ოფერტა (ოლანზაპინი) 10მგ#28ტ

1.3 ინფორმაცია პროდუქტის შესახებ

1.3.1 პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამება , ეტიკეტი და შეფუთვის ინსტრუქცია

1. სამკურნალო პროდუქტის დასახელება

ოფერტა-სანოველი 10 მგ შემოგარსული ტაბლეტები

2. ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

თითოეული შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს 10 მგ ოლანზაპინს.

შემავსებელი: თითოეული შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს 310.00 მგ ლაქტოზის მონოჰიდრატს.

შემავსებლების სრული ჩამონათვალისთვის იხილეთ მონაკვეთი 6.1.

3. ფარმაცევტული ფორმა

შემოგარსული ტაბლეტი

მრგვალი, თეთრი შეფერილობის, შემოგარსული ტაბლეტები

4. კლინიკური დეტალები

4.1 თერაპიული ჩვენებები

მოზრდილები და 13-17 წლის ასაკის მოზარდები

ოფერტა-სანოველი ნაჩვენებია შიზოფრენიის სამკურნალოდ.

ოფერტა-სანოველი ეფექტურია კლინიკური გაუმჯობესების შენარჩუნებისთვის მკურნალობაზე საწყისი ეფექტის მქონე პაციენტებში თერაპიის გაგრძელებისას.

ოფერტა-სანოველი ნაჩვენებია მანიის საშუალო ან მძიმე ეპიზოდების სამკურნალოდ.

ბიპოლარული აშლილობის მქონე პაციენტებში, რომელთა მანიის ეპიზოდი ოლანზაპინით მკურნალობას დაექვემდებარა, ოფერტა-სანოველი ნაჩვენებია რეციდივის პროფილაქტიკისთვის (იხილეთ მონაკვეთი 5.1).

4.2 დოზირება და მიღების მეთოდი

მოზრდილები

შიზოფრენია: ოფერტა-სანოველის რეკომენდირებული საწყისი დოზა არის 10 მგ/დღეში.

მანიის ეპიზოდი: საწყისი დოზა არის 15 მგ ერთჯერადი დღიური დოზის სახით მონოთერაპიის დროს ან 10 მგ დღიურად კომბინაციური თერაპიის დროს (იხილეთ მონაკვეთი 5.1).

რეციდივის პროფილაქტიკა ბიპოლარული აშლილობის დროს: რეკომენდირებული საწყისი დოზა არის 10 მგ/დღეში. პაციენტებში, რომლებიც ოლანზაპინს მანიის ეპიზოდის სამკურნალოდ იღებდნენ, რეციდივის პროფილაქტიკისთვის თერაპია იგივე დოზით უნდა გაგრძელდეს. თუ განვითარდა მანიის, შერეული, ან დეპრესიის ახალი ეპიზოდი, ოლანზაპინით მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს (საჭიროების მიხედვით დოზის ოპტიმიზაციით) გუნებ-განწყობის სიმპტომების სამკურნალო დამატებით თერაპიასთან ერთად, კლინიკური ჩვენების მიხედვით.

შიზოფრენიისთვის, მანიის ეპიზოდისთვის და ბიპოლარული აშლილობის დროს რეციდივის პროფილაქტიკის მიზნით მკურნალობის მიმდინარეობისას, შესაძლოა საჭირო იყოს დღიური დოზის მოდიფიკაცია ინდივიდუალური კლინიკური სტატუსიდან გამომდინარე 5-20 მგ/დღეში დოზის ფარგლებში. დოზის რეკომენდირებულ საწყის დოზაზე მეტად გაზრდა რეკომედირებულია მხოლოდ შესაბამისი განმეორებითი კლინიკური შეფასების შემდეგ და ზოგადად უნდა ჩატარდეს არანაკლებ 24 საათიანი შუალედებით. ოფერტა-სანოველის მიღება დასაშვებია კვების გათვალისწინების გარეშე, რადგან საჭმელი მის შეწოვაზე გავლენას არ ახდენს. ოლანზაპინის მოხსნის დროს უნდა განიხილოთ დოზის თანდათანობით შემცირება.

მიღების მეთოდი:

ტაბლეტები მიიღება მთლიანად ჭიქა წყალთან ერთად პერორალურად.

განსაკუთრებული პოპულაციები

თირკმლის და/ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა: ასეთ პაციენტებში უნდა განიხილოთ უფრო დაბალი საწყისი დოზის (5 მგ) დანიშვნა. ღვიძლის საშუალო სიმძიმის უკმარისობის შემთხვევებში (ციროზი, ჩაილდ-პიუს კლასი A ან B), საწყისი დოზა უნდა იყოს 5 მგ და სიფრთხილის დაცვით უნდა გაზარდოთ.

პედიატრიული პოპულაცია: ოლანზაპინის გამოყენება ბავშვებსა და 18 წელზე უმცროსი ასაკის მოზარდებში არ არის რეკომენდირებული უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის შესახებ მონაცემების არარსებობის გამო. მოზარდ პაციენტებში ჩატარებულ მოკლევადიან კვლევებში მოზრდილი პაციენტის კვლევებთან შედარებით ვლინდებოდა უფრო დიდი მასშტაბის წონაში მატება, ლიპიდების და პროლაქტინის ცვლილებები (იხილეთ მონაკვეთები 4.4, 4.8, 5.1 და 5.2).

გერიატრიული პოპულაცია: უფრო დაბალი საწყისი დოზა (5მგ/დღეში) რუტინულად ნაჩვენები არ არის, მაგრამ 65 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში შესაბამისი კლინიკური ფაქტორების არსებობის შემთხვევაში უნდა განიხილოთ (იხილეთ მონაკვეთი 4.4).

სქესი: საწყისი დოზის და დოზის დიაპაზონის რუტინული მოდიფიკაცია მდედრობითი სქესის პაციენტებში მამრობითი სქესის პაციენტებთან შედარებით საჭირო არ არის.

მწეველები: საწყისი დოზის და დოზის დიაპაზონის რუტინული მოდიფიკაცია არა-მწეველებში მწეველებთან შედარებით საჭირო არ არის. მოწევამ შესაძლოა ოლანზაპინის მეტაბოლიზმის ინდუცირება გამოიწვიოს. რეკომენდირებულია კლინიკური მონიტორინგი და აუცილებლობის შემთხვევაში შესაძლოა განიხილოთ ოლანზაპინის დოზის გაზრდა (იხილეთ მონაკვეთი 4.5).

როდესაც სახეზეა ერთზე მეტი ისეთი ფაქტორი, რომელმაც შესაძლოა პრეპარატის უფრო ნელი მეტაბოლიზმი გამოიწვიოს (მდედრობითი სქესი, გერიატრიული ასაკი, არა-მწეველობა), უნდა იფიქროთ საწყისი დოზის შემცირებაზე. დოზის გაზრდა, როდესაც ეს ნაჩვენებია, ასეთ პაციენტებში ფრთხილად უნდა მოხდეს (იხილეთ მონაკვეთები 4.5 და 5.2).

იმ შემთხვევებში, როდესაც დოზის 2.5 მგ შუალედებით გაზრდა აუცილებელია, უნდა გამოიყენოთ ოლანზაპინის ტაბლეტები.

4.3 უკუჩვენებები

მომატებული მგრძობელობა აქტიური ნივთიერების ან მონაკვეთში 6.1 ჩამოთვლილი ნებისმიერი შემავსებლის მიმართ. პაციენტები მახვილკუთხიანი გლაუკომის დადგენილი რისკით.

4.4 განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

ანტიფსიქოზური მკურნალობის მიმდინარეობისას, პაციენტის კლინიკური მდგომარეობის გაუმჯობესებას შესაძლოა რამდენიმე დღიდან რამდენიმე კვირამდე დაჭირდეს. ამ პერიოდის განმავლობაში პაციენტებს ინტენსიური მეთვალყურეობა უნდა ჩაუტარდეთ.

დემენციასთან დაკავშირებული ფსიქოზი და/ან ქცევითი დარღვევები ოლანზაპინი არ არის დამტკიცებული დემენციასთან დაკავშირებული ფსიქოზის და/ან ქცევითი დარღვევების მკურნალობისთვის და მისი გამოყენება არ არის რეკომენდირებული პაციენტების ამ კონკრეტულ ჯგუფში სიკვდილიანობის და ცერებროვასკულური მოვლენების რისკის მომატების გამო. დემენციასთან დაკავშირებული ფსიქოზის და ქცევითი დაღვევების მქონე ასაკოვანი პაციენტების (საშუალო ასაკი 78 წელი) პლაცებოთი კონტროლირებულ კლინიკურ კვლევებში (6-12 კვირის ხანგრძლივობა), ოლანზაპინით ნამკურნალებ პაციენტებში პლაცებოთი ნამკურნალებ პაციენტებთან შედარებით აღინიშნებოდა სიკვდილიანობის სიხშირის 2-ჯერადი ზრდა (3.5% და 1.5%, შესაბამისად). სიკვდილიანობის უფრო მაღალი სიხშირე ოლანზაპინის დოზასთან (საშუალო დღიური დოზა 4.4 მგ) ან მკურნალობის ხანგრძლივობასთან არ იყო დაკავშირებული. პაციენტების ამ პოპულაციაში სიკვდილიანობის მომატების რისკ-ფაქტორები მოიცავს: ასაკი > 65 წელი, დისფაგია, სედაცია, კვების უკმარისობა და დეჰიდრატაცია, ფილტვის პათოლოგიები (მაგ., პნევმონია, ასპირაციით ან მის გარეშე), ან ბენზოდიაზეპინების თანადროული გამოყენება. თუმცა, სიკვდილიანობის სიხშირე ოლანზაპინით ნამკურნალებ პაციენტებში პლაცებოთი ნამკურნალებ პაციენტებთან შედარებით უფრო მაღალი იყო ამ რისკ-ფაქტორებისგან დამოუკიდებლად. იგივე კლინიკურ კვლევებში აღიწერა ცერებროვასკულური არასასურველი მოვლენები (CVAE მაგ., ინსულტი, გარდამავალი იშემიური შეტევა), მათ შორის ზოგიერთი ფატალური გამოსავლით. ოლანზაპინით ნამკურნალებ პაციენტებში პლაცებოთი ნამკურნალებ პაციენტებთან შედარებით CVAE მოვლენები 3-ჯერ ხშირი იყო (1.3% და 0.4%, შესაბამისად). ოლანზაპინით და პლაცებოთი ნამკურნალებ ყველა პაციენტს, რომელსაც ცერებროვასკულური მოვლენა განუვითარდა, უკვე აღენიშნებოდა მანამდე არსებული რისკ-ფაქტორები. ასაკი > 75 წელი და ვასკულური/შერეული ტიპის დემენცია ოლანზაპინის მკურნალობასთან დაკავშირებული CVAE-თვის რისკ-ფაქტორებად დადგინდა. ოლანზაპინის ეფექტურობა ამ კლინიკურ კვლევებში არ შეფასებულა.

