პროდუქტის მახასიათებლები

1. სამკურნალო პროდუქტის დასახელება

ოკრევუსი 300 მგ კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარისთვის

2. თვისებრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

თითოეული ფლაკონი შეიცავს 300 მგ ოკრელიზუმაბს 10 მლ – ში, 30 მგ / მლ კონცენტრაციით. განზავების შემდეგ პრეპარატის საბოლოო კონცენტრაცია შეადგენს დაახლოებით 1,2 მგ / მლ

ოკრელიზუმაბი არის ჰუმანიზებული მონოკლონური ანტისხეული, რომელიც წარმოებულია ჩინური ზაზუნის საკვერცხეების უჯრედებში რეკომბინანტული დნმ (DNA) ტექნოლოგიით.

დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალისთვის იხილეთ თავი 6.1.

3. ფარმაცევტული ფორმა

კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარისთვის.

გამჭვირვალე, ოდნავ ოპალესცენტური და უფერო - ღია ყავისფერი ხსნარი.

4. კლინიკური მონაცემები

4.1 თერაპიული ჩვენებები

ოკრევუსი ნაჩვენებია გაფანტული სკლეროზის მორეციდივე ფორმის (RMS) მქონე ზრდასრული პაციენტების სამკურნალოდ, როდესაც დაავადების აქტური ფაზის განსაზღვრა ხდება კლინიკური ან ვიზუალიზაციის(რენტგენოლოგიური) მახასიათებლების საფუძველზე. (იხ. თავი 5.1)

ოკრევუსი ნაჩვენებია იმ მოზრდილ პაციენტთა სამკურნალოდ, რომელთაც აქვთ პირველადად პროგრესირებადი გაფანტული სკლეროზი (PPMS) დაავადების ხანგრძლივობისა და ინვალიდობის დონის გათვალისწინებით და ასევე დაავადებას ახლავს ანთებითი აქტივობის მახასიათებელი ვიზუალიზაციის(რენტგენოლოგიური) მახასიათებლები. (იხ. თავი 5.1)

4.2 დოზირება და მიღების წესი 

მკურნალობა უნდა დაიწყონ და მეთვალყურეობა გაუწიონ სპეციალიზებულმა ექიმებმა, რომელთაც გამოცდილება აქვთ ნევროლოგიური მდგომარეობების დიაგნოსტირებასა და მკურნალობაში და რომლებსაც აქვთ შესაბამისი სამედიცინო დახმარების გაწევის უნარი მწვავე რეაქციების სამართავად, როგორიცაა სერიოზული ინფუზიით გამოწვეული რეაქციები (IRR).

პრემედიკაცია ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციებისათვის (IRRs)

შემდეგი ორი პრემედიკაცია უნდა ჩატარდეს ოკრელიზუმაბის ყოველი ინფუზიის დაწყებამდე ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების სიხშირისა და სიმძიმის შემცირების მიზნით (ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების სიხშირისა და სიმძიმის შემცირების დამატებითი ნაბიჯებისთვის იხილეთ თავში 4.4)

• · თითოეული ინფუზიის დაწყებამდე, დაახლოებით 30 წუთით ადრე, ჩაატარეთ პრემედიკაცია 100 მგ მეთილპრედნიზოლონის (ან ექვივალენტის) ინტრავენური შეყვანით,

• · თითოეულ ინფუზიამდე 30-60 წუთით ადრე რეკომენდებულია დამატებითი პრემედიკაცია ანტიჰისტამინური წამლით ასევე სასურველია ანტიპირეტული მედიკამენტის (მაგ. პარაცეტამოლი) დამატება ყოველი ინფუზიის წინ 30-60 წუთით ადრე.

პოზოლოგია

საწყისი დოზა

საწყისი დოზის შეყვანა, რომელიც შეადგენს 600 მგ-ს, ხდება ორი განცალკევებული IV ინფუზიის საშუალებით; თავდაპირველად 300 მგ-ს ინფუზია, ხოლო 2 კვირის შემდეგ კიდევ 300 მგ-ის ინფუზია. (იხ. ცხრილი 1)

შემდგომი დოზირება

ოკრელიზუმაბის შემდგომი შეყვანა ხდება ერთბაშად, 600 მგ-ის IV ინფუზიით, ყოველ 6 თვეში ერთხელ (იხ. ცხრილი 1). პირველი ,,შემდგომიი დოზა’’ 600 მგ ოკრევუსის სახიტ უნდა დაინიშნოს საწყისი დოზის სულ პირველი ინფუზიიდან ექვსი თვის შემდეგ.

ოკრელიზუმაბის დოზებს შორის დაცული უნდა იქნას სულ მცირე 5 თვიანი ინტერვალი..

ინფუზიის დაკორექტირება ინფიზიასთან დაკავშირეული რეაქციების (IRRs) გამოვლენის შემთხვევაში

სიცოცხლისათვის საშიში ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები

დაუყოვნებლივ შეაჩერეთ ოკრევუსი თუ ინფუზიის დროს ადგილი აქვს სიცოცხლისათვის საშიშ ან დამაუძლურებელ ინფუზიასთან დაკავშირებულ რეაქციებს, როგორიცაა მწვავე ჰიპერსენსიტიურობა ან მწვავე რესპირატორული დისტრესის სინდრომი. პაციენტმა უნდა მიიღოს სათანადო მკურნალობა. ამ პაციენტების ოკრევუსით მკურნალობა სამუდამოდ უნდა შეწყდეს. (იხ. თავი 4.3)

მძიმე ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები

თუ პაციენტს აღენიშნება მძიმე ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქცია (IRR )როგორიცაა ქოშინი/დისპნოე) ან წამოხურების, ცხელების და ყელის ტკივილის კომბინაცია, ინფუზია დაუყოვნებლივ უნდა გაჩერდეს და პაციენტს ჩაუტარდეს სიმპტომური მკურნალობა. ინფუზია უნდა განახლდეს მხოლოდ მას შემდეგ, რაც ყველა სიმპტომი გაქრება. ხელახალი დაწყებისას ინფუზიის საწყისი სიჩქარე უნდა იყოს იმ სიჩქარის ნახევარი, რომლითაც ინფუზია ხორციელდებოდა რეაქციის აღმოცენებისას. არ არის საჭირო ინფუზიის კორექტირება შემდგომი ახალი ინფუზიებისთვის, თუ პაციენტი არ აღენიშნება IRR- ს.

მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები

თუ პაციენტს აღენიშნება მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის რეაქცია (მაგ. თავის ტკივილი), ინფუზიის სიჩქარე უნდა შემცირდეს და გახდეს იმ სიჩქარის ნახევარი, რომელიც იყო რეაქციის დაწყებისას. ამგვარი შემცირებული სიჩქარე შენარჩუნებული უნდა იქნას 30 წუთის მანძილზე მაინც. თუ პაციენტი კარგად იტანს, ინფუზიის სიჩქარე ისევ უნდა გაიზარდოს საწყის სიჩქარემდე. არ არის საჭირო ინფუზიის კორექტირება შემდგომი ახალი ინფუზიებისთვის, თუ პაციენტს არ აღენიშნებოდა IRR- ს.

მკურნალობის პროცესში ინფუზიის რეგულირება

დოზის შეწყვეტისა და შენელების ზემოთ მოყვანილი მაგალითები (მსუბუქი / ზომიერი და მძიმე IRR– ებისთვის) გამოიწვევს ინფუზიის სიჩქარის შეცვლას და გაზრდის ინფუზიის საერთო ხანგრძლივობას, მაგრამ არა საერთო დოზას. დოზის შემცირება რეკომენდებული არ არის.

დოზის დაგვიანება ან გამოტოვება

თუ დაგეგმილი ინფუზია გამოტოვებული იქნა, მისი შეყვანა უნდა მოხდეს რაც შეიძლება მალე; არ დაელოდოთ შემდეგ დაგეგმილ დოზას. დოზებს შორის დაცული უნდა იქნას 6 თვიანი (მინიმუმ 5 თვე) სამკურნალო ინტერვალი. (იხ. ცხრილი 1).

ცალკეული პოპულაციები

მოზრდილები 55 წელზემეტი ასაკის

არსებული შეზღუდული მონაცემების საფუძველზე (იხ. ქვეთავები 5.1 და 5.2), 55 წელზე მეტი ასაკის პაციენტებში არ არის საჭირო დოზირების (პოზოლოგიის) კორექტირება. მიმდინარე კლინიკურ კვლევებში ჩართული პაციენტები განაგრძობენ ოკრელიზუმაბის მიღებას დოზით 600 მგ ყოველ ექვს თვეში მას შემდეგ რაც შეუსრულდებათ 55 წელი და უფრო მეტი.

თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება

ოკრელიზუმაბის უსაფრთხოება და ეფექტურობა თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში ოფიციალურად შესწავლილი არ არის. პაციენტები თირკმლის მსუბუქი უკმარისობით მოხვდნენ კლინიკურ კვლევებში. არ არსებობს ოკრელიზუმაბის მოხმარების გამოცდილება თირკმლის საშუალო და მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში. ოკრევუსი არის მონოკლონური ანტისხეული და მისი გაუვნებელყოფბა ხდება კატაბოლიზმის საშუალებით (ე.ი. დაშლა პეპტიდებად და ამინომჟავებად) და თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის დოზის შეცვლა არ არის საჭირო (იხ.ქვეთავი 5.2).

ღვიძლის ფუნქციის დაქვეითება

ოკრელიზუმაბის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ღვიძლის ფუნქციის დაქვეითების მქონე პაციენტებში ფორმალურად შესწავლილი არ ყოფილა... პაციენტები ღვიძლის მსუბუქი უკმარისობით ჩართული იყვნენ კლინიკურ კვლევებში. არ არსებობს ოკრელიზუმაბის მოხმარების გამოცდილება ღვიძლის ზომიერი და მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში . ოკრელიზუმაბი არის მონოკლონური ანტისხეული და მისი გაუვნებელყოფბა ხდება კატაბოლიზმის საშუალებით (ვიდრე ღვიძლის მეტაბოლიზმი) და დოზის შეცვლა არ არის საჭირო ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის (იხ. ქვეთავი 5.2).

ბავშვები

ოკრელიზუმაბის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ბავშვებსა და მოზარდებში (

მიღების წესი

ოკრევუსი 300 მგ კონცენტრატისაინფუზიო ხსნარისთვის არ არის განკუთვნილი კანქვეშა შეყვანისთვის და უნდა შეიყვანოთ მხოლოდ ინტრავენური ინფუზიის სახით.

მნიშვნელოვანია შეამოწმოთ პროდუქტის ეტიკეტები, რათა დარწმუნდეთ, რომ სწორი ფორმულირება (ინტრავენური ან კანქვეშა) მიეწოდება პაციენტს, როგორც აქვს დანიშნული.

პაციენტებმა შეიძლება დაიწყონ მკურნალობა ინტრავენური ან კანქვეშა ოკრელიზუმაბის გამოყენებით.

განზავების შემდეგ, მედიკამენტი შეყავთ ორგანიზმში ინტრავენური ინფუზიის სახით, სპეციალური ხაზის საშუალებით. ინფუზიები არ უნდა იქნას მიღებული ინტრავენური ძლიერი ნაკადით ან ბოლუსურად.

თუ პაციენტებს არ აღენიშნებათ ინფუზიასთან დაკავშირებული სერიოზული გვერდითი რეაქცია (IRR) ოკრელიზუმაბის რომელიმე წინა ინფუზიასთან დაკავშირებით, შეიძლება ჩატარდეს უფრო მოკლე (2-საათიანი) ინფუზია შემდგომი დოზებისთვის (ცხრილი 1, ვარიანტი 2).

ცხრილი 1: დოზა და შეყვანის განრიგი

		ოკრელიზუმაბ ის რაოდენობა რომელიც უნდა იყოს შეყვანილი	ინფუზიის ინსტრუქცია
საწყისი დოზა (600 მგ ) დაყოფილია 2 ინფუზიად	ინფუზია 1	300 მგ 250 მლ-ში	· დაიწყეთ ინფუზია სიჩქარით 30 მლ / საათში 30 წუთის განმავლობაში · შემდეგ სიჩქარე შეიძლება გაზარდოთ 30 მლ/სთ-იანი ნამატით ყოველ 30 წთ-ში, მაქსიმუმ 180 მლ/სთ-მდე · თითოეული ინფუზია დაახლოებით 2.5 საათს უნდა მიმდინარეობდეს.
	ინფუზია 2 (2 კვირის შემდეგ)	300 მგ 250 მლ-ში
შემდგომი დოზები (600 მგ) ერთჯერადი ინფუზია ყოველ 6 თვეში ერთხელ	ვარიანტი 1 ინფუზია დაახლოებით 3,5 საათის ხანგრძლივობით	600 მგ 500 მლ-ში	· დაიწყეთ ინფუზია სიჩქარით 40 მლ /სთ 30 წუთის განმავლობაში · შემდეგ სიჩქარე შეიძლება გაზარდოთ 40 მლ/სთ ნამატით, ყოველ 30 წთ-ში, მაქსიმუმ 200 მლ/სთ-მდე · თითოეული ინფუზია დაახლოებით 3.5 საათს უნდა მიმდინარეობდეს.
	ან
	ვარიანტი 2 ინფუზია უნმდა მიმდინარეობდეს დაახლოებით 2 საათის ხანგრძლივობით	600 მგ 500 მლ-ში	· დაიწყეთ ინფუზია 100 მლ /სთ პირველი 15 წუთის განმავლობაში · გაზარდეთ ინფუზიის სიჩქარე 200 მლ / სთმდე შემდეგი 15 წუთის განმავლობაში · შემდეგი 30 წუთის განმავლობაში ინფუზიის სიჩქარის გაზრდა 250 მლ / საათამდე ·სიჩქარე შეიძლება გაზარდოთ 300 მლ / სთ ნამატით დარჩენილი 60 წუთის განმავლობაში ·თითოეული ინფუზია უნდა მიმდინარეობდეს დაახლოებით 2 საათის განმავლობაში

ინტრავენური საინფუზიო ხსნარები მზადდება კონცენტრატის განზავებით საინფუზიო პარკში, რომელიც შეიცავს ნატრიუმის ქლორიდის 9 მგ/მლ (0,9%) საინფუზიო ხსნარს, ოკრელიზუმაბის საბოლოო კონცენტრაციამდე დაახლოებით 1,2 მგ/მლ.

სამკურნალო პროდუქტის განზავების შესახებ ინსტრუქციისთვის იხილეთ ქვეთავი 6.6.

პაციენტები უნდა იყვნენ მეთვალყურეობის ქვეშ ინფუზიის დროს და ინფუზიის დასრულებიდან მინიმუმ ერთი საათის განმავლობაში (იხ თავი 4.4).

4.3 უკუჩვენებები 

• · ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან 6.1 ქვეთავშიში ჩამოთვლილი რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ.
• · მიმდინარე აქტიური ინფექცია (იხ. თავი 4.4)
• · პაციენტები მძიმედ გამოხატული შესუსტებული იმუნიტეტის მქონე მდგომარეობაში (იხ. თავი 4.4 ).
• · ცნობილი აქტიური ავთვისებიანი დაავადებები (იხ. თავი 4.4)

4.4 გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები

მიკვლევადობა

ბიოლოგიურ სამედიცინო პროდუქტების მიკვლევადობის გაუმჯობესების მიზნით, გამოყენებული პროდუქტის სავაჭრო სახელწოდება და სერიის ნომერი გარკვევით უნდა იქნას ჩაწერილი (დაფიქსირებული) პაციენტის სამედიცინო ბარათში.

ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები (IRRs)

ოკრელიზუმაბთან ასოცირებული ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები შეიძლება განპირობებული იყოს ციტოკინების და/ან სხვა ქიმიური მედიატორების გამოთავისუფლებასთან.

ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების სიმპტომები შესაძლოა აღმოცენდეს ნებისმიერი ოკრელიზუმაბით ინფუზიის დროს, მაგრამ უფრო ხშირად არის აღწერილი პირველი ინფუზიისას. ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციებიშეიძლება გამოვლინდეს ინფუზიის შემდეგ პირველი 24 საათის ფარგლებში (იხ. ქვეთავი 4.8). ეს რეაქციები შესაძლოა გამოვლინდეს შემდეგით: ქავილი, გამონაყარი, ურტიკარია, ერითემა, ყელის გაღიზიანება, ოროფარინგეალური ტკივილი, ქოშინი, ხახის ან ხორხის შეშუპება, წამოხურება, ჰიპოტენზია, ცხელება, დაქანცულობა, თავის ტკივილი, თავბრუ, გულისრევა, ტაქიკარდია და ანაფილაქსია (იხ. თავი 4.8).

ინფუზიამდე:

მწვავერეაქციებისმართვა

მწვავე რეაქციების მართვის სათანადო რესურსები, როგორიცაა სერიოზული IRR, ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები და / ან ანაფილაქსიური რეაქციები, უნდა იყოს ხელმისაწვდომი.

ჰიპოტენზია

ოკრევუსის ინფუზიის დროს შესაძლოა განვითარდეს ჰიპოტენზია, როგორც ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების სიმპტომი. შესაბამისად, ოკრევუსის ყოველი ინფუზიის წინ 12 საათით ადრე და ინფუზიის დროს პაციენტმა არ უნდა მიიღოს ანტიჰიპერტენზიული მკურნალობა. პაციენტები ანამნეზში გულის შეგუბებითი უკმარისობით (New York Heart Association III & IV) შესწავლილი არ ყოფილან.

პრემედიკაცია

პაციენტებმა უნდა მიიღონ პრემედიკაცია ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციებისების სიხშირისა და სიმძიმის შესამცირებლად (იხ. თავი 4.2.).

ინფუზიის დროს:

თუ პაციენტს აღენიშნება მძიმე სიმპტომები ფილტვების მხრივ, როგორიცაა ბრონქოსპაზმი ან ასთმის გამწვავება, ინფუზია დაუყოვნებლივ საჭიროა შემდეგი ზომების მიღება:

- ინფუზია დაუყოვნებლივ, პერმანენტულად უნდა შეწყდეს

- უნდა ჩატარდეს სიმპტომური მკურნალობა

- პაციენტი უნდა იყოს დაკვირვების ქვეშ მანამ, სანამ ფილტვების მხრივ სიმპტომები სრულად არ ალაგდება, რადგან საწყის კლინიკურ გაუმჯობესებას შესაძლოა ისევ გაუარესება მოჰყვეს.

ჰიპერსენსიტიურობისა და ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების სიმპტომები შესაძლოა, კლინიკურად, ერთმანეთისაგან რთულად გასარჩევი იყოს. თუ ინფუზიის დროს ჩნდება ეჭვი ჰიპერსენსიტიურობის რეაქციაზე, ინფუზია დაუყოვნებლივ და სამუდამოდ უნდა შეწყდეს. (იხ. ქვემოთ მოყვანილი "ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები").

