ამინაზინი 0.1გ #10ტ

ამინაზინი-ზდოროვიე

 Aminazin- Zdorovye

შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება: ქლორპრომაზინი.

1 ტაბლეტი შეიცავს 50 მგ ამ 100მგ ქლორპრომაზინის ჰიდროქლორიდს. 

დამხმარე ნივთიერებები: ცელაქტოზა (ლაქტოზის მონოჰიდრატისა და ფხვნილისებრი ცელულოზას ნარევი 75:25)), სილიციუმის დიოქსიდი კოლოიდური, უწყლო, ალუმინის ჰიდროქსიდი, კალციუმის სტერეატი, სტეარინის მჟავა, ტალკი, ჰიპრომელოზა, ტიტანის დიოქსიდი (E 171), საღებავი “ყვითელი მზის ჩასვლა” FCF (E 110).

წამლის ფორმა

ფირით დაფარული ტაბლეტები.

ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები

ორმხრივად ამობურცული, ფირით დაფარული ტაბლეტები ფერით ღია ნარიჯისფერიდან მუქ ნარინჯისფრამდე. განივ კვეთზე ჩანს ორი შრე.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი

ანტიფსიქოზური პრეპარატები. ქლორპრომაზინი.

ათქკოდი: N05AA01.

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ფარმაკოდინამიკა

ანტიფსიქოზური, ნეიროლეპსიური, სედატიური, მიორელაქსაციური, პირღებინების საწინააღმდეგო საშუალება. ახდენს მაბლოკირებელ მოქმედებას დოფამინერგულ და ადრენერგულ რეცეპტორებზე. პრეპარატის ძირითად თავისებურებას წარმოადგენს ანტიფსიქოზური მოქმედებისა და ემოციურ სფეროზე ზემოქმედების კომბინირება. 

ანტიფსიქოზური მოქმედების მექანიზმი განპირობებულია პოსტსინაპსური დოფამინერგული რეცეპტორების ბლოკირებით თავის ტვინის მეზოლიმბურ სტრუქტურებში, რის შედეგადაც სუსტდება ან სრულად ქრება ბოდვა და ჰალუცინაციები, ხდება ფსიქომოტორული აგზნებადობის კუპირება, მცირდება აფექტური რეაქციები, განგაშის გრძნობა, მღელვარება, მცირდება მოძრაობითი აქტივობა. დოფამინერგული რეცეპტორების ბლოკირების შედეგად მატულობს ჰიპოფიზში პროლაქტინის სეკრეცია.

ბლოკავს რა ალფა-ადრენორეცეპტორებს, პრეპარატი ავლენს გამოკვეთილ სედატიურ ეფექტს. ძლიერი სედატიური მოქმედება ქლორპრომაზინის ერთ-ერთი მთავარი თავისებურებაა სხვა ნეიროლეპტიკებთან შედარებით. საერთო დამამშვიდებელი ეფექტი თანხვდება მოქმედებების პირობით-რეგფლექსურ დათრგუნვას და პირველ რიგში, ყველა მოძრაობით-დაცვით რეფლექსს, ამცირებს სპონტანურ მოძრაობით აქტივობებს, ასუსტებს ძვლოვან მუსკულატურას, აქვეითებს რეაქტიულობას ენდოგენური და ეგზოგენური სტიმულების მიმართ, გონის შენარჩუნებით.

იგი ავლენს პირღებინების საწინააღმდეგო გამოკვეთილ ცენტრალურ და პერიფერულ ეფექტებს. ცენტრალური ეფექტი განპირობებულია დოფამინური D2-რეცეპტორების დათრგუნვით ან ბლოკირებით ნათხემის ქემორეცეპტორულ ტრიგერულ ზონაში, პერიფერიული კი – ცდომილი ნერვის ბლოკირებით საჭმლის მომნელებელ ტრაქტში. პირღებინების საწინააღმდეგო ეფექტი ძლიერდება ქლორპრომაზინის ანტიქოლინერგული, სედატიური და ანტიჰისტამინური თვისებებით.

ანტიქოლინერგიული ეფექტი განპირობებულია M-ქოლინორეცეპტორების კონკურენციული ბლოკადით, ანქსიოლიზური, სედატიური და ანალგეზიური ეფექტები კი – აგზნებადობის შესუსტებით ტვინის სვეტის რეტიკულურ ფორმაციაში.