პარკინსონის დაავადება

პარკინსონის დაავადების მქონე პაციენტებში დოფამინის აგონისტთან დაკავშირებული ფსიქოზის სამკურნალოდ ოლანზაპინის გამოყენება არ არის რეკომენდირებული. კლინიკურ კვლევებში ძალიან ხშირად აღინიშნებოდა პარკინსონის დაავადების სიმპტომების გაუარესება და ჰალუცინაციები და უფრო ხშირი იყო ვიდრე პლაცებოსთვის (იხილეთ მონაკვეთი 4.8), და ოლანზაპინი ფსიქოზური სიმპტომების მკურნალობაში პლაცებოზე ეფექტური არ იყო. ამ კვლევებში თავდაპირველი მოთხოვნა იყო პაციენტები სტაბილურნი ყოფილიყვნენ პარკინსონის საწინააღმდეგო სამკურნალო პროდუქტების მინიმალურ ეფექტურ დოზაზე (დოფამინის აგონისტი) და კვლევის განმავლობაში მიეღოთ იგივე პარკინსონის საწინააღმდეგო სამკურნალო პროდუქტები დაა დოზები. ოლანზაპინით მკურნალობა დაიწყო 2.5 მგ/დღეში დოზაზე და მკვლევარის განსჯით თანდათანობით გაიზარდა 15 მგ/დღეში დოზამდე.

ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომი (NMS)

NMS წარმოადგენს პოტენციურად სიცოცხლისთვის საშიშ პათოლოგიას რომელიც ანტიფსიქოზური სამკურნალო პროდუქტების გამოყენებასთან არის დაკავშირებული. იშვიათად NMS-ის შემთხვევები ოლანზაპინთან დაკავშირებითაც არის აღწერილი. NMS კლინიკურად ვლინდება როგორც ჰიპერპირექსია, კუნთების რიგიდულობა, ცნობიერების სტატუსის ცვლილება, და აუტონომიური არასტაბილურობის ნიშნები (არარეგულარული პულსი ან სისხლის წნევა, ტაქიკარდია, ოფლიანობა და გულის დისრითმია). დამატებითი ნიშნები შესაძლოა მოიცავდეს კრეატინინ ფოსფოკინაზას მომატებას, მიოგლობინურიას (რაბდომიოლიზი), და თირკმლის მწვავე უკმარისობას. თუ პაციენტს განუვითარდა NMS-ის საეჭვო ნიშნები და სიმპტომები, ან გამოუვლინდა დაუდგენელი მიზეზის მაღალი სიცხე NMS-ის დამატებითი კლინიკური გამოვლინებების გარეშე, უნდა შეწყდეს ყველა ანტიფსიქოზური მედიკამენტის, მათ შორის ოლანზაპინის მიღება.

ჰიპერგლიკემია და დიაბეტი

ჰიპერგლიკემია და/ან დიაბეტის განვითარება ან გამწვავება, რომელიც ზოგჯერ კეტოაციდოზთან ან კომასთან არის დაკავშირებული, იშვიათად არის აღწერილი და მოიცავდა ფატალურ შემთხვევებს (იხილეთ მონაკვეთი 4.8). ზოგიერთ შემთხვევაში ადგილი ჰქონდა სხეულის მასის მანამდელ მატებას, რაც შესაძლოა მაპროვოცირებელი ფაქტორი იყოს. რეკომენდირებულია ჩატარდეს ადეკვატური კლინიკური მონიტორინგი განსაკუთრებით დიაბეტით დაავადებულ პაციენტებში და დიაბეტის განვითარების რისკ-ფაქტორების მქონე პაციენტებში რომელთათვისაც რეკომენდირებულია გლუკოზის რეგულარული კონტროლი (მაგ. სისხლის გლუკოზის განსაზღვრა საბაზისო დონეზე, ოლანზაპინით მკურნალობის დაწყებიდან 12 კვირის შემდეგ და შემდგომში ყოველწლიურად). ნებისმიერი ანტიფსიქოზური მედიკამენტით ნამკურნალები ყველა პაციენტი უნდა გაკონტროლდეს ჰიპერგლიკემიის ნიშნების და სიმპტომების გამოსავლენად (როგორიცაა პოლიდიფსია, პოლიურია, პოლიფაგია, და სისუსტე) და პაციენტებს დიაბეტით ან დიაბეტის რისკ-ფაქტორებით უნდა ჩაუტარდეთ რეგულარული მონიტორინგი გლუკოზის კონტროლის გაუარესების გამოსავლენად. წონა უნდა გაკონტროლდეს რეგულარულად, მაგ. საბაზისო დონეზე, ოლანზაპინით მკურნალობის დაწყებიდან 4, 8 და 12 კვირის შემდეგ და შემდგომში კვარტალურად.

ლიპიდების ცვლილებები

პლაცებოთი კონტროლირებულ კლინიკურ კვლევებში ოლანზაპინით ნამკურნალებ პაციენტებში გამოვლინდა ლიპიდების დონეების არასასურველი ცვლილებები (იხილეთ მონაკვეთი 4.8). ლიპიდების ცვლილებები კლინიკური ჩვენების მიხედვით უნდა იმართოს, განსაკუთრებით დისლიპიდემიურ პაციენტებში და ლიპიდების დარღვევების განვითარების რისკ-ფაქტორების მქონე პაციენტებში. ნებისმიერი ანტიფსიქოზური მედიკამენტით, მათ შორის ოლანზაპინის შემოგარსული ტაბლეტებით ნამკურნალებ ყველა პაციენტს უნდა ჩაუტარდეს ლიპიდების რეგულარული მონიტორინგი გამოყენებული ანტიფსიქოზური საშუალების შესაბამისი გაიდლაინების დაცვით, მაგ. საბაზისო დონეზე, ოლანზაპინით მკურნალობის დაწყებიდან 12 კვირის შემდეგ და შემდგომში ყოველ 5 წელიწადში.

ანტიქოლინერგული აქტივობა

მიუხედავად იმისა, რომ ოლანზაპინმა გამოავლინა ანტიქოლინერგული აქტივობა ინ ვიტრო, კლინიკური კვლევების გამოცდილებამ ამასთან დაკავშირებული მოვლენების დაბალი სიხშირე აჩვენა. თუმცა რადგან თანმხლები დაავადების მქონე პაციენტებში ოლანზაპინთან დაკავშირებული კლინიკური გამოცდილება შეზღუდულია, პროსტატის ჰიპერტროფიის, ან პარალიზური გაუვალობის და მისი მონათესავე პათოლოგიების მქონე პაციენტებში მისი დანიშვნის დროს სიფრთხილე უნდა დაიცვათ.

ღვიძლის ფუნქცია

ღვიძლის ტრანსამინაზების, ALT, AST დონეების გარდამავალი, ასიმპტომური მომატებები ხშირად არის აღწერილი, განსაკუთრებით მკურნალობის ადრეულ პერიოდში. სიფრთხილე უნდა დაიცვათ ALT და/ან AST მომატებული დონეების მქონე პაციენტებში, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის ნიშნების და სიმპტომების მქონე პაციენტებში, პაციენტებში ღვიძლის შეზღუდულ ფუნქციურ რეზერვთან დაკავშირებული წინა პათოლოგიებით, და პაციენტებში რომელთაც პოტენციურად ჰეპატოტოქსიური მედიკამენტებით უტარდებათ მკურნალობა. მკურნალობის მიმდინარეობისას ALT და/ან AST დონეების მომატების შემთხვევაში უნდა დაიგეგმოს მომდევნო მეთვალყურეობა და უნდა იფიქროთ დოზის შემცირებაზე. თუ დადგინდა ჰეპატიტის დიაგნოზი (მათ შორის ჰეპატოცელულური, ქოლესტაზური ან ღვიძლის შერეული დაზიანება), ოლანზაპინით მკურნალობა უნდა შეწყდეს.

ნეიტროპენია

სიფრთხილე უნდა დაიცვათ პაციენტებში ლეიკოციტების და/ან ნეიტროფილების რაოდენობის ნებისმიერი მიზეზით გამოწვეული დაქვეითებით, პაციენტებში რომლებიც იღებენ დადგენილი ნეიტროპენიური მოქმედების მედიკამენტებს, პაციენტებში ძვლის ტვინის წამლისმიერი დეპრესიის/ტოქსიურობის ანამნეზით, პაციენტებში თანმხლები ავადმყოფობით, სხივური თერაპიით ან ქიმიოთერაპიით გამოწვეული ძვლის ტვინის დეპრესიით და პაციენტებში ჰიპერეოზინოფილური პათოლოგიებით ან მიელოპროლიფერაციული დაავადებით. ნეიტროპენია ხშირად ვლინდებოდა ოლანზაპინის და ვალპროატის ერთდროული გამოყენების შემთხვევაში (იხილეთ მონაკვეთი 4.8).

მკურნალობის შეწყვეტა

ოლანზაპინის უეცარი შეწყვეტის დროს მწვავე სიმპტომების განვითარება (როგორიცაა ოფლიანობა, უძილობა, ტრემორი, შფოთვა, გულისრევა ან ღებინება) ძალიან იშვიათად (>0.01% და < 0.1%) არის აღწერილი.

QT ინტერვალი

კლინიკურ კვლევებში კლინიკურად მნიშვნელოვანი QTc პროლონგირებები (ფრიდერიციათი კორეგირებული QT [QTcF] ≥ 500 მილიწამი [მწმ] ნებისმიერ დროს საბაზისო დონის შემდეგ პაციენტებში საბაზისო QTcF-ით < 500 მწმ) ოლნზაპინით ნამკურნალებ პაციენტებში ხშირი არ იყო (0.1% - 1%), ასოცირებული კარდიალური მოვლენების უმნიშვნელო სხვაობებით პლაცებოსთან შედარებით. თუმცა, როგორც სხვა ანტიფსიქოზური საშუალებებისთვის, სიფრთხილე უნდა დაიცვათ ოლანზაპინის დანიშვნისას დადგენილი QTc ინტერვალის გამახანგრძლივებელი მოქმედების მედიკამენტებთან ერთად, განსაკუთრებით მოხუცებულებში, პაციენტებში თანდაყოლილი ხანგრძლივი QT სინდრომით, გულის შეგუბებითი უკმარისობით, გულის ჰიპერტროფიით, ჰიპოკალემიით ან ჰიპომაგნემიით.

