ესომეპრაზოლ(ეზოტრიკი)40მგ#1ფლ

ეზოტრიკი 40

გამოყენების ინსტრუქცია

მხოლოდ რეგისტრირებული ექიმის მიერ ან საავადმყოფოში ან ლაბორატორიაში გამოყენებისთვის 

შემადგენლობა

თითო ფლაკონი შეიცავს:

ეზომეპრაზოლის ნატრიუმი

ეზომეპრაზოლის ეკვივალენტური 40 მგ

(შესაბამისად ბუფერული).

ჩვენებები

თერაპიულიჩვენებები

ეზომეპრაზოლის ნატრიუმი საინექციო ნაჩვენებია მოზრდილებში შემდეგ შემთხვევებში:

• კუჭის ანტისეკრეტორული მკურნალობა, როდესაც პერორალურად მიღება შეუძლებელია, როგორიც არის:

-          გასტროეზოფაგური რეფლუქსური დაავადება (GERD) ეზოფაგიტის და/ან რეფლუქსის მწვავე სიმპტომების მქონე პაციენტებში;

-          კუჭის წყლულის შეხორცება, რაც დაკავშირებულია ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატებით (ასაპ) მკურნალობასთან;

-          ასაპ-ით მკურნალობასთან დაკავშირებული კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულის პროფილაქტიკა რისკის ქვეშ მყოფ პაციენტებში;

-          მწვავე სისხლდენით მიმდინარე კუჭის ან თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულის დროს თერაპიული ენდოსკოპიის შემდეგ განმეორებითი სისხლდენის პროფილაქტიკა.

ეზომეპრაზოლის ნატრიუმი საინექციო ნაჩვენებია 1-18 წლის ბავშვებში და მოზარდებში შემდეგ შემთხვევებში:

• კუჭის ანტისეკრეტორული მკურნალობა, როდესაც პერორალურად მიღება შეუძლებელია, როგორიც არის:

-          გასტროეზოფაგური რეფლუქსური დაავადება (GERD) ეროზიული რეფლუქსური ეზოფაგიტის და/ან რეფლუქსის მწვავე სიმპტომების მქონე პაციენტებში.

დოზირება და მიღების მეთოდი

მოზრდილები

კუჭის ანტისეკრეტორული მკურნალობა, როდესაც პერორალურად მიღება შეუძლებელია

პაციენტებს, რომლებიც ვერ ღებულობენ პერორალურ პრეპარატებს, შეიძლება ჩაუტარდეთ პარენტერალური მკურნალობა 20-40 მგ-ით დღეში ერთხელ. რეფლუქსური ეზოფაგიტის მქონე პაციენტების მკურნალობა უნდა მოხდეს 40 მგ-ით დღეში ერთხელ. პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ სიმპტომური მკურნალობა რეფლუქსური დაავადების გამო, გამოიყენება 20 მგ დღეში ერთხელ.

ასაპ-ით მკურნალობასთან დაკავშირებული კუჭის წყლულის შეხორცებისთვის

ჩვეულებრივი დოზა არის 20 მგ დღეში ერთხელ.

ასაპ-ით მკურნალობასთან დაკავშირებული კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულის პროფილაქტიკისთვის რისკის ქვეშ მყოფ პაციენტებში ინიშნება 20 მგ დღეში ერთხელ.

ჩვეულებრივ ინტრავენური მკურნალობის ხანგრძლივობა ხანმოკლეა და პერორალურ მკურნალობაზე გადასვლა უნდა მოხდეს, რაც შეიძლება მალე.

კუჭიდან ანთორმეტგოჯანაწლავიდან განმეორებითი სისხლდენის პროფილაქტიკა

მწვავე სისხლდენით მიმდინარე კუჭის ან თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულის დროს თერაპიული ენდოსკოპიის შემდეგ 80 მგ დოზა კეთდება ბოლუსური ინფუზიის სახით 30 წუთის განმავლობაში, შემდეგ უწყვეტი ინტრავენური ინფუზია 8 მგ/სთ 3 დღე (72 საათი).

პარენტერალური მკურნალობის პერიოდს უნდა მოჰყვეს პერორალური მჟავა-სუპრესიული თერაპია.

მიღების მეთოდი

40 მგ დოზა

5 მლ აღგენილი ხსნარი (8 მგ/მლ) მიიღება ინტრავენური ინექციის სახით მინიმუმ 3 წუთის განმავლობაში.

უკუჩვენებები

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ეზომეპრაზოლის ან სხვა ჩანაცვლებული ბენზიმიდაზოლების ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ.

ეზომეპრაზოლი არ გამოიყენება ნელფინავირთან ერთად.

სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

ნებისმიერი საგანგაშო სიმპტომის (მაგ.: წონის მნიშვნელოვანი უნებლიე კლება, განმეორებითი ღებინება, დისფაგია, ჰემატემეზისი ან მელენა) გამოვლენისას და კუჭის წყლულის არსებობისას ან მასზე ეჭვის შემთხვევაში, უნდა გამოირიცხოს ავთვისებიანი სიმსივნე.

