ვავეგანი 10% 100მლ ხსნარი
გააზიარე:
ვავეგანი
1. სამკურნალო საშუალების დასახელება
ვავეგანი.
პოვიდონ-იოდი გარეგანი გამოყენების ხსნარი USP.
2. თვისობრივი და რაოდენობრივი შემცველობა
შემადგენლობა:
პოვიდონ-იოდი USP 10% w/v
(იოდის შემცველობა 1% w/v)
დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალისთვის იხილეთ ნაწილი 6.1
3. ფარმაცევტული ფორმა
გარეგანი გამოყენების ხსნარი.
მუქი ყავისფერი სითხე, იოდის დამახასიათებელი სუნით.
4. კლინიკური მახასიათებლები
4.1 თერაპიული ჩვენებები
- ჭრილობის ინფექციების მკურნალობა და პროფილაქტიკა ქირურგიაში, ტრამვატოლოგიაში, კომბუსტიოლოგიაში, სტომატოლოგიაში;
- კანის ბაქტერიული, სოკოვანი და ვირუსული ინფექციების მკურნალობა, სუპერინფექციის პროფილაქტიკა დერმატოლოგიურ პრაქტიკაში;
- ნაწოლების, ტროფიკული წყლულების, დიაბეტური ტერფის მკურნალობა;
- პაციენტების კანისა და ლორწოვანი გარსების დეზინფექცია ოპერაციისთვის, ინვაზიური ელექტროფიზიოლოგიური კვლევებისთვის (პუნქცია, ბიოფსია, ინექციები და ა.შ.) მომზადებისას;
- კანის დეზინფექცია დრენაჟების, კათეტერების, ზონდების გარშემო;
- პირის ღრუს დეზინფექცია სტომატოლოგიური ოპერაციების დროს;
- სამშობიარო არხების დეზინფექცია; „მცირე“ გინეკოლოგიური ოპერაციების ჩატარებისას (ორსულობის ხელოვნური შეწყვეტა, საშვილოსნოსშიდა სპირალის (სშს) შეყვანა, ეროზიისა და პოლიპის კოაგულაცია და ა.შ.).
4.2 დოზირება და ადმინისტრირებისმეთოდი
გარეგანი გამოყენებისათვის
კანის დასამუშავებლად გამოიყენება განუზავებელი სახით, შესაზელად, ჩამოსაბანად ან სველი კომპრესის სახით. სადრენაჟო სისტემებში გამოსაყენებლად 10%-იანი ხსნარს აზავებენ 10-100-ჯერ. თუ მკურნალობის შემდეგ მდგომარეობა არ უმჯობესდება, ან სიმპტომები უარესდება, ან ჩნდება ახალი სიმპტომები, აუცილებელია ექიმთან კონსულტაცია.
გამოიყენეთ მხოლოდ იმ ჩვენებების, გამოყენების მეთოდისა და დოზირების შესაბამისად, რაც მითითებულია გამოყენების ინსტრუქციაში.
ადმინისტრირების მეთოდი:
გარეგანი გამოყენების
4.3 უკუჩვენებები
ვავეგანის ხსნარი არ უნდა იქნას გამოყენებული:
- ჰიპერთირეოზის ან ფარისებრი ჯირკვლის სხვა გამოხატული დარღვევების დროს;
- ჰერპეტიფორმული დერმატიტის დროს (დიურინგის დაავადება);
- რადიოაქტიური იოდის გამოყენებამდე და მის შემდეგ (მკურნალობის დასრულებამდე);
- პოვიდონ იოდის ან პრეპარატის რომელიმე კომპონენტის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის ცნობილ შემთხვევებში.
4.4 სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას
სიფრთხილე უნდა იქნას დაცული პირის ღრუში ვავეგანის გამოყენებისას, რათა თავიდან იქნას აცილებული ასპირაციის რისკი შემდგომი პნევმონიით და სხვა შესაძლო რესპირატორული გართულებებით.
პროდუქტი არ უნდა გადაიყლაპოს.
რეგულარული ან ხანგრძლივი გამოყენება თავიდან უნდა იქნას აცილებული ფარისებრი ჯირკვლის დაავადების მქონე პაციენტებში ან ლითიუმით თერაპიის დროს.
