მიდატუსი 2მგ/მლ 10მლ #10ა

მიდატუსი საქართველო

მიდატუსი

MIDATUS^®

ეტომიდატი 2მგ/მლ

საინექციო ხსნარი, ინტრავენური

დამზადებულია არგენტინაში რეცეპტურული პრეპარატი

ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

ყოველი მლ შეიცავს:

ეტომიდატი 2მგ

პროპილენ გლიკოლი 0.35მლ

საინექციო წყალი q.s.p. 1მლ

მოქმედების მექანიზმი

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ზოგადი საანესთეზიო საშუალებები. ათქ კოდი: N01AX07.

ჩვენებები

ინიშნება ზოგადი ანესთეზიის ინდუქციისთვის. ინიშნება დამხმარე საანესთეზიო საშუალების სახით დაბალი სიძლიერის საანესთეზიო საშუალებებზე, როგორიცაა აზოტის ოქსიდი ჟანგბადში, ანესთეზიის შესანარჩუნებლად ხანმოკლე პროცედურებში, როგორიცაა დილაცია, კურეტაჟი ან საშვილოსნოს ყელის კონიზაცია.

კლინიკური ფარმაკოლოგია

ეტომიდატი არის ჰიპნოზური პრეპარატი ტკივილგამაყუჩებელი მოქმედების გარეშე. ეტომიდატის ინტრავენური ინექცია წარმოქმნის ჰიპნოზს რომელიც ხაისათდება მოქმედების სწრაფი დაწყებით, როგორც წესი ერთ წუთში. ჰიპნოზის ხანგრძლივობა დოზაზე დამოკიდებულია მაგრამ შესაბამისად, ხანმოკლე, როგორც წესი 3-5 წუთი, როდესაც მიიღება 0.3 მგ/კგ საშუალო დოზა. ანესთეზიიდან დაუყოვნებლივი გამოსვლა (როგორც შეფასებულია გამოღვიძების დროით, მარტივი ბრძანებების შესრულებისთვის საჭირო დროით და მარტივი ტესტების შესრულების დროით ანესთეზიის შემდეგ, ასევე ჩატარდა ანესთეზიამდე), ხანმოკლე ოპერაციის პროცედურებიდან მიღებულ მონაცემებზე დაყრდნობით, როდესაც გამოიყენებოდა ინტრავენური ეტომიდატი ანესთეზიის ინდუქციისა და შენარჩუნებისთვის, ისევე სწრაფია ან მცირედით სწრაფია ვიდრე თიოპენტალის გამოყენებისას დაუყოვნებლივი გამოსვლა. მსგავსმა მონაცემებმა გამოავლინეს რომ დაუყოვნებლივი გამოსვლის პერიოდი შემოკლდება მოზრდილ პაცეინტებში დაახლოებით 0.1მგ ფენტანილის გამოყენებით, ანესთეზიის იდნუქციამდე ერთი ორი წუთით ადრე, სავარაუდოდ იმიტომ რომ საჭიროა უფრო ნაკლები ეტომიდატი ასეთ გარემოებებში (წაიკითხეთ ფურცელი ჩანართი ფენტანილის გამოყენებამდე). ინტრავენური ეტომიდატის ყველაზე დამახასიათებელი ეფექტი სასუნთქ სისტემაზე არის არტერიული ნახშირის დიოქსიდის წნევის ოდნავი მომატება (PaCO2) (იხ, გვერდითი რეაქციები). კორტიზოლის შემცირებული პლაზმური დონეები შეინიშნებოდა ეტომიდატის 0.3მგ/კგ საინდუქციო დოზებით. მოცემული დონეები მდგრადია დაახლოებით და გრძელდება 6-8 სთ და არ არქვს პასუხი ACTH მიღების მიმართ. 0.6მგ/კგ ეტომიდატის ინტრავენური გამოყენება პაცეიენტებში მწვავე გულსისხლძარღვოვანი დაავადებით არ ჰქონდა ეფექტი ან ჰქონდა მცირე ეფექტი მიოკარდიუმის მეტაბოლიზმზე, გულის წუთმოცულობაზე, პერიფერულ სისხლის მიმოქცევაზე ან ფილტვის სისხლის მიმოქცევაზე. ეტომიდატის ჰემოდინამიკური ეფექტები უმეტესად იყო ხარისხობრივად მსგავსი თიოპენტალის ნატრიუმის ეფექტების, მაგრამ გულის ცემა ოდნავ იზრდებოდა თიოპენტალის მიღების შემდეგ ისეთ პირობებში, როდესაც იყო მცირე ან არანაირი ცვლილება ეტომიდატის მიღების შემდეგ. თუმცა, კლინიკური მონაცემები მიუთითებს რომ ეტომიდატის მიღება გერიატრიულ პაციენტებში, განსაკუთრებით ჰიპერტენზიით, შეიძლება გამოიწვიოს გულის ცემის შემცირება, გულის ინდექსის შემცირება და საშაუალო არტერიული წნევის შემცირება. მონაცემები არასაკმარისია ეტომიდატის გამოყენებასთან დაკავშირებით პაციენტებში ბოლოდროინდელი მწვავე ტრავმის ან ჰიპოვოლემიით, იმისათვის რომ ვიწინასწარმეტყველოთ გულსისხლძარღვთა პასუხი ასეთ პირობებში.