კუჭ-ნაწლავის ინფექციები

პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს კუჭ-ნაწლავის ინფექციების (მაგ.: სალმონელა და კამპილობაქტერია) რისკის ოდნავ ზრდა.

В12 ვიტამინის შეწოვა

ეზომეპრაზოლმა, ისევე როგორც მჟავას სეკრეციის მაბლოკირებელმა ნებისმიერმა პრეპარატმა, შეიძლება შეამციროს В12 ვიტამინის (ციანოკობალამინი) შეწოვა ჰიპო- ან აქლორჰიდრიის გამო. აღნიშნული ფაქტი გასათვალისწინებელია ხანგრძლივი თერაპიის დროს პაციენტებში, რომელთა ორგანიზმში შემცირებულია მარაგი ან არსებობს B12 ვიტამინის შეწოვის შემცირების რისკ ფაქტორები.

ჰიპომაგნიემია

მწვავე ჰიპომაგნიემია დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მინიმუმ სამი თვის განმავლობაში და უმეტეს შემთხვევაში ერთი წლის განმავლობაში მკურნალობდნენ პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებით (პტი), როგორიც არის ეზომეპრაზოლი. შეიძლება აღინიშნოს ჰიპომაგნიემიის სერიოზული გამოვლინებები, როგორიც არის დაღლილობა, ტეტანია, დელირიუმი, კრუნჩხვები, თავბრუსხვევა და პარკუჭოვანი არითმია, მაგრამ შეიძლება დაიწყოს ფარულად და შეუმჩნეველი იყოს. უმეტეს შემთხვევაში პაციენტებში ჰიპომაგნიემია გაუმჯობესდა მაგნიუმის ჩანაცვლებისა და პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორის შეწყვეტის შემდეგ.

მოტეხილობის რისკი

პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებმა, განსაკუთრებით მაღალი დოზების მიღებისას და ხანგრძლივი (>1 წელი) მკურნალობისას, შეიძლება გამოიწვიოს ბარძაყის, მაჯის და ხერხემლის მოტეხილობის რისკის ზომიერი ზრდა, უპირატესად ხანდაზმულებში ან სხვა დადგენილი რისკ-ფაქტორების არსებობისას. დაკვირვებითმა კვლევებმა აჩვენეს, რომ პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებმა შეიძლება გაზარდოს მოტეხილობის საერთო რისკი 10-40%-ით.

კანის ქვემწვავე წითელი მგლურა  

პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორების გამოყენება დაკავშირებულია კანის ქვემწვავე წითელი მგლურას ძალიან იშვიათ შემთხვევებთან. თუ აღინიშნა დაზიანებები, განსაკუთრებით კანის მზისგან დაუცველ ადგილებში და თუ თან ახლავს ართრალგია, პაციენტმა სასწრაფოდ უნდა მიმართოს სამედიცინო დახმარებას და ექიმმა უნდა განიხილოს ეზომეპრაზოლის შეწყვეტა. პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებით წინა მკურნალობის შემდეგ კანის ქვემწვავე წითელმა მგლურამ შეიძლება გაზარდოს მისი განვითარების რისკი სხვა პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებით მკურნალობისას.

სხვა პრეპარატებთან კომბინაცია

ეზომეპრაზოლის მიღება ატაზანავირთან ერთად არ არის რეკომენდებული. თუ პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორთან ატაზანავირის კომბინაცია გარდაუვალია, რეკომენდებულია მკაცრი კლინიკური მონიტორინგი 100 მგ რიტონავირთან ერთად ატაზანავირის დოზის 400 მგ-მდე გაზრდისას; ეზომეპრაზოლის დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 20 მგ-ს.

ეზომეპრაზოლი არის CYP2C19-ის ინჰიბიტორი. ეზომეპრაზოლით მკურნალობის დაწყებისას ან დასრულებისას გასათვალისწინებელია ურთიერთქმედების შესაძლებლობა ისეთ სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც მეტაბოლიზდება CYP2C19-ით. აღინიშნება ურთიერთქმედება კლოპიდოგრელსა და ეზომეპრაზოლს შორის. მოცემული ურთიერთქმედების კლინიკური მნიშვნელობა გაურკვეველია. სიფრთხილის მიზნით, არ უნდა მოხდეს ეზომეპრაზოლისა და კლოპიდოგრელის ერთდროული გამოყენება.

კანის სერიოზული გვერდითი რეაქციები

კანის სერიოზული გვერდითი რეაქციები, როგორიც არის მულტიფორმული ერითემა (EM), სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (SJS), ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (TEN) და პრეპარატის რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS), რომლებიც შეიძლება იყოს სიცოცხლისათვის საშიში,  ძალიან იშვიათად აღინიშნა ეზომეპრაზოლის მკურნალობისას.

პაციენტებს ინფორმაცია უნდა მიეწოდოთ კანის მწვავე რეაქციის EM/SJS/TEN/DRESS ნიშნებისა და სიმპტომების შესახებ და დაუყოვნებლივ უნდა მიმართონ ექიმს კონსულტაციისთვის თუ აღინიშნა რომელიმე საეჭვო ნიშანი ან სიმპტომი.