ინფუზიის შემდეგ:

პაციენტები, რომლებიც მკურნალობენ, ინფუზიის დასრულებიდან მინიმუმ

ერთი საათის განმავლობაში უნდა იყვნენ დაკვირვების ქვეშ IRR– ის ნებისმიერი სიმპტომის გამოვლინების ალბათობის არსებობის გამო,.

ექიმებმა პაციენტებს უნდა აცნობონ და გააფრთხილონ, რომ IRR შეიძლება გამოვლინდეს ინფუზიიდან 24 საათის განმავლობაში

პაციენტებისთვის, რომელთა შემთხვევაშიც საჭირო გახდა ინფუზიის კორექტირება IRR-ის გამო, ინფორმაცია იხილეთ ქვეთავში 4.2.

ჰიპერსენსიტიურობის (მომატებული მგრძნობელობის) რეაქციები

შეიძლება ასევე განვითარდეს ჰიპერმგრძნობელობის რეაქცია (მწვავე ალერგიული რეაქცია სამკურნალო საშუალებებზე). 1 ტიპის მწვავე ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები (IgE შუამავლობით) შეიძლება კლინიკურად არ განსხვავდებოდეს IRR სიმპტომებისგან.

ჰიპერმგრძნობელობის რეაქცია შეიძლება გამოვლინდეს პრეპარატის ნებისმიერი მიღების დროს, თუმცა, ჩვეულებრივ, პირველი მიღების დროს როგორც წესი არ ფიქსირდება. შემდგომი მიღებისას, შეიძლება გამოვლინდეს უფრო მწვავე სიმპტომები, ვიდრე იყო დაფიქსირებული წინა გადასმების დროს, ან მანიფესტირდეს ახალ მწვავე სიმპტომები; ასეთ შემთხვევაში უნდა ვიფიქროთ, რომ ეს არის ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები. პაციენტები, რომლებსაც აქვთ დადგენილი/ცნობილი IgE-ით გაშუალებული, ოკრელიზუმაბის ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა არ უნდა ჩაიტარონ ამ მედიკამენტით მკურნალობა (იხ. ქვეთავი 4.3).

ინფექციები

თუ პაციენტს აქვს აქტიური ინფექცია, ოკრელიზუმაბის ინფუზია უნდა გადაიდოს მანამ, სანამ ინფექცია არ გაივლის.

რეკომენდებულია პაციენტის იმუნური სტატუსის შემოწმება წამლის მიღებამდე/დოზირებამდე, ვინაიდან მძიმედ გამოხატული დაქვეითებული იმუნიტეტის მქონე პაციენტების (მაგ. ლიმფოპენიით, ნეიტროპენიით, ჰიპოგამაგლობულინემიით) შემთხვევაში დაუშვებელია ოკრელიზუმაბით მკურნალობა (იხ. ქვეთავი 4.3 და 4.8).

პაციენტთა საერთო წილი, რომლებსაც უფიქსირდებოდათ სერიოზულ ინფექციური დაავადება(SI), იყო შესადარებელ ჯგუფებში ჩართული პაციენტების მსგავსი (იხ. ქვეთავი 4.8). მე -4 (სიცოცხლისათვის საშიში) და მე -5 (ფატალური) ხარისხის ინფექციების სიხშირე დაბალი იყო ყველა სამკურნალო ჯგუფში, მაგრამ PPMS– ში ეს უფრო მაღალი იყო ოკრელიზუმაბით მკურნალობის შემთხვევაში, პლაცებოთი ნამკურნალები სიცოცხლისათვის საშიში (1,6% vs 0,4%) და ფატალური (0,6 0% და 0%) ინფექციების ჯგუფებთან შედარებით . სიცოცხლისათვის საშიში ყველა ინფექცია ალაგდა ოკრელიზუმაბის შეწყვეტის გარეშე.

PPMS– ში ყლაპვის სირთულეების მქონე პაციენტებს ასპირაციული პნევმონიის რისკი უფრო მაღალი აქვთ. ოკრელიზუმაბის მკურნალობამ შესაძლოა კიდევ უფრო გაზარდოს მძიმე პნევმონიის რისკი ამ პაციენტებში. ექიმებმა დროულად უნდა მიიღონ ზომები მკურნალობის დანიშვნის სახით პნევმონიით დაავადებული პაციენტებისათვის.

პროგრესირებადი მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათია (PML)

ჯონ კანინგემის ვირუსის (JCV) ინფექცია, რომელიც იწვევს PML-ს, ძალიან იშვიათად დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ანტი-CD20 ანტისხეულებით, მათ შორის ოკრელიზუმაბით, და ძირითადად დაკავშირებული იყო რისკ-ფაქტორებთან (პაციენტის პოპულაცია, მაგალითად, ლიმფოპენია, ხანდაზმული ასაკი, პოლითერაპია იმუნოსუპრესანტებით).

აუცილებელია პაციენტის მონიტორინგი პროგრესირებადი მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათიისადრეული სიმპტომების გამოსავლენად, რომლებიც მოიცავს ნებისმიერ ახალ ნევროლოგიურ სიმპტომს, ან უკვე არსებული სიმპტომის გაუარესებას, რაც შესაძლოა გაფანტული სკლეროზის გამწვავებას გავდეს.

თუ პროგრესირებად მულტიფოკალურ ლეიკოენცეფალოპათიაზე (PML) არსებობს ეჭვი, მაშინ ოკრელიზუმაბის ინფუზია უნდა შეჩერდეს; ასეთ შემთხვევებში აუცილებელია გამოკვლევა პროგრესირებადი მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათიაზე, მაგნიტურ-რეზონანსული გამოკვლევის ჩათვლით(MRI), რაც სასურველია კონტრასტირებით ჩატარდეს (მკურნალობამდე ჩატარებულ მაგნიტურ-რეზონანასულ სურათთან (MRI) შესადარებლად), თავზურგტვინის სითხის გამოკვლევა(CSF) JCV დნმ-ზე და განმეორებითი ნევროლოგიური შეფასება. თუ პროგრესირებადი მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათია (PML) დადასტურდა, მკურნალობა სამუდამოდ უნდა შეწყვიტოთ.

B ჰეპატიტის რეაქტივაცია

B ჰეპატიტის ვირუსის (HBV) რეაქტივაცია, რაც ზოგიერთ შემთხვევაში იწვევს ელვისებურ ჰეპატიტს, ღვიძლის უკმარისობას და სიკვდილს, აღწერილი იქნა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ანტი-CD20 ანტისხეულებით.

HBV სკრინინგი უნდა ჩაუტარდეს ყველა პაციენტს მკურნალობის დაწყებამდე, ლოკალური გაიდლაინის თანახმად. პაციენტებს აქტიური B ჰეპატიტის ვირუსით (ანუ აქტიური ინფექციით, რომელიც დადასტურებულია HBsAg და ანტი-HB ტესტირების პოზიტიური შედეგებით), ოკრელიზუმაბით მკურნალობა არ უნდა ჩაუტარდეთ(იხ. ქვეთავი 4.3). პაციენტებს დადებითი სეროლოგიური პასუხით (ანუ როდესაც ნეგატიურია HBsAg და პოზიტიურია HB core ანტისხეული [HBcAb+]; HBV მატარებლებს [პოზიტიური ზედაპირული ანტიგენი, HBsAg+]), მკურნალობის დაწყებამდე უნდა ჩაუტარდეთ ღვიძლის დაავადებების ექსპერტის კონსულტაცია და მონიტორინგი ლოკალური სამედიცინო სტანდარტების თანახმად B ჰეპატიტის რეაქტივაციის პრევენციისათვის.

ნეიტროპენიის გვიანი დაწყების შემთხვევები დაფიქსირდა ოკრელიზუმაბის ბოლო ინფუზიიდან მინიმუმ 4 კვირის შემდეგ (იხ. ქვეთავი 4.8). მიუხედავად იმისა, რომ ზოგი შემთხვევა მე –3 ან მე –4 ხარისხისაც იყო, შემთხვევათა უმეტესობა მაინც განეკუთვნებოდა 1 ან 2 ხარისხს.პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ინფექციის ნიშნები და სიმპტომები, რეკომენდებულია სისხლში ნეიტროფილების რაოდენობის განსაზღვრა.

ავთვისებიანი წარმონაწმნები

ავთვისებიანი სიმსივნეების (მათ შორის, ძუძუს კიბოს) გაზრდილი რაოდენობა დაფიქსირდა პაციენტებში ძირითადი კლინიკური კვლევების, რომლებიც მკურნალობდნენ ოკრელიზუმაბით, საკონტროლო ჯგუფებთან შედარებით. შემთხვევათა სიხშირე იმ ფარგლებში ჯდებოდა, რომელიც მოსალოდნელი იყო გს პაციენტებისთვის. ოკრელიზუმაბით დაახლოებით 10 წლიანი უწყვეტი მკურნალობის შემდეგ, ძირითადი კლინიკური კვლევების კონტროლირებადი პერიოდისა და ღია (OLE) ფაზის, ავთვისებიანი სიმსივნეების სიხშირე რჩებოდა გს პოპულაციისთვის მოსალოდნელ მაჩვენებელში.პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ ცნობილი აქტიური ავთვისებიანი სიმსივნე, არ უნდა ჩაუტარდეთ მკურნალობა ოკრევუსით (იხ. ქვეთავი 4.3). ინდივიდუალური სარგებლის რისკი უნდა შეფასდეს ავთვისებიანობის მხრივ ცნობილი რისკის ფაქტორების მქონე პაციენტებში და იმ პაციენტებში, რომელთაც აქტიურად უტარდებათ მონიტორინგი/მეთვალყურეობა ავთვისებიანობის რეციდივის გამოვლენის მიზნით. პაციენტებმა უნდა ჩაიტარონ ძუძუს კიბოს სტანდარტული სკრინინგი ადგილობრივი გზამკვლევენის შესაბამისად.

მკვეთად გამოხატული შესუსტებული იმუნიტეტის მქონე (იმუნოკომპრესიული) პაციენტებისმკურნალობა

მძიმედ გამოხატული დაქვეითებული იმუნიტეტის ( იმუნოკომპრომისულ ) მდგომარეობაში მყოფ პაციენტებს მკურნალობა არ უნდა ჩაუტარდეთ მდგომარეობის გამოსწორებამდე (იხ. ქვეთავი 4.3.).

სხვა აუტოიმუნური მდგომარეობები დროს, ოკრელიზუმაბის იმუნოსუპრესიული მოქმედების მედიკამენტებთან ერთდროული გამოყენებას (მაგ. ქრონიკულ რეჟიმში კორტიკოსტეროიდები, არაბიოლოგიური და ბიოლოგიური დაავადებების მამპდიფიცირებელი ანტირევმატული პრეპარატები [DMARDS], მიკოფენოლატ მოფეტილი, ციკლოფოსფამიდი, აზატიოპრინი) იწვევს სერიოზული ინფექციების რისკის ზრდას, ოპორტუნისტული ინფექციების ჩათვლით. ინფექციები მოიცავდა და არ შემოიფარგლებოდა ატიპიური პნევმონიით და pneumocystis jirovecii პნევმონიით, ვარიცელა პნევმონიით, ტუბერკულოზით, ჰისტოპლაზმოზით. იშვიათ შემთხვევებში, ამ ინფექციებიდან ზოგიერთი ფატალური გამოსავლიტ დასრულდა. გამოკვლევის შედეგად გამოვლინდა შემდეგი ფაქტორები, რომლებიც სერიოზული ინფექციების რისკთან ასოცირდება: ოკრელიზუმაბის უფრო მაღალი დოზები, ვიდრე რეკომენდებულია MS- ში, სხვა თანმხლები დაავადებები და იმუნოდეპრესანტების / კორტიკოსტეროიდების ხანგრძლივი გამოყენება.

რეციდივების სიმპტომური მკურნალობისთვის რეკომენდებული არ არის ოკრელიზუმაბთან ერთად სხვა იმუნოდეპრესირების გამოყენება, კორტიკოსტეროიდების გარდა. ცოდნა შეზღუდულია იმის შესახებ, არის თუ არა სტეროიდების ერთდროული გამოყენება რეციდივების სიმპტომური მკურნალობისთვის კლინიკურ პრაქტიკაში ინფექციების მომატებულ რისკთან დაკავშირებული. ოკრელიზუმაბის (MS )მთავარ კვლევებში კორტიკოსტეროიდების მიღება რეციდივის სამკურნალოდ არ იყო დაკავშირებული სერიოზული ინფექციის რისკთან.

იმუნოსუპრესიული თერაპიის შემდეგ ოკრელიზუმაბის დაწყების ან პირიქით ოკრელიზუმაბის შემდეგ იმუნოსუპრესიული თერაპიის დაწყების შემთხვევაში უნდა იქნას გათვალისწინებული ფარმაკოდინამიკური ეფექტების გადაფარვის პოტენციური შესაძლებლობა (იხ. ქვეთავი 5.1). საჭიროა სიფრთხილე გამოიჩინოთ ოკრელიზუმაბის დანიშვნისას, სხვა დაავადების მამოდიფიცირებლი თერაპიის ფარმაკოდინამიკის გათვალისწინებით.

ვაქცინაცია

მკურნალობის შემდეგ იმუნიზაციის უსაფრთხოება ცოცხალი ან ცოცხალი დასუსტებული ვაქცინებით შესწავლილი არ არის. ცოცხალი და ცოცხალი დასუსტებული ვაქცინებით აცრა არ არის რეკომენდებული მკურნალობის დროს და მანამ, სანამ B-უჯრედების რაოდენობა არ აღდგება (კლინიკურ კვლევებში, B- უჯრედების აღდგენის საშუალო დრო იყო 72 კვირა). (იხ. ნაწილი 5.1).

რანდომიზებული ღია კვლევის დროს, RMS პაციენტებს დაუფიქსირათ ჰუმორული პასუხები, თუმცა ტეტანუსის ტოქსოიდზე, 23 ვალენტიან პნევმოკოკურ პოლისაქარიდებზე გამაძლიერებელი ვაქცინით ან მის გარეშე, ,,გასაღების და კლიტის ეფექტის მქონე‘’ლიმპეტური ჰემოციანინის ნეოანტიგენსა და სეზონური გრიპის ვაქცინებზე პასუხი იყო შემცირებული . (იხილეთ ქვეთავი 4.5 და 5.1).

რეკომენდებულია, რომ პაციენტებს რომლებიც ოკრელიზუმაბით მკურნალობენ ჩაუტარდეთ ვაქცინაცია სეზონური გრიპის ვაქცინებით, რომლებიც ინაქტივირებულია

ოკრელიზუმაბით მკურნალობის დანიშვნისას ექიმმა უნდა შეისწავლოს პაციენტის იმუნიზაციის სტატუსი. პაციენტებმა, რომლებსაც ესაჭიროებათ ვაქცინაცია, იმუნიზაცია უნდა დაასრულონ ოკრელიზუმაბის დსწყებამდე სულ მცირე 6 კვირით ადრე.

საშვილოსნოზეოკრელიზუმაბისზემოქმედებადაახალშობილთადაჩვილებისვაქცინაციაცოცხალიან ცოცხალი ატენუირებული ვაქცინებით

ოკრევუსით ნამკურნალები დედების ახალშობილებში B უჯრედების პოტენციური გამოფიტვის გამო ორსულობის დროს რეკომენდებულია ცოცხალი ან ცოცხალი-დასუსტებული ვაქცინებით ვაქცინაციის დაყოვნება B უჯრედების დონის ნორმალიზებამდე; ამიტომ რეკომენდებულია ვაქცინაციის ჩატარებამდე CD19 დადებითი B უჯრედების დონის განსაზღვრა ახალშობილებში და ჩვილებში

მიზანშეწონილია, რომ ყველა სახის ვაქცინით, იქნება ეს ცოცხალი ან ცოცხალი დასუსტებული, აცრა უნდა ჩატარდეს იმუნიზაციის ადგილობრივ გრაფიკის მიხედვით; ხოლო ვაქცინით გამოწვეული იმუნური პასუხის ტიტრების გაზომვა უნდა მოხდეს იმის დასადასტურებლად, აქვთ თუ არა ინდივიდებს დამცავი იმუნური პასუხი, რადგან ვაქცინაციის ეფექტურობა შეიძლება შემცირებული იყოს.

ვაქცინაციის უსაფრთხოება და დრო უნდა შევათანხმოთ ახალშობილთა ექიმთან (იხ. ქვეთავი 4.6).

ნატრიუმი

ეს სამკურნალო პროდუქტი შეიცავს 1 მმოლ ნატრიუმზე ნაკლებს (23 მგ) თითო დოზაზე, ანუ იგი არსებითად თავისუფალია ნატრიუმისგან.

4.5 ურთიერთქმედება სხვა სამედიცინო პროდუქტებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

წამლებთან ურთიერთქმედების ოფიციალური კვლევები არ ჩატარებულა, რადგან არ არის მოსალოდნელი წამლებთან ურთიერთქმედება ციტოქრომ P450 ფერმენტების და სხვა მეტაბოლური ენზიმების და ტრანსპორტერების საშუალებით.

ვაქცინაცია

იმუნიზაციის უსაფრთხოება ცოცხალი ან ცოცხალი დასუსტებული ვაქცინებით, ოკრევუსით თერაპიის შემდეგ არ არის შესწავლილი.

მონაცემები დამუშავებული (მიღებულია) ტეტანუსის ტოქსოიდის, 23-ვალენტიანი პნევმოკოკური პოლისაქარიდის, ,,გასაღების და კლიტის ეფექტის მქონე‘’ლიმპეტური ჰემოციანინის ნეოანტიგენისა და გრიპის სეზონური ვაქცინების ეფექტებზე დაყრდნობით. იხილეთ ქვეთავი 4.4 და 5.1.

ოკრევუსით მკურნალობის შემდეგ 2 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში, S. pneumoniae- ს, ყბაყურას, წითურას და ვარიცელას წინააღმდეგ ანტისხეულების დადებითი ტიტრის მქონე პაციენტების წილი ზოგადად იყო საწყისი მონაცეების მსგავსი.

იმუნოსუპრესანტები

რეციდივების სიმპტომური მკურნალობისთვის რეკომენდებული არ არის ოკრევუსთან ერთად სხვა იმუნოდეპრესანტების გამოყენება, კორტიკოსტეროიდების გარდა.

იმუნოდეპრესანტების გამოყენების შესახებ ინფორმაციის მისაღებად იხილეთ ქვეთავი 4.4 ”მკვეთრად გამოხატული დაქვეითებული იმუნიტეტის მქონე პაციენტების მკურნალობა” ოკრევუსით მკურნალობის დაწყებამდე, მკურნალობის პერიოდში ან მის შემდეგ.

4.6 ნაყოფიერება, ორსულობა და ლაქტაცია

შვილოსნობის უნარის მქონე ქალები

შვილოსნობის უნარის მქონე ქალებმა უნდა გამოიყენონ კონტრაცეფცია ოკრევუსის მიღებისას და ოკრევუსის ბოლო მიღებიდან 12 თვის მანძილზე (იხილეთ ქვემოთ, აგრეთვე თავები 5.1 და 5.2).

