ანალგინი 50% 2მლ #10ა (ბელ)

ანალგინი

სავაჭრო დასახელება: ანალგინი.

საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება: Metamizole sodium.

გამოშვების ფორმა: ხსნარი ინტრავენური და ინტრამუსკულარული შეყვანისთვის 500 მგ/მლ.

შემადგენლობა

ერთი ამპულა (2 მლ) შეიცავს: მოქმედნივთიერებას - მეტამიზოლის ნატრიუმი (მეტამიზოლის ნატრიუმის მონოჰიდრატის სახით) - 1000 მგ;

დამხმარენივთიერებას - საინექციო წყალი.

აღწერა: გამჭვირვალე მოყვითალო ფერის სითხე.

ფარმაკოთერაპიულიჯგუფი

სხვა ანალგეზურები და სიცხის დამწევი საშუალებები. პირაზოლონები.

ათქ კოდი: N02BB02.

ფარმაკოლოგიურითვისებები

ფარმაკოდინამიკა

ანალგინი წარმოადგენს პირაზოლონის წარმოებულს და გააჩნია ტკივილგამაყუჩებელი, სიცხის დამწევი და არაგამოხატული სპაზმოლიზური მოქმედება. მოქმედების მექანიზმი ბოლომდე არ არის შესწავლილი. ზოგიერთი კვლევის შედეგები აჩვენებს, რომ ანალგინს და მის მთავარ მეტაბოლიტს (4-N-მეთილამინოანტიპირინი) სავარაუდოდ გააჩნია მოქმედების, როგორც ცენტრალური, ასევე პერიფერიული მექანიზმი.

ფარმაკოკინეტიკა

კუნთებში შეყვანის შემდეგ სწრაფად შეიწოვება სისხლში. ღვიძლში ის განიცდის ჰიდროლიზს აქტიური მეტაბოლიტის 4-მეთილამინოანტიპირინის (4-MAA) წარმოქმნით და დემეთილირდება მეორე აქტიურ მეტაბოლიტამდე - 4-ამინოანტიპირინამდე (4-AA), ასევე ბიოტრანსფორმირდება არააქტიურ მეტაბოლიტებად 4-ფორმილამინოანტიპირინად 4-FAA) და 4-აცეტილამინოანტიპირინად (4-AcAA). უცვლელი ანალგინი აღმოჩნდება სისხლში მცირე რაოდენობით მხოლოდ ინტრავენურად შეყვანის შემდეგ. სისხლში ის შექცევადად უკავშირდება პლაზმის ცილებს (4-MAA 58%-ით, 4-AA 48%-ით). ანალგინის მეტაბოლიტების ჯამური ეფექტური კონცენტრაცია შეადგენს 10 მკგ/მლ-ს. ტოქსიკური მოქმედება ვლინდება მეტაბოლიტების 20 მკგ/მლ-ზე მეტ კონცენტრაციაზე. სამკურნალო საშუალების განმეორებითი შეყვანისას მისი ფარმაკოკინეტიკა არ იცვლება. პრეპარატის კუმულაცია არ აღინიშნება.

აქტიური მეტაბოლიტების 4-MAA და 4-AA საერთო სისტემური კლირენსი შეადგენს (182.9 ± 15.1) მლ/წთ-ს და (55.2 ± 6.4) მლ/წთ-ს, შესაბამისად. მათი ნახევრად ელიმინაციის პერიოდი (T1/2) შეადგენს 2,5-3,0 საათს და 6-8 საათს, შესაბამისად. გამოიყოფა შარდში მეტაბოლიტების სახით.

ღვიძლისა და თირკმელების ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში დოზირების რეკომენდებული რეჟიმის დაცვისას შეუცვლელი აქტიური ნივთიერების კუმულაცია არ აღინიშნება. ფარმაკოკინეტის ცვლილებები 3 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში, 70 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში და  ორსულობის პერიოდში დადგენილი არ არის.

გამოყენებისჩვენებები

- მწვავე ტკივილი ტრავმის ან ოპერაციის შემდეგ;

- თირკმლის და ღვიძლის კოლიკები (სპაზმოლიზურ საშუალებებთან კომბინაციაში);

- სიმსივნით გამოწვეული ტკივილი;

- სხვა მწვავე და ქრონიკული ინტენსიური ტკივილი, როდესაც სხვა სამკურნალო ღონისძიებები შეუძლებელია;

- ცხელება, სხვა ღონისძიებების არაეფექტურობისას.