კლინიკური გამოცდილება და სპეციალური კვლევები დღემდე მიუთითებს რომ ინტრავენური ეტომიდატის სტანდარტული დოზები არ ზრდიან პლაზმურ ჰისტამინს და არ იწვევენ ჰისტამინის გამოთავისუფლების ნიშნებს.

შეზღუდული კლინიკური გამოცდილების და ცხოველებში ჩატარებული კვლევების მიხედვით ეტომიდატის შემთხვევითი ინტრაარტერიული ინექცია, ბიობარბიტურატებისგან განსხვავებით არ გამოიწვევს ქსოვილის ნეკროზს ინექციის ადგილის მიდამოში. თუცა, ეტომიდატის ინტრაარტერიული ინექცია არ არის რეკომენდებული. ეტომიდატის ინდუქცია ასოცირდება ცერებრალური სისხლის მიმოქცევის 20-30% გარდამავალ შემცირებასთან. სისხლის ნაკადის შემცირება ერთნაირია ინტრაკრანიალური დაზიანებების არარსებობისას. სხვა ინტრავენური ინდუქციის საშუალებების მსგავსად, ცერებრალური ჟანგბადის მოხმარების შემცირება ზოგადად პროპორციულია ცერებრალური სისხლის ნაკადის შემცირების. პაციენტებში ინტრაკრანიალური სივრცის დაზიანებებით და მის გარეშე, ეტომიდატის ინდუქციას მოყვება თავზურგტვინის წნევის ზომიერი დაწევა, რაც გრძელდება რამოდენიმე წუთი. ყველა მოცემული კვლევის მიხედვით შესაძლებელია ჰიპერკაპნიის თავიდან აცილება. რეგიონალური ცერებრალური პერფუზიის შესახებ ინფორმაცია პაციენტებში ინტრაკრანიალური სივრცის დაზიანებით, ძალიან შეზღუდულია განსაზღვრული დასკვნების გასაკეთებლად.

წინასწარი მონაცემების მიხედვით ეტომიდატი როგორც წესი შეამცირებს თვალშიდა წნევას ზომიერად.