ვავეგანის ხსნარი უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ ზუსტი დიაგნოზის შემდეგ:
- ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში (>5 დღე) და ფართო უბნებზე (მაგ., სხეულის ზედაპირის 10%-ზე მეტი), პაციენტებში:
- მსუბუქი მრავალკვანძოვანი ჩიყვი;
- ფარისებრი ჯირკვლის დაავადების მქონე პაციენტების მკურნალობის შემდეგ;
- და ჰიპერთირეოზისადმი მიდრეკილ პირებში, ანუ ავტონომიური ადენომებით და/ან ფუნქციური ავტომონიით (განსაკუთრებით ხანდაზმულ პაციენტებში), ვინაიდან შემდგომში იოდით გამოწვეული ჰიპერთირეოზის სრულად გამორიცხვა შეუძლებელია. ასეთ შემთხვევებში ექიმმა უნდა აკონტროლოს შესაძლო ჰიპერთირეოზის ადრეული სიმპტომები თერაპიის შეწყვეტიდან 3 თვემდე და, საჭიროების შემთხვევაში, გააკონტროლოს ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქცია;
- უკიდურესად შეზღუდული ზომით ახალშობილებში და მეძუძურ ჩვილებში 6 თვემდე, რადგან ჰიპოთირეოზის რისკი სრულად არ არის გამორიცხული. ვავეგანის ხსნარის გამოყენების შემდეგ უნდა შემოწმდეს ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქცია. ჰიპოთირეოზის შემთხვევაში ადრეული მკურნალობა ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონებით უნდა ჩატარდეს მანამ, სანამ ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქცია არ გახდება ნორმალური. მეძუძური ჩვილის შემთხვევითი პერორალური მიღება თავიდან უნდა იქნას აცილებული.
4.5 ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
მოსალოდნელია, რომ პოვიდონ-იოდი რეაგირებს ცილებთან და სხვადასხვა ორგანულ ნივთიერებებთან, როგორიცაა სისხლი და ჩირქოვანი კომპონენტები. ამ ურთიერთქმედებამ შეიძლება შეაფერხოს ეფექტურობა.
დაჟანგვის შედეგად, ვავეგანის ხსნარის და ფერმენტული ჭრილობის სამკურნალო საშუალებების ერთდროული გამოყენება ასუსტებს ორივე პრეპარატის ფერმენტული კომპონენტების მოქმედების ეფექტს. ეს უკანასკნელი ასევე ეხება წყალბადის ზეჟანგს და ტაუროლიდინს, ასევე ვერცხლის შემცველ სადეზინფექციო საშუალებებს (ვერცხლის იოდიდის წარმოქმნა).
ვავეგანის ხსნარი არ უნდა იქნას გამოყენებული ერთდროულად ან ოქტენიდინზე დაფუძნებული ანტისეპტიკების გამოყენების შემდეგ ან მიმდინარე უბნებზე, რადგან ამ ადგილებში შეიძლება მოხდეს გარდამავალი მუქი ფერის შეცვლა.
პაციენტებში, რომლებიც იღებენ თანმხლები ლითიუმით თერაპიას, თავიდან უნდა იქნას აცილებული ვავეგანის ხსნარის რეგულარული გამოყენება, რადგან, განსაკუთრებით დიდ უბნებზე პოვიდონ-იოდის გამოყენების შემთხვევაში, შეიძლება გამოიწვიოს საჭიროზე მეტი იოდის შეწოვა. გამონაკლის შემთხვევებში, ამან შეიძლება გამოიწვიოს (გარდამავალი) ჰიპოთირეოზი. ამ განსაკუთრებულ სიტუაციაში შეიძლება ასევე განვითარდეს სინერგიული ეფექტი, რადგან ლითიუმმა ასევე შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპოთირეოზი.
ზეგავლენა დიაგნოსტიკურ ტესტებზე
პოვიდონ-იოდის ოქსიდაციური ეფექტის გამო, როდესაც პაციენტებს მკურნალობენ ვიდენის ანტისეპტიკური ხსნარით, სხვადასხვა სადიაგნოსტიკო საშუალებებმა შეიძლება გამოავლინოს ცრუ დადებითი შედეგები (მათ შორის ტოლუიდინი და გუაიაკის ფისოვანი ჰემოგლობინის ან გლუკოზის დასადგენად განავალში ან შარდში).