ესომეპრაზოლის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს კანის მწვავე რეაქციების ნიშნებისა და სიმპტომების გამოვლენისთანავე და საჭიროების შემთხვევაში უნდა ჩატარდეს დამატებითი სამედიცინო დახმარება/მკაცრი მონიტორინგი.

პრეპარატის განახლება არ უნდა მოხდეს EM/SJS/TEN/DRESS-ის მქონე პაციენტებში.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

ეზომეპრაზოლის ზეგავლენა სხვა სამკურნალო საშუალებების ფარმაკოკინეტიკაზე

პროტეაზას ინჰიბიტორები

ცნობილია, რომ ომეპრაზოლი ურთიერთქმედებს ზოგიერთ პროტეაზას ინჰიბიტორთან. დაფიქსირებული ურთიერთქმედებების კლინიკური მნიშვნელობა და მექანიზმები ყოველთვის არ არის ცნობილი. ომეპრაზოლით მკურნალობის დროს კუჭის pH-ის მომატებამ შეიძლება შეცვალოს პროტეაზას ინჰიბიტორების შეწოვა. სხვა შესაძლო ურთიერთქმედების მექანიზმები დაკავშირებულია CYP2C19-ის დათრგუნვასთან.

ატაზანავირისა და ნელფინავირის შემთხვევაში დაფიქსირდა შრატში დონის დაქვეითება ომეპრაზოლთან ერთად მიღებისას და არ არის რეკომენდებული ერთდროული მიღება. ჯანმრთელ მოხალისეებში ომეპრაზოლის (40 მგ ერთხელ დღეში) 300 მგ ატაზანავირთან მგ/100 მგ რიტონავირთან ერთად მიღებამ გამოიწვია ატაზანავირის ექსპოზიციის არსებითი შემცირება (AUC, Cmax და Cmin დაახლოებით 75% შემცირება). ატაზანავირის დოზის 400 მგ-მდე გაზრდამ არ ანაზღაურა ომეპრაზოლის გავლენა ატაზანავირის ექსპოზიციაზე. ჯანმრთელ მოხალისეებში ომეპრაზოლის (20 მგ დღეში ერთხელ) 400 მგ ატაზანავირთან/100  მგ რიტონავირთან ერთად მიღებამ გამოიწვია ატაზანავირის ექსპოზიციის დაახლოებით 30%-ით დაქვეითება, ვიდრე 300 მგ ატაზანავირის/100 მგ რიტონავირის დღეში ერთხელ ომეპრაზოლის (20 მგ დღეში ერთხელ) გარეშე მიღებისას.

ომეპრაზოლის (40 მგ დღეში ერთხელ) თანმხლებმა გამოყენებამ შეამცირა ნელფინავირის საშუალო AUC, Cmax და Cmin 36-39%-ით და საშუალო AUC, Cmax და Cmin ფარმაკოლოგიურად აქტიური მეტაბოლიტის M8-ს შემთხვევაში შემცირდა 75-92%-ით. ომეპრაზოლისა და ეზომეპრაზოლის მსგავსი ფარმაკოდინამიკური ეფექტებისა და ფარმაკოკინეტიკური თვისებების გამო, ეზომეპრაზოლთან და ატაზანავირთან ერთდროული მიღება არ არის რეკომენდებული და ეზომეპრაზოლთან და ნელფინავირთან ერთდროული მიღება უკუნაჩვენებია.

საქვინავირის შემთხვევაში (რიტონავირთან ერთად) აღინიშნა შრატში დონის მომატება (80-100%) ომეპრაზოლის (40 მგ დღეში ერთხელ) თანმხლები გამოყენებისას. ომეპრაზოლით (20 მგ დღეში ერთხელ) მკურნალობას გავლენა არ მოუხდენია დარუნავირის (რიტონავირთან ერთად) და ამპრენავირის (რიტონავირთან ერთად) ექსპოზიციაზე. ეზომეპრაზოლით (20 მგ დღეში ერთხელ) მკურნალობას გავლენა არ მოუხდენია ამპრენავირის (რიტონავირთან ერთად და მის გარეშე) ექსპოზიციაზე. ომეპრაზოლით (40 მგ დღეში ერთხელ) მკურნალობას გავლენა არ მოუხდენია ლოპინავირის (რიტონავირთან ერთად) ექსპოზიციაზე.

მეტოტრექსატი

პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებთან ერთად მიღებისას მეტოტრექსატის დონე გაიზარდა ზოგიერთ პაციენტში. მეტოტრექსატის მაღალი დოზების მიღებისას შეიძლება საჭირო გახდეს ეზომეპრაზოლის დროებითი მოხსნა.

ტაკროლიმუსი

ეზომეპრაზოლის თანმხლები მიღებისას გაიზარდა შრატში ტაკროლიმუსის დონე. უნდა ჩატარდეს ტაკროლიმუსის კონცენტრაციების, ასევე თირკმლის ფუნქციის (კრეატინინის კლირენსი) მკაცრი მონიტორინგი და საჭიროების შემთხვევაში უნდა დაკორექტირდეს ტაკროლიმუსის დოზა.