ეტომიდატი სწრაფად მეტაბოლიზდება ღვიძლში. მინიმალური ჰიპნოზური პლაზმური დონეები უცვლელი პრეპარატის თანაბარია ან მაღალია 0.23 მკგ/მლ-ზე; ის სწრაფად მცირდება 30 წუთის განმავლობაში ინექციის შემდეგ და შემდეგ უფრო ნელა ნახევარგამოყოფის პერიოდით დაახლოებით 75 წთ. მიღებული დოზის დაახლოებით 75% გამოიყოფა შარდში ინექციიდან პირველი 24 სთ-ში. ძირითადი მეტაბოლიტია R-(+)-1-(1-ფენილეთილ)-1H-იმიდაზოლი-5-კარბოქსილური მჟავა, რაც იწვევს ეტომიდატის ჰიდროლიზს და შეადგენს შარდში გამოყოფის 80%. შეზღუდული ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები პაციენტებში ციროზით და ეზოფაგეალური დაავადებებით, მიუთითებს რომ დისტრიბუციის მოცულობა და ნახევარგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით ორმაგია ვიდრე ჯანმრთელ პაციენტებში.

შეზღუდული ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები პაციენტებში ციროზით და ეზოფაგეალური დაავადებებით მიუთითებს, რომ ეტომიდატის დისტრიბუციის მოცულობა და ნახევარგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით ორმგაია ვიდრე ჯანმრთელ პაციენტებში. რეფ.: ჰ. ვან ბიმ, et. Al., ანესთეზია 38 (სუპ. 38: 61-62, ივლისი 1983).

კლინიკურ კვლევებში, ხანდაზმულ პაციენტებში გამოვლინდა საწყისი დისტრიბუციის შემცირებული მოცულობა და ეტომიდატის მთლიანი კლირენსის. მოცემული შედეგები გრძელდება 6-8 სთ და ინტენსიურია ACTH_ით სტიმულირებისას და სავარაუდოდ წარმოადგენს 11 ბეტა-ჰიდროქსილაციის ბლოკადას თირკმელზედა ჯირკვლის ფარგლებში.

დოზირება და მიღების წესი

ეტომიდატის ინექცია განკუთვნილია მხოლოდ ინტრავენური გზით მისაღებად (იხ. კლინიკური ფარაკოლოგია). ანესთეზიის ინდუქციის დოზა მოზრდილ პაციენტებში და პედიატრიულ პაციენტებში 10 წლის ზემოთ მერყეობს 0.2- 0.6 მგ/კგ სხეულის წონაზე ფარგლებში და თითოეულ შემთXვევაში უნდა შეირჩეს ინდივიდუალურად. ინდუქციის ჩვეულებრივი დოზა ასეთ პაციენტებში არის 0.3 მგ/კგ 30-60 წამის მანძილზე შეყვანით. ვინაიდან არ არსებობს ზუსტი მონაცემები ანესთეზიის ინდუქციის რეკომენდებული დოზის შესახებ 10 წლამდე ასაკის პაციენტებში, ასეთ პოპულაციაში გამოყენება არ არის რეკომენდებული. გერიატრეიულ პაციენტებში შესაძლებელია საჭირო იყოს ეტომიდატის დოზების შემცირება.

ინტრავენური ეტომიდატის მცირე დანაყოფების მიღება შესაძლებელია მოზრდილ პაციენტებში მოკლე ოპერაციული პროცედურების დროს ქვეპოტენციური საანესთეზიო საშუალების დასამატებლად, როგორიცაა აზოტის ოქსიდი. ასეთ შემთხვევაში გამოყენებული დოზირება მიუხედავად ჩვეულებრივი მცირე ინდქუციური ორიგინალისგან განსხვავებული დოზისა, უნდა გამოიყენებოდეს ინდივიდუალურად. ვინაიდან, მონაცემები არასაკმარისია ეტომიდატის გამოყენებასთან დაკავშირებით, უფრო ხანგრძლივი ოპერაციული პროცედურების დროს მოზრდილ პაციენტებში ან ნებისმიერი პროცედურის დროს პედიატრიულ პაციენტებში, ასეთი გამოყენება არ არის რეკომენდებული. ინტრავენური ფენტანილის და სხვა ნეიროაქტიური პრეპარატების გამოყენება, რომლებიც მიიღება ანესთეზიის დროს შეიძლება შეცვალოს ეტომიდატის თერაპიული საჭიროება. ამ პრეპარატების გამოყენებამდე გაეცანით გამოყენების ინსტრუქციას.