თრომბოემბოლია

ოლანზაპინის მკურნალობის და ვენური თრომბოემბოლიის დროში კავშირი ძალიან იშვიათად არის აღწერილი. ვენური თრომბოემბოლიის და ოლანზაპინით მკურნალობის მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი დადგენილი არ არის. თუმცა რადგან შიზოფრენიით დაავადებულ პაციენტებს ხშირად აღენიშნებათ ვენური თრომბოემბოლიის განვითარების შეძენილი რისკ-ფაქტორები, უნდა დადგინდეს ვენური თრომბოემბოლიის ყველა შესაძლო რისკ-ფაქტორი (მაგ. პაციენტების იმობილიზაცია) და მიღებული უნდა იქნას შესაბამისი პროფილაქტიკური ზომები.

ზოგადი ცნს აქტივობა

ოლანზაპინის პირველადი ცნს აქტივობის გათვალისწინებით, სიფრთხილე უნდა დაიცვათ მისი სხვა ცენტრალურად მოქმედ მედიკამენტებთან და ალკოჰოლთან კომბინაციაში გამოყენების დროს. რადგან ის ავლენს ინ ვიტროდოფამინის ანტაგონიზმს, ოლანზაპინმა შესაძლოა დოფამინის პირდაპირი და არაპირდაპირი აგონისტების ეფექტებზე ანტაგონისტურად იმოქმედოს.

გულყრები

ოლანზაპინი ფრთხილად უნდა გამოიყენოთ პაციენტებში რომელთაც აქვთ გულყრების ანამეზი ან თუ მათზე ზემოქმედებს ფაქტორები, რომელთაც შესაძლოა გულყრების ზღურბლი დააქვეითონ. ოლანზაპინით ნამკურნალებ პაციენტებში გულყრების განვითარება იშვიათად არის აღწერილი. ამ შემთხვევებიდან უმეტესობაში აღწერილი იყო გულყრების ანამნეზი ან არსებობდა გულყრების რისკ-ფაქტორები.

მოგვიანებითი დისკინეზია

ერთი წლის ან ნაკლები ხანგრძლივობის შესადარებელი პრეპარატის კვლევებში, ოლანზაპინი დაკავშირებული იყო მკურნალობასთან ერთად აღმოცენებული დისკინეზიის სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად დაბალ სიხშირესთან. თუმცა მოგვიანებითი დისკინეზიის რისკი გრძელვადიან ექსპოზიციასთან ერთად იზრდება და შესაბამისად თუ ოლანზაპინის თერაპიაზე მყოფ პაციენტში მოგვიანებითი დისკინეზიის ნიშნები ან სიმპტომები ვლინდება, უნდა იფიქროთ დოზის შემცირებაზე ან მიღების შეწყვეტაზე. ეს სიმპტომები შესაძლოა დროებით გაუარესდეს ან მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგაც კი განვითარდეს.

პოსტურალური ჰიპოტენზია

ოლანზაპინის კლინიკურ კვლევებში ასაკოვან პაციენტებში პოსტურალური ჰიპოტენზია იშვიათად ვლინდებოდა. როგორც სხვა ანტიფსიქოზური საშუალებებისთვის, ამ შემთხვევაშიც რეკომენდირებულია 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში პერიოდულად განისაზღვროს არტერიული წნევა.

უეცარი კარდიალური სიკვდილი

ოლანზაპინის პოსტმარკეტინგულ ანაგრიშებში, ოლანზაპინის თერაპიაზე მყოფ პაციენტებში უეცარი კარდიალური სიკვდილის მოვლენა აღწერილია. ობსერვაციული კოჰორტის რეტროსპექტულ კვლევაში, სავარაუდო უეცარი კარდიალური სიკვდილის რისკი ოლანზაპინით ნამკურნლებ პაციენტებში დაახლოებით ორჯერ მაღალი იყო იმ პაციენტებთან შედარებით რომლებიც ანტიფსიქოზურ მედიკამენტებს არ იყენებდნენ. მოცემულ კვლევაში ოლანზაპინთან დაკავშირებული რისკი ჯგუფურ ანალიზში შეტანილი ატიპიური ანტიფსიქოზური პრეპარატების რისკის ანალოგიური იყო.

პედიატრიული პოპულაცია

ოლანზაპინის გამოყენება არ არის ნაჩვენები ბავშვების და მოზარდების მკურნალობაში. კვლევებმა 13-17 წლის ასაკის პაციენტებში სხვადასხვა არასასურველი რეაციები გამოავლინა, მათ შორის წონაში მატება, მეტაბოლური პარამეტრების ცვლილებები და პროლაქტინის დონის მომატება. (იხილეთ მონაკვეთები 4.8 და 5.1).

ლაქტოზა

ოფერტა-სანოველის ტაბლეტები შეიცავს ლაქტოზას. პაციენტებმა გალაქტოზას აუტანლობის იშვიათი მემკვიდრული პრობლემებით, ლაპ ლაქტაზას დეფიციტით ან გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციით ეს სამკურნალო პროდუქტი არ უნდა მიიღონ.

სიფრთხილე უნდა დაიცვათ თირკმლის დაავადების და ძუძუს პროლაქტინ-დამოკიდებული სიმსივნეების მქონე პაციენტებში.

ძილის აპნოეს სინდრომი

ოლანზაპინით ნამკურნალებ პაციენტებში აღწერილია ძილის აპნოეს სინდრომის შემთხვევები. ოლანზაპინის გამოყენების დროს სიფრთხილე უნდა დაიცვათ პაციენტებში რომლებიც იღებენ ცენტრალური ნერვული სისტემის დეპრესანტებს და პაციენტებში ძილის აპნოეს ანამნეზით ან ძილის აპნოეს რისკ-ფაქტორებით (მაგ. ჭარბწონიანი/მსუქანი მამრობითი სქესის პაციენტები).

4.5 სხვა სამკურნალო პროდუქტებთან ურთიერთქმედება და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

მოზრდილებში ურთიერთქმედების კვლევები ჩატარებული არ არის.

ოლანზაპინზე მოქმედი პოტენციური ურთიერთქმედებები

რადგან ოლანზაპინი მეტაბოლიზდება CYP1A2-ის საშუალებით. ნივთიერებებმა, რომლებიც სპეციფიურად აინდუცირებენ ან აინჰიბირებენ ამ იზოენზიმს შესაძლოა ოლანზაპინის ფარმაკოკინეტიკაზე გავლენა მოახდინონ.

CYP1A2 ინდუქცია

ოლანზაპინის მეტაბოლიზმის ინდუცირება შესაძლოა მოახდინოს მოწევამ და კარბამაზეპინმა, რამაც შესაძლოა ოლანზაპინის კონცენტრაციების დაქვეითება გამოიწვიოს. გამოვლინდა ოლანზაპინის კლირენსის მხოლოდ მსუბუქი ან საშუალო ხარისხის ზრდა. კლინიკური შედეგები სავარაუდოდ შეზღუდულია, მაგრამ რეკომენდირებულია კლინიკური მონიტორინგი და აუცილებლობის შემთხვევაში შესაძლოა განიხილოთ ოლანზაპინის დოზის გაზრდა (იხილეთ მონაკვეთი 4.2).

CYP1A2 ინჰიბირება

დადგენილია რომ ფლუვოქსამინი, CYP1A2 სპეციფიური ინჰიბიტორი, მნიშვნელოვნად აინჰიბირებს ოლანზაპინის მეტაბოლიზმს. ოლანზაპინის Cmax-ის საშუალო ნამატი ფლუვოქსამინის შემდეგ იყო 54 % მდედრობითი სქესის არამწეველებში და 77% მამრობითი სქესის მწეველებში. ოლანზაპინის AUC-ის (კონცენტრაცია-დროის მრუდის ქვეშ ფართობი) საშუალო ნამატი იყო 52% და 108%, შესაბამისად. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ფლუვოქსამინს ან ნემისმიერ სხვა CYP1A2-ის ინჰიბიტორს, მაგალითად ციპროფლოქსაცინს, უნდა იფიქროთ ოლანზაპინის უფრო დაბალი საწყისი დოზის დანიშვნაზე. თუ პაციენტი იწყებს CYP1A2-ის ინჰიბიტორით მკურნალობას, უნდა იფიქროთ ოლანზაპინის დოზის შემცირებაზე.

დაქვეითებული ბიოშეღწევადობა

აქტივირებული ნახშირი აქვეითებს ორალური ოლანზაპინის ბიოშეღწევადობას დაახლოებით 50%-დან 60%-მდე და პაციენტებმა ის უნდა მიიღონ ოლანზაპინის მიღებამდე ან მიღებიდან მინიმუმ 2 საათის შუალედით.

ფლუოქსეტინი (CYP2D6 ინჰიბიტორი), ანტაციდის ერთჯერადი დოზები (ალუმინი, მაგნიუმი) ან ციმეტიდინი დადგენილია რომ მნიშვნელოვნად არ მოქმედებს ოლანზაპინის ფარმაკოკინეტიკაზე.

ოლანზაპინის სხვა სამკურნალო პროდუქტებზე გავლენის უნარი

ოლანზაპინს შესაძლოა დოფამინის პირდაპირი და არაპირდაპირი აგონისტების ეფექტების ანტაგონისტური მოქმედება ახასიათებდეს.

ოლანზაპინი არ აინჰიბირებს მთავარ CYP450 იზოენზიმებს ინ ვიტრო(მაგ. 1A2, 2D6, 2C9, 2C19, 3A4). შესაბამისად არ არის მოსალოდნელი რაიმე კონკრეტული ურთიერთქმედება რასაც ადასტურებს ჩატარებული ინ ვივოკვლევები, სადაც არ დადგინდა შემდგომი აქტიური ნივთიერებების მეტაბოლიზმის ინჰიბირება: ტრიციკლური ანტიდეპრესანტი (წარმოადგენდა უპირატესად CYP2D6 გზას), ვარფარინი (CYP2C9), თეოფილინი (CYP1A2) ან დიაზეპამი (CYP3A4 და 2C19).

ოლანზაპინმა არ აჩვენა ურთიერთქმედება ლითიუმთან ან ბიპერიდენთან მათი ერთდროულად გამოყენების დროს.