პოვიდონის გამოყენებისას - ფარისებრი ჯირკვლის მიერ იოდის ათვისება შეიძლება შემცირდეს; ამან შეიძლება ხელი შეუშალოს ფარისებრი ჯირკვლის სკანირებას, PBI (ცილებთან დაკავშირებული იოდის) განსაზღვრას და რადიოიოდის დიაგნოსტიკას და შეუძლებელს გახადოს დაგეგმილი რადიოიოდით თერაპია. ფარისებრი ჯირკვლის ახალი სკანირების ჩატარებამდე უნდა იყოს დაცული პოვიდონ-იოდით მკურნალობის შეწყვეტიდან მინიმუმ 1-2 კვირიანი ლოდინის პერიოდი.
4.6 ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია
ფერტილობა
რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (უსაფრთხოება) უცნობია.
ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში ვავეგანის ხსნარი, ისევე როგორც იოდის შემცველი ყველა პრეპარატი, უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ რისკის/სარგებლის თანაფარდობის ძალიან ფრთხილად შეფასების შემდეგ და უკიდურესად შეზღუდული რაოდენობით. ვავეგანის ხსნარის გამოყენების შემდეგ უნდა მოხდეს ბავშვის ფარისებრი ჯირკვლის მონიტორინგი. ჰიპოთირეოზის შემთხვევაში დაუყოვნებლივ უნდა ჩატარდეს ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონებით მკურნალობა ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის აღდგენამდე (იხ. აგრეთვე ნაწილი 4.3 უკუჩვენებები).
თავიდან უნდა იქნას აცილებული ჩვილის მიერ ვავეგანის ხსნარის შემთხვევითი პერორალური მიღება მეძუძური დედის სხეულის დამუშავებულ ზონასთან კონტაქტის შედეგად (იხ. აგრეთვე ნაწილი 4.3 "უკუჩვენებები"). თუ ვავეგანის ხსნარის გამოყენების ბუნებიდან და მოცულობის გამო მოსალოდნელია იოდის შესამჩნევი შეწოვა, მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული, რომ შედეგად, იოდის შემცველობა შეიძლება გაიზარდოს დედის რძეში (იხ. 5.2 "ფარმაკოკინეტიკური თვისებები" და 5.3 "პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები").
4.7 ზეგავლენა ავტომობილისა და მექანიზმების მართვის უნარზე
ვავეგანის ხსნარი არ ახდენს გავლენას ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე.
4.8 არასასურველი ეფექტები
|
სისტემის ორგანოთა კლასი |
ძალიან ხშირი (≥1/10) |
ხშირი (≥1/100-დან <1/10-მდე) |
არახშირი (≥1/1000-დან <1/100-მდე) |
იშვიათი (≥1/10000-დან <1/1000-მდე) |
ძალიან იშვიათი (<1/10,000) |
უცნობია (არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით) |
|
იმუნური სისტემის დარღვევები |
|
|
|
ჰიპერმგრძნობელობა |
ანაფილაქსიური რეაქციები |
|
|
მეტაბოლური და კვებითი დარღვევები |
|
|
|
|
ჰიპერთირეოზი |
მეტაბოლური აციდოზი
ელექტროლიტების დარღვევა |
|
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები |
|
|
|
დამოკიდებული რუბორი კანის გაღიზიანება ქავილი ვეზიკულები
|
|
|
|
თირკმელებისა და საშარდე გზების დარღვევები |
|
|
|
|
|
თირკმლის უკმარისობა |
|
გამოკვლევები |
|
|
|
|
|
შრატის ოსმოლარობის დარღვევა |
იმუნური სისტემის დარღვევები:
იშვიათი: კანის ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები.
ძალიან იშვიათი: ანაფილაქსიური რეაქციები
მეტაბოლური და კვებითი დარღვევები:
ძალიან იშვიათი: იოდის მნიშვნელოვანი შეწოვა შეიძლება მოხდეს ვავეგანის ხსნარის ხანგრძლივი გამოყენებისას კანის დიდ უბნებზე, ჭრილობებზე ან დამწვრობაზე. ძალიან იშვიათად, მიდრეკილ პაციენტებს შეიძლება განუვითარდეთ იოდით გამოწვეული ჰიპერთირეოზი.
