ვარფარინ-შტადა 2.5მგ #50ტ

ვარფარინი ნიკომედი

Warfarin Nycomed

სარეგისტრაციო ნომერი:
პრეპარატის სავაჭრო დასახელება: ვარფარინი ნიკომედი
საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება: ვარფარინი
სამკურნალო ფორმა: ტაბლეტები

შემადგენლობა
აქტიური კომპონენტი: ნატრიუმის ვარფარინი 2,5 მგ
დამხმარე კომპონენტები: ლაქტოზა - 50,0 მგ, სიმინდის სახამებელი 34,6 მგ, კალციუმის ჰიდროფოსფატ დიჰიდრატი - 32,2, მგ, ინდიგოკარმინი - 6,4 მკგ, პოვიდონი 30 - 1,0 მგ, მაგნიუმის სტეარატი - 600 მკგ.

აღწერილობა
მრგვალი ორმხრივამობურცული, ჯვრის ფორმის ნაჭდევით, ღია-ცისფერი ტაბლეტები.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
არაპირდაპირი მოქმედების ანტიკოაგულაციური საშუალება.
ათქ კოდი: B01AA03.

ფარმაკოლოგიური თვისებები
ვარფარინი ბლოკავს სისხლის შედედების ვიტამინ K-დამოკიდებულ, კერძოდ II, VII, IX და X ფაქტორების სინთეზს ღვიძლში. ამ კომპონენტების კონცენტრაცია სისხლში მცირდება, შედედების პროცესი ნელდება. შედედების საწინააღმდეგო მოქმედების დასაწყისი აღინიშნება პრეპარატის მიღებიდან 36-72 საათის შემდეგ, მაქსიმალური ეფექტის განვითარებით გამოყენების დაწყებიდან მე-5 - მე-7 დღეს. პრეპარატის მიღების შეწყვეტიდან სისხლის შედედების ვიტამინ K-დამოკიდებული ფაქტორების აქტივობის აღდგენა ხდება 4-5 დღის განმავლობაში.

ფარმაკოკინეტიკა
პრეპარატის სწრაფად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. სისხლის პლაზმის ცილებთან შეკავშირება შეადგენს 97-99%-ს. მეტაბოლიზირდება ღვიძლში. ვარფარინი წარმოადგენს რაცემიულ ნარევს, ამასთან ღ- და შ-იზომერები მეტაბოლიზდებიან ღვიძლში სხვადასხვა გზებით. თითოეული იზომერი გარდაიქმნება 2 ძირითად მეტაბოლიტად. ვარფარინის შ-ენანტიომერისათვის მეტაბოლიზმის ძირითად კატალიზატორს წარმოადგენს ჩYP2ჩ9 ფერმენტი, და ვარფარინის ღ-ენანტიომერისათვის ჩYP1A2 და ჩYP3A4. ვარფარინის მარცხნივ ბრუნავ იზომერს (შ-ვარფარინი) გააჩნია 2-5 ჯერ მეტი ანტიკოაგულანტური აქტივობა, ვიდრე მარჯვნივ ბრუნავ იზომერს (ღ-ენანტიომერი), მაგრამ უკანასკნელის ნახევრად გამოყოფის პერიოდი უფრო დიდია. პაციენტებს ჩYP2ჩ9 ფერმენტის პოლიმორფიზმით, ჩYP2ჩ9*2 და ჩYP2ჩ9*3 ალელის ჩათვლით, შეიძლება გააჩნდეთ მომატებული მგრძნობელობა ვარფარინისადმი და სისხლდენების განვითარების მომატებული რისკი.
ვარფარინი სწრაფად გამოიყოფა ორგანიზმიდან არააქტიური მეტაბოლიტების სახით ნაღველით, რომლებიც რეაბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან და გამოიყოფა შარდით. ნახევრად გამოყოფის პერიოდი შეადგენს 20-დან 60 საათამდე. ღ-ენანტიომერისათვის ნახევრად გამოყოფის პერიოდი შეადგენს 37-დან 89 საათამდე, და შ-ენანტიომერისათვის 21-დან 43 საათამდე.

გამოყენების ჩვენება
სისხლძარღვების თრომბოზების და ემბოლიების მკურნალობა და პროფილაქტიკა: მწვავე და მარეციდივირებელი ვენური თრომბოზი, ფილტვის არტერიების ემბოლიები; მიოკარდის ინფარქტის მეორადი პროფილაქტიკა და მიოკარდის ინფარქტის შემდეგ თრომბოემბოლიური გართულებების პროფილაქტიკა; თრომბოემბოლიური გართულებების პროფილაქტიკა პაციენტებში წინაგულის ფიბრილაციით, გულის სარქველების ან გულის პროტეზირებული სარქველების დაზიანებით; გარდამავალი იშემიურ შეტევების და ინსულტების მკურნალობა და პროფილაქტიკა, ოპერაციის შემდგომი თრომბოზების პროფილაქტიკა.

უკუჩვენებები
დადგენილი ან საეჭვოდ მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის კომპონენტებისადმი, მწვავე სისხლდენა, ორსულობა (პირველი ტრიმესტრი და ორსულობის ბოლო 4 კვირა), ღვიძლის ან თირკმელების მძიმე დაავადებები, მწვავე დისემინირებული სისხლძრღვთა შედედების სინდრომი, ჩ და შ ცილების დეფიციტი, თრომბოციტოპენია, პაციენტები სისხლდენების მაღალი რისკით, პაციენტების ჩათვლით ჰემორაგიული დარღვევებით, საყლაპავი ვენების ვარიკოზული გაგანიერებით, არტერიების ანევრიზმით, ლუმბალური პუნქციით, კუჭის და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადებებით, მძიმე ჭრილობებით (ოპერაციულის ჩათვლით), ბაქტერიული ენდოკარდიტით, ავთვისებიანი ჰიპერტენზიით, ჰემორაგიული ინსულტით, ქალაშიდა სისხლის ჩაქცევით.

გამოყენება ორსულობის და ძუძუთი კვების პერიოდში
ვარფარინი სწრაფად აღწევს პლაცენტაში, ახდენს ტერატოგენულ მოქმედებას ნაყოფზე, იწვევს რა ვარფარინის სინდრომის განვითარებას ორსულობის მე-6-12 კვირას. ამ სინდრომის გამოვლინებები: ნაზალური ჰიპოპლაზია (ცხვირის უნაგირისებრი დეფორმაცია და სხვა ხრტილოვანი ცვლილებები) და წერტილოვანი ჰონდროდისპლაზია რენტგენოლოგიური კვლევისას (განსაკუთრებით ხელხემალში და გრძელ ლულოვან ძვლებში), ხელების მოკლე მტევები და თითები, მხედველობის ნერვის ატროფია, კატარაქტა, რომელიც იწვევს სრულ ან ნაწილობრივ სიბრმავეს, გონებრივი და ფიზიკური განვითარების შეფერხება და მიკროცეფალია. პრეპარატმა შეიძლება გამოიწვიოს სისხლდენა ორსულობის ბოლოს და მშობიარობის დროს. პრეპარატის მიღება ორსულობის დროს შეიძლება გამოიწვიოს ნაყოფის თანდაყოლილი მანკების განვითარება და სიკვდილი. არ Eშეიძლება პრეპარატის დანიშვნა ორსულობის 1 ტრიმესტრში და ბოლო 4 კვირის განმავლობაში. არ არის რეკომენდირებული ვარფარინის გამოყენება ორსულობის დარჩენილ ვადებში, გარდა აუცილებლობის Eშემთხვევებისა. რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა უნდა გამოიყენონს ეფექტური კონტრაცეფციის მეთოდი ვარფარინის განოყენების პერიოდში.
ვარფარინი გამოიყოფა დედის რძით, მაგრამ ვარფარინის თერაპიული დოზების მიღებისას არ მოქმედებს მეძუძურ ბავშვზე. ვარფარინი შეიძლება იქნას გამოყენებული ლაქტაციის დროს.
არ არსებობს მონაცემები ფერტილობაზე ვარფარინის ზემოქმედების შესახებ.

