ფაქსიმინი 550მგ #42

პრეპარატის მოკლე დახასიათება

1. სამკურნალო პრეპარატის დასახელება

ფაქსიმინი 550 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი

2. თვისობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

აქტიური ინგრედიენტი:

რიფაქსიმინი 550 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

ნატრიუმის სახამებლის გლიკოლატი 20.41 მგ

იხ. 6.1 დამხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი

3. ფარმაცევტული ფორმა

აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი

ვარდისფერი, ჭდიანი, ოვალური ფორმის აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები.

4. კლინიკური თვისებები

4.1 თერაპიული ჩვენებები

• · ღვიძლის ენცეფალოპათიის გამოხატული ეპიზოდების რეციდივების სიხშირის შემცირება 18 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში.
• · ნაჩვენებია ფაღარათით მიმდინარე გაღიზიანებული ნაწლავის სინდრომის სამკურნალოდ.

4.2 დოზირება და მიღების წესი

დოზირება/მიღების სიხშირე და ხანგრძლივობა:

ექიმის რეკომენდაციის თანახმად, დოზირების რაოდენობა და სიხშირე შეიძლება შეიცვალოს.

რეკომენდებული დოზირება:

ფაქსიმინი გამოიყენება დღეში ორჯერ. კლინიკური ეფექტი მიიღწევა პრეპარატით 6 თვის განმავლობაში მკურნალობისას. 6 თვის შემდეგ მკურნალობის გაგრძელებისას გასათვალისწინებელია ინდივიდუალური სარგებლისა და ღვიძლის დისფუნქციის პროგრესირებასთან ასოცირებული რისკები.

ფაქსიმინი გამოიყენება დღეში სამჯერ 14 დღის განმავლობაში ფაღარათით მიმდინარე გაღიზიანებული ნაწლავის სინდრომის დროს. მორეციდივე სიმპტომების მქონე პაციენტებს შეიძლება ჩაუტარდეთ განმეორებითი მკურნალობა იგივე ორჯერადი დოზირების რეჟიმით.

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციის შესახებ:

თირკმლის უკმარისობა:

კლინიკური მონაცემები თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში რიფაქსიმინის მიღების შესახებ არ არსებობს.

ღვიძლის უკმარისობა:

რიფაქსიმინის შეზღუდული სისტემური შეწოვის გამო, დოზის კორექცია არ არის რეკომენდებული ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში.

პედიატრიული პოპულაცია:

პრეპარატის ეფექტიანობა და უსაფრთხოება არ არის დადასტურებული 18 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

გერიატრიული პოპულაცია:

ვინაიდან ეფექტიანობა და უსაფრთხოება ხანდაზმულებსა და ახალგაზრდა პაციენტებში არ განსხვავდება, ხანდაზმულებში სხვა დოზის გამოყენების საჭიროება არ არსებობს.

4.3 უკუჩვენებები

პრეპარატის გამოყენება არ შეიძლება რიფაქსიმინის, სხვა რიფამიცინებისა თუ ნებისმიერი სხვა დამხმარე ნივთიერების (იხ. პუნქტი 6.1) მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის არსებობისას.

პრეპარატის გამოყენება არ შეიძლება ნაწლავების თუნდაც ნაწილობრივი ობსტრუქციის ან ნაწლავის მძიმე წყლულოვანი დაზიანების მქონე პაციენტებში.

4.4 განსაკუთრებული მითითებანი და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

Clostridium dfficile ასოცირებული ფაღარათი:

Clostridium dfficile ასოცირებული ფაღარათი (CDAD) ფიქსირდება თითქმის ყველა ანტიბაქტერიული პრეპარატის დროს, რიფაქსიმინის ჩათვლით. ანტიბაქტერიული პრეპარატებით მკურნალობა იწვევს მსხვილი ნაწლავის ნორმალური ფლორის შეცვლას C.difficile-ს ჭარბი ზრდის გამო. CDAD-ს, ფსევდომემბრანულ კოლიტსა (PMC) დარიფაქსიმინს შორის პოტენციური კავშირის გამორიცხვა არ შეიძლება. C.difficile წარმოქმნის A და B ტოქსინებს, რომლებიც ხელს უწყობენ CDAD-ის განვითარებას. C.difficile-ს ჰიპერტოქსინის წარმომქმნელი შტამები ზრდიან ავადობასა და სიკვდილობას, და აღნიშნული ინფექციები შეიძლება რეზისტენტული იყოს ანტიმიკრობული თერაპიის მიმართ და შეიძლება საჭირო გახდეს კოლექტომია. CDAD გასათვალისწინებელია ყველა პაციენტში, ვისაც უვითარდება ფაღარათი ანტიბიოტიკების გამოყენების შემდეგ. თუ CDAD განვითარდა ანტიბაქტერიული საშუალებების გამოყენებიდან 2 თვის შემდეგ, საგულდაგულოდ უნდა შეიკრიბოს ანამნეზი. თუ CDAD საეჭვოა, ან CDAD დადასტურდა; ანტიბიოტიკები, რომლებიც არ გამოიყენება უშუალოდ C. difficile-ის საწინააღმდეგოდ, თუმცა მათი გამოყენება კვლავ გრძელდება, სავარაუდოდ უნდა მოიხსნას. ასეთ შემთხვევაში, CDAD-ის სამკურნალოდ უნდა ჩატარდეს შესაბამისი სითხითა და ელექტროლიტებით მხარდაჭერა, ცილებით მხარდაჭერა, ანტიბიოტებით თერაპია და ქირურგიული შეფასება, კლინიკის ჩვენების მიხედვით. Candida albicans არის ერთ-ერთი პათოგენი, რომელიც იწვევს ანტიბიოტიკებთან ასოცირებული ფაღარათის განვითარებას და Candida albicans იზოლირებული იყო განავლის ნიმუშებიდან პაციენტების 20%-ში დღეში 1200 მგ რიფააქსიმინის გამოყენებისას.