ორსულობა

ოკრევუსი არის ჰუმანიზებული მონოკლონური ანტისხეული იმუნოგლობულინი G1 ქვეტიპის, ხოლო იმუნოგლობულინები, როგორც ცნობილია, აღწევენ პლაცენტურ ბარიერში.

ორსულ ქალებში ოკრევუსის გამოყენების შესახებ მონაცემები შეზღუდულია. ახალშობილებსა და ჩვილებში, რომელთა დედებიც ღებულობდნენ ოკრევუსს, ანუ მათ საშვილოსნოზე განხორციელდა ოკრევუსის ზემოქმედება, სასურველია ცოცხალი ან ცოცხალი დასუსტებული ვაქცინებით ვაქცინაციის ჩატარების დაყოვნება. ოკრელიზუმაბის ზემოქმედების ქვეშ მყოფ ახალშობილებსა და ჩვილებში B უჯრედების რაოდენობის შესახებ მონაცემები არ არის შეგროვებული და ასევე უცნობია ახალშობილებსა და ჩვილებში B უჯრედების რაოდენობის შემცირების(გამოფიტვის) პოტენციური ხანგრძლივობა (იხ. თავი4.4).

აღწერილია პერიფერიული B-უჯრედების გარდამავალი დეპლეცია (მკვეთრი შემცირება) და ლიმფოციტოპენია იმ ახალშობილებში, რომელთა დედები, ორსულობისას იღებდნენ სხვა ანტი-CD20 ანტისხეულებს. B უჯრედების რაოდენობის მკვეთრი დაქვეითება, საშვილოსნოში, ასევე გამოვლინდა ცხოველებში ჩატარებულ კვლევებში.

ცხოველებზე ჩატარებული კვლევები (ემბრიო-ფეტალური ტოქსიკურობა) არ მიუთითებს ტერატოგენულ ეფექტებზე. რეპროდუქციული ტოქსიკურობა დაფიქსირდა წინასწარი და პოსტნატალური განვითარების კვლევებში (იხ. თავი 5.3).

ოკრევუსის მიღება არ არის სასურველი ორსულობისას გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც დედისათვის პოტენციური სარგებელი უფრო მეტია, ვიდრე პოტენციური რისკი ნაყოფისათვის.

ძუძუთი კვება

ცნობილია, რომ ადამიანის IgG-ები გამოიყოფა დედის რძეში დაბადებიდან პირველი რამდენიმე დღის განმავლობაში (ხსენის პერიოდი), რომელიც მალევე მცირდება დაბალ კონცენტრაციამდე.

პროსპექტულ, მრავალცენტრიან, ღია კვლევაში MN42989 (SOPRANINO), 13 მეძუძურ ქალს მიეცა ოკრელიზუმაბი მშობიარობიდან საშუალოდ 2.0 თვის შემდეგ (დიაპაზონი 0.5-5.0 თვე). ოკრელიზუმაბის დაბალი კონცენტრაციები აღმოჩნდა დედის რძეში მშობიარობიდან პირველი ინფუზიიდან 60 დღის განმავლობაში (ჩვილის საშუალო ფარდობითი დოზა 0.27% [დიაპაზონი 0.0-1.8 %]), რაც მიუთითებს ოკრელიზუმაბის მინიმალურ შემცველობაზე დედის რძეში. მშობიარობიდან პირველი ინფუზიიდან 30 დღის შემდეგ, ოკრელიზუმაბი არ იყო გამოვლენილი ძუძუთი კვებაზე მყოფი ჩვილების ყველა ხელმისაწვდომ შრატის ნიმუშში (n=9), ხოლო ჩვილის B უჯრედების დონე ნორმალურ დიაპაზონში იყო ყველა ხელმისაწვდომ სისხლის ნიმუშში (n=10). ძუძუთი კვებაზე მყოფ ჩვილებში 44.6 კვირის განმავლობაში (დიაპაზონი 8.6-62.7 კვირა) ოკრელიზუმაბის ჯანმრთელობაზე, ზრდასა და განვითარებაზე გავლენა არ დაფიქსირებულა.

მიუხედავად იმისა, რომ არ არსებობს კლინიკური მონაცემები ცოცხალი ან ცოცხალი შესუსტებული ვაქცინების მიღებისას დედის რძის მეშვეობით ოკრელიზუმაბის პოტენციურად ზემოქმედების ქვეშ მყოფი ჩვილების შესახებ, ამ ჩვილებში B უჯრედების ნორმალური დონისა და შრატში ოკრელიზუმაბის დონის გამოვლენის არ არსებობის გამო რისკები არ არის მოსალოდნელი.

ცალკეულ პროსპექტულ კლინიკურ კვლევაში, დედის რძეში ოკრელიზუმაბის დაბალი კონცენტრაციები ,(ჩვილის საშუალო ფარდობითი დოზა 0.1% [დიაპაზონი 0.07-0.7%]) დედის პირველი მშობიარობის შემდგომი ინფუზიიდან 90 დღის განმავლობაში, დაფიქსირდა 29 მეძუძურ ქალში, რომლებმაც მიიღეს ოკრელიზუმაბი მშობიარობიდან საშუალოდ 4.3 თვის შემდეგ (დიაპაზონი 0.1-36 თვე). მინიმუმ 2 კვირის განმავლობაში ძუძუთი კვებაზე მყოფი 21 ჩვილის დაკვირვებამ აჩვენა ნორმალური ზრდა და განვითარება 1 წლამდე.

ოკრელიზუმაბის გამოყენება შესაძლებელია ძუძუთი კვების დროს, დაბადებიდან რამდენიმე დღის შემდეგ.

ნაყოფიერება

წინასწარი კლინიკური მონაცემები არ აჩვენებს რაიმე განსაკუთრებულ საფრთხეებს ადამიანისთვის, ცინომოლოგურ მაიმუნებში ქალისა და მამაკაცის ნაყოფიერების შესწავლის საფუძველზე.

4.7 გავლენა ავტომობილის მართვისა და დანადგარების გამოყენების უნარზე

ოკრევუსს არ აქვს რაიმე მნიშვნელოვანი ზეგავლენა ავტომობილების მართვასა და დანადგარების გამოყენების უნარზე.

4.8 არასასურველი ეფექტები

უსაფრთხოებისპროფილისშეჯამება

ძირითადი კლინიკური კვლევების კონტროლირებად პერიოდში, ყველაზე მნიშვნელოვანი და ხშირად მოხსენებული გვერდითი რეაქციები იყო IRR-ები (34.3%, 40.1% RMS და PPMS, შესაბამისად) და ინფექციები (58.5%, 72.2% RMS და PPMS, შესაბამისად) (იხილეთ ქვეთავი 4.4).

ძირითადი კლინიკური კვლევების კონტროლირებად პერიოდში 2376 პაციენტი იყო ჩართული; ამ პაციენტებიდან 1852 შევიდა ღია ფაზაში, სადაც ყველა პაციენტი გადავიდა ოკრელიზუმაბით მკურნალობაზე. 1,155 პაციენტმა დაასრულა ღია ფაზა, მათ ჩაიტარეს ოკრელიზუმაბით დაახლოებით 10 წლიანი უწყვეტი მკურნალობა (15,515 პაციენტის ექსპოზიციის წელი), კონტროლირებადი პერიოდისა და ღია ფაზის განმავლობაში, რა დროსაც, შესწავლილი უსაფრთხოების საერთო პროფილი, შესაბამისობაში რჩება, კონტროლირებადი პერიოდის განმავლობაში დაფიქსირებულთან.

უარყოფითირეაქციებისცხრილი

ძირითადი კლინიკური კვლევების კონტროლირებად პერიოდში დაფიქსირებული და სპონტანურად მიღებული გვერდითი რეაქციები, ჩამოთვლილია ცხრილში 2. გვერდითი რეაქციები ჩამოთვლილია MedDRA სისტემის ორგანოთა კლასისა და სიხშირის კატეგორიების მიხედვით. სიხშირე განისაზღვრებოდა შემდეგნაირად: ძალიან ხშირი (≥1/10), ხშირი (≥1/100 -დან<1/10-მდე), არც თუ ისე ხშირი (≥1/1000-დან <1/100-მდე), იშვიათი (≥1/10,0000-დან<1/1000-მდე), ძალიან იშვიათი (<1/10,000) და უცნობი (არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით). გვერდითი რეაქციების რიგითობა წარმოდგენილია მათი სიხშირის კლების თანახმად.

ცხრილი 2 . წამლის გვერდითი რეაქციები ( ADRs )

MedDRA ორგგანოთა სისტემური კლასი (SOC)	ძალიან ხშირი	ხშირი	უცნობი სიხშირე
ინფექციები და ინვაზიები	ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია, ნაზოფარინგიტი, გრიპი	სინუსიტი, ბრონქიტი, პირის ღრუს ჰერპესი, გასტროენტერიტი, სასუნთქი გზების ინფექცია, ვირუსული ინფექცია, ჰერპეს ზოსტერი, კონიუნქტივიტი, ცელულიტი
სისხლის და ლიმფური სისტემის დარღვევები		ნეიტროპენია	ნეიტროპენიის გვიანი დასაწყისი 2
რესპირატორული, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები		ხველა, კატარა
გამოკვლევები	შემცირებული სისხლის იმუნოგლობულინი M	შემცირდა სისხლში იმუნოგლობულინი G
დაზიანება, მოწამვლა და პროცედურული გართულებები	ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები1

¹ იხილეთ შერჩეული გვერდითი რეაქციების აღწერა.

² დაფიქსირდა პოსტმარკეტინგულ კვლევებშ

ცალკეული გვერდითი მოვლენების აღწერილობა

ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები

მორეციდივე გაფანტული სკლეროზის (RMS)და პირველადად პროგრესირებადი გაფანტული სკლეროზის (PPMS) კვლევებში, ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები მოიცავდნენ, თუმცა არ შემოიფარგლებოდნენ, შემდეგით: ქავილი. გამონაყარი, ურტიკარია, ერითემა, წამოხურება, ჰიპოტენზია, ცხელება, დაქანცულობა, თავის ტკივილი, თავბრუ, ყელის გაღიზიანება, ოროფარინგეალური ტკივილი, ქოშინი, ხახის ან ხორხის შეშუპება, გულისრევა, ტაქიკარდია. კონტროლირებულ კლინიკურ კვლევებში ფატალური ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები არ ყოფილა.

აქტიურად კონტროლირებულ (RMS) მორეციდივე გაფანტულის სკლეროზის კლინიკურ კვლევებში ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქცია IRR იყო ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ოკრევუსით და ამ გვერდითი მოვლენების საერთო სიხშირე იყო 34.3%, განსხვავებით ინტერფერონი ბეტა-1ა-თი მკურნალობის ჯგუფისაგან (პლაცებოს ინფუზია), სადაც სიხშირე იყო 9.9%.

ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები (IRRs )ყველაზე ხშირი იყო დოზა 1, ინფუზია 1-ის დროს (27.5%),და დროთა განმავლობაში მცირდებოდა <10% დოზა 4-ის პერიოდისათვის. ორივე სამკურნალო ჯგუფში ინფიზუასთან დაკავშირებული რეაქციების (IRRs )უმრავლესობა იყო მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის. ოკრევუსით ნამკურნალებ პაციენტთა 21,7% და 10,1% -ს გამოუვლინდა მსუბუქი და ზომიერი ხარისხის IRR სესაბამისად, 2.4% –ს აღენიშნებოდა მწვავე IRR და 0,1% –ს ჰქონდა სიცოცხლისთვის საშიში IRR. იხილეთ ქვეთავი 4.4.

პლაცებო-კონტროლირებად PPMS-ის (პირველადად პროგრესირებადი გაფანტული სკლეროზის ) კლინიკურ კვლევაში, ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები (IRR) წარმოადგენდა ყველაზე ხშირ გვერდით ეფექტებს ოკრევუსით ნამკურნალებ პაციენტებში, შემთხვევათა საერთო სიხშირე ოკრევუსის ჯგუფში შეადგენდა 40.1%-ს, მაშინ როცა პლაცებოს ჯგუფში იგივე მაჩვენებელი იყო - 25.5%.

IRRs -ის სიხშირე იყო ყველაზე მაღალი დოზა 1, ინფუზია 1-ის დროს (27.4%), ხოლო მომდევნო დოზების მიღებისას მცირდებოდა და იყო <10% დოზა 4-სათვის. ყველა ჯგუფში პაციენტთა უმეტესობას ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები( IRRs) აღენიშნებოდა უფრო მეტად ყოველი დოზის პირველი ინფუზიისას ამავე დოზის მეორე ინფუზიასთან შედარებით. ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების (IRRs )უმეტესობა იყო მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის. ოკრევუსით ნამკურნალებ პაციენტებ გამოუვლინდათ მსუბუქი და ზომიერი IRR– ს შემთხვევვები 26.7% და 11.9% -ში შესაბამისად; 1.4% - ს ჰქონდა მძიმე IRR. არ დაფიქსირებულა სიცოცხლისათვის საშიში IRRის შემთხვევები. იხილეთ ქვეთავი 4.4.

RMS და PPMS კლინიკური კვლევების კონტროლირებადი პერიოდისა და ღია ფაზის განმავლობაში, პაციენტებს მიეცათ ოკრელიზუმაბის დაახლოებით 20 დოზა. RMS პაციენტებში, ღია ფაზაში, მე-4 დოზაზე, IRR-ების სიხშირე შემცირდა <4%-მდე, და PPMS პაციენტებში, ღია ფაზაში, მე-5 დოზაზე <5%-მდე . ღია ფაზის დროს შეყვანილი შემდგომ დოზებზე, IRR-ის სიხშირე რჩებოდა დაბალი. ღია ფაზაში, IRR-ების უმრავლესობა იყო მსუბუქი.

შემდგომიდოზებისალტერნატიულიმოკლეინფუზია

კვლევაში (MA30143 Shorter Infusion Substudy), რომელიც მიზნად ისახავდა ოკრევუსის მოკლე (2 – საათიანი) ინფუზიის უსაფრთხოების პროფილის დახასიათებას პაციენტებში, მორეციდივე გაფანტული სკლეროზით, IRRs -ის (ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების) სიხშირე, ინტენსივობა და ტიპების სიმპტომები იმ ინფუზიების მსგავსია/შეესაბამება, რომლებიც გრძელდებოდა 3.5 საათზე მეტი ხნის განმავლობაში (იხ. ქვეთავი 5.1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები). საჭირო ჩარევების საერთო რაოდენობა დაბალი იყო ორივე ინფუზიურ ჯგუფში, თუმცა უფრო მეტი ჩარევის (შენელება ან დროებითი შეფერხებები) საჭიროება დაფიქსირდა IRR– ების სამართავად უფრო მოკლე (2 – საათიან) საინფუზიო ჯგუფში, 3.5-საათიან საინფუზიო ჯგუფთან შედარებით (8.7%, vs. 4.8% შესაამისად).

ინფექცია

RMS–ის (მორეციდივე გაფანტულის სკლეროზის ) აქტიურად კონტროლირებად კვლევებში ინფექციები დაფიქსირდა პაციენტთა 58.5% -ში, რომლებიც იღებდნენ ოკრევუსს, ხოლო პაციენტთა 52.5% -ში, რომლებიც იღებდნენ ინტერფერონ ბეტა 1a– ს. სერიოზული ინფექციები დაფიქსირდა პაციენტთა 1.3% -ში, რომლებიც იღებდნენ ოკრევუსს, ხოლო პაციენტთა 2.9% -ში, რომლებიც იღებდნენ ინტერფერონ ბეტა 1a- ს. პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში PPMS– ში ინფექციები დაფიქსირდა პაციენტების 72,2% -ში, რომლებიც იღებდნენ ოკრევუსს, და პაციენტების 69,9% -ში, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს. სერიოზული ინფექციები დაფიქსირდა პაციენტების 6.2% -ში, რომლებიც იტარებდნენ ოკრევუსით მკურნალობას, ხოლო პაციენტთა 6.7% -ში, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს.

ღია ფაზის დროს, ყველა პაციენტი გადავიდა ოკრელიზუმაბზე, როგორც RMS, ასევე PPMS კვლევებში. ღია ფაზაში, RMS და PPMS პაციენტებში, SI-ების საერთო რისკი არ აღემატებოდა, კონტროლირებადი პერიოდის განმავლობაში დაფიქსირებულისგან. კონტროლირებადი პერიოდის განმავლობაში, დაფიქსირებული SI-ების სიხშირე, PPMS პაციენტებში, რჩებოდა უფრო მაღალი ვიდრე RMS პაციენტებში.

SI-ების რისკის ფაქტორების წინა ანალიზის შესაბამისად, გს-ის გარდა, სხვა აუტოიმუნურ მდგომარეობებში, (იხ. ქვეთავი 4.4), ჩატარდა, ძირითადი კლინიკური კვლევების კონტროლირებადი პერიოდისა და ღია ფაზის, კუმულაციური ექსპოზიციის დაახლოებით 10 წლის განმავლობაში დაგროვილი მონაცემების SIs-ის რისკის ფაქტორების, მულტივარიაციული ანალიზი. RMS პაციენტებში, SI-ის რისკ-ფაქტორები, მოიცავს მინიმუმ 1 თანმხლებ დაავადებას, ბოლო კლინიკურ რეციდივს და უნარშეზღუდულობის სტატუსის გაფართოებულ სკალას (EDSS) ≥ 6.0. SIs-ის რისკის ფაქტორები PPMS პაციენტებში, მოიცავს სხეულის მასის ინდექსს 25 კგ/მ2-ზე მეტი, მინიმუმ 2 თანმხლებ დაავადებას, EDSS ≥ 6.0 და IgM < ნორმის ქვედა ზღვარს (LLN). თანმხლები დაავადებები მოიცავდა, მაგრამ არ შემოიფარგლებოდა, გულ-სისხლძარღვთა, თირკმელების და საშარდე გზების დაავადებებს, გადატანილ ინფექციებს და დეპრესიას.

სასუნთქი გზების ინფექციები

სასუნთქი გზების ინფექციების წილი უფრო მეტი იყო ოკრევუსით ნამკურნალევ პაციენტებში, ინტერფერონით და პლაცებოთი მკურნალობასთან შედარებით.

RMS კლინიკურ კვლევებში, ოკრევუსით ნამკურნალები პაციენტების 39.9% -ს და ინტერფერონ ბეტა-1 ნამკურნალები პაციენტების 33.2% -ს აღენიშნებოდათ ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია, ხოლო ოკრევუსით ნამკურნალები პაციენტების 7.5% -ს და ინტერფერონ ბეტა -1-ით ნამკურნალები პაციენტების 5.2% -ს გამოუვლინდა ქვედა სასუნთქი გზების ინფექცია.

PPMS კლინიკურ კვლევებში, ოკრევუსით ნამკურნალები პაციენტების 48,8% და პლაცებოს ჯგუფის პაციენტთა 42,7%-ს განუვითარდა ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია, ხოლო ქვედა სასუნთქი გზების ინფექცია აღინიშნა ოკრევუსის ჯგუფის პაციენტების 9,9% -სა და პლაცებოს ჯგუფის 9,2% პაციენტებში,

სასუნთქი გზების ინფექციები, რომლებიც აღინიშნებოდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ოკრევუსით, ძირითადად მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის იყო (80–90%).