გამოყენების წესი და დოზირება
ვარფარინი ინიშნება 1 ჯერ დღეში, სასურველია ერთსა და იმავე დროს. მკურნალობის ხანგრძლივობა განისაზღვრება ექიმის მიერ გამოყენების ჩვენების შესაბამისად.
კონტროლი მკურნალობის დროს:
თერაპიის დაწყების წინ განსაზღვრავენ საერთაშორისო ნორმალიზებულ თანაფარდობას. შემდგომში ლაბორატორიულ კონტროლს ატარებენ რეგულარულად ყოველ 4-8 კვირას. მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია ავადმყოფის კლინიკურ მდგომარეობაზე. მკურნალობის მოხსნა შეიძლება დაუყოვნებლივ.
პაციენტები, რომლებიც ადრე არ იღებდნენ ვარფარინს:
საწყისი დოზა შეადგენს 5 მგ/დღეში (2 ტაბლეტი დღეში) პირველი 4 დღის განმავლობაში. მკურნალობის მე-5 დღეს განისაზღვრება საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობა და, ამ მაჩვენებლის შესაბამისად, ინიშნება პრეპარატის შემანარჩუნებელი დოზა. ჩვეულებრივ პრეპარატის შემანარჩუნებელი დოზა შეადგენს 2,5-7,5 მგ/დღეში (1-3 ტაბლეტი დღეში).
პაციენტები, რომლებიც ადრე იღებდნენ ვარფარინს:
რეკომედნირებული სასტარტო დოზა შეადგენს პრეპარატის ცნობილი შემანარჩუნებელი დოზის ორმაგ დოზას და ინიშნება პირველი 2 დღის განმავლობაში. შემდეგ მკურნალობას აგრძელებენ ცნობილი შემანარჩუნებელი დოზის დახმარებით. მკურნალობის მე-5 დღეს ატარებენ საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის კონტროლს და დოზის კორექციას ამ მაჩვენებლის შესაბამისად. რეკომენდირებულია საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის მაჩვენებლის შენარჩუნება 2-დან 3-მდე თრომბოზის, ფილტვის ემბოლიის, წინაგულის ფიბრილაციის, დილატაციური კარდიომიოპათიის, გულის სარქველის გართულებული დაავადებების პროფილაქტიკის და მკურნალობის, ბიოპროტეზებით გულის სარქველების პროტეზირების შემთხვევაში. საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის უფრო მაღალი მაჩვენებლები 2,5-დან 3,5-მდე რეკომენდირებულია მექანიკური პროტეზებით გულის სარქველის პროტეზირებისას და მიოკარდის გართულებული მწვავე ინფარქტის დროს.
ბავშვები:
მონაცემები ბავშვებში ვარფარინის გამოყენების შესახებ შეზღუდულია. საწყისი დოზა ჩვეულებრივ შეადგენს 0,2 მგ/დღეში ღვიძლის ნორმალური ფუნქციის დროს და 0,1 მგ/კგ დღეში ღვიძლის ფუნქციის დარღვევებისას. შემანარჩუნებელი დოზა შეირჩევა საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის მაჩვენებლების შესაბამისად. საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის რეკომენდირებული დონეები არის ისეთივე, როგორც მოზრდილებში. გადაწყვეტილება ვარფარინის დანიშვნის შესახებ ბავშვებში უნდა მიიღოს გამოცდილმა სპეციალისტმა. მკურნალობა უნდა ტარდებოდეს გამოცდილი სპეციალისტის-პედიატრის მეთვალყურეობის ქვეშ. დოზები შეირჩევა ქვემოთ მოყვანილი ცხრილის შესაბამისად.

I. დღე 1 თუ საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის საბაზისო მნიშვნელობაა 1,0-დან 1,3-მდე, მაშინ დარტყმითი დოზა შეადგენს 0,2მგ/კგ სხეულის მასაზე.
II. დღეები 2-დან მე-4-მდე, თუ საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის მნიშვნელობა არის:
1-დან 1,3-მდე
1,4-დან 1,9-მდე
2,0-დან 3,0-მდე
3,1-დან 3,5-მდე
3,5

მოქმედება:
გაიმეორეთ დარტყმითი დოზა;
დარტყმითი დოზის 50%;
დარტყმითი დოზის 50%;
დარტყმითი დოზის 25%;
შეწყვითეთ პრეპარატის შეყვანა საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის მიღწევამდე <3,5-ზე, შემდეგ განაახლეთ მკურნალობა დოზით, რომელიც შეადგენს წინა დოზის 50%-ს.

EIII. შენარჩუნება, თუ საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის მნიშვნელობა არის:
1-დან 1,3-მდე
1,4-დან 1,9-მდე
2,0-დან 3,0-მდე
3,1-დან 3,5-მდე
3,5

მოქმედება (კვირის დოზა):
გაზარდეთ დოზა 20%-ით;
გაზარდეთ დოზა 10%-ით;
ცვლილებების გარეშე;
შეამცირეთ დოზა 10%-ით;
შეწყვითეთ პრეპარატის შეყვანა საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის მიღწევამდე <3,5-ზე, შემდეგ განაახლეთ მკურნალობა დოზით, რომელიც 20%-ით ნაკლებია წინა დოზაზე.
ხანდაზმული ასაკის ადამიანები:
არ არსებობს სპეციალური რეკომენდაციები ვარფარინის მიღების თაობაზე ხანდაზმულ ადამიანებში.
მაგრამ, ხანდაზმული პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ საგულდაგულო დაკვირვების ქვეშ, ვინაიდან მათ გააჩნიათ გვერდითი ეფექტების განვითარების უფრო მაღალი რისკი.
პაციენტები ღვიძლის უკმარისობით:
ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა ზრდის მგრძნობელობას ვარფარინის მიმართ, ვინაიდან ღვიძლი ახდენს სისხლის შედედების ფაქტორის პროდუცირებას, ასევე ახდენს ვარფარინის მეტაბოლიზირებას. ამ ჯგუფის პაციენტებში აუცილებელია საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის მაჩვენებლების სათანადო მონიტორირება.
პაციენტები თირკმელების უკმარისობით:
პაციენტები თირკმელების ფუნქციის დარღვევით საჭიროებენ ვარფარინის დოზის შემცირებას და სათანადი მონიტორინგის ჩატარებას (იხ. ნაწილი “განსაკუთრებული მითითებები”).
გეგმიური (ელექტიური) ქირურგიული ჩარევები:
წინა ოპერაციული, ოპერაციის მიმდინარეობისას და პოსტოპერაციული ანტიკოაგულანტური თერაპია ტარდება როგორც მითითებულია ქვევით (თუ აუცილებელია პერორალური ანტიკოაგულანტური ეფექტის მყისიერი მოხსნა - იხ. ნაწილი “ჭარბი დოზირება”).

