0.15737 |
CI= ნდობის ინტერვალი; IES = ექსემესტანის ჯგუფთაშორისი კვლევა; ITT = განზრახვა-მკურნალობა.
დაავადების გარეშე გადარჩენა განისაზღვრება, როგორც ადგილობრივი ან შორეული რეციდივი, კონტრალატერალური სარძევე ჯირკვლის კიბო ან სიკვდილის პირველი შემთხვევა.
ბ სარძევე ჯირკვლის კიბოს გარეშე გადარჩენა განისაზღვრება, როგორც ადგილობრივი ან შორეული რეციდივი, კონტრალატერალური სარძევე ჯირკვლის კიბოს ან სარძევე ჯირკვლის კიბოს გამო სიკვდილის პირველი შემთხვევა.
გ შორეული რეციდივის გარეშე გადარჩენა განისაზღვრება, როგორც შორეული რეციდივი ან სარძვე ჯირკვლის კიბოს გამო სიკვდილის პირველი შემთხვევა.
დ საერთო გადარჩენა განისაზღვრება, როგორც სიკვდილის შემთხვევა ნებისმიერი მიზეზით.
შორსწასული სარძევე ჯირკვლის კიბოს მკურნალობა
რანდომიზებულ თანატოლთა კონტროლირებად კლინიკურ კვლევაში, ექსემესტანმა 25 მგ დღიური დოზით აჩვენა გადარჩენის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გახანგრძლივება, პროგრესირების დრო (TTP), წარუმატებელი მკურნალობის დრო (TTF) მეგესტროლის აცეტატით სტანდარტულ ჰორმონალურ მკურნალობასთან შედარებით სარძევე ჯირკვლის კიბოს მქონე პოსტმენოპაუზურ პაციენტებში, რაც პროგრესირებდა ტამოქსიფენით მკურნალობის შემდეგ ან მის დროს, როგორც დამხმარე თერაპია ან როგორც პირველი რიგის მკურნალობა შორსწასული დაავადებისთვის.
5.2 ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
აბსორბცია
პერორალური მიღების შემდეგ ექსემესტანი სწრაფად შეიწოვება. კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან შეწოვილი დოზის წილი მაღალია. ადამიანებში აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა უცნობია, თუმცა მოსალოდნელია, რომ ის იზღუდება ფართო პირველი გავლის ეფექტით. ანალოგიური ეფექტის შედეგად აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა ვირთაგვებსა და ძაღლებში არის 5%. 25 მგ ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ, მაქსიმალური პლაზმური დონე 18 ნგ/მლ მიიღწევა 2 საათის შემდეგ. საკვებთან ერთდროული მიღება ზრდის ბიოშეღწევადობას 40%-ით.
განაწილება
ექსემესტანის განაწილების მოცულობა, რომელიც არ არის კორექტირებული ორალური ბიოშეღწევადობის გამო, არის დაახლოებით 20000 ლ. კინეტიკა წრფივია და ტერმინალური ელიმინაციის ნახევარგამოყოფის პერიოდი არის 24 სთ. პლაზმის ცილებთან შეკავშირება არის 90% და დამოკიდებელი არ არის კონცენტრაციაზე. ექსემესტანი და მისი მეტაბოლიტები არ უკავშირდება სისხლის წითელ უჯრედებს.
განმეორებითი დოზირების შემდეგ ექსემესტანი არ გროვდება მოულოდნელად.
ელიმინაცია
ექსემესტანი მეტაბოლიზდება მეთილენის ნაწილის დაჟანგვით მე-6 პოზიციაზე CYP 3A4 იზოფერმენტით და/ან 17-კეტო ჯგუფის რედუქციით ალდოკეტორედუქტაზას მიერ, რასაც მოჰყვება კონიუგაცია. ექსემესტანის კლირენსი არის დაახლოებით 500 ლ/სთ, რომელიც არ არის კორექტირებული ორალური ბიოშეღწევადობის გამო.
მეტაბოლიტები არააქტიურია ან არომატაზას ინჰიბირება ნაკლებია, ვიდრე ძირითადი ნაერთის.
შარდში უცვლელი სახით გამოიყოფა დოზის 1%. შარდში და განავალში 14C-ით ეტიკეტირებული ექსემესტანი (40%) თანაბარი რაოდენობით ელიმინირდება ერთი კვირის განმავლობაში.
სპეციალური პოპულაციები
ასაკი
არ დაფიქსირებულა მნიშვნელოვანი კორელაცია ექსემესტანის სისტემურ ექსპოზიციასა და სუბიექტების ასაკს შორის.
თირკმლის უკმარისობა
პაციენტებში თირკმელების მძიმე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი < 30 მლ/წთ) ექსემესტანის სისტემური ექსპოზიცია 2-ჯერ უფრო მაღალი იყო, ვიდრე ჯანმრთელ მოხალისეებში.
ექსემესტანის უსაფრთხოების პროფილის გათვალისწინებით, დოზის კორექცია საჭიროდ არ მიიჩნევა.
ღვიძლის უკმარისობა
ღვიძლის ზომიერი ან მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში ექსემესტანის ექსპოზიცია 2-3-ჯერ უფრო მეტია ჯანმრთელ მოხალისეებთან შედარებით. ექსემესტანის უსაფრთხოების პროფილის გათვალისწინებით, დოზის კორექცია საჭიროდ არ მიიჩნევა.