სიხშირე უცნობია: პოვიდონის - იოდის უფრო დიდი რაოდენობით შეწოვის შემდეგ (მაგ. დამწვრობის სამკურნალოდ), აღწერილია ელექტროლიტებისა და შრატის ოსმოლარობის (დამატებითი) დარღვევები, აგრეთვე მძიმე მეტაბოლური აციდოზი.
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები:
იშვიათი: დაგვიანებული კონტაქტური ალერგიის რეაქციები, რომლებიც შეიძლება გამოიხატოს ქავილის, კანის გაწითლების, ვეზიკულების სახით. დაფიქსირდა კანის გაღიზიანება წინასაოპერაციო დეზინფექციის შემდეგ.
თირკმელების და საშარდე გზების დარღვევები:
სიხშირე უცნობია: პოვიდონ-იოდის უფრო დიდი რაოდენობით შეწოვის შემდეგ (მაგ. დამწვრობის სამკურნალოდ) აღწერილია თირკმლის უკმარისობა.
გამოკვლევები:
სიხშირე უცნობია: პოვიდონ-იოდის უფრო დიდი რაოდენობით შეწოვის შემდეგ (მაგ. დამწვრობის სამკურნალოდ) აღწერილია შრატის ოსმოლარობის დარღვევები.
4.9 ჭარბი დოზირება
ა) ინტოქსიკაციის სიმპტომები
დიდი რაოდენობით პოვიდონი-იოდის უნებლიე პერორალური მიღების შემდეგ, იოდით მწვავე ინტოქსიკაციის სიმპტომები შეიძლება გამოვლინდეს, როგორიცაა მუცლის ტკივილი და კრუნჩხვები, გულისრევა, ღებინება, დიარეა, დეჰიდრატაცია, არტერიული წნევის დაქვეითება (მუდმივი), კოლაფსისკენ მიდრეკილება, ეპიგლოტიტი, ჰემორაგიული დიათეზი (ლორწოვანი გარსები და თირკმელები), ციანოზი, თირკმელების დაზიანება (მწვავე მილაკოვანი ნეკროზი ანურიამდე [1-3 დღის შემდეგ]), პარასთეზია, ცხელება და ფილტვების შეშუპება. იოდის ხანგრძლივი გადაჭარბებული მიღების შემდეგ, სიმპტომების სახით შეიძლება გამოვლინდეს ჰიპერთირეოზი, ტაქიკარდია, მოუსვენრობა, ტრემორი და თავის ტკივილი.
ინტოქსიკაციის სიმპტომები მოხსენებულია ლიტერატურაში 10 გ-ზე მეტი პოვიდონ-იოდის მიღების შემდეგ.
ბ) თერაპიული ღონისძიებები ინტოქსიკაციის შემთხვევების სამკურნალოდ
სახამებლისა და პროტეინის შემცველი საკვების დაუყოვნებელი მიღება, როგორიცაა სიმინდის ფქვილი შერეული რძეში ან წყალში, ან კუჭის ამორეცხვა 5% ნატრიუმის თიოსულფატის ხსნარით ან სახამებლის სუსპენზიით.
მას შემდეგ, რაც აბსორბცია უკვე მოხდა, შრატში იოდის ტოქსიკური კონცენტრაცია შეიძლება ეფექტურად შემცირდეს პერიტონეალური დიალიზით ან ჰემოდიალიზით. ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქცია გულდასმით უნდა შემოწმდეს კლინიკურად, რათა გამოირიცხოს ან ადრეულად გამოავლინოს იოდით გამოწვეული შესაძლო ჰიპერთირეოზი.
შემდგომი თერაპია ტარდება საჭიროებისამებრ სხვა შესაძლო არსებული სიმპტომების სამკურნალოდ, როგორიცაა, მაგალითად, მეტაბოლური აციდოზი და თირკმლის დისფუნქცია.