სამკურნალო საშუალების პარენტერალურად შეყვანა გამოიყენება მხოლოდ იმ შემთხვევებში, როდესაც ენტერალური შეყვანა შეუძლებელია.

უკუჩვენებები

- მომატებული მგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების, ან პირაზოლონის ან პირაზოლიდინის სხვა წარმოებულების მიმართ (მათ შორის პაციენტებში, რომლებსაც განუვითარდათ აგრანულოციტოზი ამ პრეპარატების გამოყენების შემდეგ);

 - პაციენტებში ასპირინული ასთმით ანამნეზში ან ანალგეტიკების აუტანლობის სინდრომით (ჭინჭრის ციება, ანგიონევროზული შეშუპება), ანუ პაციენტებში ბრონქოსპაზმით ან ანაფილაქსოიდური რეაქციების სხვა ფორმებით სალიცილატებზე, პარაცეტამოლზე ან სხვა არანარკოტიკულ ანალგეტიკებზე, როგორიცაა დიკლოფენაკი, იბუპროფენი, ინდომეტაცინი ნაპროქსენი;

- ძვლის ტვინის ფუნქციის დათრგუნვა (მაგალითად, ციტოსტატიკებით მკურნალობის შემდეგ) ან სისხლმბადი სისტემის დაავადებები;

- გლუკოზა-6-ფოსფატდეჰიდროგენაზას გენეტიკური დეფიციტი (ჰემოლიზი);

- მწვავე ღვიძლისმიერი გარდამავალი პორფირია (პორფირიის შეტევის განვითარების რისკი);

- არტერიული ჰიპოტენზია და/ან არასტაბილური ჰემოდინამიკა;

- ორსულობის ბოლო ტრიმესტრი;

- ძუძუთი კვების პერიოდი;

- ახალშობილები და 3 თვემდე ასაკის ბავშვები ან 5 კგ-ზე ნაკლები წონით (არ არსებობს ინფორმაცია გამოყენების შესახებ);

- 3 თვიდან 1 1 თვემდე ასაკის ბავშვები შეყვანის ინტრავენური მეთოდისათვის.

სიფრთხილით

ალკოჰოლის ხანგრძლივი არასწორად მოხმარება. ინტრავენური შეყვანა100 მმ ვწყ.სვტ-ზე დაბალი სისტოლური წნევის მქონე პაციენტებში, ან სისხლის მიმოქცევის არასტაბილურობისას (მაგალითად, მიოკარდიუმის ინფარქტის, მრავლობითი ტრავმის, დაწყებული შოკის ფონზე).

გამოყენების წესიდადოზები

 დოზირება

დოზირება დამოკიდებულია ტკივილის, ცხელების ინტენსივობაზე და ინდივიდუალურ მგრძნობელობაზე ანალგინის მიღების საპასუხოდ.

უნდა შეირჩეს დაბალი ეფექტური დოზები, რომლითაც კონტროლდება ტკივილი და ცხელება.

ბავშვებში ტემპერატურის დასაწევად, როგორც წესი, მეტამიზოლის საკმარისი დოზაა 10 მგ 1 კგ სხეულის წონაზე.

მოქმედების დაწყება მერყეობს პერორალური მიღების შემდეგ 30-დან 60 წუთამდე, და პარენტერალური შეყვანიდან 30 წუთის შემდეგ.

ბავშვებისთვის და 14 წლამდე მოზარდებისთვის მეტამიზოლის ერთჯერადი დოზაა 8-16 მგ 1 კგ სხეულის წონაზე. მოზრდილებსა და 15 წელზე უფროსი ასაკის მოზარდებში (>53 კგ) შეიძლება 1000 მგ-მდე დოზის მიღება ერთჯერადად. ერთჯერადად მიღებისას არასაკმარისი ეფექტის შემთხვევაში, მაქსიმალური სადღეღამისო დოზის მიხედვით, მაქსიმალური ერთჯერადი დოზის მიღება შესაძლებელია დღეღამეში 4-ჯერ. ქვემოთ მოყვანილი ცხრილი მოიცავს რეკომენდებულ დოზირებას და მაქსიმალური დოზებს.

დოზა პარენტერალური შეყვანისას როგორც წესი, შეადგენს 6 მგ-დან 16 მგ-მდე მეტამიზოლის ნატრიუმის ერთ კილოგრამ სხეულის წონაზე.