განისაზღვროს საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობა დანიშნულ ოპერაციამდე ერთი კვირით ადრე.
შეწყდეს ვარფარინის მიღება ოპერაციამდე 1-5 დღით ადრე. თრომბოზის მაღალი რისკის შემთხვევაში პაციენტისათვის პროფილაქტიკის მიზნით კანქვეშ შეყავთ დაბალმოლეკულური ჰეპარინი.
პაუზის ხანგრძლივობა ვარფარინის მიღების დროს დამოკიდებულია საერთაშორისო ნორმალიზებულ თანაფარდობაზე. ვარფარინის მიღებას წყვეტენ:
-ოპერაციამდე 5 დღით ადრე, თუ საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობა 4,0
- ოპერაციამდე 3 დღით ადრე, თუ საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობა არის 3,0-დან 4,0-მდე
- ოპერაციამდე 2 დღით ადრე, თუ საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობა არის 2,0-დან 3,0-მდე
განსაზღვრეთ საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობა საღამოს ოპერაციის წინ და შეიყვანეთ 0,5-1,0 მგ K1 ვიტამინი პერორალურად ან ინტრავენურად, თუ საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობა 1,8.
ყურადღებაში უნდა იქნას მიღებული არაფრაქციონირებული ჰეპარინის ინფუზიის ან დაბალმოლეკულური ჰეპარინის პროფილაქტიკური შეყვანის აუცილებლობა ოპერაციის დღეს.
გაგრძელდეს დაბალმოლეკულური ჰეპარინის კანქვეშ შეყვანა ოპერაციის შემდეგ 5-7 დღის განმავლობაში ვარფარინის აღდგენილი მიღების თანხლებით.
გაგრძელდეს ვარფარინის მიღება ჩვეულებრივი შემანრჩუნებელი დოზით იმავე საღამოს მცირე ოპერაციების შემდეგ და იმ დღეს, როდესაც პაციენტი იწყებს ენტერალური კვების მიღებას დიდი ოპერაციების შემდეგ.

გვერდითი მოქმედება
პრეპარატის გვერდითი რეაქციები ჩამოთვლილია სისტემური ორგანული კლასის მიხედვით და შეესაბამება სასურველი გამოყენების ტერმინებს (ნორმატიურ-სამართლებრივი საქმიანობის სამედიცინო ლექსიკონის შესაბამისად - MედDღA). სისტემური ორგანული კლასის კატეგორიის ფარგლებში რეაქციები განაწილებულია სიხშირის მიხედვით შემდეგი სქემით: ძალიან ხშირად (1/10), ხშირად (1/100 <1/10-მდე), არახშირად (1/1000 <1/100-მდე), იშვიათად (1/10 000 <1/1000-მდე), ძალიან იშვითად (<1/10 000).

სიხშირე გვერდითი რეაქციები
დარღვევები სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ
ძალიან ხშირად: სისხლდენა (სხვადასხვა ორგანოებში)
იშვიათად: მომატებული მგრძნობელობა ვარფარინის მიმართ ხანგრძლივი გამოყენების შემდეგ
დარღვევები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ
ხშირად: ღებინება, გულისრევა, დიარეა
ძალიან იშვიათად: მელენა
დარღვევები კანის და კანქვეშა ქსოვილების მხრივ
იშვიათად: ვასკულიტი, კანის ნეკროზი, ალოპეცია, გამონაყარი, ჭინჭრის ციება, ქავილი
დარღვევები გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ
იშვიათად: იასამნისფერი თითის სინდრომი
ძალიან იშვიათად: ქოლესტერინული ემბოლია
დარღვევები იმუნური სისტემის მხრივ
ხშირად: ჰიპერმგრძნობელობა
დარღვევები ღვიძლის მხრივ
იშვიათად: ღვიძლის ფერმენტების მომატებული დონე, სიყვითლე

სისხლდენები. ერთი წლის განმავლობაში აღინიშნა დაახლოებით 8% შემთხვევა პაციენტებს შორის, რომლებიც იღებენ ვარფარინს. მათგან 1,0% კლასიფიცირდება როგორც მძიმე (ქალაშიდა, რეტროპერიტონიალური), რომლებიც მოითხოვს ჰოსპიტალიზაციას ან სისხლის გადასხმას, და 0,25% როგორც ფატალური. ქალასშიდა სისხლის ჩაქცევის ყველაზე ხშირი რისკ-ფაქტორია - უმკურნალებელი ან არაკონტროლირებადი ჰიპერტენზია. სისხლდენის ალბათობა იზრდება, თუ საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობა სამიზნე დონეზე მნიშვნელოვნად მაღალია. თუ სისხლდენა დაიწყო საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობისას, რომელიც იმყოფება სამიზნე დონის ფარგლებში, ესე იგი არსებობს სხვა თანხმლები პირობები, რომლებიც უნდა იქნას გამოკვლეული.
მსგავსი გართულების მაგალითებია სისხლდენა ცხვირიდან, ჰემოპტიზისი, ჰემატურია, სისხლდენა ღრძილებიდან, სისხლჩაქცევები კანზე, ვაგინალური სისხლდენა, სუბკონიუქტივალური სისხლდენა, სისხლდენა სწორი ნაწლავიდან და კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის სხვა განყოფილებებიდან, ინტრაკრანიალური სისხლდენა, ხანგრძლივი ან ჭარბი სისხლდენა ტრავმების ან ოპერაციების შემდეგ. მოსალოდნელია სისხლდენის განვითარება, მათ შორის მძიმესი, ნებისმიერ ორგანოში. პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ხანგრძლივ მკურნალობას ანტიკოაგუანტებით, იყო შეტყობინებები სისხლდენის განვითარების შესახებ, რაც იწვევდა სიკვდილს, ჰოსპიტალიზაციას ან სიხლის გადასხმის საჭიროებას. მნიშვნელოვანი სისხლდენის დამოუკიდებელ რისკ-ფაქტორებს ვარფარინის გამოყენებისას მიეკუთვება: ხანდაზმული ასაკი, ანტიკოაგულაციის მაღალი დონე, ინსულტი ანამნეზში, კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა ანამნეზში, თანმხლები დაავადებები და წინაგულთა ფიბრილაცია. პაციენტებში ჩYP2ჩ9 პილიმორფიზმით (იხ. ნაწილი “ფარმაკოკინეტიკა”) შეიძლება იყოს გადაჭარბებული ანტიკოაგულაციური მოქმედების და სისხლდენის ეპოზიდების მომატებული რისკი. ასეთ პაციენტებში საჭიროა ჰემოგლობინის დონის და საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის სათანადო მონიტორირება.
საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: ღებინება, გულისრება, კუჭის აშლა.
ნეკროზები. კუმარინული ნეკროზი - იშვიათი გართულება ვარფარინით მკურნალობის დროს. ნეკროზი ჩვეულებრივ იწყება ქვედა კიდურების და დუნდულოების ან (იშვიათად) სხვა ადგილების კანის გამუქებით და შეშუპებით. მოგვიანებით დაზიანებები ხდება ნეკროზული. 90% შემთხვევაში ნეკროზი ვითარდება ქალებში. დაზიანებები აღინიშნება პრეპარატის მიღების მე-3 დღიდან მე-10 დღემდე და ეთიოლოგია გულისხმობს ანტითრომბული ჩ ან შ პროტეინის უკმარისობას. ამ პროტეინების თანდაყოლილი უკმარისობა შეიძლება იყოს გართულებების მიზეზი, ამიტომ ვარფარინის მიღება უნდა დაიწყოს ერთდროულად ჰეპარინის შეყვანასთან და პრეპარატის საწყისი მცირე დოზებით. თუ ჩნდება გართულება, ვარფარინის მიღებას წყვეტენ და აგრძელებენ ჰეპარინის შეყვანას დაზიანებების შეხორცებამდე ან ნაწიბურების განვითარებამდე.
ხელის და ფეხის გულების სინდრომი. ძალიან იშვიათი გართულება ვარფარინით თერაპიის დროს, მისი განვითარება დამახასიათებელია მამაკაცებში ათეროსკლეროზული დაავადებებით. როგორც ვარაუდობენ, ვარფარინი იწვევს ათერომატოზული ბალთების ჰემორაგიებს, რომლებიც იწვევენ მიკროემბოლიებს. გვხვდება თითების და ფეხის გულების სიმეტრიული მეწამული ფერის დაზიანებები, რომლებსაც ახლავს მწვავე ტკივილები. ვარფარინის მიღების შეწყვეტის შემდეგ მითითებული სიმპტომები ნელნელა ქრება.
სხვა. ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, რომლებიც ვლინდება კანის გამონაყარის სახით, და ხასიათდება ღვიძლის ენზიმების კონცენტრაციის უკუქცევადი მომატებით; ქოლესტაზური ჰეპატიტით, ვასკულიტით, პრიაპიზმით, უკუქცევადი ალოპეციით და ტრაქეის კალციფიკაციით.
ვარფარინით მკურნალობისას სერიოზული სისხლდენების განვითარების რისკის დამოუკიდებელ ფაქტორებს წარმოადგენენ: ხანდაზმული ასაკი, თანმხლები ანტიკოაგულანტური და ანტიაგრეგანტული თერაპიის მაღალი ინტენსივობა, ანამნეზში ინსულტების და კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენების არსებობა.
სისხლდენების რისკი გაზრდილია პაციენტებში ჩYP2ჩ9 გენის პოლიმორფიზმით.