ზომიერად ამცირებს ანთებით რეაქციას, ასუსტებს სისხლძარღვების გამტარიანობას, ადაბლებს კინინებისა და ჰიალურონიდაზების აქტივობას, ავლენს სუსტ ანტიჰისტამურ მოქმედებას, ამცირებს სისტოლურ და დიასტოლურ არტერიულ წნევას, იწვევს ტაქიკარდიას. ხასიათდება მკაფიო კეტალეპტოგენური თვისებებით. თრგუნავს ჰიპოლათამუსისა და ჰიპოფიზის გამოთავისუფლებულ ჰორმონებს (მაგრამ აძლიერებს პროლაქტინის სეკრეციას). ავლენს სუსტ ან ზომიერ ექსტრაპირამიდულ და ჰიპოთერმულ მოქმედებას. ხელს უწყობს ანალგეტიკების, ადგილობრივი ანესთეზიური, შრატისა და კრუნჩხვის საწინააღმდეგო საშუალებების მოქმედების გაძლიერებას.

ფარმაკოკინეტიკა

საჭმლის მომნელებერლ ტრაქტში შეიწოვებს სუსტად.  Cmax სისხლში მიიღწევა 2-4 საათის შემდეგ. სისხლის პლაზმის ცილებს უკავშირდება 95%-98%-ით. ექვემდებარება პირველი გავლის ეფექტს. ფართოდ ვრცელდება ორგანიზმში, აღწევს ჰემატოენცეფალურ ბარიერში. ამასთან, მისი კონცენტრაცია ტვინში უფრო მაღალია, ვიდრე სისხლის პლაზმაში. ქლორპრომაზინი და მისი მეტაბოლიტები გადალახავს პლაცენტარულ ბარიერს და ხვდება რძეში. გამოიყოფა თირკმელებით და ნაწლავებიდან ნაღველთან ერთად. T1/2 შეადგენს დაახლოებით 30 საათს. მეტაბოლიტების ელიმინაცია შეიძლება უფრო მეტ ხანს გაგრძელდეს.

ერთსა და იმავე პაციენტში აღნიშნულია ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრების გამოკვეთილი ცვალებადობები. პირდაპირი ურთიერთკავშირი სისხლის პლაზმაში ქლორპრომაზინისა და მისი მეტაბოლიტების კონცენტრაციებსა და თერაპიულ ეფექტს შორის არ არსებობს.

კლინიკური მახასიათებლები

ჩვენებები

ფსიქიატრიაში: ქრონიკული პარანოიდული და/ან ჰალუცინაციური მდგომარეობები, მათ შორის, შიზოფრენიის მქონე ავადმყოფებში (ჰალუცინაციურ-ბოდვითი, ჰებეფრენული, კატატონური სინდრომები), მანიაკალური აგზნებადობა მანიაკალურ-დეპრესიული ფსიქოზის დროს, აჟიტირებული დეპრესია (პრესენილური და მანიაკალურ-დეპრესიული ფსიქოზის დროს).

ნევროლოგიაში: კუნთების ტონუსის მომატება, ტორპიდული ტკივილის სინდრომი (ანალგეტიკებთან კომბინაციით). ხანგრძლივი სლოკინი (ზრდასრული პაციენტების სამკურნალოდ). 

უკუჩვენებები

მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის კომპონენტების მიმართ.

ღვიძლის (ციროზი, ჰეპატიტი, ჰემოლიზური სიყვითლე) და/ან თირკმლის (ნეფრიტი, მწვავე პიელიტი, თირკმლის ამილოიდოზი) მძიმე ფუნქციური მოშლილობები; სისხლწარმომქმნელი ორგანოების დარღვევები; თავისა და ზურგის ტვინის პროგრესირებადი სისტემური დაავადებები (ნელი ნეიროინფექციები, გაფანტული სკლეროზი); მიქსედემა; გულ-სისხლძარღვთა მძიმე დაავადებები (დეკომპენსირებული გულის უკმარისობა და გულის მანკი, მძიმე მიოკარდიოდისტროფია და არტერიული ჰიპოტენზია, რევმოკარდიტი გვიან სტადიებში); თრომბოემბოლია, ბრონქოექტაზური დაავადების გვიანი სტადია, დახურულკუთხოვანი გლაუკომა, პროსტატას ჰიპერპლაზიით გამოწვეული შარდის შეკავება, ცენტრალური ნერვული სისტემის გამოხატული დათრგუნვა, ინსულტი, ქალა-ტვინის ტრავმის მწვავე პერიოდი, ნაღვლ-კენჭოვანი და შარდ-კენჭოვანი დაავადებები; კუჭის და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლული გამწვავების პერიოდში ან ანამნეზში; მწვავე ინფექციური დაავადებები. ბარბიტურატებთან ალკოჰოლთან და ნარკოტიკებთან ერთად მიღება. 

 ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან და ურთიერთქმედების სხვა სახეები

სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ერთად მიღებისას, შესაძლებელია:

• ცენტრალური ნერვული სისტემის დამთრგუნავ პრეპარატებთან, აგრეთვე ეთანოლთან ან ეთანოლის შემცველ პრეპარატებთან - ცენტრალური ნერვული სისტემის დამთრგუნავი ეფექტის გაძლიერება, ასევე სუნთქვის დათრგუნვა;

• ტრიციკლურ ანტიდეპრესანტებთან, მაპროტილინთან ან მონოამინოქსიდაზას ინჰიბიტორებთან -   სედატიური და ანტიქოლინერგიული ეფექტების გახანგრძლივება, ავთვისებიანი ნეიროლეპსიური სინდრომის განვითარების რისკის ამაღლება;

• კრუნჩხვების საწინააღმდეგო პრეპარატებთან - კრუნჩხვის მზადყოფნის ზღვარის დადაბლება;

• ჰიპერთირეოზის სამკურნალო პრერპარატებთან – აგრანულოციტოზის განვითარების რისკის ამაღლება;

• ექსტრაპირამიდული რეაქციის გამომწვევ პრეპარატებთან – ექსტრაპირამიდული ეფექტების სიხშირისა და სიმწვავის მომატება;

• ჰიპოტენზიურ პრეპარატებთან – გამოხატული არტერიული ჰიპოტენზია, ორთოსტატიკური ჰიპოტენზიის გაძლიერება;

• ეფედრინთან - ეფედრინის სისხლძარღვების შემავიწროებელი ეფექტის შესუსტება;

• ამფეტამინთან – ანტაგონისტური ურთიერთქმედება;

• ანტოქოლინერგულ საშუალებებთან – ანტიქოლინერგული მოქმედების გაძლიერება;

• ანტიქოლინესთერაზას საშუალებებთან – კუნთების სისუსტე, მიასთენიის მიმდინარეობის გაუარესება;

• ეპინეფრინთან – ამ უკანასკნელის ეფექტების დამახინჯება, რის შედეგადაც შემდგომში ვითარდება არტერიული წნევის შემცირება და მძიმე ჰიპოტენზია და ტაქიკარდია;

• ამიტრიპტილინთან – გვიანი დისკინეზიის განვითარების რისკის ამაღლება, პარალიზური ილეუსის შესაძლო განვითარება;

• დიაზოქსიდთან – გამოკვეთილი ჰიპერგლიკემია;

• დოქსეპინთან – ჰიპერპირექსიის პოტენცირება;

• ლითიუმის კარბონატთან – გამოკვეთილი ექსტრაპირამიდული სიმპტომები, ნეიროტოქსიკური მოქმედება; 

• მორფინთან – მიოკლონუსის განვითარება;

• ციზაპრიდთან – QT ინტერვალის დამატებითი გახანგრძლივება ეკგ-ზე; 

• ნორტრიპტილინთან შიზოფრენიის მქონე პაციენტებში – კლინიკური მდგომარეობის შესაძლო გაუარესება სისხლში ქლორპრომაზინის მაღალი დონის მიუხედავად.

ქლორპრომაზინის სედატიური მოქმედება ძლიერდება ზოლპიდემთან ან ზოპიკლონთან ერთად მიღებისას, ნეიროლეპსიური მოქმედება კი - ესტროგენებთან ერთდროულად მიღებისას. ქლორპორომაზინის კონცენტრაციას სისხლის პლაზმაში ამცირებს ანტაციდები, რომლებიც შეიცავენ ალუმინისა და მაგნიუმის ჰიდოქსიდს (არღვევენ ქლორპრომაზინის შეწოვას საჭმლის მომნელებელი სისტემიდან), ბარბიტურატები (აძლიერებს ქლორპრომაზინის მეტაბოლიზმს ღვიძლში). ქლორპორომაზინის კონცენტრაციას სისხლის პლაზმაში ამაღლებს ქლოროქინი და სულფადოქსინი/პირიმეტამინი. ციმეტიდინს შეუძლია შეამციროს ან გაზარდოს ქლორპორომაზინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში.