3 თვიდან 1 წლამდე ასაკის პაციენტებში ანალგინი შეჰყავთ მხოლოდ კუნთებში. პარენტერალურად მეტამიზოლის ნატრიუმის 1000 მგ-ზე მეტი დოზის გამოყენება საფუძვლიანად უნდა იქნას შეფასებული ჰიპოტენზიური რეაქციების შესაძლო განვითარებასთან დაკავშირებით.

* - საჭიროების შემთხვევაში, შესაძლებელია ერთჯერადი დოზის გაზრდა 5 მლ-მდე (რაც შეესაბამება 2500 მგ მეტამიზოლის ნატრიუმს), ხოლო სადღეღამისო დოზისა 10 მლ-მდე (რაც შეესაბამება 5000 მგ მეტამიზოლის ნატრიუმს).

ხანდაზმულიპაციენტები

ხანდაზმულ პაციენტებში დოზა უნდა შემცირდეს, რადგანაც ანალგინის მიღებისას მეტაბოლიტების გამოყოფა შეიძლება შენელდეს.

თირკმლისფუნქციისდაქვეითებისდაკრეატინინისკლირენსისდარღვევისას

ამ კატეგორიის პაციენტებში დოზა უნდა შემცირდეს, რადგანაც ნივთიერებათა ცვლის პროდუქტების გამოყოფა მეტამიზოლის მიღებისას შეიძლება შენელდეს.

თირკმლისანღვიძლისფუნქციისდარღვევა

თირკმელების ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას თავიდან უნდა იქნას აცილებული მაღალი დოზები. შესაძლოა ხანმოკლე გამოყენება დოზის შემცირების გარეშე. ხანგრძლივი გამოყენება არ  შეიძლება.

შეყვანისმეთოდი

შეყვანის მეთოდი დამოკიდებულია სასურველ თერაპიულ ეფექტზე და პაციენტის მდგომარეობაზე. უმეტეს შემთხვევაში, პერორალური მიღება საკმარისია დამაკმაყოფილებელი ეფექტის მისაღწევად. თუ საჭიროა სწრაფი ეფექტის მიღება, შესაძლებელია სამკურნალო საშუალების ინტრავენურად ან კუნთებში შეყვანა. შეყვანის მეთოდის არჩევისას აუცილებელია პარენტერალური შეყვანისას ანაფილაქსიური ან ანაფილაქსოიდური რეაქციების განვითარების უფრო მაღალი რისკის გათვალისწინება.

ანალგინის ხსნარი შეჰყავთ ინტრავენურად ან კუნთებში (3-11 თვის ასაკის ჩვილებში - მხოლოდ კუნთებში). საინექციო ხსნარის ტემპერატურა ახლოს უნდა იყოს სხეულის ტემპერატურასთან.

ანალგინის საინექციო ხსნარი შეიძლება შეერიოს ან განზავდეს 5% გლუკოზის ხსნარით, 0,9% ფიზიოლოგიური ხსნარით ან რინგერალაქტატის ხსნარით. ამ ხსნარების შეზღუდული სტაბილურობის გამო, ისინი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული.

პოტენციური შეუთავსებლობის გამო, არ არის რეკომენდებული ანალგინის ხსნარის გამოყენება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ერთად ერთ შპრიცში ან ინტრავენურ საინფუზიო სისტემაში.

გამოყენების მეთოდი

მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია დაავადების ტიპზე და სიმძიმეზე. ანალგინით ხანგრძლივი თერაპია საჭიროებს სისხლის მაჩვენებლების რეგულარულ მონიტორინგს, ლეიკოციტების ფორმულის დათვლის ჩათვლით.

სიფრთხილისზომებიინექციის დროს

ანალგინის 2 მლ-ზე (1000 მგ მეტამიზოლის ნატრიუმის ექვივალენტი) მეტი ერთჯერადი დოზის მიღების მიზანშეწონილობა მოითხოვს სარგებლის/რისკის თანაფარდობის საფუძვლიანად შეფასებას, დოზადამოკიდებული ჰიპოტენზიის ან ალერგიული რეაქციების შესაძლო განვითარების გამო. სამკურნალო საშუალების პარენტერალურად შეყვანა ხდება პაციენტის მწოლიარე მდგომარეობაში, ექიმის მიერ  ყურადღებით დაკვირვების ქვეშ.    