ვალპროატის პლაზმური დონეების თერაპიულმა მონიტორინგმა არ გამოავლინა ვალპროატის დოზის მოდიფიკაციის საჭიროება თანმხლები ოლანზაპინის დაწყების შემდეგ.

ზოგადი ცნს აქტივობა

სიფრთხილე უნდა დაიცვათ პაციენტებში რომლებიც იღებენ ალკოჰოლს ან ისეთ სამკურნალო პროდუქტებს რომელთაც შესაძლოა ცენტრალური ნერვული სისტემის დეპრესია გამოიწვიონ.

ოლანზაპინის თანადროული გამოყენება პარკინსონის საწინააღმდეგო სამკურნალო პროდუქტებთან ერთად პარკინსონის დაავადების და დემენციის მქონე პაციენტებში რეკომენდირებული არ არის (იხილეთ მონაკვეთი 4.4).

QTc ინტერვალი

QTc ინტერვალის გამახანგრძლივებელ სამკურნალო პროდუქტებთან ერთად ოლანზაპინის დანიშვნისას სიფრთხილე უნდა დაიცვათ (იხილეთ მონაკვეთი 4.4).

დამატებითი ინფორმაცია განსაკუთრებული პოპულაციების შესახებ

განსაკუთრებულ პოპულაციებზე ურთიერთქმედების კვლევები ჩატარებული არ არის.

პედიატრიული პოპულაცია:

18 წელზე უმცროსი ასაკის პედიატრიულ პოპულაციაში ოლანზაპინის ეფექტურობის და უსაფრთხოების კვლევა ჩატარებული არ არის.

4.6 ორსულობა და ლაქტაცია

ზოგადი რეკომენდაცია

ორსულობის კატეგორია: C

ქალები რომელთაც აქვთ შვილოსნობის პოტენცია/ჩასახვის საწინააღმდეგო საშუალებები (კონტრაცეფცია)

ცხოველებზე ჩატარებული კვლევები არ არის ადეკვატური ორსულობის /და-ან ემბიონული/ფეტალური განვითარების /და-ან პოსტნატალური ეფექტების შეფასებისთვის. ადამიანებში პოტენიური რისკი უცნობია.

ორსულ ქალებში ადეკვატური და კარგად კონტროლირებული კვლევები ჩატარებული არ არის. პაციენტებს უნდა ურჩიოთ ოლანზაპინით მკურნალობის მიმდინარეობისას დაორსულების შემთხვევაში ან ორსულობის სურვილის არსებობისას შეატყობინონ ამის შესახებ მკურნალ ექიმს.

ორსულობის პერიოდი

ორსულ ქალებში ოლანზაპინის გამოყენებასთან დაკავშირებით ადეკვატური მონაცემები არ არსებობს.

ორსულობის მესამე ტრიმესტრის დროს ანტიფსიქოზურ საშუალებებთან (მათ შორის ოლანზაპინთან) ექსპოზიციის მქონე ახალშობილები არასასურველი რეაქციების უფრო მაღალი რისკის ქვეშ არიან ექსტრაპირამიდული და/ან მოხსნის სიმპტომების ჩათვლით, რომლებიც მშობიარობის შემდეგ შესაძლოა სხვადასხვა სიმძიმის და ხანგრძლივობის იყოს. არსებობს აგზნების, ჰიპერტონიის, ჰიპოტონიის, ტრემორის, ძილიანობის, რესპირატორული დისტრესის, ან კვების დარღვევის შემთხვევების ანგარიშები. შესაბამისად ახალშობილებს ინტენსიური მონიტორინგი უნდა ჩაუტარდეთ.

მიუხედავად ამისა, რადგან ადამიანებში გამოცდილება შეზღუდულია, ოლანზაპინი ორსულებში მხოლოდ იმ შემთხვევაში უნდა გამოიყენოთ, თუ პოტენციური სარგებელი ამართლებს ნაყოფისთვის შექმნილ პოტენციურ რისკებს.

ლაქტაციის პერიოდი

ძუძუთი კვებაზე მყოფი ჯანმრთელი ქალების კვლევაში, ოლანზაპინი რძეში გამოიყოფოდა. წონასწორობის მდგომარეობაში ჩვილის საშუალო ექსპოზიცია (მგ/კგ) სავარაუდოდ დედის ოლანზაპინის დოზის (მგ/კგ) 1.8% იყო. პაციენტებს უნდა ურჩიოთ ოლანზაპინის მიღების დროს არ კვებონ ჩვილი ძუძუთი.

რეპროდუქციის უნარი/ ნაყოფიერება

ნაყოფიერებაზე ეფექტები უცნობია (პრეკლინიკური ინფორმაციისთვის იხილეთ მონაკვეთი 5.3).

4.7 ავტომობილის მართვის და დანადგარების გამოყენების უნარზე გავლენა

ავტომობილის მართვის და დანადგარების გამოყენების უნარზე გავლენის შესასწავლი კვლევები არ არის ჩატარებული. რადგან ოლანზაპინმა შესაძლოა გამოიწვიოს ძილიანობა და თავბრუსხვევა, პაციენტებს უნდა ურჩიოთ სიფრთხილე დაიცვან სხვადასხვა მექანიზმების, მათ შორის ავტომობილების მართვის დროს.

4.8 არასასურველი ეფექტები

მოზრდილები

კლინიკურ კვლევებში ოლანზაპინის გამოყენებასთან დაკავშირებით ყველაზე ხშირად (ვლინდება პაციენტების ≥ 1%-ში) აღწერილი არასასურველი რეაქციები იყო ძილიაობა, წონაში მატება, ეოზინოფილია, პროლაქტინის, ქოლესტერინის, გლუკოზის და ტრიგლიცერიდების დონეების მომატება (იხილეთ მონაკვეთი 4.4), გლუკოზურია, მადის მომატება, თავბრუსხვევა, აკათიზია, პარკინსონიზმი (იხილეთ მონაკვეთი 4.4), დისკინეზია, ორთოსტატული ჰიპოტენზია, ანტიქოლინერგული ეფექტები, ღვიძლის ტრანსამინაზების დონეების გარდამავალი ასიმპტომური მომატება (იხილეთ მონაკვეთი 4.4), გამონაყარი, ასთენია, დაღლილობა და შეშუპება.

ქვემოთ მოცემულია სპონტანური ანგარიშებიდან და კლინიკური კვლევებიდან მიღებული არასასურველი რეაქციების და ლაბორატორიული კვლევების ჩამონათვალი. თითოეული სიხშირის ჯგუფის შიგნით, არასასურველი რეაქციები სერიოზულობის კლების მიხედვით არის წარმოდგენილი. ჩამონათვალში სიხშირის ტერმინები შემდეგნაირად განისაზღვრება: ძალიან ხშირი (≥10%), ხშირი (≥1% და <10%), ნაკლებად ხშირი (≥0.1% და <1%), იშვიათი (≥0.01% და <0.1%), ძალიან იშვიათი (<0.01%), უცნობი (არსებული მონაცემების საფუძველზე განსაზღვრა შეუძლებელია).

სისხლის და ლიმფური სისტემის პათოლოგიები

ხშირი: ეოზინოფილია, ლეიკოპენია¹⁰, ნეიტროპენია¹⁰

იშვიათი: თრომბოციტოპენია¹¹

იმუნური სისტემის პათოლოგიები

ნაკლებად ხშირი: ალერგიული რეაქცია¹¹

მეტაბოლიზმის და კვების პათოლოგიები

ძალიან ხშირი: წონაში მატება¹

ხშირი: ქოლესტერინის დონის მომატება^2,3, გლუკოზის დონის მომატება⁴, ტრიგლიცერიდების დონეების მომატება^2,5, გლუკოზურია, მადის მომატება

ნაკლებად ხშირი: დიაბეტის განვითარება ან გამწვავება იშვიათ შემთხვევაში კეტოაციდოზთან ან კომასთან ერთად, მათ შორის ზოგიერთი ფატალური შემთხვევა (იხილეთ მონაკვეთი 4.4)¹¹

იშვიათი: ჰიპოთერმია¹²

ნერვული სისტემის პათოლოგიები

ძალიან ხშირი: ძილიანობა

ხშირი: თავბრუსხვევა, აკათიზია⁶, პარკინსონიზმი⁶, დისკინეზია⁶

ნაკლებად ხშირი: გულყრები სადაც უმეტეს შემთხვევაში აღინიშნებოდა გულყრების ანამნეზი ან არსებობდა გულყრების რისკ-ფაქტორები¹¹, დისტონია (მათ შორის ოკულოგირაცია)¹¹, მოგვიანებითი დისკინეზია¹¹, ამნეზია⁹, დისართრია, მოუსვენარი ფეხების სინდრომი*

იშვიათი: ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომი (იხილეთ მონაკვეთი 4.4)¹², აღკვეთის სიმპტომები^{7, 12}

რესპირატორული, გულ-მკერდის ღრუს და შუასაყრის პათოლოგიები

ნაკლებად ხშირი: ცხვირიდან სისხლდენა⁹

იშვიათი: ძილის აპნოეს სინდრომი

გულის პათოლოგიები

ნაკლებად ხშირი: ბრადიკარდია QT_c გახანგრძლივება (იხილეთ მონაკვეთი 4.4)

იშვიათი: ვენტრიკულური ტაქიკარდია/ფიბრილაცია, უეცარი სიკვდილი (იხილეთ მონაკვეთი 4.4)¹¹

სისხლძარღვოვანი პათოლოგიები

ძალიან ხშირი: ორთოსტატული ჰიპოტენზია ¹⁰

ნაკლებად ხშირი: თრომბოემბოლია (მათ შორის ფილტვის არტერიის ემბოლია და ღრმა ვენების თრომბოზი)

კუჭ-ნაწლავის პათოლოგიები

ხშირი: მსუბუქი, გარდამავალი ანტიქოლინერგული ეფექტები მათ შორის შეკრულობა და პირის სიმშრალე

ნაკლებად ხშირი: მუცლის შებერილობა⁹

იშვიათი: პანკრეატიტი¹¹

ჰეპატო-ბილიარული პათოლოგიები

ხშირი: ღვიძლის ამინოტრანსფერაზების (ALT, AST) დონეების გარდამავალი, ასიმპტომური მომატება, განსაკუთრებით ადრეული მკურნალობის დროს (იხილეთ მონაკვეთი 4.4)

იშვიათი: ჰეპატიტი (მათ შორის ჰეპატოცელულური, ქოლესტაზური ან ღვიძლის შერეული დაზიანება)¹¹