წამლის მიმართ რეზისტენტული ბაქტერიების განვითარება:

რიფაქსიმინით მკურნალობის დროს გასათვალისწინებელია შესაძლო ინფექციები და ბაქტერიული რეზისტენტობის სტიმულირება, განსაკუთრებით ხანგრძლივი თერაპიის დროს. კომპარატიულ კვლევაში პლაცებოთი, რიფაქსიმინით მკურნალობის 6 თვის შემდეგ, პლაცებოს ჯგუფში შემთხვევები არ დაფიქსირებულა, მაშინ როდესაც Clostridium dfficile (C. difficile) ინფექციის 2 შემთხვევა გამოვლინდა რიფაქსიმინის ჯგუფში, მიუხედავად იმისა, რომ ის ეფექტიანი იყო ბაქტერიის წინააღმდეგ.

მიუხედავად იმისა, რომ მიჩნეულია, რომ გრამუარყოფითი და გრამდადებითი ბაქტერიების რეზისტენტული მუტანტების სელექცია ძალიან დაბალი იქნება ანაერობულ პირობებში კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში, მისი განვითარების გამორიცხვა არ შეიძლება. შესაბამისად, სიფრთხილე არის აუცილებელი პაციენტებში, განსაკუთრებით რიფაქსიმინის ხანგრძლივი თერაპიის დროს. იმ შემთხვევაში, თუ რიფაქსიმინით ხანმოკლე მკურნალობის შემდეგ (5 დღე) განვითარდა ბაქტერიული რეზისტენტობა, აღნიშნული რეაზისტენტული ბაქტერიები სწრაფად გაქრა მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ, თუმცა, მსგავსი ინფორმაცია არ არის ხელმისაწვდომი ხანგრძლივი მკურნალობისათვის. ანაერობულ ბაქტერიებში, განსაკუთრებით გრამუარყოფით ბაცილებში, განმეორებით მგრძნობელობას რიფაქსიმინის მიმართ უფრო ხანგრძლივი დრო სჭირდება, ვიდრე ანაერობულ სახეობებს.

ღვიძლის მძიმე უკმარისობა (ჩაილდ პიუ C):

რიფაქსიმინი უსაფრთხოა ჯანმრთელ მოხალისეებში. თუმცა, ღვიძლის ციროზი მნიშვნელოვან ზეგავლენას ახდენს ამ პრეპარატის ფარმაკოკინეტიკაზე. სისტემური ექსპოზიცია იზრდება ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში. საკონტროლო ჯგუფთან შედარებით; პრეპარატის პლაზმური კონცენტრაცია ღვიძლის ციროზის მქონე პაციენტებში გაიზარდა თითქმის 10-ჯერ. მომატებული სისტემური ექსპოზიცია, რომელიც ვლინდება ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში; არ შეინიშნება ცხოველების ტოქსიკოლოგიურ კვლევებში. კლინიკური კვლევები შეზღუდულია პაციენტებისათვის MELD მაჩვენებლით < 25 (ღვიძლის ტერმინალური დაავადების მოდელი). შესაბამისად, ფაქსიმინი სიფრთხილით გამოიყენება ღვიძლის მძიმე უკმარისობის (ჩაილდ პიუ C) მქონე პაციენტებში MELD მაჩვენებლით >25.

ელექტროლიტური დარღვევები:

შრატში ნატრიუმისა და კალიუმის კონცენტრაციების მნიშვნელოვანი მომატება ფიქსირდება რიფაქსიმინით მკურნალობის დროს. ციროზის მქონე პაციენტებში, რომლებში ელექტროლიტური დარღვევები ასოცირდება ღვიძლის ენცეფალოპათიის განვითარებასთან, ასეთი ცვლილებების დროს მიღებულ უნდა იქნას განსაკუთრებული ზომები.

K ვიტამინის სინთეზი:

განავალში Escherichia coli-ს რაოდენობის მნიშვნელოვანი შემცირება აღინიშნება რიფაქსიმინით მკურნალობისას დღიური დოზით 800 მგ 5 დღის განმავლობაში. ვინაიდან ეს ბაქტერია მნიშვნელოვანია K ვიტამინის სინთეზისათვის, ციროზის მქონე პაციენტებში უკვე დარღვეული კოაგულაციური მდგომარეობა შეიძლება უფრო გაუარესდეს რიფაქსიმინის ხანგრძლივი მკურნალობით.