5.3 პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები
ტოქსიკოლოგიური კვლევები
ვირთაგვებსა და ძაღლებში განმეორებითი დოზის ტოქსიკოლოგიური კვლევების დასკვნები ძირითადად მიეკუთვნებოდა ექსემესტანის ფარმაკოლოგიურ მოქმედებას, როგორიცაა ზემოქმედება რეპროდუქციულ და დამხმარე ორგანოებზე. სხვა ტოქსიკოლოგიური ეფექტები (ღვიძლზე, თირკმელებზე ან ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე) დაფიქსირდა მხოლოდ ექსპოზიციების დროს, რომლებიც საკმარისად აღემატებოდა ადამიანის მაქსიმალურ ექსპოზიციას, რაც მიუთითებს კლინიკურ გამოყენებასთან მცირე შესაბამისობაზე.
მუტაგენურობა
ექსემესტანი არ იყო გენოტოქსიკური ბაქტერიებში (ეიმსის ტესტი), V79 ჩინური ზაზუნის უჯრედებში, ვირთაგვების ჰეპატოციტებში ან თაგვის მიკრობირთვებში. მიუხედავად იმისა, რომ ექსემესტანი იყო კლასტოგენური ლიმფოციტებში in vitro, ის არ იყო კლასტოგენური ორ in vivo კვლევაში.
რეპროდუქციული ტოქსიკოლოგია
ექსემესტანი იყო ემბრიოტოქსიური ვირთაგვებსა და ბოცვრებში ისეთივე სისტემური ექსპოზიციის დონეზე, რაც დაფიქსირდა ადამიანებში 25 მგ-ს დღეში მიღებისას. ტერატოგენურობის მტკიცებულება არ გამოვლენილა.
კანცეროგენობა
კანცეროგენობის ორწლიან კვლევაში მდედრ ვირთაგვებში, მკურნალობასთან დაკავშირებული სიმსივნე არ დაფიქსირებულა. მამრ ვირთაგვებში კვლევა შეწყდა 92-ე კვირას, ქრონიკული ნეფროპათიით ადრეული სიკვდილის გამო. თაგვებში კანცეროგენობის ორწლიან კვლევაში, ღვიძლის ნეოპლაზმების სიხშირის ზრდა აღინიშნა ორივე სქესში შუალედური და მაღალი დოზების გამოყენებისას (150 და 450 მგ/კგ/დღეში). მიჩნეულია, რომ ეს დაკავშირებულია ღვიძლის მიკროსომური ფერმენტების ინდუქციასთან, ეფექტი დაფიქსირდა თაგვებში, მაგრამ არა კლინიკურ კვლევებში. თირკმლის მილაკოვანი ადენომების სიხშირის ზრდა ასევე აღინიშნა მამრ თაგვებში მაღალი დოზის გამოყენებისას (450 მგ/კგ/დღეში). ეს ცვლილება მიჩნეულია სახეობის და სქესის სპეციფიკურად და აღინიშნა დოზაზე, რომელიც 63-ჯერ აღემატებოდა ადამიანებში გამოყენებულ თერაპიულ დოზას. არცერთი ეს დაფიქსირებული ეფექტი არ არის მიჩნეული კლინიკურად მნიშვნელოვნად ექსმესტანით პაციენტების მკურნალობისთვის.
6. ფარმაცევტული მონაცემები
6.1 დამხმარე ნივთიერებების სია
ტაბლეტის ბირთვი:
მანიტოლი
კროსპოვიდონი
ჰიპრომელოზა
ნატრიუმის სახამებლის გლიკოლატი (ტიპი A)
პოლისორბატი 80
ცელულოზა, მიკროკრისტალური
მაგნიუმის სტეარატი
სილიციუმი, კოლოიდური, უწყლო
ტაბლეტის გარსი:
ჰიპრომელოზა
ტიტანის დიოქსიდი (El 71)
მაკროგოლი 400
6.2 შეუთავსებლობა
არ გამოიყენება.
6.3 შენახვის ვადა
4 წელი.
6.4 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას
არ შეინახოთ 300C-ზე მაღალ ტემპერატურაზე.
6.5 კონტეინერის სახეობა და შიგთავსი
PVC-PVDC/Al ბლისტერი
შეფუთვის ზომები:
30, 60; 100 ტაბლეტი
შეიძლება ყველა ზომის შეფუთვა არ იყოს გაყიდვაში.
6.6 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები განადგურებისას
ნებისმიერი გამოუყენებელი პროდუქტი ან ნარჩენი მასალა უნდა განადგურდეს ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად
7. სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი
[ჩაიწეროს ეროვნულ დონეზე]
8. სავაჭრო ლიცენზიის ნომერი(ები)
[ჩაიწეროს ეროვნულ დონეზე]
9. პირველი რეგისტრაციის/ხელახალი რეგისტრაციის თარიღი
[ჩაიწეროს ეროვნულ დონეზე]
10. ტექსტის გადახედვის თარიღი
გაცემის წესი:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.
_______________________________________________________________________________
DEVA HOLDING A.S. საკუთრება - მკაცრად კონფიდენციალური
ვერსია: V00_EU (GG) / ოქტომბერი 2020