ჰერპესი

აქტიურად კონტროლირებულ მორეციდივე გაფანტული სკლეროზის კლინიკურ კვლევებში ჰერპესული ინფექციები უფრო ხშირი იყო ოკრევუსით ნამკურნალევ პაციენტებში, ვიდრე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ინტერფერონ ბეტა -1ა-ს. მათ შორის იყო herpes zoster (2.1% და 1.0%), herpes simplex (0.7% და0.1%),და პირის ღრუს ჰერპესი (3.0% და2.2%), გენიტალური ჰერპესი (0.1% და 0%), ჰერპესული ინფექცია (0.1% და 0%). ინფექციები იყო უპირატესად მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის და ემორჩილებოდა სტანდარტულ მკურნალობას. დისემინირებული ჰერპესის შემთხვევებს ადგილი არ ჰქონია.

პლაცებო-კონტროლირებულ პირველადად პროგრესირებადი გაფანტული სკლეროზისკლინიკურ კვლევაში პირის ღრუს ჰერპესის ყველაზე მეტი შემთხვევა დაფიქსირდა ოკრევუსით მკურნალობის ჯგუფში (2.7% და0.8%).

ლაბორატორიული დარღვევები

იმუნოგლობულინები

ოკრევუსით მკურნალობამ გამოიწვია საერთო იმუნოგლობულინების შემცირება კვლევის კონტროლირებული პერიოდების მანძილზე, რაც უპირატესად იყო IgM -ის შემცირების ხარჯზე და არ ახლდა აშკარა სერიოზული ინფექციების შემთხვევები.

ძირითადი კლინიკური კვლევების, კონტროლირებადი პერიოდისა და ღია ფაზის შეფასებით მიღებულმა მონაცემებმა, აჩვენა IgG-ის დაქვეითებულ დონეებს (და ნაკლებად IgM ან IgA-სთვის) და SI-ების გაზრდის სიხშირეს შორის კავშირი. RMS პაციენტების 2.1%-ს ჰქონდა SI IgG < LLN და PPMS პაციენტების 2.3%-ს ჰქონდა SI IgG < LLN. SI-ების სიხშირის სხვაობა, IgG < LLN-ის მქონე და IgG ≥ LLN-ის მქონე პაციენტებს შორის, დროთა განმავლობაში არ გაზრდილა. SI-ების ტიპი, სიმძიმე, ლატენტურობა, ხანგრძლივობა და შედეგი, რომელიც დაფიქსირდა LLN-ის ქვემოთ იმუნოგლობულინების მაჩვენებლის დაწევის ეპიზოდების დროს, შეესაბამებოდა ზოგადად დაფიქსირებულ იმ SI-ებს, პაციენტებში, რომლებიც კონტროლირებადი პერიოდსა და ღია ფაზაში, მკურნალობდნენ ოკრელიზუმაბით. 10 წლის განმავლობაში, ოკრელიზუმაბით უწყვეტი მკურნალობის ფონზე, RMS და PPMS პაციენტების IgG საშუალო დონეები რჩებოდა LLN-ზე მაღალი.

ლიმფოციტები

RMS– ში, ლიმფოციტების შემცირება

ოკრევუსის ჯგუფის პაციენტებში აღნიშნულ ლიმფოციტების შემცირების შემთხვევათა უმრავლესობა იყო 1 ხარისხის (

სერიოზული ინფექციების მომატებული მაჩვენებელი დაფიქსირდა ოკრელიზუმაბით ნამკურნალებ პაციენტებში დადასტურებული ლიმფოციტების საერთო რაოდენობის შემცირების ეპიზოდების დროს. სერიოზული ინფექციების რაოდენობა ძალიან მცირე იყო საბოლოო დასკვნების გამოსატანად.

ნეიტროფილები

აქტიურად კონტროლირებული მორეციდივე გაფანტული სკლეროზისკვლევაში მკურნალობის პერიოდში, ნეიტროფილების შემცირება აღინიშნა ოკრევუსით ნამკურნალევ პაციენტთა 14.7% -ში, ხოლო ინტერფერონი ბეტა-1ა-თ ნამკურნალევ პაციენტთა 40.9% -ში. პლაცებო-კონტროლირებულ პირველადად პროგრესული გაფანტული სკლეროზის კლინიკურ კვლევაში, ოკრევუსით ნამკურნალევ იმ პაციენტების წილი, რომელთაც ნეიტროფილების რიცხვის შემცირება აღენიშნათ იყო ცოტათი მეტი (12.9%) ვიდრე პლაცებოთი ნამკურნალევ პაციენტთა შორის (10.0%). ოკრევუსის ჯგუფში პაციენტების უფრო მეტ პროცენტს (4.3%) ჰქონდა მე -2 ან უფრო მაღალი ხარისხის ნეიტროპენია, მაშინ როდესაც პლაცებო ჯგუფში ეს მაჩვენებელი შეადგენდა 1.3%; ოკრევუსის ჯგუფის პაციენტების დაახლოებით 1% -ს ჰქონდა მე –4 ხარისხის ნეიტროპენია პლაცებოს ჯგუფში კი ეს მაჩვებელი იყო 0% –ი.

ნეიტროფილების შემცირების დაფიქსირებულ შემთხვევათა უმრავლესობა იყო გარდამავალი (მხოლოდ ერთხელ დაფიქსირდა პაციენტისში რომლებიც მკურნალობნენ ოკრევუსით) და იყო 1 ხარისხის (<LLN– დან 1500 უჯრედამდე / მმ 3) და ასევე მე- 2 ხარისხის(1000 – დან 1500 უჯრედამდე / მმ 3) სიმძიმის მიხედვით. ერთ პაციენტს მე-3 ხარისხის (500 – დან 1000 უჯრედამდე / მმ 3) და ერთ პაციენტს 4 ხარისხის (

სხვა გარემოებები

ერთი პაციენტი, რომელმაც მიიღო 2000 მგ ოკრევუსი, გარდაიცვალა უცნობი ეტიოლოგიის სისტემური ანთებითი პასუხის სინდრომით (SIRS), მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფიის (MRI) გამოკვლევის შემდეგ, რომელიც ჩატარდა ბოლო ინფუზიიდან 12 კვირის თავზე; არსებობს მოსოაზრება, რომ ანაფილაქტოიდურმა რეაქციამ MRI გადოლინიუმის კონტრასტულ აგენტზე შეიძლება ხელი შეუწყოს SIRS- ის განვითარებას.

საეჭვოგვერდითირეაქციებისშესახებშეტყობინება

მნიშვნელოვანია საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება წამლის ნებართვის (ავტორიზაციის) მიღების შემდეგ. ეს საშუალებას იძლევა გააკონტროლონ სამკურნალო საშუალების სარგებელი / რისკის შეფარდება. ჯანდაცვის პროფესიონალებს მოეთხოვებათ შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ ანგარიშგების ეროვნული სისტემის მეშვეობით.

4.9 დოზის გადაჭარბება

 

ოკრევუსის დამტკიცებულ დოზაზე მეტი დოზების მოხმარების გამოცდილება კლინიკურ კვლევებში ცოტაა. დღესდღეობით გაფანტული სკლეროზის მქონე პაციენტებში გამოცდილი მაქსიმალური დოზაა 2000 მგ, რომელიც შეყვანილი იქნა ორი 1000 მგ-იანი ინტრავენური ინფუზიის სახით, რომელთა შორის იყო 2 კვირიანი ინტერვალი (ფაზა II დოზის დადგენის კვლევა მორეციდივე გაფანტული სკლეროზის დროს) და 1200 მგ, შეყვანილი კანქვეშა ინექციის სახით (დოზის განმსაზღვრელი კვლევის Ib ფაზა). საბაზისო კლინიკურ კვლევებში გვერდითი მოვლენები იყო ოკრევუსის უსაფრთხოების პროფილის შესატყვისი.

დოზის გადაჭარბების სამკურნალო სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს; დაუყოვნებლივ შეწყვიტეთ ინფუზია და დააკვირდით პაციენტს ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციის სიმპტომების გამოსავლენად(იხ. თავი 4.4)

 

5. ფარმაკოლოგიური ეფექტები

5.1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები

 

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: იმუნოდეპრესანტების ჯგუფი, მონოკლონური ანტისხეულები , ATC კოდი: L04AG08.

მოქმედების მექანიზმი

ოკრელიზიუმაბი არის რეკომბინანტული ჰუმანიზებული მონოკლონური ანტისხეული, რომელიც სელექტიურად მოქმედებს CD20-მაექსპრესირებელი B-უჯრედებზე.

CD20 არის უჯრედული ზედაპირული ანტიგენი, რომელიც პრე-Bუჯრედებზე, მომწიფებულ და მეხსიერების B-უჯრედებზე გვხვდება, მაგრამ არ არის ლიმფოიდურ ღეროვან უჯრედებსა და პლაზმურ უჯრედებზე.

ზუსტი მექანიზმი, რომლითაც ოკრელიზუმაბი თერაპიულ ეფექტს ახდენს გაფანტული სკლეროზის დროს, სრულად გარკვეული არ არის. სავარაუდოდ იგი ახორციელებს იმუნომოდულაციას CD20-მაესქპრესირებელი B-უჯრედების რაოდენობის შემცირების და ფუნქციონირების დათრგუნვის გზით. ზედაპირზე მიმაგრების შემდეგ ოკრელიზუმაბი სელექტიურად აღარიბებს CD20-მაექსპრესირებელB-უჯრედებს, ანტისხეულებზე დამოკიდებული უჯრედული ფაგოციტოზის (ADCP), ანტისხეულებზე დამოკიდებული უჯრედული ციტოტოქსიურობის (ADCC), კომპლემენტ-დამოკიდებული ციტოტოქსიურობის (CDC) და აპოპტოზის გზით. B-უჯრედების რეკონსტიტუციის უნარი და არსებული ჰუმორული იმუნიტეტი შენარჩუნებულია. ამასთანავე, ბუნებრივი იმუნიტეტი და T-უჯრედების საერთო რიცხვი არ იცვლება.

ფარმაკოდინამიკური ეფექტები

ოკრევუსით მკურნალობა იწვევდა CD19+ B-უჯრედების სწრაფ გაღარიბებას სისხლში, მკურნალობის შემდეგ მე-14 დღეს (შეფასების პირველი ეტაპი), რაც მოსალოდნელ ფარმაკოდინამიკურ ეფექტს წარმოადგენს. ეს მდგომარეობა ნარჩუნდებოდა მკურნალობის პერიოდის მანძილზე.B-უჯრედების დასათვლელად CD19 გამოიყენება, ვინაიდან ანალიზის დროს ოკრევუსი ხელს უშლის CD20-ს ამოცნობას.

III ფაზის კვლევებში, ოკრევუსის ყოველ დოზას შორის, პაციენტთა დაახლოებით 5% -ს აღენიშნა B-უჯრედების რაოდენობის აღდგენა(>ნორმის ქვედა ზღვარი[LLN]საბაზისო ვიზიტზე) ერთი შეფასებისას მაინც. B-უჯრედების გაღარიბების დონე და ხანგრძლივობა მსგავსი იყო პირველადად პროგრესირებადი გაფანტული სკლერიზის დამორეციდივე გაფანტული სკლეროზისკვლევებში.

ოკრევუსის ბოლო ინფუზიის შემდეგ ყველაზე ხანგრძლივი დაკვირვება (ფაზა II WA21493, n=51) აჩვენებს, რომ B-უჯრედების აღდგენის დრო (საბაზისო დონეზე დაბრუნებაანუ > ნორმის მინიმლაურ ზღვარზე)იყო საშუალოდ 72 კვირა (27–175 კვირის ფარგლებში). ყველა პაციენტის ოთხმოცდაათ პროცენტში B-უჯრედების რიცხვი აღდგა ნორმის მინიმალურ ზღვრამდე ან საბაზისომდე ბოლო ინფუზიის შემდეგ დაახლოებით ორნახევარ წელიწადში.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება

გაფანტული სკლეროზის მორეციდივე ფორმები

ოკრევუსის ეფექტურობა და უსაფრთხოება შესწავლილი იქნა ორ რანდომიზებულ ორმაგ-ბრმა, ორმაგად პლაცებო კონტროლირებულ, აქტიური კომპარატორით კონტროლირებულ, იდენტური დიზაინის კლინიკურ კვლევაში (WA21092 და WA21093), რომელშიც მონაწილეობდნენ პაციენტები გაფანტული სკლეროზის მორეციდივე ფორმებით (McDonald-ის 2010 წლის კრიტერიუმების თანახმად). კვლევის დიზაინი და კვლევის პოპულაციის საბაზისო მახასიათებლები მოყვანილია ცხრილში 3.

დემოგრაფიული და საბაზისო მახასიათებლები ორივე სამკურნალო ჯგუფში კარგად იყო დაბალანსებული. პაციენტებს ოკრევუსის ჯგუფში (ჯგუფიA) უკეთდებოდათ 600 მგ ყოველ 6 თვეში (დოზა 1 კეთდებოდა 2 × 300 მგ ინტრავენური ინფუზიის სახით, რომელთა შორის დაცული იყო 2 კვირიანი ინტერვალი), ხოლო შემდეგი დოზები უკეთდებოდათ ერთი 600 მგ-იანი ინფუზიის სახით. პეციენტები B ჯგუფში იღებდნენ ინტერფერონს ბეტა-1ა (რებიფი®) 44 მკგ კნაქვეშაინექციის სახით კვირაში სამჯერ.

ცხრილი 3 . კვლევის დიზაინი, დემოგრაფიული მახასიათებლები და საბაზისო მონაცემები

* ინვალიდობის სტატუსის გაფართოებული შკალა

** პაციენტები, რომლებსაც არ უმკურნალეს MS არცერთი ტიპის მედიკამენტით რანდომიზებამდე 2 წლის განმავლობაში.

საკვანძო კლინიკური და მაგნიტურ-რეზონანასული მახასაითებლების ეფექტურობის შედეგები წარმოდგენილია ცხრილში 4 და ნახატზე 1.

ამ კვლევების შედეგებმა აჩვენა, რომ ოკრევუსი მნიშვნელოვნად ამცირებს რეციდივების ალბათობას, ქვეკლინიკური დაავადების აქტივობას, რომელიც იზომება MRI– ით და ასევე აფერხებს დაავადების პროგრესირებას, ინტერფერონ ბეტა –1 a 44 მკგ კანქვეშა გზით მიღებასთან შედარებით.

ცხრილი 4 კლინიკური და მაგნიტურ-რეზონანასული (MRI ) პირველადი საბოლოო წერტილები, კვლევებში WA21092 და WA21093(RMS)

¹ პროსპექტულად გაერთიანებული მონაცემები კვლევებიდან 1 და 2.

² არაკონფორმაციული p-მნიშვნელობა; ანალიზი პრესპეციფიური ტესტირების იერარქიის ნაწილი არ არის.

³ განისაზღვრება როგორც უნარშეზღუდულობის გაფართოებული სკალის (EDSS) ქულის ≥1.0 ქულით გაზრდა საბაზისო დონიდან, პაციენტებში, რომელთა საბაზისო ქულა იყო 5.5 ან ნაკლები, ან ≥0.5 ქულით, თუ საბაზისო ქულა იყო >5.5, Kaplan-Meier მიახლოება კვირა 96-ზე.

⁴განისაზღვრება როგორც ≥1.0 ქულით დაკლება საბაზისო EDSS ქულისა პაციენტებში, რომელთა საბაზისო EDSS ქულა ≥2 და ≤5.5, ან ≥0.5 როდესაც საბაზისო ქულა იყო >5.5. პაციენტები საბაზისო ქულით

⁵ NEDA განისაზღვრება როგორც პრორტოკოლით განსაზღვრული გამწვავებების არარსებობა, დადასტურებული უნარშეზღუდულობის პროგრესირება (CDP), და ნებისმიერი MRI აქტივობა (როგორც Gd-ჩამრთველი T1 დაზიანებები, ისე ახალი ან მზარდი T2დაზიანებები) მკურნალობის 96 კვირის მანძილზე. ექსპლორაციული შედეგები ემყარება მთელს ITT პოპულაციას.

⁶ არაკონფირმაციული p-მნიშვნელობა; იერარქიული ტესტირების პროცედურა დასრულდა ენდპოინტის მიღწევამდე.

⁷ Log-rank ტესტი

სურათი 1. Kaplan-Meier -ის გრაფიკი - დრო დადასტურებული უნარშეზღუდულობის პროგრესირების (CDP) დაწყებამდე, რომელიც გრძელდებოდა მინიმუმ 12 კვირის მანძილზე, ნევროლოგიური გაუარესების საწყისი მოვლენით, რომელიც გამოვლინდა ორმაგი-ბრმა მკურნალობის პერიოდში ( გაერთიანებული WA21092 და WA21093 ITT პოპულაცია )*

40% reduction in risk of CDP HR (95% CI): 0.60 (0.45, 0.81) (p =0.0006)

^*პრე-სპეციფიური გაერთიანებული მონაცემები კვლევებიდან WA21092 და WA21093

12 კვირის მანძილზე მაინც შენარჩუნებული უნარშეზღუდულობისდადასტურებული პროგრესირებისგანვითარებამდე დროის პრესპეციფიური გაერთიანებული ანალიზის შედეგები (40% რისკის შემცირება ოკრევუსის შემთხვევაში, შედარებით ინტერფერონ ბეტა-1ა-სთან, p=0.0006) მნიშვნელოვნად ემთხვეოდა შედეგებს, რომლებიც სულ მცირე 24 კვირის მანძილზე აღინიშნებოდა (40% რისკის შემცირება ოკრევუსის შემთხვევაში, შედარებითინტერფერონი ბეტა-1ა-თან, p=0.0025).

კვლევებში მონაწილეობდნენ აქტიური დაავადების მქონე პაციენტები. მათ შორის იყვნენ როგორც პაციენტები რომლებიც არ ღებულობდნენ აქტიურ მკურნალობას , ასევე ადრე ნამკურნალები მაგრამ არაადეკვატური პასუხის მქონე პაციენტები, რაც ფასდებოდა/განისაზღვრებოდა კლინიკური ან ვიზუალიზაციის მახასიათებლებით. პაციენტთა პოპულაციების ანალიზმა რომელთაც აღენიშნებოდათ დაავადების აქტივობის სხვადასხვა დონე საწყისი მონაცემების მიხედვით, მათ შორის იყო აქტიური და ძლიერ აქტიური დაავადება, აჩვენა, რომ ოკრევუსის ეფექტურობა ARR– ზე და 12 კვირაზე CDP ერთიდაიგივე იყო კვლევაში ჩართული ყველა პაციენტისთვის.