ქლორპრომაზინს შეუძლია შეამციროს ან სრულადაც კი დათრგუნოს გუანეტიდინის ანტიჰიპერტენზიული მოქმედება, აამაღლოს იმიპრამინის კონცენტრაცია სისხლში, დათრგუნოს ლევოდოპის ეფექტები, აამაღლოს ან შეამციროს ფენიტოინის კონცენტრაცია სისხლში, შეასუსტოს საგულე გლიკოზიდების მოქმედება.

გამოყენების თავისებურებები

პრეპარატის მიცემისას განსაკურებული სიფრთხილეა საჭირო სისხლის სურათის პათოლოგიური ცვლილებების, ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქციების ზომიერი ხარისხის დარღვევის, ალკოჰოლური ინტოქსიკაციის, რეის სინდრომის, სარძევე ჯირკვლის კიბოს, გულ-სისხლძარღვთა ზომიერი ხარისხის დაავადებების, გლაუკომას მიმართ მიდრეკილების, პარკინსონის დაავადების, პროსტატას კლინიკური გამოვლინებების ჰიპერპლაზიის,  კლინიკური გამოვლინებების, სუნთქვის ორგანოების ქრონიკული დაავადებების, ეპილეფსიური შეტევების პაციენტებში; დაავადებების დროს, რომლებსაც ახლავს თრომბოემბოლური გართულებები; რევმატიზმის, რევმოკარდიტის, შაქრიანი დიაბეტის დროს; ასევე ხანდაზმული ასაკის დასუსტებული პაციენტების მკურნალობისას (ჭარბი სედატიური და ჰიპოტენზიური მოქმედების რისკის ამაღლების გამო). 

ჰიპერტენზიის განვითარების შემთხვევაში, რომელიც ავთვისებიანი ნეიროლეპსიური სინდრომის ერთ-ერთ სიმპტომს წარმოადგენს, ამ პრეპარატის მიცემა პაციენტისათვის დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს.

ნეიროლეპსიური დეპრესიის შესამცირებლად, ამ პრეპარატთან ერთად გამოიყენება ცენტრალური  ნერვული სისტემის ანტიდეპრესანტები და სტიმულატორები.

პრეპარატით ხანგრძლივი მკურნალობისას, აუცილებელია ვაკონტროლოთ სისხლის შემადგენლობა, პროთრომბინის ინდექსი, ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქცია.

მკურნალობის პროცესში კანის ფოტომგრძნობელობის შესაძლებლობის გამო, თავიდან უნდა იქნას აცილებული პაციენტის ხანგრძლივად ყოფნა მზეზე.

პრეპარატი არ ახდენს პირღებინების საწინააღმდეგო მოქმედებას იმ შემთხვევაში, თუ გულისრევა წარმოადგენს ვესტიბულარული სტიმულაციის ან საჭმლის მომნელებელი სისტემის ადგილობრივი გაღიზიანების შედეგს.

საჭმლის მომნელებელი სისტემის ატონიის და აქილიის მქონე პაციენტებისათვის პრეპარატის მიცემისას, რეკომენდებულია რომ კომბინირებულად დაინიშნოს კუჭის წვენი ან მარილმჟავა (ქლორპრომაზინის დამთრგუნავი მოქმედების გამო მოტორიკაზე და კუჭის წვენის სეკრეციაზე), ასევე საჭიროა დიეტისა და ნაწლავების ფუნქციის კონტროლი.

პაციენტებს, რომლებიც ამ პრეპარტს ღებულობენ, შესაძლოა წარმოეშვას რიბოფლავინის მომეტებული საჭიროება.

ეს პრეპარატი არ არის რეკომენდებული ჰიპოთირეოზის, ფეოქრომოციტომას მიასთენიის მქონე პაციენტებში.

ნეიროლეპსიურ ფენოთიაზინებს შეუძლია გააძლიეროს QT ინტერვალის გახანგრძლივება, რაც ამაღლებს პარკუჭოვანი არითმიების რისკს, მათ შორის “პირუეტის” ტიპის არითმიას, რამაც, პოტენციურად, შესაძლოა უეცარი ლეტალური შედეგი გამოიწვიოს. პრეპარატის დანიშვნის წინ, საჭიროა პაციენტის გამოკვლევა (ბიოქიმიური სტატუსი, ეკგ) რათა გამოირიცხოს შესაძლო რისკ-ფაქტორები (მაგალითად გულის დაავადებები, QT ინტერვალის გახანგრძლივება, ანამნეზში, მეტაბოლური დარღვევები, როგორიცაა ჰიპოკალიემია, ჰიპოკალციემია, ჰიპომაგნიემია, შიმშილი, ალკოჰოლის ბოროტად გამოყენება, თანმხლები თერაპია იმ სხვა სამკურნალწამლო საშუალებებით, რომლებიც QT ინტერვალის გახანგრძლივებას უწყობს ხელს). აუცილებელია ეკგ კონტროლი პრეპარატით თერაპიის დაწყებისას, ხოლო საჭიროების შემთხვევაში – მკურნალობის პროცესშიც.