ჭარბი დოზირება
მკურნალობის ეფექტურობის მაჩვენებელი იმყოფება სისხლდენების განვითარების ზღვარზე, ამიტომ პაციენტს შეიძლება აღენიშნოს უმნიშვნელო სისხლდენები, მაგალითად, მიკროჰემატურია, ღრძილებიდან სისხლდენა და ა.შ. მსუბუქ შემთხვევებში საკმარისია პრეპარატის დოზის შემცირება ან მოკლე დროით მკურნალობის შეწყვეტა. უმნიშვნელო სისხლდენების დროს საკმარისია პრეპარატის მიღების შეწყვეტა სამიზნე დონემდე საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის მიღწევისას. მძიმე სისხლდენის განვითარების შემთხვევაში - K ვიტამინის (ინტრავენურად) და აქტივირებული ნახშირის, შედედების ფაქტორის ან ახლადგაყინული პლაზმის კონცენტრატის შეყვანა.
თუ პერორალური ანტიკოაგულანტები ნაჩვენებია დასანიშნად შემდგომში, აუცილებელია K ვიტამინის დიდი დოზების გამოყენების თავიდან აცილება, ვინაიდან რეზისტენტობა ვარფარინისადმი ვითარდება 2 კვირის განმავლობაში.

მკურნალობის სქემა ჭარბი დოზირების დროს:
უმნიშვნელო სისხლდენის დროს
საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის დონე რეკომენდაციები
<5,0 გამოტოვებული იქნას ვარფარინის მომდევნო დოზა და გაგრძელებული უფრო დაბალი დოზების მიღება საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის თერაპიული დონის მიღწევისას.
5,0-9,0 გამოტოვებული იქნას ვარფარინის 1-2- დოზა და გაგრძელებული უფრო დაბალი დოზების მიღება საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის თერაპიული დონის მიღწევისას.
ან:
გამოტოვებული იქნას ვარფარინის 1 დოზა და დაინიშნოს K ვიტამინი პერორალურად დოზებით 1-2,5 მგ.
9,0 შეწყდეს ვარფარინის მიღება, დაინიშნოს K ვიტამინი პერორალურად დოზებით 3,0-5,0 მგ.

ნაჩვენებია პრეპარატის მოხსნა
საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის დონე რეკომენდაციები
5,0-9,0 - იგეგმება ოპერაცია შეწყდეს ვარფარინის მიღება და დაინიშნოს K ვიტამინი პერორალურად დოზებით 2-4 მგ (დაგეგმილ ოპერაციამდე 24 საათით ადრე)
20,0 ან ძლიერი სისხლდენა დაინიშნოს K ვიტამინი 10 მგ დოზებით ნელი ინტრავენური ინფუზიის გზით. პროთრომბიმული კომპლექსის ფაქტორების ან ახლად გაყინული პლაზმის კონცენტატების ან მთლიანი სისხლის გადასხმა.
აუცილებლობის შემთხვევაში K ვიტამინის განმეორებითი შეყვანა ყოველ 12 საათში.

მკურნალობის ჩატარების შემდეგ საჭიროა პაციენტზე ხანგრძლივი დაკვირვება, იმის გათვალისწინებით, რომ ვარფარინის ნახევრად გამოყოფის პერიოდი შეადგენს 20-60 საათს.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან.
არ არის რეკომენდირებული სხვა სამკურნალო საშაუალებების მიღების დაწყება ან შეწყვეტა, ასევე მისაღები პრეპარატების დოზების შეცვლა მკურნალი ექიმის კონსულტაციის გარეშე.
ერთდროული დანიშვნისას აუცილებელია ასევე ეფექტების გათვალისწინება სხვა სამკურნალო საშუალებებით ვარფარინის მოქმედების ინდუცირების და/ან ინჰიბირების შეწყვეტისაგან.
მძიმე სისხლდენების განვითარების რისკი იზრდება ვარფარინის იმ პრეპარატებთან ერთდროულად მიღებისას, რომლებიც მოქმედებენ თრომბოციტების და პირველადი ჰემოსტაზის დონეზე: აცეტილსალიცილის მჟავა, კლოპიდოგრელი, ტიკლოპიდინი, დიპირიდამოლი, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების უმეტესობა (გარდა ციკლოოგენაზა-2-ის ინჰიბიტორებისა), პენიცილინის ჯგუფის ანტიბიოტიკები დიდი დოზებით.
ასევე თავი უნდა ავარიდოთ ვარფარინის კომბინირებულ მიღებას პრეპარატებთან, რომლებსაც გააჩნიათ გამოხატული მაინჰიბირებელი მოქმედება P450 ციტოქრომის სისტემაზე, მაგალითად, ციმეტიდინი და ქლორამფენიკოლი, რომელთა მიღების დროსაც რამდენიმე დღის განმავლობაში იზრდება სისხლდენის საშიშროება. მსგავს შემთხვევებში შეიძლება ციმეტიდინის შეცვლა, მაგალითად, რანიტიდინით ან ფამოტიდინით.