რიფამპიცინის სხვა წარმოებულებთან თანმხლები გამოყენება:

რიფაქსიმინის თანმხლები გამოყენება სხვა რიფამპიცინებთან არ არის რეკომენდბეულია არასაკმარისი ხელმისაწვდომი მონაცემების და ნაწლავური ფლორის მძიმე დარღვევით უცნობი შედეგების გამოწვევის შესაძლებლობის გამო.

ესტროგენის შემცველ პერორალურ კონტრაცეპტივებთან თანმხლები გამოყენება:

მიუხედავად იმისა, რომ ხშირად არ ფიქსირდება, პერორალური ესტროგენული კონტრაცეპტივების ეფექტიანობა შეიძლება შემცირდეს რიფაქსიმინის გამოყენების შემდეგ ნაწლავურ ფლორაზე მისი ზემოქმედების გამო. თუ უნდა იქნას გამოყენებული პერორალური კონტრაცეპტივები ესტროგენის < 50 მკგ შემცველობით, რეკომენდებულია დამატებითი კონტრაცეპტული ზომების მიღება.

P-გლიკოპროტეინის ინჰიბიტორებთან თანმხლები გამოყენება:

რიფაქსიმინის გამოყენება P-გლიკოპროტეინის ინჰიბიტორებთან ერთად მნიშვნელოვნად ზრდის რიფაქსიმინის ექსპოზიციას. სიფრთხილე არის აუცილებელი რიფაქსიმინის თანმხლები გამოყენებისას P-გლიკოპროტეინის ინჰიბიტორებთან, როგორიცაა ციკლოსპორინი. ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, შემცირებული მეტაბოლიზმისა და P-გლიკოპროტეინის ინჰიბიტორების თანმხლები გამოყენების ადიტიური ეფექტმა შეიძლება კიდევ უფრო გაზარდოს რიფაქსიმინის სისტემური ექსპოზიცია.

შარდის ფერის შეცვლა:

რიფამიცინის სხვა წარმოებულების მსგავსად, რიფაქსიმინის სისტემური შეწოვა უმნიშვნელოა (<1%). მიუხედავად იმისა, რომ პრეპარატი შეიწოვება ძალიან დაბალი დონით, პაციენტები ინფორმირებული უნდა იყვნენ, რომ პრეპარატის მიღების გამო შარდმა შეიძლება მიიღოს მოწითალო ფერი.

4.5 სხვა სამკურნალო პრეპარატებთან ურთიერთქმედება და სხვა ფორმის ურთიერთქმედებანი

დღემდე ურთიერთქმედებები დადგენილი არ არის.

არ არსებობს რიფაქსიმინის გამოყენების გამოცდილება იმ პირებში, რომლებიც იყენებენ სხვა რიფამიცინის ანტიბაქტერიულ საშუალებას სისტემური ბაქტერიული ინფექციის სამკურნალოდ.

In vitro მონაცემები ცხადჰყოფს, რომ რიფაქსიმინი არ აინჰიბირებს P-450 (CYP) ციტოქრომის მეტაბოლიზმის მთავარ ფერმენტებს (CYPs1A2, 2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 და 3A4). In vitro ინდუქციის კვლევებში, რიფაქსიმინი არ ასტიმულირებდა CYP1A2 და CYP2B6, თუმცა სუსტად ასტიმულირებდა CYP3A4-ს.

ჯანმრთელ პირებში სამკურნალო საშუალებების ურთიერთქმედების კლინიკურ კვლევებში დაფიქსირდა, რომ რიფაქსიმინი მნიშვნელოვან გავლენას არ ახდენდა CYP3A4 სუბსტრატების ფარმაკოკინეტიკაზე. თუმცა, რიფაქსიმინის გამოყენება ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში უჩვენებს უფრო მაღალ სისტემურ ექსპოზიციას ჯანმრთელ მოხალისეებთან შედარებით. შესაბამისად, რიფაქსიმინთან ერთად გამოყენებული CYP3A4 სუბსტრატების (მაგ. ვარფარინი, ანტიეპილეფსიური, ანტიარითმული საშუალებები, პერორალური კონტრაცეპტივები) ექსპოზიცია შეიძლება შემცირდება ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში.

საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის ზრდა და შემცირება დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც დაცულნი იყვნენ ვარფარინისგან და დაენიშნათ რიფაქსიმინი. თანმხლები გამოყენების აუცილებლობის შემთხვევაში, საჭიროა საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის კონტროლი რიფაქსიმინის დამატებით ან შემცირებით. პერორალურ ანტიკოაგულანტებს შეიძლება დასჭირდეთ დოზის კორექცია.

In vitro კვლევა ცხადჰყოფს, რომ რიფაქსიმინი არის p_გლიკოპროტეინის (p_gp) სუბსტრატი და მეტაბოლიზდება CYP3A4-ით. არ არის ცნობილი, ზრდის თუ არა რიფაქსიმინის გამოყენება CYP3A4 ფერმენტის მაინჰიბირებელ პრეპარატებთან ერთად რიფაქსიმინის სისტემურ ზემოქმედებას.