არტერიული წნევის მკვეთრი დაქვეითების რისკის მინიმუმამდე შესამცირებლად და ანაფილაქსიური ან ანაფილაქსოიდური რეაქციის განვითარების შემთხვევაში სამკურნალო საშუალების შყვანის დროულად შეწყვეტის უზრუნველსაყოფად, ინტრავენური ინექცია უნდა გაკეთდეს ძალიან ნელა, არაუმეტეს 1 მლ წუთში სიჩქარით (რაც შეესაბამება 500 მგ მეტამიზოლის ნატრიუმს წუთში).

გვერდითიმოქმედება

ქვემოთ ჩამოთვლილი შესაძლო გვერდითი ეფექტების სიხშირე განისაზღვრება შემდეგნაირად: ძალიან ხშირად (> 1/10), ხშირად (> 1/100-დან < 1/10-მდე), არახშირად (> 1/1000-დან < 1/100-მდე), იშვიათად ( > 1/10 000-დან < 1/1 000-მდე), ძალიან იშვიათად (< 1/10 000), უცნობია – ვერ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემების საფუძველზე.

სისხლისადალიმფურისისტემისდაავადებები:

იშვიათად - ლეიკოპენია; ძალიან იშვიათად - აგრანულოციტოზი, ლეტალური გამოსავლის მქონე შემთხვევების ჩათვლით, თრომბოციტოპენია, უცნობია - აპლასტიკური ანემია, პანციტოპენია, ლეტალური გამოსავლის მქონე შემთხვევების ჩათვლით. ეს რეაქციები ასევე შეიძლება აღმოცენდეს ადრინდელ შემთხვევებში ანალგინის მიღებისას გართულებების გარეშე.

არსებობსაგრანულოციტოზის განვითარების გაზრდილი რისკის რამდენიმე ნიშანი ანალგინის ერთ კვირაზე მეტი ხნის განმავლობაში მიღებისას.

ეს რეაქცია დოზაზეა დამოკიდებული და შეიძლება განვითარდეს მკურნალობის ნებისმიერ პერიოდში. ვლინდება მაღალი ტემპერატურით, შემცივნებით, ყელის ტკივილით, ყლაპვის გაძნელებით, პირის ღრუს, ცხვირის, ყელის, გენიტალური ან ანალური მიდამოს ანთებით. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ანტიბიოტიკებს, ეს სიმპტომები შეიძლება იყოს მინიმალურად გამოხატული. მნიშვნელოვნად იზრდება ერითროციტების დალექვის სიჩქარე, მნიშვნელოვნად მცირდება გრანულოციტების რაოდენობა ან ისინი მთლიანად ქრება პერიფერიული სისხლიდან. ჰემოგლობინის, ერითროციტებისა და თრომბოციტების რაოდენობა როგორც წესი, რჩება ნორმალური.

აუცილებელია სამკურნალო საშუალების შყვანის დაუყოვნებლივ შეწყვეტა, ლაბორატორიული, დიაგნოსტიკური ტესტების შედეგების დალოდების გარეშე, ზოგადი მდგომარეობის მოულოდნელი გაუარესების, არაკუპირებადი ან მორეციდივე ცხელების არსებობისას, ლორწოვანი გარსის მტკივნეული დაზიანებების შემთხვევაში, განსაკუთრებით პირის ღრუს, ცხვირისა და ყელის.

პანციტოპენიის განვითარებისას აუცილებელია ანალგინით მკურნალობის დაუყოვნებლივ შეწყვეტა, რასაც მოჰყვება სისხლის გაფართოებული ანალიზის მონიტორინგი მის ნორმალიზებამდე.

იმუნურისისტემისდაავადებები:

იშვიათად - ანაფილაქსიური ან ანაფილაქსოიდური რეაქციები *; ძალიან იშვიათად - "ასპირინული" ასთმა.

ანალგეტიკების მიმართ აუტანლობის მქონე პაციენტებს შეიძლება განუვითარდეთ ასთმის შეტევები. სიხშირე უცნობია - ანაფილაქსიური შოკი *

* ეს რეაქციები უფრო ხშირად აღმოცენდება პარენტერალური გამოყენებისას, არიან სერიოზული და სიცოცხლისათვის საშიში და ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება მიგვიყვანოს ლეტალურ გამოსავლამდე. ისინი ასევე შეიძლება განვითარდეს იმ შემთხვევებშიც, როდესაც ანალგინის ადრინდელმა გამოყენებამ გართულებების გარეშე ჩაიარა.