ნივთიერებები, რომლებიც ამცირებენ ვარფარინის ეფექტს

დასახელება შესაძლო მექანიზმი
გულ-სისხლძარღვთა სამკურნალო საშუალებები
ქოლესტირამინი ვარფარინის შეწოვის შემცირება და ზემოქმედება ენტეროჰეპათურ რეცირკულაციაზე.
ბოზენტანი ვარფარინის გარდაქნის ინდუქცია ჩYP2ჩ9/ჩYP3A4 ღვიძლში.
კუჭ-ნაწლავის სამკურნალო საშუალებები
აპრეპიტანტი ვარფარინის გარდაქნის ინდუქცია ჩYP2ჩ9.
მესალაზინი ვარფარინის ანტიკოაგულაციური ეფექტის შემცირების შესაძლებლობა.
სუკრალფატი ვარფარინის აბსორბციის შემცირების ალბათობა.
დერმატოლოგიური პრეპარატები
გრიზეოფულფინი კუმარინების ანტიკოაგულაციური ეფექტების შემცირება.
რეტინოიდები ვარფარინის აქტივობის შემცირების შესაძლებლობა.
ინფექციის საწინააღმდეგო საშუალებები
დიკლოქსაცილინი ვარფარინის მეტაბოლიზმის გაძლიერება.
რიფამპიცინი ვარფარინის მეტაბოლიზმის გაძლიერება. აუცილებელია ამ პრეპარატების კომბინირებული მიღების თავიდან აცილება.
ანტივირუსული საშუალებები (ნევირაპინი, რიტონავირი) ჩYP2ჩ9 განპირობებული ვარფარინის მეტაბოლიზმის გაძლიერება.
ნაფცილინი ვარფარინის ანტიკოაგულაციური ეფექტის შემცირება.
საშუალებები კუნთების, სახსრების და ძვლების ტკივილისაგან
ფენაზონი ენზიმების მეტაბოლიზმის ინდუქცია, პლაზმაში ვარფარინის კონცნეტრაციის შემცირება. შეიძლება საჭირო გახდეს ვარფარინის დოზის გაზრდა.
როფეკოქსიბი ურთიერთქმედების მექანიზმი უცნობია.
საშუალებები, რომლებიც ზემოქმედებას ახდენენ ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე
ბარბიტურატები
(მაგალითად, ფენობარბიტალი) ვარფარინის მეტაბოლიზმის გაძლიერება.
ეპილეფსიის საწინააღმდეგო საშუალებები
(კარბამაზეპინი, ვალპროის მჟავა, პრიმიდონი) ვარფარინის მეტაბოლიზმის გაძლიერება.
ანტიდეპრესანტები
(ტრაზოდონი, მიანსერინი) კლინიკური გამოყენების ოთხ შემთხვევაში დადგენილი იქნა, რომ ტრაზოდონის და ვარფარინის ურთიერთქმედებან გამოიწვია პროთრომბინული დროისა და საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის შემცირება, მაგრამ ამ ურთიეთქმედების მექანიზმი უცნობია. ვარფარინის და მიანსერინის ურთიერთქმედების მექანიზმი ასევე უცნობია.
გლუტემიდი ვარფარინის ანტიკოაგულაციური ეფექტის შემცირება მისი მეტაბოლიზმის გაძლიერების შედეგად.
ქლორდიაზეპოქსიდი ვარფარინის ანტიკოაგულაციური ეფექტის შემცირება.
ციტოსტატიკები
ამინოგლუტეტიმიდი ვარფარინის მეტაბოლიზმის გაძლიერება.
აზატიოპრინი ვარფარინის შეწოვის შემცირება და ვარფარინის მეტაბოლიზმის მომატება.
მერკაპტოპურინი ვარფარინის ანტიკოაგულაციური ეფექტის შემცირება.
მიტოტანი შესაძლებელია ვარფარინის ანტიკოაგულაციური ეფექტის შემცირება.
იმუნოდეპრესანტები
ციკლოსპორინი ვარფარინი ზრდის ციკლოსპორინის დონეს ან აძლიერებს მის ეფექტს, ახდენს რა ზეგავლენას ციკლოსპორინის მეტაბოლიზმზე.
ჰიპოლიპიდური საშუალებები
კოლესტირამინი შეუძლია ვარფარინის ანტიკოაგულაციური ეფექტის შემცირება მისი აბსორბციის შემცირების შედეგად.
დიურეზულები
სპირონოლაქტონი, ქლორტალიდონი დიურეზულების მიღებამ გამოხატული ჰიპოვოლემიური მოქმედების შემთხვევაში შეიძლება გამოიწვიოს შედედების ფაქტორების კონცენტრაციის ზრდა, რაც ამცირებს ანტიკოაგულანტების მოქმედებას.
ხალხური მედიცინის საშუალებები
კრაზანა
(Hყპერიცუმ პერფორატუმ) აძლიერებს ვარფარინის მეტაბოლიზმს, რომელიც ხორციელდება ჩYP P450-3A4 და -1A2 (ღ-ვარფარინის მეტაბოლიზმი), ასევე ხორციელდება ჩYP P450-2ჩ9 (შ-ვარფარინის მეტაბოლიზმი). ფერმენტების ინდუქციის ზემოქმედება შეიძლება შენარჩუნდეს კრაზანას გამოყენების დასრულებიდან 2 კვირის განმავლობაში. იმ შემთხვევაში, თუ პაციენტი იღებს კრაზანას პრეპარატებს, საჭიროა საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის გაზომვა და მიღების შეწყვეტა. საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის მონიტორირება სათანადო უნდა იყოს, რადგანაც მისი დონე შეიძლება გაიზარდოს კრაზანას მოხსნისას. ამის შემდეგ შეიძლება ვარფარინის დანიშვნა.
ჟენშენი (Pანახ გინსენგ) მოსალოდნელია ღვიძლში ვარფარინის გარდაქმნის ინდუქცია, საჭიროა ამ პრეპარატების კომბინირებული გამოყენების თავიდან აცილება.
კვების პროდუქტები
K ვიტამინის შემცველი პროდუქტები.
ყველაზე მეტ K ვიტამინს შეიცავს მწვანე ბოსტნეული (მაგალითად, ამარანტის მწვანილი, კომბოსტო, ავოკადო, ბროკოლი, ბრიუსელის კომბოსტო, კანოლას ზეთი, შაიოს ფოთოლი, ხახვი, ქორიანდრი (ქინძი), კიტრის კანი, ციკორი, სალატ-ლატუკი, პიტნა, მწვანე მდოგვი, ზეითუნის ზეთი, ოხრახუში, ბარდა, ფსტა, ზღვის წითელი წყალმცენარეები, გაზაფხულის ხახვი, სოიოს ცერცვი, ჩაის ფოთლები (და არა ჩაი-სასმელი), თალგამი, კრეს-სალათი, ისპანახი), ამიტომ ვარფარინით მკურნალობისას სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული საკვებში ეს პროდუქტები.

ამცირებენ ვარფარინის მოქმედებას.
ვიტამინები
ჩ ვიტამინი ვარფარინის ანტიკოაგულაციური ეფექტის შემცირება
B ვიტამინი ვარფარინი ბლოკავს შედედების ვიტამინ K-დამოკიდებული ფაქტორების სინთეზს.

ნივთიერებები, რომლებიც აძლიერებენ ვარფარინის ეფექტს.

დასახელება შესაძლო მექანიზმი
პრეპარატები, რომლებიც მოქმედებენ სისხლზე და სისხლმბად ორგანოებზე
აბციქსიმაბი
ტიროფიბანი
ეპტიფიბატიდი
კლოპიდოგრელი
ჰეპარინი
დამატებითი ზემოქმედება სისხლის შედედების სისტემაზე.
პრეპარატები, რომლებიც მოქმედებენ კუჭ-ნაწლავის ტრაქტსა და ნივთიერბათა ცვლაზე
ციმეტიდინი გამოხატული მაინჰიბირებელი მოქმედება Р450 ციტოქრომის სისტემაზე (ციმეტიდინის შეცვლა შეიძლება რანიტიდინით ან ფამოტიდინით), რაც იწვევს ვარფარინის მეტაბოლიზმის შემცირებას.
გლიბენკლამიდი ვარფარინის ანტიკოაგულაციური ეფექტის გაძლიერება.
ომეპრაზოლი ვარფარინის ანტიკოაგულაციური ეფექტის გაძლიერება.
პრეპარატები, რომლებიც მოქმედებენ გულ-სისხლძარღვთა სისტემაზე
ამიოდარონი ვარფარინის მეტაბოლიზმის შემცირება კომბინირებული მიღების ერთი კვირის შემდეგ. ეს ეფექტი შეიძლება შენარჩუნდეს ამიოდარონის მოხსნიდამ ერთი-სამი თვის განმავლობაში.
ეტაკრინის მჟავა შეუძლია ვარფარინის ეფექტის გაძლიერება ცილებთან შეკავშირებიდან ვარფარინის გამოდევნის შედეგად.
ჰიპოლიპიდემიური საშუალებები
(ფლუვასტატინი, სიმვასტატინი, როაუვასტატინი, გემფიბროზილი, ბეზაფიბრატი, კლოფიბრატი, ლოვასტატინი, ფენოფიბრატი)

კონკურენცია მეტაბოლიზმზე, განპირობებული P450 2ჩ9 და 3A4 ციტოქრომებით.