ჯანმრთელ პირებში, რიფაქსიმინის ერთი დოზის (550 მგ) და ციკლოსპორინის (600 მგ), p-გლიკოპროტეინის ძლიერი ინჰიბიტორის, ერთად გამოყენება იწვევდა რიფაქსიმინის Cmax და AUC-ის საშუალოდ 83-ჯერ და 124-ჯერ გაზრდას. სისტემური ზემოქმედების მატების კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია.

სამკურნალო საშუალებების ურთიერთქმედების პოტენციალი სატრანსპორტო სისტემების დონეზე გამოიკვლიეს in vitro კვლევებში, და ეს კვლევები ცხადჰყოფს, რომ რიფაქსიმინსა და სხვა ნივთიერებებს (რომლებიც გამოიყოფა p-gp-თი და სხვა სატრანსპორტო ცილებით) შორის ურთიერთქმედება მოსალოდნელი არ არის.

4.6 ორსულობა და ლაქტაცია

ზოგადი რჩება

ორსულობის კატეგორია არის C.

რეპროდუქციული უნარის მქონე ქალები/კონტრაცეფცია

რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებში კონკრეტული რეკომენდაციების მხარდასაჭერად მონაცემები არ არსებობს. რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა მკურნალობის დროს უნდა გამოიყენონ ჩასახვის საწინააღმდეგო ეფექტური საშუალებები.

ორსულობის პერიოდი

ორსულ ქალებში რიფაქსიმინის გამოყენების შესახებ კლინიკური ინფორმაცია არ არსებობს ან ძალიან შეზღუდულია. ცხოველებზე ჩატარებული კვლევები არ ავლენენს პირდაპირ თუ არაპირდაპირ მავნე ზეგავლენას ორსულობასთან/ემბრიონის/ნაყოფის განვითარებასთან/მშობიარობასა თუ პოსტნატალურ განვითარებასთან მიმართებაში (იხ. პუნქტი 5.3).

რიფაქსიმინი არ არის ტერატოგენული ვირთაგვებსა და ბოცვრებში.

ორსულ ქალებში ადექვატური და კარგად-კონტროლირებული კვლევები არ არსებობს.

უსაფრთხოების მიზნით, რიფაქსიმინის გამოყენება არ არის რეკომენდებული ორსულობის დროს.

ექიმის მიერ დეტალურად უნდა შეფასდეს ფაქსიმინის რისკი/სარგებელი და პრეპარატის გამოყენება შესაბამისად უნდა გადაწყდეს.

ლაქტაციის პერიოდი

არ არის ცნობილი, გამოიყოფა თუ არა რიფაქსიმინი ან მისი მეტაბოლიტები დედის რძეში. შესაბამისად, მეძუძური ჩვილებისათვის პოტენციური რისკის გამორიცხვა არ შეიძლება. ძუძუთი კვების სარგებელი ბავშვისათვის და ფაქსიმინის თერაპიის სარგებელი მეძუძური დედისათვის გასათვალისწინებელია ძუძუთი კვებისა თუ ფაქსიმინით მკურნალობის შეწყვეტის შესახებ გადაწყვეტილების მიღებისას.

რეპროდუქციული უნარი/ფერტილობა

ადამიანებში რეპროდუქციულ უნარზე რიფაქსიმინის ზეგავლენის შემსწავლელი კვლევები არ ჩატარებულა. ცხოველებზე ჩატარებული კვლევები არ უჩვენებენ პირდაპირ თუ მავნე ზეგავლენას მამაკაცების ან ქალების ფერტილობაზე. (იხ. პუნქტი 5.3 უსაფრთხოების პრეკლინიკური მონაცემები).

4.7 ზეგავლენა ავტომობილის მართვისა და მანქანა-დანადგარებთან მუშაობის უნარზე

კლინიკურ კვლევებში ფიქსირდება თავბრუსხვევის გამოწვევა, თუმცა ეს ეფექტი უმნიშვნელოა. შესაბამისად. რეკომენდებულია სიფრთხილე ავტომობილის მართვისა და მანქანა-დანადგარებთან მუშაობის დროს.

4.8 გვერდითი მოვლენები

გვერდითი მოვლენები დალაგებულია სისტემათა ორგანოების კლასისა და სიხშირის მიხედვით შემდეგი წესის გამოყენებით: ძალიან ხშირი (≥1/10); ხშირი (≥1/100, <1/10); არახშირი (≥1/1,000, <1/100); იშვიათი (≥1/10,000, <1/1,000); ძალიან იშვიათი (<1/10,000), უცნობი (არსებული მონაცემებით ვერ ფასდება).

კლინიკური კვლევები:

რიფაქსიმინი შეადარეს პლაცებოს და სხვა ანტიბიოტიკებს ორმაგად ბრმა კლინიკურ კვლევებში და კლინიკური ფარმაკოლოგიის კვლევებში, და უსაფრთხოების რაოდენობრივი მონაცემები ხელმისაწვდომია.

შენიშვნა: გვერდითი მოვლენების მნიშვნელოვანი ნაწილი (განსაკუთრებით კუჭ-ნაწლავის მხრივ) შეიძლება წარმოიშვას საკუთრივ სამკურნალო დაავადებიდან. გვერდითი მოვლენები ფიქსირდებოდა იმავე სიხშირით, რაც კლინიკური კვლევის პლაცებოს ჯგუფში.