სამკურნალო საშუალებები, რომელთა შეწოვა დამოკიდებულია pH-ზე

კუჭის მჟავის დათრგუნვამ ეზომეპრაზოლით და სხვა პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებით მკურნალობის დროს შესაძლოა შეამციროს ან გაზარდოს ისეთი სამკურნალო საშუალებების შეწოვა, რომელთა შეწოვაც დამოკიდებულია კუჭის pH-ზე. ისევე როგორც სხვა სამკურნალო საშუალებების შემთხვევაში, რომლებიც ამცირებენ კუჭში მჟავიანობას, ეზომეპრაზოლით მკურნალობისას შეიძლება შემცირდეს ისეთი სამკურნალო საშუალებების შეწოვა, როგორიც არის კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი და ერლოტინიბი და გაიზარდოს დიგოქსინის შეწოვა.

ჯანმრთელ სუბიექტებში ომეპრაზოლის (20 მგ დღეში) და დიგოქსინის ერთობლივად მიღებისას გაიზარდა დიგოქსინის ბიოშეღწევადობა 10%-ით (30%-მდე ათიდან ორ სუბიექტში). იშვიათად აღინიშნა დიგოქსინის ტოქსიურობა. თუმცა, ხანდაზმულ პაციენტებში ეზომეპრაზოლის მაღალი დოზებით მიღებისას სიფრთხილეა საჭირო. ამ შემთხვევაში უნდა გაძლიერდეს დიგოქსინის მონიტორინგი.

სამკურნალო საშუალებები, რომლებიც CYP2C19-ითმეტაბოლიზდება

ეზომეპრაზოლი თრგუნავს CYP2C19-ს, ეზომეპრაზოლის მეტაბოლიზმის ძირითად ფერმენტს. ამრიგად, როდესაც ეზომეპრაზოლი გამოიყენება ისეთ სამკურნალო საშუალებებთან ერთად, რომლებიც მეტაბოლიზდება CYP2C19-ით (როგორიც არის დიაზეპამი, ციტალოპრამი, იმიპრამინი, კლომიპრამინი, ფენიტოინი და სხვა), შესაძლოა გაიზარდოს აღნიშნული სამკურნალო საშუალებების პლაზმური კონცენტრაციები და საჭირო გახდეს დოზის შემცირება. არ ჩატარებულა in vivo ურთიერთქმედების კვლევები მაღალი დოზებით ინტრავენური რეჟიმით (80 მგ+8 მგ/სთ). ეზომეპრაზოლის ეფექტი ისეთ სამკურნალო საშუალებებზე, რომლებიც მეტაბოლიზდება CYP2C19-ით შეიძლება უფრო გამოხატული იყოს ამ რეჟიმის დროს და პაციენტები უნდა გაკონტროლდნენ გვერდითი ეფექტების თვალსაზრისით 3 დღიანი ინტრავენური მკურნალობის პერიოდში.

დიაზეპამი

30 მგ ეზომეპრაზოლის თანმხლებმა პერორალურმა მიღებამ გამოიწვია დიაზეპამის CYP2C19 სუბსტრატის კლირენსის 45%-ით შემცირება.

ფენიტოინი

40 მგ ეზომეპრაზოლისა და ფენიტოინის ერთდროულმა პერორალურმა მიღებამ გამოიწვია ფენიტოინის მინიმალური პლაზმური დონის 13%-ით მომატება ეპილეფსიით დაავადებულ პაციენტებში. რეკომენდებულია ფენიტოინის პლაზმური კონცენტრაციის მონიტორინგი ეზომეპრაზოლით მკურნალობის დაწყების ან შეწყვეტის დროს.

ვორიკონაზოლი

ომეპრაზოლმა (40 მგ დღეში ერთხელ) გაზარდა ვორიკონაზოლის (CYP2C19 სუბსტრატი) Cmax და AUC 15%-ით და 41%-ით შესაბამისად.

C Host აზოლი

ომეპრაზოლი და ეზომეპრაზოლი მოქმედებენ, როგორც CYP2C19-ის ინჰიბიტორები. ჯვარედინ კვლევაში ჯანმრთელ სუბიექტებში ომეპრაზოლი 40 მგ დოზით მიღებისას ზრდიდა ცილოსტაზოლის Cmax და AUC  18%-ით და 26%-ით შესაბამისად, ხოლო მისი ერთ-ერთი აქტიური მეტაბოლიტის შემთხვევაში 29%-ით და 69%-ით შესაბამისად.

ცისაპრიდი

ჯანმრთელ მოხალისეებში 40 მგ ეზომეპრაზოლისა და ციზაპრიდის ერთდროულმა პერორალურმა მიღებამ გამოიწვია პლაზმური კონცენტრაცია-დროის მრუდის ქვეშ არსებული ფართობის (AUC) 32%-ით ზრდა და ნახევარგამოყოფის პერიოდის (tl/2) 31%-ით გახანგრძლივება, მაგრამ არ დაფიქსირებულა ციზაპრიდის მაქსიმალური პლაზმური დონეების მნიშვნელოვანი ზრდა. ოდნავ გახანგრძლივებული QTc ინტერვალი, რომელიც დაფიქსირდა მხოლოდ ციზაპრიდის მიღების შემდეგ, დამატებით არ გახანგრძლივებულა ეზომეპრაზოლთან კომბინაციაში.