პრემედიკაცია

ეტომიდატის ინექცია შესაბამისია ჩვეულებრივად მიღებულ პრე-საანესთეზიო პრეპარატთან, რომლის გამოყენებაც შესაძლებელია ჩვენების მიხედვით. იხ. ასევე კლინიკური ფარმაკოლოგია, გვერდითი რეაქციები და დოზირების შესახებ რეკომენდაციები ანესთეზიის შესანარჩუნებლად.

უკუჩვენებები

ეტომიდატი უკუნაჩვენებია ჰიპერმგრძნობელობის მქონე პაციენტებში.

გაფრთხილება

ინტრავენური ეტომიდატის მიღება უნდა მოხდეს მხოლოდ ზოგადი ანესთეზიის გამოყენებაში და გართულებების მართვაში გამოცდილი პირების მიერ, რომელიც შეიძლება მოხდეს ზოგადი ანესთეზიის გამოყენებისას. ენდოგენური კორტიზოლის და ალდოსტერონის წარმოქმნის გახანგრძლივებული დათრგუნვის რისკის გამო მოცემული ფორმულის გამოყენება დაუშვებელია ხანგრძლივი ინფუზიის საიხით.

სიფრთხილის ზომები

დაუშვებელია გამოყენება თუ ხსნარი არ არის სუფთა და კონტეინერი გატეხილია. დარჩენილი გამოუყენებელი ხნსარი გადააგდეთ (იხ. დოზირება და მირების წესი).

კანცეროგენეზი, მუტაგენეზი, ფერტილობის დარღვევა: ეტომიდატით არ ჩატარებულა კანცეროგენეზის ან მუტაგენეზის კვლევები. რეპროდუქციის კვლევების შედეგებს არ ქონია ეფექტები მდედრი და მამრი ვირთხების ფერტილობაზე, როდესაც ეტომიდატი გამოიყენებოდა ორსულობამდე 0.31, 1.25 და 5მგ/კგ დოზირებისას (დაახლოებით 1X, 4X და 16X ადამიანის დოზები).

ორსულობა: ტერატოგენული ეფექტები: ორსულობის კატეგორია C. გამოვლინდა რომ ეტომიდატს აქვს ემბრიოციდული ეფექტი ვირთხებში 1-4-ჯერ მაღალი დოზების გამოყენებისას ადამიანისთვის განკუთვნილ დოზებზე. არ არსებობს ადექვატური და კარგად კონტროლირებული კვლევები ორსულებში. ეტომიდატის მიღება დაუშვებელია ორსულობის დროს თუ შესაძლო სარგებელი არ აჭარბებს ნაყოფზე პოტენციურ რისკს. არ არსებობს ჩვენება, რომ ეტომიდატს აქვს ტერატოგენული ეფექტები ცხოველებში. ეტომიდატით რეპროდუქციულ კვლევებში გამოვლინდა :

ა. ჩვილების გადარჩენის პროცენტულობის შემცირება 0.3 და 5მგ/კგ დოზებისას ვირთხებში (დაახლოებით 1X და 16X ადამიანის დოზებზე) და 1.5- 4.5 მგ/კგ დოზებისას კურდღლებში (დაახლოებით 5X და 15X ადამიანის დოზებზე). არ შეინიშნებოდა აშკარა დოზასთან დაკავშირება.

ბ. ვირთხებში უკვე დაბადებული ნაყოფის რიცხვის ოდნავ მომატება 0.3 და 1.25 მგ/კგ დოზირებისას (დაახლოებით 1X და 4X ადამიანის დოზაზე).