კანის და კანქვეშა ქსოვილის პათოლოგიები

ხშირი: გამონაყარი

ნაკლებად ხშირი: ფოტომგრძნობელობის რეაქცია, ალოპეცია

უცნობი: წამლისმიერი რეაქცია ეოზინოფილიითა და სისტემური სიმპტომებით (DRESS)

ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილის და ძვლის პათოლოგიები

ხშირი: ართრალგია⁹

იშვიათი: რაბდომიოლოზი¹¹

თირკმლის და საშარდე გზების პათოლოგიები

ნაკლებად ხშირი: შარდის შეუკავებლობა, შარდის შეკავება, მოშარდვის დაწყების გაძნელება ¹¹

რეპროდუქციული სისტემა და სარძევე ჯირკვლის პათოლოგიები

ხშირი: ერექტილური დისფუნქცია მამრობით სქესში, ლიბიდოს დაქვეითება მამრობით და მდედრობით სქესში

ნაკლებად ხშირი: ამენორეა, სარძევე ჯირკვლის გადიდება, გალაქტორეა მდედრობით სქესში, გინეკომასტია/სარძევე ჯირკვლის გადიდება მამრობით სქესში

იშვიათი: პრიაპიზმი¹²

ორსულობა, მშობიარობის შემდგომი და პერინატალური პათოლოგიები

უცნობი: წამლის მოხსნის სინდრომი ნეონატალური (იხილეთ მონაკვეთი 4.6)

ზოგადი ჩივილები და მიღების ადგილის პათოლოგიები

ხშირი: ასთენია, დაღლილობა, შეშუპება, ცხელება¹⁰

ნაკლებად ხშირი: გულის ფრიალი, სახის შეშუპება, სუიციდის მცდელობა ^**

იშვიათი: გულის ფრიალი და ცხელება, თავბრუსხვევის შეგრძნება, უეცარი სიკვდილი ^**

გამოკვლევები

ძალიან ხშირი: პლაზმაში პროლაქტინის დონის მომატება⁸

ხშირი: ტუტე ფოსფატაზას დონის მომატება ¹⁰, კრეატინ ფოსფოკინაზას მაღალი დონე ¹¹, გამა გლუტამილტრანსფერაზას მაღალი დონე ¹⁰, შარდის მჟავას მაღალი დონე ¹⁰

ნაკლებად ხშირი: საერთო ბილირუბინის დონის მომატება

¹კლინიკურად მნიშვნელოვანი წონაში მატება დადგინდა სხეულის მასის ინდექსის (BMI) ყველა საბაზისო კატეგორიის მასშტაბით. მოკლევადიანი მკურნალობის შემდეგ (საშუალო ხანგრძლივობა 47 დღე), წონაში მატება სხეულის საბაზისო წონის ≥ 7%-ით ძალიან ხშირი იყო (22.2%), ≥ 15%-ით ხშირი იყო (4.2%) და ≥ 25%-ით ნაკლებად ხშირი იყო (0.8%). პაციენტების მიერ თავიანთი სხეულის საბაზისო წონის ≥ 7%-ით, ≥ 15%-ით და ≥ 25%-ით მომატება გრძელვადიანი ექსპოზიციის ფონზე (მინიმუმ 48 კვირა) ძალიან ხშირი იყო (64.4%, 31.7% და 12.3% შესაბამისად).

²უზმოზე ლიპიდების მაჩვენებლების (საერთო ქოლესტერინი, LDL ქოლესტერინი, და ტრიგლიცერიდები) საშუალო მატებები უფრო დიდი იყო პაციენტებში საბაზისო დონეზე ლიპიდების დისრეგულაციის ნიშნების გარეშე.

³დადგინდა უზმოზე ნორმალური სიდიდეებისთვის საბაზისო დონეზე (< 5.17 მმოლ/ლ) რომლებიც გაიზარდა მაღალ მაჩვენებლებამდე (≥ 6.2 მმოლ/ლ). უზმოზე საერთო ქოლესტერინის დონეების ცვლილებები საბაზისო დონის ზღვრული მაჩვენებლებიდან (≥ 5.17-< 6.2 მმოლ/ლ) მაღალ მაჩვენებლებამდე (≥ 6.2 მმოლ/ლ) ძალიან ხშირი იყო.

⁴დადგინდა უზმოზე ნორმალური სიდიდეებისთვის საბაზისო დონეზე (< 5.56 მმოლ/ლ) რომელიც გაიზარდა მაღალ მაჩვენებლებამდე (≥ 7 მმოლ/ლ). უზმოზე გლუკოზის ცვლილებები საბაზისო დონეზე ზღვრული მაჩვენებლებიდან (≥ 5.56 - < 7 მმოლ/ლ) მაღალ სიდიდეებამდე (≥ 7 მმოლ/ლ) ძალიან ხშირი იყო.

⁵ დადგინდა უზმოზე ნორმალური სიდიდეებისთვის საბაზისო დონეზე (< 1.69 მმოლ/ლ) რომელიც გაიზარდა მაღალ მაჩვენებლებამდე (≥ 2.26 მმოლ/ლ). უზმოზე ტრიგლიცერიდების ცვლილებები საბაზისო დონის ზღვრული მაჩვენებლებლებიდან (≥ 1.69 მმოლ/ლ - < 2.26 მმოლ/ლ) მაღალ სიდიდეებამდე (≥ 2.26 მმოლ/ლ) ძალიან ხშირი იყო.

⁶კლინიკურ კვლევებში, პარკინსონიზმის და დისტონიის განვითარების სიხშირე ოლანზაპინით ნამკურნალებ პაციენტებში რაოდენობრივად უფრო მაღალი იყო, მაგრამ სხვაობა პლაცებოსთან შედარებით სტატისტიკურად თვალსაჩინო არ იყო. ოლანზაპინით ნამკურნალებ პაციენტებში პარკინსონის, აკათიზიის და დისტონიის განვითარების სიხშირე უფრო დაბალი იყო ჰალოპერიდოლის ტიტრირებულ დოზებთან შედარებით. ცალკეული მწვავე და მოგვიანებითი მოძრაობის პათოლოგიების მანამდელი ანამნეზის შესახებ დეტალური ინფორმაციის არარსებობის პირობებში, ამ დროისთვის ვერ დადგინდა იწვევს თუ არა ოლანზაპინი ნაკლებ მოგვიანებით დისკინეზიას და/ან სხვა მოგვიანებით ექსტრაპირამიდულ სინდრომებს.

⁷ოლანზაპინის უეცარი შეწყვეტის შემთხვევებში აღწერილია მწვავე სიმპტომების განვითარება როგორიცაა ოფლიანობა, უძილობა, ტრემორი, შფოთვა, გულისრევა და ღებინება.

⁸12 კვირამდე ხანგრძლივობის კლინიკურ კვლევებში, პლაზმის პროლაქტინის კონცენტრაციები ნორმის ზედა ზღვარს საბაზისო დონეზე ნორმალური პროლაქტინის მაჩვენებლის მქონე ოლანზაპინით ნამკურნალები პაციენტების 30%-ში აჭარბებდა. ამ პაციენტების უმეტესობაში მატებები ზოგადად მსუბუქი იყო, და რჩებოდა ნორმის ზედა ზღვართან შედარებით ორჯერადზე ნაკლების ფარგლებში.

⁹ოლანზაპინის ერთიან მონაცემთა ბაზაში არსებული კლინიკური კვლევებიდან დადგენილი არასასურველი მოვლენა.

¹⁰ ოლანზაპინის ერთიან მონაცემთა ბაზაში არსებულ კლინიკურ კვლევებში განსაზღვრული მაჩვენებლების თანახმად.

¹¹სპონტანური პოსტმარკეტინგული ანგარიშებიდან დადგენილი არასასურველი მოვლენა, სადაც სიხშირე ოლანზაპინის ერთიანი მონაცემთა ბაზის გამოყენებით ისაზღვრებოდა.

¹²სპონტანური პოსტმარკეტინგული ანგარიშებიდან დადგენილი არასასურველი მოვლენა, სადაც სიხშირე ისაზღვრებოდა 95% სარწმუნობის ინტერვალის ზედა ზღვარზე ოლანზაპინის ერთიანი მონაცემთა ბაზის გამოყენებით.

^* პოსტმარკეტინგული არასასურველი მოვლენა რომელიც დადგინდა არასასურველი მოვლენების სპონტანური ანგარიშებიდან და სიხშირე განისაზღვრა ოლანზაპინის კლინიკური კვლევების მონაცემთა ბაზის გამოყენებით

^** ეს ტერმინები გულისხმობს სერიოზულ არასასურველ მოვლენებს მაგრამ არა წამლისმიერი არასასურველი რეაქციების განსაზღვრებას. ისინი აქ მათი სერიოზულობის გამო არის მოცემული.

გრძელვადიანი ექსპოზიცია (მინიმუმ 48 კვირა)

პაციენტების პროპორცია, რომელთაც დაუდგინდათ წონაში მატების, გლუკოზის, საერთო/LDL/HDL ქოლესტერინის ან ტრიგლიცერიდების არასასურველი, კლინიკურად მნიშვნელოვანი ცვლილებები დროთა განმავლობაში გაიზარდა. მოზრდილ პაციენტებში, რომელთაც დაასრულეს 9-12 თვიანი თერაპია, სისხლში საშუალო გლუკოზის დონის მომატების ტენდენცია შენელდა დაახლოებით 6 თვის შემდეგ.

დამატებით ინფორმაცია განსაკუთრებული პოპულაციების შესახებ

დემენციის მქონე მოხუცებულ პაციენტებში ჩატარებულ კლინიკურ კვლევებში, ოლანზაპინით მკურნალობა პლაცებოსთან შედარებით სიკვდილის და ცერებროვასკულური არასასურველი რეაქციების უფრო მაღალ სიხშირესთან იყო დაკავშირებული (აგრეთვე იხილეთ მონაკვეთი 4.4). ოლანზაპინის გამოყენებასთან დაკავშირებული ძალიან ხშირი არასასურველი რეაქციები პაციენტების ამ ჯგუფში იყო სიარულის დარღვევა და დაცემა. ხშირად ვლინდებოდა პნევმონია, სხეულის ტემპერატურის მომატება, ლეთარგია, ერითემა, მხედველობითი ჰალუცინაციები და შარდის შეუკავებლობა.

პარკინსონის დაავადებასთან ასოცირებული წამლით გამოწვეული (დოფამინის აგონისტი) ფსიქოზების მქონე პაციენტების კლინიკურ კვლევებში, პარკინსონის სიმპტომების გაუარესება და ჰალუცინაციები ვლინდებოდა ძალიან ხშირად და უფრო ხშირად ვიდრე პლაცებოსთვის.