ვარფარინი

კლინიკურ კვლევაში 40 მგ ეზომეპრაზოლის თანმხლებმა პერორალურმა მიღებამ ვარფარინით ნამკურნალებ პაციენტებში აჩვენა, რომ კოაგულაციის დრო მიღებულ დიაპაზონში იყო. თუმცა, პერორალური ეზომეპრაზოლის პოსტმარკეტინგულ პერიოდში დაფიქსირდა კლინიკური მნიშვნელობის მომატებული INR-ის რამდენიმე ცალკეული შემთხვევა თანმხლები მკურნალობის დროს. ვარფარინით ან კუმარინის სხვა წარმოებულებით მკურნალობის დროს ეზომეპრაზოლით თანმხლები მკურნალობის დაწყების და დასრულებისას რეკომენდებულია მონიტორინგი.

კლოპიდოგრელი

ჯანმრთელ სუბიექტებში ჩატარებული კვლევების შედეგებმა აჩვენა ფარმაკოკინეტიკური (PK)/ფარმაკოდინამიკური (PD) ურთიერთქმედება კლოპიდოგრელს (300 მგ დამტვირთავი დოზა/75 მგ დღიური შემანარჩუნებელი დოზა) და ეზომეპრაზოლს (40 მგ პერორალურად დღეში) შორის, რამაც განაპირობა კლოპიდოგრელის აქტიური მეტაბოლიტის ექსპოზიციის შემცირება საშუალოდ 40%-ით და თრომბოციტების აგრეგაციის მაქსიმალური ინჰიბირების (ADP ინდუცირებული) შემცირება საშუალოდ 14%-ით.

ჯანმრთელ სუბიექტებში ჩატარებულ კვლევაში როდესაც კლოპიდოგრელი მიიღებოდა 20 მგ ეზომეპრაზოლი + ASA 81 მგ ფიქსირებული დოზის კომბინაციასთან ერთად კლოპიდოგრელის მონოთერაპიასთან შედარებით კლოპიდოგრელის აქტიური მეტაბოლიტის ექსპოზიცია შემცირდა თითქმის 40%-ით. თუმცა, ამ სუბიექტებში თრომბოციტების აგრეგაციის დათრგუნვის (ADP ინდუცირებული) მაქსიმალური დონეები მსგავსი იყო კლოპიდოგრელის და კლოპიდოგრელი + კომბინირებული (ეზომეპრაზოლი + ASA) პროდუქტების ჯგუფებში.

არათანმიმდევრული მონაცემები აღინიშნა ეზომეპრაზოლის PK/PD ურთიერთქმედების კლინიკური შედეგების შესახებ ძირითადი გულ-სისხლძარღვთა მოვლენების თვალსაზრისით, როგორც დაკვირვებით, ასევე კლინიკურ კვლევებში. სიფრთხილის მიზნით არ უნდა მოხდეს კლოპიდოგრელის თანმხლები გამოყენება.

სხვა სამკურნალო საშუალებების ზეგავლენა ეზომეპრაზოლის ფარმაკოკინეტიკაზე

სამკურნალო საშუალებები, რომლებიც თრგუნავენ CYP2C19-ს და/ან CYP3A4-ს

ეზომეპრაზოლი მეტაბოლიზდება CYP2C19-ით და CYP3A4-ით. პერორალურად ეზომეპრაზოლისა და CYP3A4-ის ინჰიბიტორის, კლარითრომიცინის (500 მგ დღეში ორჯერ) ერთდროულმა მიღებამ გამოიწვია ეზომეპრაზოლის ექსპოზიციის (AUC) გაორმაგება. ეზომეპრაზოლის და CYP2C19-ის და CYP 3A4-ის კომბინირებული ინჰიბიტორის ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს ეზომეპრაზოლის ექსპოზიციის გაორმაგებაზე მეტი. CYP2C19-ის და CYP3A4-ის ინჰიბიტორმა ვორიკონაზოლმა გაზარდა ომეპრაზოლის AUC 280%-ით. ეზომეპრაზოლის დოზის კორექცია რეგულარულად არ არის საჭირო არცერთ ამ შემთხვევაში. თუმცა, დოზის კორექცია გასათვალისწინებელია ღვიძლის ფუნქციის მწვავე დარღვევების მქონე პაციენტებში და თუ ნაჩვენებია ხანგრძლივი მკურნალობა.

სამკურნალო საშუალებები, რომლებიც ახდენენ CYP2C19-ს და/ან CYP3A4-ს ინდუცირებას

სამკურნალო საშუალებებმა, რომლებიც ახდენენ CYP2C19-ს ან CYP3A4-ს ან ორივეს (როგორიც არის რიფამპიცინი და კრაზანა) ინდუცირებას, შეიძლება გამოიწვიონ შრატში ეზომეპრაზოლის დონის დაქვეითება ეზომეპრაზოლის მეტაბოლიზმის ზრდით.

პედიატრიული პოპულაცია

ურთიერთქმედების კვლევები ჩატარდა მხოლოდ მოზრდილებში.