გ. იწვევდა დედის ტოქსიურობას სიკვდილით 6/20 ვირთხაში 5მგ/კგ დოზირებისას (დაახლოებით 16X ადამიანის დოზაზე) და 6/20 კურდღელში 4.5 მგ/კგ დოზირებისას (დაახლოებით 15X ადამიანის დოზაზე) .

მშობიარობა : ინტრავენური ეტომიდატის გამოყენება მშობიარობისას არ არის რეკომენდებული, მათ შორის საკეისრო კვეთისას, ვინაიდან არ არსებობს საკმარისი მონაცემები მისი გამოყენების გასამყარებლად.

ლაქტაცია: უცნობია მოცემული პრეპარატი გამოიყოფა თუ არა ადამიანის რძეში. თუმცა, ვინაიდან უმეტესობა პრეპარატი გადადის დედის რძეში, სიფრთხილეა საჭირო ლაქტაციის დროს გამოყენებისას.

პედიატრიაში გამოყენება: არ არსებობს ადექვატური მონაცემები დოზის რეკომენდაციისთვის ანესთეზიის ინდუქციაში 10 წლამდე ასაკის პაციენტებში ; ამიტომ, არ არის რეკომენდებული მისი გამოყენება ასეთ პაციენტებში (იხ. დოზირება და მიღების წესი) .

გერიატრიული გამოყენება: კლინიკური მონაცემები უჩვენებენ რომ ეტომიდატს შეუძლია აინდუციროს გულის დეპრესია ხანდაზმულ პაციენტებში, გასნაკუთრებით ჰიპერტენზიის მქონე (იხ. კლინიკური ფარმაკოლოგია და სხვა სახის გვერდითი ეფექტები, სისხლის მიმოქცევის სისტემა).

ხანდაზმულ პაციენტებში შესაძლებელია ეტომიდატის დაბალი დოზა იყოს საჭირო. ასაკთან დაკავშირებული განსხვავება ფარმაკოკინეტიკურ პარამეტრებში შეინიშნებოდა კლინიკურ კვლევებში (იხ. კლინიკური ფარმაკოლოგია და დოზირება და მიღების წესი).

როგორც ცნობილია პრეპარატი გამოიყოფა ძირითადად თირკმელებში და ტოქსიური რეაქციების რისკი შესაძლებელია უფრო მაღალი იყოს პაციენტებში თირკმლის დათრგუნული ფუნქციის დროს. ხანდაზმულ პაციენტებში მეტად შეინიშნება თირკმლის ფუნქციის შემცირება. სიფრთხილეა საჭირო დოზის შერჩევისას და აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი.

პლაზმური კორტიზოლის დონეები : ეტომიდატის ინდუქციური დოზები დაკავშირებულია ალდოსტერონის და პლაზმური კორტიზოლის კონცენტრაციების შემცირებასთან (იხ. კლინიკური ფარმაკოლოგია). ეს დაკავშირებულია სასიცოცხლო ნიშნების ცვლილებასთან ან სიკვდილიანობის მატებასთან; თუმცა, ძლიერი სტრესის მქონე პაციენტებში უნდა გაივალისწინოთ ეგზოგენური ჩანაცვლება.

გვერდითი რეაქციები

ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები დაკავშირებული ინტრავენური ეტომიდატის მიღებასთან არის გარდამავალი ვენური ტკივილი ინექციის ადგილას და ჩონჩხის კუნთების გარდამავალი მოძრაობა, მათ შორის მიოკლონუსი:

1. ეტომიდატის ინტრავენური ინექციისთანავე შეინიშნებოდა ვენის გარდამავალი ტკივილი დაახლოებით პაციენტების 20%-ში შეტყობინებული შემთხვევების საგრძნობი განსხვავებით (1.2%-42%). მომატებული ინტენსივობის ზოგიერთი ეპიზოდის გამოკლებით ტკივილი როგორც წესი აღწერილია როგორც მსუბუქი და ზომიერი სიმწვავის. ვენის ტკივილი არ ასოცირდება მაღალ სიხშირესთან ვიდრე თრომბოზის ან თრომბოფლებიტის ინექციის ადგილას. როდესაც გამოიყენება მკლავის მოზრდილი, მეტად პროქსიმალური ვენები, არსებობს ტკივილის უფრო დაბალი ინტენსივობა, ვიდრე მაშინ როდესაც გამოიყენებოდა მცირე, დისტალური ვენები ხელის ან მაჯის.