გვერდითი მოვლენები, რომლებიც სავარაუდოდ დაკავშირებულია რიფაქსიმინის გამოყენებასთან კლინიკურ კვლევებში ფაღარათის სამკურნალოდ, კლასიფიცირდება ორგანოთა სისტემებისა და სიხშირის მიხედვით. რიფაქსიმინის უსაფრთხოება ღვიძლის ენცეფალოპათიის მქონე პაციენტში შეისწავლეს ორ კვლევაში. ერთი - რანდომიზებული, ორმაგად ბრმა, პლაცებო კონტროლირებული 3 ფაზის კვლევა, RFHE3001 კვლევა, და მეორე - RFHE3002 გრძელვადიანი, ღია კვლევა.

RFHE3001 კვლევაში, 140 პაციენტის შედარებისას რიფაქსიმინის გამოყენებისას დოზით 550 მგ დღეში ორჯერ 6 თვის განმავლობაში და 150 პაციენტის შედარებისას, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს. RFHE3002 კვლევაში, 322 პაციენტიდან (152 პაციენტი RFHE3001 კვლევიდან) 66% მკურნალობდა 550 მგ რიფაქსიმინით დღეში ორჯერ 12 თვის განმავლობაში და 39% 24 თვის განმავლობაში (საშუალო ექსპოზიცია 512,5 დღე).

გარდა ამისა, სულ 152 პაციენტი ღვიძლის ენცეფალოპათიით სამ დამხმარე კვლევაში მკურნალობდა 14 დღის განმავლობაში.

პაციენტი ღებულობდა რიფაქსიმინის დოზას 600 მგ-დან 2400 მგ-მდე დოზის დიაპაზონში.

ქვემოთ ცხრილი აჩვენებს ყველა გვერდით მოვლენას პლაცებო-კონტროლირებული კვლევიდან RFHE3001, ხანგრძლივი კვლევიდან RFHE3002, და პოსტ-მარკეტინგულ გვერდით მოვლენებს, რომლებიც განვითარდა >5% სიხშირით პაციენტებში რიფაქსიმინით მკურნალობისას და უფრო მაღალი სიხშირით (≥1%) პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს:

ინფექციები და ინვაზიები:

არახშირი: Clostridium ინფექცია, საშარდე გზების ინფექცია, კანდიდოზი

იშვიათი: პნევმონია, ცელულიტი, ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია, რინიტი

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები:

არახშირი: ანემია

უცნობი: თრომბოციტოპენია

იმუნური სისტემის დარღვევები:

უცნობი: ანაფილაქსიური რეაქციები, ანგიონევროზული შეშუპება, ჰიპერმგრძნობელობა

მეტაბოლიზმისა და კვების დარღვევები

არახშირი: უმადობა, ჰიპერკალემია

იშვიათი: დეჰიდრატაცია

ფსიქიატრიული დარღვევები:

ხშირი: დეპრესია

არახშირი: დაბინდული მდგომარეობა, შფოთვა, უძილობა, ჰიპერსომნია

ნერვული სისტემის დარღვევები:

ხშირი: თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი

არახშირი: წონასწორობის დარღვევები, ამნეზია, კრუნჩხვები, კონცენტრირების დეფიციტი, ჰიპოესთეზია, მეხსიერების დარღვევა

სისხლძარღვოვანი დარღვევები:

არახშირი: უეცარი წამოუხურება

იშვიათი: ჰიპერტენზია, ჰიპოტენზია

უცნობი: პრესინკოპე, სინკოპე

სუნთქვის, გულმკერდისა და შუასაყრის დარღვევები:

ხშირი: ქოშინი

არახშირი: პლევრალური გამონაჟონი

იშვიათი: ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადება

კუჭ-ნაწლავის დარღვევები:

ხშირი: მუცლის ზედა ნაწილის ტკივილი, მუცლის შებერილობა, ფაღარათი, გულისრევა, ღებინება, ასციტი.

არახშირი: მუცლის ტკივილი, საყლაპავის ვარიკოზებიდან სისხლდენა, პირის სიმშრალე, დისკომფორტი კუჭის არეში

იშვიათი: შეკრულობა

ჰეპატობილიარული დარღვევები:

უცნობი: ღვიძლის ფუნქციური სინჯების ცვლილებები

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები:

ხშირი: ქავილი, გამონაყარი

უცნობი: დერმატიტი, ეგზემა

ძვალკუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლების დაავადებები :

ხშირი: კუნთების სპაზმი, ართრალგია

არახშირი: მიალგია

იშვიათი: ზურგის ტკივილი

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები:

არახშირი: დიზურია, პოლაკიურია

იშვიათი: პროტეინურია

ზოგადი დარღვევები და მოვლენები შეყვანის ადგილზე

ხშირი: პერიფერული შეშუპება

არახშირი: შეშუპება, ცხელება

იშვიათი: ასთენია

ტრავმა და მოწამვლა

არახშირი: დაცემა

იშვიათი: გონების დაბინდვა, პროცედურული ტკივილი

ლაბორატორიული კვლევები:

უცნობი: საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის შეცვლა.