ასეთი რეაქციები შეიძლება განვითარდეს ინექციის დროს ან სამკურნალო საშუალების მიღებისთანავე, ასევე რამდენიმე საათის შემდეგაც. უპირატესად ეს რეაქციები ვითარდება შეყვანიდან პირველი საათის განმავლობაში. უფრო მსუბუქი რეაქციები ვლინდება კანისა და ლორწოვანი გარსების მხრივი რეაქციებით (მაგ. ქავილი, წვა, გაწითლება, ჭინჭრის ციება, შეშუპება), ქოშინი და იშვიათად კუჭ-ნაწლავის მხრივი სიმპტომებით. მძიმე ფორმები შეიძლება გამოვლინდეს გენერალიზებული ჭინჭრის ციებით, კვინკეს შეშუპებით (ხორხის ჩათვლით), მძიმე ბრონქოსპაზმით, გულის რითმის დარღვევით, არტერიული ჰიპოტენზიით (ზოგჯერ მას შეიძლება წინ უსწრებდეს არტერიული წნევის მომატება), სისხლძარღვოვანი შოკი. კანის რეაქციების განვითარებისას ანალგინის გამოყენება უნდა შეწყდეს.

გულ-სისხლძარღვთასისტემისმხრივ:

ზოგჯერ - ჰიპოტენზიური რეაქციები გამოყენების დროს ან მას შემდეგ, რომელიც არ არის დაკავშირებული სხვა ფარმაკოლოგიური საშუალებების გამოყენებასთან ან ანაფილაქსიური/ანაფილაქტოიდური რეაქციების განვითარებასთან. სწრაფი ინტრავენური შეყვანა ზრდის ჰიპოტენზიური რეაქციის განვითარების რისკს.

ჰიპერთერმიის დროს, სამკურნალო საშუალების შეყვანამ შეიძლება გამოიწვიოს არტერიული წნევის დოზადამოკიდებული კრიტიკული დაქვეითება ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების სხვა სიმპტომების გარეშე.

კანისადაკანქვეშაქსოვილისდაავადებები:

არახშირად - ფიქსირებული ერითემა; იშვიათად - გამონაყარი (მაგალითად, მაკულოპაპულოზური გამონაყარი); ძალიან იშვიათად - სტივენს-ჯონსონის სინდრომი ან ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (აუცილებელია მკურნალობის შეწყვეტა, იხილეთ ნაწილი "სიფრთხილის ზომები").

თირკმელებისადასაშარდეგზებისდაავადებები:

ძალიან იშვიათად - თირკმელების ფუნქციის მკვეთრი გაუარესება, რომელსაც შეიძლება ახლდეს პროტეინურია, ოლიგურია  ან ანურია, თირკმლის მწვავე უკმარისობის განვითარებამდეც კი, მწვავე ინტერსტიციული ნეფრიტი.  

ზოგადიდაავადებებიდარეაქციებიშეყვანისადგილზე:

შარდის წითლად შეფერვა. შესაძლოა ეს დაკავშირებულია შარდში ანალგინის უვნებელი მეტაბოლიტის დაბალი კონცენტრაციების არსებობასთან.

სიფრთხილისზომები

ტკივილგამაყუჩებელი შეიცავს პირაზოლონის წარმოებულს - ანალგინს, რომელსაც შეუძლია გამოიწვიოს იშვიათი, მაგრამ სიცოცხლისათვის საშიში გვერდითი ეფექტები შოკისა და აგრანულოციტოზის სახით. თუ პაციენტს აქვს ანაფილაქსოიდური რეაქცია ანალგინზე, ვერ გამოირიცხება ალერგიული რეაქციები სხვა არანარკოტიკულ ანალგეტიკებზე.

ანალგინის მიმართ ანამნეზში  ანაფილაქსიური ან სხვა იმუნოლოგიურად განპირობებული რეაქციების (მაგალითად, აგრანულოციტოზი) მქონე პაციენტებში სავარაუდოა ჯვარედინი ალერგიის განვითარება სხვა პირაზოლონებისა და პირაზოლიდინების მიმართ.

აგრანულოციტოზი

აგრანულოციტოზის, თრომბოციტოპენიის ნიშნების გამოვლენისას აუცილებელია სამკურნალო საშუალების  მიღების დაუყოვნებლივ შეწყვეტა და სისხლის ანალიზის ჩატარება (ლეიკოციტების ფორმულის ჩათვლით). მკურნალობა უნდა შეწყდეს ლაბორატორიული კვლევების შედეგების მიღებამდე.