ნაყოფიერება, ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

კლინიკური მონაცემები ორსულობის პერიოდში ეზომეპრაზოლის ზემოქმედების შესახებ არასაკმარისია. ეპიდემიოლოგიური კვლევების მონაცემები რაცემიური ნარევის, ომეპრაზოლის შესახებ ორსულთა უფრო დიდ რაოდენობაში არ მიუთითებს მალფორმაციულ და ფეტოტოქსიურ ეფექტზე. ცხოველებში ჩატარებული ეზომეპრაზოლის კვლევები არ მიუთითებს პირდაპირ ან არაპირდაპირ მავნე ზემოქმედებაზე ემბრიონის/ნაყოფის განვითარების მხრივ. ცხოველებში ჩატარებული კვლევები რაცემიური ნარევის გამოყენებით არ მიუთითებს პირდაპირ ან არაპირდაპირ მავნე ზემოქმედებაზე ორსულობის, მშობიარობის ან პოსტნატალური განვითარების მხრივ. სიფრთხილეა საჭირო ორსულებისთვის ეზომეპრაზოლის დანიშვნისას. ორსული ქალების შესახებ მონაცემების ზომიერი რაოდენობა (300-1000 ორსულობა) არ მიუთითებს ეზომეპრაზოლის მალფორმაციულ ან ფეტო/ნეონატალურ ტოქსიკურობაზე.

ცხოველებში ჩატარებული კვლევები არ მიუთითებენ პირდაპირ ან არაპირდაპირ მავნე ზემოქმედებაზე რეპროდუქციული ტოქსიკურობის მხრივ.

ძუძუთი კვება

უცნობია გამოიყოფა თუ არა ეზომეპრაზოლი დედის რძეში, არ არის საკმარისი ინფორმაცია ეზომეპრაზოლის ზემოქმედების შესახებ ახალშობილებში/ჩვილებში. ეზომეპრაზოლი არ გამოიყენება ძუძუთი კვების პერიოდში.

გვერდითი ეფექტები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

თავის ტკივილი, მუცლის ტკივილი, დიარეა და გულისრევა იმ გვერდით რეაქციებს შორისაა, რომლებიც ყველაზე ხშირად დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში (და ასევე პოსტმარკეტინგული გამოყენებისას). გარდა ამისა, უსაფრთხოების პროფილი მსგავსია წამლის სხვადასხვა ფორმებისთვის, მკურნალობის ჩვენებებისთვის, ასაკობრივი ჯგუფებისა და პაციენტების პოპულაციებისთვის. დოზასთან დაკავშირებული გვერდითი რეაქციები არ გამოვლენილა.

გვერდითი რეაქციების ჩამონათვალი ცხრილის სახით

პრეპარატის შემდეგი გვერდითი რეაქციები გამოვლინდა ან საეჭვოდ იქნა მიჩნეული კლინიკური კვლევების პროგრამაში ეზომეპრაზოლის პერორალურად ან ინტრავენურად შეყვანისას და პოსტმარკეტინგულ პერიოდში პერორალურად მიღებისას. რეაქციები დაჯგუფებულია სიხშირის მიხედვით: ძალიან ხშირი >1/10; ხშირი >1/100 - <1/10; არახშირი >1/1,000 - <1/100; იშვიათი >1/10,000 - <1/1,000; ძალიან იშვიათი <1/10,000; უცნობი (ვერ ფასდება არსებული მონაცემებით).

რეაქციები გამოყენების ადგილას ძირითადად დაფიქსირდა კვლევაში მაღალი დოზების 3 დღის განმავლობაში (72 საათი) გამოყენებისას.

მხედველობის შეუქცევადი გაუარესება დაფიქსირდა კრიტიკულად დაავადებული პაციენტების ცალკეულ შემთხვევებში, რომლებმაც მიიღეს ომეპრაზოლის (რაცემატი) ინტრავენური ინექცია, განსაკუთრებით მაღალი დოზებით, მაგრამ მიზეზობრივი კავშირი არ იყო დადგენილი.

დოზის გადაჭარბება

დღეისათვის ძალიან შეზღუდული გამოცდილებაა გამიზნულად ჭარბი დოზირების შესახებ. 280 მგ პერორალურ დოზის მიღებასთან დაკავშირებით აღწერილი სიმპტომები იყო კუჭ-ნაწლავის ტრაქტთან დაკავშირებული სიმპტომები და სისუსტე. 80 მგ ეზომეპრაზოლის ერთჯერადი პერორალური დოზების და 308 მგ ეზომეპრაზოლის ინტრავენური დოზების 24 საათის განმავლობაში მიღებისას არ დაფიქსირებულა გართულებები. არ არის ცნობილი სპეციფიური ანტიდოტი. ეზომეპრაზოლი ექსტენსიურად უკავშირდება პლაზმის ცილებს და ამიტომ არ არის ადვილად დიალიზებადი. როგორც დოზის გადაჭარბების ნებისმიერ შემთხვევაში, მკურნალობა უნდა იყოს სიმპტომური და გამოყენებული უნდა იყოს ზოგადი დამხმარე ზომები.