ბიპოლარული მანიის მქონე პაციენტებში ჩატარებულ ერთ კლინიკურ კვლევაში, ვალპროატის ოლანზაპინთან კომბინაციური თერაპია იწვევდა ნეიტროპენიის განვითარების 4.1% სიხშირით; ვალპროატის მაღალი პლაზმური დონეები შესაძლოა ხელშემწყობი ფაქტორი ყოფილიყო. ლითიუმთან ან ვალპროატთან ერთად ოლანზაპინის მიღება იწვევდა ტრემორის, პირის სიმშრალის, მადის მომატების, და წონაში მატების გაზრდილ დონეებს (≥ 10%). აგრეთვე ხშირად ვლინდებოდა მეტყველების დარღვევა. ლითიუმთან ან დივალპრეოქსთან კომბინაციაში ოლანზაპინით მკურნლობის დროს, საბაზისო სხეულის მასასთან შედარებით ≥ 7% ზრდა მწვავე მკურნალობის დროს (6 კვირამდე) პაციენტების 17.4%-ში განვითარდა. ოლანზაპინით გრძელვადიანი მკურნალობა (12 თვემდე) ბიპოლარული აშლილობის მქონე პაციენტებში რეციდივის პროფილაქტიკისთვის დაკავშირებული იყო სხეულის საბაზისო მასასთან შედარებით ≥ 7% მომატებასთან პაციენტების 39.9%-ში.

პედიატრიული პოპულაცია

ოლანზაპინი არ არის ნაჩვენები 13 წელზე პატარა საბავშვო ასაკის პაციენტების სამკურნალოდ. მიუხედავად იმისა რომ არ არის ჩატარებული მოზარდების და მოზრდილების შესადარებელი კლინიკური კვლევები, მოზარდების კვლევების მონაცემები შეადარეს მოზრდილების კვლევების მონაცემებს.

ქვემოთ შეჯამებულია მოზარდ პაციენტებში (ასაკი 13-17 წელი) უფრო მაღალი სიხშირით აღწერილი არასასურველი რეაქციები მოზრდილ პაციენტებთან შედარებით ან არასასურველი რეაქციები რომლებიც დადგინდა მოკლევადიან კლინიკურ კვლევებში მოზარდ პაციენტებში. კლინიკურად მნიშვნელოვანი წონაში მატება (≥ 7%) როგორც წესი მოზარდ პოპულაციაში უფრო ხშირად ვითარდება ანალოგიური ექსპოზიციების მქონე მოზრდილებთან შედარებით. წონის მატების მასშტაბი და მოზარდი პაციენტების პროპორცია, რომელთაც კლინიკურად მნიშვნელოვანი წონაში მატება აღენიშნათ, გრძელვადიანი ექსპოზიციისთვის (მინიმუმ 24 კვირა) მოკლევადიან ექსპოზიციასთან შედარებით უფრო დიდი იყო.

თითოეული სიხშირის ჯგუფის შიგნით, არასასურველი რეაქციები წარმოდგენილია სერიოზულობის კლების მიხედვით. მოცემული სიხშირის ტერმინები შემდეგნაირად განისაზღვრება: ძალიან ხშირი (≥ 10%), ხშირი (≥ 1% და < 10%).

მეტაბოლიზმის და კვების პათოლოგიები

ძალიან ხშირი: წონაში მატება ¹³, ტრიგლიცერიდების დონეების მომატება ¹⁴, მადის მომატება

ხშირი: ქოლესტერინის დონის მომატება¹⁵

ნერვული სისტემის პათოლოგიები

ძალიან ხშირი:სედაცია (მათ შორის: ჰიპერსომნია, ლეთარგია, ძილიანობა)

კუჭ-ნაწლავის პათოლოგიები

ხშირი:პირის სიმშრალე

ჰეპატო-ბილიარული პათოლოგიები

ძალიან ხშირი:ღვიძლის ტრანსამინაზების (ALT/AST; იხილეთ მონაკვეთი 4.4) დონეების მომატება

გამოკვლევები

ძალიან ხშირი:საერთო ბილიუბინის დონის დაქვეითება, GGT დონის მომატება, პლაზმაში პროლაქტინის დონის მომატება ¹⁶

¹³მოკლევადიანი მკურნალობის შემდეგ (საშუალო ხანგრძლივობა 22 დღე), წონაში მატება საბაზისო სხეულის მასის (კგ) ≥ 7%-ით ძალიან ხშირი იყო (40.6%), საბაზისო სხეულის მასის ≥ 15%-ით ხშირი იყო (7.1%) და ≥ 25%-ით ხშირი იყო (2.5%). გრძელვადიანი ექსპოზიციის ფონზე (მინიმუმ 24 კვირა), 89.4%-მა მოიმტა საბაზისო სხეულის მასის ≥ 7%, 55.3%-მა მოიმატა ≥ 15% და 29.1%-მა მოიმატა ≥ 25%.

¹⁴დადგინდა უზმოზე ნორმალური სიდიდეებისთვის საბაზისო დონეზე (< 1.016 მმოლ/ლ) რომელიც გაიზარდა მაღალ მაჩვენებლებამდე (≥ 1.467 მმოლ/ლ) და უზმოზე ტრიგლიცერიდების ცვლილებები საბაზისო დონის ზღვრული მაჩენებლებიდან (≥ 1.016 მმოლ/ლ - < 1.467 მმოლ/ლ) მაღალ სიდიდეებამდე (≥ 1.467 მმოლ/ლ).

¹⁵უზმოზე საერთო ქოლესტერინის დონეების ცვლილებები საბაზისო ნორმალური დონეებიდან (< 4.39 მმოლ/ლ) მაღალ მაჩვენებლებამდე (≥ 5.17 მმოლ/ლ) ხშირად ვლინდებოდა. უზმოზე საერთო ქოლესტერინის დონეების ცვლილებები საბაზისო ზღვრული მაჩვენებლებიდან (≥ 4.39 - < 5.17 მმოლ/ლ) მაღალ სიდიდეებამდე (≥ 5.17 მმოლ/ლ) ძალიან ხშირი იყო.

¹⁶პლაზმის პროლაქტინის დონეების მომატება აღიწერა მოზარდი პაციენტების 47.4%-ში.

4.9 დოზის გადაჭარბება

ნიშნები და სიმპტომები

დოზის გადაჭარბების დროს ძალიან ხშირი სიმპტომები (>10% სიხშირე) მოიცავს ტაქიკარდიას, აგზნებას/აგრესიულობას, დისართრიას, სხვადასხვა ექსტრაპირამიდულ სიმპტომებს და ცნობიერების დონის დაქვეითებას სედაციიდან კომამდე.

დოზის გადაჭარბების სხვა სამედიცინო თვალსაზრისით მნიშვნელოვანი შედეგები მოიცავს დელირიუმს, კრუნჩხვას, კომას, შესაძლო ავთვისებიან ნეიროლეფსიურ სინდრომს, რესპირატორულ დეპრესიას, ასპირაციას, ჰიპერტენზიას ან ჰიპოტენზიას, გულის არითმიებს (ზედოზირების შემთხვევების < 2%) და კარდიოპულმონარულ არესტს. ფატალური გამოსავალი აღწერილია დოზის მწვავე გადაჭარბების დროს 450 მგ დაბალი დოზებისთვის, მაგრამ აგრეთვე აღწერილია გადარჩენის შემთხვევები 2 გ დოზის მწვავე გადაჭარბების შემდეგაც.

დოზის გადაჭარბების მართვა

ოლანზაპინისთვის არ არსებობს სპეციფიური ანტიდოტი. ღებინების სტიმულირება არ არის რეკომენდირებული. შესაძლოა ნაჩვენები იყოს ზედოზირების მართვის სტანდარტული პროცედურები (მაგ., კუჭის ამორეცხვა, აქტივირებული ნახშირის მიწოდება). დადგენილია რომ აქტივირებული ნახშირის თანადროული მიწოდება 50%-დან 60%-მდე ამცირებს ოლანზაპინის ორალურ ბიოშეღწევადობას.

კლინიკური გამოვლინებების მიხედვით უნდა ჩატარდეს სიმპტომური მკურნალობა და სასიცოცხლო ორგანოების ფუნქციის მონიტორინგი, მათ შორის ჰიპოტენზიის და ცირკულაციური კოლაფსის მკურნალობა და სასუნთქი ფუნქციის მხარდაჭერა. არ გამოიყენოთ ეპინეფრინი, დოფამინი, ან სხვა სიმპატომიმეტიკური საშუალებები ბეტა-აგონისტური მოქმედებით, რადგან ბეტა სტიმულაციამ შესაძლოა ჰიპოტენზია გააუარესოს. კარდიოვასკულური მონიტირინგი აუცილებელია შესაძლო არითმიების აღმოსაჩენად. ინტენსიური სამედიცინო მეთვალყურეობა პაციენტის გამოჯანმრთელებამდე უნდა გაგრძელდეს.

5. ფარმაკოლოგიური თვისებები

5.1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ფსიქოლეპტიკები, დიაზეპინები, ოქსაზეპინები, თიაზეპინები და ოქსეპინები

ATC-კოდი : N05A H03

მოქმედების მექანიზმი:

ოლანზაპინი წარმოადგენს ანტიფსიქოზურ, მანიის საწინააღმდეგო და გუნებ-განწყობის მასტაბილიზებელ საშუალებას რომელსაც ახასიათებს ფართო ფარმაკოლოგიური პროფილი მრავალ რეცეპტორულ სისტემაზე მოქმედებით.