პროპაფენონი ვარფარინის მეტაბოლიზმის შემცირება.
ქინიდინი სისხლის შედედების ფაქტორების სინთეზის შემცირება.
დიაზოქსიდი შეუძლია ვარფარინის, ბილირუბინის ან ცილებთან მაღალი შეკავშირების მქონე სხვა სუბსტანციის ჩანაცვლება ცილებთან შეკავშირებიდან.
დიგოქსინი ანტიკოაგულაციური ეფექტის გაძლიერება.
პროპრანოლოლი ანტიკოაგულაციური ეფექტის გაძლიერება.
ტიკლოპიდინი სისხლდენის რისკის გაზრდა. აუცილებელია საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის დონის მონიტორირება.
დიპირიდამოლი ვარფარინის ან დიპირიდამოლის დონის მომატება ეფექტების პოტენცირების შედეგად. სისხლდენების რისკის ზრდა (ჰემორაგია).
დერმატოლოგიური საშუალებები
მიკონაზოლი
(მათ შორის გელის ფორმით პირის ღრუსთვის) ვარფარინის საკუთარი კლირენსის დაქვეითება და პლაზმაში ვარფარინის თავისუფალი ფრაქციის მომატება; P450 ციტოქრომით განპირობებული ვარფარინის მეტაბოლიზმის შემცირება.
შარდ-სასქესო სისტემა და სასქესო ჰორმონები
სტეროიდული ჰორმონები - ანაბოლური და/ან ანდროგენული
(დანაზოლი, ტესტორტერონი)
ვარფარინის მეტაბოლიზმის შემცირება და/ან პირდაპირი მოქმედება კოაგულაციის და ფიბრინოლიზის სისტემებზე.
ჰორმონები სისტემური გამოყენებისათვის
ფარისებრ ჯირკვალზე მოქმედი საშუალებები შედედების ვიტამინ K-დამოკიდებული ფაქტორების მეტაბოლიზმის გაძლიერება.
გლუკაგონი ვარფარინის ანტიკოაგულაციური ეფექტის გაძლიერება.
პოდაგრის საწინააღმდეგო საშუალებები
ალოპურინოლი ვარფარინის ანტიკოაგულაციური ეფექტის გაძლიერება.
სულფინპირაზონი ანტიკოაგულაციური ეფექტის გაძლიერება მისი მეტაბოლიზმის შემცირებისა და ცილებთან შეკავშირების შესუსტების შედეგად.
ანტიინფექციური საშუალებები
პენიცილინები დიდი დოზებით
(კლოქსაცილინი, ამოქსიცილინი) სისხლდენის ალბათობის მომატებული შესაძლებლობა, ღრძილებიდან, ცხვირიდან სისხლდენების, არატიპიური სისხლჩაქცევების ან მუქი ფერის განავალის ჩათვლით.
ტეტრაციკლინები ვარფარინის ანტიკოაგულაციური ეფექტის გაძლიერების შესაძლებლობა.
სულფანილამიდები
(სულფამეთიზოლი, სულფაფურაზოლი, სულფაფენაზოლი)
ვარფარინის ანტიკოაგულაციური ეფექტის გაძლიერების შესაძლებლობა.
ქინოლონები
(ციპროფლოქსაცინი, ნორფლოქსაცინი, ოფლოქსაცინი, გრეპაფლოქსაცინი, ნალიდიქსის მჟავა)
ვარფარინის მეტაბოლიზმის შემცირება.
მაკროლიდები
(აზითრომიცინი, კლარითრომიცინი, ერითრომიცინი, როქსიტრომიცინი)
ვარფარინის მეტაბოლიზმის შემცირება.
სოკოს საწინააღმდეგო საშუალებები
(ფლუკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, კეტოკონაზოლი, მეტრონიდაზოლი)

ვარფარინის მეტაბოლიზმის შემცირება.
ქლორამფენიკოლი ვარფარინის მეტაბოლიზმის შემცირება, გამოხატული მაინჰიბირებელი მოქმედება P450 ციტოქრომის სისტემაზე.
ცეფალოსპორინები
(ცეფამანდოლი, ცეფალექსინი, ცეფმენოქსიმი, ცეფმეტაზოლი, ცეფოპერაზონი, ცეფუროქსიმი)
ვარფარინის ეფექტის გაძლიერება სისხლის შედედების ვიტამინ K-დამოკიდებული ფაქტორების სინთეზის და სხვა მექანიზმების დათრგუნვის შედეგად.
სულფამეტოქსაზოლი-ტრიმეტოპრიმი ვარფარინის მეტაბოლიზმის შემცირება და ვარფარინის ცილებთან შეკავშირების საიტებიდან გამოდევნა.
ანტიგელმინტური საშუალებები
ლევამიზოლი ვარფარინის ანტიკოაგულაციური ეფექტის გაძლიერება.
ცენტრალური მოქმედების ხველების საწინააღმდეგო საშუალებები
კოდეინი კოდეინის და პარაცეტამოლის კომბინაცია აძლიერებს ვარფარინის აქტივობას.
საშუალებები კუნთების, სახსრების და ძვლების ტკივილებისაგან
აცეტილსალიცილის მჟავა ვარფარინის გამოდევნა პლაზმის ალბუმინებიდან, ვარფარინის მეტაბოლიზმის შეზღუდვა.
არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშულებები - აზაპროპაზონი, ინდომეტაცინი, ოქსიფენბუტაზონი, პოროქსიკამი, სულინდაკი, ტოლმეტინი, ფეპრაზონი, ცელეკოქსიბი და სხვ. (ციკლოოქსიგენაზა-2-ის ინჰიბიტორების გარდა)

კონკურენცია მეტაბოლიზმზე, რომელიც ხორციელდება P450 2ჩ9 ციტოქრომის ფერმენტებით.
ლეფლუნომიდი ვარფარინის მეტაბოლიზმის შეზღუდვა, განპირობებული ჩYP2ჩ9.
პარაცეტამოლი (აცეტამინოფენი) (განსაკუთრებით მუდმივი მიღების 1-2 კვირის შემდეგ)
ვარფარინის მეტაბოლიზმის შეზღუდვა ან ზემოქმედება შედედების ფაქტორების წარმოქმნაზე (ეს ეფექტი არ ვლინდება დღეში 2 გ-ზე ნაკლები პარაცეტამოლის მიღებისას).
ფენილბუტაზონი ვარფარინის მეტაბოლიზმის შემცირება, ვარფარინის ცილებთან შეკავშირების საიტებიდან გამოდევნა. ამ კომბინაციას თავი უნდა ავარიდოთ.
ნარკოტიკული ანალგეტიკები
(დექსტროპრპოპოქსიფენი) ვარფარინის ანტიკოაგულაციური ეფექტის გაძლიერება.