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: მჟავიანობასთან დაკავშირებული დარღვევების სამკურნალო პრეპარატები, პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორი.

ათქკოდი: A02BC05

ეზომეპრაზოლი არის ომეპრაზოლის S-იზომერი და ამცირებს კუჭის მჟავას სეკრეციას მოქმედების სპეციფიური მიზნობრივი მექანიზმის მეშვეობით. იგი არის პარიეტულ უჯრედში მჟავას ტუმბოს სპეციფიკური ინჰიბიტორი. ომეპრაზოლის ორივე R- და S-იზომერს აქვთ მსგავსი ფარმაკოდინამიკური აქტივობა.

მოქმედების მექანიზმი

ეზომეპრაზოლი არის სუსტი ფუძე და კონცენტრირდება და გარდაიქმნება აქტიურ ფორმად პარიეტული უჯრედის სეკრეტორული არხის მაღალ მჟავურ გარემოში, სადაც იგი თრგუნავს ფერმენტს H K'-ATPase - მჟავის ტუმბოს და თრგუნავს როგორც ბაზალური, ისე სტიმულირებული მჟავის სეკრეციას.

ფარმაკოდინამიკური თვისებები

20 მგ და 40 მგ ეზომეპრაზოლის პერორალური დოზების 5 დღის განმავლობაში მიღების შემდეგ კუჭშიდა pH 4-ზე ზემოთ შენარჩუნებული იყო 13 საათისა და 17 საათის განმავლობაში, შესაბამისად, 24 საათის განმავლობაში სიმპტომური GERD-ის მქონე პაციენტებში ეფექტი მსგავსია, მიუხედავად იმისა, ეზომეპრაზოლი პერორალურად მიიღება თუ ინტრავენურად. პლაზმური კონცენტრაციისთვის ფსევდო მაჩვენებლის სახით AUC-ის გამოყენებით ნაჩვენებია კავშირი მჟავის სეკრეციის დათრგუნვასა და ექსპოზიციას შორის ეზომეპრაზოლის პერორალურად მიღების შემდეგ.

80 მგ ეზომეპრაზოლის ინტრავენურად შეყვანისას ბოლუსური ინფუზიის სახით 30 წუთის განმავლობაში, შემდეგ უწყვეტი ინტრავენური ინფუზიის 8 მგ/სთ სახით 23.5 საათის განმავლობაში, კუჭშიდა pH 4-ზე მეტი და pH 6-ზე მეტი შენარჩუნებული იყო საშუალოდ 21 საათი და 11-13 საათი, შესაბამისად, 24 საათზე მეტი ჯანმრთელ სუბიექტებში.

რეფლუქსური ეზოფაგიტის შეხორცება 40 მგ ეზომეპრაზოლით ვლინდება პაციენტების დაახლოებით 78%-ში 4 კვირის შემდეგ და 93%-ში 8 კვირის შემდეგ პერორალურად მიღებისას.

ანტისეკრეტორული პრეპარატებით მკურნალობისას შრატში გასტრინი იზრდება მჟავის სეკრეციის დაქვეითების საპასუხოდ. ასევე იზრდება CgA კუჭის მჟავიანობის შემცირების გამო. CgA-ის გაზრდილმა დონემ შეიძლება ხელი შეუშალოს ნეიროენდოკრინული სიმსივნეების გამოკვლევას. ხელმისაწვდომი გამოქვეყნებული მონაცემებით CgA-ს განსაზღვრამდე უნდა შეწყდეს პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორების მიღება 5 დღიდან 2 კვირამდე პერიოდით. ეს არის იმის საშუალება, რომ CgA-ს დონე, რომელიც შესაძლოა გაიზარდოს პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორით მკურნალობის შემდეგ, დაუბრუნდეს ნორმალურ დიაპაზონს.

ECL უჯრედების გაზრდილი რაოდენობა, რომელიც შესაძლოა დაკავშირებული იყოს შრატში გასტრინის დონის მატებასთან, დაფიქსირდა როგორც ბავშვებში, ასევე მოზრდილებში ეზომეპრაზოლით ხანგრძლივი მკურნალობის დროს. შედეგებს კლინიკური მნიშვნელობა არ აქვთ.

ანტისეკრეტორული პრეპარატებით ხანგრძლივი პერორალური მკურნალობისას კუჭის ჯირკვლოვანი ცისტების გაჩენა აღინიშნა გარკვეულწილად გაზრდილი სიხშირით. ეს ცვლილებები მჟავას სეკრეციის გამოხატული დათრგუნვის ფიზიოლოგიური შედეგია, კეთილთვისებიანია და როგორც ჩანს, შექცევადია.

კუჭის მჟავიანობის დაქვეითება ნებისმიერი საშუალებით, პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორების ჩათვლით, ზრდის კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში ჩვეულებრივ არსებული ბაქტერიების რაოდენობას. პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს კუჭ-ნაწლავის ინფექციების რისკის ოდნავ ზრდა, როგორიც არის სალმონელა და კამპილობაქტერია და ჰოსპიტალიზებულ პაციენტებში ასევე  შესაძლებელია აღინიშნოს Clostridium difficile.