პანციტოპენია

პანციტოპენიის განვითარებისას მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს, რასაც უნდა მოყვეს სისხლის ანალიზის კონტროლი მის ნორმალიზებამდე. პაციენტი უნდა იყოს ინფორმირებული ექიმისათვის მიმართვის აუცილებლობის შესახებ, თუ მკურნალობის დროს აღმოცენდება ნიშნები და სიმპტომები, რომლებიც ადასტურებენ სისხლში პათოლოგიურ ცვლილებას (მაგალითად, ზოგადი სისუსტე, ინფექცია, მუდმივი ცხელება, სისხლჩაქცევები, სისხლდენა, სიფერმკრთალე). ანაფილაქსიური/ანაფილაქსოიდურირეაქციები

შეყვანის მეთოდის არჩევისას მნიშვნელოვანია გვახსოვდეს, რომ ტკივილგამაყუჩებლების პარენტერალური შეყვანა დაკავშირებულია ანაფილაქსიური ან ანაფილაქსოიდური რეაქციების უფრო მაღალ რისკთან.

ანალგინზე პოტენციურად მძიმე ანაფილაქსოიდური რეაქციების რისკი მნიშვნელოვნად იზრდება პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ შემდეგი:

- ასთმის სინდრომი ანალგეტიკებზე ან ანგიონევროზული შეშუპება არანარკოტიკულ ანალგეტიკებზე;

-ბრონქული ასთმა, განსაკუთრებით თანმხლები რინოსინუსიტით და ცხვირში პოლიპებით;

- ქრონიკული ჭინჭრის ციება;

- აუტანლობა საღებავების (მაგ. ტარტრაზინის) და კონსერვანტების (მაგ. ბენზოატების) მიმართ;

- ალკოჰოლის აუტანლობა. ასეთმა პაციენტებმა შეიძლება რეაგირება მოახდინონ ალკოჰოლურ სასმელებზე, თუნდაც მცირე რაოდენობით, ისეთი სიმპტომებით, როგორიცაა ცემინება, ცრემლდენა თვალებიდან და სახის ძლიერი გაწითლება. ალკოჰოლის ამგვარი აუტანლობა შეიძლება იყოს ანალგეტიკებზე არადიაგნოსტირებული ასთმის ნიშანი.

ანაფილაქსიური შოკი როგორც წესი, ვითარდება მიდრეკილების მქონე პაციენტებში. ამიტომ განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს ასთმის ან ატოპიის მქონე პაციენტებს.

კანისმხრივმძიმერეაქციები

ანალგინის გამოყენებისას რეგისტრირებულია სიცოცხლისთვის საშიში კანისმხრივ რეაქციები, როგორიცაა სტივენს-ჯონსონის სინდრომი და ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი. სტივენს-ჯონსონის სინდრომის ან ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზის სიმპტომების ან ნიშნების გამოჩენისას (მაგალითად, პროგრესირებადი გამონაყარი კანზე, ხშირად ბუშტუკებით ან ლორწოვანი გარსის დაზიანებით), ანალგინით მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს. პაციენტებმა უნდა იცოდნენ ნიშნებისა და სიმპტომების შესახებ და ყურადღებით დააკვირდნენ კანის მხრივ ცვლილებებს, განსაკუთრებით მკურნალობის პირველი კვირების განმავლობაში.

იზოლირებულიჰიპოტენზიურირეაქციები

ანალგინმა შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპოტენზიური რეაქციები. ეს რეაქციები შეიძლება იყოს დოზაზე დამოკიდებული. როგორც წესი, ეს რეაქციები აღმოცენდება პარენტერალური შეყვანისას და არა ენტერალური მიღებისას. ასეთი რეაქციების რისკი ასევე იზრდება:

- სწრაფი ინტრავენური ინექციისას;

- მანამდე არსებული ჰიპოტენზიის, გაუწყლოების ან დეჰიდრატაციის, ან არასტაბილური არტერიული წნევის ან დაწყებული სისხლის მიმოქცევის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (მაგალითად, პაციენტებში მრავლობითი ტრავმებით ან გულის შეტევით);

- მაღალი ტემპერატურის მქონე პაციენტებში.