პრეკლინიკურ კვლევებში, ოლანზაპინს ახასიათებდა რეცეპტორების ფართო აფინურობა (Ki; < 100 ნმ) სეროტონინის 5 HT2A/2C, 5 HT3, 5 HT6; დოფამინის D1, D2, D3, D4, D5; ქოლინერგული მუსკარინული რეცეპტორების m1-m5; α1 ადრენერგული; და ჰისტამინის H1 რეცეპტორების მიმართ. ოლანზაპინთან დაკავშირებით ცხოველებში ჩატარებული ქცევითი კვლევები 5HT, დოფამინის და ქოლინერგულ ანტაგონიზმზე მიუთითებდა, რაც რეცეპტორთან შეკავშირების პროფილს შეესაბამებოდა. ოლანზაპინმა აჩვენა უფრო მაღალი ინ-ვიტრო აფინურობა სეროტონინის 5HT2 რეცეპტორის მიმართ დოფამინის D2 რეცეპტორებთან შედარებით და უფრო მაღალი 5 HT2 აქტივობა D2 აქტივობასთან შედარებით ინ ვივო მოდელებში. ელექტროფიზიოლოგიურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ოლანზაპინი სელექტიურად ამცირებდა მეზოლიმბური (A10) დოფამინერგული ნეირონების განმუხტვის სიხშირეს, მაგრამ ზოლიანი სხეულის (A9) მოტორულ ფუნქციაში მონაწილე გზებზე მცირე ეფექტით ხასიათდებოდა. ოლანზაპინი ამცირებდა არიდების პირობით რეაქციას (ეს ტესტი ანტიფსიქოზურ აქტივობაზე მიუთითებს) კატალეფსიის გამომწვევ დოზებზე დაბალი რაოდენობით (ეს ეფექტი მოტორულ გვერდით მოვლენებზე მიუთითებს). ზოგიერთი სხვა ანტიფსიქოზური საშუალებებისგან განსხვავებით, ოლანზაპინი ზრდის რეაქტიულობას “ანქსიოლიზურ” ტესტში.

ფარმაკოდინამიკური ეფექტები:

ერთჯერადი ორალური დოზებისთვის (10 მგ) პოზიტრონ ემისიური ტომოგრაფიით (PET) კვლევის დროს ჯანმრთელ მოხალისეებში, ოლანზაპინს ახასიათებდა 5 HT2A რეცეპტორების უფრო მაღალი შეკავშირება დოფამინის D₂ რეცეპტორებთან შედარებით. დამატებით, შიზოფრენიის მქონე პაციენტებში SPECT ვიზუალიზაციური კვლევით, ოლანზაპინზე ეფექტის მქონე პაციენტებს ზოლიანი სხეულის D₂ რეცეპტორების უფრო დაბალი შეკავშირება ახასიათებდათ ზოგიერთ სხვა ანტიფსიქოზურ საშუალებაზე და რისპერიდონზე ეფექტის მქონე პაციენტებთან შედარებით, და ის კლოზაპინზე ეფექტის მქონე პაციენტების ანალოგიური იყო.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება:

პლაცებოს ორიდან ორ და შესადარებელ ნაერთთან კონტროლირებულ სამიდან ორ კვლევაში, შიზოფრენიით დაავადებულ 2,900-ზე მეტ პაციენტში რომელთაც აღენიშნებოდათ როგორც დადებითი ასევე უარყოფითი სიმპტომები, ოლანზაპინი დაკავშირებული იყო მდგომარეობის სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად უფრო მაღალ გაუმჯობესებასთან როგორც ნეგატიური აგრეთვე პოზიტიური სიმპტომების შემთხვევაში.

შიზოფრენიის, შიზოაფექტური აშლილობის და მონათერავე პათოლოგიების შესადარებელ მულტინაციონალურ, ორმაგად ბრმა კვლევაში, რომელიც მოიცავდა 1,481 პაციენტს ასოცირებული დეპრესიული სიმპტომების სხვადასხვა ხარისხით (საბაზისო დონეზე მონტგომერი-ასბერგის დეპრესიის შეფასების შკალის საშუალო ქულა 16.6), გუნებ-განწყობის ქულის საბაზისო დონიდან საბოლოო წერტილამდე ცვლილების პროსპექტულმა მეორეულმა ანალიზმა აჩვენა სტატისტიკურად თვალსაჩინო გაუმჯობესება (p=0.001) ოლანზაპინის სასარგებლოდ (-6.0) ჰალოპერიდოლთან შედარებით (-3.1).

ბიპოლარული აშლილობის მანიის ან შერეული ეპიზოდის მქონე პაციენტებში, ოლანზაპინმა გამოავლინა უპირატესი ეფექტურობა პლაცებოსთან და ვალპროატ სემინატრიუმთან (დივალპროექსი) შედარებით 3 კვირის განმავლობაში მანიის სიმპტომების შემცირების თვალსაზრისით. ოლანზაპინმა ასევე აჩვენა ჰალოპერიდოლის ანალოგიური ეფექტურობა 6 და 12 კვირაზე მანიის და დეპრესიის სიმპტომური რემისიის მქონე პაციენტების პროპორციის თვალსაზრისით. ლითიუმით ან ვალპროატით მინიმუმ 2 კვირის განმავლობაში ნამკურნალები პაციენტების კოთერაპიის კვლევაში, 10 მგ ოლანზაპინის დამატება (კოთერაპია ლითიუმთან ან ვალპროატთან) იწვევდა მანიის სიმპტომების უფრო მნიშვნელოვან შემცირებას ლითიუმის ან ვალპროატის მონოთერაპიასთან შედარებით 6 კვირის შემდეგ.

რეციდივის პროფილაქტიკის 12-თვიან კვლევაში მანიის ეპიზოდის მქონე პაციენტებში რომელთაც ოლანზაპინის ფონზე რემისიას მიაღწიეს და შემდეგ რანდომიზდნენ ოლანზაპინის ან პლაცებოს ჯგუფებში, ოლანზაპინმა აჩვენა სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი უპირატესობა პლაცებოსთან შედარებით ბიპოლარული რეციდივის განვითარების პირველადი საბოლოო წერტილის თვალსაზრისით. ოლანზაპინმა აგრეთვე აჩვენა სტატისტიკურად თვალსაჩინო უპირატესობა პლაცებოსთან შედარებით როგორც მანიის ასევე დეპრესიის რეციდივის პროფილაქტიკის თვალსაზრისით.

რეციდივის პროფილაქტიკის მეორე 12-თვიან კვლევაში მანიის ეპიზოდის მქონე პაციენტებში, რომელთაც მიაღწიეს რემისიას ოლანზაპინის და ლითიუმის კომბინაციით და შემდეგ რანდომიზდნენ ოლანზაპინის ან ლითიუმის მონოთერაპიის ჯგუფებში, ოლანზაპინი სტატისტიკურად არ ჩამოუვარდებოდა ლითიუმს ბიპოლარული რეციდივის პირველადი საბოლოო წერტილის თვალსაზრისით (ოლანზაპინი 30.0%, ლითიუმი 38.3%; p = 0.055).

კოთერაპიის 18-თვიან კვლევაში მანიის ან შერეული ეპიზოდის მქონე პაციენტებში რომლებიც სტაბილიზდნენ ოლანზაპინი პლუს გუნებ-განწყობის სტაბილიზატორის (ლითიუმი ან ვალპროატი) ფონზე, ოლანზაპინის გრძელვადიანი კოთერაპია ლითიუმთან ან ვალპროატთან ერთად სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად არ აღემატებოდა ლითიუმს ან ვალპროატს მონოთერაპიის სახით ბიპოლარული რეციდივის განვითარების გადავადების თვალსაზრისით, რაც სინდრომული (დიაგნოსტიკური) კრიტერიუმებით განისაზღვრებოდა.

პედიატრიული პოპულაცია

მოზარდებში (ასაკი 13-დან 17 წლამდე) გამოცდილება შეზღუდულია შიზოფრენიის (6 კვირა) და I ტიპის ბიპოლარულ აშლილობასთან დაკავშირებული მანიის (3 კვირა) მოკლევადიანი ეფექტურობის მონაცემებით, რომლებიც ჯამში 200-ზე ნაკლებ მოზარდს მოიცავდა. ოლანზაპინი გამოიყენებოდა ცვლადი დოზით საწყის დონეზე 2.5 და მაქსიმუმ 20 მგ/დღეში სიდიდემდე. ოლანზაპინით მკურნალობის მიმდინარეობისას, მოზრდებმა მნიშვნელოვნად მეტი წონა მოიმატეს მოზრდილებთან შედარებით. უზმოზე საერთო ქოლესტერინის, LDL ქოლესტერინის, ტრიგლიცერიდების, და პროლაქტინის ცვლილებების მასშტაბი (იხილეთ მონაკვეთები 4.4 და 4.8) მოზარდებში მოზრდილებთან შედარებით უფრო დიდი იყო. ეფექტის შენარჩუნების შესახებ მონაცემები არ არსებობს და გრძელვადიანი უსაფრთხოების შესახებ მონაცემები შეზღუდულია (იხილეთ მონაკვეთები 4.4 და 4.8).

5.2 ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

ზოგადი თვისებები

აბსორბცია:

ოლანზაპინი ორალური მიღების შემდეგ კარგად შეიწოვება და პლაზმაში პიკურ კონცენტრაციას 5-8 საათში აღწევს. აბსორბციაზე საკვები გავლენას არ ახდენს. აბსოლუტური ორალური ბიოშეღწევადობა ინტრავენურ მიღებასთან შედარებით დადგენილი არ არის.

განაწილება:

ოლანზაპინის პლაზმის ცილებთან დაკავშირება დაახლოებით 93% იყო 7-დან დაახლოებით 1000 ნგ/მლ-მდე კონცენტრაციის ფარგლებში. ოლანზაპინი უპირატესად ალბუმინსა და α₁-მჟავა-გლიკოპროტეინს უკავშირდება.

ბიოტრანსფორმაცია:

ოლანზაპინი მეტაბოლიზდება ღვიძლში მაკონიუგირებელი და ოქსიდაციური გზების საშუალებით. მთავარი მოცირკულირე მეტაბოლიტი არის 10-N-გლუკურონიდი, რომელიც არ გადის ჰემატოენცეფალურ ბარიერს. ციტოქრომები P450-CYP1A2 და P450-CYP2D6 მონაწილეობენ N-დესმეთილის და 2-ჰიდროქსიმეთილის მეტაბოლიტების ფორმირებაში, ორივეს ახასიათებდა ნაკლები ინ ვივო ფარმაკოლოგიური აქტივობა ვიდრე ოლანზაპინს ცხოველების კვლევებში. წამყვანი ფარმაკოლოგიური მოქმედება საწყისი ოლანზაპინიდან მომდინარეობს.

ელიმინაცია:

ორალური მიღების შემდეგ, ჯანმრთელ სუბიექტებში ოლანზაპინის საშუალო ტერმინალური ნახევარდაშლის პერიოდი ასაკისა და სქესის მიხედვით ვარირებდა.

მდედრობითი სქესის სუბიექტებში მამრობითი სქესის სუბიექტებთან შედარებით ელიმინაციის საშუალო ნახევარდაშლის პერიოდი რამდენადმე გახანგრძლივებული იყო (36.7 და 32.3 სთ) და კლირენსი დაქვეითებული იყო (18.9 და 27.3 1/სთ). თუმცა, ოლნზაპინს (5-20 მგ) მდედრობითი (n=467) და მამრობითი სქესის (n=869) პაციენტებში ანალოგიური უსაფრთხოების პროფილი ჰქონდა.