პირველადად პროგრესირებადი გაფანტული სკლეროზი

ოკრევუსის ეფექტურობა და უსაფრთხოება ასევე შესწავლილი იყო რანდომიზებულ, ორმაგ-ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებულ კლინიკურ კვლევაში პირველადად პროგრესირებადი გაფანტული სკლეროზის დროს (კვლევაWA25046)

კვლევაში ერთებოდნენ პაციენტები, რომლებიც იყვნენ დაავადების მიმდინარეობის ადრეულ ეტაპზე ძირითადი კრიტერიუმების შესაბამისად, ანუ 18-55 წლის ასაკის ჩათვლით; ასევე ჩაერთვებოდნენ ის პირები, ვისაც EDSS სკრინინგის დროს ქონდა 3.0-დან 6.5 ქულამდე; თუ დაავადების ხანგრძლივობა იყო 10 წელზე ნაკლები და EDSS- ს პაციენტებში სკრინინგის დროს ფიქსირდებოდა ≤5 ან დაავადების ხანგრძლივობა იყო 15 წელზე ნაკლები დ ამასთან EDSS სკრინინგის დროს > 5,0. რაც შეეხება დაავადების აქტივობას - ანთებითი აქტივობის ამსახველი მაჩვენებლები, პროგრესულ MS -შიც კი, შეიძლება იყოს გამოსახულებასთან დაკავშირებული, (მაგ. T1 Gd- გამაძლიერებელი დაზიანება და / ან აქტიური [ახალი ან გასადიდებელი] T2 დაზიანება). MRI მტკიცებულებები უნდა იქნას გამოყენებული ყველა პაციენტში ანთებითი აქტივობის დასადასტურებლად. 55 წელზე მეტი ასაკის პაციენტების ჩართვა კვლევაში არ იყო დაშვებული. კვლევის დიზაინი და კვლევის პოპულაციის საბაზისო მახასიათებლები წარმოდგენილია ცხრილში 5.

დემოგრაფიული და საბაზისო მახასიათებლები მკურნალობის ორივე ჯგუფში დაბალანსებული იყო. თავის ტვინის მაგნიტურ-რეზონანსულ ტომოგრაფიამ ( MRI) აჩვენა ანთებითი აქტივობისთვის დამახასიათებელი გამოსახულების მახასიათებლები T1 Gd გამაძლიერებელი დაზიანებით ან T2 დაზიანებით.

III ფაზის პირველადად ორიგრესირებადი გაფანტული სკლეროზის მთელი კვლევის განმავლობაში პაციენტები იღებდნენ 600 მგ-ს ორი 300 მგ-იანი ინფუზიის სახით, რომლებიც ერთმანეთისაგან გამოყოფილი იყო ორკვირიანი ინტერვალით. 600 მგ ინფუზიები მორეციდივე გაფანტული სკლეროზის დროს და 2 × 300 მგ ინფუზიები პირველადად პროგრესირებადი გაფანტული სკლეროზისდროს ამჟღავნებდნენ ერთნაირ ფარმაკოკინეტიკურ/ფარმაკოდინამიკურ პროფილს. ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების პროფილი ყოველი ინფუზიისას ასევე იყო მსგავსი, იმის მიუხედავად თუ როგორ ხდებოდა 600 მგ მიწოდება - ერთი 600 მგ-იანი ინფუზიის თუ ორი, 2 კვირით ერთმანეთისაგან დაშორებული 300 მგ-იანი ინფუზიის სახით (იხ. თავი 4.8), თუმცა, იმის გამო, რომ ინფუზიები ჯამში უფრო მეტჯერ ხორციელდებოდა 2 × 300 მგ რეჟიმის შემთხვევაში, ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების შემთხვევები ამ დროს უფრო მეტი იყო. მაშასადამე, დოზა 1 -ის შემდეგ რეკომენდებულია ოკრევუსის შეყვანა ერთი 600 მგ-იანი ინფუზიის სახით (იხ. თავი 4.2) ინფუზიების საერთო რიცხვის შემცირების მიზნით (პროფილაქტიკურად მეთილპრედნიზოლონის გამოყენების ფონზე) და ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების შემცირების მიზნით.

ცხრილი 5. კვლევის დიზაინი, დემოგრაფიული და საბაზისო მახასიათებლები კვლევაში WA25046

კვლევის სახელი	კვლევაWA25046 ORATORIO (n=732)
კვლევის დიზაინი
კვლევის პოპულაცია	პაციენტები გაფანტული სკლეროზის პირველადად პროგრესირებადი ფორმებით
კვლევის ხანგრძლივობა	მოვლენით -განპირობებული (მინიმუმ 120 კვირა და 253 დადასტურებული უნარშეზღუდულობის პროგრესირების მოვლენა) დაკვირვების საშუალო დრო: ოკრევუსი 3.0წელი, პლაცებო 2.8 წელი
დაავადების ისტორია სკრინინგის დროს	ასაკი18–55 წელი, EDSS 3.0-დან 6.5-მდე
მკურნალობის ჯგუფები	ჯგუფი A: ოკრევუსი 600 მგ ჯგუფი B: პლაცებო, 2:1 რანდომიზაციით
საბაზისო მახასიათებლები	Ocrevus 600 mg (n=488)	Placebo (n=244)
საშუალო ასაკი (წლები)	44.7	44.4
ასაკობრივი დიაპაზონი (წლები) დაწყების დროს	20 - 56	18 - 56
გენდერული განაწილება (% კაცი/% ქალი)	51.4/48.6	49.2/50.8
საშუალო / საშუალო დაავადების ხანგრძლივობა PPMS დიაგნოზიდან (წლები)	2.9/1.6	2.8/1.3
საშუალო EDSS	4.7	4.7

საკვანძო კლინიკური და მაგნიტურ-რეზონანასული მახასიათებლების ეფექტურობის შედეგები წარმოდგენილია ცხრილში 6 და სურათზე 2.

ამ კვლევის შედეგებმა აჩვენა, რომ Ocrevus მნიშვნელოვნად აფერხებს დაავადების პროგრესირებას და ამცირებს სიარულის სიჩქარის გაუარესებას პლაცებოსთან შედარებით.

ცხრილი 6 კვლევის WA25046 ( პირველადად პროგრესირებადი გაფანტული სკლეროზი-(PPMS) ) კლინიკური და მაგნიტურ-რეზონანსული (MRI ) პირველადი საბოლოო წერტილები

	კვლევა 3
ენდფოინთი	WA25046 (Oratorio)
	ოკრევუსი 600 მგ (n=488)	პლაცებო (n=244)
კლინიკური გამოსავალი
პირველადი ეფექტურობის საბოლოო წერტილი პაციენტების წილი 12-კვირიანი დადასტურებული უნარშეზღუდულობის პროგრესირებით1( პირველადი საბოლოო წერტილი) რისკის შემცირება	30.2%	34.0%
	24% (p=0.0321)
პაციენტების წილი 24-კვირიანი დადასტურებული უნარშეზღუდულობის პროგრესირებით1	28.3%	32.7%
რისკის შემცირება	25% (p=0.0365)
25-ფუტიანი სიარულის პერიოდის პროცენტული ცვლილება საბაზისო მონაცემთან შედარებით 120 კვირაზე	38.9	55.1
სიარულის დროის პროგრესირების სიჩქარის შემცირება	29.4% (p=0.0404)
MRI საბოლოო წერტილი
T2 დაზიანების მოცულობის ცვლილება საწყის მონაცემთან მიმართებაში 120 კვირაზე	-3.4	7.4
	(p<0.0001)
ტვინის მოცულობის პროცენტული ცვლილება 24 კვირიდან 120 კვირაში	-0.902	-1.093
ტვინის მოცულობის კარგვის შედარებითი შემცირება	17.5% (p=0.0206)

¹ განისაზღვრა, როგორც გაზრდა ≥1.0 ქულით საბაზისო EDSS ქულიდან, პაციენტებისათვის რომელთ საბაზისო ქულა იყო 5.5 ან ნაკლები, ან ≥0.5 როდესაც საბაზისო ქულა იყო >5.5, Kaplan-Meier მიახლოება კვირა 120.

სურათი 2 Kaplan-Meier მრუდი, რომელიც ასახავს დროს მინიმუმ 12 კვირის მანძილზე არსებული დადასტურებული უნარშეზღუდულობის პროგრესირების დაწყებამდე, საწყისი მოვლენის ნევროლოგიური გაუარესების ფონზე, რომელიც გამოვლინდა მკურნალობის ორმაგ-ბრმა პერიოდში ( WA25046 ITT პოპულაცია )*

24% reduction in risk of CDP HR (95% CI): 0.76 (0.59, 0.98); p=0.0321

* ამ ანალიზში ჩართულ ყველა პაციენტზე დაკვირვება მიმდინარეობდა სულ მცირე 120 კვირის მანძილზე. პირველადი ანალიზი ეფუძნება ყველა აღმოცენებულ მოვლენას.

პირველადი საბოლოო წერტილის წინასწარი დაზუსტებული ქვეჯგუფის ანალიზი აჩვენებს, რომ პაციენტები, რომლებიც არიან უფრო ახალგაზრდა ან მათთვის, ვისაც აქვს T1 Gd- გამაძლიერებელი დაზიანება მკურნალობის საწყის ეტაპზე, უფრო მეტი სარგებელი მიიღებს, ვიდრე უფრო ასაკოვანმა პაციენტებმა ან რომელთაც არ აღენიშნებათ T1 Gd- გამაძლიერებელი დაზიანებაა (≤ 45 წელი: HR 0.64 [0.45, 0.92],> 45 წლამდე: HR 0.88 [0.62, 1.26]; T1 Gd- გამაძლიერებელი დაზიანებით საწყის ეტაპზე: HR 0.65 [0.40-1.06], T1 Gd- გამაძლიერებელი დაზიანების გარეშე: HR 0.84 [0.62 -1.13]).

უფრო მეტიც, პოსტ-ჰოკ ანალიზებმა აჩვენა, რომ ახალგაზრდა პაციენტებს T1 Gd- გამაძლიერებელი დაზიანებით დაავადების საწყის ეტპაზე, აქვთ უკეთესი მკურნალობის ეფექტი (≤ 45 წელი: HR 0.52 [0.27-1.00]; ≤ 46 წელი [WA25046 კვლევის საშუალო ასაკი]; HR 0.48 [0,25-0,92];

პოსტ-ჰოკ ანალიზები ჩატარდა გახანგრძლივებულ კონტროლირებად პერიოდში (ECP), რომელიც მოიცავს ორმაგად ბრმა მკურნალობას და კონტროლირებადი მეთვალყურეობის დაახლოებით 9 დამატებით თვეს, რომლის შემდეგაც პაციენტი მკურნალობას გააგრძელებს ღია ეტიკეტის გაფართოებაში (OLE) ან მოიხსნება კვლევიდან .

პაციენტთა წილი რომელთაც აღენიშნებათ 24 კვირის განმავლობაში დადასტურებული ინვალიდობის პროგრესირება EDSS≥7.0 (24W-CDP EDSS≥7.0, დრო ინვალიდის ეტლში მოხვედრამდე) 9.1% იყო პლაცებოს ჯგუფში, ხოლო იგივე მაჩვენებელი 144 კვირის თავზე ოკრევუსის ჯგუფში შეადგენდა - 4.8%-ს, რის შედეგადაც 47%-ით მცირდებოდა დრო ინვალიდის ეტლში მოხვედრამდე (HR 0,53, [0,31, 0,92]) ECP– ის დროს . ვინაიდან ეს შედეგები საძიებო ხასიათს ატარებდა და მოიცავდა ბრმა - კვლევის გახსნის შემდგომი პერიოდის მონაცემებს, შედეგები სიფრთხილით უნდა იქნას განმარტებული.

უფრომოკლეინფუზიის შემსწავლელი სუბ-კვლევა

ოკრევუსის მოკლე (2-საათიანი) ინფუზიის უსაფრთხოება შეფასდა პროსპექტულ, მულცენტრული, რანდომიზებული, ორმაგ ბრმა, კონტროლირებადი, პარალელური ჯგუფის კვლევაში, რომელიც წარმოადგენს MA30143 (ანსამბლი) კვლევაის ერთ-ერთ განხრას; კვლევაში ჩართულნი იყვნენ პაციენტები, რომელთაც აღენიშნებოდათ მორეციდივე - თავისუფალი პერიოდის მქონე გაფანტული სკლეროზი; აღნიშნულ პაციენტებს არ ქონდათ მიღებული სხვა დაავადების მამოდიფიცირებელი მკურნალობის კურსი. პაციენტებმა ოკრევუსის პირველი დოზა მიიღეს ორი 300 მგ ინფუზიის სახით (600 მგ საერთო ჯამში), და ინფუზიებს შორის შუალედი იყო 14 დღე. პაციენტები რანდომიზებულნი იყვნენ მეორე დოზიდან მოყოლებული (დოზა 2-დან 6-მდე) 1: 1 თანაფარდობით და მათი ჩართვა ხდებოდა ან ჩვეულებრივი ინფუზიურ ჯგუფში, რომელშიც ოკრევუსი შეჰყავდათ დაახლოებით 3.5 საათის განმავლობაში ყოველ 24 კვირაში ერთხელ, ან ოკრევუსის ხანმოკლე ინფუზიურ ჯგუფში, რომელშიც მედიკამენტი შეჰყავდათ დაახლოებით 2 საათის განმავლობაში 24 კვირაში ერთხელ. რანდომიზაცია იყო სტრატიფიცირებული რეგიონების მიხედვით და ასევე დოზის მიხედვით, რომელზეც პირველად მოხდა პაციენტების რანდომიზაცია.

პირველადი საბოლოო წერტილი იყო პაციენტთა წილი IRR- ის გამოვლინებით, რომლებიც დაფიქსირდა ოკრევუსის პირველი რანდომიზებული ინფუზიის დროს ან ინფუზიის შემდეგ 24 საათის განმავლობაში. პირველადი ანალიზი ჩატარდა, როდესაც მოხდა 580 პაციენტის რანდომიზაცია. IRR– ის მქონე პაციენტთა წილი, რომლებიც გამოვლინდა პირველი რანდომიზებული ინფუზიის დროს ან მის შემდეგ 24 საათის განმავლობაში, იყო 24.6% უფრო მოკლე საინფუზიო ჯგუფში, ხოლო ჩვეულებრივი ინფუზიური ჯგუფის შემთხვევაში შეადგენდა 23.1%. სტრატიფიცირებული ჯგუფური სხვაობა მსგავსი იყო. საერთო ჯამში, ყველა რანდომიზირებულ დოზებში, IRR– ების უმრავლესობა იყო მსუბუქი ან ზომიერი და IRR-ის მხოლოდ ორი შემთვევა იყო მწვავე ინტენსივობის კუთხით, თითოეულ ჯგუფში ერთი მწვავე IRR ჯდებოდა. არ არსებობდა სიცოცხლისათვის საშიში, ფატალური ან სერიოზული IRR.

იმუნოგენობა

MS კვლევებში (WA21092, WA21093 და WA25046) მონაწილე პაციენტებს სხვადასხვა დროის მონაკვეთში უტარდებოდათ ტესტირება (საბაზისო ვიზიტზე და ყოველ 6 თვეში მკურნალობის შემდეგ, მთელი კვლევის განმავლობაში) წამლის საწინააღმდეგო ანტიგენებზე (ADAs).ოკრელიზუმაბით ნამკურნალევი 1311 პაციენტიდან, 12 -ს (~1%) აღენიშნა დადებითი მკურნალობით-ინდუცირებული ADAs, რომელთაგან 2 პაციენტს ქონდა გამანეიტრალებელი ანტისხეულები. მკურნალობით გამოწვეული ADAs როლი უსაფრთხოებასა და ეფექტურობაში ვერ შეფასდება იმის გამო, რომ ოკრევუსთან ADA იშვიათად ასოცირდება.

იმუნიზაცია

რანდომიზებულ, ღია კვლევაში ჩართულ RMS პაციენტებში (N = 102) ტეტანუსის ვაქცინაზე პოზიტიური პასუხის მქონე პაციენტთა პროცენტული წილი, ვაქცინაციიდან 8 კვირაში იყო 23,9% ოკრელიზუმაბის ჯგუფში, ხოლო საკონტროლო ჯგუფში ეს მაჩვენებელი შეადგენდა 54,5% (არ მიიღება არანაირი დაავადების -მამოდიფიცირებელი თერაპია, ინტერფერონ-ბეტას გარდა). ანტიტეტანუსის ტოქსოიდის სპეციფიკური ანტისხეულების საშუალო გეომეტრიული ტიტრები მე-8 კვირაში იყო 3.74 და 9.81 სე / მლ შესაბამისად. ვაქცინაციიდან 4 კვირაში 23-PPV-ს სეროტიპებზე დადებითი პასუხი ნიშნულით ³5 იყო 71,6% ოკრელიზუმაბის ჯგუფში და 100% საკონტროლო ჯგუფში. პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ოკრელიზუმაბით, აღმოჩნდა რომ ბუსტერული (წინასწარი გამაძლიერებელი) ვაქცინა (13-PCV), რომელიც პაციენტებს გაუკეთეს 23- PPV -თი აცრიდან 4 კვირის შემდეგ მნიშვნელოვნად არ აძლიერებს იმუნურ პასუხს 12 სეროტიპის მიმართ 23-PPV– ს მსგავსად. გრიპის ხუთი შტამის მიმართ სეროპროტექტორული ტიტრის მქონე პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი იყო 20.0-60.0% და 16.7-43.8% ვაქცინაციამდე და ვაქცინაციის შემდეგ მე-4 კვირისთვის იყო 55.6 80,0% პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ოკრელიზუმაბით და 75,0- 97,0% საკონტროლო ჯგუფში, შესაბამისად. იხილეთ ქვეთავები 4.4 და 4.5.

პედიატრიულიპოპულაცია

ევროპის წამლის სააგენტომ უარი თქვა ოკრევუსის კვლევის შედეგების წარდგენის ვალდებულებაზე MS-ის(გაფანტული სკლეროზის ) პედიატრული პოპულაციის ყველა ქვეჯგუფში (იხილეთ პედიატრიული გამოყენების შესახებ ინფორმაციისთვის ქვეთავი 4.2).

5.2 ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები

 

ოკრევუსის ფარმაკოკინეტიკა MS კვლევებში აღწერილი იყო ორგანყოფილებიანი მოდელით: დროზე დამოკიდებული კლირენსით და PK პარამეტრებით, რომლებიც ტიპიურია IgG1 მონოკლონური ანტისხეულებისათვის. საერთო ექსპოზიცია (AUC24-კვირიანი დოზირების ინტერვალით) იყო იდენტური 2 × 300 მგ PPMS და 1 ×600 მგ RMS კვლევებში, როგორც მოსალოდნელი იყო, რადგან გამოყენებული იყო იდენტური დოზები. მრუდის ქვეშ არე(AUCτ) 600 მგ ოკრევუსის მე-4 დოზის შემდეგ იყო 3510 µg/მლ∙დღე, ხოლო საშუალო მაქსიმალური კონცენტრაცია (C_max) იყო 212მკგ/მლ RMS (600 მგ ინფუზია) და 141მკგ/მლ PPMS (300 მგ ინფუზიები) შემთხვევებში.

შეწოვა

ოკრევუსის შეყვანა ხდება ინტრავენური (IV) ინფუზიის სახით.