ეს პრეპარატი შეიცავს ლაქტოზას, რაც გათვალისწინებული უნდა იქნას გალაქტოზას აუტანლობის უიშვიათესი მემკვიდრეობითი ფორმების, ლაქტაზას უკმარისობის, გლუკოზა-გალაქტოზური მალაბსორბციის სინდრომის პაციენტების მკურნალობისას. 

მიღება ორსულობისა ან ლაქტაციის პერიოდში

ორსულობის პერიოდში, ეს პრეპარატი უკუნაჩვენებია.  ორსულობის პერიოდში ამ პრეპარატის გამოყენების მწვავე აუცილებლობისას, საჭიროა შეიზღუდოს მკურნალობის ვადა, III ტრიმესტრის ბოლოს კი შეძლებისდაგვარად უნდა შემცირდეს დოზა. ქლორპრომაზინი ახანგრძლივებს მშობიარობას.

პრეპარატის გამოყენების აუცილებლობის შემთხვევაში, ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს.

რეაქციის სისწრაფეზე ზემოქმედება ავტოტრანსპორტის მართვისას ან სხვა მექანიზმებთან მუშაობისას

მკურნალობის პერიოდში, ავტოტრანსპორტის მართვა და სხვა მექანიზმებთან მუშაობა არ დაიშვება. 

მიღების წესი და დოზები

ზრდასრულ და 12 წელზე მეტი ასაკის პაციენტებს ენიშნება შინაგანად, სადილის შემდეგ. მიღების სიხშირე და მკურნალობის სქემა დგინდება ინდივიდუალურად, პაციენტის ჩვენებებისა და მდგომარეობის მიხედვით. დოზა შეირჩევა მომატებით, მინიმალურიდან დაწყებული. მკურნალობის ხანგრძლივობაა 3 კვირიდან 2-4 თვემდე და მეტიც (დაავადების ქრონიკული მიმდინარეობისას, საჭიროა დაინიშოს ხანგრძლივი და დამხმარე თერაპია).

ზრდასრული და 12 წელზე მეტი ასაკის ფსიქიკურად დაავადებული პაციენტებისათვის, საწყისი დოზა შეადგენს დღიურად 50-100მგ-ს, 1-2 მიღებაზე განაწილებით. შემდგომში დოზა შეიძლება გაიზარდოს (ამტანობის გათვალისწინებით) 50მგ-ით ყოველ 3-4 დღეში, დღიურად 300-600მგ-მდე, 3-4 მიღებაზე განაწილებით. მკურნალობის კურსის ხანგრძლივობაა 3 კვირიდან 2-4 თვემდე. 

ცალკეულ შემთხვევებში, დღიური დოზა შეიძლება გაიზარდოს 700მგ-1,0გ-მდე (განსაკუთრებით იმ პაციენტებისათვის, რომელთა დაავადება მიმდინარეობს ქრონიკულად და ფსიქომოტორული აგზნებადობით). ასეთ შემთხვევაში დღიური დოზა უნდა განაწილდეს 4 მიღებაზე (დილით, შუადღისას, საღამოს და ღამით). პრეპარატის დიდი დოზებით მკურნალობის ხანგრძლივობამ არ უნდა გადაამეტოს 1-1,5 თვეს, არასაკმარისი ეფექტურობის შემთხვევაში კი მიზანშეწონილია პაციენტის გადაყვანა სხვა პრეპარატებით მკურნალობაზე

მაქსიმალური დოზები: ერთჯერადი - 300მგ, დღიური – 1,.5 გ.

დასუსტებულ, ხანდაზმულ, ღვიძლისა და გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების მქონე პაციენტებისათვის დოზას ამცირებენ 2-3-ჯერ (მაგრამ არაუმეტეს 300მგ-ით დღეში).