ასეთ პაციენტებში საჭიროა საფუძვლიანი გასინჯვა  და საფუძვლიანი კონტროლი. ჰიპოტენზიური რეაქციების რისკის შესამცირებლად შესაძლოა საჭირო გახდეს პრევენციული ღონისძიებები (როგორიცაა სისხლის მიმოქცევის სტაბილიზაცია).

გამონაკლის შემთხვევებში, ანალგინის გამოყენება შესაძლებელია იმ პაციენტებში, რომლებშიც არტერიული წნევის დაქვეითება თავიდან უნდა იქნას აცილებული ნებისმიერ ფასად, მაგალითად, გულის მძიმე იშემიური დაავადების ან თავის ტვინის არტერიების შესაბამისი სტენოზის დროს, მხოლოდ ჰემოდინამიკური პარამეტრების საფუძვლიანი კონტროლის შემდეგ.

თირკმლის ან ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში ანალგინის გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ სარგებელი-რისკის თანაფარდობის საფუძვლიანი შეფასებისა და შესაბამისი სიფრთხილის ზომების მიღების შემდეგ (იხ. ნაწილი "გამოყენების მეთოდი და დოზები"). ანალგინის შეყვანამდე აუცილებელია პაციენტის ანამნეზის შეკრება. ანაფილაქსიური რეაქციების განვითარების გაზრდილი რისკის მქონე პაციენტებში ანალგინის გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ სარგებლისა და რისკების საფუძვლიანი შეფასების შემდეგ. ამ სიტუაციაში ანალგინის გამოყენება აუცილებელია საფუძვლიანი სამედიცინო კონტროლის ქვეშ და სასწრაფო დახმარების გაწევის შესაძლებლობით.

ანალგინისხანგრძლივიგამოყენება (7 დღეზემეტი)

თუ საჭიროა ანალგინის რეგულარული გამოყენება 5 დღეზე მეტი დროის განმავლობაში, საჭიროა პერიფერიული სისხლის სურათის ყოველკვირეული კონტროლი.  

მწვავეტკივილიმუცელში. არ არის რეკომენდებული ანალგინის გამოყენება მუცლის მწვავე ტკივილის კუპირებისათვის, მისი მიზეზის გამორკვევამდე.

გამოყენებაგულ-სისხლძარღვთასისტემისპათოლოგიისმქონეპირებში

აუცილებელია ჰემოდინამიკის საფუძვლიანი კონტროლი, განსაკუთრებით პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ სისტოლური წნევის დონე 100 მმ. ვწყ.სვტ-ზე დაბალი, ანამნეზში თირკმლის დაავადებები (პიელონეფრიტი და გლომერულონეფრიტი), ასევე ალკოჰოლზე დამოკიდებულების მქონე პირებში.

ორსულობა

ორსულობის დროს ანალგეტიკების გამოყენების შესახებ ადეკვატური მონაცემები არ არსებობს. მეტამიზოლი აღწევს პლაცენტურ ბარიერში. ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში ანალგინმა არ გამოიწვია ტერატოგენული ეფექტების განვითარება. ადამიანებში ადეკვატური ჩატარებული კვლევების არარსებობის გამო, ანალგინი ორსულობის მეორე და პირველ ტრიმესტრში უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ სარგებლისა და რისკების მკაცრი შეფასების შემდეგ.

იმის მიუხედავად, რომ ანალგინი  წარმოადგენს პროსტაგლანდინების სინთეზის სუსტ ინჰიბიტორს, არსებობს არტერიული სადინარის ნაადრევი დახურვის და პერინატალური გართულებების განვითარების შესაძლებლობა ბავშვსა და დედაში თრომბოციტების აგრეგაციის დაქვეითების გამო. ამასთან დაკავშირებით, ანალგინი უკუნაჩვენებია ორსულობის ბოლო ტრიმესტრში.

ლაქტაციისპერიოდი

ანალგინის მეტაბოლიტები გამოიყოფა დედის რძეში, ამიტომ ანალგინის მიღებიდან 48 საათის განმავლობაში აუცილებელია ძუძუთი კვებაზე უარის თქმა.  