განაწილება

პოპულაციური ფარმაკოკინეტიკა განსაზღვრავს განაწილების ცენტრალურ მოცულობას - 2.78 L. პერიფერიული მოცულობა და განყოფილევბათაშორიოსი კლირენსი განისაზღვრა როგორც 2.68 L და 0.294 L/დღე.

მეტაბოლიზმი

ოკრევუსის მეტაბოლიზმი უშუალოდ შესწავლილი არ ყოფილა, რადგან ანტისხეულების ალაგება ხდება ძირითადად კატაბოლიზმით.(i.e. breakdown into peptides and amino acids).

ელიმინაცია

კლირენსის კონსტანტა არის 0.17 L/დღეში, ხოლო საწყისი დროზე დამოკიდებული კლირენსი კი 0.0489 Lდღეში/, რაც იკლებს ნახევრადდაშლით 33 კვირაში. ტერმინალური ელიმინაციის ნახევრადდაშლის დრო არის 26 დღე.

ფარმაკოკინეტიკა სპეციალურ პოპულაციებში

ბავშვები

ბავშვებსა და მოზარდებში (

ხანდაზმულები

55 წლის პაციენტებში ოკრევუსის ფარმაკოკინეტიკის შემსწავლელი კვლევები არ ჩატარებულა. (იხ. თავი 4.2)

თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება

ფორმალური ფარმაკოკინეტიკური კვლევები არ ჩატარებულა. კლინიკურ კვლევებში ჩართული იყვნენ პაციენტები თირკმლის ფუნქციის მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის დაქვეითებით და მათში ოკრევუსის ფარმაკოკინეტიკის ცვლილება არ გამოვლენილა. პაციენტებში თირკმლის საშუალო და მძიმე უკმარისობით არ არსებობს PK ინფორმაცია.

ღვიძლის ფუნქციის დაქვეითება

ფორმალური ფარმაკოკინეტიკური კვლევები არ ჩატარებულა. კლინიკურ კვლევებში ჩართული იყვნენ პაციენტები ღვიძლის ფუნქციის მსუბუქი დაქვეითებით და მათში ოკრევუსის ფარმაკოკინეტიკის ცვლილება არ გამოვლენილა. ღვიძლის ზომიერი ან მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში არ არსებობს PK ინფორმაცია.

5.3 პრეკლინიკური უსაფრთხოება

უსაფრთხოების ფარმაკოლოგიის, განმეორებითი დოზის ტოქსიკურობისა და ემბრიონ-ფეტალური განვითარების ზოგადი კვლევების საფუძველზე მიღებული არაკლინიკური მონაცემები ადამიანისთვის რაიმე განსაკუთრებულ საფრთხეს არ ავლენს. კანცეროგენობის და მუტაგენურობის კვლევები ჩატარებული არ ყოფილა, ოკრევუსის შემთხვევაში.

ცინომოლგუსის მაიმუნებზე ჩატარებული ორი წინა და მშობიარობის შემდგომი (პრე- და პოსნატალური) განვითარების კვლევებში, ოკრელიზუმაბის მიღების შემთხვევაში ორსულობის (გესტაციის) მე- 20 დღიდან მშობიარობამდე მაინც ვლინდებოდა გლომერულოპათია, ძვლის ტვინში ლიმფოიდური ფოლიკულის ფორმირება, თირკმლის ლიმფოპლაზმოციტური ანთება და ასევე შთამომავლობის ხაზში სათესლეების წონის შემცირება. ამ კვლევებში მიღებული დედის დოზებმა გამოიწვია შრატის ისეთი საშუალო მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax), რომელიც 4.5-დან 21-ჯერ-ამდე აღემატებოდა კლინიკურ პირობებში დაშვებულ მაჩვენებელს.

ახალშობილთა სიკვდილიანობის ხუთი შემთხვევა დაფიქსირდა, აქედან ერთი გამოწვეულია ნაადრევი მშობიარობის გამო განვითარებული სისუსტით , რომელსაც თან ახლავს ოპორტუნისტული ბაქტერიული ინფექცია; ერთი უკავშირდება ინფექციურ მენინგოენცეფალიტს, რომელიც აზიანებს ახალშობილთა თავის ტვიანს დედის ორგანიზმის რომელიმე სითხის რეზერვუარში არსებული აქტიური ბაქტერიული ინფექციით (მასტიტი) , ხოლო სამი გარდაიცვალა სიყვითლით და ვირუსული ეტიოლოგიის ღვიძლის დაზიანებით, შესაძლოა ეს იყოს პოლიომავირუსი. ამ ხუთი დადასტურებული ან საეჭვო ინფექციის მიმდინარეობაზე შესაძლოა გავლენა მოეხდინა B- უჯრედების გამოფიტვას. ოკრელიზუმაბით ნამკურნალები მდედრი ცხოველების ახალშობილთა ხაზში, აღინიშნა, პოსტნატალური ფაზის B უჯრედების გამოფიტვა.

6. ფარმაცევტული მონაცემები

 

6.1 დამხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი

ნატრიუმის აცეტატის ტრიჰიდრატი

ყინულოვანი ძმარმჟავა

ტრეჰალოზის დიჰიდრატი

პოლისორბატი 20

საინექციო წყალი

6.2 შეუსაბამობები

ოკრევუსის განზავების მიზნით არ გამოიყენოთ სხვა გამხსნელები, გარდა 6.6 ქვეთავში აღწერილი გამხსნელებისა, რადგან არ არსებობს მათი გამოყენების გამოცდილება.

არ გამოიყენოთ ოკრევუსის განზავებისათვის სხვა გამხსნელები, რადგან მათი მოხმარება შესწავლილი არ არის.

6.3 შენახვის ვადა

გაუხსნელიფლაკონი

24 თვე

განზავებულიხსნარიინტრავენურიინფუზიისთვის

ქიმიური და ფიზიკური გამოყენების სტაბილურობა ნარჩუნდება 24 საათის განმავლობაში 2-8 ° C ტემპერატურაზე და შემდეგ 8 საათის განმავლობაში ოთახის ტემპერატურაზე.

მიკრობიოლოგიური თვალსაზრისით, მომზადებული ინფუზია დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული. თუ დაუყოვნებლივ არ გამოიყენება, გამოყენებამდე შენახვის დროსა და პირობებზე პასუხისმგებლობა მომხმარებელს ეკისრება და ჩვეულებრივ არ უნდა აღემატებოდეს 24 საათს 2-8 ° C ტემპერატურაზე და შემდეგ 8 საათს ოთახის ტემპერატურაზე; გარადა ამისა, განზავება აუცილებლად უნდა ჩატარდეს კონტროლირებად და ვალიდურ ასეპტიკური პირობებში.

იმ შემთხვევაში, თუ ინტრავენური ინფუზიის დასრულება ერთი დღის მანძილზე ვერ მოხერხდა, დარჩენილი ხსნარი უნდა განადგურდეს.

6.4 შენახვის განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები

შეინახეთ ფლაკონები 2–8°C ტემპერატურაზე.

არ გაყინოთ.

შეინახეთ ფლაკონი თავისივე კოლოფში სინათლისაგან მისი დაცვის მიზნით.

სამკურნალო საშუალების განზავების შემდეგ შენახვის პირობები იხილეთ ქვეთავში 6.3

6.5 ჭურჭლის ბუნება და აგებულება

10 მლ კონცენტრატი მინის ფლაკონში. 1 ან 2 ფლაკონიანი შეფუთვა. პაკეტის ყველა ზომა არ არის გაყიდვისთვის.

6.6 განკარგვისა და სხვა დამუშავების განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები

ინსტრუქციაგანზავებისშესახებ

ოკრევუსი უნდა მოამზადოს ჯანდაცვის პროფესიონალმა ასეპტიკის წესების დაცვით. არ შეანჯღრიოთ ფლაკონი. განზავებული საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად უნდა გამოიყენოთ სტერილური ნემსი და შპრიცი.

პროდუქტი განკუთვნილია მხოლოდ ერთჯერადი გამოყენებისათვის.

არ გამოიყენოთ ხსნარი, თუ გაუფერულებულია ან თუ ხსნარი შეიცავს უცხო ნაწილაკებს (ხსნარის აღწერილობისთვის იხილეთ თავი 3).

ოკრევუსი ორგანიზმში შეყვანამდე უნდა განზავდეს. ოკრევუსის ხსნარი ინტრავენური გამოყენებისათვის მზადდება წამლის განზავებით 0.9%-იანი ნატრიუმის ქლორიდის შემცველ საინფუზიო პაკეტში (300 მგ/250მლ ან 600 მგ/500 მლ), წამლის საბოლოო კონცენტრაციის, დაახლოებით 1.2 მგ/მლ მიღებით.

ოკრევუსსა და პოლივინილქლორიდის (PVC) და პოლიოლეფინის (PO) პაკეტებსა და ინტრავენური გადასხმის სისტემებს შორის შეუსაბამობა არ დაფიქსირებულა.

მომზადებული ხსნარი ინტრავენურად შეყვანილი უნდა იქნას საინფუზიო სისტემის საშუალებით, რომელსაც აქვს 0.2 ან 0.22 მიკრონიანი „in-line“ ფილტრით.

ინტრავენური ინფუზიის დაწყებამდე, საინფუზიო პალეტის შემცველობა უნდა იყოს ოთახის ტემპერატურის.

განადგურება

გამოუყენებელი/ ვადაგასული მედიკამენტების განადგურება

ნებისმიერი გამოუყენებელი სამკურნალო პროდუქტი ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად.

7. მარკეტინგის ავტორიზაციის მფლობელი

Roche რეგისტრაცია GmbH

Emil-Barell-Strasse 1

79639 Grenzach-Wyhlen

გერმანია

ან

F. Hoffmann-La Roche Ltd.

Grenzacherstrasse 124, CH-4058

ბაზელი, შვეიცარია

8. მარკეტინგის ავტორიზაციის მფლობელის ნომერი

EU/1/17/1231/001

EU/1/17/1231/002

9. პირველი ავტორიზაციის თარიღი / ავტორიზაციის განახლება

პირველი ავტორიზაციის თარიღი: 2018 წლის 8 იანვარი

ბოლო განახლების თარიღი: 2022 წლის 21 სექტემბერი

10. ტექსტის განახლების/გადახედვის თარიღი

2025 წლის 13 თებერვალი

აღნიშნული მედიკამენტის შესახებ დეტალური ინფორმაცია მოცემულია ევროპის წამლის სააგენტოს ვებგვერდზე http://www.ema.europa.eu.

პრეპარატის გამოყენების ინსტრუქცია : ინფორმაცია პაციენტისთვის

ოკრევუსი 300 მგ კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარისთვის

ოკრელიზუმაბი

მედიკამენტის მიღებამდე, ყურადღებით წაიკითხეთ ეს ბროშურა თავიდან ბოლომდე , რადგან ის თქვენთვის მნიშვნელოვან ინფორმაციას შეიცავს .

• · შეინახეთ ეს ბროშურა. შესაძლოა მისი ხელმეორედ წაკითხვა დაგჭირდეთ.
• · დამატებითი კითხვების შემთხვევაში, მიმართეთ თქვენს ექიმს.
• · ნებისმიერი გვერდითი მოვლენის განვითარების შემთხვევაში, გაესაუბრეთ თქვენს ექიმს ან ექთანს. ეს ეხება ყველა შესაძლო გვერდით მოვლენას, რომელიც ამ ბროშურაში არაა ჩამოთვლილი. იხილეთ ქვეთავი 4.

რას მოიცავს ეს ბროშურა

1. რა არის ოკრევუსი და რისთვის გამოიყენება

2. რა უნდა იცოდეთ ოკრევუსის მიღებამდე

3. როგორ მიიღება ოკრევუსი

4. შესაძლო გვერდითი მოვლენები

5. როგორ ინახება ოკრევუსი

6. შეფუთვის შემადგენლობა და სხვა ინფორმაცია

1. რა არის ოკრევუსი და რისთვის გამოიყენება

რა არის ოკრევუსი

ოკრევუსი შეიცავს აქტიურ ნივთიერება „ოკრელიზუმაბს“. ეს არის გარკვეული ტიპის ცილა, რომელსაც „მონოკლონური ანტისხეული“ ეწოდება. ანტისხეულები თქვენს ორგანიზმში არსებულ კონკრეტულ სამიზნეებთან მიმაგრებით მოქმედებენ.

რისთვის გამოიყენება ოკრევუსი

ოკრევუსი გამოიყენება ზრდასრულებში შემდეგი დაავადებების სამკურნალოდ:

• · გაფანტული სკლეროზის მორეციდივე ფორმები (RMS)
• · ადრეული პირველადი პროგრესირებადი გაფანტული სკლეროზი (PPMS)

რა არის გაფანტული სკლეროზი

გაფანტული სკლეროზი (MS) არის დაავადება, რომელიც აზიანებს ცენტრალურ ნერვულ სისტემას, განსაკუთრებით თავის ტვინის და ზურგის ტვინის ნერვებს. გაფანტული სკლეროზის დროს, იმუნური სისტემა (ორგანიზმის დაცვის სისტემა) მუშაობს დეფექტურად და უტევს ნერვული უჯრედების გარშემო არსებულ დამცავ ფენას (სახელად მიელინურ გარსს) და იწვევს მის ანთებას. მიელინური გარსის დაზიანება ხელს უშლის ნეირონების ნორმალურ ფუნქციონირებას.

გაფანტული სკლეროზის სიმპტომები დამოკიდებულია იმაზე, თუ ცენტრალური ნერვული სისტემის რომელი ნაწილია დაზიანებული და შესაძლოა იყოს სიარულის და წონასწორობის მოშლა, სისუსტე, დაბუჟება, მხედველობის გაორება და დაბინდვა, კოორდინაციის და შარდის ბუშტის ფუნქციის მოშლა.

• · გაფანტული სკლეროზის მორეციდივე ფორმების დროს პაციენტს აქვს სიმპტომების განმეორებითი შეტევები (რეციდივები). სიპტომები შეიძლება განვითარდეს მოულოდნელად რამდენიმე საათში, ან ნელა რამდენიმე დღის განმავლობაში. რეციდივებს შორის სიმპტომები ქრება ან უმჯობესდება, მაგრამ დაზიანება შესაძლოა დაგროვდეს და მუდმივი შრომისუუნარობა გამოიწვიოს.

• · პირველადი პროგრესირებადი გაფანტული სკლეროზის დროს , ჩვეულებრივ, სიმპტომები დაავადების დაწყებიდანვე უარესდება.

როგორ მოქმედებს ორკევუსი ?

ოკრევუსი უერთდება სპეციფიურ B უჯრედებს, რომლებიც არიან გარკვეული სახეობის სისხლის თეთრი უჯრედები, წარმოადგენენ იმუნური სისტემის ნაწილს და მონაწილეობენ გაფანტული სკლეროზის განვითარებაში. ოკრევუსის სამიზნეა ამ სპეციფიური B უჯრედების განადგურება. ეს ამცირებს მიელინის გარსის ანთებას და დაზიანებას, ამცირებს რეციდივების განვითარების ალბათობას და ანელებს თქვენი დაავადების პროგრესირების ტემპს.

• · გაფანტული სკლეროზის მორეციდივე ფორმების (RMS) დროს ოკრევუსის დახმარებით მნიშვნელოვნად მცირდება როგორც შეტევების (რეციდივების) რაოდენობა, ისე დაავადების პროგრესირების ტემპი. ოკრევუსი ასევე მნიშვნელოვნად ზრდის დაავადების აქტივობის ნიშნების (თავის ტვინის დაზიანება, რეციდივები და შრომისუუნარობის გაუარესება) არ არსებობის ალბათობას.

• · პირველადი პროგრესირებადი გაფანტული სკლეროზის (PPMS) შემთხვევაში , ოკრევუსი ანელებს დაავადების პროგრესირებას და ამცირებს სიარულის ტემპის დაქვეითებას.

2. რა უნდა იცოდეთ ოკრევუსის მიღებამდე

თქვენ არ უნდა მიიღოთ ოკრევუსი , თუ:

• · ხართ ალერგიული ოკრელიზუმაბის, ან ამ წამლის ნებისმიერი სხვა შემადგენელი ნივთიერების მიმართ (ჩამოთვლილია ქვეთავში 6).
• · ამჟამად გაქვთ ინფექცია.
• · გითხრეს, რომ იმუნური სისტემის მძიმე დარღვევები გაქვთ.
• · გაქვთ კიბო.

თუ არ ხართ დარწმუნებული, ოკრევუსის მიღებამდე გაესაუბრეთ თქვენს ექიმს.

გაფრთხილება და სიფრთხილის ზომები

ოკრევუსის მიღებამდე გაესაუბრეთ თქვენს ექიმს, თუ ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან რომელიმე გეხებათ. თქვენმა ექიმმა შესაძლოა გადადოს ოკრევუსით თქვენი მკურნალობა, ან შესაძლოა გადაწყვიტოს რომ თქვენთვის არ შეიძლება ოკრევუსის მიღება, თუ:

• · გაქვთ ინფექცია . ოკრევუსით მკურნალობის დაწყებამდე თქვენი ექიმი დაელოდება ინფექციის განკურნებას.
• · თუ ოდესმე გქონიათ B ჰეპატიტი, ან B ჰეპატიტის ვირუსის მატარებელი ხართ. ამის მიზეზი ის არის, რომ ოკრევუსის მსგავსმა პრეპარატებმა შესაძლოა გამოიწვიოს B ჰეპატიტის ვირუსის გააქტიურება. ოკრევუსით მკურნალობამდე თქვენი ექიმი შეამოწმებს, გაქვთ თუ არა B ჰეპატიტით დაავადების რისკი. პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ B ჰეპატიტი, ან არიან B ჰეპატიტის ვირუსის მატარებლები, ჩაუტარდებათ სისხლის ანალიზი და ექიმი აწარმოებს მათ მონიტორინგს B ჰეპატიტის ინფექციის სიმპტომებზე.
• · თუ გაქვთ კიბო, ან თუ გქონიათ კიბო წარსულში. თქვენმა ექიმმა შესაძლოა დააყოვნოს ოკრევუსით თქვენი მკურნალობა.

გავლენა იმუნურ სისტემაზე:

• · დაავადებები, რომლებიც მოქმედებენ თქვენს იმუნურ სისტემაზე : თუ გაქვთ სხვა დაავადება, რომელიც მოქმედებს იმუნურ სისტემაზე. თქვენ შესაძლოა ვერ მიიღოთ ოკრევუსი.
• · მედიკამენტები, რომლებიც მოქმედებენ თქვენს იმუნურ სისტემაზე: თუ თქვენ ოდესმე მიგიღიათ, ღებულობთ, ან გეგმავთ მიიღოთ მედიკამენტები, რომლებიც მოქმედებენ იმუნურ სისტემაზე - მაგ. ქიმიოთერაპიული პრეპარატები, იმუნოდეპრესანტები, ან გაფანტული სკლეროზის საწინააღმდეგო სხვა პრეპარატები. თქვენმა ექიმმა შესაძლოა დააყოვნოს თქვენი ოკრევუსით მკურნალობა, ან გთხოვოთ შეწყვიტოთ ამ პრეპარატების მიღება ოკრევუსით მკურნალობის დაწყებამდე. დამატებითი ინფორმაციისთვის იხილეთ ქვემოთ „სხვა მედიკამენტები და ოკრევუსი“.

ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები

• · ოკრევუსით მკურნალობის ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენები ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციებია.
• · დაუყოვნებლივ უთხარით თქვენს ექიმს ან ექთანს , თუ გაქვთ ინფუზიასთან დაკავშირებული რაიმე სახის რეაქცია (ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების სია იხილეთ ქვეთავ 4-ში) ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები ვითარდება ინფუზიის დროს ან ინფუზიიდან მაქსიმუმ 24 საათის შემდეგ.
• · ინფუქციასთან დქაკავშირებული რეაქციების განვითარების რისკის შესამცირებლად, ოკრევუსის ყოველი ინფუზიის წინ თქვენმა ექიმმა შესაძლოა მოგცეთ სხვა მედიკამენტები (იხ. ქვეთავი 3); და ჩაგიტაროთ მკაცრი მონიტორინგი ინფუზიის დროს და ინფუზიიდან მინიმუმ ერთი საათის განმავლობაში.

ინფექციები

• · თუ ფიქრობთ რომ გაქვთ ინფექცია, ოკრევუსის მიღებამდე გაესაუბრეთ ექიმს. ოკრევუსით მკურნალობის დაწყებამდე თქვენი ექიმი დაელოდება ინფექციის განკურნებას.
• · ოკრევუსით მკურნალობის პერიოდში შეიძლება უფრო ადვილად დაავადდეთ ინფექციებით. ამის მიზეზი ის არის, რომ იმუნური უჯრედები, რომლებზეც ოკრევუსი მოქმედებს, ინფექციასთან ბრძოლასაც ეხმარება.
• · ოკრევუსით მკურნალობის დაწყებამდე და ყოველ მომდევნო ინფუზიებამდე, თქვენმა ექიმმა შესაძლოა გთხოვოთ სისხლის ანალიზის ჩატარება თქვენი იმუნური სისტემის შესამოწმებლად, რადგან იმუნური სისტემის მძიმე დარღვევების შემთხვევაში, ინფექციები შესაძლოა უფრო ხშირად განვითარდნენ.
• · თუ თქვენ ოკრევუსით მკურნალობა პირველადი პროგრესირებადი გაფანტული სკლეროზის გამო გიტარდებათ და ყლაპვის გაძნელება გაქვთ, ოკრევუსმა შესაძლოა გაზარდოს მძიმე პნევმონიის განვითარების რისკი.
• · დაუყოვნებლივ უთხარით თქვენს ექიმს ან ექთანს , თუ ოკრევუსის მკურნალობის დროს ან მის შემდგომ ჩამოთვლილი ინფექციის ნიშნებიდან რომელიმე განგივითარდებათ:

– ტემპერატურის მატება ან შემცივნება

– ხველა, რომელიც არ გადის

– ჰერპესი (როგორიცაა ტუჩების ჰერპესი , სალტისებრი ჰერპესი ან სასქესო ორგანოების ჰერპესი).

• · დაუყოვნებლივ უთხარით თქვენს ექიმს ან ექთანს , თუ თქვენი აზრით თქვენი გაფანტული სკლეროზის სიმპტომები უარესდება , ან თუ ამჩნევთ რაიმე ახალ სიმპტომებს . ამის მიზეზი ის არის, რომ გაფანტული სკლეროზის მსგავსი სიპტომები შეიძლება გამოიწვიოს თავის ტვინის ძალიან იშვიათმა და სიცოცხლისთვის საშიშმა ინფექციამ სახელწოდებით „პროგრესული მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათია“ (PML). პროგრესული მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათია შესაძლოა განუვითარდეთ პაციენტებს, რომლებიც ოკრევუსით მკურნალობენ.
• · უთხარით თქვენს პარტნიორს ან მომვლელს , რომ მკურნალობთ ოკრევუსით. მათ შესაძლოა შენიშნონ პროგრესული მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათიის სიმპტომები, რომლებიც თქვენ ვერ შენიშნეთ, მაგ. მეხსიერების ჩავარდნები, აზროვნების გაძნელება, სიარულის გაძნელება, მხედველობის დაკარგვა, მეტყველების შეცვლა; თქვენმა ექიმმა შესაძლოა გამოიკვლიოს ეს სიმპტომები.

აცრები

• · უთხარით თქვენს ექიმს, თუ ახლახან ჩაიტარეთ, ან შეიძლება ახლო მომავალში ჩაიტაროთ რაიმე სახის აცრა.
• · ოკრევუსით მკურნალობის პერიოდში არ უნდა მიიღოთ ცოცხალი ან ცოცხალი ატენურიებული ვაქცინები (მაგ. BCG ტუბერკულოზის საწინააღმდეგოდ, ან ყვითელი ცხელების საწინააღმდეგო ვაქცინები).
• · თქვენმა ექიმმა შესაძლოა მოგცეთ რეკომენდაცია სეზონური გრიპის საწინააღმდეგო აცრის გასაკეთებლად.
• · თქვენი ექიმი შეამოწმებს, გჭირდებათ თუ არა რაიმე სახის აცრები ოკრევუსით მკურნალობის დაწყებამდე. ნებისმიერი სახის აცრა ოკრევუსით მკურნალობის დაწყებამდე მინიმუმ 6 კვირით ადრე ჩაგიტარდებათ.

ბავშვები და მოზარდები

ოკრევუსი არ გამოიყენება ბავშვებსა და 18 წლის ასაკამდე მოზარდებში. ამის მიზეზი ის არის, რომ ამ ასაკობრივ ჯგუფში ოკრევუსი შესწავლილი არ არის.

სხვა მედიკამენტები და ოკრევუსი

უთხარით თქვენს ექიმს, თუ თქვენ ღებულობთ, ახლახან მიიღეთ, ან შესაძლოა მიიღოთ ნებისმიერი სხვა მედიკამენტი.

კერძოდ, უთხარით თქვენს ექიმს, თუ:

• · ოდესმე მიგიღიათ, ახლა ღებულობთ ან გეგმავთ მიიღოთ იმუნურ სისტემაზე

მოქმედი მედიკამენტები - როგორიცაა ქიმიოთერაპიული პრეპარატები, იმუნოდეპრესანტები ან გაფანტული სკლეროზის სამკურნალო სხვა პრეპარატები. ამ მედიკამენტებმა ოკრევუსთან ერთად შესაძლოა ძალზე ძლიერად იმოქმედონ იმუნურ სისტემაზე. თქვენმა ექიმმა შესაძლოა დააყოვნოს თქვენი ოკრევუსით მკურნალობა, ან გთხოვოთ ამ სხვა მედიკამენტების შეწყვეტა ოკრევუსით მკურნალობის დაწყებამდე.

• · ღებულობთ მაღალი არტერიული წნევის საწინააღმდეგო მედიკამენტებს . ამის მიზეზი ის არის, რომ ოკრევუსმა შესაძლოა გამოიწვიოს არტერიული წნევის დაქვეითება. თქვენმა ექიმმა შესაძლოა გთხოვოთ ოკრევუსის ყოველი ინფუზიის წინ 12 საათით ადრე მაღალი არტერიული წნევის საწინააღმდეგო მედიკამენტების შეწყვეტა.

თუ ზემოთ ჩამოთვლილიდან რომელიმე გეხებათ (ან თუ არ ხართ დარწმუნებული), ოკრევუსის მიღებამდე გაესაუბრეთ თქვენს ექიმს.

ორსულობა

• · თუ ხართ ორსული, ფიქრობთ რომ შეიძლება იყოთ ორსულად, ან გეგმავთ დაორსულებას, ამ მედიკამენტის მიღებამდე მიმართეთ თქვენს ექიმს რჩევისავის. ამის მიზეზი ის არის, რომ ოკრევუსმა შესაძლოა გაიაროს პლაცენტა და გავლენა იქონიოს თქვენს ბავშვზე.
• · არ გამოიყენოთ ოკრევუსი თუ ხართ ორსულად, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა ეს საკითხი ექიმთან განხილულია. თქვენი ექიმი შეაფასებს ოკრევუსით მკურნალობის სარგებელს და თქვენი ბავშვისთვის არსებულ რისკებს.
• · თქვენი ბავშვის აცრამდე, გაესაუბრეთ თქვენს ექიმს.

კონტრაცეფცია ქალებისთვის

ქალებს, რომლებსაც შეუძლიათ დაორსულება, უნდა მიიღონ კონტრაცეფცია:

• · ოკრევუსით მკურნალობის პერიოდში და
• · ოკრევუსის ბოლო ინფუზიიდან 4 თვის განმავლობაში

ძუძუთი კვება

ოკრევუსის გამოყენება შესაძლებელია ძუძუთი კვების პერიოდში. თუ ღებულობთ ოკრევუსს, გაესაუბრეთ თქვენს ექიმს თქვენი ბავშვის გამოკვების საუკეთესო გზების შესახებ.

ავტომანქანის მართვა და მანქანა-დანადგარების გამოყენება

უცნობია, შეუძლია თუ არა ოკრევუსს იმოქმედოს ავტომანქანის მართვის, ან ინსტრუმენტების და მანქანა-დანადგარების გამოყენების უნარზე.
თქვენი ექიმი გეტყვით, შეუძლია თუ არა თქვენს გაფანტულ სკლეროზს იმოქმედოს ავტომანქანის მართვის, ან ინსტრუმენტების და მანქანა-დანადგარების უსაფრთხოდ გამოყენების უნარზე.

ოკრევუსი შეიცავს ნატრიუმს

ეს მედიკამენტი თითოეულ დოზაზე შეიცავს 1 მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ), ანუ ის ნატრიუმს პრაქტიკულად არ შეიცავს.

3. როგორ მიიღება ოკრევუსი

ოკრევუსს გაგიკეთებთ ექიმი ან ექთანი, რომლებსაც პაციენტების ამ პრეპარატით მკურნალობის გამოცდილება აქვთ.
ისინი ყურადღებით დაგაკვირდებიან პრეპარატის მიღების განმავლობაში. ეს საჭიროა იმისათვის, რომ არ გამორჩეთ გვერდითი მოვლენების განვითარება. ოკრევუსი ყოველთვის გაგიკეთდებათ წვეთოვანი გადასხმის (ინტრავენური ინფუზიის) სახით.

მედიკამენტები , რომლებსაც მიიღებთ ოკრევუსის ინფუზიამდე

ოკრევუსის ინფუზიის გაკეთებამდე, თქვენ მიიღებთ სხვა მედიკამენტებს, შესაძლო გვერდითი მოვლენების, მაგ. ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების თავიდან აცილების ან შემცირების მიზნით (ინფორმაციის მისაღებად ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების შესახებ იხილეთ ქვეთავები 2 და 4).

თქვენ მიიღებთ კორტიკოსტეროიდულ და ანტიჰისტამინურ პრეპარატებს ყოველი ინფუზიის წინ და შესაძლოა ასევე მიიღოთ სიცხის დამწევი საშუალება.

რა რაოდენობით და რა სიხშირით მიიღებთ ოკრევუსს

თქვენ მიიღებთ 600მგ ოკრევუსის მთლიან დოზას 6 თვეში ერთხელ.

• · ოკრევუსის პირველი 600 მგ-იანი დოზა გაგიკეთდებათ ორი ცალ-ცალკე ინფუზიის სახით (თითოეული 300 მგ) 2 კვირის შუალედით. თითოეული ინფუზიის ხანგრძლივობა დაახლოებით 2 საათი და 30 წუთია.
• · ოკრევუსის მომდევნო 600 მგ-იანი დოზები გაგიკეთდებათ ერთი ინფუზიის სახით. მომდევნო ინფუზიის სიჩქარიდან გამომდინარე, თითოეული ინფუზიის ხანგრძლივობა იქნება დაახლოებით 3 საათი და 30 წუთი, ან 2 საათი.

როგორ მიიღება ოკრევუსი

• · ოკრევუსს გაგიკეთებთ თქვენი ექიმი ან ექთანი. ოკრევუსი გაგიკეთდებათ ვენაში გადასხმის (ინტრავენური ინფუზიის) სახით.
• · ოკრევუსის ინფუზიის განმავლობაში და ინფუზიის დამთავრებიდან მინუმუმ 1 საათის განმავლობაში ჩაგიტარდებათ მკაცრი მონიტორინგი. ამის მიზეზი ის არის, რომ შესაძლოა განვითარდეს რაიმე სახის გვერდით მოვლენა, მაგ. ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქცია. ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციის განვითარების შემთხვევაში, გამომდინარე ამ რეაქციის სიმძიმიდან, შესაძლოა ინფუზიის სიჩქარის შემცირება, ინფუზიის დროებით შეჩერება, ან საბოლოოდ შეწყვეტა დაგჭირდეთ (ინფორმაციის მისაღებად ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების შესახებ იხილეთ ქვეთავები 2 და 4).

თუ ოკრევუსის ინფუზია გამოტოვეთ

• · ოკრევუსის ინფუზიის გამოტოვების შემთხვევაში, გაესაუბრეთ თქვენს ექიმს ინფუზიის რაც შეიძლება მალე დანიშვნის თაობაზე. არ დაელოდოთ თქვენს მომდევნო გეგმიურ ინფუზიას.
• · ოკრევუსიდან მაქსიმალური სარგებლის მისაღებად მნიშვნელოვანია, რომ ყოველი ინფუზია შესაბამის დანიშნულ დროს მიიღოთ.

თუ ოკრევუსით მკურნალობას შეწყვეტთ

• · მნიშვნელოვანია მკურნალობა გააგრძელოთ მანამ, სანამ თქვენ და თქვენი ექიმი თვლით რომ ის თქვენ გშველით.
• · ზოგიერთი გვერდითი მოვლენა შესაძლოა უკავშირდებოდეს B უჯრედების რაოდენობის დაქვეითებას. ოკრევუსით მკურნალობის შეწყვეტის შემდგომ, შესაძლოა რაღაც პერიოდი გქონდეთ გვერდითი მოვლენები მანამ, სანამ თქვენი B უჯრედების რაოდენობა ნორმას დაუბრუნდება. თქვენი სისხლის B უჯრედები თანდათანობით დაუბრუნდებიან ნორმალურ მაჩვენებელს. ამას შესაძლოა ექვსი თვიდან ორწელიწად-ნახევრამდე, იშვიათ შემთხვევებში კი რამოდენიმე წელიწადი დასჭირდეს.
• · ნებისმიერი სხვა მედიკამენტით მკურნალობის დაწყებამდე, უთხარით თქვენს ექიმს, როდის გაგიკეთდათ ოკრევუსის ბოლო ინფუზია.

ამ მედიკამენტზე არსებული დამატებითი კითხვების შემთხვევაში, მიმართეთ ექიმს.

4. შესაძლო გვერდითი მოვლენები

ისევე, როგორც ყველა სხვა მედიკამენტი, ეს მედიკამენტიც იწვევს გვერდით მოვლენებს, თუმცა ისინი ყველა პაციენტს არ უვითარდება.

ოკრევუსის გამოყენებისას აღნიშნული იყო შემდეგი გვერდითი მოვლენები:

სერიოზული გვერდითი მოვლენები :

ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები

• · ოკრევუსით მკურნალობის ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენები ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციებია (ყველაზე ხშირი: შეიძლება განუვითარდეს 10 ადამიანიდან 1-ზე მეტს). შემთხვევათა უმრავლესობაში ვითარდება მსუბუქი რეაქციები, მაგრამ შესაძლებელია სერიოზული რეაქციების განვითარებაც.
• · დაუყოვნებლივ უთხარით თქვენს ექიმს ან ექთანს , თუ ინფუზიის დროს , ან ინფუზიიდან 24 საათის განმავლობაში აღგენიშნებათ ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების რაიმე ნიშნები ან სიმპტომები .

სიმპტომების არასრული ჩამონათვალია:

- კანის ქავილი

- გამონაყარი

- ჭინჭრის ციება

- კანის სიწითლე

- ყელის გაღიზიანება ან ტკივილი

- ჰაერის უკმარისობა

- ყელის შეშუპება

- წამოხურება

- არტერიული წნევის დაქვეითება

- ცხელება

- დაღლილობის შეგრძნება

- თავის ტკივილი

- თავბრუსხვევა

- გულისრევის შეგრძნება (გულისრევა)

- გულისცემის აჩქარება.

• · თუ გაქვთ ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქცია, მის სამკურნალოდ მოგცემენ მედიკამენტებს და შესაძლოა საჭირო გახდეს ინფუზიის შენელება ან შეჩერება. რეაქციის გავლის შემდეგ შესაძლებელია ინფუზიის გაგრძელება. თუ ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქცია სიცოცხლისთვის საშიშია, თქვენი ექიმი სამუდამოდ მოგიხსნით ოკრევუსით მკურნალობას.

ინფექციები

• · ოკრევუსით მკურნალობის პერიოდში შეიძლება უფრო ადვილად დაავადდეთ ინფექციებით. გაფანტული სკლეროზის გამო ოკრევუსით ნამკურნალებ პაციენტებს შემდეგი ინფექციები აღენიშნათ:

- ძალიან ხშირი (შეიძლება ჰქონდეს 10-დან 1-ზე მეტ ადამიანს)

- ყელის ტკივილი და სურდო (ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია)

- გრიპი

- ხშირი (შეიძლება ჰქონდეს 10-დან 1-მდე ადამიანს)

- სინუსების ინფექცია

- ბრონქიტი (ბრონქების ანთება)

- ჰერპესული ინფექცია (ტუჩების ჰერპესი ან სარტყლისებრი ლიქენი)

- კუჭის ან ნაწლავთა ინფექცია (გასტროენტერიტი)

- სასუნთქი გზების ინფექცია

- ვირუსული ინფექცია

- კანის ინფექცია (ცელულიტი)

ზოგიერთი მათგანი შესაძლოა სერიოზული იყოს.