გ) იოდით გამოწვეული ჰიპერთირეოზის მკურნალობა
იოდით გამოწვეული ჰიპერთირეოზის (შესაძლო გვერდითი მოვლენა მიდრეკილ პაციენტებში, აგრეთვე 4.3. „უკუჩვენებები“) მკურნალობა ტარდება კლინიკური ჩვენებების მიხედვით. მსუბუქმა ფორმებმა შეიძლება არ მოითხოვოს მკურნალობა, გამოხატულმა ფორმებმა შეიძლება მოითხოვოს ანტითირეოიდული მედიკამენტოზური თერაპია (რომელიც ეფექტურია მხოლოდ დაგვიანების შემდეგ). ყველაზე მძიმე შემთხვევებში (თირეოტოქსიური კრიზისი) შეიძლება საჭირო გახდეს ინტენსიური თერაპია, პლაზმაფერეზი ან თირეოიდექტომია.
5. ფარმაკოლოგიური თვისებები
5.1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: დერმატოლოგიური, ანტისეპტიკური და სადეზინფექციო საშუალებები
ათქ კოდი: D08AG02
პოვიდონ-იოდის კომპლექსი აქტიურია 2-დან 7-მდე pH მნიშვნელობებზე. მიკრობიოციდური ეფექტი ეფუძნება თავისუფალი, არაკომპლექსურად შეკრული იოდის ფრაქციას, რომელიც გამოიყოფა წყალზე დაფუძნებულ მალამოებში ან პოვიდონ-იოდის კომპლექსიდან ხსნარებში, როგორც ეს განსაზღვრულია წონასწორობის რეაქციაში. ამრიგად, პოვიდონ-იოდის კომპლექსი გარკვეულწილად არის იოდის საცავი, რომელიც ათავისუფლებს ელემენტარულ იოდს მდგრადი გზით და, შესაბამისად, უზრუნველყოფს ეფექტური თავისუფალი იოდის მუდმივ კონცენტრაციას. პოვიდონის კომპლექსთან შეკავშირების შედეგად იოდის ადგილობრივი გამაღიზიანებელი თვისებები მცირდება იოდის ალკოჰოლურ ხსნარებთან შედარებით.
თავისუფალი იოდი რეაგირებს, როგორც ძლიერი ჟანგვის აგენტი, ძირითადად მოლეკულურ დონეზე უჯერი ცხიმოვანი მჟავებით, ასევე ამინომჟავების ადვილად დაჟანგვადი SH- ან OH- ჯგუფებთან ფერმენტებში და მიკროორგანიზმების სტრუქტურულ ელემენტებში. მოქმედების ეს არასპეციფიკური მექანიზმი ხსნის პოვიდონ-იოდის ყოვლისმომცველ ეფექტურობას ადამიანის პათოგენების ფართო სპექტრის მიმართ, როგორიცაა გრამდადებითი და გრამუარყოფითი ბაქტერიები, მიკობაქტერიები, სოკოები (განსაკუთრებით კანდიდა), მრავალი ვირუსი და ზოგიერთი პროტოზოვა. ბაქტერიული სპორები და ზოგიერთი ტიპის ვირუსი, როგორც წესი, ინაქტივირებულია მხოლოდ ადეკვატური მასშტაბით ხანგრძლივი ზემოქმედების შემდეგ.
პოვიდონ-იოდის მიმართ რეზისტენტობის სპეციფიკური პირველადი ფორმები, აგრეთვე რეზისტენტობის მეორადი ფორმების ფორმირება ხანგრძლივი გამოყენებისას მოსალოდნელი არ არის.
5.2 ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
პოვიდონ-იოდის გამოყენების შემდეგ გასათვალისწინებელია იოდის შეწოვის შესაძლებლობა. ეს დამოკიდებულია მკურნალობის ბუნებასა და ხანგრძლივობაზე, ასევე გამოყენებული ოდენობაზე. დაუზიანებელ კანზე გამოყენების შემდეგ იოდის მხოლოდ ძალიან მცირე რაოდენობა შეიწოვება. იოდის შესამჩნევი შეწოვა შეიძლება მოხდეს ლორწოვან გარსებზე, კანის დიდ უბნებზე, ჭრილობის ან დამწვრობის ზედაპირებზე პოვიდონ-იოდის პრეპარატების ხანგრძლივი გამოყენების შემდეგ და განსაკუთრებით სხეულის ხვრელის დაბანის შემდეგ. ამის შედეგად სისხლში იოდის მომატებული კონცენტრაცია ჩვეულებრივ გარდამავალია. ჯანმრთელი ფარისებრი ჯირკვლის მქონე ადამიანებში იოდის გაზრდილი დონე არ იწვევს ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონის სტატუსის კლინიკურად მნიშვნელოვან ცვლილებებს. თუ იოდის მეტაბოლიზმი ნორმალურია, იოდის გამოყოფა თირკმელებით იზრდება.