4.9 ჭარბი დოზირება და მისი მკურნალობა

კლინიკურ კვლევებში პაციენტებში მოგზაურთა ფაღარაღით, 1,800 მგ-მდე/დღეში დოზები აიტანება პაციენტის მიერ კლინიკური ნიშნების გარეშე. ფაქტიურად, პაციენტებს/პირებს ნორმალური ნაწლავური ფლორით აძლევდნენ რიფაქსიმინს დოზით 2400 მგ 7 დღის განმავლობაში და მაღალ დოზებთან დაკავშირებით კლინიკური სიმპტომები არ დაფიქსირებულა.

რიფაქსიმინის ჭარბი დოზირების მკურნალობისას რეკომენდებულია სიმპტომური მკურნალობა და შესაბამისი დამხმარე მკურნალობა.

5. ფარმაკოლოგიური თვისებები

5.1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები:

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ნაწლავის ანთების საწინააღმდეგო - ანტი-ინფექციური პრეპარატები.

ATC ოდი: A07AA11

მოქმედების მექანიზმი

რიფაქსიმინი არის რიფამიცინის კლასის ანტიბაქტერიული საშუალება, რომელიც შეუქცევადად უკავშირდება ბაქტერიული ფერმენტის დნმ-შეკავშირებული რნმ პოლიმერაზას ბეტა ქვეერთეულს, რითაც ბაქტერიული რნმ-ის სინთეზს აინჰიბირებს.

რიფიქსამინს გააჩნია ფართო ანტიმიკრობული სპექტრი უმეტესობა გრამ დადებითი და უარყოფითი, აერობული და ანაერობული, ნაწლავურ ინფექციაზე პასუხისმგებელი ბაქტერიბის წინააღმდეგ. კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან ძალიან დაბალი შეწოვის გამო, რიფაქსიმინი მოქმედებს ადგილობრივდა ნაწლავის სანათურში და არ არის კლინიკურად ეფექტური ინვაზიური პათოგენების წინააღმდეგ.

რეზისტენტობის მექანიზმი

რიფაქსიმინის რეზისტენტობის შეძენის ძირითადი მექანიზმი მოიცავს rpoB მუტაციას, რომელიც აკოდირებს ბაქტერიულ რნმ პოლიმერაზას.

რეზისტენტული სუბპოპულაციის გავრცელება ფაღარათის მქონე პაციენტებისაგან იზოლირებულ ბაქტერიებში ძალიან დაბალია.

კლინიკურმა კვლევებმა, რომლებიც სწავლობდნენ ნაწლავური ფლორის მგრძნობელობის შეცვლას ფაღარათის მქონე პირებში, ვერ გამოავლინეს პრეპარატის მიმართ რეზისტენტული გრამდადებითი (მაგ. ენტეროკოკები) და გრამუარყოფითი (E.coli) მიკროორგანიზმების არსებობს რიფაქსიმინით მკურნალობის 3 დღიანი პერიოდის განმავლობაში.

ნორმალურ ნაწლავურ ბაქტერიულ ფლორაში რეზისტენტობის განვითარება გამოიკვლიეს მრავალჯერადად რიფაქსიმინის მაღალი დოზებით ჯანმრთელ მოხალისეებში და გაღიზიანებული ნაწლავის დაავადების მქონე პაციენტებში. წარმოიშვა რიფაქსიმინ-რეზისტენტული შტამები, თუმცა იყვნენ არასტაბილური და არ შექმნეს კოლონიები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში ან ჩაანაცვლეს რიფაქსიმინ-მგრძნობიარე შტამები. რეზისტენტული შტამები სწრაფად გაქრა მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ.

ექსპერიმენტული და კლინიკური მონაცემები ცხადჰყოფს, რომ მიგრირებადი ფაღარათის და Mycobacterium tuberculosis ან Neisseria meningitidis შტამების მქონე პაციენტების მკურნალობა რიფაქსიმინით არ უნდა შეირჩეს რიფამპიცინის რეზისტენტობისათვის.

მგრძნობელობა

რიფაქსიმინი არის არაშეწოვილი ანტიბაქტერიული საშუალება. In vitro მგრძნობელობის სინჯები არ შეიძლება გამოყენებული იქნას რიფაქსიმინის მიმართ ბაქტერიების მგრძნობელობის ან რეზისტენტობის დასადასტურებლად. კლინიკური წყვეტის წერტილის მხარდასაჭერად მგრძნობელობის ტესტირებისთვის არასაკმარისი მონაცემები არის ხელმისაწვდომი.

რიფაქსიმინი გამოიკვლიეს in vitro მოგზაურებში ფაღარათის გამომწვევ პატოგენებზე. ეს პათოგენებია ETEC (ენტეროტოქსიგენური E. coli), EAEC (ენტეროაგრეგაციული E. coli), არა-V ქოლერის ვიბრიონები. ბაქტერიული იზოლატებისათვის, MIC90 იყო 32 მკგ/მლ, რომელიც მალევე არის ხელმისაწვდომი ნაწლავის სანათურში განავალში რიფაქსიმინის მაღალი კონცენტრაციების გამო.