• · დაუყოვნებლივ უთხარით თქვენს ექიმს ან ექთანს, თუ მწვავე ინფექციის ამ ნიშნებიდან რომელიმეს შეამჩნევთ:

- ცხელება ან შემცივნება

- ხველა, რომელიც არ გადის

- ჰერპესი (ანუ ტუჩების ჰერპესი, სარტყლისებრი ლიქენი ან სასქესო ორგანოების ჰერპესი)

სხვა გვერდითი მოვლენები :

ძალიან ხშირი (შეიძლება ჰქონდეს 10-დან 1-ზე მეტ ადამიანს)

• · სისხლის სპეციფიური ცილების (იმუნოგლობულინების) რაოდენობის შემცირება, რომლებიც ხელს უწყობენ ორგანიზმის ინფექციისგან დაცვას

ხშირი (შეიძლება ჰქონდეს 10-დან 1-მდე ადამიანს)

• · გამონადენი თვალიდან, რასაც თან ახლავს ქავილი, სიწითლე და შეშუპება (კონიუქტივიტი)
• · ხველა
• · ცხვირში, ხელში და გულმკერდში სქელი ლორწოს დაგროვება
• · სისხლის თეთრი უჯრედების გარკვეული სახეობის დაბალი მაჩვენებელი (ნეიტროპენია)

უცნობია (ამ გვერდითი მოვლენების განვითარების სიხშირე უცნობია)

• · სისხლის თეთრი უჯრედების რაოდენობის შემცირება, რაც შესაძლოა განვითარდეს მოგვიანებით

გვერდითი მოვლენების მოხსენება

რაიმე სახის გვერდითი მოვლენის განვითარების შემთხვევაში, გაესაუბრეთ თქვენს ექიმს ან ექთანს. ეს მოიცავს ნებისმიერ შესაძლო გვერდით მოვლენებს, რომლებიც ამ ბროშურაში არ არის ჩამოთვლილი. თქვენ ასევე შეგიძლიათ მოახსენოთ გვერდითი მოვლენები უშუალოდ მოხსენების ეროვნული სისტემის საშუალებით. გვერდითი მოვლენების მოხსენებით თქვენ დაეხმარებით დამატებითი ინფორმაციის მიწოდებას წამლის უსაფრთხოების შესახებ.

5. როგორ ინახება ოკრევუსი

ოკრევუსს შენახვაზე პასუხისმგებლები არიან ჯანდაცვის მუშაკები საავადმყოფოში ან კლინიკაში შემდეგი პირობების დაცვით:

• · ეს მედიკამენტი უნდა ინახებოდეს ბაშვებისთვის უხილავ და მიუწვდომელ ადგილზე.
• · დაუშვებელია ამ მედიკამენტის გამოყენება ვადის გასვლის შემდეგ, რომელიც მითითებულია მუყაოს კოლოფზე და ფლაკონის ეტიკეტზე წარწერის „EXP“. შემდეგ. ვადის გასვლის თარიღი გულისხმობს მითითებული თვის ბოლო დღეს.
• · ეს მედიკამენტი უნდა ინახებოდეს მაცივარში (2^oC - 8^oC). დაუშვებელია მისი გაყინვა. სინათლის სხივებისგან დასაცავად, ფლაკონები უნდა ინახებოდნენ მუყაოს კოლოფში.

სანამ თქვენ ოკრევუსს მიიღებთ, საჭიროა მისი განზავება. ოკრევუსს განაზავებს ჯანდაცვის მუშაკი. განზავების შემდგომ, რეკომენდირებულია პროდუქტის დაუყოვნებლივ გამოყენება. თუ პრეპარატის გამოყენება მომზადებისთანავე არ ხდება, მისი გამოყენებამდე შენახვის დრო და პირობები ჯანდაცვის მუშაკის ვალდებულებაა და არ უნდა აღემატებოდეს 24 საათს 2°C - 8°C-ზე შენახვისას და 8 საათს ოთახის ტემპერატურაზე შენახვისას.

არ გადაყაროთ რაიმე სახის წამალი კანალიზაციაში. აღნიშნული ღონისძიებები ხელს შეუწყობს გარემოს დაცვას.

6. შეფუთვის შემადგენლობა და სხვა ინფორმაცია

რას შეიცავს ოკრევუსი

• · აქტიური ნივთიერებაა ოკრელიზუმაბი. თითოეული ფლაკონი შეიცავს 300 მგ ოკრელიზუმაბს 10 მლ-ში 30 მგ/მლ კონცენტრაციაზე.
• · დანარჩენი ინგრედიენტებია ნატრიუმის აცეტატი ტრიჰიდრატი (იხ. ქვეთავი 2 „ოკრევუსი შეიცავს ნატრიუმს), კრისტალური ძმარმჟავა, ტრეალოზას დიჰიდრატი, პოლისორბატი 20 და საინექციო წყალი.

როგორ გამოიყურება ოკრევუსი და შეფუთვის შემადგენლობა

• · ოკრევუსი არის გამჭვირვალე ან ოდნავ ოპალესცენტური, უფერული ან ბაცი ყავისფერი ხსნარი.
• · ის მოწოდებულია საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლი კონცენტრატის სახით.
• · ეს მედიკამენტი ხელმისაწვდომია კოლოფებში, რომლებიც შეიცავენ 1 ან 2 ფლაკონს (ფლაკონები 10 მლ კონცენტრატით). შესაძლოა ყველა ზომის კოლოფი არ იყოს რეგისტრირებული.

სარეგისტრაციო მოწმობის მფლობელი

Roche Registration GmbH

Emil-Barell-Strasse 1

79639 Grenzach-Wyhlen

Germany

ან

F. Hoffmann-La Roche Ltd.

Grenzacherstrasse 124, CH-4058

Basel, Switzerland

მწარმოებელი

დამზადებულია კომპანიისთვის F. Hoffmann - La Roche Ltd. შვეირაცია, კომპანიის მიერ Roche Diagnostics GmbH Mannheim, გერმანია

ამ მედიკამენტთან დაკავშირებით არსებული ნებისმიერი სხვა ინფორმაციისთვის, დაუკავშირდით სარეგისტრაციო მოწმობის მფლობელის ადგილობრივ წარმომადგენელს.

ამ ბროშურის ბოლო რედაქტირების თარიღია 2025 წლის თებერვალში

ინფორმაციის სხვა წყაროები

დეტალური ინფორმაცია ამ მედიკამენტის შესახებ ხელმისაწვდომია ევროპის წამლის სააგენტოს ვებგვერდზე: http://www.ema.europa.eu.

გაცემის წესი - ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.

შემდეგი ინფორმაცია განკუთვნილია მხოლოდ ჯანდაცვის მუშაკებისთვის :

დამატებით ინფორმაციის მისაღებად წაიკითხეთ სამკურნალო პრეპარატის მოკლე დახასიათება.

ბიოლოგიური სამედიცინო პროდუქტების მოკვლევადობის გასაუმჯობესებლად, გამოყენებული პროდუქტის სახელი და სერიის ნომერი გარკვევით უნდა ჩაიწეროს.

დოზირების რეჟიმი

• · საწყისიდოზა

საწყისი 600 მგ დოზა შეჰყავთ ორი ცალკეული ინტრავენური ინფუზიის სახით; პირველი ინფუზია - 300 მგ, მეორე ინფუზია - 300 მგ 2 კვირის შემდეგ.

• · მომდევნოდოზები

ოკრელიზუმაბის მომდევნო დოზების შეყვანა ხდება ერთი 600 მგ ინტრავენური ინფუზიის სახით 6 თვეში ერთხელ (იხ. ცხრილი 1). პირველი მომდევო 600 მგ დოზა უნდა გაკეთდეს საწყისი დოზის პირველი ინფუზიიდან ექვსი თვის შემდეგ. ოკრელიზუმაბის თითოეულ დოზას შორის შუალედი მინიმუმ 5 თვე უნდა იყოს.

სურათი 1 : ოკრევუსის დოზა და გრაფიკი

ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების მართვა ინფუზიამდე

• · მკურნალობა უნდა დაიწყოს და ზედამხედველობა გაუწიოს გამოცდილმა ჯანდაცვის მუშაკმა, რომელსაც აქვს შესაბამისი წვდომა ისეთი მძიმე რეაქციების მართვის სამედიცინო სერვისებზე, როგორიცაა ინფუზიასთან დაკავშირებული, ჰიპერსენსიტიურობის და/ან ანაფილაქსიური რეაქციები.

• · პრემედიკაცია ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების პროფილაქტიკის მიზნით

ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების სიხშირის და სიმძიმის შემცირების

მიზნით, ოკრელიზუმაბის ყოველი ინფუზიის წინ უნდა გაკეთდეს შემდეგი ორი სახის პრემედიკაცია:

- 100 მგ მეთილპრედნიზოლონი (ან მისი ეკვივალენტი) ინტრავენურად, დაახლოებით 30 წუთით ადრე ყოველი ინფუზიის წინ;

- ანტიჰისტამინური პრეპარატები დაახლოებით 30-60 წუთით ადრე ყოველი ინფუზიის წინ;

გარდა ამისა, შესაძლოა ჩატარდეს პრემედიკაცია სიცხის დამწევი საშუალებით (მაგ. პარაცეტამოლი) ყოველ ინფუზიამდე დაახლოებით 30-60 წუთით ადრე.

• · ინტრავენური ინფუზიების დროს, შესაძლოა განვითარდეს ჰიპოტენზია, როგორც ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების სიმპტომი. ამიტომ ოკრევუსის ყოველი ინფუზიის წინ საჭირო იქნება ანტიჰიპერტენზიული მკურნალობის 12 საათით შეჩერება. პაციენტები გულის შეგუბებითი უკმარისობის (ნიუ-იორკის გულის ასოციაცია III & IV) ანამნეზით შესწავლილი არ იყვნენ.

განზავების ინსტრუქციები

• · პროდუქტი უნდა მოამზადოს ჯანდაცვის მუშაკმა ასეპტიკის ტექნიკის დაცვით. არ შეანჯღრიოთ ფლაკონი. განზავებული საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად გამოყენებული უნდა იყოს სტერილური ნემსი და შპრიცი.
• · პროდუქტი მხოლოდ ერთჯერადი გამოყენებისთვისაა განკუთვნილი.
• · კონცენტრატი შესაძლოა შეიცავდეს უწვრილეს ნახევრად გამჭვირვალე და/ან რეფრაქტერულ ნაწილაკებს, რაც აძლიერებს პრეპარატის ოპალესცენციას. არ გამოიყენოთ ხსნარი, თუ ის გაუფერულებულია, ან თუ შეიცავს უცხო სხეულებს ჩანართების სახით.
• · სამკურნალო საშუალება ორგანიზმში შეყვანის წინ უნდა განზავდეს. ინტრავენურად შესაყვანი ხსნარი მზადდება კონცენტრატის საინფუზიო პაკეტში განზავებით, რომელიც შეიცავს ნატრიუმის ქლორიდის იზოტონურ 9 მგ/დლ (0.9%)-იან საინფუზიო ხსნარს (300მგ/250მლ ან 600მგ/500მლ), რის შედეგად მიიღება ოკრელიზუმაბის საბოლოო კონცენტრაცია - დაახლოებით 1.2 მგ/მლ.
• · განზავებული საინფუზიო ხსნარი შეყვანილი უნდა იქნას 0.2 ან 0.22-მიკრონიანი საინფუზიო ფილტრის მქონე საინფუზიო სისტემის საშუალებით.
• · ინტრავენური ინფუზიის დაწყებამდე, საინფუზიო პაკეტის შიგთავსი გარკვეული დროით უნდა დაყოვნდეს ოთახის ტემპერატურაზე, რათა თავიდან იქნას აცილებული ორგანიზმში ძალიან დაბალი ტემპერატურის ხსნარის შეყვანით გამოწვეული ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქცია.

შეყვანის მეთოდი

• · განზავების შემდეგ, სამკურნალო პრეპარატი ორგანიზმში შეჰყავთ ინტრავენური ინფუზიით სპეციალური კათეტერის გამოყენებით.
• · ინფუზიები არ უნდა გაკეთდეს ინტრავენური ნაკადური ან ინტრავენური ბოლუსური გადასხმის სახით.

ცხრილი 1: დოზა და გრაფიკი

		შესაყვანი ოკრელიზუმაბის რაოდენობა	ინფუზიის გაკეთების ინსტრუქცია
საწყისი დოზა (600 მგ ) იყოფა 2 ინფუზიად	ინფუზია 1	300 მგ 250 მლ-ში	· დაიწყეთ ინფუზია 30 მლ/სთ სიჩქარით 30 წუთის განმავლობაში · სიჩქარის გაზრდა შესაძლებელია ყოველ ჯერზე 30 მლ/სთ-ით 30 წუთში ერთხელ, მაქსიმალურ 180 მლ/სთ სიჩქარემდე. · ყოველი ინფუზია უნდა ჩატარდეს დაახლოებით 2.5 საათის განმავლობაში.
	ინფუზია 2 (2 კვირის შემდეგ)	300 მგ 250 მლ-ში
მომდევნო დოზები (600 მგ ) ერთი ინფუზია 6 თვეში ერთხელ	ვარიანტი 1 დაახლოებით 3.5 საათის ხანგრძლიობის ინფუზია	600 მგ 500 მლ-ში	· დაიწყეთ ინფუზია 40 მლ/სთ სიჩქარით 30 წუთის განმავლობაში · სიჩქარის გაზრდა შესაძლებელია ყოველ ჯერზე 40 მლ/სთ-ით 30 წუთში ერთხელ, მაქსიმალურ 200 მლ/სთ სიჩქარემდე · ყოველი ინფუზია უნდა ჩატარდეს დაახლოებით 3.5 საათის განმავლობაში.
	ან
	ვარიანტი 2 დაახლოებით 2 საათის ხანგრძლიობის ინფუზია	600 მგ 500 მლ-ში	· დაიწყეთ ინფუზია 100 მლ/სთ სიჩქარით პირველი 15 წუთის განმავლობაში · გაზარდეთ ინფუზიის სიჩქარე 200 მლ/სთ-მდე მომდევნო 15 წუთის განმავლობაში · გაზარდეთ ინფუზიის სიჩქარე 250 მლ/სთ-მდე მომდევნო 30 წუთის განმავლობაში · გაზარდეთ ინფუზიის სიჩქარე 300 მლ/სთ-მდე დარჩენილი 60 წუთის განმავლობაში · თითოეული ინფუზია უნდა ჩატარდეს დაახლოებით 2 საათის განმავლობაში.

ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების მართვა ინფუზიის დროს და ინფუზიის შემდეგ

საჭიროა პაციენტების მონიტორინგი ინფუზიის განმავლობაში და ინფუზიის დამთავრებიდან მინიმუმ ერთი საათი.

ინფუზიის განმავლობაში

• · ინფუზიის ცვლილება ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების შემთხვევაში

ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების შემთხვევაში ნებისმიერი ინფუზიის დროს, იხ. შემდეგი ცვლილებები

ინფუზიასთანდაკავშირებულისიცოცხლისთვისსაშიშირეაქციები

თუ ინფუზიის დროს აღინიშნება ინფუზიასთან დაკავშირებული სიცოცხლისთვის საშიში ან შრომისუუნარობის გამომწვევი რეაქციები, მაგ. მწვავე ჰიპერმგრძნობელობა, ან მწვავე რესპირატორული დისტრესის სინდრომი, ინფუზია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და პაციენტს ჩაუტარდეს შესაბამისი მკურნალობა. ამ პაციენტებს ინფუზია პერმანენტულად უნდა მოეხსნათ (იხ. ქვეთავი 4.3).

ინფუზიასთანდაკავშირებულიმძიმერეაქციები

თუ პაციენტს განუვითარდა ინფუზიასთან დაკავშირებული მძიმე რეაქცია (მაგ. ქოშინი) ან წამოხურება, ცხელება და ყელის ტკივილისგან შემდგარი სიმპტომოკომპლექსი, ინფუზია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და პაციენტს ჩაუტარდეს სიმპტომური მკურნალობა. ინფუზიის განახლება დასაშვებია მხოლოდ ყველა სიმპტომის ალაგების შემდეგ. ინფუზიის განახლებისას საწყისი სიჩქარე უნდა იყოს იმ სიჩქარის ნახევარი, რომლის დროსაც რეაქცია განვითარდა. მომდევნო ახალი ინფუზიების დროს ინფუზიის მოდიფიკაცია საჭირო არ არის, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც პაციენტს ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქცია აქვს.

ინფუზიასთანდაკავშირებულიმსუბუქიანზომიერისიმძიმისრეაქციები

თუ პაციენტს აქვს ინფუზიასთან დაკავშირებული მსუბუქი ან ზომიერი სიმძიმის რეაქცია (მაგ. თავის ტკივილი), ინფუზიის სიჩქარე უნდა შემცირდეს იმ სიჩქარის ნახევრამდე, რომლის დროსაც ეს რეაქცია დაიწყო. შემცირებული სიჩქარე უნდა შენარჩუნდეს მინიმუმ 30 წუთის განმავლობაში. თუ ინფუზია პაციენტისთვის ასატანი იქნება, შესაძლებელია მისი სიჩქარის გაზრდა პაციენტის საწყისი ინფუზიის სიჩქარის გათვალიწინებით. მომდევნო ახალი ინფუზიების დროს ინფუზიის ცვლილება საჭირო არ არის, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც პაციენტს ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქცია აქვს.

• · პაციენტებს, რომლებსაც მძიმე ფილტვისმიერი სიმპტომები აქვთ, მაგ. ბრონქოსპაზმი ან ასთმის გამწვავება, დაუყოვნებლივ და პერმანენტულად უნდა შეუწყდეთ ინფუზია. სიმპტომური მკურნალობის ჩატარების შემდეგ, საჭიროა პაციენტის მონიტორინგი ფილტვისმიერი სიმპტომების ალაგებამდე, რადგან კლინიკური სიმპტომების საწყის გაუმჯობესებას შესაძლოა გაუარესება მოჰყვეს.

• · სიმპტომების თვალსაზრისით, ჰიპერსენსიტიურობა შესაძლოა კლინიკურად ვერ განვასხვაოთ ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციებისგან. თუ ინფუზიის დროს ეჭვი იქნა მიტანილი ჰიპერსენსიტიურობის რეაქციაზე, ინფუზია დაუყოვნებლივ და პერმანენტულად უნდა შეწყდეს.

ინფუზიის შემდგომ

• · პაციენტზე ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციის რაიმე სიმპტომის არსებობაზე დაკვირვება საჭიროა გადასხმის დამთავრების შემდგომ სულ მცირე ერთი საათის განმავლობაში.
• · ექიმებმა უნდა გააფრთხილონ პაციენტები, რომ ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები შესაძლოა გადასხმიდან 24 საათის განმავლობაში განვითარდნენ.

გამოყენების ვადა

გაუხსნელი ფლაკონი

2 წელი

განზავებული ხსნარი ინტრავენური ინფუზიისთვის

• · ქიმიური და ფიზიკური სტაბილურობა ფლაკონის გახსნის შემდეგ შენარჩუნებულია 24 საათის განმავლობაში 2-8°C ტემპერატურაზე და 8 საათის განმავლობაში ოთახის ტემპერატურაზე.
• · მიკრობიოლოგიური თვალსაზრისით, რეკომენდირებულია მომზადებული პროდუქტის დაუყოვნებლივ გამოყენება. თუ პრეპარატის გამოყენება მომზადებისთანავე არ ხდება, მისი გამოყენებამდე შენახვის დრო და პირობები მომხმარებლის ვალდებულებაა და არ უნდა აღემატებოდეს 24 საათს 2°C - 8°C-ზე შენახვისას და 8 საათს ოთახის ტემპერატურაზე შენახვისას, გარდა იმ შემთხვევებისა როცა განზავება მოხდა კონტროლირებულ და ასეპტიურ პირობებში.
• · თუ ინტრავენური ინფუზიის დამთავრება იმავე დღეს ვერ ხდება, დარჩენილი ხსნარი უნდა გადაყაროთ.