პრეპარატები, რომლებიც ზემოქმედებას ახდენენ ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე
ანტიეპილეფსიური საშუალებები
(ფოსფენიტოინი, ფენიტოინი) ვარფარინის ცილებთან შეკავშირების საიტებიდან გამოდევნა, ვარფარინის მეტაბოლიზმის ზრდა.
ტრამადოლი კონკურენცია მეტაბოლიზმზე, რომელიც განპირობებულია P450 3A4 ციტოქრომით.
ანტიდეპრესანტები:
სეროტონინის უკუმიტაცების სელექციური ინჰიბიტორები
(ფლუოქსეტინი, ფლუვოქსამინი, პაროქსეტინი, სერტრალინი) ვარფარინის მეტაბოლიზმის შეზღუდვა, ვარაუდობენ, რომ სეროტონინის უკუმიტაცების სელექტიური ინჰიბიტორები ზღუდავენ ციტოქრომ P450 2ჩ9 იზოფერმენტს (ჩYP2ჩ9). ის არის ფერმენტი, რომელიც ახდენს ყველაზე ძლიერმოქმედი იზომერის შ-ვარფარინის მეტაბოლიზირებას. გარდა ამისა, სეროტონინის უკუმიტაცების სელექტიური ინჰიბიტორებიც და ვარფარინიც მყარად უკავშირდებიან ალბუმინს. ორივეს არსებობის შემთხვევაში, იზრდება ერთ-ერთი ნაერთის გამოდევნის შესაძლებლობა ალბუმინიდან.
ქლორალჰიდრატი ურთიერთქმედების მექანიზმი უცნობია.
ციტოსტატიკები
ფტორურაცილი ციტოქრომ P450 2ჩ9 ფერმენტების სინთეზის შემცირება, რომლებიც ახდენენ ვარფარინის მეტაბოლიზირებას.
კაპეციტაბინი ჩYP2ჩ9 იზოფერმენტების შემცირება.
იმატინიბი ჩYP3A4 იზოფერმენტის შემცირება და ვარფარინის მეტაბოლიზმის დათრგუნვა, განპირობებული ჩYP2ჩ9 და ჩYP2D6.
იფოსფამიდი ჩYP3A4 დათრგუნვა.
ტამოქსიფენი ტამოქსიფენს, ჩYP2ჩ9 ინჰიბიტორს, შეუძლია ვარფარინის კონცენტრაციის ზრდა შრატში, მისი მეტაბოლიზმის შემცირების შედეგად.
მეტოტრექსატი ვარფარინის ეფექტის გაძლიერება, ღვიძლში პროაგულანტური ფაქტორების სინთეზის დაქვეითების შედეგად.
ტეგაფური ვარფარინის ანტიკოაგულანტური ეფექტის გაძლიერება.
ტრასტუზუმაბი ვარფარინის ანტიკოაგულანტური ეფექტის გაძლიერება.
ფლუტამიდი ვარფარინის ანტიკოაგულანტური ეფექტის გაძლიერება.
ციკლოსფამიდი ვარფარინის ანტიკოაგულანტური ეფექტის ცვლილების ალბათობა, რადგანაც ციკლოფოსფამიდი არის სიმსივნის საწინააღმდეგო საშუალება.
ციტოტოქსიკური პრეპარატები
ეტოპოზიდი შესაძლებელია კუმარინების ანტიკოაგულანტური ეფექტის გაძლიერება.
იმუნომოდულატორები
ალფა- და ბეტა-ინტერფერონი ანტიკოაგულანტური ეფექტის გაზრდა და შრატში ვარფარინის კონცენტრაციის ზრდა იწვევს ვარფარინის დოზირების შემცირების აუცილებლობას.
პრეპარატები დამოკიდებულების სამკურნალოდ
დისულფირამი ვარფარინის მეტაბოლიზმის შემცირება.
დიურეზულები
მეტოლაზონი ვარფარინის ანტიკოაგულანტური ეფექტის გაძლიერება.
თიენილის მჟავა ვარფარინის ანტიკოაგულანტური ეფექტის გაძლიერება.
პრეპარატები ბრონქიალური ასთმის სამკურნალოდ
ზაფირლუკასტი ზაფირლუკასტის დონის ზრდა ან ეფექტის გაძლიერება ვარფარინის მიღების ფონზე, ზაფირლუკასტის მეტაბოლიზმის ცვლილების შედეგად.
შაქრის დამწევი საშუალებები
ტროგლიტაზონი ვარფარინის დონის შემცირება ან ეფექტის შესუსტება, ვარფარინის მეტაბოლიზმის ცვლილების შედეგად.
ვაქცინები
გრიპის საწინააღმდეგო ვაქცინა ვარფარინის ანტიკოაგულანტური ეფექტის გაძლიერების შესაძლებლობა.
ანტიმალარიული საშუალებები
პროგუანილი ვარფარინის ანტიკოაგულანტური ეფექტის გაძლიერების შესაძლებლობა ცალკეული შეტყობინებების მონაცემებით.
კვების პროდუქტები
შტომი შტომი ამცირებს ვარფარინის მეტაბოლიზმს, განპირობებულის ჩYP2ჩ9.
ქინინის შემცველი მატონიზირებელი სასმელები ქინინის შემცველი მატონიზირებელი სასმელების დიდი რაოდენობით გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს ვარფარინის დოზირების შემცირების აუცილებლობა. ეს ურთიერთქმედება შეიძლება აიხსნას ღვიძლში ქინინით პროაგულანტური ფაქტორების სინთეზის შემცირებით.

გინგკო (Gინკგო ბილობა), ნიორი (Aლლიუმ სატივუმ), სამკურნალო ანგელოზა (Aნგელიცა სინენსის), პაპაია (ჩარიცა პაპაყა), სალბი (შალვია მილტიორრჰიზა) ანტიკოაგულანტური/ანტითრომბოციტარული ეფექტის პოტენცირებამ შეიძლება გაზარდოს სისხლდენების რისკი.

ნივთიერებები, რომლებიც ამცირებენ ან აძლიერებენ ვარფარინის ეფექტს

დასახელება შესაძლო მექანიზმი
პრეპარატები, რომლებიც ახდენენ ზემოქმედებას გულ-სისხძარღვთა სისტემაზე
დიზოპირამიდი შეუძლია ვარფარინის ანტიკოაგულანტური ეფექტის შესუსტება ან გაძლიერება.
ბიოლოგიურად აქტიური დანამატები
კოენზიმ-Q10 კოენზიმ-Q10-ს შეუძლია ვარფარინის ეფექტის გაძლიერება ან დათრგუნვა, კოენზიმ-Q10-სა დაKK ვიტამინს შორის ერთგვაროვანი ქიმიური სტრუქტურის გამო.
სხვა ნივთიერებები
ალკოჰოლი (ეთანოლი) ვარფარინის მეტაბოლიზმის ინდუქცია ან ინჰიბირება.

ვარფარინს შეუძლია პერორალური ჰიპოგლიკემიური საშუალებების - სულფონილშარდოვანას წარმოებულების მოქმედების გაძლიერება.
ზემოთ მითითებულ პრეპარატებთან ვარფარინის კომბინირებული გამოყენების შემთხვევაში, აუცილებელია საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის კონტროლის ჩატარება მკურნალობის დასაწყისში და მკურნალობის ბოლოს, და შეძლებისდაგვრად თერაპიის დაწყებიდან 2-3 კვირის შემდეგ.