პოვიდონის შეწოვა და, უფრო მეტად, პოვიდონის თირკმელებით ელიმინაცია დამოკიდებულია ნარევის საშუალო მოლეკულურ წონაზე. მოსალოდნელია 35,000-დან 50,000-მდე მოლეკულური მასის შეკავება რეტიკულოჰისტიოციტურ სისტემაში. პოვიდონის დაგროვება ორგანიზმში და სხვა ცვლილებები, რომლებიც შეიძლება გამოვლინდეს პოვიდონის შემცველი მედიკამენტების ინტრავენური ან კანქვეშა შეყვანის შემდეგ, არ ხდება პოვიდონი-იოდის ადგილობრივი გამოყენების შემდეგ.
5.3 პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები
არაკლინიკური მონაცემები არ მიუთითებს კონკრეტულ საფრთხეზე ადამიანებისთვის მწვავე ტოქსიკურობის, ქრონიკული ტოქსიკურობისა და მუტაგენურობის ჩვეულებრივი კვლევების საფუძველზე. პოვიდონ-იოდის კანცეროგენურობის გრძელვადიანი კვლევები არ ჩატარებულა.
იოდის უნარის გამო, რომ გადალახოს პლაცენტური ბარიერი და ნაყოფის მგრძნობელობა იოდის ფარმაკოლოგიური დოზების მიმართ, თავიდან უნდა იქნას აცილებული ორსულობის დროს იოდის დიდი რაოდენობით შესაძლო შეწოვა. იოდი უფრო მეტად გროვდება რძეში, ვიდრე შრატში, ამიტომ პოვიდონ-იოდი უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ ლაქტაციის პერიოდში რისკის/სარგებლის თანაფარდობის ფრთხილად შეფასების შემდეგ.
6. ფარმაცევტული მახასიათებლები
6.1 დამხმარე ნივთიერებების სია
გლიცერინი, დინატრიუმის ჰიდროგენ ფოსფატი უწყლო, ლიმონმჟავას მონოჰიდრატი, გასუფთავებული წყალი.
6.2 შეუთავსებლობა
პოვიდონ-იოდი შეუთავსებელია შემამცირებელ საშუალებებთან, ალკალოიდის მარილებთან, ტანინის მჟავასთან, სალიცილის მჟავასთან, ვერცხლის, ვერცხლისწყლის და ბისმუტის მარილებთან, ტაუროლიდინთან და წყალბადის ზეჟანგთან (იხ. აგრეთვე 4.5. "ურთიერთქმედება სხვა მედიკამენტებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები").
6.3 შენახვის ვადა
36 თვე
6.4 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას
შეინახეთ მშრალ, სინათლისაგან დაცულ ადგილას 25°С-ზე დაბალ ტემპერატურაზე.
შეინახეთ ბავშვებისგან მოშორებით. არ გაიყინოთ.
6.5 შეფუთვის შიგთავსი
გარეგანი გამოყენების ხსნარი 100 მლ მინის ბოთლში. ასეთი ერთი ბოთლი შეფუთულია მუყაოს კოლოფში ინსტრუქციასთან ერთად.
6.6 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები განადგურებისა და სხვა დამუშავებისას
არ საჭიროებს განსაკუთრებულ მოთხოვნებს.
გაცემის რეჟიმი
ფარმაცევტულიპროდუქტისჯგუფი -III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე
7. სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი
შპს ნეო უნივერსი
18 კვარტალი, ნორმანის გზა 53, გრინვიჩის ცენტრის ბიზნეს პარკი,
ლონდონი, ინგლისი, SE10 9QF,
გაერთიანებული სამეფო.