2. ჩონჩხის კუნთების გარდამავალი მოძრაობა შეინიშნებოდა ეტომიდატის ინტრავენური გამოყენების შემდეგ პაციენტების დაახლოებით 32%-ში შეტყობინებული შემთხვევების საგრძნობი განსხვავებით (22.7-63%). გარდა რამოდენიმე შემაწუხებელი მოძრაობისა, მათი უმეტესობა მიიჩნეოდა მსუბუქ და ზომიერად მწვავედ. შემაწუხებელი მოძრაობების შემთხვევები იყო ნაკლები, როდესაც ფენტანილი 0.1მგ გამოიყენებოდა ინდუქციამდე. მსგავსი მოძრაობები კლასიფიცირდება როგორც მიოკლონური შემთხვევების უმეტესობაში (74%), მაგრამ გვერდითი მოძრაობები (7%) , ტონური მოძრაობები (10%) და თვალის მოძრაობები (9%) ასევე შეინიშნებოდა. არ არსებობს ზუსტი კლასიფიკაცია, მაგრამ მსგავსი მოძრაობები ასევე შესაძლებელია დაიყოს სამ ჯგუფად მათი ლოკაციის მიხედვით:

3. მოძრაობების უმეტესობა არის ორმხრივი. ზოგჯერ, შეინიშნებოდა მკლავების, ფეხების, მხრების, კისრის, გულმკერდის უჯრედის, სხეულის და ოთხივე კიდურის შეინიშნებოდა, ერთი ან მეტი მოცემული კუნთების ჯგუფის უპირატესობით ინდივიდუალურ შემთხვევაში. ელექტროენცეფალოგრაფიული კვლევების შედეგების მიხედვით კუნთების მსგავსი მოძრაობები არის თირკმელზედა ჯირკვლის მოქმედების გამოვლინება; მოცემული მოძრაობების დროს გადაღებული ელექტროენცეფალოგრამებში არ გამოვლინდა კრუნჩხვები.

4. სხვა სახის მოძრაობები აღწერილია როგორც ცალმხრივად ან ერთ-ერთი მხარის უპირატესობით. ზოგჯერ, მსგავსი მოძრაობები ასახავს ზოგიერთი სტიმულის მიმართ ლოკალიზებულ პასუხს, როგორიცაა ვენური ტკივილი ინექციის ადგილას მცირედით ანესთეზირებულ პაციენტებში (გვერდითი მოძრაობები). ისინი შეიძლება მოიცავდეს კუნთების ჯგუფს ან ჯგუფებს, მიუხედავად იმისა, რომ მკლავის მოძრაობა, რომელშიც დაწყებულია ინტრავენური ინფუზია ხშირად ვლინდება.

5. სავარაუდოდ დანარჩენი მოძრაობები წარმოადგენს პირველი ორი ტიპის ნარევს.

ჩონჩხის კუნთების მოძრაობები უფრო ხშირია პაციენტებში, რომლებიც ასევე ავლენენ ვენის ტკივილს ინექციის ადგილას.

სხვა სახის გვერდითი რეაქციები:

სასუნთქი სისტემა: შეინიშნებოდა დარღვევები როგორიცაა ჰიპერვენტილაცია, ჰიპოვენტილაცია, ხანმოკლე აპნოე (5-10 წამი სპონტანური გამოსვლით), ლარინგოსპაზმი, სლოკინი და ხვრინვა ზედა სასუნთქი გზების ნაწილობრივი ობსტრუქციის გამო, რომელთა მკურნალობაც ხდებოდა კონვენციური სამედიცინო ზომებით.