გამოყენებაპედიატრიაში

არ არის რეკომენდებული ანალგინის გამოყენება ბავშვებში სიცოცხლის პირველი 3 თვის განმავლობაში, თირკმლის ფუნქციის დარღვევის განვითარების გაზრდილი რისკის გამო. გავლენაავტოტრანსპორტისმართვისადამექანიზმებისმართვისუნარზე

დოზის რეკომენდებული დიაპაზონი არ მოქმედებს ყურადღების კონცენტრაციაზე და რეაქციის სიჩქარეზე. სიფრთხილის ზომების სახით  თავიდან უნდა იქნას აცილებული მანქანების, სატრანსპორტო საშუალებების მართვა ან სხვა საშიში ტიპის საქმიანობები  მაღალი დოზების მიღებისას. ეს კერძოდ ეხება ალკოჰოლთან შერწყმას.

ანალგინის ბიოტრანსფორმაციის პროდუქტების შარდითგამოყოფამ  შეიძლება გამოიწვიოს შარდის წითელი შეფერვა, რომელსაც არა აქვს კლინიკური მნიშვნელობა და ქრება სამკურნალო საშუალების  მოხსნის შემდეგ.

ურთიერთქმედებასხვასამკურნალო საშუალებებთან

ანალგინმა შეიძლება გამოიწვიოს სისხლის შრატში ციკლოსპორინის კონცენტრაციის შემცირება. ანალგეტიკებთან ერთდროულად დანიშვნისას აუცილებელია ციკლოსპორინის კონცენტრაციის მონიტორინგი.

ანალგეტიკებისა და ამინაზინის ერთდროულად დანიშვნისას შეიძლება განვითარდეს მძიმე ჰიპოთერმია.

მეტოტრექსატის მიღების ფონზე მეტამიზოლის დანიშვნამ შეიძლება გამოიწვიოს მეტოტრექსატის ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობის გაზრდა, განსაკუთრებით ხანდაზმულ პაციენტებში. რეკომენდებულია ამ კომბინაციის თავიდან აცილება.

დადგენილია პირაზოლონის წარმოებულების ურთიერთქმედების შესაძლებლობა პერორალურ ანტიკოაგულანტებთან, კაპტოპრილთან, ლითიუმთან და ტრიამტერენთან, აგრეთვე ანტიჰიპერტენზიული სამკურნალო საშუალებებისა და შარდმდენების ეფექტურობაზე ზემოქმედების შესაძლებლობა. ანალგინისათვის აღწერილი ურთიერთქმედების ხარისხი ცნობილი არ არის.

პოტენციური შეუთავსებლობის გამო არ არის რეკომენდირებული ანალგინის საინექციო ხსნარის შერევა სხვა საინექციო ან საინფუზიო სამკურნალო საშუალებებთან (იხ. ასევე ნაწილი „გამოყენები მეთოდი და დოზები“).

დოზისგადაჭარბება

სიმპტომები: ჰიპოთერმია, არტერიული წნევის მკვეთრი დაქვეითება, გულის ფრიალი, ქოშინი, ყურებში ხმაური, გულისრევა, ღებინება, გასტრალგია, სისუსტე, ოლიგურია, ანურია, ძილიანობა, ბოდვა, ცნობიერების დარღვევა, ტაქიკარდია, კრუნჩხვითი სინდრომი, შესაძლო ამწვავე აგრანულოციტოზის, ჰემორაგიული სინდრომის, თირკმელების და ღვიძლის მწვავე უკმარისობის, სასუნთქი კუნთების დამბლის განვითარება.

მკურნალობა: ფორსირებული დიურეზის, ჰემოდიალიზის, სისხლის გატუტიანების, სიმპტომატური თერაპიის ჩატარება, რომელიც მიმართულია სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი ფუნქციების შენარჩუნებისკენ. კრუნჩხვითი სინდრომის განვითარებისას ტარდება დიაზეპამის და სწრაფადმოქმედი ბარბიტურატების ინტრავენურად შეყვანა.

შეფუთვა

2 მლ მინის ამპულაში.

10 ამპულა სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში (#10).

შენახვისპირობები

სინათლისგან დაცულ ადგილას, არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე. ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილზე.

ვარგისობის ვადა

3 წელი. არ გამოიყენოთ სამკურნალო საშუალება  ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ.

აფთიაქებიდანგაცემისპირობები                                 

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.

ინფორმაციამწარმოებლისშესახებ

ღია სააქციო საზოგადოება „ბორისოვსკის სამედიცინო პრეპარატების ქარხანა“, ბელორუსის რესპუბლიკა, მინსკის ოლქი, ქ. ბორისოვი,  ჩაპაევის ქ. #64,

ტელ/ფაქსი +375(177)735612, 731156.