განსაკუთრებული მითითებები
ვარფარინით თერაპიის სავალდებულო პირობა არის ავადმყოფის მიერ პრეპარატის დანიშნული დოზის მიღების მკაცრი დაცვა.
ალკოჰოლიზმით დაავადებულმა პაციენტებმა, ასევე პაციენტებმა დემენციით, შესაძლებელია ვერ შეძლონ ვარფარინის მიღების დანიშნული რეჟიმის დაცვა.
ისეთმა მდგომარეობებმა, როგორიცაა ციება, ჰიპერთირეოზი, დეკომპენსირებული გულის უკმარისობა, ალკოჰოლიზმი ღვიძლის თანმხლები დაზიანებებით, შეიძლება გააძლიერონ ვარფარინის მოქმედება. ჰიპოთერიოზის დროს ვარფარინის ეფექტი შეიძლება შემცირდეს. თირკმელების უკმარისობის ან ნეფროზული სინდრომის შემთხვევაში იზრდება ვარფარინის თავისუფალი ფრაქციის დონე სისხლის პლაზმაში, რომელსაც თანმხლები დაავადებების მიხედვით შეუძლია გამოიწვიოს ეფექტის როგორც გაძლიერება, ასევე შემცირებაც. ღვიძლის ზომიერი უკმარისობის შემთხვევაში ვარფარინის ეფექტი ძლიერდება.
ყველა ზემოთჩამოთვლილ მდგომარეობაში უნდა ჩატარდეს საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის დონის სათანადო მონიტორირება.
პაციენტებისათვის, რომლებიც იღებენ ვარფარინს, ტკივილგამაყუჩებელი პრეპარატების სახით რეკომენდირებულია პარაცეტამოლის, ტრამადოლის ან ოპიატების დანიშვნა.
პაციენტებს გენის მუტაციით, რომელიც ახდენს ჩYP2ჩ9 ფერმენტის კოდირებას, აქვთ ვარფარინის ნახევრად გამოყოფის უფრო ხანგრძლივი პერიოდი. ამ პაციენტებს ესაჭიროებათ პრეპარატის უფრო დაბალი დოზები, ვინაიდან ჩვეულებრივი თერაპიული დოზების მიღებისას იზრდება სისხლდენის რისკი. არ არის რეკომენდირებული ვარფარინის მიღება პაციენტებისათვის გალაქტოზას მემკვიდრეობითი აუტანლობით, ლაქტაზას დეფიციტით, გლუკოზა-გალაქტოზური მალაბსორბციის სინდრომით, პრეპარატის შემადგენლობაში ლაქტოზას არსებობის გამო (დამხმარე ნივთიერების სახით).
სწრაფი ანტითრომბული ეფექტის დადგომის აუცილებლობის შემთხვევაში, რეკომენდირებულია მკურნალობის დაწყება ჰეპარინის შეყვანით; შემდეგ 5-7 დღის განმავლობაში საჭიროა ჰეპარინით და ვარფარინით კომბინირებული თერაპიის ჩატარება მანამდე, სანამ საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის სამიზნე დონე არ იქნება შენარჩუნებული 2 დღის განმავლობაში (იხ. ნაწილი „გამოყენების წესი და დოზირება“).
პაციენტებში ჩ პროტეინის უკმარისობით არსებობს კანის ნეკროზის აღნიშვნის რისკი ვარფარინით თერაპიის დასაწყისში. ასეთი თერაპია დაწყებული უნდა იქნას ვარფარინის დარტყმითი დოზის გარეშე, ჰეპარინის გამოყენების დროსაც კი. პაციენტები შ პროტეინის უკმარისობით ასევე შეიძლება დაექვემდებარონ ამ რისკს, და ასეთ გარემოებებში რეკომენდიებულია ვარფარინით თერაპიის უფრო ნელი დაწყება.
ვარფარინისადმი ინდივიდუალური რეზისტენტობის შემთხვევაში (რაც გვხვდება ძალიან იშვიათად) თერაპიული ეფექტის მისაღწევად აუცილებელია ვარფარინის 5-დან 20 დარტყმით დოზამდე.
თუ ვარფარინის მიღება ასეთ პაციენტებში არაეფექტურია, საჭიროა სხვა შესაძლო მიზეზების დადგენა, როგორიცაა: ვარფარინის ერთდროული მიღება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან (იხ. ნაწილი „ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან“), არაადეკვატური საკვები რაციონი, ლაბორატორიული შეცდომები.
ხანდაზმული ასაკის პაციენტების მკურნალობა უნდა ტარდებოდეს განსაკუთრებული სიფრთხილით, ვინაიდან შედედების ფაქტორების სინთეზი და ღვიძლის მეტაბოლიზმი ასეთ ავადმყოფებში მცირდება, რის შედეგადაც შეიძლება დადგეს ჭარბი ეფექტი ვარფარინის მოქმედებისაგან.
რეკომენდირებულია სიფრთხილის დაცვა პაციენტებში თირკმელების ფუნქციის დარღვეევით, რის შედეგადაც უფრო ხშირად უნდა ხდებოდეს საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის მონიტორირება პაციენტებში ჰიპერკოაგულაციის რისკით, მაგალითად, მძილე არტერიული ჰიპერტენზიის ან თირკმელების დაავადების დროს (იხ. ნაწილი „გამოყენების წესი და დოზირება“).

გამოშვების ფორმა
50 ან 100 ტაბლეტი პლასტიკურ ფლაკონში, დახუფული ხრახნიანი სახუფით, რომლის ქვეშაც დამონტაჟებულია საფენი გასახსნელი რგოლით, რომელიც უზრუნველყოფს პირველი გახსნის კონტროლს. 1 ფლაკონს გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად ათავსებენ მუყაოს კოლოფში.
ან
50 ან 100 ტაბლეტი პლასტიკურ ფლაკონში, დახუფული ხრახნიანი სახუფით, რომლის ქვეშაც დამონტაჟებულია საფენი გასახსნელი რგოლით, რომელიც უზრუნველყოფს პირველი გახსნის კონტროლს. ეტიკეტის ნაწილი დამაგრებულია ფლაკონზე სპეციალური წებოვანი ლენტით, რომელიც იძლევა ეტიკეტის აწევის საშუალებას. გამოყენების ინსტრუცია გაკეთებულია დასაკეცი ფურცლის სახით, რომელიც მოთავსებულია ეტიკეტის მოძრავი ნაწილის ქვეშ, ინსტრუქციის ბოლო ფიქსირებულია ფლაკონზე.

ვარგისობის ვადა
5 წელი.
ნუ გამოიყენებთ ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ.

შენახვის პირობები
ინახება არაუმეტეს 25°ჩ ტემპერატურაზე.
ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა N3 რეცეპტით.

სარეგისტრაციო მოწმობის კომპანია-მფლობელი
takeda farma a/s, dania
diubendal ale 19,
2630 taastrup, dania
Takeda Pharma A/S, Denmark
Dybendal Alle 10,
2630 Taastrup, Denmark

მწარმოებელი
takeda farma sp zo.o., poloneTi
12, q. qsenstva lovickego,
99-420 liSkovice, poloneTi
Takeda Pharma Sp. zo.o., Poland
12 Ksiestwa Lowickiego St.,
99-420 Lyszkowice, Poland
მომხმარებელთა პრეტენზიები იგზავნება მისამართზე:
შპს “ტაკედა ფარმასიუტიკალს”
119048 მოსკოვი, უსაჩოვის ქ., სახლი 2, შენობა 1
ტელეფონი: (495) 933 55 11; ფაქსი: (495) 502 16 25
ელექტრონული ფოსტა: [email protected]
მისამართი ინტერნეტში: http://www.takeda.com.ru