კლინიკური ეფექტიანობა

დღეში ორჯერადი 550 მგ რიფაქსიმინის ეფექტიანობა და უსაფრთხოება რემისიის ფაზაში ღვიძლის ენცეფალოპათიის მქონე პაციენტებში დადგინდა 3 ფაზის კვლევაში, 6-თვიან, რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა, პლაცებო კონტროლირებულ კვლევაში RFHE3001. ამ კვლევაში, 299 პაციენტი შეირჩა 550 მგ რიფაქსიმინით (n=140) ან პლაცებოთი (n=159) სამკურნალოდ 6 თვის განმავლობაში. პაციენტების 90%-ზე მეტი ორივე ჯგუფში ასევე, მკურნალობდნენ ლაქტულოზათი. პაციენტები MELD მაჩვენებლით >25 გაირიცხნენ კვლევიდან.

პირველადი საბოლოო წერტილი განისაზღვრა ღვიძლის ენცეფალოპათიის შეტევის დროისათვის და აღნიშნული პაციენტები გაირიცხნენ კვლევიდან. კვლევის 6 თვიანი პერიოდის განმავლობაში, ღვიძლის ენცეფალოპათიის ეპიზოდები განვითარდა 140 პაციენტიდან 31-ში (22%) რიფაქსიმინის ჯგუფში და 159 პაციენტიდან 73-ში (46%) პლაცებოს ჯგუფში. პლაცებოსთან შედარებით, რიფაქსიმინმა შეამცირა ღვიძლის ენცეფალოპათიის შეტევების რისკი 58%-ით (p <0.0001) და ღვიძლის ენცეფალოპათიასთან დაკავშირებული ჰოსპიტალიზაციის რისკი 50%-ით (p <0.013).

რიფაქსიმინი თერაპიის გრძელვადიანი ეფექტიანობა და უსაფრთხოება შეფასდა RFHE3002 კვლევაში 322 პაციენტში, რომელიც გადავიდა რემისიის ფაზაში. ამ კვლევაში, პაციენტებმა მიიღეს 550 მგ რიფაქსიმინი დღეში ორჯერ სულ მცირე 24 თვის განმავლობაში. კვლევაში ჩართული პაციენტებიდან, 152 (70 რიფაქსიმინის ჯგუფში და 82 პლაცებოს ჯგუფში) გადმოიყვანეს RFHE3001 კვლევიდან, და დაემატა 170 პაციენტი.

რიფაქსიმინით მკურნალობამ 24 თვის განმავლობაში (OLE კვლევა RFHE3002) არ გამოიწვია პაციენტის დაცვის დაკარგვა ღვიძლის ენცეფალოპათიის შეტევის წინააღმდეგ ან ჰოსპიტალური დატვირთვის შემცირება.

5.2 ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

ზოგადი თვისებები

შეწოვა:

ვირთაგვებში, ძაღლებსა და ადამიანებში ჩატარებულმა ფარმაკოკინეტიკურმა კვლევებმა თითქმის არ აჩვენა რიფაქსიმინის შეწოვა (<1%) პერორალური მიღების შემდეგ. პლაზმური დონე (მინ. 10 ნგ/მლ) შეიძლება უმნიშვნელო იყოს რიფაქსიმინის მიღების შემდეგ თერაპიულ დოზებში ჯანმრთელ მოხალისეებში და პაციენტებში ნაწლავური ლორწოთი (ანთებითი ნაწლავის დაავადება).

რიფაქსიმინის სისტემური შეწოვა გაიზარდა, თუმცა, კლინიკურად არ გაიზარდა მსუყე საუზმის მიღებიდან 30 წუთის განმავლობაში.

განაწილება:

რიფაქსიმინი ზომიერად არის შეკავშირებული ადამიანის პლაზმის ცილებთან. In vivo, რიფაქსიმინის გამოყენებისას ჯანმრთელ პირებში, ცილებთან საშუალო შეკავშირების მაჩვენებელი არის 67,5%, 62%-თან შედარებით ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში.

ბიოტრანსფორმაცია:

ფეკალური ნიმუშების ანალიზმა აჩვენა, რომ რიფაქსიმინი წარმოდგენილი იყო ინტაქტური მოლეკულის სახით; ეს ნიშნავს, რომ ის არ იშლება ან მეტაბოლიზდება კუჭ-ნაწლავში გავლის დროს.

კვლევაში რადიოაქტიური რიფაქსიმინის გამოყენებით, რიფაქსიმინის ექსკრეციის შარდის დოზა იყო 0.025% და დოზის <0.01% იყო დესაცეტილრიფაქსიმინი, ადამიანში გამოვლენილი რიფაქსიმინის ერთადერთი მეტაბოლიტი.

გამოყოფა:

კვლევა რადიოაქტიური რიფაქსიმინით აჩვენებს, რომ 14C-რიფაქსიმინი სწრაფად და სრულად გამოიყოფა განავალში (მიღებული დოზის 96,9%). 14C რიფაქსიმინის შარდში აღდგენა არ აღემატებოდა მიღებული დოზის 0,4%-ს.