ხანგრძლივი სლოკინის შემთხვევაში, დღიური დოზაა 50მგ 3-4-ჯერ მიღებით.

ბავშვები

12 წლამდე ასაკის ბავშვებისათვის აუცილებელია ამ პრეპარატის დოზების შემცირება.

ჭარბი დოზა

სიმპტომები:  გაუგებარი ლაპარაკი, ბარბაცით სიარული, ბრადიკარდია, სუნთქვის გართულება, გამოხატული სისუსტე, გონების დაბინდვა, რეფლექსების შესუსტება, ძილიანობა, კრუნჩხვები, მდგრადი ჰიპოტენზია, ჰიპოთერმია, ხანგრძლივი დეპრესია, შემდეგ კი - ტოქსიკური ჰეპატიტი.

მკურნალობა: სიმპტომური თერაპია. სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს. ჰემოდიალიზით არ გამოიდევნება. დეპრესიის შესასუსტებლად ინიშნება ცენტრალური ნერვული სისტემის სტიმულატორები (სიდნოკარბი). ნევროლოგიური გართულებები მცირდება ან კუპირდება პარკინსონის დაავადების საწინააღმდეგო საშუალებებით (ციკლოდოლი, ტროპაცინი). კოლაფსური მდგომარეობებისას რეკომენდებულია კორდიამინის, კოფეინის, მეზატონის შეყვანა. 

გვერდითი ეფექტები

ნერვული სისტემის მხრივ

აკატიზია, ფსიქიკური ინდიფერენტულობა და ფსიქიკის სხვა ცვლილებები, დაგვიანებული რეაქცია გარე გაღიზიანებებზე, ხედვის სიმახვილის შესუსტება, დისტონური ექსტრაპირამიდული რეაქციები, პარკინსონული სინდრომი, გვიანი დისკინეზია, ნეიროლეპსიური დეპრესია, თერმორეგულაციის დარღვევა, ავთვისებიანი ნეიროლეპსიური სინდრომი, კრუნჩხვები, უძილობა, აგზნებადობა. 

გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ

არტერიული ჰიპოტენზია, ტაქიკარდია, ეკგ ცვლილებები (QT ინტერვალის გახანგრძლივება, ST სეგმენტის დეპრესია, T და UU ცვლილებები, არითმია).

საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ

ქოლესტატიკური სიყვითლე, დისპეპსიური მოვლენები (გულისრევა, პირღებინება), პირის სიმშრალე.

სისხლწარმოქმნის სისტემის მხრივ

ლეიკოპენია, აგრანოლოციტოზი. 

შარდმდენი სისტემის მხრივ

შარდვის გართულება, პრიაპიზმი.

ენდოკრინული სისტემის მხრივ

მენსტრუალური ციკლის დარღვევა, იმპოტენცია, გინეკომასტია, სხეულის მასის მომატება, გალაქტორეა.

ალერგიული რეაქციები

გამონაყარი კანზე, ქავილი, ექსფოლიატიური დერმატიტის, მულტიფორმული ერითემა, ჭინჭრის ციება, ანგიონევროზული შეშუპება, ბრონქოსპაზმები, სისტემური წითელი მგლურა. 

დერმატოლოგიური რეაქციები

კანის პიგმენტაცია, ფოტომგრძნობელობა.

მხედველობის ორგანოების მხრივ

პრეპარატის ხანგრძლივი მიღებისას მაღალი დოზებით შესაძლოა, ადგილი ჰქონდეს ქლორპრომაზინის დალექვას თვალის წინა სტრუქტურებში (რქოვანა და ბროლი), რამაც შესაძლოა დააჩქაროს ბროლის ბუნებრივი დაბერების პროცესები.

ვარგისიანობის ვადა

3 წელი.

შენახვის პირობები

ინახება თავდაპირველ შეფუთვაში, არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე. შეინახეთ ბავშვებისათვის ხელმიუწვდომელ ადგილზე.

შეფუთვა

ფირით დაფარული ტაბლეტები 50მგ ან 100მგ #10, #10X2, #20 ბლისტერში, კოლოფში; #10, #20 ბლისტერებში.

გაცემის წესი

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი I, გაიცემა ფორმა №2 რეცეპტით.

მწარმოებელი

შპს ფარმაცევტულიკომპანია „ზდოროვი“.

მწარმოებლის ადგილმდებარეობა და საქმიანობის განხორციელების ადგილის მისამართი უკრაინა, 61013, ქ. ხარკოვი, შევჩენკოს ქ. 22.