წრფივი/არა-წრფივი ფარმაკოკინეტიკა:

მონაცემები არ მოიპოვება.

განსაკუთრებული თავისებურებები პაციენტებში

გერიატრიული პოპულაცია:

ჯანმრთელ მოხუცებულებში (65 წლის და უფროსი ასაკის) არა-მოხუცებულ სუბიექტებთან შედარებით, ელიმინაციის საშუალო ნახევარდაშლის პერიოდი გახანგრძლივებული იყო (51.8 და 33.8 სთ) და კლირენსი დაქვეითებული იყო (17.5 და 18.2 1/სთ). მოხუცებულებში ნანახი ფარმაკოკინეტიკური მერყეობა არა-მოხუცებულების მერყეობების ფარგლებშია. შიზოფრენიის მქონე > 65 წლის ასაკის 44 პაციენტში, 5-დან 20 მგ/დღეში დოზირება არასასურველი მოვლენების განსხვავებულ პროფილთან არ იყო დაკავშირებული.

თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება:

თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი < 10 მლ/წთ) ჯანმრთელ სუბიექტებთან შედარებით არ ვლინდებოდა ელიმინაციის საშუალო ნახევარდაშლის პერიოდის (37.7 და 32.4 სთ) ან კლირენსის (21.2 და 25.0 1/სთ) მნიშვნელოვანი სხვაობები. მასის წონასწორობის კვლევამ აჩვენა, რომ რადიოაქტიურად მონიშნული ოლანზაპინის დაახლოებით 57% გამოიყოფოდა შარდში, უპირატესად მეტაბოლიტების სახით.

ღვიძლის ფუნქციის დაქვეითება:

მწეველ სუბიექტებში ღვიძლის მსუბუქი დისფუნქციით, ელიმინაციის საშუალო ნახევარდაშლის პერიოდი (39.3 სთ) გახანგრძლივებული იყო და კლირენსი (18.0 1/სთ) დაქვეითებული იყო არა-მწეველი ჯანმრთელი სუბიექტების ანალოგიურად (48.8 სთ და 14.1 1/სთ, შესაბამისად).

რასა:

თეთრკანიანი, იაპონელი და ჩინელი სუბიექტების კვლევაში, ამ სამ პოპულაციას შორის ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრების სხვაობები არ ვლინდებოდა.

პედიატრიული პოპულაცია:

მოზარდები (ასაკი 13-დან 17 წლამდე): ოლანზაპინის ფარმაკოკინეტიკა მოზრდილებსა და მოზარდებში ანალოგიურია. კლინიკურ კვლევებში, ოლანზაპინის საშუალო ექსპოზიცია დაახლოებით 27%-ით მაღალი იყო მოზარდებში. დემოგრაფიული სხვაობები მოზრდილებსა და მოზარდებში მოიცავს სხეულის უფრო დაბალ საშუალო მასას და უფრო ნაკლები მოზარდი იყო მწეველი. ასეთი ფაქტორები სავარაუდოდ გავლენას ახდენს მოზარდებში ნანახ უფრო მაღალ ექსპოზიციაზე.

მწეველები:

არამწეველებში მწეველ სუბიექტებთან შედარებით (მამრობითი და მდედრობითი სქესის სუბიექტები) ელიმინაციის საშუალო ნახევარდაშლის პერიოდი გახანგრძლივებული იყო (38.6 და 30.4 სთ) და კლირენსი დაქვეითებული იყო (18.6 და 27.7 1/სთ).

ოლანზაპინის პლაზმური კლირენსი უფრო დაბალია მოხუცებულებში ახალგაზრდა სუბიექტებთან შედარებით, მდედრობით სქესში მამრობით სქესთან შედარებით, და არამწეველებში მწეველებთან შედარებით. თუმცა, ასაკის, სქესის, ან მწეველობის გავლენის მასშტაბი ოლანზაპინის კლირენსზე და ნახევარდაშლის პერიოდზე ინდივიდებს შორის საერთო ვარიაციასთან შედარებით დაბალია.

5.3 პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები

მწვავე (ერთჯერადი დოზის) ტოქსიურობა

ორალური ტოქსიურობის ნიშნები მღრღნელებში მძლავრი ნეიროლეფსიური ნაერთებისთვის დამახასიათებელი იყო: ჰიპოაქტიურობა, კომა, ტრემორები, კლონური კრუნჩხვები, ნერწყვდენა და წონაში მატების დაქვეითება. საშუალო ლეტალური დოზები იყო დაახლოებით 210 მგ/კგ (თაგვები) და 175 მგ/კგ (ვირთხები). ძაღლები იტანდნენ 100 მგ/კგ-მდე ერთჯერად ორალურ დოზებს სიკვდილიანობის გარეშე. კლინიკური ნიშნები მოიცავდა სედაციას, ატაქსიას, ტრემორებს, გულისცემის სიხშირის მომატებას, სუნთქვის გაძნელებას, მიოზს და ანორექსიას. მაიმუნებში 100 მგ/კგ-მდე ერთჯერადი ორალური დოზები პროსტრაციას იწვევდა, და უფრო მაღალ დოზებზე, ცნობიერების დათრგუნვას.

განმეორებითი დოზის ტოქსიურობა

3 თვემდე ხანგრძლივობის კვლევებში თაგვებში და 1 წლამდე ვირთხებსა და ძაღლებში, წამყვანი ეფექტები იყო ცნს დეპრესია, ანტიქოლინერგული ეფექტები, და პერიფერიული ჰემატოლოგიური დარღვევები. ცნს დეპრესიის მიმართ ვითარდებოდა ტოლერანტობა. მაღალ დოზებზე ქვეითდებოდა ზრდის პარამეტრები. პროლაქტინის დონის მომატების შესაბამისი შექცევადი ეფექტები ვირთხებში მოიცავდა საკვერცხეების და საშვილოსნოს მასების დაქვეითებას და ვაგინალური ეპითელიუმის და სარძევე ჯირკვლის მორფოლოგიურ ცვლილებებს.

ჰემატოლოგიური ტოქსიურობა

ჰემატოლოგიური პარამეტრების ცვლილებები დადგინდა თითოეულ სახეობაში, მათ შორის მოცირკულირე ლეიკოციტების დოზასთან დაკავშირებული დაქვეითებები თაგვებში და მოცირკულირე ლეიკოციტების არასპეციფიური დაქვეითებები ვირთხებში; თუმცა არ გამოვლინდა ძვლის ტვინის ციტოტოქსიურობის ნიშნები. შექცევადი ნეიტროპენია, თრომბოციტოპენია, ან ანემია განვითარდა 8 ან 10 მგ/კგ/დღეში დოზებით (ოლანზაპინის საერთო ექსპოზიცია [AUC] 12- ან 15-ჯერ მაღალია 12 მგ დოზის მიღებასთან შედარებით ადამიანში) ნამკურნალებ რამდენიმე ძაღლში. ციტოპენიურ ძაღლებში, ძვლის ტვინის პროგენიტორ და პროლიფერაციულ უჯრედებზე არასასურველი ეფექტები არ ვლინდებოდა.

რეპროდუქციული ტოქსიურობა

ოლანზაპინს არ ჰქონდა ტერატოგენური ეფექტები. სედაცია გავლენას ახდენდა მამრობითი სქესის ვირთხების შეჯვარების უნარზე. ესტროზულ ციკლებზე გავლენა ვლინდებოდა 1.1 მგ/კგ დოზებზე (ადამიანის მაქსიმალურ დოზაზე 3-ჯერ მაღალი) და რეპროდუქციულ პარამეტრებზე გავლენა ვლინდებოდა ვირთხებში 3 მგ/კგ დოზებზე (ადამიანის მაქსიმალურ დოზაზე 9-ჯერ მაღალი). ვირთხების ნაშიერებისთვის ოლანზპინის მიწოდებისას ვლინდებოდა ფეტალური განვითარების დაგვიანებები და ნაშიერების აქტივობის დონეების გარდამავალი დაქვეითებები.

მუტაგენობა

ოლანზაპინი არ იყო მუტაგენური ან კლასტოგენური სტადარტული ტესტების სრულ ნაკრებში, რომელიც მოიცავდა ბაქტერიული მუტაციის ტესტებს და ინ ვიტრო და ინ ვივო ძუძუმწოვრების ტესტებს.

კანცეროგენობა

თაგვებისა და ვირთხების კვლევების შედეგების საფუძველზე ნავარაუდებია, რომ ოლანზაპინი კანცეროგენული არ არის.

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II , გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

6. ფარმაცევტული დეტალები

6.1 შემავსებლების ჩამონათვალი

ტაბლეტის გული

ლაქტოზის მონოჰიდრატი

მიკროკრისტალური ცელულოზა PH 101

კროსპოვიდონი CL

ჰიდროქსიპროპილცელულოზა LF

მაგნიუმის სტეარატი

გარსის ფენა

ოპადრი II თეთრი (85F28751)

ოპადრი II თეთრი (85F28751) შეიცავს პოლივინილალკოჰოლს GL-05FS, ტიტანის დიოქსიდს, PEG (პოლიეთილენგლიკოლი) 3000 (4000) ფხვნილს, ტალკს

6.2 არათავსებადობები

არ მიესადაგება

6.3 შენახვის ვადა

2 წელი

6.4 განსაკუთრებული გაფრთხილებები შენახვის შესახებ

სინათლისგან და ნესტისგან დასაცავად შეინახეთ თავისივე შეფუთვაში.

6.5 კონტეინერის სახე და შიგთავსი

28 და 56 შემოგარსული ტაბლეტი შეფუთული „ფორმპეკის“ შესაფუთ ფირში /ალუმინის ბლისტერში, მოთავსებული კარდონში

6.6 განსაკუთრებული მითითებები განადგურების შესახებ და სხვა სახის გადამუშავება

განსაკუთრებული მოთხოვნების გარეშე

7. საბაზრო წარმოების ნებართვის მფლობელი

სახელწოდება : SANOVEL İLAÇ SAN. VE TİC. A.Ş.

მისამართი : 34460 ისტინიე – სტამბული / თურქეთი

ტელ ნომ. : (212) 362 18 00

ფაქსის ნომ. : (212) 362 17 38

8. საბაზრო წარმოების ნებართვის ნომერი

9. პირველი ნებართვის/ნებართვის განახლების თარიღი

10. ტექსტის გადახედვის თარიღი