ხაზოვნება/არა-ხაზოვნება:

რიფაქსიმინის სისტემური ექსპოზიციის სიჩქარე და მასშტაბი ხასიათდება არახაზოვანი (დოზა-დამოკიდებელი) კინეტიკით, რაც შეესაბამება შეზღუდული შეწოვის შესაძლებლობასთან. აღნიშნული კინეტიკა შეესაბამება რიფაქსიმინის გახსნის სიჩქარე-შეზღუდული შეწოვის ალბათობასთან.

განსაკუთრებული პოპულაციები:

თირკმლის უკმარისობა

თირკმლის დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტებში რიფაქსიმინის გამოყენების შესახებ კლინიკური ინფორმაცია არ არის ხელმისაწვდომი.

ღვიძლის უკმარისობა

ღვიძლის დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტებში რიფაქსიმინის გამოყენების შესახებ არსებული კლინიკური მონაცემებით დგინდება, რომ სისტემური ექსპოზიცია უფრო მაღალი იყო, ვიდრე ჯანმრთელ პირებში. რიფაქსიმინის სისტემური ექსპოზიცია დაახლოებით 10, 13 და 20-ჯერ უფრო მაღალია პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი (ჩაილდ-პიუ A), ზომიერი (ჩაილდ-პიუ B) და მძიმე (ჩაილდ-პიუ C) უკმარისობით, ჯანმრთელ პირებთან შედარებით.

რიფაქსიმინის სისტემური ზემოქმედების ზრდა ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში უნდა იქნას განმარტებული კუჭ-ნაწლავის ადგილობრივი მოქმედების და რიფაქსიმინის დაბალი სისტემური ბიოშეღწევადობის გათვალისწინებით, აგრეთვე რიფაქსიმინის უსაფრთხოების შესახებ არსებული მონაცემების გათვალისწინებით ციროზის მქონე პაციენტებში.

შესაბამისად, დოზის კორექცია რეკომენდებული არ არის, ვინაიდან რიფაქსიმინი მოქმედებს ლოკალურად.

პედიატრიული პოპულაცია

რიფაქსიმინის ფარმაკოდინამიკა არ არის შესწავლილი ნებისმიერი ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში.

5.3 უსაფრთხოების პრეკლინიკური მონაცემები

პრეკლინიკურმა მონაცემებმა არ გამოავლინა განსაკუთრებული საფრთხე ადამიანებისთვის უსაფრთხოების ფარმაკოლოგიის, განმეორებითი დოზის ტოქსიკურობის, გენოტოქსიკურობის და კანცეროგენული პოტენციალის ტრადიციულ კვლევებზე დაყრდნობით.

გაძვლოვანების უმნიშვნელო და გარდამავალი შეფერხება დაფიქსირდა 300 მგ/კგ/დღეში დოზაზე ვირთაგვების ემბრიოფეტალური განვითარების კვლევაში, რომელიც გავლენას არ ახდენდა შთამომავლობის ნორმალურ განვითარებაზე. ორსულობის დროს რიფაქსიმინის პერორალური მიღების შემდეგ ბოცვრებში დაფიქსირდა ნაყოფის ჩონჩხის ცვლილებების სიხშირის გაზრდა კლინიკურად მნიშვნელოვან დოზებში.

აღნიშნული ინფორმაციის კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია.

6. ფარმცავეტული თვისებები

6.1 დამხმარე ნივთიერებები

ტაბლეტის გული:

ნატრიუმის სახამებლის გლიკოლატი

მიკროკრისტალური ცელულოზა 200

კოლოიდური სილიციუმის დიოქსიდი

მაგნიუმის სტეარატი

გლიცეროლ დისტეარატი

ტალკი

აპკის გარსი:

* ოპადრი OY-S 34907 ვარდისფერი

* შემადგენლობა: ჰიპრომელოზა, ტიტანის დიოქსიდი, პროპილენგლიკოლი, რკინის წითელი ოქსიდი, დინატრიუმის EDTA

6.2 შეუთავსებლობა

მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი.

6.3 ვარგისობა

24 თვე

6.4 შენახვის განსაკუთრებული პირობები

ინახება ოთახის ტემპერატურაზე < 25⁰C, ორიგინალ შეფუთვაში.

ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

6.5 შეფუთვა

პვქ/პვდქ - ალუმინის ბლისტერი, 42 აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი / 1 კოლოფი, გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად

6.6 ადამიანის გამოყენების სამკურნალო პრეპარატის ნარჩენების განადგურება და სხვა სპეციალური ზომები

გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს „სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის დებულების“ და „შეფუთვისა და შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის დებულების“ შესაბამისად.

გაცემის რეჟიმი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

7. ლიცენზიის მფლობელი

Drogsan İlaçlari San. ve Tic. A.Ş.

Oğuzlar Mah. 1370. sok. 7/3

ბალგატი/ანკარა

ტელ.: 0 312 287 74 10

ფაქსი: 0 312 287 61 15

8. ლიცენზიის ნომერი

9. პირველი ავტორიზაციის/ლიცენზიის განახლების თარიღი

10. პრეპარატის მოკლე დახასიათების განახლების თარიღი