პედიატრიული პოპულაცია

პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში (1-11 თვის 98 პაციენტი) შეფასდა ეფექტურობა და უსაფრთხოება GERD-ის ნიშნების და სიმპტომების მქონე პაციენტებში. ეზომეპრაზოლი 1 მგ/კგ დღეში ერთხელ მიიღებოდა პერორალურად 2 კვირის განმავლობაში (ღია ფაზა) და 80 პაციენტი ჩართული იყო დამატებით 4 კვირის განმავლობაში (ორმაგად ბრმა, მკურნალობა-მოხსნის ფაზა). მნიშვნელოვანი განსხვავება არ დაფიქსირებულა ეზომეპრაზოლსა და პლაცებოს შორის პირველადი საბოლოო წერტილის მიღწევის დროიდან სიმპტომების გაუარესების გამო შეწყვეტამდე.

პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში (<1 თვის 52 პაციენტი) შეფასდა ეფექტურობა და უსაფრთხოება GERD-ის სიმპტომების მქონე პაციენტებში. ეზომეპრაზოლი 0.5 მგ/კგ დღეში ერთხელ მიიღებოდა პერორალურად მინიმუმ 10 დღის განმავლობაში. მნიშვნელოვანი განსხვავება არ დაფიქსირებულა ეზომეპრაზოლსა და პლაცებოს შორის პირველადი საბოლოო წერტილის, საწყის მაჩვენებელთან შედარებით GERD-ის სიმპტომების შემთხვევების რაოდენობის მხრივ.

ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

განაწილება

ჯანმრთელ სუბიექტებში განაწილების გამოხატული მოცულობა წონასწორულ მდგომარეობაში არის დაახლოებით 0.22 ლ/კგ სხეულის წონაზე. ეზომეპრაზოლი 97% უკავშირდება პლაზმის ცილებს.

ბიოტრანსფორმაცია

ეზომეპრაზოლი მთლიანად მეტაბოლიზდება ციტოქრომა P450 სისტემით (CYP). ეზომეპრაზოლის მეტაბოლიზმის ძირითადი ნაწილი დამოკიდებულია პოლიმორფულ CYP2C19-ზე, რომელიც პასუხისმგებელია ეზომეპრაზოლის ჰიდროქსი- და დესმეთილის მეტაბოლიტების ფორმირებაზე. დანარჩენი ნაწილი დამოკიდებულია სხვა სპეციფიურ იზოფორმზე, CYP3A4, რომელიც პასუხისმგებელია ეზომეპრაზოლის სულფონის, პლაზმის მთავარი მეტაბოლიტის წარმოქმნაზე.

გამოყოფა

ქვემოთ მოცემული მაჩვენებლები ძირითადად ასახავს ფარმაკოკინეტიკას სუბიექტებში ფუნქციური CYP2C19 ფერმენტით, ექსტენსიურ მეტაბოლიზატორებში.

მთლიანი პლაზმური კლირენსი არის დაახლოებით 17 ლ/სთ ერთჯერადი დოზის შემდეგ და დაახლოებით 9 ლ/სთ განმეორებითი მიღების შემდეგ. პლაზმიდან ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 1.3 საათს დღეში ერთხელ განმეორებითი დოზირების შემდეგ.

ეზომეპრაზოლი მთლიანად გამოიყოფა პლაზმიდან დოზებს შორის ინტერვალში, აკუმულაციის გარეშე, დღეში ერთხელ მიღებისას.

ეზომეპრაზოლის ძირითადი მეტაბოლიტები არ ახდენენ გავლენას კუჭის მჟავას სეკრეციაზე. ეზომეპრაზოლის პერორალური დოზის თითქმის 80% გამოიყოფა მეტაბოლიტების სახით შარდში, დარჩენილი ნაწილი განავალთან ერთად. შარდში აღინიშნება საწყისი პრეპარატის 1%-ზე ნაკლები.

სწორხაზოვნება/არასწორხაზოვნება

მთლიანი ექსპოზიცია (AUC) იზრდება ეზომეპრაზოლის განმეორებით მიღებისას. ეს ზრდა დამოკიდებულია დოზაზე და იწვევს არასწორხაზოვან დოზა-AUC ურთიერთობას განმეორებითი მიღების შემდეგ. ეს დროზე და დოზაზე დამოკიდებულება განპირობებულია პირველი გავლის მეტაბოლიზმის და სისტემური კლირენსის დაქვეითებით, რომელიც სავარაუდოდ გამოწვეულია ეზომეპრაზოლის და/ან მისი სულფონის მეტაბოლიტის მიერ CYP2C19 ფერმენტის დათრგუნვით.

შენახვის პირობები

ინახება არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე, მოარიდეთ სინათლეს.

შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

გაცემის წესი

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.

ვარგისობის ვადა

24 თვე.

შეფუთვა

7.5 მლ გამჭვირვალე მინის ფლაკონი, რომელიც შეიცავს 40 მგ ეზომეპრაზოლს, მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში ფურცელ-ჩანართთან ერთად.

მწარმოებელი

აჯიო ფარმაცეუტიკალს ლტდ.