სისხლის მიმოქცევის სისტემა: არახშირად, რეაქციები, როგორიცაა ჰიპერტენზია, ჰიპოტენზია, ტაქიკარდია, ბრადიკარდია და სხვა სახის არითმიები ანესთეზიის ინდუქციის და შეანრჩუნების დროს შეინიშნებოდა. შეინიშნებოდა მწვავე ჰიპოტენზიის და ტაქიკარდიის ერთი შემთხვევა, ანაფილაქტოიდური წარმოშობის.

(რეფ.: მ. სოლდი და ა. როთამერი, ანესთეზიოლოგი 34: 208 -210, 1985. ახალი პრეპარატის მოთხოვნა 18-228 , მაისი 16, 1985).

გერიატრიული პაციენტები, განსაკუთრებით ჰიპერტენზიული პაციენტები შესაძლებელია იყვნენ გულის დათრგუნვის მომატებული რისკის ქვეშ ეტომიდატის მიღების შემდეგ (იხ. კლინიკური ფარმაკოლოგია).

საჭმლის მომნელებელი სისტემა: პოსტოპერაციული გულისრევა და/ან ღებინება ანესთეზიის ინდუქციის შემდეგ ეტომიდატით არ მიიჩნევა ხშირად ვიდრე ზოგადი ინტენსივობა. ეტომიდატის გამოყენებისას ინდუქციის და ანესთეზიის შენარჩუნების დროს, ხანმოკლე პროცედურებში როგორიცაა დილატაცია და კურეტაჟი ან ცერვიკალური კონიზაცია ან ჩატარებული ტკივილის გაყუჩება არ არის საკმარისი, პოსტოპერაციული გულისრევის და/ან ღებინების ინტენსივობა უფრო მაღალი იყო ვიდრე საკონტროლო პაციენტებში თიოპენტალის მიღებისას.

ჭარბი დოზირება

შესაძლებელია ჭარბი დოზირება ინექციის ძალიან სწრაფად მიღებისას ან რამოდენიმე ინექციის გამოყენებისას. ძალიან სწრაფ ინექციას შესაძლოა მოყვეს არტერიული წნევის დაცემა. არ შეინიშნებოდა გულსისხლძარღვთა ან სასუნთქი სისტემის გვერდითი ეფექტები ეტომიდატის ჭარბი დოზირებისას. ჭარბ დოზირებაზე ეჭვის ან გამოვლენის შემთხვევაში, პრეპარატის გამოყენება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს, გათავისუფლდეს სასუნთქი გზები ან ჩატარდეს ინტუბაცია აუცილებლობისას და მიეწოდოს ჟანგბადი თანმხლები ვენტილაციით.

LD50 მიღებული ინტრავენურად ვირთხებში არის 20.4მგ/კგ.

გამოშვების ფორმა

კონტეინერი 10მლ-იანი 10 ამპულით

შენახვის პირობები

შეინახეთ ოთახის ტემპერატურაზე არაუმეტეს 25⁰C. გადააგდეთ გამოუყენებელი პორცია. პროდუქტი შეინახეთ ორიგინალ შეფუთვაში გამოყენებამდე.

შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II ჯგუფი, აკრძალულია საცალო რეალიზაცია, გაიცემა მხოლოდ შესაბამისი ნებართვის/ლიცენზიის მქონე დაწესებულებებზე

ბოლო ცვლილება : 2016 წლის მარტი.

დისტრიბუტორი საქართველოში MLC Medical Ltd

[email protected]

მწარმოებელი:

Instituto Biologivo Argentino S.A.I.C.

ადმინისტრაციული ოფისი: პტე. ხოსე ე. ურიბურუ 153- C1027AAC - C.A.B.A.

ტელ.: (00 54 11) 4953 - 7215

ელ.ფოსტა: [email protected]